stille dag

 Je zou het niet zeggen maar dit is zo een 50 meter boven de zee wandelen.

Stadje Wimeureux en daarna Audresselle.

Je ziet veel strand maar die is een paar uur later totaal verdwenen door t hoge water.

Ik wil terug. Vandaag nog.

Nou ja voorlopig moet ik het maar doen met plannetjes maken en ook DAT IS LEUK.

Loop net de tuin in en wat een heerlijk weer.

Vochtig maar goede temperatuur.

Zou zo graag grote wandeling willen maken in Zuid-Limburg maar wel weer thuis willen slapen.

Ons huis voelt ook zo prettig en veilig aan.

en alles wat we willen bij de hand.

Gisteren lag ik voor 19 uur op bed en heb niet eens TV gekeken te moe.

En hoofdpijn.

Gistermiddag thee drinken bij Henriette. 

Ja ook van het koor..

Een prachtige dame van 82 jaar.

Was psychologe in haar werkende leven.

Een vrouw vol verhalen, zoals ieder van ons, de kunst is het vinden van mensen die niet alleen kunnen vertellen maar ook kunnen luisteren.

Heerlijk vind ik dat.

En ik heb al heel wat van deze dames om mij heen verzameld .

Praten, luisteren, lachen, gekkigheid.

Meningen kunnen vragen, vertrouwen, gezellige dingen.

Kreeg appje vanmorgen; wat was t fijn om je hier te hebben.

En  het beste; ik geloofde haar.

Vrijdag zien we elkaar weer bij R. thuis om een ochtendje neurografisch tekenen.

R. is vanaf het begin de gastvrijste van ons.

Ik ben er vaak geweest en de meeste van ons ook.

Nu dus voor dat tekenen.

Er waren zoveel aanmeldingen dat ze het in 3 ochtenden moest doen.

Zin in.

We zijn dan met 6 of 7 dames.

Ben bezig geweest met foto's uitzoeken in albums en jeetje wat een gedoe.

Was in de periode van mijn vorige lange relatie met Rob terecht gekomen.

Er mag veel weg maar veel ook niet.

Hij en zijn familie zijn lange tijd in mijn leven geweest  en ik wil daar mijn herinneringen aan bewaren.

Mijn Braziliaanse schoonzussen waar ik ook weer veel van geleerd heb en leuke herinneringen aan heb.

Maar zeker ook de NL schoonzussen.

 en mijn schoonouders.

en de kinderen die geboren werden en die regelmatig bij ons logeerden.

En de kinderen die ik echt niet uit kon staan maar nu leuke volwassenen zijn geworden met zelf kinderen.

Verschillende overleden mensen ook op de foto's/

Tussendoor ook nog vele foto's van de kinderen van mijn broer, hijzelf en de moeders van die kinderen.

Het is glimlachen, ontroeren maar ook verdriet.

en dan de nachtmerries de weer steeds over hen gaan en terugkomen.

Pffff .

Wel heerlijk om dingen weg te kunnen gooien.

en ruimte zien ontstaan.

Ik trek alle albums uit elkaar en verdeel ze over verschillende boxen.

Het Neefje vraagt steeds om foto's nou ik heb een box van  honderden foto's van hem en zijn jongste zusje.

Ik weet dat ik een keer 4 fotorolletjes van paar dagen wegbracht naar de Blokker en alles werd ingeplakt . Ik deed aan scrapbooking.

Vier fotorolletjes van het Neefje en het Kleine nichtje.

Ze werden af en toe gek van mij met mijn foto's.

De man is naar zijn boot.

Schuren en schilderen.

Zijn hobby en passie.

en ik heb een stille dag.

Heerlijk.

Ik ga weer verder met ontspullen.

Crea bezig zijn.

Beetje opruimen en schoonmaken.

Alles door elkaar heen.

Dat is iets waar de man niet tegen kan mijn manier van werken.

Eerst iets afmaken en dan pas volgend project.

Zijn regels.

Mij lukt dat niet dus kan ik vandaag lekker mij eigen gang gaan in mijn eigen volgorde.

Geniet van jouw dag op jouw manier.

   

Soms vind ik mijzelf tegen het geniale aan

 De man maakt zelf pizza's en woensdag samen met Emma die helpen in de keuken zo leuk vind.

Sinds ik op ben wil ik terug naar mijn bed toe.

Heerlijk onder de dekens.

Niets hoeven alleen maar liggen.

maar ik doe het niet.

Hoop dat ik mij zo minder moe ga voelen en de energie weer terugkomt.

Deze week zag ik EIN-DE-LIJK ons Nootje weer.

Stond voor de deur in de armen van mamma.

Ik trok haar uit die armen en hield haar lekker dicht tegen me aan.

Nootje moest even nadenken wie ik was maar opeens bedacht ze dat t helemaal niet uitmaakte ne begon ze weer te lachen.

Maakt niet uit wie haar vasthoudt al ze maar kan zien wat er om haar heen gebeurd.

Dan is het leven gewoon een lachertje.

Heerlijk dat lijfje, die geur, die warmte en die blik.

Van die onbetaalbare dingen die in je leven voorbij komen en die je aanpakt of niet.

Tja ik had niet hoeven houden van die 2 meiden en gewoon lekker mijn eigen ding blijven doen.

Ik koos er voor om het wel aan te pakken of hebben zij mij aangepakt????

Gewoon mijn leven binnengekomen en zich aan mij opgedrongen.........

Enfin ze zijn er, niets meer aan te doen.

Donderdag was de drukke dag.

Lunch aan de Amstel met nog 9 leuke dames.

We konden buiten zitten onder een luifel en het was heerlijk weer.

En jee wat kunnen wij vrouwen kletsen zeg.

Wat een gezelligheid, emoties, even volschieten, lachen, vertellen, luisteren, advies/mening vragen of geven indien gewenst.

Daarvoor even snel boodschappen gedaan en thuis eten klaargemaakt voor de werkende man.

Was 16.15 thuis van de lunch.

Als ik mijn best deed  amper 2 uur om plat te gaan om beetje bij te komen, te eten, en weer te vertrekken.

Voor  pub quiz. Zelfde plek, andere ruimte als die middag.

Patricia die de lunch had georganiseerd mocht 3 mensen meevragen voor die quiz en mochten we gratis meedoen en hapjes krijgen.

We hebben, nou ja ik sowieso , zo ontzettend gelachen.

Eindigden als laatste maar die kregen juist extra hapjes.

