mijn mening

Foto genomen in museum in Rotterdam, is geen echte dame maar dat zou je toch niet zeggen?
Op de haren na dan, die vind ik nep.
en een echte dame heeft een beetje een buik en/of cellulitis.
Je zou toch af en toe twijfelen als je al die mensen op TV ziet.

Er zijn geen taboes meer in NL stond er van de week in de krant.
Dat is dan iets waar we trots op zouden moeten zijn maar ik vind het vreselijk.
Tijdens het zappen hoor of zie je de vreselijkste dingen
En een K. Schuurman die bij dwdd vertelt dat ze masturbeerde bij de gedichten van een bepaalde dichter.
Is al maanden geleden maar ik kan het niet vergeten ;-)
Wat dacht je van genante ziektes ?
Op TV is tot nog daar aan toe maar ook in het dagelijkse leven krijg je details waar ik in ieder geval niet op zit te wachten.
Mensen die vertellen wat er allemaal uit hun lichaamsopeningen kwam tijdens hun ziek zijn.
Op dingen op intieme plekken.
Getver, de getver.
De rest kan je wel zelf invullen ik ga niet meer details schrijven want dan lus ik mijn koffie niet.
Mooieschoonzus zit in de zorg en die vind het geweldig om ons de verhalen te vertellen hoe vaak ik ook gezegd heb dat ze er mee op moet houden.
Toen een vriendin over seks wilde praten die ze met haar man had gilde ik het uit. NEEEEE aub niet.
Ik zie alles voor me en krijg het niet meer uit mijn kop.
Sorry maar ik vind dat het beschaving te maken heeft om bepaalde dingen niet uitgebreid te vertellen.
Dus een ander mag trots zijn dat we geen taboes hebben ik vind het vreselijk.
Alles moet maar kunnen en is normaal.


Volgend onderwerp.
Niet veel spannends meegemaakt volgens mij, godzijdank.
Zit nog steeds zich slecht in de vel.
Sofietje ging naar de dierenarts voor haar tanden en binnen 1 jaar moeten al haar voortanden eruit.
En ze is nog maar 4 en half.
Dierenarts maakte er geen drama van dus doe ik het ook maar niet.

Ik kom weinig mijn hol uit en dat bevalt best goed, ben nog steeds met mijn fotoboeken bezig en geniet na van die vakantie in juli.
Dat thuiszitten is niet goed.
Vanmiddag creatief doen bij meisjemetderodeharen, zij is bezig met een groot schilderij op haar muur en ik weet nog steeds niet wat ik wil gaan doen.

Morgen komen onze vrienden eten met 1 zoon.
En het is altijd gezellig maar wat heb ik er weer een stress van ondanks dat mr. X met alles helpt.
Ik weet zeker dat ik maandag zal schrijven hoe gezellig het was.

Ik krijg mezelf niet meer op de rails en dat baart me zorgen.
Er zijn gelukkig wel genietmomenten hoor, absoluut maar het voelt zo niet goed in het lijf en hoofd.
Ik vecht me rot tegen mezelf om overeind te blijven.
En eerlijk is eerlijk 3 kwartier in de weken naar een psych zet echt geen zoden aan de dijk.

Nou ja ik hoop dat mijn middag met het meisjemetderodeharen zal helpen.
We zien elkaar nog steeds vaak hoor maar er is iets veranderd in mij.
En ik haat mezelf erom maar het lukt me (nog) niet om de knop om te zetten.
Ik heb gewoon liefdesverdriet.
Ken je dat gevoel?
Dat je een vriend had waar je erg gek op was maar dat de liefde opeens weg gaat en dat je alles mist wat je ooit had?
Zo voel ik mij.
De glans is weg zeg maar.
Het vertrouwen ook.
Ik hoop heel erg dat het weer terugkomt.

Het schrijven helpt weer goed.
Wat ben ik blij dat ik dat heb om mij te uiten.
Ik zag gisteravond laat iets waar ik heel blij van werd.
Dat was bij Pauw.
Heb je het niet gezien moet je even terugkijken.
De man heet Sander, ik ken hem van gezicht van de TV maar weer niet precies wie het is, hij ging voor zijn werk naar Sierra Leone en zag vreselijke dingen maar liet het er niet bij zitten zamelde geld in en ging daar scholen bouwen en zorgde dat er voor weeskinderen onderwijs is.
Die weeskinderen vanaf 5 jaar werden gedwongen om in de mijnen te werken omdat wij zo graag diamantjes willen.
De man vertelt met zoveel humor en enthousiasme over zijn project en we zien beelden en verhalen.
Het verhaal is trouwens ook zeer schokkend maar je gaat gewoon van die man houden.
en van die prachtige kinderen.
Kijk!!!!
Je hoeft nooit geen diamanten meer en je zal ook anders kijken naar de mensen die ze wel willen.
Ik had het even nodig dat stukje te zien.
1 mens kan dus wel een groot verschil maken als hij dat wil.

En dan besef je weer eens hoe verpest en verwend wij zijn met om de 3 maanden nieuwe mobieltjes en noem maar op.
Of de kinderen die de boel bij elkaar gillen omdat ze in de winkel niet krijgen wat ze willen.

zo dat was weer mijn mening.
Ik eindig met een lach,
op mijn manier ben ik best grappig.
Alvast heel fijn weekend.
Ga veel naar buiten.

zelfhulpboeken etcetera

Las vanmorgen een artikel over een vrouw die een jaar lang iedere maand een zelfhulpboek las.
We kennen ze allemaal van zelf lezen of van horen zeggen.
Zij was er in ieder geval niet beter van geworden en daar vertelde je op een grappige manier over.

Zo af en toe waag ik me eraan en ik moet zeggen dat ik uit ieder boek wel  dingen uit kan halen die mij wel wat lijken.
Nu kan je wel je wens de kosmos insturen en wachten tot het gebeurd maar zo werkt het natuurlijk niet.
Je moet er wel wat voor doen.
Zo moest ik op een cursus opschrijven waar ik over 5 jaar zou zijn.
Ik schreef o.a. dat stiefzoon een andere vriendin zou hebben want ik vond de zijne echt niet goed voor hem.
Die meid voelde zo onprettig.
Nou pas op met wat je wenst want echt diezelfde middag belde hij over zijn toeren op dat het uit was.
Ze had hem zo belazerd en niet met 1 maar met verschillende jongens en haar ouders waar ze nog woonde lieten het gewoon toe dat het in hun huis gebeurde.
Mijn gevoel was niet fout geweest en het duurde heel lang voordat hij er overheen was.
Iets anders wat er op stond was verhuizen.
toen de X en ik een relatie kregen had hij net een huis gekocht in een andere woonplaats.
Drie jaar later trok ik bij hem in en het was best prima uit te houden daar maar ik wilde daar weg.
Op een dag kregen we een kaart in de bus met foto van makelaarskantoor van personeel en voor hen lag een mooie blije labrador aan hun voeten.
We konden het huis gratis laten taxeren.
Ik liet heb mr. X zien, gewoon laten taxeren meer niet en echt dat was ook mijn bedoeling hoor.
Maar zo ging het balletje wel rollen.
Er was veel overwaarde en mr. X begon te kijken naar huizen in onze oude woonplaats.
Nou ja binnen een paar maanden stond er een bord in de tuin, 3 weken later huis verkocht en de rest is historie zullen we maar zeggen.
Nu wonen we 3 en half jaar hier.
op een perfecte plek.

Dat van stiefzoon was natuurlijk puur toeval, maar mijn wens om te verhuizen niet.
Ik werkte aan mijn wens, betrok er mr. X in en ja hoor het is gelukt.
Superbeslissing.
Je kan tot een bepaald punt je eigen leven regisseren, je wensen uit laten komen.
Niet vergeten dat het leven nog dingen voor je in petto hebt die niet op je lijstje staan.

Mijn eigen geweldige tip is; niet kijken naar wat anderen doen en hebben.
Nou ja kijken mag want zo kan je ook zien wat je absoluut zelf niet zou willen of kunnen maar probeer niet jaloers te zijn of mee te doen als het niet bij je past.

