bijna weekend

Ik kan even geen nieuwe foto's plaatsen anders had ik al lang foto's van de tuin laten zien.

Hoewel ik/we erg genieten van de tuin was het leuker toen we het aan het aanleggen waren lijkt wel.

Leuk plannen maken, plantjes neerzetten, zaadjes.

Zo ook met de gemeenschappelijke tuin hierachter.

Grappig om te ontdekken.

Zo meteen is er weer meer de doen en dat is dan ook weer een feest.

Neemt dus niet weg dat t nu ook iedere dag weer genieten is maar alles gaat vanzelf.

Helemaal niet zoveel werk.

Vandaag heel druk.

Het huis moet eens goed onder handen genomen worden en de tuin met kritisch oog bekijken, potten verzetten, dingen alvast klaarzetten voor t feest morgen. (zitjes maken)

Nog steeds niet echt geteld maar ik dacht 25 man.

De jongste is 11 maanden de oudste 82 jaar.

Grappig he.

Hoewel ik afmeldingen verwacht is dat toe nu toe niet het geval.

De vriendin met wie we het zouden regelen daar hoor ik niets meer van.

Vroeg nog of we de boel niet moesten versieren en ze keek me aan alsof ik een oneerbaar voorstel deed

Dus niet.

In plaats daarvan vele kleine potjes gevuld met zonnige bloemetjes.

Ik voel me dan altijd in de steek gelaten , alsof ik er niet toe doe.

Ach is Hélène maar die zoekt t maar uit.

Zo ook van de week toen er een boetseerochtend was, wachtte ik zoals gewoonlijk op haar.

Ze kwam niet.

Had wel de juf afgezegd.

Dan voel ik me echt ongelofelijk niks.

Gelukkig heb ik altijd de onvervangbare mr. X.

Die roept steeds; ik doe NIKS want het is niet mijn feest.

Maar natuurlijk helpt hij met alles en eigenlijk maakt hij zich drukker dan ik.

Lang leven mensen zoals X.

Ze zijn er altijd als je ze nodig hebt.

Moet er plotseling aan denken toen mijn vorige hond, Guusje onverwacht in moest slapen.

Hij hoefde van mij niet te komen had ik gezegd en dat meende ik ook.

Zo druk op zijn werk en zo.

Zit ik bij de dierenarts te wachten en wie komt er binnen?

Dat bedoel ik.

Er gebeuren veel mooie en leuke dingen hier hoor, dat weten jullie maar het blijft moeilijk als iemand me dan zo negeert en niet eens de moeite neemt om af te zeggen.

Van de week een zak vol biologische tomaten aan de deur voor ons en sla voor de beestjes.

Hoe leuk is dat.

Gisteren gaan winkelen.

Wilde toch iets nieuws voor het feest want echt dames mijn garderobe is echt niks.

Eigenlijk zou ik me dood moeten schamen.

Het was een zware ;-) middag maar het is gelukt.

Heb best wat spullen gekocht.

In de uitverkoop bij Didi.

Ben niet echt een didi meisje, vind de kleuren vaak mooi maar de stof en de prijs niet maar nu dus wel.

Maar wat een leegstand overal.

Wat me ook opviel, misschien na t stukje van NZMZ, is dat ik me af en toe echt niet prettig voelde.

Vanwege alles wat er in Europa gebeurd.

Oh stel je voor dat er zoiets vreselijk in NL zou plaatsvinden.

Het is al zo dichtbij.

En gekken zijn er overal.

Al met al een heel raar gevoel, al die lege zaken, dat onrustige gevoel ......

Maar met een zak vol keerde ik dus naar huis.

En shoarma voor de man want ik was veel te laat om te koken.

Nou naast gehaktballen vindt hij shoarma een feestje dus ook man weer blij gemaakt.

Zondag wordt lieve schoonpapa 91 jaar.

Soop en ik waren er dinsdag.

Ik weet niet of we blij moeten zijn dat we hem nog hebben.

Hij woont nog in inleunwoning maar zit de hele dag alleen.

Hij is dementerend, kijkt nooit TV en doet verder niets meer.

Tot voor kort ging hij iedere dag een wandeling maken maar sinds hij zijn deur niet meer kon vinden durft hij niet meer.

Iedere dag krijg hij een uurtje bezoek maar ja een dag heeft 24 uur.

Hij kan ook niet meer zelf koffie zetten wat hij ook nog altijd deed.

Mijn hart breekt af en toe hoor.

Maar ik heb die man nog NOOIT horen klagen.

NOOIT.

Wel 10 keer hetzelfde verhaal vertellen maar klagen nooit.

Zo nu mijn heerlijke koffie opdrinken en boodschappen doen.

Ik heb daar zo de schurft aan maar aan de andere kan na 10 jaar fobieeen zou ik dolblij moeten zijn dat ik het zomaar kan.

Zie ik er blij uit?

Nee absoluut niet.

haha.

Komt allemaal weer goed.

Heerlijk als alles weer in huis is.

Fijn weekend.

saai?

Soop is sinds 8 dagen zo kaal als t maar kan.

Ze zou een kruising zijn tussen een yorkshire en chihuahua.

(en nog wat)

Dat chihuahua zagen we er nooit in maar nu is het echt een soort chihuahua.

