zondag 22 november 2026

Veel Borus


 Borus en ik, wij houden van elkaar.

Hij is het hondje dat ik altijd graag wilde hebben toen Sofie er nog was.

Een hond is dol op zijn baasje en kent niets wat leuker of belangrijker is.

Zo was Sofie niet.

maar wat  mis ik haar.

Zo raar nooit eerder zo verdrietig geweest om het verliest van een hondje.

En nu dus Borus.

Het is veel werk een pup.

Vooral veel opruimen.

Vaak uitlaten en maar wachten en wachten.

Er komt niets totdat je weer naar binnengaat.

En ik ga in de nacht eruit.

Soms komt er wat, meestal niet.

De bewegende blaadjes op de grond zijn zoveel leuker.

Borus en ik gingen gisteren naar een creabeurs.

Zodra ik haar tas pakt gaat ze erin zitten en kan niet wachten om op stap te gaan.

Ze zit dan ook mijn buik en slaapt vooral.

De beurs waar ik geen zin in had was superleuk.

Leuke dames, mooie spullen.

Ik ben de A.ction gewend en tja daar kost een duur blok papier 3.99 daar 23 of 27 euro of t niets is.

Ooit deed ik daaraan mee maar geen haar op mijn hoofd..........

Ik kocht 2 ponsen. Mocht ik van mijzelf omdat ik zielig ben/was

Zo mocht ik van mijzelf thuis ook appeltaart met warme chocolademelk samen met mijn mr. X

Je mag best weten dat ik panisch ben om mijn "kleindochters" kwijt te raken.

Ik kreeg zoveel shit over mij heen en net zoveel dingen die nooit gebeurt zijn.

Ben nu wel gekalmeerd maar de steen zit nog steeds in de mijn maag en ik snap nog steeds niet wat er gebeurd is.

Emma verliezen zou voor mij vreselijk zijn en dan heb ik het niet over wat het met de opa zou doen.

Ik snap werkelijk waarom ik zo gestraft wordt door wie dan ook. Het heelal of  karma of door wie dan ook.

De man heeft aangegeven er NIET over te willen praten.

Dat is zijn manier.

Zegt dat mens toen ze weg ging op rustige en vriendelijke stem; o ja we vieren sinterklaas vanaf 16 uur.

-------------------------------

Haha moest opeens denken dat de man en ik naar een kuuroord waren en daar was ook een heksensauna. Geen idee wat dat was maar ik zei; daar ga ik niet naar binnen hoor. 

Waarom niet vroeg de man, je kent ze toch allemaal???

Weet ook niet waarom ik daar aan moest denken ;-)


Vanmiddag vriendin A geappt of ik morgenmiddag langs kon komen , dat mocht maar dan moest ik wel Borus meenemen.

Ze heeft zelf ook een soort Borus maar dan heel lelijk.

maar wel een ongelofelijk lief beestje hoop dat Borus ook zo wordt.

Zin in om morgen vriendin en hondje weer te zien.

Borus heeft geleerd om aan de lijn te lopen. Ging erg goed.

Vorige eigenaars hebben niets meer laten horen dus die zullen niet al te benieuwd zijn of t goed gaat.

Volgens hen was B. zindelijk, lief goed aan de lijn, kon goed alleen zijn.

Tja als je eenmaal je poen binnen hebt zal t jou een zorg zijn , zeker niet bij iedereen hoor maar bij velen wel.


Woensdag gaan we met 13 dames en 1 heer naar concert van de The tenors.

Voor sommigen al in 1 jaar de derde keer voor mij de tweede.

Zin in.

Zondag met Do. naar Carré en zo vreselijk benieuwd.

Kreeg vandaag mail dat t vrij ruig is met sex, schoten en geweld.

Op muziek van Bizet,  Carmen maar t heet Car Man. 

Ben erg benieuwd.



Al met al een fijn en rustig weekend.

Ik hoop dat t voor jou ook goed bevallen is.




.

  

vrijdag 20 november 2026

Vrijdag


 Ik besloot gisteren voor het positieve.

Maakte het huis gezellig en schoon.

Alles opruimen, de man houd van rust.

Kaarsjes aan en lekker gekookt.

De man had mij tussen de middag al gebeld want ik moest even mijn stem horen.

Eenmaal thuis was, zo ken ik mijn schatje, ik wil nergens over praten en ik respecteerde dat.

Gewoon een gezellige avond zei hij.

En gelijk heeft hij.


De man is gek van onze Borus.

Haha echt he.

Dat was meteen zo.

Borus is een heel vrolijk, druk manneke die het leven wel heel erg leuk vind.

Een allemansvriend zoals ze voorgesteld werd is hij zeker nog niet maar t komt.

Even wennen en dan ben je mijn vriend.

Voor Emma is het geweldig, zo een lekker wild beest die achter je aan rent en alles wat je weggooit terug brengt en leuk vind.

Voor mij wel even wennen hoor dat vroege opstaan en dan gelijk aan moeten staan.

Ben zo gewend om alles zo rustig mogelijk te doen nou daar heeft hij niets mee te maken.

En aanhankelijk dat hij is.

Dat is Sofie nooit geweest.

Ik hield meer van haar dan zij van mij.

Gisteren voor t eerst weer eens geoefend met het lijntje en ja hoor opeens liep ze mee.


Ik kocht een paar brievenbus pakjes want ik had bedacht om kleine kerstpakketjes te maken voor wat dierbare mensen. Niet via de post want dan wordt het wel erg duur maar gewoon als ik ze zie tegen die tijd het overhandigen, mooi ingepakt.

Erin gaat sowieso een kerstkaart met persoonlijke boodschap, ik heb op kunstmarkt kleine handbeschilderde steentjes met een lieveheersbeestje of vlinder gekocht. Ik heb ook nog rozenkwart enz. Heb chocolaatjes en daar doe ik ook een paar bij in. Leek mij leuk om chocolade geld erbij te doen. Misschien een gedichtje of een spreuk. Oja wat nootjes nog in "schil" los erin. en misschien klein zakje pinda's of chips.   

Vind mijn idee wel geinig en kan mij erop verheugen.


Kreeg ik gisteren onverwachts een lieve kaart van vriendin I.

En dat lieve past niet zo bij haar .

Ze is heel praktisch; als ik cadeau voor mijn verjaardag krijg bijvoorbeeld doet ze daar geen papier omheen want he, je trekt het er toch meteen vanaf en gooit het weg.

Tja goed over nagedacht /

Alleen bewaar ik papier meestal om te hergebruiken.

Even weer eens een afspraak maken.


Rijkdom; de man vind ons niet rijk, verre van dat.

Ik denk daar anders over en ik denk dat ik daardoor ook regelmatig verwarring schep in de buitenwereld als ik zeg wij hebben geld genoeg. Mensen denken dan schijnbaar dat je kapitalen hebt.

De afgelopen maand met de dierenarts en het overlijden en cremeren van Sofietje hakte het er behoorlijk in maar het rijke daarvan is dat we ins dat kunnen permitteren

en zo ook een hondje uitzoeken en adopteren, noem het niet kopen maar dat is het natuurlijk wel. Wat een bedragen vragen ze voor hondjes en honden. Een nieuwe Sofietje zou zomaar 2000 piek kunnen kosten.

en daar zitten eigenlijk alle kleine hondjes tegenaan. Grote weet ik niet.