Ik hoor heel vaak mensen zeggen over hun vakantie; we blijven gewoon in NL hoor.
Nou en???
Ik ben zelf zo blij dat ik dat reisvirus niet heb.
Ik ga heus niet naar Zuid-Limburg of naar de Moezel omdat anderen me dan heel interessant vinden.
haha.
Nee hoor we doen het omdat het bij ons allebei past.
Leuk toch?
En is thuisblijven je grootste hobby, lekker doen.
De wereld over reizen, doe lekker.
Zit ik ondertussen met Mathilde (kip) naast me die van die lieve kleine geluidjes maakt.
Sofietje achter mij.
Tuindeur open naar de tuin, zon schijnt.

Tot mijn schrik zag ik dat monsieur le Rat niet meer alleen is maar een vriendin heeft.
Ik kan nu nog geen beslissingen nemen, mijn hoofd is nog steeds te warrig maar er moet wel wat gebeuren.
Of monsieur moet Gay zijn en zich niet voortplanten.
Oh ik wil er even niet over nadenken.
Ben zo moe.
Weer amper geslapen.

Maar.... voel me best goed.
Beter dan in tijden.
Was gisteren naar de psych en kreeg weer EMDR therapie waar ik wel knallende koppijn van kreeg maar opeens ook besefte dat ik met sommige dingen totaal verkeerd bezig was.
Tien kilo lichter en het besef dat ik aan meer dingen moet werken dan ik al deed stapte ik weer naar buiten.
Deed wat boodschappen in eigen dorp en wie zag ik daar opeens op de parkeerplaats?
Mijn hart maakte een sprongetje en ik rende net niet naar hem toe.
Nee, nee, niets spannends maar gewoon onverwachts mr. X tegenkomen en dan je hart voelen overslaan.
Dat blijf ik bijzonder vinden hoor dat gevoel, zeker omdat ik de laatste tijd heel erg alleen wil zijn.
Had net tegen de psych gezegd dat ik zo graag weer alleen wilde wonen.
Nee zei ze, je denkt dat je dat wil.
Oh zachtjes typen, kip ligt te slapen.

Tja dan lees je en zie je foto"s op FB dat ene vriendin in Mexico zit, andere in Spanje en vriendin K in Portugal in prachtig hotel.
En tja hoe zouden mijn selfies eruit zien van mijn burgerlijk  leventje

Mijn chagrijnig hoofd met kip op de achtergrond, of ik in Zuid-Limburg.
Nee daar is FB niet voor bedoelt.
Jaloers?
Welnee want zij hebben niet zo een kip.
En zeker niet zo een man die gisteren opeens zegt; we moeten weer naar de Moezel daar is het prachtig weer.
Jaaaa, de Moezel, ik wil.

(we gaan niet hoor)



Veggie ik heb nagedacht maar weet niet welk stuk je bedoelt.

Elisabeth, over de video van gisteren er is ook een uitvoering met engelse vertaling zal het wel plaatsen binnenkort.
De 3 mannen zijn verliefd op Esmeralda.
Quasimodo omdat ze toen hij geschopt en geslagen werd zij als enige voor hem opkwam en hem water bracht.
De priester is verliefd maar is er van overtuigd dat het Satan is die hem probeert te verleiden en de derde man is al verloofd maar wordt ook verliefd op haar terwijl zijn verloofde haar dood wenst.
Nou ja heel vrolijk verhaal.
Zag als kind de film met volgens mij Lolo Brigida en Anthony Quinn in hooofdrol en ben het verhaal en de film nooit vergeten, zo mooi en zo triest vond ik het.


Alles andere dames die steeds maar weer reageren; het doet me heel veel goed en helpt me echt. Danj jullie wel.
Ik kan het niet genoeg zeggen.

maandag

Als ik zeg dat ik hou van regen, dat het knus en romantisch is, bedoel ik NIET 24 uur achter elkaar en niet met wind en kou.
Dat hadden de weergoden niet goed begrepen.
Gelukkig liet mr. X als het even kon, nou ja het kon haast niet, Sofietje uit en kwamen ze dan weer samen zeiknat binnen.

Ik had ook last van een bui.
Niet zo een beste.
Kregen een koffiedrinken op bezoek, die bleef lunchen, prima maar toen diegenen nog niet aanstalte maakte om weg te gaan en maar bleef doorgaan met de monoloog kreeg ik opeens zo een zin om te gillen.
Zomaar.
Even Gillen.
Wat moet dat heerlijk zijn.
Hoogsensitief was diegene ook nog, volgens zichzelf dan he.
Geen flauw idee wat er sensitief aan is, ken de persoon ook al heel lang, maar nooit iets over kunnen ontdekken.
Ik weet niet hoe het bij jou zit maar dat kindgevoel van gillen, over de grond rollen, dingen stukgooien, janken zit er bij mij nog in hoor.
Maar ja het hoort niet dus je verzint een smoes, neemt glimlachend afscheid, zwaai nog even na.
Ik verlangde heel even naar de explosieve ruzies die ik had met ex.
Dan kwam alles maar dan ook alles eruit.

Mijn moeder was ook zo toen ze jong was maar als je kinderen hebt is dat heel beangstigend voor hen.
Mijn broer heeft haar dat nooit kunnen vergeven terwijl ze toch al heel lang gekalmeerd was.
Maar ik heb geen kinderen dus ik zou het kunnen doen was het niet dat X er absoluut niet tegen kan.
Niet dat hij het ooit heeft meegemaakt maar onze frustraties/ruzies verlopen altijd heel netjes, zoals het hoort.

Gelukkig vond ik een andere manier om mijn gevoel af te reageren en dat was door mooie dingen te kijken en te luisteren.
Een paar weken geleden ontdekte ik een paar nieuwe franse zangers
Onder het mom, er moeten toch anderen zijn na Aznavour, Becaud, Sardou en Clerc ben ik op zoek gegaan.
Mr. X luistert zo graag Franse muziek maar ja steeds dezelfde
En toen ontdekte ik de musical Notre dame de Paris over Quasimodo.
Daar speelden grote Franse sterren in  die ik niet of amper kende.
Ik hoorde het lied hierboven en was verkocht.
Kon bijna nergens anders meer aan denken.
Luisterder het ene na andere prachtige lied, wilde alles weten van de spelers en ontdekte zo de mooiste juweeltjes.
Het mooie is dat mr. X ook het lied hierboven prachtig vind maar ook de chansons die ze in hun dagelijkse leven zingen.
We genoten ons gek terwijl we de filmpjes afspeelden op Tv, open haard aan, lekker tegen elkaar aan.
Hij drukte verschillende teksten uit zodat we ze kunnen vertalen.
Ik zocht op of de musical nog te zien was in Frankrijk en ja hoor in Parijs in December en januari.
Nu zijn dat mijn slechtste maanden dus ik ga er niet heen maar wie weet komt het later bijv. in Lille of zo maar ik wil er best voor naar Parijs.
Hij is ook in Londen te zien, Canada en China.
Het is zooooo mooi.

Jammer was ook dat de prachtige balletdanser waar ik een paar dagen geleden een filmpje over plaatste naar Carré komt, maar dat ik dat niet wist er er nu geen kaartje meer te krijgen is.
Mijn bucketlist is zeker niet groot of bijzonder maar wat zou ik hem graag willen zien dansen.
Dus hij en de musical Quasimodo  staan er nu op.
Maar best een paar jaar duren.
Ik ga ze straks in mijn boek er bij zetten.
Dat alleen al is leuk om te doen.

Ondanks alles wat ik heb en wat ik wil en kan lukt het me niet om het leven weer op de rails te krijgen.
Ja er zijn goede momenten iedere dag maar ook veel slechte.
En in de nachten veel nachtmerries of helemaal niet slapen.

Ik blijf mezelf toch een ongelofelijke mazzelaar vinden doordat ik zoveel interesses heb en kan verlangen naar mooie dingen zien.
Er komen mooie films aan in de bios. Er is een expo met schilderijen van Rubens (oh hup op mijn bucketlist)

Mijn tweede mazzel om te overleven is dat ik makkelijk met jan en alleman kan kletsen overal en nergens.
Ik heb daarbij veel fantasie en verzin iedere keer weer iets leuks om te doen zoals dus in mijn dagboeken tekenen, plakken, schrijven.
Een uitje organiseren.
Ik zie de mooie kleine dingen die absoluut niet bijzonder zijn voor 90% van de mens

zo vond ik dus deze steen in Zuid-Limburg en maakte ik er van dat mijn moeder het daar had neergelegd.