Ze is gewoon lelijk.

Maar goed het gaat  om het innerlijk toch?

Vandaag waren zij en ik weer bij schoonpapa/

Na wat drinken laat ik haar achter bij hem onder het mom dat ik boodschappen ga doen en of hij dan wil oppassen.

Zo schattig er staan in huis meer foto's van haar dan van de kleinkinderen.

ik liep wat door het dorp, ging naar de winkel waar het kleine nichtje werkt tot eind van de week.

Dan drink ik weer wat met papaatje en gaan we weer naar huis.

Het gaat helemaal niet goed met stiefzoon.

Ik wijd daar liever niet over uit omdat ik niet meer zo anoniem ben als ik zou willen.

Ik zag t al lang aankomen.

Nu is het zo ver.

Ik zie hoe mijn man eronder lijdt en dat vind ik vreselijk.

We maken al zo weinig leuke dingen mee met hen en ja sorry dan baal ik wel dat we de ellende wel mee krijgen.

En tuuurlijk staat de deur wagenwijd open, evenals mijn hart, als ik iets kan doen.

Gelukkig merk ik dat ik Lief wel wat gerust kan stellen.

Veel praten en wandelen en omdat het natuurlijk niet mijn zoon is sta ik er veel verder vanaf en zie ik de dingen anders.

Ik ben overigens ook ongerust hoor.

Soms zie je mensen recht op de afgrond afgaan en wil je ze tegenhouden maar ze gaan gewoon door.

Wat moet je dan?

Ik wil er vooral voor mr. X zijn.

Tja, ik ben hier ook bezig met voorbereidingen van het feest zaterdag hier in de tuin.

Omdat ieder iets meeneemt is het geen gekkenhuis maar ja er moeten toch dingen gedaan en geregeld worden.

Ik geloof dat er 25 man komen.

Er zullen heus wel weer afzeggers zijn maar ach, heb me voorgenomen om me niet al te druk te maken.

Verder ben ik vrij relaxt.

Er was slecht weer voorspeld maar ook daar maakte ik me niet druk om.

Ondertussen is het alweer bijgesteld.

Waar ik me wel druk om maak is Mathilde.

Mathilde heeft sinds een paar weken besloten dat ze om 6 uur in de morgen de buurt wakker moet worden.

Gewoon.

Vind ze leuk.

Ze schreeuwt en kakelt moord en brand.

Een haan is er niets bij qua herrie.

Ik ben vanmorgen maar uit bed gegaan en haar uit de ren gehaald, in de tuin gezet en toen was madame weer tevreden.

Ik ga even bij 2 buren checken of ze er last van hebben want dan moet er een oplossing komen.

Ze houdt het rustig meer dan een uur vol.

of langer.

Toen waren ook nog eens mijn 2 konijnen verdwenen en ik dacht echt;

waarom wil ik in hemelsnaam beesten?

Wat is er toch zo leuk aan?

En iedere dag weer denk ik, o nee daar ligt er een dood, blijkt natuurlijk dat ze gewoon aan t pitten zijn vanwege de warmte.

Enfin natuurlijk waren de konijnen niet echt weg, ze hadden alleen een koel plekje gegraven en lagen daar te slapen.

Ach, geen boeiend leven maar ik kom de dagen wel door.

Wel te rusten voor straks.

Maandag. Jippie.

Ik hoop vandaag op een hele stille dag.

We hadden 2 leuke dagen op Texel.

Een heerlijk hotelletje net buiten centrum de Koog.

Met een mooie grote romantische kamer.

We wandelden en fietsen.

En toch heeft het eiland absoluut niet ons hart gestolen.

We vonden het niet echt mooi.

Het was erg moeilijk om Soop naar schoonzus te brengen voor 2 nachten.

Ik sprak mezelf streng toe dat ik me niet zo aan moest stellen, en ik vind ook dat ik me aanstel, maar liet toch een paar traantjes.

Was ook zwaar teleurgesteld dat ze amper reageerde toen we haar weer ophaalden.

Maar zo is onze Soop.

Toen ze de volgende dag met mr. X ging wandelen en dolblij op me afkwam toen ze weer thuiskwam, deed ik heel kinderachtig wat zij had gedaan. Negeren.

Haha, erg he.

Enfijn alles is weer normaal hier.

Niemand negeert meer iemand.

Zaterdag heerlijk in de tuin gewerkt en het een en ander eruit gehaald.

Gisteren bij onze vrienden in Lisse gebarbecuet in de tuin in hun nieuwe huis.

In hun straat stond een huis waar ze gek op waren.

Toen het op een maandag te koop kwam te staan, was t dinsdag al verkocht.

Aan hen.

Ze waren totaal niet van plan om te verhuizen.

Wij waren stomverbaasd.

Hun huis was ook binnen een week verkocht.

Hoe moedig kun je zijn.

Wij zouden dat nooit gedurfd hebben.

NOOIT van ons leven.

En nu wonen ze er.

Wat een mooi huis.

En wat hebben we het weer gezellig gehad, zo gelachen en gezongen en genoten van hun 2 pubers.

Oh wat een heerlijke jongens zijn dat.

Ben wel gesloopt.

Had vanmorgen pijn in de kaken, zou dat door het lachen of door het zingen zijn?

Het warme weer is ook weg.