Belachelijk veel geld natuurlijk.

Of ik het niet zonde vond vroeg de man toen nog.

Ik had ook een vraag; hoeveel kosten jouw boot ook alweer??
En toen waren we uitgepraat.


Rijk is dat je als je vis wil eten dat je dat uit de viswinkel kan halen ipv supermarkt als je dat zou willen.

Dat je beddengoed kan kopen die naar ze zin in.

Dat je een wasmachine kan halen als deze stuk gaat.

De verwarming kan aan en je kan douchen , lang, als je dat wil. Kort mag ook.

Ik kan naar theater of lunchen met vriendinnen.

Doe ik dat niet hou ik geld over.

We hebben een kleine goedkoop in benzine auto.

Kasten vol kleding en hoeven niet meer te kopen en hebben we toch iets bijzonders zoals de bruiloft van zoon en schoondochter kon de man uit zijn dak gaan en ik trok een jurk aan van 25 euro waar onze Emma helemaal gek van is.

Ik ben regelmatig trots op mijzelf hoe ik in het leven sta en mijn manier van denken.

Waarom kopen jullie geen soundbar, camera's, lampen waarbij je alleen maar in je handen hoeft te klappen, grotere TV, betere wasmachine, vriezer, betere telefoon, grotere bank.

Sommige mensen kijken op mij/ons neer en ik glimlach alleen maar want eerlijk gezegd heb ik met hen te doen.









dinsdag 17 november 2026

Puppy tijd.


 Als we ergens niet over mogen klagen tot nu toe dan is dat het weer.

Heel veel zon en licht.

Droog.

Nu is het weer even om.

Fris en nat.

En even wennen.


Had mij gisteren erg verheugd op dag intr.atuin met nog 9 dames.

Eigenlijk 10 maar de kleinzoon van R. heeft een vreselijk ongeluk gehad.

Hij was op de fiets en werd aangereden door een bus.

Door oog van de naald gekropen.

Wel ernstig gewond.

Hij is in de 20.

Er werd weer flink meegeleefd en geschrokken gereageerd en kaarsjes gebrand.

maar 2 dagen later gingen we toch en we worden iedere dag bijgepraat.

Het werd supergezellig en hoewel dit door iemand anders werd georganiseerd is het heerlijk om gewoon mee te lopen en niet na hoeven denken over de tijd, waar, wanneer, waarom.

Het werd koffie met gebak.

onze ogen uitkijken, voel mij altijd weer een klein meisje door al die lichtje en dat goud, zilver en kleuren.

Alles roept je om in je karretje te belanden maar wat ben ik sterk.

En eigenlijk de anderen ook en gelukkig maar.

Daarna uitgebreid lunchen.

Bijkletsen met allen die ik tijd niet gezien heb.

Na de lunch werd besloten om naar de grote Action te gaan en tuurlijk wilde ik mee maar ik bedacht mij toch en ging naar huis.


Had aan mr. X gevraagd of hij op Borus wilde passen en zo niet zou ik haar meenemen.

De dag ervoor was ze ook mee geweest in draagtas en lag gewoon lekker te slapen maar de man vond t geen probleem en toen ik thuiskwam zaten ze samen op de bank tegen elkaar aan.


Boris is dus Borus met een U.

Vandaag is het puppy- en observeerdag.

Een vriendin is ziek en ik wilde vragen of ze iets nodig had maar ik dacht; NEE ik heb mijn verantwoordelijkheden thuis nu. Ik kan niet meer zomaar doen en laten wat ik wil. ;-)

Superleuk zo een pup maar moet wel zo snel mogelijk zijn vaste dingen hebben en opgevoed worden.

Het is een heel makkelijk manneke maar wel met ongelukjes en hele drukke momenten dat hij aandacht wil.

Slaapt de hele nacht bij ons maar om 7 uur als hij wakker is moet ik er echt uit.

Pfffff.

Aan de andere kant merk ik dat ik mij beter voel zo snel, snel, dan heel sloom de dag beginnen.

De buurmeisjes konden niet wachten om kennis te maken en stonden verlegen voor de deur.

Jullie zullen niet weten wat je ziet riep ik nog en ik had het gezicht van de jongste moeten filmen.

De tranen sprongen in de ogen en de mond viel open.

Borus vond t best eng de eerste kraamvisite.

Ook daar moeten de X en ik aan werken.

Zal vast snel goedkomen maar dan moet ik niet steeds ;-) de hort op.

Verder genieten we ons gek.

Zelfs de man kan het niet verbergen en stuurt iedereen filmpjes.

Borus weegt 1800 gram.

Zo meteen gaan we samen naar de Zolder.


Vannacht heel slecht geslapen maar wel met Puppy tegen mij aan.

 Het gaat best goed met mij.

Daarmee bedoel ik dat zoals je weet oktober/november niet mijn beste maanden van het jaar waren maar de zin zit er weer in.

Bereidde mij al voor op een depressieve kerst, haha, ja moet er zelf om lachen maar ik zie het weer zitten,

Ik baal vreselijk want ik had mij voorgenomen oom geen Sinterklaas mee te vieren maar de man werd kwaad en tja hij doet zoveel voor mij dat ik niet bij mijn standpunt kon blijven.

Dus effe doorbijten en het "gezellige" avondje doorkomen en voor 500 euro cadeautjes kopen, het maakt niet uit wat als t maar groter en meer is dan de (h)ex.

Het leven is gewoon een groot feest.


Dank jullie wel weer voor de zo geweldige reacties op onze Borus.

Dat zijn echt cadeautjes hoor .

Ik kan nog steeds geen foto's plaatsen, weet wel hoe het moest maar t lukt gewoon niet.

Als ik wat meer rust heb (in mijn hoofd) zal ik het weer proberen.







zondag 15 november 2026

Boris

 

Te donker, te klein, geen ogen, of maar 1, te duur, te snel.

Vond de man allemaal.

En opeens was ze er.

Weleens van liefde op het eerste gezicht gehoord?

En dus niet alleen van mijn kant.

Wat een droppie zei de man en dat zegt hij echt alleen maar tegen mij en de kleindochters en met toepasselijke  blik erbij.

Maltipoo. Kruising tussen Maltezer en Poedel.

Mijn eerste hondje toen ik op mijzelf woonde was een (nep) Poedel en een geweldige hond.

We noemen het hondje Boris. (kan nog veranderen)

Ik vind Ludo toch ook wel heel leuk.

En we moeten wennen dat het een manneke is.

We zeggen steeds ZE en buikje aaien is anders dan bij een dametje.

maar vind hij ons ook leuk?

Nou het duurde geen half uur of hij was van ons.

Apporteren, bij ons op de bank en bij ons in bed.

Hij wilde onder de dekens maar dat vond het baasje geen goed idee.

Vier en halve maand is hij.

En al helemaal van ons.

-----------

Het was sowieso een week vol emoties.

Alles liep door elkaar heen.

Vrijdag stonden mijn 2 geliefde buurmeisjes met bos witte rozen en mooie kaart.

Toepasselijk gezicht erbij.

We vinden het zo zielig voor u.