De eigenaar die de boel leidde heb ik geen een keer op een grapje of glimlach kunnen betrappen, was wel aardig maar ongeschikt voor zoiets.

Om 5 uur in de nacht had ik nog geen oog dichtgedaan.

Ik MOET echt een geregeld leven leiden wat veel betreft en zeker wat eten/drinken en de invulling van de avond. Niet na elven thuis want duurt uren tot ik weer tot rust komt. Hoofd en lijf en de rest.

Hele onrustige benen ook. (suikerinname  waarschijnlijk) 

Drama nacht.

Gelukkig vrijdag en vandaag NIETS.

In en om het huis noem ik het.

Op mijn manier creatief bezig in mijn atteljee.

Samen met Sofie .

en ontspullen, opruimen, schoonmaken.

Fantaseren over vakantie volgend jaar en een feest of feestje omdat de man 70 jaar wordt.

Begin Juni MOET ik naar Zuid-Limburg naar de kunstroute.

(ik moet niets he maar op dit moment wil ik wel heel graag.)

 maar zeker 1 en misschien 2 keer naar de Opaal kust.

Alle plannen kunnen anders worden maar ik maak mijzelf blij met het nadenken erover.

En dan is het bijna oktober.

Onvoorstelbaar.

De komende maanden best veel theater bezoeken.

en wat andere afspraken maar met veel stille dagen tussendoor.

De man werkt 2 dagen in de week met veel plezier.

en kan het niet laten om mij ook regelmatig financieel te verwennen.

Buiten dat hield ik geld over van mijn aow en boodschappen.

Ook daar kan ik van genieten.

en hij is veel met zijn boot bezig.

Schuren, schilderen, nieuwe kussens laten maken, genieten.

De auto gebruiken we zo min mogelijk.

Als het kan fietsen we naar onze doelen.

Dus ook daar hoeven we ons ook geen zorgen over te maken; de benzine.

Ik hou er van, zo een leven.

Ik verzamel zaden voor de tuin. 

Denk aan zonnebloemen, akelei, stokrozen.

Probeer stekjes te maken van vlinderplant en lavendel.

Schrijf plantjes op die ik volgend jaar erbij zou willen hebben.

Geniet zeker van de tuin nu.

Nog steeds bijen en hommels/

Hoe gaaf.

Ben voor heel weinig geld met 2 diervriendelijke vallen en hulp van Milou de buurkat en wat meer goede ideeen helemaal van mijn rattenplaag afgekomen.

Al maanden.

Ben weer trots op mijn vindingrijkheid.

Zegt de man net bij het ontbijt;

ik ben zo blij dat ik zo een zuinige auto heb gekocht nu de benzineprijs zo uit de hand loopt.

En ik denk;Huh?? jij , jij wil een grote auto bmw of iets in die richting.

maar ik liet hem in zijn mannelijke waarde;

Ja schat dat was heel slim van jou.

(wij rijden op 1 tank op en neer naar Limburg en iedereen om ons heen maar klagen met hun grote bak)

Soms vind ik mezelf zelfs tegen het geniale aan.

Morgen gaan we fietsen en lopen.

 

    

slecht humeur

Ik hou er van om verschillende zitjes te hebben in de tuin.

Als je goed kijkt zie je boom, plant, konijn, grote steen.

Die houd ook van verschillende plekjes.

O ik weet niets te schrijven, wat doe ik hier eigenlijk?

Ben gestrest en chagrijnig en kan wel zeggen dat ik niet weet waarom, zo voelt dat ook maar als ik na ga denken weet ik het heus wel maar wil ik dat wel???

en sommige dingen durf ik toch niet hier te vertellen dus ......

Heeft zeker met de kleindochters de maken en alles er omheen.

Zou graag de herfst de schuld willen geven want ja zoveel mensen vinden het zo erg dat de zomer voorbij is, nou ik niet hoor.

Weg met dit warmte en dat scherpe licht die pijn doet aan mijn ogen.

----

Gisteren tandarts en de kroon zit erop.

Weer iets dat ik kan afsluiten en wacht nu op rekening.

De man heeft mij jaren geleden geleerd; gelijk betalen en niet meer aan denken.

Ging toen over een bekeuring maar je kan het overal op toepassen.

Dus hoop op vandaag .

Zondag kwam Het neefje, zoon van mijn (ex -broer) bij ons eten en toen hij 5 minuten te laat was wist ik het al; hij is het vergeten.

Neefje en ik komen nooit te laat.

En hij woont op loopafstand.

En ja hoor hij was de tijd vergeten, niet de afspraak. 

Hij was in de tuin bezig en tja dan vergeet ik ook veel.

Het was heel fijn dat hij hier was maar ook weer erg confronterend.

Wel weer erg gelachen.

Vanmiddag komt Emma weer.

Eerst moet er op school weer iets "gevierd" worden.

en Opa moet erbij zijn en wil dat ook.

Misschien zou ik er ook bij mogen zijn maar GEEN zin.

Genoeg feessies gehad voor de rest van het jaar.

Kinderen en de ouders hebben het al zo druk met van alles en nog wat en de ouders hebben nog keus maar waarom kan de school niet gewoon RUSTIG zijn. Alles gewoon iedere dag hetzelfde.

Laat ze tekenen, zingen, spelen, leren en laat het daarbij.

Ouders wordt nog gestrester dan ze al zijn en zij ook.

Nu moesten ze thuis een gerecht maken, gisteravond, en dat vandaag meenemen en proeven van elkaar en dan mochten ouders of grootouders en weet ik veel komen proeven.

Morgen eerst een lunch georganiseerd door Patricia aan de Amstel. 

We zijn met 10 dames geloof ik.

Leuke plek en goed geregeld.

Dan weer naar huis en in de avond, zelfde plek; pub quiz .

Ik twijfelde om mee te doen al ben ik dol op pub quizzen maar de 3 dames die ik toch stiekem vriendinnen noem en waar ik het meest mee omga doen mee.

Patricia werd uitgenodigd om deze proefavond mee te doen en mocht 3 mensen meenemen.

Schijnt dat we in de watten gelegd worden met hapjes en drankjes. 

Dat worden dan voor mij wel 2 glazen water. ;-)

Ik heb er zin in en weet nu al dat je vrijdag niet aan mijn kop moet gaan zeuren en sowieso ben ik dan hele dag onbereikbaar. Ik drink niet maar denk dat ik echt wel weet hoe een kater voelt.

Heel eerlijk gezegd, heb ik vreselijk veel behoefte aan andere mensen dan familie/schoonfamilie of iets wat erop lijkt.