Vanuit de hemel om te laten weten dat ze mij mist en toch van me hield.

Nu vind ik dus regelmatig stenen in de vorm van een hart , zo ook verleden week, weer in Limburg, raapte hem op en zei tegen de anderen, kijk dat heeft mijn moeder hier neergelegd.

omdat ze van me houd.

Het erge is dat ik er emotioneel van werd terwijl ik er helemaal niet in geloof.

Maar kan mij het schelen.

Het voelt goed zo een boodschap van mijn moeder.

Ik raap ook witte veren op.

Hoorde of las op een blog(?) dat het veren van een engel is.

Ik dacht meteen met mijn lugubere humor; of een uit elkaar getrokken duif door kat, roofvogel of vos maar dat van die engel sprak me toch meer aan.

Dus nu raap ik ze op.

Wie zegt dat het verboden is om in sprookjes te geloven?

Goed de werkelijkheid is dat er vandaag iemand langskomt om mijn apneu-apparaat uit te lezen dus daar zit ik nu op te wachten.

Dat ik morgen naar de psych moet.

Dat Het gebit van Sofietje ondanks haar 4 jaar zo slecht is dat ik het heel somber in zie en ik naar de dierenarts MOET voor de zoveelste keer daarvoor.

Dat ik lichamelijk en geestelijk uitgeput ben maar niet kan slapen.

en bang ben.

en koud.

maar dat er ook wel leuke dingen zijn op mijn pad.

zoals gewoonlijk.

en als ik ze goed kijk ik ze ook wel zie.

ik hoef alleen maar in de ogen te kijken van mijn hond en ik voel mijn hart smelten.

Dus we zetten weer gewoon door.

Ik wens iedereen mooi herfstweer toe.

dansen

Om te janken zo mooi.
Dat is de titel van een lied volgens mij, nou ja ik weet het eigenlijk zeker, maar die zin komt regelmatig in mij op.
Ik kan af en toe in een soort trans komen als ik iets fantastisch zie/hoor/vind.
Verleden jaar naar een docu van deze man geweest.
Deze week was hij weer op TV en ook een interview en zijn optreden op lowlands.
Ballet is zo prachtig.
In mijn ogen is het erotisch en sensueel.
En deze man is ZO mooi.
Vond hem alleen er heel erg slecht uitzien en zag in het interview dingen in zijn ogen die mij zorgen baren.
Maar dansen dat hij kan dames.
Zijn leven was niet leuk.
Hij was 11 jaar toen hij van Rusland naar Engeland moest vanwege zijn talent.
Alleen!!
Zijn hele familie viel uit elkaar om zijn opleiding te bekostigen.
Vader ging in Spanje werken en kwam niet meer terug, oma en moeder keihard werken.
Alles voor zijn talent.
Ik schrijf dit nu uit mijn hoofd n.a.v. de docu van verleden jaar dus misschien maak ik een foutje.
De directeur van Nationaal Ballet zei (in interview) zoiets als dat er heus wel anderen waren die zo goed konden dansen maar hij had nu eenmaal de naam.
Ik geloof die directeur NIET.
Deze man is gewoon heel bijzonder ook door zijn uitstraling.
om te janken zo mooi dus dat dansen.

Verklapte een vriendin gisteravond mijn cadeau voor mijn 60ste verjaardag (februari).
Ze neemt me mee naar een ballet voorstelling die ik nog nooit gezien heb, nou ja op TV dan.

Gisteravond een totaal andere avond maar ik heb wel gedanst.
Naar een band/dansers/zangers met muziek van Michael J.
Heb de hele avond gedanst.
Diezelfde vriendin met man en volwassen zoon gingen ook mee dat maakte het extra gezellig.
Ik ga vandaag de tol betalen maar het was de moeite waard.
Wat een ritme heeft die muziek.

En ja ik hou van de herfst.
De geuren, de kleuren, de luchten.
We kunnen eindelijk weer normale kleding aan zonder te zweten.
Ik heb zit in de geuren van appeltaart (zonder suiker),stoofpeertjes en pompoensoep.
Voor mr. X ga ik dan weer Boeuf Bourguignon maken.
De open haard kan weer aan net als de kaarsen.
Rond deze tijd zijn er allemaal leuke programma's op TV.
Ieder jaar weer en het is de enige tijd van het jaar dat je soms niet kan kiezen.
Ik loop nog steeds, al maanden op blote voeten binnen en in de tuin.

Geen verplichtingen of afspraken voor dit weekend.
Klinkt leuk maar terwijl ik er van kan genieten wordt de X regelmatig wel heel onrustig van die stilte.
Ik snap mijn ouders steeds beter.
Zij waren dol op hun eigen kleine wereld.
Zo klein hoeft mijn wereld niet te worden maar ik snap het beter dan mensen die altijd maar dingen mee willen maken en op stap zijn.

We zullen vast nog wel een wandeling gaan maken hier of daar met als beloning een cappuccino.
of twee.
En een heel blij hondje.
en man.
En mezelf.

donderdag

Sta je net beeldschoon opgemaakt, netjes aangekleed, met chagrijnig hoofd erboven op het punt om naar je afspraak te vertrekken wordt je afgebeld.

Erg???

Welnee.

Mijn hart maakte een sprongetje.

Heb ik lekker een lange stille dag voor me.

Dat heb ik zo ongelofelijk nodig.

Gewoon lekker schoonmaken, opruimen en aan mijn album van de Moezel werken.

Kip en Sofietje in de buurt.

Lot en Cellie begrepen niet wat er nou  niet goed gegaan was in Limburg nou heel simpel IK.

Ik ging niet goed.

Ik was gestrest, misselijk, angstig.

Het kwam en het ging dus tussendoor toch nog kunnen genieten.

Ik kon mij gelukkig ook gewoon terugtrekken als ik dat wou.

Aan de anderen of het weer lag het niet het lag puur aan mijn gemoedstoestand.

Het gaat gewoon niet goed.

Het zou zoveel makkelijker zijn als ik kon zeggen dat ik last van mijn hernia had maar ik heb geen hernia het zit allemaal in mijn kop.

Het is zelfs zo erg dat ik niet eens meer de Libelle kan lezen, laat staan iets anders.

Ik ben erg verward.

Ik had dus vandaag naar de psych gemoeten maar die dag stilte is heel erg welkom.

__________________________

Zo ga nu even op andere toon verder.

Was gisteren naar de kapper en ben blij met resultaat.

Soms luisteren kappers gewoon naar wat je wil.

Zo bijzonder.

Liep ik daarna op de markt zeiden een paar mensen; wat zit je haar leuk.

Bij toeval ook de moeder van de kapster die ik ken van 40 jaar geleden.

Dat heeft je dochter gedaan zei ik en wat een leuke meid.

Dat is ze dus ook.

Het blijft leuk in een dorp wonen.

Nou ja behalve als je chagrijnig bent en je zo snel naar huis wil ;-)

Dan is dat weleens een probleempje.

__________________________________________

Dit was gisteren.

Ik had best een leuke dag.

Ik heb een hobbyplek gemaakt op de zolder waar ik alles kan laten liggen en was daar de hele ochtend bezig aan mijn Moezelboek.

Daarna goed soppen in het huis en stond opeens meisjemetderodeharen voor de deur.

Heel langzaam voel ik mijn liefde voor haar weer terugkomen.

Zij heeft ondertussen een boek gelezen over HSP (hoog sensitief persoon) en begrijpt me beter.

Nou nog een boek over PTSS en dan zijn we een stuk verder.

Ik wil zelf wat dingen uitprinten en bij elkaar binden zodat ik verschillende mensen kan laten lezen wat HET is.

En waarom sommige dingen voor mij zo belangrijk zijn.

Soms doen geluiden letterlijk lichamelijk pijn en probeer dat maar eens aan een ander uit te leggen.