We dronken thee en ik had toevallig wat lekkers in huis.

En moesten veel bijkletsen want al tijden niet gezien.

De oudste van 17 zei een paar keer dat ze mij zo gemist had die van dertien had dat ook gedaan.

En ik hen ook.

En ik maar denken; wat moet een meisje van 17 jaar nou met mij en daarom maakte ik geen contact maar we beloofden elkaar nu wel contact te houden.

Wat ontzeg je jezelf veel door te denken wat je denkt.

Ik wel in ieder geval.


Zoals ik dacht dat ik afgezeken zou worden als ik zo snel een nieuw hondje zou worden.

Ik was zo bang voor jullie reacties hier.

En ze zijn allemaal zo aardig.

Het betekent heel veel voor mij.

Durfde ook meteen op een door Patricia aangemaakte groep met de dames waar ik het meest en best mee omga en die over de ziekte en overlijden van Sofie ging te vertellen en ook zij reageerden heel positief en verbraken de vriendschap niet en vonden me helemaal geen aansteller om eerst huilen om Sofie en nu dolblij met Boris.

En dan ook nog reactie van mijn vriendin in Duitsland die al een kaart gestuurd had en nu zo leuk reageerde op het nieuws. Ze kreeg als eerste een filmpje en zij en haar man waren meteen verkocht.

Ik mis mijn Sofietje echt nog wel hoor.

Erg zelfs en de man ook.

maar dit cadeautje laat ik mij niet ontnemen.

Weer 2 lessen geleerd in 1 dag.


Donderdagavond kwamen M&M op bezoek.

Zoon en schoondochter die in mei een geweldige trouwdag hadden op het eiland van hun moeder.

Hele week veel regen maar op de dag zelf stralende zon.

Het eiland is heel wild met veel bomen en wat er maar wil groeien.

Een prachtige locatie was het.

En nu kwamen ze fotoalbum laten zien.

Zo mooi.

Wat een prachtig stel en wat een geweldige dag was het voor ons ook.

Dus weer emoties.


Zoals ik al verteld heb haar dochter woensdag toen ze Emma kwam halen Nootje meegenomen en ik bedacht later dat ze dat vast gedaan had om mij en haar vader op te vrolijken en dat vond ik een lieve gedachte. en wat een geluk ons Nootje.


Zondag kregen we een aanrijding met een buuv.

Ze had haast, was te laat, rende naar haar auto en reed snel achteruit toen wij net voorbijreden en ze knalde tegen onze zijkant aan aan mijn kant.

Ik stootte mijn hoofd maar bleef tot mijn verrassing helemaal rustig.

en troostte haar want ze was zo geschrokken en vond het zo erg voor ons.

Wat weer lachen was , we gingen naar de kleindochters, daar bleek de spiegel er ook af te liggen en zegt Emma; opa we hebben hele goede zwarte ducktape zal ik het even halen???

Ze lijkt zo op haar moeder die komt ook altijd gelijk in actie als er iets is.

We hebben veel schade maar kunnen gewoon rijden.


De maand Oktober en November tot afgelopen donderdag, waren niet makkelijk voor mij.

Weer veel stress en negativiteit zonder echte reden maar ik denk dat ik veel gevoeld heb wat Sofie betreft.

Ze wilde niet meer wandelen en liep de hele dag achter mij aan wat ze nooit eerder gedaan had en dat vond ik wel gezellig.

Ik heb zelfs onze vakantie in mei afgezegd.

Had geen zin in Limburg en de kunstroute..

Leek mij werkelijk niets aan.

maar opeens is het weer licht.

Wel met verdriet en gemis maar zeker ook weer plannetjes en zin.


De nieuwe cpap, dat is apparaat als je slaapapneu hebt, helpt mij goed.

Geen nachtmerries en langer achter elkaar slapen.

Vanmorgen vroeg afgedaan en ik kreeg weer een vreselijke nachtmerrie. 

Echt niet normaal.

Schijn weer de hele boel bij elkaar gegild te hebben maar voordat de man mijn wakker kon maken zat er iemand al aan mijn oor te likken en in mijn oorlel te bijten.

Hij ligt nu onder mijn stoel diep te slapen.

Boris he niet de man.


Samen, met de man vrijdag the voice kids gekeken en genoten.

Er waren er weinig die ik echt goed vond maar het laatste was een gewoon meisje die VOILA zong en, krijg nu weer kippenvel . Ze werd natuurlijk erg gepest op school vanwege haar uiterlijk maar wat was ze goed en leuk.

Zaterdag ander programma met zangers waar we van genoten en ik wist al dat Robin Borneman meedeed en laat ik daar een heel groot fan van zijn en verschillende concerten bezocht te hebben. 

Ik was zo trots op hem. 

En Floor, "ken " ik ook en die was ook geweldig.

Man, Boris tussen ons in, en ik genoten.

Ik hou er zo van als ik kan genieten met kippenvel en natte ogen.

Leuke jury ook.

Wij kijken niet vaak naar dit soort shows, duurt allemaal veel te lang en is veel te aanstellerig maar dit gaat snel en is dus gaaf.  Mijn smaak hoor.


Vul je hoofd met mooie dingen zeg ik vaak tegen de man (maar ook tegen mijzelf) en niet met shit van het nieuws.


Nogmaals dank jullie wel voor jullie lieve reacties deze week 

Het troost echt , verzacht de pijn en overtuigd mij dat de wereld niet zo K.. is als ik vaak denk.

Nou ja dat is hij wel maar ook nog zat lieve en mooie dingen.         

 

vrijdag 13 november 2026

Ik ben nu al in blijde verwachting.


 Ik durf het eigenlijk niet te vertellen en zit al meer dan een uur hier te denken; wel of niet hier neerzetten.

maar het zit mij zo dwars dat ik besloot het te doen.

Ik ben nu al weer in blije verwachting.

Zo dat staat er.

De tranen komen nog op, Sofie is nog niet eens thuis, ik mis haar vreselijk, de man is het er niet mee eens en ik krijg er ook nog schuldgevoel bij.

De man vind het nog veel te vroeg.

Wanneer is het dan niet meer te vroeg vroeg ik hem?

Dat wist hij ook niet.

Ben je bang voor de reacties?

Ja dat ook zei hij.

Wat is dat voor belachelijks dat wij, ja ik ook, op deze leeftijd nog bang zijn voor de reacties.

Die we zeker gaan krijgen en als eerst van mooieschoonzus.

Ik ben meer bang voor de reacties van mijn (nieuwe vriendinnen) die zo goed als iedere dag even polshoogte nemen hoe het mij gaat.

Ik ben bang dat ze denken ; zitten wij ons hier zorgen te maken en aandacht te geven is er gewoon niets aan de hand.

En de reacties hier ook doodeng.

Ik wil zo graag begrepen worden.


Het kwam op mijn pad zeg maar.

Nou ja, eerlijk gezegd had ik dat pad wel een beetje zelf gezocht.

Iemand moet door omstandigheden van hem af.

Ik belde en wilde de reden enzo weten en ik kon er iets mee.

Het gesprek was fijn en er sprak echt liefde voor het beestje uit.

Zag op de foto's een prachtig beestje in een zeer mooi en schoon huis.

Ze vertelde wat anekdotes  en karatertrekjes.