Wil vriendinnen, onzin uitkramen, zeggen waar ik zin in heb, of juist niet zeggen, diepgang als t zo uitkomt, knuffelen, ja ik wil knuffelen, soort getroost worden.

Lot wat een geweldige plek waar je op vakantie bent.

Ooit die plek zelf bijna geboekt echt waar, zo mooi maar de heer des huizes vond het te stil.

  
 

wat een feest.

 Ben t even kwijt dat positieve hoor.

Er gebeurde teveel negatieve dingen de afgelopen 2 weken waar ik niet mee om kan gaan.

Dingen/mensen die mijn rustige leventje verpesten.

En nee geen schokkende dingen voor een redelijk normaal mens maar is voor mij anders.

Er overheen stappen lukt mij niet en wat sommige mensen zeggen; mijn ene oor in en de ander weer uit zit er bij mij geen doorgang tussen mijn oren en blijft t steken in mijn hoofd.

Slechte nachten met heel veel nare en vermoeiende dromen, spieren die pijn doen.

Zo werd gisteren de verjaardag van Emma uitgebreid gevierd en ik ging er alleen maar heen om Nootje weer te zien. En we zien zelden tot nooit, vooral nooit de vrienden van de stiefdochter en ook dat vond ik wel leuk om mee te maken.

Emma veranderd bij zoiets meteen, zoals waarschijnlijk alle kinderen, in een heel ander kind.

Is niet erg lekker spelen met de vele andere kinderen en niet aanspreekbaar voor wie dan ook boven de 10 jaar.

Bleek dat Nootje ziek was (tandjes) en weer weggehaald was door de zwarte draak, zoals mijn schoonmoeder haar ex schoondochter lieflijk noemde.  ( moet alweer lachen maar het is wel waar)

Dus Nootje was er niet. 

Ik baalde zo.

Maar goed Hélène doe leuk.

Ik deed leuk.

Emma viel op de trampoline 2 keer heel hard op knie van ander kind en gilde de hele boel bij elkaar.

Rood oor, en blauwe plek onder oog.

Ander kind viel weer gejank.

Derde kind liep bloedneus op, zijn pa ook bloed op zijn shirt, drama al om en toen ook stiefzoon

Stijl achterover viel op de stenen tegel en op haar na een stenen tafel miste met zijn hoofd , gebeurd waar ik bij stond en echt schrok mij wezenloos dacht ik; nu is het klaar.

Genoeg gefeest.

Hoor ik de man  tegen zijn dochter zeggen; we gaan want het is te druk voor Hélène.

WAT????? 

hij wilde zelf ook maar wat graag weg.

Zo laf vind ik dat.

Zeg dan gewoon; we gaan weer.

Mijn lijf voelt ziek maar ik weet zeker dat ik niets onder de leden heb.

Het is gewoon het hoofd.

Nootje heb ik is 3 a 4 weken maar 10 minuten gezien en dat is veel te weinig voor mijn broodnodige vitaminen, zeker als grote zus door allerlei ook niet zichzelf is.

Ik zou nu moeten gaan wandelen of moeten gaan tuinieren maar GEEN ZIN.

Hoop straks wel de tuin in te gaan.

Ga mij eerst maar weer opsluiten op onze gezellige zolder.

Sofietje mee, lekker uit raam staren, koffie drinken en zo min mogelijk irritaties.

en indien nodig wonderpilletje slikken  om t leven net even iets beter te maken.

Volgende blog ben ik vast weer zonnetje in huis.

Lot, heel veel plezier daar en ja ik wil foto's.

Stille dag.

 Uren en uren wakker liggen en waarom?

Geen idée.

en dan je bed uitkomen.

Emma werd woensdag door mama van school gehaald en eerder bij ons gebracht.

Zeg maar buikgriepachtig iets en ongeluk in de klas.

Dikke tranen van schaamte maar mama ging haar meteen halen, douchte haar, waste haar lange haren, traok haar een joggingpak aan met capuchon waar ze lekker in weg kon kruipen en bracht haar hierheen.

Witjes en klein snoetje maar wat moet dat heerlijk zijn dat je mama er snel is als er wat gebeurt en bij je blijft tot het allemaal redelijk opgelost is.

En dan lekker naar opa waar t altijd rustig is en waar je op je wenken bedient wordt.

Veiligheid en zekerheid is in mijn ogen het aller- allerbelangrijkste wat je een kind kunt geven.

Koop je helemaal suf in de winkels aan speelgoed, snoep en kleding maar NIETS kan dat vervangen.

Als er iets is is mama vlakbij.

maar ook opa en Lèn en de oma en niet te vergeten de held der helden; TIJN.

Niemand maar dan ook niemand kan aan Tijn tippen. (haar oom)

--------------

Ontspullen; yeeeeeh het is gelukt ik heb veel kleding weggedaan.

Eerst advies aan 2 vriendinnen gevraagd maar die hadden precies hetzelfde probleem.

Al jaren hele goede kleding maar niet weg kunnen doen dus ik had geen bal aan ze.

En nee zij kennen ook niemand aan wie je die kleding kan geven.

Het waren echt geen afdankertjes hoor.

Alles mooi, netjes en heel.

Opeens was ik het zat en kon ik het.

Hup netjes opvouwen en in 2 grote tassen en weg ermee.

Naar de kringloop. En nee geen nylon bende, ik ben ervan overtuigd dat dit daar best verkocht gaat worden.

Zou mij schamen als ik dingen weggaf die verwassen, stuk of flodderig zijn.

Ik heb deze zomer amper jurkjes gedragen dus ik bewaarde er een paar en de rest kon weg.

Mooie kleuren en mooi modellen , pasten nog perfect maar weg ermee.

Tevreden met mijzelf maar ook bewust van wat een bende we allemaal hebben met zn allen en nog steeds niet tevreden zijn.

Ga eens nadenken over , deed het eerder 1 jaar niets kopen.

Moet even goed kijken naar mijn herfst en winterkast maar volgens heb ik alles en ook genoeg schoeisel.

Ja wat een goed idee van mij.

Kan 1 januari beginnen of natuurlijk nu al.

Heb vandaag een stille dag en ideaal om dat uit te zoeken.

Zomerkleding is dus al gedaan.

-------------

Maandag stuurde ik app naar Anne of ik dinsdag langs kon komen.

Ja hoor kon.

Werd door hondje zo overdreven verwelkomt, ik begroet altijd eerst de hond/kat, dat Anne geirriteerd raakte omdat het maar niet ophield en zij de enige was die zo verwelkomd werd.