Goed gisteren was een leuke dag.

Nu voel ik me weer beroerd, het gaat ook niet goed hoor, maar weet ook niet hoe ik het uit moet leggen.

Gelukkig NIET depressief maar nog steeds overvolle kop, spierpijnen, niet kunnen lezen en nog veel meer niet kunnen/willen.

Zo heb ik morgen een lunch met nog 6 of 7 dames maar dat gaat hem niet worden.

Ik ga zo afzeggen en voel me daar rot over.

Aan de andere kant hoe vaak heeft de  gastvrouw zelf niet afgezegd?

Ik had trouwens best zin om te gaan maar het gaat gewoon niet.

Morgenavond gaan ik samen met mijn Lief naar een soort concert met dans en muziek van M. Jackson.

Weet niet eens precies wat het is maar dans en muziek van hem is natuurlijk al gaaf.

Euh kan je daar dan wel heen?

Nou ja zou ook liever in mijn bed naar Louis kijken (serie Versailles) maar onder het mom werken aan je relatie moet ik mezelf toch tot bepaalde dingen dwingen.

En ik verwacht dat het heel leuk zal zijn.

Vriendin I. haar man en zoon zullen er ook zijn.

Rest van het weekend hebben we niets.

En vandaag weer een hele stille dag.

Sofie en Kip Mathilde scharrelen om me heen en het is ongelofelijk hoe ik gewoon af en toe gewoon moet glimlachen of ik zo maar een "steek" van geluk voel.

Werkt net zo goed of zelfs nog beter dan een bakkie koffie.

Kennen jullie het boek; de 27 geschenken nog?

Dat ging over een vrouw die ziek was en een wijze oude Afrikaanse vriendin gaf haar de opdracht om iedere dag iets voor een ander te doen.

Zij hield daar een dagboek bij.

Ik kocht dat boek op MP toen ik er in blogland over las.

En sindsdien doen ik het regelmatig ook.

De eerste keer heel bewust en echt er gebeuren heel veel leuke dingen, die gebeuren nu ook maar dan ben je er meer van bewust en dat is mooi.

Het gaat niet om grote dingen, maar dat mag natuurlijk wel.

Kaartje sturen, bezoek brengen, op een lunch trakteren of kopje koffie.

Het is leuk om iedere dag weer iets te gaan verzinnen wat een ander leuk zou kunnen vinden.

Laatst liep mijn schoonzus met haar dochter te winkelen en kreeg ze zomaar 10 euro in haar handen geduwd van een onbekende om koffie te gaan drinken met haar dochter.

Dat is toch leuk om zo verrast te worden.

THUIS

Ik ga er geen touwtjes om winden, het weekend was voor mij ongelofelijk zwaar.

Ik ging al niet fit op pad en het werd er niet beter op.

Ik stuurde zaterdagmiddag een bericht naar een vriendin dat het niet goed ging en zij vroeg of het aan de mensen lag.

Nee, dat lag het zeker niet.

Het waren hele leuke mensen en ik heb totaal geen irritaties gehad of zo.

We hebben veel gezelligheid gehad.

Op prachtige of leuke plekjes gegeten en koffiegedronken.
Vriendelijke mensen ontmoet.
Gelachen, gepraat, gelopen en noem maar op.
Hotel was ook mooi en leuk.
Goede gesprekken gehad de dames onder elkaar met hier en daar een traantje.
Ik hou daar altijd wel van, gewoon vertellen of luisteren waar je echt mee zit.

En het weer was natuurlijk het best wat je je voor kunt stellen he.
Weet niet hoe het in de rest van Nederland was maar bij ons prachtig.
Dus ja het lag gewoon aan mij.
En daar baal ik best van want het betekent dat dit eigenlijk TE zwaar voor mij is,
terwijl het juist zo gezellig kan zijn.
En echt dat was het ook hoor maar wat een geluk toen we weer onze eigen huis binnenkwamen.

Sofietje natuurlijk eerst opgehaald bij schoonzusdienooitlacht en haar idem dito man en ze was dolblij om ons te zien, iets wat niet eerder gebeurd is want Sofietje is niet zo van de gevoelens tonen maar nu helemaal blij.
Van schoonzus en zwager kregen we niet de indruk of ze het nu leuk hadden gevonden of niet met haar.
Ja ze had geblaft, maar ja dat risico zit er best in met een hond.
En ja ze liep veel achter hun aan door het huis en had geprobeerd boterham van schoonpapa uit zijn handen te trekken.
Haha, ja dat is mijn Sofietje.
Enfin geen idee of ze het leuk vonden of niet maar ik weer zeker dat ze goed voor haar gezorgd hebben.

Ik hou dus niet van mensen waar je geen hoogte van krijgt.
En ik weet dat ze regelmatig opmerkingen maken over ons manier van leven alsof wij een heel wild of raar leven leiden.
Maar ach las ik ooit ergens je bent pas vrij als je niets aantrekt van wat anderen van je vinden.
En eerlijk is eerlijk hun leven lijkt ons weer helemaal niets, dus daar hebben we ook een mening over.

Mr. X en ik kregen bij het ontbijt een felicitatiekaart van de anderen omdat we voor de 25ste (in 16 jaar) in Zuid-Limburg waren.
We hebben veel samen gedaan maar ook apart.
Zo ging mr. X met nog 2 mannen de mijnen in, terwijl ik een bad nam in onze mooie grote badkamer.
Goed voor de spiertjes.

Na de laten lunch namen we uitgebreid afscheid van elkaar.
Ieder had het heel leuk gevonden, vonden de organisatie geweldig, haha, ik heb jullie toch verteld dat ik dat goed kan.
Moeten we over een half jaar weer doen zei een van de mannen die er voor het eerst bij was.
Ik glimlachte maar wat en dacht over paar uurtjes zijn we weer thuis en heb ik mijn Sofietje weer op schoot, maar vond het wel een compliment.
We doen zo een weekend zo eens in de 2 jaar dus dan zie ik wel hoe het ervoor staat.

Nu ik weer thuis ben zie ik vooral de leuke sfeer die er was en hoe ieder genoot.
Voordat we de hotelkamerdeur achter ons sloten nam mr. X met stevig in zijn armen, zoende me op mijn lippen en zei; en toch vind ik onze vakanties samen het allerleukste.

Verliefd en blij stapte we in de auto en reden naar huis.
Naar ONS hondje en ons THUIS
THUIS.

zo voelde ik me/nu niet meer

foto gemaakt bij een tentoonstelling in Rotterdam.

Vond hem wel toepasselijk aan hoe ik me kan voelen in de ochtend.

Ik heb het geluk dat ik veel interesses hebt.

Het is iets wat mij overeind houd.

Ik was de meer dan 1000 foto's van onze 2 reizen aan het uitzoeken en kan er erg van genieten.

Vooral onze eerste trip in juli die zo geslaagd was en vooral omdat ik me heel goed voelde.

De laatste trip, 2 weken geleden ofzo, ik maakte 500 foto's en koos er 120 uit om af te laten drukken, was minder maar toch ook weer heel bijzonder.

Ik zat toen al in mezelf opgeslopen en zoals ik het noem constant AAN.

Dat betekent in die geval dat ik steeds op de weg let, geen seconde ontspan, ik zie alles en voel alles.

Ik ontspan geen seconde.

Wat heel frappant is is dat dieren, behalve Soop dan, NIET bij mij in de buurt willen zijn.

Zij voelen mijn spanning.

Zo lag er een ezeltje helemaal ontspannen op de grond en een jong meisje was het aan het aaien, je zag dat het beestje zich helemaal overgaf.

Toen ik dat probeerde, stond het op en liep meteen weg.

Is geen toeval, dat doen beesten.

Gelukkig kwam kip wel gezellig binnen en bij me zitten vanmorgen haha.

En hoe vaak ze het ook doet, ik blijf er om glimlachen, iedere dag weer.

Soms vertelt ze er hele verhalen bij.

Vanmiddag heb ik een creatief middag.

Ieder mag doen wat zij wil.

Tekenen, schilderen, kleien, breien, haken.

Ik ga tekenen.