Ik vond de zomer prima zoals die was, hoeft van mij niet dat warme.

Nu dus de schuifdeuren van de serre wagenwijd open.

Laat de koelte maar binnen komen hoor.

Ik ga nagenieten van de dagen en van de stilte van vandaag.

Fijne week.

wie voor een dubbeltje geboren is..........

Ik zat gisteren op een bankje in onze tuin met kopje koffie en Soop naast me.

De kipjes scharrelde in de planten, de 3 cavia's waren ontsnapt en ik zag af en toe hun snuitjes tevoorschijn komen, de kas is volgegroeid tot de nok met tomaten, augurk, komkommer (van de ah)

Er groeit een zonnebloem van volgens mij bijna 3 meter.(inde tuin hoor)

We eten aubergine en courgette die ik gekweekt heb met kruiden ook zelf gekweekt.

De tuin is mooi.

Alles doet het.

Beetje te goed zelfs.

En ik daar en denk;

wie voor een dubbeltje geboren is, kan best een kwartje worden hoor.

Zelfs een gulden als het moet.

Ik heb een fijne relatie, oké af en toe een dipje maar ja wie niet, terwijl ik nooit gedacht had dat ik een normale relatie zou kunnen hebben, trouwens sommige psychs geloofden daar ook niet in want dat hadden ze gelezen in hun boeken.

(is trouwens wel waar hoor dat mensen zoals ik het moeilijk kunnen hebben om zich te hechten)

Wij wonen nu op een plek waar we beiden zoveel blijer zijn, ontspannender en gelukkiger dan vorige plek.

Het gaat met mij zoveel beter dan 2 jaar geleden.

Ik die panisch was voor visite, er lopen hier een paar keer in de week mensen in en uit zonder die vreselijk angst.

We hebben geen geldzorgen.

We kunnen zomaar uit eten of een paar dagen weg.

Ik word nog steeds blij als ik mijn vent aan zie komen.

Hij kwam gisteren onverwachts tussen de middag en ja dan ben ik gewoon blij.

Er zijn mensen die zeggen; jij bent zo lief.

Euh???

Echt waar hoor dames die zijn er.

Ja ik twijfel nog steeds want jullie kennen mijn humeurtje ondertussen.

Ik heb een man die de maan voor mij zou halen als ik daarom vroeg.

(is een franse uitdrukking)

We hebben een erker, gelukkig met zonwering, pfff anders niet te doen, een openhaard, een tuin, nee 2 tuinen. Voor en achter.

Leuke buren.

De mogelijkheid om duurder eten te kopen omdat dat beter is.

En ik zat daar  gisteren op mijn bankie en dacht

Verrek, soms ben ik geen kwartje maar gewoon een gulden geworden.

het weekend

Zo dat was weer t weekend.
Gisteren om 10 uur afgesproken met buuvschuinachter of te wel mijn nieuwe BFF in de gemeenschappelijke tuin te gaan werken.
En werken werd het.
Ik had kip Mathilde meegenomen voor hulp en gezelligheid.
Je kan bij kippen altijd voelen of ze wel eten en hoeveel, nou Mathilde zat vol.
Het was echt genieten dat werken in de tuin.
Heel veel weggehaald, geknipt, gesnoeid, opgebonden.
Na 2 en half uur namen we pauze op een bankje.
Kwamen er jammer genoeg 2 andere buurvrouwen bij om ons hoofd vol te kletsen met ellende over wie nu weer allemaal aan het doodgaan is.
Terwijl mijn BFF zelf aan het vechten is om te overleven.
Snappen jullie dat nou?
Zitten we zo te genieten "van" ons tuintje, even geen ellende op Tv of radio of weet ik veel waar vandaan, nee, komen ze even naar je bankje toe.
Gadver wat baal ik hiervan,
Vriendin van slag.
Volgende keer zeg ik er iets van.
Ze hebben overal middelen voor om slakken en insecten weg te krijgen maar volgens mij is er niets tegen dat soort mensen.
Een groot gat met bier erin?
Moet toch een paar borden maken met verboden te zeiken, verboden te roddelen en verboden over de ziektes van een ander te praten als we aan het tuinieren zijn.

Daarna gingen we nog een uurtje verder.
Samen wel te verstaan.
Toen waren we best moe en namen we afscheid.

Vandaag naar het strand met mijn Lief.
Jullie weten dat ik gek ben om mijn mr. X maar jeemig wat een onrust in dat lijf van hem.
Hij wil maar dingen doen en dat is prima maar ik kan niet overal aan meedoen.
Kan niet en wil ook niet.
Na een paar uur wandelen op t strand en een uurtje op een stil plekje in het zand liggen en genieten, ik met mijn hoofd op zijn buik, Soop op mijn buik heb ik t wel weer gehad.
Jeetje lag heel ontspannen doe ik mijn ogen open van een geluidje kijk ik recht in de ogen van een wolf.
Ik ga zoals gewoonlijk als ik schrik een ijzingwekkende gil waardoor Soop toch ook maar wakker werd en begon te grommen.
Het was gelukkig maar een husky.
Maar goed zijn we net thuis wil X dus weer op een terras zitten even verderop of na het eten daar heen gaan en word ie boos omdat ik daar geen zin in heb.
IK wil NIET de hele dag leuke dingen doen.
Thuis is heerlijk na zo een wandeling.
Die onrust word ik af en toe gek van hoor.
En mijn vriendinnen maar klagen dat hun vent nooit zit heeft in iets leuks of iets leuks verzint, nou ga maar iets leuks doen met mijn vent hoor, veel plezier, ik maak wel een picknickmand voor jullie.