Ik twijfel bijna niet aan wat ze vertelt.

maar ja we blijven mensen he en kunnen liegen als de beste als t ons uitkomt.

Morgen gaan we kennis maken.

De man vind t niets.

Te donker, heeft rare ogen, te klein, niet de goede kleur, geen krullen, te vroeg en te duur.

Hoe leuk zal het zijn voor Emma en Nootje ?? zei ik want ik zette al mijn wapen in.

Ja jeetje dat MOET je niet zeggen want dan ga ik om.


Zoals ik al zei; morgen gaan we kennis maken.

en hoogstwaarschijnlijk zal hij dit huis niet meer verlaten.

Als je maar niet denkt dat ik hem uit ga laten, hoorde ik de man nog zeggen maar ik hoorde ook dat hij wist dat hij de strijd verloren had.


 



  


donderdag 12 november 2026

Donderdag


 Dank jullie wel voor alle lieve reacties.

Heel eerlijk gezegd durf ik ze nog niet te lezen maar weet wel dat ik het ontzettend lief vind.

Veel verdriet en een heel raar gevoel.

Iedere keer, al duurt het maar paar seconden den ik; waar is ze

En dan dringt het tot mij door.

Je hebt wel veel mooie herinneringen zei de dierenarts en de man.

Ik wil geen herinneringen ik wil Sofie.

Nooit eerder zo duidelijk dit verdriet gevoeld en eerlijk zegt voelt het wel positief.

Stel dat ik weer de dingen kan voelen zoals ze zijn ipv van meteen op slot te gaan.

Ach Sofietje.......

waar zijn je mooie donkere oogjes.


De man laat zich weer van zijn beste kant zien.

De volgende dag kreeg ik een bos rozen op de ontbijttafel.

en knuffels en lieve woorden.

Ik zie dat hij bezorgd is maar t hoeft niet.

Ja dat huilen was hij niet van mij gewend dus hij schrok zich rot.

Terwijl ik juist dacht, ondanks het verdriet; gelukkig het komt eruit en ik voel het zoals het is.


Gisteren werd ik opeens weer erg actief in huis en ook dat was een fijn gevoel.

Alles knapte op, schoon bedje, was weggewerkt en stofloze plinten.

en meer.

Wat raar dat een mens een geluksgevoel kan krijgen van een schoon bedje.

Of een douche.

Daarna kwam Emma uit school, ik was boven en ik hoorde haar hard roepen;

Lèèènnnn IK BEN THUIS........

Hoe heerlijk klinkt dat dat ze ons huis ook een thuis vind.

Dacht dat ze meteen over Foefie zou beginnen, had een lange app van haar moeder gekregen wat ik allemaal wel en niet moest zeggen , waar ik mij trouwens toch niet aan zou houden want ik weet heus wel hoe dat moet, maar ze had eerst heel andere dingen te vertellen over haar poppen enzo.

Tja er zijn altijd belangrijkere dingen in het leven als je 6 jaar bent.

Ze vroeg waar Foefie nu was en ik probeerde uit te leggen over crematie en zo maar daar had ze geen zin in en zei; je mag haar ook op t eiland van oma begraven hoor want daar is Amy ook.

en dat was het dus.

en dat is helemaal goed

Sint Maarten daar had ze zin in.

Als verrassing had haar moeder, ik denk dat ze dat expres voor mij had gedaan, Nootje meegenomen toen ze haar kwam halen.

Nootje.

Een geweldig diekèrdje met glimmende ogen, rode wangen en grote lach.

Ze lacht altijd.

Ze vind het leven geweldig.

Of opa haar vasthoud of dat ik dat doe.

Alles is leuk.

en haha haar eerste woordje is PAPA.

Mama balen maar ze is echt een vaderskindje en vader is echt een Nootje kind.

We waren er zondag en je zag duidelijk dat ze het allerblijtste (huh hoe schrijf je dat) als ze weer tegen papa aan zat, dat zat pas lekker. De grote hond op de bank ernaast.


Gisteren kreeg ik na al de tijd dat Sofie ziek was eindelijk weer zin om dingen te ondernemen de komende tijd.

Als ik weer plannetjes ga maken is dat een goed teken.

De meeste plannetjes komen niet uit maar dat maakt niet uit.

Vandaag zou ik gaan winkelen, morgen koffiedrinken bij een groep die kerstknutsels gaan maken, zaterdag het neefje uitnodigen .

Moet om mijzelf lachen want eigenlijk wil ik op dit moment gewoon lekker alleen zijn.

en de rest van de dag en dagen zie ik wel.


Dank jullie wel voor jullie steun.

Zo lief en zo bijzonder.


 


dinsdag 10 november 2026

afscheid nemen bestaat wel


 Afscheid nemen bestaat niet zegt Marco B.

Nou geloof mij maar het bestaat wel.

De tekst irriteerde mij de eerste keer dat ik het hoorde al.

"Ik ga wel weg maar ik verlaat je niet".

Nou ik ben verlaten.

Gisteren

en voor altijd.

Weg is ze.

Twaalf en half jaar was ze bij ons.

Maandag was de 12 dag dat ze niet at of medicijnen in kon nemen.

Wel wilde ze nog steeds bij mij zijn en sliep ze veel en rustig.

maar voor mij was t klaar.

Belde de dierenarts voor afspraak voor vandaag maar ik had nog niet opgehangen of ze kreeg het benauwd.

Gisteren is ze dus ingeslapen en man dat doen pijn.

Niet normaal.

Ik kan  mij niet herinneren zo hard gehuild te hebben en zoveel.

en ik liet het vooral gaan want ik hoopte dat de blokkade eens opgeheven word.

man, man wat een pijn.

Nooit verwacht.

Tuurlijk en gelukkig was de man  erbij  en die had het ook moeilijk.

Om mij maar ook om haar.

Met lege armen thuiskomen was ook drama.

Had mij voorgenomen om al haar spulletjes meteen weg te halen.

Goede beslissing maar toen ik op zolder haar truitje vond die ze die ochtend nog aan had gehad begon alles weer te stromen.

 Heel eerlijk ik ken dit gevoel niet zo.

Alles zit altijd bij mij van binnen en dan zit ik wat voor mij uit te staren maar die was echt alles eruit.

en hoe raar ook ik was blij dat dat gebeurde.

Stel dat ik vanaf nu weer kan huilen.

Ze ligt nu niet meer aan mijn voeten op haar schapenvacht, ze gaat zo niet mee naar zolder op haar dekentje en ze lag vannacht niet tussen ons in.


Vanmorgen bij het ontbijt had mr. X een bos rozen neergezet, als troost.

En geloof mij maar; afscheid nemen bestaat heel erg. 

zondag 8 november 2026

schrik in de supermarkt


 Ik kom zelden meer in een supermarkt voor de weekboodschappen.

Soms even snel als we iets tekort hebben, meer niet.

Daarom schrok ik mij deze week wild toen ik verschillende soorten kaar nodig had voor dagelijks gebruik.

Twee soorten voor op brood in plakjes en 2 soorten geraspte kaas die zowel opa als zijn kleindochter gewoon met een lepel naar binnen werken .

Ik hou er van om na te denken hoe dingen anders, goedkoper en makkelijker kunnen.