We hadden een fijne middag Anne en ik.

Wat zijn vrouwen, ieder op hun manier boeiende wezens en zoveel dingen herkenbaar.

Aan de buitenkant alles perfect, uiterlijk, kleding, huis, financieel, huisdier ;-) , vriendinnen, familie, kleinkinderen, hobby's maar je hoeft maar even aan dat dunne laagje te krabben en dan komt het tevoorschijn, de angsten, onzekerheid, pijn, eenzaamheid, trauma's, boosheid, teleurstelling en de rest.

Heerlijk als die maskers vallen, dat is meestal vrij snel is mijn ervaring, en er open met elkaar over te praten, te luisteren, te vertellen hoe je het zelf aan zou pakken of het gewoon ook niet weten.

Sinds kort hebben met nog 2 vrouwen waarvan dierbare Theetje een borrelclubje.

We komen bij elkaar een s in de zoveel tijd bij 1 van ons op een zondag rond borreltijd en de gastvrouw maakt een borrelplank.

Nou ja is pas de 2e keer hoor en nu dus in Oktober bij Anne.

maar is het niet zielig voor die en die als we ze niet meevragen......?

vragen wij ons af maar vinden toch 4 personen waar t mee klinkt is meer dan genoeg.

Hoe "zielig" dat is voor de rest van de wereld.

-----------

Ondertussen zit ik mij steeds suf te piekeren over verschillende mensen in mijn eigen leven die ik aandacht moet geven en dingen beloofd hebt maar niet nakomt.

Ik maal en ik maal.

Als ik met 1 van hen afspreek moet ik zelf iets inleveren qua tijd en energie

maar ik wil ze wel heel graag zien en spreken.

Zal wel daardoor komen dat ik zoveel wakker lig want ik voel mij schuldig.

----------

Morgen weer "feest".

Tweede van de 3 voor de verjaardag van Emma.

Hoop dat t buiten kan.

Nou zijn de vrienden met hun kinderen welkom en zijn wij ook uitgenodigd.

En er is 2 dagen kunstroute èn ik zou 1 van de 3 personen die ik iets beloofd heb kunnen uitnodigen.

En ik word gek.

Dus ga ik zo nog kopje koffie inschenken en naar boven met mijn Sofietje en in mijn kasten duiken.

Mijn vakantieboek afmaken, lekker staren uit mijn atteljee raam.

De zon schijnt, nieuw egeltje in de tuin.

Kip is weer eieren gaan leggen terwijl ze al lang in de overgang is geweest met haar 12 jaar.

Konijn ligt er geduldig naast tot de klus geklaard is.

Gelukkig maak ik mijzelf nog aan het lachen.

 

Lieve Lot we kwamen niet aan Calais toe maar staat alvast voor volgend jaar op mijn lijst hoor.

We waren er eens jaren geleden op regenachtige dag dus vrij snel weer weg maar ik wil toch terug vanwege museum van Rodin waar ik grote fan van ben.

Ik wens ieder een mooie weekend toe.

  

C'est en Septembre.

Kan niet zeggen dat ik de laatste tijd erg populair ben hier maar hé maakt maar een beetje uit.

Altijd in eerste plaats voor jezelf schrijven.

Alles wat er bij komt is mooi meegenomen.

Lot ; Calais hebben we niet gehaald, er was zoveel te zien in die paar dagen dus dat komt nog wel.

De zeer onprettige dagen houden maar aan en ik heb al 10 dagen koppijn.

En dat terwijl ik jaren gelden een jonge fysiotherapeut bezocht die mij zo goed geholpen heeft dat ik jarenlang bijna geen last meer had. Hij is er niet meer jammer genoeg. Hij kwam uit Rusland en we hadden hele goede gesprekken  want natuurlijk was ik weer reuze geinteresseerd in zijn verhaal.

Echt he sinds de Opaal kust, wat heb ik genoten, iedere dag ellende.

Nou ja vervelende dingen.

Twee uur tandarts is heel naar, zeker voor mensen als ik, en ooit was het zo een beetje 1 van de ergste dingen in mijn leven maar nu is het wel erg balen, stress en wat angst en koppijn maar ik ben er door.

Buiten de nare dingen gelukkig wel het geluk nog kunnen zien en meemaken.

Zo ging ik zaterdag naar vriendin Th. om te helpen met haar tuin en wat was dat fijn.

Diepgaande gesprekken, iemand die echt naar mij luistert en poeren in de aarde.

Ik mocht alle onkruid eruit halen en geloof mij dat is zo rustgevend.

Kan niet wachten op volgende oproep.

Appte gisteren iemand anders of ze hulp kon gebruiken met haar tuin maar dat hoefde niet maar ga er vanmiddag er wel naartoe. Lichtelijk teleurgesteld dat ik niet hoef te helpen. ;-)

Ik vind September altijd een fijne maand.

Een soort nieuw begin net als 1 januari en de dag na mijn verjaardag.

Dit was door het weer zeker geen geweldige zomer en nu genieten van zonnetje/ regen en heerlijke temperaturen.

En terugkijken naar de 3 zomermaanden (juni is voor mij al zomer) en zien hoeveel leuke dingen er op mijn pad kwamen.

Ik geef toe ze kwamen niet zomaar op mijn pad maar door de dingen die ik zelf in gang gezet heb en een vervolg hadden.

Hoeveel jaren wilde ik al een high tea hier in de tuin met een paar leuke dames?
En hoe leuk het mij om eens met een paar dames met de X als kapitein te gaan varen.

Zonder die nare angsten en stress.

Gelukt. !!!!!

Toppie.

Goede gesprekken, complimentjes, leuke uitnodigingen, lunches, borrelen met voor mij water en borrelplanken.

De komende weken ook weer leuke dingen.

en veel stille dagen .

Iedere keer als ik met Th. afspreek verdiept onze vriendschap zich.

Ze heeft ook een nieuw groepje in het leven geroepen ; het borrelen.

Laatst bij haar thuis en Anna waar ik vanmiddag heenga wilde graag de volgende organiseren, zal vandaag vast horen wanneer.

We zijn dan met zn vieren en vertellen elkaar persoonlijke dingen.

De vierde dame kende ik niet goed maar daar klikte het ook meteen mee.

Had ook nog een erg gezellige 70 jaar verjaardag van R. in haar tuin met o.a. een deel van onze club en omdat ze niet ieder uitnodigde maar alleen mensen waar ze iets mee had voelde ik mij best vereerd.