Ik denk na over wat anderen allemaal doen in het weekend een doordeweeks, want bij hem is het iedere dag feest en wil hij iets leuks doen, maar ik denk dat ze meer zoals ik zijn dan als hij.
Het is nu best wel extreem maar gaat ook wel weer over.
Toch?

Op t strand was t trouwens heerlijk zo samen met onze Soop.
Het arme beestje is trouwens ook bekaf, net als ik.

Gelukkig gaan we donderdag dus iets leuks doen.
We gaan 2 dagen naar Texel.
Ik heb met veel moeite een leuk hotel gevonden.
We zijn 1 keer op Texel geweest dus we kennen het niet.
Nou ja een piepklein beetje.
We hebben er heel veel zin in.
Soop gaat logeren bij haar tante Ka.
En heel erg, maar ik ga haar wel erg missen.
Ze hoort zo bij mij.
Bij ons.
Want ik ken nog iemand die haar gaat missen.
Haha nooit gedacht dat die mr. X zo gek op een dier kon worden.
Ze mag zelfs in het weekend bij ons op bed.
Wie niet in wonderen geloofd; geef nooit op.


Alvast een fijne maandag.

bijna

Ik ken de plaats goed.

Ik heb er vlakbij gewoond en later, veel later, werd ik vreselijk verliefd op een man die daar woonde.

Ik werkte voor een frans bedrijf en de contacten gingen via de telefoon.

De gesprekken werden steeds langer.

Op een dag moest hij voor zaken hier zijn en wat we beiden al vermoedde gebeurde.

VERLIEFD.

Ellende man.

Ik had relatie, woonde wel alleen, hij getrouwd, veel ouder en 1350 km verderop.

Liefde overwint niet alles, geloof dat maar niet, maar wel veel.

Ik maakte een einde aan mijn relatie.

Er was trouwens niets gebeurd tussen ons, niet eens een kus maar toen hij weer terug was belde hij me .

Enfin een hoop gedoe maar we kregen een relatie.

Ik vloog daar regelmatig heen of we zagen elkaar in Parijs.

Jaja, klinkt super romantisch, ik weet t.

Zijn vrouw was op de hoogte van onze relatie en had er geen problemen mee.

Sterker nog, we hebben nu nog steeds contact.

Ze woonden op de promenade.

Je weet wel.

Iedereen weet nu waar die promenade is.

-------------------------------------

Op dit moment kan ik weinig verdragen van de mensheid.

Al die mensen die er ook 'bijna' waren geweest daar op die boulevard.

Dat is iedere keer als er weer ergens een ramp is dat er mensen zijn die er 'bijna' bij waren geweest.

De Bn ers voorop.

Ik ook man, als ik niet al 20 jaar fobieën had en angst om ver te reizen, en er nog plak was geweest in het vliegtuig en.... en.... dan was ik er ook 'bijna ' geweest.

Dan heb je de ramptoeristen met hun mobieltjes, de mensen die gewoon naar het strand gaan of op een terras zitten.

Ach iedereen zal wel zo zijn redenen hebben hoor maar het maakt mij altijd een beetje misselijk.

Oh wat zijn we toch weer geschokt.

maar t leven gaat een paar uur verder gewoon weer verder.

Ik zou echt niet op die plek willen blijven en al is t maar uit respect voor de slachtoffers weg gaan en in ieder geval niet op t strand gaan liggen.

maar ach, ik ben vandaag ook niet thuisgebleven.

Mr. X vult zijn hoofd lekker met nare beelden en info voor t naar bed gaan.

Ik doe niet mee.

Sorry.

Mocht er iemand iets aan hebben zou ik t zeker doen maar t helpt geen flikker.

-----------------------------

Op FB weer een discussie over Z.warte P.

en ik denk; waar is toch dat eiland met een paar beestjes, of lekker veel mag ook, Mr. X (zonder telefoon) en Soop.

Paar leuke mensen mogen best mee maar je mag geen vlees eten op mijn eiland.

t vlees is om te aaien en te kijken.

--------------------------------------

Volgens mij ligt X te maffen of die lekkere bank van ons.

Ga de hond maar uitlaten en hem daarna wakker maken omdat het bedtijd is.

oh shit lees net dat ik ook bijna in Turkije ben geweest.

Als ik maar durfde te vliegen dan was ik er vast geweest.

dansen

Ik schreef het al bij KIMT (kon ik maar toveren)

ik wilde vanmorgen niet bloggen omdat ik alleen maar negatieve dingen wist.

Misschien moet ik t gewoon maar accepteren dat ik een ochtendhumeur heb want na een paar uur sta ik weer leteerlijk te dansen en te zingen hier.

Ik weet niet wat vermoeiender is, chagrijnig zijn of dansen.

In het vervolg misschien eerst het huishouden en dan pas bloggen dan heeft niemand last van mij.

Gisteravond gegeten met mooieschoonzus met mr. X.