Ik ga gewoon iedere week 1 brok kaas kopen en zelf raspen of plakje van maken.

Dan hebben we uit een speciale winkel zeer gevulde muesli.

Met de jaren is dat goed gevulde behoorlijk geslonken maar eerlijk is eerlijk af en toe vind je een hazelnoot, pompoenzaadje of iets anders gedroogde fruit.

De prijs werd steeds hoger en het gevulde steeds minder.

Besloot om te kijken wat als we alles gewoon apart kopen wat de haver, rogge en nog 2 dingen kost.

Paar nootjes er zelf bijdoen, zaden en blanke rozijnen.

Ik hou er van als we iedere week zoveel mogelijk centjes overhouden zonder al te veel gedoe.

En ik ontzeg mij graag dingen.

maar ook lekker vis/brood wat niet bij de supermarkt vandaan komt.

 Was een leerzame trip 2 keer naar 2 verschillende supermarkten.

En natuurlijk hou ik de folders goed in de gaten mits ze bezorgd worden.

Dat is ook wel een ergernis hoor die folders. Dan weer wel, dan weer niet.

Ook de kosten voor de beestjes zijn zeer omlaag gegaan door van 11 naar 7 dieren te gaan.

Veel goedkopere koffie en dan alleen in de aanbieding.


Mijn ouders leefden zeer goed en hielden veel geld over.

Alleen goed eten en drinken was belangrijk.

Kleding kochten ze nooit en helemaal geen prullen of war dan ook.

Alles wat er stond waren dingen die ze bewaard hadden, die mijn broer of in weggedaan hadden zoals inderdaad kleding, dekbedovertrekken. Schilderijen aan de muur waren van mijn Franse familie en mijn moeder maakte ook het 1 en ander. Sommigen zijn nu hier.

Ook hangen hier het een en ander van meisjemetderodeharen en 1 van haar tweelingzus.

Kocht jaartje geleden bij de kringloop 2 schilderijen die helemaal mij dingwaren  voor 2,50 en 7,50 . Helemaal in Franse sferen.  

En dan het schilderij van, Madame Thérèse Steinmeitz, (is een litho) is ik al zo 45 jaar overal met mij meesleep. Ooit een cadeau van de ex.

Vind de kleuren nog steeds prachtig.


Ben echt toe aan het een en aan veranderen in ons huis en ben aan het fantaseren en experimenteren.

De grap is dan om te veranderen met de dingen die we al hebben en de muren wel andere kleur geven.

Misschien weer een ander kleed op de grond en wat andere dingen op de muur.

Kleed zou ik dan misschien wel moeten kopen.


In de slaapkamer zou ik de nachtkastjes in andere kleur kunnen maken.

Nu naturel hout en ze zijn nog heel erg leuk.

Twee andere lampjes aan de muur boven het bed.

en de muren die nog wit zijn crĂªme maken net als de nachtkastjes.

Ook ik heb nog spulletjes die al meer dan 100 jaar in de familie zijn.

Niet veel  maar wel heel dierbaar.

De man is meer van de Ikeja. dus die hebben we ook. 

Moet om mijzelf lachen.

Ik heb een geweldige man maar zo burgerlijk als maar kan.

Oud is bende. Weg ermee.

Ikeja is de mode.

Fantaseren over goedkopere boodschappen en/of ons huis anders inrichten

maakt mij blij.

Ik noem het in gedachten altijd poppenhuis spelen met ons eigen huis.


De man is nu de tuinmeubelen aan het opbergen.

In de kas komt dit setje

er weer in. 

Lekker plekje om te zitten en Milou van de buren houd er ook wel van om daar lekker te liggen.

Gisteren bleek ik geen 2 maar 1 egeltje te hebben.

Meneertje gaat eerst in de voortuin eten en gaat daarna weer naar de kas waar ook eten staat en heeft daar zijn huisje voor de winter.


Gisteren uitnodiging voor een lunch met het koor georganiseerd door Patricia (ooit mijn grootste vijand nu vriendin) en er hebben zich al 13 dames gemeld.

Is in December pas maar ja de tijd gaat o zo snel

Was blij dat ze het gedaan heeft van ik had even iets nodig om mij uit de sfeer van thuis te halen.


Gelukkig mogen we vanmiddag op audièntie bij onze Nootje.

Meer dan een maand niet gezien.

Ze word deze maand 10 maanden alweer.

Wat een mooie dingen gebeurde er het afgelopen jaar met haar als mooiste cadeautje.

Veel mooie voorstellingen in theaters, vriendschappen die duidelijker en dieper werden.

De beslissingen die ik nam en die letterlijk zoveel lucht gaven.

en rust.

Waarom is het zo moeilijk om dingen/mensen los te laten en dan pas later zien dat ze niet goed voor je waren terwijl ik dacht dat ik niets over zou houden.

Ik kreeg steeds berichtjes van de 3 dames die weten wie mijn Sofietje is en wat ze voor mij betekent.

Jullie reacties zijn ook zo liefs.

Dank jullie wel.


Ik voelde mij vanmorgen zo ziek maar nu gaat t weer.

Sofie sliep tussen on in vannacht en was de hele nacht rustig.

Hoopte dat ze misschien ingeslapen was.

Ze slaap ook overdaags veel en rustig. Gaat af en toe in de tuin, drinkt veel.

Ze is graag bij ons en voelt zich veilig.

Fijn gevoel.






 



zaterdag 7 november 2026

Gaat niet goed met Sofie.


 Wat bof ik toch met mijn voor- en achtertuin.

Hoe rijk ben ik eigenlijk.


Jij gaat hier zeker nooit meer weg zeggen mijn nieuwe vriendinnen regelmatig.

Op 2e foto zie je dichtgetimmerd raampje maar dat is al heel lang een echt raam geworden hoor.


Minder boffen doen ik met mijn Sofietje.
Gisteren had ze al 9 dagen NIET gegeten.
Ging naar dierenarts voor vitamine prik en prednison.
En advies om hartfoto te laten maken.
Ik heb vertrouwen in mijn 2 dierenartsen.
Ze hebben dit vaak echt niet voor het geld gekozen.
De assistenten ook niet.
De dierenliefde is duidelijk te zien in hun ogen .
maar..........
ik ben ervan overtuigd, al denken zij van niet dat dit het einde is.
Na de prikken ging ik naar huis en sprak lang aan telefoon met vriendin en door haar de situatie te vertellen besefte ik dat dit al langer aan de gang is.
Al weken en weken loop ze de hele dag achter mij aan.
Heeft ze nooit gedaan en zeker niet mee naar de zolder als ik het zelf niet vroeg maar nu wilde ze maar bij mij zijn.
Ze wilde niet meer wandelen.
Ze wilde niet meer hele nacht tegen mij aan liggen in bed.
Haar gedrag was in allerlei kleine dingen anders maar ja ik dacht dat is de leeftijd.
De man en ik veranderen ook met het ouder worden, andere gewoontjes.
Het drong gisteren pas echt tot mij door dat dit heel waarschijnlijk het einde is van ons samen.
Krijg sinds paar dagen ook de medicijnen er niet meer in want zelf dat stukje paté wil ze niet.
Nog 2 dames die belangstelling toonden schreef ik zo een bericht.