Ik kan het echt niet, en dat is echt geen valse bescheidenheid, maar ik doe het gewoon en vermaak me prima.

Tuurlijk zie ik dat anderen het veel beter doen maar ach, kan mij t schelen.

Als je altijd maar naar anderen kijkt zul je nooit tevreden zijn want er is altijd iemand die knapper, mooier, slimmer, creatiever, rijker, gelukkiger is.

Geloof mij maar.

Ik kan blij zijn met wat ik heb en kan.

Als ik dan met de foto's bezig ben kan ik zoooo nagenieten.

Mr. X zei gisteren nog; we gaan dit jaar echt NIET meer naar de Moezel.

Nou dan hou je niet meer van me, zei ik.

Toen dat niet werkte;

en wat als al je Moezelwijn en bier op is en je kan hier nergens meer drank kopen?

We waren gisteren 16 jaar bij elkaar.

Ik kreeg een mooie bos bloemen.

16 jaar alweer.

En wat maak je dan veel mee met elkaar.

en krijg je er een stiefdochter from hell gratis bij cadeau.

Wat trouwens al heel lang weer oke is hoor en ze heeft haar excuses aangeboden omdat ze zelf wel besefte dat ze veel te ver was gegaan.

Met stiefzoon nooit een probleem maar die durfde niet aardig te doen als zij er bij was.

16 jaar van veel mooie dingen ook en vooral dat hij heeft laten zien dat hij er ALTIJD voor me is.

Met kleine en grote dingen.

Dan kan ik wel naar anderen kijken die creatiever zijn of rijker of mooier maar ik vind dat niemand een man heeft zoals de mijne.

Ik weet best dat ik een prinses ben.

Niet op de erwt maar op de bloemkool en dat is dan weer jammer.

En ik heb het mooiste hondje van de wereld.

Ha, probeer mij maar te evenaren.

Nou ik wilde even zeggen dat het niet zo lekker gaat met mij maar ik heb mezelf alweer opgevrolijkt.

Dus laat maar ;-)

Wat leuk weer een reactie van GEWOON VLIJTIG.

Ik hoop dat het goed met jullie gaat, denk nog regelmatig aan je hoor.

En MATHILDE ben je op vakantie geweest?

Ik weet dat je er niet van hou maar ik vroeg me al af of alles wel goed met je ging.

Het is echt zo leuk die reacties van ieder.

Ik zie soms dat anderen soms wel 30 reacties krijgen of zo, ik zou me geen raad weten

Ik weet wie wie is en kan gewoon meeleven.

Dus dank jullie wel.

wel of geen blog vandaag?

Al die beren op de weg.

Twijfel, twijfel, ga ik bloggen vandaag met mijn zo chagrijnige bui.

Ik doe het toch want het helpt.

Gisteren werd Sofie gepakt door pitbullachtige hond van mijn schoonzus.

Snel en best wel bloed maar ik voelde helemaal NIETS.

Dacht alleen aan welke dierenarts dienst had.

Ik zat gewoon op slot.

De 3 anderen in paniek.

Soopje vloog door de lucht.

Bleek wondje in neus te hebben dat even erg bloedde maar verder niet veel aan de hand.

Ik weet dat ik "op slot" kan gaan maar dit was wel heel erg raar.

Normaal schrik ik me wezenloos als ik een plekje bij haar voel tijdens het aaien en dat blijkt dan gewoon iets wat in haar haren zit dus niet aan de hand.

Ik voelde niet eens kwaadheid naar de hond terwijl je hoeft maar boos naar mijn Sofietje te kijken en ik reageer al.

Bij wijze van spreken dan he.

Het gaat niet goed hier.

Met mij dan.

En ja ik geen mezelf schoppen enz. maar misschien niet hard genoeg.

Ik voel me angstig als ik in bed lig.

Het zweet breekt me uit en ik heb het benauwd.

Weet even niet wat er aan de hand is.

Ik voel dat er aan alle kanten aan mij getrokken wordt maar als ik goed nadenk is dat niet zo.

Ja, mr. X wil dat ik me anders gedraag dan de laatste tijd en dat is ook absoluut goed en ja omdat ik de organisator ben van volgend weekend stellen de mensen vragen aan mij maar dat is het zo een beetje.

Volgens mij.

De rest verzin ik er maar bij.

Ik slaap slecht, heb nachtmerries en stijve spieren.

Dat duidt dus op teveel stress.

Ik kan gewoon niet omgaan met de gewoonste dingen.

Een voorbeeld; kwam niet uit met het huishoudgeld.

Wat een drama maar niet heus.

En ik zag dat er vele minder geld op mijn rekening stond dan gedacht en ik wilde zo graag dit en dat kopen.

Gelul.

Het ging over 2 dekbedovertrekken die ik heel graag wil en nu in de aanbieding waren.

En een vloerkleedje.

Er zijn meer drama's in mijn leven hoor en dat is dan wel ECHT een reden om verdrietig te zijn.

Dat ik gewoon mijn neefje en de nichtjes niet meer zie en mijn schoonzus.

En nee, het is zo goed als onmogelijk om dat weer aan te halen want het betekend alleen maar meer ellende.

Gelukkig heb ik de foto's nog en kan echt met een glimlach terugdenken aan de mooie momenten dat ik met die kinderen heb gehad.

En tuurlijk moet ik mijn zegeningen tellen, dat er niets aan de hand is met onze Sofietje, mijn man, ons huis, de leuke dingen die we kunnen doen maar ja als je je zo klote voelt is het wel te doen maar best moeilijk.

En toch was het weekend best leuk.

af en aan.

Ik ging winkelen in mijn favoriete winkels.

Ken je die hele dure meubelzaak in Amstelveen?

Nou dan rij je rechtdoor, dan linksaf en weer rechts en dan kom je bij Alain Boulanger (leen B.akker) en de K.wantum.

Geinig man.

Ik bracht er lange tijd door, bleef maar voelen en kijken naar die 2 dekbedovertrekken, keek naar bijpassende kussens en kleedje en liep vol nieuwe ideeen en niets in het mandje de deur uit.

s"avonds samen gegeten en de X had heerlijk gekookt.

Flammkuchen.

Lekker tegen elkaar aan naar dance, dance gekeken.

Zondag samen in de tuin waar de X eindelijk zijn tomatenplantage uit mijn kas verwijderde.

Ik maakte ondertussen de hokken schoon en haalde hier en daar wat dode planten weg.

Lunchen in de tuin.

Was heerlijk weer.

De koffie smaakt goed.

De weersverwachtingen zijn goed voor Zuid-Limburg.

We gaan met leuke mensen.

Zuid-Limburg is het aller- allermooiste plekje van Nederland.

Het heuvelland dan.

En wij kunnen er zomaar heen.

Sofietje kan niet mee, die gaat logeren bij schoonzusdienooitlacht maar die wel superlief is voor haar.

Vindt jij dat we schoonzus een vergoeding kunnen vragen dat ze ons hond mag? vroeg ik aan de X.

DIT meen je toch niet he?

Nee tuurlijk niet, Frans grapje.

Goed ik ga er wat van maken.

Bloggen helpt inderdaad.

Fijne week allemaal.

Geen Ludo meer en Zuid-Limburg

Gisteren vrij onverwachts mijn Ludo (links) in moeten laten slapen.

Ik had hem dinsdag gewassen en alles zag er prima uit op blaasontsteking na dus.

Toen ik hem gisteren oppakte om naar de dierenarts te gaan zaten er groene vliegen op hem en toen wist ik al hoe laat het was.

Ze leggen hun eitjes op een dier en daar komen maden uit die zich een weg naar binnen eten.

Dat doen ze op zwakke dieren.

De dierenarts dacht nog even na of het te redden viel maar ik heb er ervaring mee en wilde dat niet.

Ze gaf me gelijk.

Er is ook geen redden aan hoor.

En zo liep ik met een leeg mandje weer naar mijn auto.

Zonder mijn lieve, schattige, grappige Ludo.

En ja ik die nooit huilt, huilde.

Van de ooit 13 huisdieren heb ik er nu 5.

Nou ja met Monsieur Le Rat meegerekend 6.