Was best een bewogen jaar tot nu toe als ik zo terugkijk en ik heb vele goede beslissingen genomen.

O.a. EINDELIJK testament veranderd en de goede oplossing gevonden wat ook veel rust geeft.

Vriendschap verbroken en ook dit geeft zoveel rust dat had ik nooit van te voren kunnen bedenken.

Als ik daaraan denk voel ik automatisch hoeveel meer lucht ik heb. Letterlijk en figuurlijk.

En ik maar nooit begrijpen waarom ik altijd mij zo ziek voelde als we met elkaar afspraken.

De reis naar Frankrijk was ook zo een goede beslissing.

Jammer dat ik het niet langer volhou, 7 dagen was perfect geweest maar dat durf ik niet meer aan.

Waar ik nog wel aan ga werken, nu het nog vers is is om de dagen vóór het weggaan en de reis makkelijker te maken want ik was veel te gestrest en nu weet ik nog wat er beter kan.

Ik droeg die dagen ook maar 3 broeken en 4 shirts en van de 4 paar schoenen die mee waren maar 1.

Aanstaande zaterdag is nog een dag waar ik absoluut niet naar uitkijk maar waar ik doorheen moet.

Als ik mocht kiezen tussen dat en laatste afspraak bij de tandarts dan ging ik liever naar de tandarts.

Ze vieren de verjaardag van Emma weer eens uitgebreid. Met barbecue.

Geen flauw idee verder wie er wel of niet komen, vorig jaar 40 mensen waarvan 18 kinderen.

Zou nu iets minder worden.

maar verder alleen maar leuke afspraken.

Gisteren een nieuw egeltje in de voortuin.

Wist wel dat hij er was maar niet gezien tot gisteren dus.

Ik baal nog steeds dat de vorige o zo dikke naar de opvang moest, had hem zo graag "gehouden"

En dan de komende 3 maanden.

Ook al leuke afspraken staan en dan vooral in theater.

Zijn er nog dingen /beslissingen/ veranderingen waar ik iets mee moet.

Ik wil zo graag ontspullen maar dit is zo ontzettend moeilijk.

Ik wil lege kasten.

Ben nu met hobbyspullen bezig maar jeetje.

Elke fotootje, papiertje, tekst kan ik gebruiken.

Kleding is ook al zoiets.

Pas alles nog maar trek t niet aan.

Dingen die nog goed zijn en waar niets aan mankeert behalve dat t niet goed voelt.

Wil best weggeven, graag zelfs maar aan wie?

Je zou er hoofdpijn van krijgen .

Minderen, minderen.

En ja dan lees je Gerlinde weer, mijn Goeroe, en voelt alles nog veel meer.

Vanmiddag lekker op de fiets naar Anna.

Anna kwam voor t eerst op t koor, kende niemand en vroeg in de pauze of ze naast mij mocht zitten.

Leuk mens en de week erop vroeg ze of ik zin had in  concert 7 maanden verder.

We houden beiden van Franse muziek.

Ondertussen verschillende concerten meegemaakt, uitjes en samen afgesproken.

Ze was ook op mijn high tea en de boottocht.

Zo nu mijn laatste kopje koffie van de dag .

Maak jij ook plannen voor de komende 3 maanden van het jaar of zie je het allemaal wel?

  

 

vandaag.

 

Op de laatste foto zie je Engeland liggen.

Hoe leuk is dat.

Een na laatste foto ligt Wimeureux.

Wilde meer foto's plaatsen maar mijn pc heeft daar geen behoefte aan.

Omdat ik vrij zuur wakker werd en uitgeput ging ik eerst even aan leuke dingen denken.

Het helpt.

Een er van is dus onze reis naar Frankrijk.

Wat een geweldig idee was dat van ons.

Jammer dat ik het nooit langer dan 5 dagen vol hou want er was nog zoveel .

En al zou een dag later dezelfde wandeling maken dan is de zee weer zo anders dan het helemaal niet uitmaakt.

Ik ben iemand die heel veel details ziet.

Zo, en dat was vorig jaar In Frankrijk ook al opgevallen die mobiele telefoons.

Mensen lopen/zitten daar vooral rechtop ipv

krom over hun scherm hangen. Ik bedoel; ze zitten er niet zoveel op als hier.

Dan de beleefdheid van de mensen.

Er wordt geen hoi geroepen door jongelui achter de kassa maar gewoon zoals ik vind dat t hoort omdat ik zo opgevoed ben en dat nog steeds doe; bonjour madame, monsieur. Merci madame/monsieur.

Tegen iedereen U zeggen.  En tijdens het wandelen zegt ieder gedag met vriendelijk gezicht.

Iedereen behalve 1 persoon; mijn X.

Die weigert overal bonjour, merci en pardon te zeggen.

------------

Gisteren werd onze Emma ZES jaar.

of we eind van de middag langskwamen voor gebak eten.

Ik zou niet gaan want ik ben kapot en ieder jaar is het hetzelfde drama.

Op laatste moment ging ik toch.

Wilde de man verrassen want die wist niet beter of ik zou er niet zijn.

Omdat ik voorbereid was op jaarlijkse drama viel het allemaal best mee.

Emma zelf was zo goed als niet aanspreekbaar en holde en gilde door het huis en was best brutaal.

Zo kennen we haar niet maar ik snap het heus allemaal wel.

Volgestopt met snoep plus opwinding van het jarig zijn.

Gelukkig was daar het kleine zusje met haar 2 tandjes die mij verwelkomde met een brede bijna tandeloze lach.

Ik zond een liedje voor haar en alles wat ze kon bewegen bewoog.

Heerlijk kind.

maar de echte oma kwam binnen zei ieder gedag behalve ons, trok kindje van kleed en we hebben ons Nootje niet meer gezien.

Deed mij even aan sprookje denken jeweetwel dat er opeens zo een zwarte heks tevoorschijn komt en de hele sfeer veranderd.

En weg baby.

Gelukkig ook op voorbereid.

Zelfs de zoon en dochter van de man reageren er niet meer op.

Waren ze al die jaren o zo gespannen door de sfeer nu ging t "feest" gewoon door.

Er was veel meer maar ach..........

----------

Ervoor was ik bij de A.tion en vond iets waar ik oh zo blij was.

Dat waren 2 boeken met die cuts en daar ben ik dol op alleen waren ze er al 1 jaar niet meer en nu opeens 2 nieuwe. (zijn stickers zonder lijm zeg maar)

Doe er tijden mee en gebruik ze zo goed als iedere dag. Het zijn allerlei onderwerpen denk aan zee, dieren, planten, verjaardag, enz.