Zelf word ik af en toe gek van de stress om haar zo te zien.
en ik kan niet bij mijn verdriet.
Dat werkte al zo lang zo raar bij mij.
Een soort electriesche garage deur die zich vanzelf sluit en is mijn verdriet achter die deur opgesloten.
en krijg de deur niet meer open .
Zo doen wij dat de overlevers  van teveel dingen.
Wel woede, dat gaat prima al uit ik dat ook niet zichtbaar.
Ging boek ophalen die op een hele rare plek geleverd was en daar had ik al woede om maar toen bleek dat t waarschijnlijk alweer teruggestuurd was en ik dus voor niets kwam weet ik zeker dat als het een keer echt naar buiten zou komen die woede ik echt door zou slaan.
Dus dat ook maar binnenhouden.
De woede om een boek die er niet was.
Hoe erg kun je het hebben.


Vandaag zou ik eigenlijk samen met H. naar den Haag gaan naar Franse markt en ik had mij erop verheugd maar heb natuurlijk af moeten zeggen.
H. is zo leuk en ze had mij mee gevraagd, had er ook veel zin in.
En o wat voelde ik mij rot dat ik af moest zeggen. Dat voel ik dan weer wel.
Wat ben ik toch een onbetrouwbaar en naar persoon om haar op t laatste moment af te zeggen.
We zouden prachtig weer gehad hebben en heerlijk kunnen kletsen en lachen want H. is leuk.
en in plaats van mij te haten stuurde ze lieve berichtjes en later in de avond weer om te weten hoe het bij dierenarts was geweest.
Laat ik dat onthouden ipv wat ik van mijzelf vind.

En ondertussen speelde ik mooi weer in de supermarkt.

Kwam iemand tegen waar ik net aan had zitten denken en waar ik graag weer eens mee wil afspreken.

Hey omhelsde ze mij, hoe gaat het ermee?

Ja goed joh glimlachte ik.

Ze vraagt iedere keer of ik koffie kom drinken maar kan zelf nooit.

Heb je volgende week tijd vroeg ik?

Nee dan ben ik weekje weg.

De week erop wel maar alleen in de middag.

Tja.

Zo gaat het echt al jaren en we wonen 400 meter van elkaar af.

Ik app je wel zei ik. en ik meende het.

Al jaren.


Er is ook goed nieuws te melden.

Slapen met Cpap apparaat gaat goed en ik droom heel anders.

Geen gegil meer in mijn slaap.

Morgen zullen we Nootje na weken weer zien.

Pffff...

Al zie ik "mijn"egeltje niet, ik leg iedere dag blaadjes in de kas en in de ochtend zijn ze weer weg en in zijn huisje. Ook het eten wordt lekker gevonden . Ze is klaar voor de winter. Huisje in de kas.

Is het misschien zelfde egeltje als die van vorig jaar die ook in de kas de winter doorbracht?

Ik vroeg aan Emma; kan jij een geheim bewaren? Ja dan kon ze wel. Ik heb een egeltje in de kas kom maar mee maar wel zachtjes doen.

Halverwege deed ze haar schoentjes uit, die maakte teveel lawaai, en liep ze op sokken achter mij aan. 

Deed dekseltje open zodat ze hem kon zien.

maar denk erom is een geheim hoor, alleen opa mag t weten.

En het eerste was de bijna schreeuwde toen mama haar kwam halen?

Mama Lèn heeft een egeltje in de kas. 

Haha.

En ze heeft gelijk; kindjes moeten geen geheimpjes hebben voor hun papa en mama.

Die moeten ze alles kunnen vertellen.


ps. egel kan weg wanneer hij wil hoor, hij zit zeker niet opgesloten , ook niet in de tuin.



donderdag 5 november 2026

stilte, zon, tijd


 Omdat gisteren het bloggen hielp doe ik het maar weer.

Ik kijk de Turkse serie Kubra.

Schreef er gisteren over maar wist de naam niet meer.

Kubra dus.

Als je begint weet  je niet waar het verhaal heengaat en zoals ik al zei;

De sfeer is triest. Grijs.

De hoofdrolspeler red een jongetje uit brandende auto en krijg vanaf dat moment hele vreemde appjes en gebeuren er hele vreemde dingen. Zo krijgt hij door dat het jongetje die volgens zijn vader ziek is een verkeerde diagnose heeft gekregen. Vader gaat naar andere arts en het klopt het jongetje iets heel anders heeft.

De hoofdrolspeler zit in de nacht boven op een heuvel en kijkt over de stad uit als hij zoveelste bericht krijgt over licht en donker en op dat moment valt overal het licht uit. Zijn teksten uit de Koran en hij gelooft dat Allah hem de berichten stuurt.

Hij krijgt al snel veel volgers en nee niet op social media maar in het echt, maar ook veel vijanden, haat, leugens, geweld. Als hij neergeschoten word en even later weer opstaat is de Jezus vergelijking compleet. Overal opstand en onrust, angst, onzekerheid.

Ik lag zelf in bed steeds mee te denken hoe dit allemaal kon en wie de appjes stuurde .

Het zijn 2 seizoenen en ik geloof in deel 6 ga je antwoorden krijgen.

Als het onderwerp je aanspreekt ; kijken. Aanrader. Ga vanavond weer verder.


Emma was er weer en alles ging weer als gewoonlijk.

Van verre horen aankomen, mijn naam schreeuwen, heerlijke knuffel, elkaars wonden laten zien met van haar kant het hele verhaal hoe het gebeurde en hoe hard ze wel of niet huilde.

Ik heb ook altijd wel een krasje op been of arm om te showen.

Fietsen met opa naar een speeltuintje en dan creatief aan de gang.

Moet t allemaal nog opruimen.

Tegen etenstijd word ze lastig.

Komt ze naar me toen en verteld op jankerige toon dat opa vies meisje tegen haar had gezegd.

De rest van de dag zaten ze aan elkaar vastgeplakt maar nu kan opa niets meer goed doen.

Ze maar tegen hem dat als hij jou vies vindt hij je ook niet meer mag knuffelen.

Vond ze geweldig antwoord.

Aan tafel ging opa haar worteltjes prakken en toen was de boot helemaal aan.

Lèn kijk eens wat opa gedaan heeft.......en nu lust ik het niet meer.

Ze krijgt mijn worteltjes ik eet de hare.

Moeder komt  anderhalf uur later dan normaal haar halen.

ook al zoiets voor voor een kind die al bekaf.

Gelukkig bied de laptop of telefoon altijd oplossing.

En toch weer erg gelachen en genoten zoals ik al zei; als gewoonlijk.


Nootje heb ik al weken niet gezien en soms doet het gewoon pijn.

Het gezin zit altijd vol met verjaardagen, winkelen, vriendinnen en weet ik veel wat.

Vorig weekend konden we er niet terecht en dit weekend waarschijnlijk ook niet.

Nee, nee zaterdag kunnen we niet en ja zondag, euh......misschien maar weet niet zeker.

en je heb maar je muil te houden.

Nou ja dat doen wij in ieder geval.

Godzijdank dat de kinderopvang zo duur is en dat wij dan 1 dag in de week op Emma mogen passen.

Elk nadeel zijn voordeel.