En de kauwen en de duiven zijn ook van mij.

Oh wat baal ik toch van mijn Ludootje.

Maar van dieren houden is ze ook op tijd laten inslapen.

Volgende week vrijdag gaan we weer naar Zuid-Limburg met nog 5 stellen.

Met 2 stellen zijn we er al eerder geweest, met 1 al 3 keer en met de man van I. is mr. X ondertussen vriendjes en hebben ze vandaag afgesproken om te gaan varen.

De 2 andere stellen, daar ken ik de dames maar niet zo goed, ik was donderdag bij de ene, en het zijn beiden schatten.

Hun mannen ken ik ook maar heb ik nog geen mening over.

Na dit weekend wel ;-)

En tuurlijk heb ik het weer georganiseerd maar besefte gisteren opeens dat het niet mijn verantwoordelijkheid is dat ALLES goed MOET verlopen.

Ik kan goed organiseren, absoluut, en vind het ook leuk maar ik moet nu toch een beetje inzien dat mijn taak erop zit.

In overleg natuurlijk en rekening houdend met wat ieder graag wil een locatie gezocht, restaurants voorgesteld en een programma gemaakt.

Wat als het regent, vroeg M. donderdag?

Tja dat kan ik dan weer niet regelen en begon weer me suf te piekeren wat als totdat ik dacht, he, laat een ander maar lekker verzinnen.

Gisteren kaartjes gereserveerd voor mr. X en mij voor een concert met muziek Van M. Jackson.

Het mooie is dat ik er wel graag heen wilde maar ja, ach, teveel gedoe dus maar niet maar nu mezelf gedwongen en ik verheug me erop.

En Lief ook.

Is toch geen zitconcert he?

Nee schat we kunnen lekker staan en swingen.

Ik merk dat het me goed doet om gedwongen de deur uit te gaan en me nu op mijn relatie te concentreren ipv mezelf op te sluiten in mijn hoofd.

Mijn spieren doen nog overal pijn, teken dus dat er nog teveel spanning is om wat dan ook dus daar moet ik nog aan werken.

Het is natuurlijk niet gek dat het erger is geworden nadat ik mijn Ludo heb moeten laten inslapen.

Een warme kruik doet wonderen.

Ik ga straks de deur uit om plantenpotten te kopen want al mijn planten binnen moeten verpot worden.

Ga eerst maar even naar de kringloop.

Of Action.

Morgen IETS leuks doen al weten we nog niet wat.

Misschien een mooie strandwandeling en koffiedrinken op een terras.

Volgens mij heb je al een fijn weekend gewenst maar ik doe het gewoon nog een keer.

Baat het niet schaadt het niet.

 

relatie en konijn

Dit was op een ochtend ons uitzicht aan de Moezel.
Zo mysterieus vind je niet.
Ben al bezig voor volgend jaar juni om er weer naar toe te gaan.
Heb alweer schitterend plekje gevonden.
Of het echt door zal gaan weet ik niet hoor maar dromen en googlen mag.

Zo een 3 keer per jaar barst de bom hier en dat was 2 dagen geleden.
Ik voelde hem al aankomen maar dacht zolang ik niets hoor gaat het goed.
Je bent gewoon al tijden onbereikbaar zei de X.
En nog veel meer maar dat laat ik maar even achterwegen.
En ik snap helemaal wat hij bedoeld met dat onbereikbaar zijn.
Ik ontsnap in mijn eigen wereld en wil daarbij niet lastig gevallen worden.
Ik ben inderdaad niet bereikbaar.
Eerst kwam het door de hitte waar ik gek van werd en toen het verhaal met vriendin.
Heus ik gaf hem af en toe best aandacht dacht ik maar vele te weinig.
Dat onbereikbaar hadden we allemaal in ons gezin.
Een soort vlucht uit de werkelijkheid en alleen met jezelf bezig zijn eigenlijk.
Het neefje heeft het ook, zijn zussen gelukkig niet.
Zo kunnen wij het leven het beste aan.

Totdat, zoals in mijn geval, de X mij op niet al te zachte manier eruit trekt.
Veel verwijten en allemaal waar.
Het is juist goed als hij dat doet maar hij wacht er te lang mee en dan is hij te boos.

Dus gisteravond staken we de open haard aan, zette we er onze fauteuiltjes voor en begonnen te praten en te praten en hoe gek ook misschien, notities te maken.
Over de dingen die we samen gaan doen de komende tijd.
Dat ging van recepten uitzoeken, Moezeletentje voor vrienden organiseren, film thuis en in de bioscoop, restaurantje, theateravond, dat voor de komende 3 maanden.
Maar ook vooral kletsen, wandelen, aandacht aan elkaar schenken.
Kleine dingen maar die hele grote resultaten hebben.

Mr. X zei ook dat doordat ik allerlei contacten afbreek ik hem ook dingen ontnam.
Dus mensen die hij ook graag mocht zien we opeens niet meer omdat ik haar dan niets meer vind toevoegen of erger ik kan het gewoon niet meer.
Ik besefte dat niet.
Daarbij was mijn meest gebruikte woord de afgelopen tijd: GEEN ZIN.
GEEN ZIN om te wandelen, geen zin om daar naar toe te gaan, geen zin om te varen.
Te moe, te moe, te moe.

Dus goede periode zo na de zomer om niet alleen aan mezelf te werken maar ook aan de relatie.
Ik heb er zin in, echt waar, ben een beetje wakker geschrokken door zowel de psych als de X.

Was gisteren uitgenodigd bij iemand van mijn buitenlandse dames club .
En ik had er zin in want hoewel ik haar niet zo goed ken nog leek het mij leuk om meer contact te hebben en zo dacht zij er ook over.
Ik vind jou zo eerlijk zei ze een paar keer en ik vertrouw je helemaal.
Je bent ook de eerste die ik hier uitnodig na ……….. (ja ze vertrouwt mij hij, dus ik kan dat niet hier schrijven.)
In ieder geval zelfs haar volwassen dochters waren helemaal verbaasd dat ze eindelijk weer iemand uitnodigde.
Ik ging voor de koffie maar kwam om 15.30 thuis.
Bleek dat haar man precies hetzelfde had gezegd ; je bent niet meer te bereiken.
Dus konden we elkaar tips geven haha, de manke helpt de blinde of zoiets.
Veel gepraat en gelachen, lekker gegeten want ik moest blijven lunchen.

Ik stelde voor om in oktober met nog 2 andere dames die ik beter wil leren kennen te gaan lunchen.
Vond ze een goed idee.
Heel langzaam komen er weer leuke afspraken in de agenda.
Krijg ik weer zin om dingen mee te maken.
Een grote wens is dat mijn liefde en vertrouwen  voor meisjemetrodehaar terugkomt.
En vooral dat ik er van geleerd heb dat ik mezelf niet meer zo ziek moet maken als er iets voorvalt met wie dan ook.
Mr. X is de aller en allerbelangrijkste.

En SHIT, moet vanmiddag met mijn oudje konijn Ludo weer naar dierenarts voor blaasontsteking.
Niemand kan zo goed doodspelen als Ludo.
Zo een 3 keer in de week denk ik, oh nee nu is hij echt dood, maar niets is minder waar ik denk  dat hij gewoon doof en slaperig is.
Het is zo een schatje.
Ik moest hem in bad doen en hij liet me gewoon begaan.
Luud is al heel oud, geen idee hoe oud want het is een dumpkonijn, maar hij heeft er nog zin in.
Hij vindt het leven nog te leuk.
Al heeft hij ook relatieproblemen met zijn veel jongere Georgina die maar kinderen wil.
Luud is door de jaren heen een duur konijn geworden.
Moet nog steeds lachen toen hij een keer bij de dierenarts zo bang was dat hij zich helemaal plat maakte en het net leek of er alleen een velletje lag.
Of toen hij op zijn rug in slaap viel in de armen van de dierenarts.
Soms denk ik; ik neem geen dieren meer want het is zo erg als ze dood gaan of ziek worden.
Maar goed ik weet niet of ik dat vol zal houden.
Hond wil ik tot mijn dood in ieder geval.
En kippen.