Twee euro per stuk en ik letterlijk blij als een kind.

Wilde er gelijk mee spelen.

Enfin komen we na verjaardag thuis heeft de man een cadeautje voor me.

We zijn 24 jaar bij elkaar vandaag.

Heeft hij mijn lievelingsparfum gekocht die alleen maar in 100 ml te krijgen is en ik vind het onbetaalbaar.

maar ik kreeg het.

Poême Van Lancome.

Het is van mij een soort "verslaving" maar niet meer te betalen en vorige flesje is zo goed als op.

Jeetje wat was ik blij.

-----

Maakte ik bij de tandarts ook allemaal leuke dingen mee.

De noodkroon was eraf gevallen dus moest volgende dag terug met mij zere en chagrijnige hoofd maar we hebben zo gelachen.

Er was even rust omdat kroon geslepen moest worden en de assistente, ook een schatje, vroeg wie mijn idool was.

Haha. Hebben oude vrouwen nog idolen?

Nou ikke wel.

Ik noemde er 2 Slimane en Stromae.

TV hangt aan plafond voor de patienten en ze ging die 2 voor mij opzetten want ze was wel benieuwd.

Tandarts en zij waren gelijk Fan. Haha. Echt ik lig hier in een deuk.

Mijn X is daar ook patient maar maakt nooit van die dingen mee zegt hij.

----------

Het is/was een zware week, echt, met zware koppijn, stress en negativiteit maar er is  altijd wel iets om positief te zijn.

Gisteren veel  dingen in huis gedaan en zaakjes geregeld maar vandaag ga ik echt de hele dat spelen met mijn a.tion boekjes en mijn parfum.

en ik heb al gekeken wanneer ik volgend jaar terug ga naar Normandië

Hoge schotlanders en muizenpasta

 Moet weer even lachen om deze foto van Madelief.

maar verder klaag ik steen en been.

Sinds zondag knallende koppijn.

Pijnstilling helpt niet.

Zelfs mijn kaken doen pijn en mijn linkerschouder.

Had vannacht zulke heftige nachtmerrie en ik gilde steeds ; maak me wakker alsjeblieft.

Niemand luisterde en de man was in andere kamer gaan slapen.

Lafaard.

Gisteren lange tijd bij tandarts voor noodkroon.

Echt met 4 apparaten in mijn mond. 

Zo benauwd en eng.

Enfin ik overleefde het zoals gewoonlijk.

De man kwam mij halen en Emma zat achterin.

Was even alles vergeten en verbaasde mij weer hoe mooi ze is en was zo blij om haar te zien.

Al ging het klepje niet meer dicht.

We waren nog niet thuis of de noodkroon viel eruit.

MOET vandaag terugkomen.

Oh wat baal ik.

Dacht een stille dag te hebben en EINDELIJK mijn dingetjes te kunnen doen.

Weet zeker dat de hoofdpijn minder was geweest als ik dit niet gehoeven had.

Kun je je een beetje voorstellen hoe gezellig ik ben de afgelopen dagen?

En ook nog kwaad op de man omdat hij mij niet kan troosten.

Ik zie namelijk opeens alles somber is.

Het komt allemaal omdat ik geen rust genoeg heb gehad waardoor ik uitgeput raak en geen kracht genoeg heb om alles de baas te blijven.

Dan wordt het allemaal grote problemen en zwelg ik erin.

en zie ik alleen maar de negativiteit.

Zo weet ik zeker dat ik de kleindochters ga kwijtraken bijvoorbeeld.

Al mijn grote liefdes zijn verdwenen in de loop van mijn leven dus deze zeker ook.

En ken je dat gevoel van; niemand geeft om mij of houdt rekening met mij?

Vast. Zielig he?

-------------

positief;

Mijn tandarts is al heel lang mijn tandarts en komt uit turkije.

Hij en zijn assistenten waren weer zo lief en geduldig gisteren.

En we hebben zo gelachen ondanks alle apparaten in mijn mond.

Zegt hij; jij bent tenminste niet zo een zure bom.

De assistente zei; het moet zuurpruim zijn.

We lagen in een deuk.

Ik had cabaretier moeten worden zei de tandarts.

En ik zei; ik ook, ik vind mijzelf ook zo grappig.

Tandarts heeft TV aan plafond hangen is af en toe wel handig.

Jezelf voorstellen dat je door een bos loopt en een eekhoorn ziet ipv die stoel en dat gedoe in je mond.

Je kan zeggen wat je wilt maar fijne huisartsen, 2 stuks en fijne tandarts die je vertrouwt is echt een cadeautje.

Ik zie dit soort dingen echt wel en vind t zeker niet vanzelfsprekend.

Net als dat je na een paar dagen vakantie je weer onder je eigen douche stapt en een kreetje slaakt omdat het zo heerlijk is.

Herinnering aan heerlijke dagen in Frankrijk.

De leuke ontmoetingen, gesprekken, plekken.

Vanmorgen zeiden de man het nog tegen elkaar; volgend weer he???

positief is ook dat K. vanmorgen een oproep deed in de groep madiwodo dat ze naar ziekenhuis moest voor behandeling van 5 kwartier en dat openbaar vervoer niet reed of er iemand tijd had om met haar mee te gaan.

K. is zo goed als blind maar een super levensgenieter. Weer een goed voorbeeld voor veel mensen.

Binnen 10 minuten had ze vervoer. A. is een van mijn vriendinnen en die bood zich meteen aan.

Dat maakt mij blij. En ik weet dat A er een hekel aan heeft om in de ochtend dingen te moeten doen.

En toch doen.

Het Koor waar ik niet meer bij hoor was vorige week weer begonnen en zaterdag op t feest zeiden verschillende apart van elkaar dat ze mij misten maar zo blij waren dat ik nog in de Madiwodo groep zat zodat wel elkaar nog zagen.

Toen ik aan J. vroeg; zullen we volgende week afspreken om bij te kletsen zei ze meteen enthousiast JA en toen ze wegging zei ze; wat ben je toch een mooie vrouw.

en ik steeds denken met mijn hoofdpijn dat ze maar wat zeggen als het aardig is.

maar vanmorgen keek ik in de spiegel, nog onopgemaakt en haar wild in een knotje op mijn hoofd en dacht tot mijn eigen verbazing; ik zie er best wel leuk uit.

Haha, komt niet vaak voor hoor dus maak je geen zorgen.