En ik hoor veel van die verhalen dus ik verbeeld me niets.

Vriendin, weduwe past al 12 jaar op haar 2 kleinkinderen 2 dagen in de week maar zit met Kerst en Nieuwjaar alleen.

Kan ze bijkomen zullen we maar denken.

En ik weet precies wanneer het mis begon te gaan in de NL cultuur.

Nee hoor mijn kinderen hoeven opa en oma geen kus of handje te geven als ze niet willen.

Ja geld en cadeautjes mogen ze dan wel weer aannemen.

Geen zin om mee te gaan, dan hoeft t niet hoor schat.

Dan de feestdagen als ze groter zijn; nee joh, niet erg dat je er niet bent me moederdag en niet eens een kaart koopt.

Nee joh met kerst hoef je ook niets vier maar bij je vrienden.

Ach oud en nieuw nee joh doe maar waar je zin in hebt.

Ach verjaardagen; ook niet belangrijk; hier heb je je grote kado alvast, vier maar bij je vriendin.\

Geen verplichtingen, het leven is al zo druk voor ze die arme schatjes.

Ik ben er van overtuigd dat het leven ook voor al die schatjes verplichtingen heeft.


Sofie blijkt ook nog longontsteking te hebben.

Antibiotica gekregen.

Maar moet je kijken zei ik tegen de dierenarts hoe raar ze loopt en trok zachtjes aan het lijntje en Sofietje liep normaal. Wonderbaarlijke genezing.

Kon zelfs buiten even met haar lopen.

Ze at thuis piepklein hapje maar dat kwam er vannacht weer uit.

Duurt nu al een week.


Vandaag is de man aan het werk

De zon schijnt.

De stilte en rust in huis is heerlijk.

Ik voel energie en zin.

MOET we de deur uit voor boodschappen, boek ophalen, voer bestellen.

maar dat is pas straks.

Stilte

zon

tijd.

Niet te begrijpen voor sommigen maar dat maakt niet uit.

Fijne dag. 


 

woensdag 4 november 2026

maar de zon schijnt


 Hou je niet van klagers........nou zeker niet hier lezen.

Gaat slecht met Sofie.

Vandaag weer dierenarts en ook de andere. Petra.

Ik heb veel vertrouwen in haar en is goed voor second opinion.

Jammer genoeg pas om 16 uur.

Je hebt geen idee hoeveel stress het geeft mijn zieke hondje.

Vannacht daarom ook slecht geslapen want ik was ervan overtuigd dat ze dood zou gaan.

Ik kan niet tegen haar lijden.

Medicijnen hebben niet geholpen tegen de pijn of de benauwdheid.

Ze eet niet, poept niet, loopt niet, drinkt gelukkig wel.

Wie zelf een hond heeft weet dat die oogjes boekdelen spreken.

Gisteren blafte ze voor het eerst weer toen er aangebeld werd.

Was ik helemaal blij.

maar dat was t ook.

Zij lijdt en ik ook.

Hoop echt op antwoorden vandaag.


Gisteren belde er iemand van het koor omdat ze mijn adres wilde want ze had een bon voor mij voor seniorweb , jeetje ik ben helemaal geen senior, ik ben nog steeds die superslanke dame op hoge hakken en perfect gekleed, en kan ik een jaar gratis lid zijn scheelt 42 euro.

Ze had mij app gestuurd vorige week en als ik ergens geen zin in had vorige week dan was het iemand aan de deur.

We bleven tijdje praten met elkaar en ze luisterde goed naar mijn gemoedstoestand, vertelde tussendoor over de hare en toen besloten we dat ze even bakkie zou komen doen want we konden beiden wel wat knuffels en een gesprek gebruiken.

We hebben vaker lange gesprekken gehad aan de telefoon maar in het echt gaan de gesprekken toch heel anders.

Ze praat erg veel en dan vooral over haar kleinkinderen.

Helemaal mijn ding hoor mits ik zelf ook een maar opscheppen en foto's tonen.

Nou dat lukte niet zo goed.

Maar goed weer eens iemand over de vloer en afleiding.

Bleek ze mijn man te kennen van lang geleden op de tennisbaan.

Tussen haakjes; de man blijft nooit bij onze gesprekken horen die ging weer lekker zijn schuurtje in.


Emma komt vandaag maar kan me er nu even niet op verheugen.

Komt misschien later wel als ze weer kletsend en vol verhalen, pop onder haar arm binnen komt lopen.

Het idee alleen al doet mij glimlachen.


Verder; ik kom te weinig buiten, beweeg te weinig, eet te veel, doe te weinig en baal daar weer teveel over.

Moest om mijnzelf lachen toen de dame die er gisteren was vertelde dat ze probleempje had met schoondochter en ik precies wist hoe ze dat aan moest pakken, echt man wat gaf ik goede raad en toen schoot ik dus in de lach want ik loop al 25 jaar te rotzooien met de stiefdochter maar zoals ik vaker roep; problemen bij een ander zijn zooooooo simpel.


Ik kijk een Turkse serie.

Was wel even doorzetten want het is donker gefilmd met veel triestheid.

Begint met auto ongeluk waar iedereen bij staat te kijken en niets doet behalve 1 man die een jongetje red uit brandende auto.

Dan begint hij vreemde appjes te krijgen.

Als de vader van het jongetje hem komt bedanken vertelt de man dat zijn zoontje ernstige ziekte heeft en niet lang zal leven.

Dan krijgt de redder een appje met; verkeerde diagnose.

Hij zegt dat de vader andere arts moet raadplegen en dan blijkt inderdaad daad t jongetje niet zo ziek is als gedacht.

Enfin zo gaat t verder met appjes en dan begint de man te geloven dat hij contact heeft met Allah/God.

ook niet onbelangrijk om te vertellen; de man heeft tijdens een gevecht in de oorlog als enige het overleeft. Nu terugdenkend vraagt hij zich steeds meer af waarom hij?

Nou ja zelf hou ik erg veel van dit soort verhalen en moest mijzelf dwingen om Tv uit te zetten.

Op netflix.



De zon schijnt.

Het boek dat ik gratis kreeg van een onbekende via FB is ergens in dorp verderop bezorgd. Snap er niets van, baal maar denk ook; het ik kan ook van mijn luie derriere komen en daarheen fietsen, onder protest dat wel maar toch goed voor me. Elk nadeel heeft zijn voordeel moet je maar denken.

En misschien willen opa en Emma ook mee want zij is dol op kilo's fietsen.

Opa hoeveel kilo's hebben we vandaag gefietst?

Nou ik denk 6 kilo's zegt opa dan

en zij; nou ik denk wel 8 kilo's .




 

 

  

  

 


dinsdag 3 november 2026

egel en cpap


 Sofietje is nog steeds ziek.

Eet niet, wil niet lopen, poept niet.

Medicijnen helpen niet zo best.

Lijkt of t vanmorgen iets beter gaat maar niet veel.

Ze is 12 en half jaar en lijkt of ze op is.

Tuurlijk in contact met dierenarts.

------------------------

Zat net op zolder.

Heerlijke plek om zittend en kijken met koffie, over de buurt te kijken.

Nergens zo een drukte als bij mij.

Spreeuw, halsbandparkiet, eksters, kauwen, mussen, merel, roodborstje, Turkse tortels.