Nou dames jullie zijn weer op de hoogte.
Gelukkig leest mr. X hier niet want die zou, zacht uitgedrukt niet zo blij zijn met mijn verhalen.
Hij weet er van hoor dat ik nogal open ben op mijn blog, vandaar dat hij niet leest.
De arme schat.

Fijn weekend allemaal.

hoe zou het zijn

Sofietje bekaf na een lange dag aan de Moezel.

Stel dacht ik zomaar opeens dat we om wat voor reden dan ook veel en veel minder te besteden hadden.
Dat we geen 2 of meer TV's konden hebben en dat er niet in elk stopcontact een apparaat aan het opladen is.
Dat je maar 1 TV  hebt, 1 mobiel per gezin, 1 computer of laptop.
Je kan maar 1 keer op vakantie, uit eten heel af en toe.
Meubels en andere apparaten zou je pas weg doen als ze op zijn.
Dan zou je alles met elkaar moeten overleggen.
Wat kijken we vanavond?
Wie mag er wanneer op de computer/tablet/telefoon.
Je zou heel goed na moeten denken over vakantie want dat is maar 1 keer maar ook goed nadenken over je uitstapjes en overleggen welke kleding je nodig hebt.

De buurman, vriend, familie zou bij jou de ladder komen lenen en jij leent dan weer zijn kruiwagen of zo ipv naar de winkel te rennen om er zelf 1 te kopen.
Met verbouwingen, oppas en hond uitlaten help je de ander en dan weet je dat er ook hulp voor jou zal zijn als je dat nodig hebt.
)Omdat er niet veel geld is moet je jezelf zien te vermaken en ga je weer je verjaardag vieren of etentjes geven thuis, of een tuinfeest.
Wat een leuk leven zou dat zijn.
Ik besef opeens dat het leven vroeger zo was eigenlijk.
Nu hoeven we niet meer aan een ander te denken want we hebben zelf alles al.
of we kopen het.
Wat jammer.

Had gisteren een afspraak in Lisse en wilde daarna zo snel mogelijk naar huis toe maar dwong mezelf om het centrum in te gaan.
Ik had wat dingen nodig en had alle tijd.
Het werd een leuke paar uur met mezelf.
Leuke winkels, lunch op terrasje met aan tafel tegenover mij op stoelleuning mijn favoriete vogel de kauw die mijn koekje wel lustte .
De mensen aan tafel naast mij vroegen wat voor vogel dat was en dat vertelde ik maar wat graag met de leuke karaktertrekken er bij, van die vogel dan he niet van mezelf.
Ik ging winkel in en uit, zag dingen die ik graag wilde hebben en dacht dat ik ze toch echt nodig had.
Na de lunch ging ik terug en waren ze toch niet zo mooi en nodig als het in mijn hoofd zat.
Paste een jurk en leek wel het meisje op de prairie dus de jurk ging gelukkig weer aan de hanger.
En prachtige laarsjes zag ik.
Bordeaux rood.
Altijd al willen hebben, maar niet heus , ik kon ze gewoon niet loslaten.
Ik noem dat heksenlaarsjes met van die veters.
In het zwart, die waren er ook, waren ze ook en die zoek ik dus wel al jaren maar niet van die prijs.
Besloot eerst naar huis te gaan en terug te gaan als het echt nodig was.
NIET dus.
Zo spaarde ik heel veel geld uit en kwam toch blij thuis met een paar hema onderbroeken die ECHT nodig waren en in de aanbieding waren.
Maakte in de lange rij voor de kassa nog even snel een paar vriendinnen.

Gisteren bij de psych, he he, eindelijk, en kreeg na mijn rij met klachten, dames dat is zo heerlijk he dat je over alles kan zeiken zonder je schuldig te voelen, een sessie EMDR.
Besefte, maar dat wist ik al, dat de 'ellende' weer begonnen was na het gedoe metmeisjemetderodeharen en de psych liet me duidelijk weten dat het niet aan haar ligt maar aan hoe ik er mee omga.
Tuurlijk mag je boos of teleurgesteld zijn maar om een maand lang je hele leven te laten beinvloeden daarin ben ik de enige die daar iets aan kan doen.
Ik heb nu nog steeds spierpijn .
Is dat de schuld van de ander?
Ja, zou ik best wel willen maar zo is het natuurlijk niet.
IK alleen heb de macht om dat niet meer zo te doen.
En ik moet ook niet boos te zijn op mijn geweldige masseur die in deze tijd zijn vakantie niet wilde annuleren voor mij.
En hij blijft een maand weg he, belachelijk.
(grapje he dames, de masseur mag best op vakantie)

Andere vriendin zit niet goed in haar vel.
Meid vrolijkte ik haar op, en je zit nog niet eens in de overgang, kun je nagaan hoe erg het dan zal zijn.
Ze is een reis aan het voorbereiden voor 6 weken naar andere kant van de wereld en een feest voor paar honderd man.
Je zou toch zeggen dat er een hoop leuke dingen zijn om naar uit te kijken maar zo voelt het dus niet.
Nu oordeel ik absoluut niet he, want ik weet hoe het is om je rot te voelen terwijl je alles hebt.
Maar zo kwam ik op het beginstukje over veel minder mogelijkheden hebben en daardoor meer tijd en meer contact met anderen.
Prachtige reizen en grote feesten zijn schijnbaar niet genoeg.
Wat is dat toch gek eigenlijk.

Ik heb vrienden hier verderop die totaal niets geven om luxe.
Ja ze maken mooie reizen maar verder geven ze zo min mogelijk geld uit, doen heel veel vrijwilligerswerk en hen hoor ik nooit klagen.
NOOIT.

De kunst is denk ik om het leven te leiden die zelf wil en je niet laat beinvloeden door wat anderen zeggen of doen.
En je niet rot te werken om dat geld weer meteen weer uit te geven aan onzin.
Ben je echt zoveel belangrijker als je een goede baan hebt?
En thuis alleen maar stress omdat je geen tijd hebt voor huishouden, leuke tuin, of rustig te eten?
Ik hoor ze weleens die BN-ers dat ze na 4 weken na de bevalling weer aan het werk gingen met een afgetraind lijfje.
Moet je daar bewondering voor hebben?

Goed het regent keihard en ik geniet er van, hier in mijn serre.
Af en toe vind ik het onweer best eng dichtbij maar mocht ik getroffen worden door de bliksem dan heb ik in ieder geval weer genoten van mijn koffie en heb mijn punt op blog weer gemaakt.
Ik vind dat ZEER belangrijk.
Ik heb gisteren bij die psych mezelf beloofd om de boel weer aan te pakken, aan mijn valkuilen te werken, niet toegeven aan het negatieve en het alleen willen zijn.
Ik heb een paar leuke (wel enge) afspraken de komende tijd.

Fijne dag.
Geniet van de regen.
Het is heerlijk zo een dag.

chaos in het hoofd

Hier liepen we een week geleden en ik verlang terug naar de plek.

Het was vochtig weer, ideaal om in een bos te lopen.

Watervalletje, kleine rivier, veel vogels en groen.

We gingen op de grond zitten en bleven zo een 20 minuten stil om geuren, geluiden, kleuren op te nemen.

Soop tegen ons aan.

Ik wil daar weer zijn want ik voel me zo gespannen en gestrest.

Ik heb totaal geen energie en gespannen spieren.

Ik heb constant het gevoel dat ik MOET maar ik weet niet wat .

En ja straks zal het vast beter gaan maar ik moet toch deze uren doorkomen.

Ik ga nooit de deur uit op maandag maar vandaag moet ik Sofietje wegbrengen naar de trimsalon.

Dan maak ik me druk over; vergeet ik het niet, vergeet ik niet mijn telefoonnummer achter te laten en vergeet ik niet geld te pinnen.

Kom ik wel op tijd.

Morgen naar de psych na paar maanden en ik wil bespreken wat er niet goed gaat maar het is zoveel en ik heb maar 3 kwartier en wil de controle hebben daar.

Wat gaat ze zeggen, wanneer heeft ze weer tijd voor me, moet ik weer een sessie EMDR, hoe vaak mag ik nog terugkomen.