Ze had heerlijk gekookt en zij is zo iemand die met een paar dingen op tafel het heel speciaal kan maken.

Ik probeer dat regelmatig ook maar bij mij ziet het er niet uit.

Zo kregen we een heerlijk toetje in zo een mooie oud kopje van servies van Mameletje (zo noemde ik mijn schoonmoeder)

Griekse yoghurt met slagroom en honing erdoor en rood fruit.

Heerlijk en nog lekkerder door het kopje, daar ben ik heel gevoelig voor.

Hetzelfde recept in plastic bakje had me heel anders gesmaakt.

Komen we thuis na een leuke avond komen we tijdens wandeling met Soop mijn (nieuwe) vriendin tegen met haar hond.

Ik zag meteen dat t niet goed was, stuurde Lief en Soop naar binnen en ging met haar wandelen.

Bah, bah, bah.

Die ziekte, je weet wel, wat is dat toch eng als dat in je lijf zit.

Niets is meer een normale pijn, alles is angst.

We gingen maar verzinnen wat t allemaal kon zijn, iets verkeerds gegeten, zenuwen, verkeerde beweging, littekenweefsel, onrustige darmen.

Het kan toch van alles zijn.

Hoe vaak heeft een mens niet buikpijn.

Ze heeft gelukkig goed geslapen en minder pijn.

Ander onderwerp.

Mr. X heeft volgende week 2 dagen vrij voor t weekend.

We gaan naar Texel en ik stelde gisteren voor om daar een nachtje te blijven slapen.

Mooieschoonzus wil dan dolgraag op Soop passen.

Dan kunnen wij onze gang gaan zonder rekening te houden met haar.

Erg, maar ik vind t nogal wat om Soop 2 dagen te moeten missen.

Verder zijn de hotels en B&B op Texel erg duur.

Betaal je 130 eurootjes voor een kamer moet je douche delen met anderen.

Dat vind ik veel te veel geld.

Ik kan best een dag niet douchen en aan de wasbak wassen want delen met vreemden, nee maar ik ga niet zoveel betalen voor een kamer dus ik zoek iets goedkopers.

En anders gaan we maar 1 dag.

Ook prima.

Vrijdag is Lief ook vrij.

Doet me denken dat ik jullie het  verhaal van de bank niet vertelt heb.

Kochten in december een bank die in maart kwam, was de verkeerde opstelling.

De bank bleef staan en we zouden afgelopen donderdag de goede opstelling krijgen.

Niet te geloven, komen ze met weer precies dezelfde opstelling aan.

Nu gaan we vrijdag naar de winkel om het te regelen.

De bank zelf is trouwens niet aan te raden want hij zit/ligt/hangt zo lekker dat je er niet meer vanaf wil.

Ik moest trouwens erg lachen om de fout.

Maar ja ik ben nu eenmaal een lachebekje.

Mr. X lachte niet.

De zon schijnt, in ieder geval genoeg voor mij.

De beestjes gaan goed.

De tuin helemaal.

(foto hierboven is van schoonzus)

Ik ga weer even dansen.

Fijne dag.

maandag

3 kastelen.
Alleen lopen te bereiken.
Na anderhalf uur kom je bij de eerste aan.
Een hele klim maar wel de moeite waard.


Boos.
Gewoon op van alles en nog wat.
Niets specifieks.
Ook niets bijzonders gebeurd.
Werd boos en agressief wakker.
Had weer eens een gildroom.

Het weekend was gezellig.
Ik heb een kastje geschilderd melk kalkverf.
Voor de derde keer en eindelijk in de juiste kleur; olijfgroen.
Olijfgroen is groen als een olijf.
Lijkt logisch maar ik kan zeggen dat niet iedere pot verf waar olijfgroen op staat ook die kleur heeft.
Zeer irritant.
Het kastje staat in de kamer met allemaal dingen van mijn moeder erin (en grootmoeder)
Denk aan brieven, kapotte horloge en andere sieraden die ze van mij ooit gekregen heeft, zilveren melk- suikerkannetje, oude portemonnaie, oude documenten, foto's.
Een herinneringskastje noem ik het.
Het staat er meer dan een jaar, niets aan de hand, behalve toen ik het leeghaalde toen kwam er van alles boven en toen bleef ik het hele weekend alleen maar aan mijn moeder denken.

Gisteren naar lieve schoonpapa.
Bijna 91 jaar.
Gaat erg achteruit que gewicht en geest.
Iedere dag komt er wel iemand langs van het gezin maar de rest zit hij maar alleen.
Hij kijkt geen TV, leest niet meer, wandelt niet meer zonder begeleiding.
Dan duren de dagen lang, zo zittend op de bank.
Toen hij mij ging demonstreren hoe goed hij met zijn rollator kon lopen schoot ik vol.
Dat is dus wat er met je gebeurd als je oud bent.
Als een klein kind die zijn 3wieler laat zien en geprijst wil worden.
Het beklemmende gevoel dat ik had liet me niet meer los.
Is dit onze voorland?
Ik hoef echt niet oud te worden hoor.
Niemand die je meer serieus neemt en beslissingen voor je maken die je helemaal niet wil.