Maar echt wat is er toch mis met jezelf toch leuk vinden, knap, slim, grappig?

Ik weet dat ik in mijn buitenlandse groep ook iemand had, de echte Patricia, en die vond zichzelf erg geslaagd qua uiterlijk, figuur, karakter en hoewel velen dat irritant vonden vond ik het een verademing.

Niet dat gezeur, ik moet afvallen, aankomen, ik vind mijzelf lelijk, dom, zielig en weet ik veel wat allemaal.

Patricia was zeker een drama queen maar was meestal erg vrolijk en blij met haar leven.

Ik bewonderde haar om hoe ze was en maling had aan wat andere van haar vonden.

Het weer; prima zo.

Ik kan eindelijk weer andere kleren aan en dat is ieder seizoen best wel een feestje.

Net of je nieuwe kleren hebt en je ontdekt dingen die je vergeten was en je geweldig staan. (even Patricia nadoen)

Ook de tuin veranderd en het licht.

Ik verzamel zaden en probeer stekkies te maken.

Maak kleine plannen voor uitstapjes.

Zo wil Emma graag naar een echt kasteel.

Dat is geen kleine uitstapje maar wel dat ze gisteren weer begon over Hoge Schotlanders.

Ze was naar een bos geweest waar ze waren en ze vroeg of wij ze ook gezien hadden in Frankrijk.

Is in Amsterdamse bos dus he beloofd daar gaan we binnenkort heen.

We hebben wel 100 zeehonden gezien zeiden we.

Dat geloofde ze niet.

Kan niet zei ze.

Gelukkig hebben we foto's.

Aan tafel zei ze dat we weer muizenpasta moesten kopen want dat vond ze zo lekker.

Muizenpasta????

De man en ik denken, ik dacht aan iets als chocola in muizenvorm voor op brood.

En toen ging lichtje op;

Hamsterpasta.

Emma en ik zijn dol op Hamsterpasta.

Dus volgende week; hamsterpasta.

Morgen wordt ze zes jaar.

En ons Nootje is nu 7,5 maand en heeft 2 tandjes.

Ik weet nog goed als vriendinnen vroeger daar over begonnen over hun kinderen die tandjes kregen of opeens konden kruipen.  Man wat slaapverwekkend.

maar toen kwamen de kinderen van mijn broer en jeetje wat waren die knap en slim en bijzonder en als internet toen had bestaan had ik het levensgroot op Facebook gezet.

Niets zo belangrijk als het eerste tandje toen schoonzus belde ging ik er meteen in want moest met eigen ogen zien. Haha.

Ik heb trouwens van alle 3 hun melktandjes nog.

En letterlijk honderden foto's met tandjes, zonder tandjes, en de rest van hun kinderleventje.

Alles was even belangrijk en interessant.

Grappig hoe mensen veranderen in de loop van het leven.

Oke hoofdpijn in gezakt .

Straks even half uur naar die leuke tandarts en zijn assistente.

en naar de Action.

Nee, niet voor bende maar schoonmaakspullen en dingen voor Sofietje, vogels, egels.  

Stille maandag

Op foto 2 en 7 zie je 2 huisjes waar we ooit logeerden in Wissant.

Vissershuisjes.

Dat was onze eerste stop.

Even door Wissant lopen.

Hoewel lang geleden nog zo bekend.

Dat geheugen van mij is echt onvoorstelbaar.

Op eerste foto zie je de zee maar een paar uur later veranderd dat in een groot strand en moet je zeker 800 meter lopen wil je pootje baden.

Het was een veel te druk weekend en ik had gisteravond behoorlijk hoofdpijn.

R. van ons koor werd 70 jaar en had zo een 12 dames van ons clubje uitgenodigd.

Daarvoor had ik 2 uur op bed kunnen liggen en had er helemaal zin in.

Het werd ook gezellig met haar familie, waarvan ik er een deel al van ken en haar vrienden die, o zo toevallig bestaat uit tennisclubje van mijn X.

En we daar ook paar maanden terug een heel fijn feest hadden in hun prachtige huis en tuin.\

Gelukkig ben ik zelden jaloers maar anders.......

En jaloers kan je ook zijn op R. en haar contact met kinderen en kleinkinderen.

Ze wordt op handen gedragen.

Haar kleinzoon van bijna 15 kroop lekker bij oma op schoot en vermaakte ons met zijn humor.

Ik blijf mij verbazen hoeveel contacten enz. ik opgebouwd heb in die meer dan 2 en half jaar.

Ik kwam thuis vrolijk en met veel energie.

Dat was de dag erna wel anders.

De geboortedag van overleden broer van de X.

Wel heel fijn dat we bij elkaar konden zijn bij schoonzus .

Erg genoten van hun zoon, schoondochter en 3 kinderen.

De jongste net 7 weken, en nee je kan ook NIET 1 keer vrijen zonder voorbehoedsmiddelen, maar het resultaat is wel geweldig.

Wat een schatje.

Heb ik weer hoor een kinderwens na mijn zestigste.

En die 2 anderen zijn ook al zo goed gelukt.

Hele moeilijke dag voor de schoonzus. Tja wat is 6 maanden dan helemaal.

   R. is 7 jaar weduwe en mist haar man iedere dag.

En dan is het maandag.

Een stille dag.

De man is naar zijn boot.

Beiden hartstikke blij.

Ik met mijn stille dag hij dat hij lekker naar zijn boot kan.

Sofietje aan mijn voeten.

Ik nagenietend van die heerlijke dagen in Frankrijk.

Veel van onze verlanglijstje gedaan .

De man rekende alles af en dan delen we thuis de kosten.

Hij had 500 euro bij zich en heeft 400 euro over.

Haha, was weer een wilde vakantie.

Een van zijn wensen was mosselen eten en dat deed hij, ik at vis, in Boulogne-sur-mer

Op terrasje van leuk restaurantje  in een eeuwenoud straatje.\

Naast ons een NL stel en aan de andere kant een Francaise en, o daar kan ik zo van genieten he, met beiden lekker zitten kletsen.

De eigenaresse deed mij vreselijk aan Edith Piaf denken en niet qua uiterlijk maar qua doen en praten.

En Piaf was echt geen leuk mens maar we moesten wel om haar lagen.

Ik bestelde een vis en vroeg of er veel graten in zaten.

Zij; in elke vis zit graten mevrouw.

Zag aan haar gezicht dat ik de domste vraag ooit had gesteld.

Maar vis smaakte goed en een echtpaar nog verderop zeiden; nee hoor geen graten.