Zo gaat het constant in mijn hoofd en no veel en vele meer.

Ik kan mijn huishouden niet aan, ik ben geen goede vrouw voor mr. X.

ik ben niet gezellig, ik MOET mezelf dwingen tot dingen maar het is zoveel.

Enfin het krioelt in mijn hoofd.

Waren we zaterdag op de braderie wil ik niemand zien of spreken en dat gaat moeilijk als het in het dorp is waar je jaren gewoond hebt en je vriendinnen wonen

en je schoonfamilie, stiefkinders, de brommerclub van mr. X en ook zijn vrienden.

Ik moet er wel weer om glimlachen hoor als ik er aan denk hoe aso ik was daar. 

Dook zelfs weg voor bepaalde mensen.

Ja de braderie is dan wel leuk maar de mensen dus niet op dat moment.

Dus snel weer thuis.

Asociaal wijf.

Ik weet dat alles weer over zal gaan, toch?

maar voorlopig zit ik met mezelf opgescheept.

Ik zal even uitleggen waar het akkefietje met meisjemetrodeharen over ging waardoor we elkaar bijna 4 weken niet zagen.

We hadden afgesproken.

Ik wilde in de ochtend, zij in de avond.

Het werd avond.

Mr. X en ik gingen naar Delft maar ik wilde op tijd terug om te rusten want ja we hadden afspraak.

Zijn kwam niet opdagen dus ik stuur app.

Had ze geen zin meer.

Prima, dat kan maar stuur dan een bericht.

Als je mij pissig wil maken moet je mij zo behandelen.

Opeens besefte ik dat ik me wel heel vaak aan haar aanpast en alles kwam boven van de afgelopen tijd.

Daarom is het stom dat ik dus niet communiceer en alles opkrop.

Het zijn misschien nooit echt grote dingen maar wel voor mij.

Ik verwacht gewoon respect en dat is o.a. afzeggen.

Donderdagochtend stond ze voor de deur om te praten en dat deden we.

Het is nog niet klaar maar het is weer goed.

Nou ja goed?

Dat duurt bij mij een tijdje hoor.

Ik zit nog even op slot.

Het vertrouwen is voorlopig weg.

maar praten ging wel heel makkelijk dus daar is het wel goed voor geweest.

Ze heeft ook veel lieve dingen gezegd hoor.

Misschien moet ik dat maar even boven laten komen.

Verder veel in de tuin bezig geweest.

Cavia nieuw kapsel aangemeten. ;-)

Beestjes nagekeken en de hokken schoongemaakt.

Tuin is mooi en nog met kleur.

Elke avond samen buiten gegeten.

met Kip en hond.

Mooieschoonzus, stiefzoon en vriendinnen zijn weer in het land.

Daar hou ik ook van dat ieder weer op de plek is waar hij hoort.

Zo ook de buurtjes met hun kinderen.

Hun kat was schijnbaar minder blij want die zit veel in onze tuin, lekker rustig.

Vergeet ik bijna wat ik wilde schrijven in het begin.

Weer fijn de reacties op vorige stuk.

Ik ben altijd blij als mensen me begrijpen en er toch dingen in herkennen.

Dat geeft mij kracht.

en rust.

Ik ga van september een leuke maand maken.

Ik begin straks ;-) nu even niet, al lucht het me vreselijk op om mijn chaos te beschrijven.

Kijk jij een van deze series?

Versailles, 

Picnic at Hanging Rock

Ik weet wie jij bent.

Vooral die eerste fascineert me zo.

Was ooit eerder eraan begonnen maar vond het ongelofelijk hard nu kan ik het beter aan.

Kwam afgelopen zaterdag deel 10 dus ik dacht dat t klaar was en ik best opgelucht want geweldige serie maar je moet er wel voor gaan zitten of liggen in mijn geval, 2 keer in de week, komen er nog 10 delen aan.

Wij hebben geen netflix of wat dan ook en geen haar op mijn hoofd die eraan denk op dat aan te schaffen.

Ik heb al keuzestress genoeg.

fijne week.

druk

Dit is een klooster waar ook bier gebrouwen wordt.

Hier dronken we woensdag onze laatste kopje koffie voordat we weer naar huis gingen.

Ik zat gistermiddag alweer te kijken voor een vakantie voor volgend jaar . 

Maar eerst even goed bijkomen.

Tot nu toe niet echt geluk.

Stond donderdag meisjemetderodeharen al meteen voor de deur voor een GOED gesprek.

Ik vertel er wel een andere keer over denk ik.

Donderdagavond ging ik naar een concert  van Jonas Kaufmann (tenor) in de bioscoop.

Stond de muziek veel te zacht, terwijl je bij een kinderfilm weleens de tent uit trilt van de herrie.

In de pauze maar rondgevraagd of anderen dat ook vonden, we zaten met 20 man in die groot lijkende zaal en toen ben ik naar beneden gegaan om te vragen of t harder mocht want zo was er echt niets aan.

De man naast mij lag te pitten en te snurken.

Volgende ochtend een vriendin ophalen en koffie gedronken bij de geiten, veel gepraat en gelopen.

Was heel gezellig.

Sofietje mee en die was zoals gewoonlijk zo lief.

Alleen bij het koffiedrinken, 2 piepjes om aan te geven dat ze op schoot wil.

En dat mag bijna altijd.

Door de onenigheid met meisjemetderodeharen  werd weer duidelijk hoe weinig ik kan hebben en hoe moeilijk ik het vind om met de mens om te gaan.

Ik heb ook gemerkt hoe ik mezelf veel te weinig serieus neemt.

Ben ik boos op iemand of op een situatie dan zoek ik toch de schuld bij mezelf.

IK moet niet zo zeiken of moeilijk doen.

Dus ik hou mijn mond.

Communiceren zegt de psych de hele tijd.

En ik weet dat dat ook zo is want af en toe stik ik bijna of heb ik zo een zin om keihard te gillen.

Zoals laatst met die vriendin die dr bek niet stil kon houden.

Over dat geval ben ik tot het besef gekomen dat niet zij maar ik verandert ben.

Ik kan het gewoon NIET meer.

En dan moet ik daar iets mee en dat betekent meestal dat ik met het contact moet stoppen voor mijn eigen veiligheid.

Ik zou natuurlijk ook haar weer op kunnen wijzen maar ja dan ben ik weer een zeikerd, vind ik zelf en kap ik het liever af.

Dat oeverloze gelul over mensen die ik niet ken en al 5 keer het verhaal gehoord heb.

In mijn vorige relatie schreeuwde ik wat af en sneuvelde en nog eens wat.

Zo wil ik niet meer worden maar ik kan wel terug verlangen naar die tijd.

Mr. X kan absoluut niet tegen stemverheffing en ik heb van die periodes dat ik me zo in moet houden.

Dan wil ik gewoon even lekker boos zijn en daarna weer koffiedrinken en gezellig doen.

Dat gaat in deze relatie niet.

En ik besefte in deze vakantie dat ik weer in een situatie zit waar ik totaal mijn gevoel niet mag laten zien.

Ik wil niet gillen of dingen stukmaken maar gewoon even boos zijn maar hou me in voor hem.

Gelukkig mag ik wel verdriet laten zien hoor, al is het om een dood konijn.

Ik blijf trouwens in zien dat ik wat veel dingen betreft een bofkont ben hoor alleen zo jammer dat ik met mezelf zit opgescheept.

De zomer houdt niet op he?

Wat een mooi weer.

Op zaterdag komt mooieschoonzus vaak langs maar ik heb al tegen de X gezegd dat het vandaag niet uitkomt.

Meestal laat ze het weten als ze komt maar soms ook niet.

We gaan vandaag naar een braderie en daar hou ik van.

Gisteravond voor het eerst weer TV kunnen kijken en super genoten.

Ik keek in willekeurige volgorde: Versailles, Ik weet wie jij bent en op bbc first Picnic at Hanging Rock.

Genoten man.

De X was met vrienden naar de kroeg en had net als ik een topavond.

Wat kan een avondje TV toch leuk zijn en zomaar 3 dingen die ik mooi vond.

Nou ik ga er een leuke dag van maken.

Dat wens ik jullie ook toe.