Soop heeft t helemaal gemaakt bij schoonpapa.
Er staan meer foto's in huis van haar dan van zijn 11 kleinkinderen.
Ik moet haar gewoon af en toe brengen voor een half uurtje of uurtje en ze dan alleen laten.
Soop ging heerlijk op paps plekje  en hij ging maar ergens anders zitten.
heerlijk om te zien wat dieren kunnen doen door er alleen maar te zijn.
Pap heeft een eigen taaltje voor haar ontwikkeld.
Ik MOET nu eens niet aan mezelf denken en haar echt eens in de week daar afgeven.

Ik heb een nieuwe hobby.
Blootvoettuinieren.
Haha.
Echt het is heerlijk.
Zelfs de ren van de dieren maak ik op blote voeten schoon.
Ik doe ook het huishouden op blote pootjes.
Op een of ander manier geeft dat een vrij gevoel.
En ja je krijgt er ongelofelijk vieze poten van maar dat is ook de bedoeling.

Vrijdag met nog 7dames naar een brocante loods geweest waar we hartelijk ontvangen werden met koffie en koekjes.
Waar ik de belofte aan mezelf brak door toch iets te kopen, potje olijfkleurige verf, en ik daar achteraf erg van baalde.
Nu kan ik 3 dingen doen, opnieuw beginnen, de maand volmaken en NIETS meer kopen of gewoon kopen wat ik wil.
Ik kies voor optie 2 geloof ik maar heel blij ben ik er niet mee.
Een belofte aan mezelf is ook een belofte en die moet ik ook houden.

We ontbeten en aten s avonds in de tuin.
Dat is genieten.
Vooral het ontbijt, dan is het nog zo stil op de vogels na.




Lot dank je wel voor de foto's.
Ik zal er een paar plaatsen deze week, wat een prachtige stokrozen.


ik wens ieder een fijne week.
Ben je chagrijnig (net al ik)
pluk een roos
en zet hem op je hoed. ben je morgen weer goed.
of niet, maar dat zie ik dan wel weer.

geslaagd

Nou goed voor mijn zelfvertrouwen de verhalen over het stofzuigen. ;-(

Ik stofzuiger best veel maar ja niet onder/achter de bank of bed.

Ga beter mijn best doen.

bij deze.

;-)

Ik versliep me.

Daar baal ik van want ik wil zelf uitmaken hoe laat ik uit bed kom en t niet aan t toeval overlaten.

Nu klopt mijn dag niet meer.

Ze komen vandaag de bank omruilen en ik wil hem natuurlijk stofzuigen maar eerst maar aan de koffie.

(merk net dat de kussens vastzitten kan niet stofzuigen)

Ik krijg de laatste tijd wel erg veel kado's/

Lavendel uit eigen tuin met een hartje erbij, groenten, biologisch ook uit eigen tuin hangt regelmatig aan de deur, paardenbloemen voor de konijnen en caafjes, haha liggen zo voor de deur, gisteren, hmmm een mooi zak met suikervrije chocola van een chocolatier.

Bloemen, zaden, boeket uit de berm, basilicumplantje.

waarom doen mensen dat in hemelsnaam?

ben ik misschien toch best een leuk mens?

Gisteren had het nichtje een expositie met andere klasgenoten van de fotoacademie.

Ik vond haar foto's erg leuk.

Ze stuurt ze me nog dus ik zal wel wat plaatsen.

Verder was ik niet super onder de indruk moet ik zeggen.

Ja 1 vond ik erg mooi maar dat is juist de enige die niet overgegaan is.

Tja.

Ik hoopte dat mijn broer er niet was.

Maar ja tis zijn dochter dus ja, zo gek was t niet.

Binnen 10 minuten was t raak.

En hij bleef bezig.

een voorbeeld?

Hij stelde me voor aan mensen die trouwens weten wie ik ben, als de toiletjuffrouw.

Prima, zijn humor maar dan moet t wel ophouden.

Die man lijkt zo ongelofelijk op zijn vader en dat is nou geen compliment.

Vanmorgen werd ik wakker, ja veel te laat, en dacht; waar maak ik me toch druk om.

Het gaat om 2 mensen waarvan de ene dood is.

Dus om één.

Je broer laat altijd merken dat hij boven de anderen staat zei mr. X in de auto.

Hoezo? zei ik

Waarom staat hij boven jou of boven mij?

Om zijn geld?

(ze wonen in een superduur huis waar zijn vrouw doodongelukkig is en daardoor nooit thuis en het staat al 4 jaar te koop)

Enfin een vent die je dus een heel naar gevoel bezorgd, tenminste als je dat toelaat.

Want dat is het punt, je laat het wel of niet toe.

Dus weg ermee.

Ik blijf vandaag thuis (voor de bank) en ga lekker in de tuin, wandelen met Soop, beetje schoonmaken, kijken of ik onder het bed kan komen met de stofzuigen, haha, wat een uitdaging,

en in de tuin.

En morgen een leuk uitje met een paar vriendinnen.

Hey wie is er nu geslaagd in het leven?

woensdag

Gisteren teveel hooi op mijn fourchette genomen.
Vroeg op 3 uur boetseren en dan lunch van nog eens 3 uur.
Thuis koken enz.
Ik sliep vannacht slecht en heb nu vele spanning omdat er weer dingen moeten en t nu een beetje teveel is.
Oh ik klaag niet, ik vertel alleen.
En zoveel hoef ik niet maar t lijkt wel zo in mijn hoofd en weet niet waar te beginnen.
Dus eerst even een blogje en koffie.
en proberen te ontspannen.
en de dingen te zien zoals ze zijn.
pffff.