Enfin dit etentje werd een hoogtepunt in onze vakantie.

De sfeer, het lekker eten, de contacten, Madame Piaf maakte het af.

Fietsen door Boulogne was best eng maar ook hier hielden de Fransen goed rekening met ons.

Dat was ook de ervaring van het NL stel naast ons.

Zoals je ziet is het gelukt om foto's de plaatsen maar wat een gedoe.

De X deed het voor mij.

Ik moet vandaag echt even landen hoor.

en niet aan morgen denken.

Tandarts. Kroon was afgebroken en moet een nieuwe.

Gaat lang duren en zie er best tegenop als ik eraan denk.

En dan mijn portemonee.

Ook kregen we te horen dat Emma woensdag niet komt want.......

en ik baal daar weer zo van want het is niet alleen dat ons feessie wordt afgenomen maar we houden er altijd rekening mee. 

Dus geen afspraken op woensdag want ons meisje komt.

Benieuwd of de plannen ook steeds zouden veranderen als ze naar de opvang zou gaan en het geld zou kosten.

Ik BAAL er zo van dat er geen rekening met ons wordt gehouden.

en ik BAAL van de X die nooit van zijn leven er iets van zou zeggen.

maar goed ga mijn positiviteit even niet inleveren.

En dan wordt ze ook nog 6 jaar deze week.

En ik wil niet dat ze al zo groot is.

Gaat veel te snel./

Het is heerlijk weer.

De beestjes laat ik zo los, het kan weer want gras is weer aangegroeid.

 Ik ga genieten van huis en tuin.

Koffie en onze eigen kerkklok.

 

THUIS en hoe het was

 Gisteren thuisgekomen.

Uitgeput maar zeer voldaan.

Alle dagen had ik veel energie en deden we veel, precies zoals ik mij voorgesteld had, veel fietsen en lopen. 

Prima weer. Veel beter dan voorspeld.

Weet niet of jaren geleden ook al fietspaden waren, volgens mij niet maar nu in ieder geval best veel.

en zeer opvallend, echt waar, verkeer houdt goed rekening met je en is zeer vriendelijk met voorrang geven, voorzichtig inhalen met grote bocht om je heen, langzaam rijden.

Man, man, wat een andere mentaliteit dan we hier gewend zijn de mensen daar.

En ja wat ik nooit verleerd heb is ook heel belangrijk vind is de beleefdheid.

Heerlijk vind ik dat.

Zelfs de kinderen zeggen je gedag.

En NEE niet omdat ik Frans spreek want dat kunnen ze niet weten maar gewoon omdat ze niet beter weten.

En sta je 50 meter van zebrapad af om over te steken; ze stoppen gewoon.

Tja heus niet allen maar de meesten wel.

De vriendelijkheid in de winkels, op straat als je iets vraagt, op terrasjes.

EN lijkt wel of de meeste mensen geen mobiele telefoons hebben.

Ze lopen gewoon rechtovereind.

ECHT WAAR.

En ja ik zal heus wel een roze bril op gehad hebben maar het is allemaal echt gebeurd.

Auto zoveel mogelijk laten staan op 1 dag na en voor de rest ergens naartoe fietsen, fiets op slot en lopen.

Precies goed verdeeld want de man fietst liever en ik loop liever.

Hoewel we het gebied eerder bezocht hebben was er nog zoveel te ontdekken en zelfs de bekende plekjes waren weer zo mooi dat we onder de indruk waren.

Omdat de zee constant veranderd is de terugweg zo anders dan de heenweg.

Hele stranden waren opeens verdwenen.

(door eb en vloed)

De scholen enz. waren net maandag weer begonnen.

Ik weet niet of t daardoor komt maar veel winkels en restaurants dicht.

Er blijft genoeg over hoor maar is toch vreemd al die dichte deuren.

Het huis wat we gehuurd hadden was vooral goed met alles erop en eraan.

Leuk terras er voor en grote tuin er achter, leuk terras aan achterkant met uitzicht op die tuin.

maar......

Hoewel je het niet ziet door hele hoge bomen; het ligt wel aan een drukke snelweg.

In de zomer is het zo goed als onmogelijk om deuren naar buiten open te laten of daar te genieten.

maar binnen dus veel ruimte. Twee etages en met ramen dicht heerlijk stil.

Met 20 graden was dat geen probleem.

Dorpje is zeker niet mooi maar wel dicht bij alles.

en 1,7 km van Wimeureux die aan zee ligt.

Ja ik heb weer weet ik veel hoeveel foto's gemaakt aar lukt me niet om ze op PC te zetten.

Even aan de man vragen vandaag.

Ja maar heb je zeehonden gezien?

Nou dat hebben we.

Gewoon even vragen aan mensen die daar wonen en echt ik had 1 of 2 zeehonden geweldig gevonden maar het werden er tientallen.

Gewoon op t strand, het leek Zandvoort wel in de zomer.

Vol zeehonden.

Vanaf de parkeerplaats zag ik ze al.

Had bij wijze van spreken niet eens uit hoeven stappen.

Ik had gedacht dat ik dolblij zou zijn, maar dat euforische gevoel bleef weg.

Voelde beetje als dolfinarium of zo.

maar neemt niet weg dat het leuk was hoor.

Jaren en jaren geleden zag ik er 2 zwemmen in zee ver weg en dat was zo bijzonder.

En ook zo leuk; waar we gewandeld, geklommen, gestruikeld, zijn op kliffen omdat er daar ezels in het wild zouden lopen.

Dat wilde ik niet missen.

Ha. GEEN ezel te zien. 

Ja 1 drol waar de man in trapte.

Gelukkig ging ik van pad af en ja hoor in een box zaten er 4 .

Dus gewoon vast maar ik kan zeggen dat ik ze gezien heb.

Het plan is om volgens jaar weer te gaan , Juni of zo maar je kent me.

En misschien heeft t leven hele andere plannen voor mij/ons.

Normaal gesprokken zou ik vandaag heerlijk genieten van het THUIS zijn.

De beestjes, Cocotte komt net binnen, de tuin, het huis, verder gaan met vakantie boek, wassen draaien, spullen opruimen maar , heb ik weer; feestje.

haha.

En nee ik hoef natuurlijk niet maar in dit geval last van Fear om iets te missen.

Fomo..

Om 15 uur al.

En morgen ochtend de verjaardag van overleden broer van mijn X en tuurlijk zijn we erbij.

gisteren nog hier gewandeld en nu weer alles gewoon.

en dat is ook weer heerlijk.

zeker weten