Gisteren een berichtje gekregen dat neefje (van mr. X kant) zijn verjaardag annuleert vanwege oververmoeidheidsklachten.
De jongen wordt 25 jaar.
Dat kende wij toch niet in onze tijd.
We leidde dan ook een heel ander leven.
Werk of school en s"avonds gewoon thuis beetje Tv kijken, lezen, opruimen, bellen met een vriendin.
In het weekend leuke dingen doen op zaterdagavond en/of vrijdagavond.
Zondag niets schokkends, bioscopie, boswandeling met hond, op visite bij vrienden of familie.

Je zou moeten kijken wat de jongelui tegenwoordig op een dag/nacht doen.
Het gaat maar door.
Ik zie het bij stiefkids.
Geen rust in hun lijf en ALTIJD bezig.
NOOIT ergens tijd voor.

Zie het bij sommige vriendinnen ook.
Altijd maar dat geren, op de klok kijken en op die telefoontjes.
Brrrrr.
Ik zie het op de koffieochtenden, de dames die zeggen dat ze later komen en eerder wegmoeten want ja, druk, druk, druk.
Altijd dezelfde trouwens.
En waar ze heen rennen?
Geen flauw idée.
Weten ze het zelf wel?

________________________________________________

Tot 22 juli mag ik niets kopen van mezelf.
Een maand lang.
Het maakt je bewust hoe makkelijk je dingen koopt.
Oh kun je je nagelschaartje niet vinden, ik koop wel een nieuwe.
Oh leuk T-shirt, boek, film hup in t mandje.
Oogcrème is bijna op, paniek, want het maakt me 10 jaar jonger, maar ik mag t niet kopen.
dus ik doe heel voorzichtig ermee.

Ik heb ook zakgeld.
Daar moet ik het mee doen.
Gisteren geluncht dus met de kleidames, kocht een bloemetje voor een vriendin die bijna jarig was, en de rest doe ik heel zuinig mee.
Velen vinden het raar wat ik doe, ja ik weet hier niet, maar om me heen zijn ze niet zo bezig.
Het geeft een soort rust om alles zo onder controle te houden.

----------------------------------------------------------------------------

Gisteren de laatste les gehad met de kleimeiden.
Daarna met elkaar geluncht.
We gaan elkaar missen maar ik denk dat er alweer zon een 60 groepsapps zijn verstuurd sinds gisteren.
De juf geeft 1 keer in de week les voor wie door wil gaan maar ik ben de enige die doorgaat van deze groep.
Is toch anders.

Vandaag thuis maar straks naar Amsterdam voor expositie van het kleine nichtje.
Besef opeens dat we dan in spitsuur zitten en krijg het benauwd van.
Ook dat Mr. x meteen uit zijn werk mee gaat en ook voor hem niet bepaald rustgevend.
Snel een broodje eten in de auto.
En natuurlijk hoeven we niet maar ik wil toch dat hele dunne lijntje naar haar toe niet verbreken.

Morgen komt na zo een 4 maanden de goede bank.
Hij werd geleverd met de chaise longue aan de verkeerde kant dus nu krijgen we de goede.
Ik ben er niet echt blij mee want ik was helemaal gewend aan deze en wilde hem houden.
Daar viel niet over te praten met X.
Oké.
Soms weet je als vrouw dat het geen nut heeft om tegen te stribbelen.
Dit is zo een geval.

Ik zal dus maar eens na 4 maanden achter de bank gaan stofzuigen om een goede indruk te maken op de bezorgers.
Niet dat ze denken oh die heeft vast frans bloed in haar aderen.
Rare vraag maar verschuiven jullie regelmatig de bank om te stofzuigen?
En zo ja hoe vaak hoort een zichzelf respecterende vrouw dat te doen?
En hoe stofzuig je onder het bed als je er met de slang niet bij kan?
Kijk dan merk je toch weer dat cultuurverschil he?

de dag van het aanwinst

Tja t'is vast duidelijk dat ik/we erg gecharmeerd zijn van de Elzas.

Stiekem ben ik al bezig voor volgend jaar.

Ik geniet in ieder geval nog na.

Kan nog niet mijn foto's af laten drukken omdat ik een maand lang van mezelf niets mag kopen en ik mezelf zakgeld heb gegeven waar ik wel een keer van kan gaan lunchen, bosje bloemen kan kopen voor vriendin en ergens een bakkie kan gaan drinken als t moet maar dan houd t op.

________________________________________________________________________________


Ze laat me een foto zien waar 3 leuke lachende roodharige dames op staan.
Dik rood, krullend haar.
Drie zussen.
Ik herken haar niet op de foto.
Zij heeft geen rood haar, sterker nog, ze heeft helemaal geen haar.
Ze is bleek en moe.
En ze heeft pijn.

We zijn nu 4 maanden verder.
De haren beginnen weer te groeien/.
Wat een krullen.
De wangen hebben een gezond kleurtje van het vele tuinieren in de buitenlucht.
De ogen stralen.

Bij jullie eten zaterdagavond? Wat leuk.
Gisteren was het zaterdag.
Met zn zessen waren we.
Een vismaaltijd had ik gemaakt.
Allerlei soorten vis en salades en sausjes.
Mr. X maakte zijn aardappeltjes uit de oven met verse kruiden uit de tuin.
Zij had gazpacio gemaakt.
Haar man was er, buuvvanevenverderop en mooieschoonzus.
Het was gezellig, ontspannen, vrolijk.
Uren aan tafel gezeten en de 4 dames excuseerde zich bij de heren en we gingen even een wandeling maken.
De heren drukkletsend achterlatend.

Ik sloeg mijn arm om haar heen en zij om mij en zo liepen we kletsend door.
Jullie zijn echt een aanwinst voor de buurt zei ze.
Ja, dat vinden wij ook.
Tja ik kan het niet laten om grappig te zijn als t even te dichtbij komt .
Ik hou echt van jou zei ze.

De ontmoeting is nog geen jaar geleden.
Ze stond te praten met de buuvvanevenverderop die ik een paar maanden daarvoor had leren kennen.
Het bleek later dat ze al jaren vriendin zijn.
Toen ik naar huis liep kwam ik haar weer tegen en ik was verbaasd dat ze zo dichtbij woonde.
Nou ja ze vroeg me binnen om haar tuin aan de achterkant te laten zien en zo is het begonnen.
Er was iets in haar wat me aantrok.
Ik mag de buuvanevenverderop ook heel graag maar dit was anders.
Al snel werden we vriendinnen en vertelden we elkaar dingen die we niet aan anderen vertellen.
Het voelt goed, het voelt bijzonder, van beide kanten.

Haar gevecht is nog lang niet voorbij.
Dat maakt me soms bang.
Ik heb ook even getwijfeld of ik die vriendschap wel aan moest gaan.
Maar het gevoel dat ik heb is groter dan de angst.

Toen ze laat op de avond weggingen en ik schoonzus had weggebracht vertelde ik aan mr. X wat ze me gezegd had.
Dat ze van me hield.
Oh zei mr. X dat zei haar man ook tegen mij.
en we kregen de slappe lach.
Wij zijn echt een aanwinst voor deze buurt, mr. X en ik.  ;-)

de dag dat ik veel organiseerde

In het stadje Ribeauvillé  zie je ze bijna overal waar je loopt de 3 kastelen.

Op de laatste dag klommen we erheen.

Anderhalf uur lopen naar de eerste.

Mr. X dacht dat ik t niet vol zou houden, nou ja ik dacht t eigenlijk ook, en ik dacht dat Soop t niet zou halen.

We haalden het alle drie.

Vrij makkelijk zelfs maar dat kwam ook door de mooie tocht door wijngaarden, bossen en grote rotsen.

De top was niet het hoogtepunt maar de tocht ernaartoe.

Al hebben we maar 1 kasteel gehaald.

Gisteren, wat een weer zeg, laatste koffieochtend van het seizoen bij M. thuis.

Ieder maakt dan iets lekkers en de tafel stond dan ook vol.

Gezellig weerzien en geklets.

De gastvrouw had voor ons allemaal een boeket kruiden uit eigen tuin voor ons gemaakt.

Dat ruikt toch lekker.

We waren er al een tijdje mee bezig maar gisteren ging de kogel door de kerk.

30 juli geven we een feest.

Dus alle dames die er zijn en die willen en de mannen erbij.

Tja 3 maal raden wiens idee en in wiens tuin?

Ik kan het ook niet laten he.

Nou ja ik denk dat als ik niet zo graag dingen organiseerde dat ik misschien nog steeds thuis zat met fobieën.

Toen ik met het idee kwam zei mr. X meteen; oh nee dat gaat niet gebeuren in onze tuin want ik zit dan dagen met een gestreste vrouw.

Hij haat gestreste vrouwen. haha.

Omdat het een feest is van onze groep en dus niet van mij, maakt ieder een gerecht en neemt zijn eigen drank mee.

Ik kom NIET zei mr. X.

Wel jammer natuurlijk maar ach daar komen we wel overheen.

En ik ga al helemaal NIET helpen.

Ik stelde gisteren meteen voor wie zin had om naar een grote brocante zaak  hier in de omgeving te gaan.

Ik geloof dat er 8 meegaan.

Beetje dom van mij want ik heb een rare week volgende week maar ach we zien het wel.

Alsof het allemaal niet genoeg is;

Vanavond komen 3 buren bij ons eten.

Ja als ik dan toch bezig ben.........

Tweede etentje in paar dagen tijd.

Tja als ik dat zo opschrijf denk ik ook;

overdrijf je niet een beetje?

Ach ik heb alles redelijk onder controle.

Ik zeg toch dat ik goed kan organiseren?

En ik voel me op mijn gemak bij deze mensen.

Er is in korte tijd een leuk en ontspannen contact ontstaan.

Er mogen fouten gemaakt worden.

Lief heeft zo zijn eerste tennisles in ons dorp.

Hij tennist al jaren hoor maar hij wil zich verbeteren.

(dat jullie niet denken dat ik een man heb die niet kan tennissen.)

Zo en nu ga ik aan het dessert beginnen.

Fijn weekend.

En doe vooral dingen die jij wil en niet die moeten.