Ze maken ruzie en proberen elkaar de tuin uit te jagen.

Het zijn net mensen denk ik vaak als ik ze zo bezig zie.

Voor iedereen meer dan genoeg maar toch alles willen.

Kauwen eten een rijpe vijg uit de boom.

Een rijpe vijg in November???

maar had eens een rode aardbei in December dus hé ik verbaas mij niet meer.

De peren zijn ook zo goed als op.

Opgegeten door mijn kauwen en mijn mr. X die er heerlijke sapjes mee maakt.

De 2 eksters blijven maar komen, iedere dag.

Nooit eerder gehad.

Doet mij denken aan jaren geleden in ons vorige huis waar ik vanachter  de computer kon zien hoe de een nest bouwden en bouwde en het jaar erop weer.

Ik genoot er van.

Tot op een dag een storm alles stukmaakte.

Ik herinner dat ik in een slechte periode zat en bijna jankend dacht;

waarom gaat alles waar ik van geniet kapot???

Een paar dagen later raapten de eksters de takjes van de grond en bouwde ze opnieuw.

Ik haalde er een les uit.

Je kan altijd weer opnieuw beginnen.

is allemaal heel rot en veel werk, uitputtend maar t kan wel.

Ik had t veel vaker gedaan.

Als ik ze nu zie die twee denk ik daar weer aan.

(het is al zeker 15 jaar geleden, met dank aan mijn fotografische geheugen waar je echt niet blij mee hoeft te zijn)

 

De grote tuinverrassing was gisteren.

Heb in de voortuin een egel die iedere dag komt maar heb ook in de achtertuin een huisje neergezet met voer.

In de kas.

Iedere dag kijk ik er in  maar er gebeurde niets.

Al weken en weken niet.

Keek zondag nog.

maar gisteren keek ik en tot mijn grote verbazing is er een nest met.

Haha.

Hij had zelf hooi gehaald bij de cavia's en de droge blaadjes die ik expres verzamel en bewaar allemaal gebruikt. Ook stukjes krant.

Hij lag heerlijk te slapen.

Deed extra blaadjes in de kas en voer in het huisje en ja hoor alles was gebruikt.

Gaf gisteren even een gilletje van blijdschap.


Daarvoor pakte ik vrij onverwachts de auto en reed ik naar oude woonplaats.

Wist niet eens of ik echt wel zin had maar mest iets doen om niet gek te worden.

Zal al 4 dagen thuis.

Besloot mijn eigen regels te verbreken, 1 keer per weer suiker, ging op terrasje zitten in het zonnetje en bestelde koffie met groot stuk cheesecake. 

In het zonnetje in November? Hoe heerlijk zijn deze momenten.

Liep allerlei winkels in en uit, pakten dingen op en legde na veel twijfel weer terug, ging 2 grote speelgoedwinkels in om te kijken of ik iets kon vinden voor de meisjes.

Wat een ongelofelijke keuzes en bende in de vreselijkste kleuren.

Had zin om 12 barbies te kopen want van die echte oma kreeg ze er 11. op haar verjaardag.

Er is echt niets te vinden wat ze al niet hebben of wat bruikbaar is.


Zoals eerder gezegd, de man zal kwaad zijn, wil ik er niet bij zijn met sinterklaas, ik irriteer met kapot. en de hex zal er ook bij zijn en wil niet in een ruimte zitten waar zoveel haat is.

of t huis moet eerst spiritueel gereinigd worden en de bezems verbrand.

De verjaardag van emma in september was voor mij weer het jaarlijkse drama  en ik heb besloten er niet meer aan mee te doen.

Ik zeg wel dat ik ongesteld ben. 

Vroeger was dat voor veel dingen een goed excuus dus waarom niet.


O ik heb ook nog positief nieuws.

Heb slaapapneu, al jaren en gebruik ook al jaren mijn apparaat niet meer om te slapen omdat het zeer onprettig zat en veel herrie maakte.

Geprobeerd een nieuwe te krijgen, had pech dat ik te maken kreeg met een stom wijf die zei dat ik eerst weer die oude te gebruiken  dus ik dacht bekijk t allemaal maar.

Opeens belde ik weer, ook omdat ik mijn arts  had beloofd dat ik dat zou doen en ja hoor ik heb sinds heel kort een nieuw Cpap apparaat.

en ik slaap nu uren en uren achter elkaar.

Groot wonder.

En de nachtmerries lijken opeens ook weg.

Is nog maar een week he, en ik plaats van zeker 8 tot 10 keer wakker slaap ik gewoon door.

Merk zo goed als niets in de nacht en hoef er ook niet uit om te plassen.

Heuh?

Ik durf er nog niet in te geloven hoor, denk steeds is maar tijdelijk dan gaat t vast weer mis.

maar nu ben ik blij.

Bijna net zo blij als met mijn egel.

Mocht het niet duidelijk zijn; egel ligt gewoon te pitten in de kas in zijn nestje en is van plan om daar te overwinteren. 

 

    

vrijdag 30 oktober 2026

Bah. Deel 2

 



Oei, moet ik hier wel aan beginnen.
Tekeningen zijn niet van mij maar het zou zomaar kunnen.
Had ze eens opgeslagen.
Komen nu van pas.

Twee tekeningen die alles over mij zeggen.
Zeker op dit moment.
Komt vaker voor deze periodes.
Veel vaker dan men denkt.
Daarom moeten mensen niet altijd oordelen over hoe mensen eruitzien of wat ze zeggen of uitstralen.
Ik denk dat ik op dit moment eruit zie als bovenst tekening.
Het is zo druk in mijn hoofd en ik moet zoveel doen, regelen, afmaken, voorbereiden, etcetera, etcetera.
Ben ik de zolder aan het opruimen blijft het er maar rommelig uitzien en denk ik tegelijk ja maar de badkamer moet ook, dus ik ga naar de badkamer maar zie de slaapkamer en die moet ik opruimen en 2 maanden was opvouwen en in de kast doen, waar zijn de medicijnen van Sofie, eerst dat zoeken.
Steen van Emma voor op t graf van hond van oma zou ik aflakken had ik beloofd en woensdag komt ze alweer.
Sofie wil medicijn niet eten.
De man was gisteravond nog ziek maar bleek toch te zijn gaan werken.
Dat kan niet.
Straks besmet hij zijn collega's of krijgt hij longontsteking.
omdat ik per ongeluk 1 oog opendeed begon hij meteen met vragen te stellen; er is 600 euro van mijn rekening   afgeschreven weet jij waar dat van is, staat niets bij, kun je dat uitzoeken alsjeblieft.

Zie ik ergens dat er weer een keramiekmarkt is in Zuid=Limburg in Juli en opeens wil ik daarheen ipv van de kunstmarkt van mei en annuleer ik zonder overleg het huis daar.
Man gaat boos worden.
Nou ja zeer geIrriteerd in ieder geval.
Ik wil niet meer in Mei naar Limburg maar naar Frankrijk.\
Het afgetrokken geld is van book.ng en die zou pas in April betaald moeten worden.
Waarom doen ze dit????

Ik ben voor t eerst sinds jaren 2 a 3 kilo aangekomen .
Hoe kan dat, maar belangrijker nog hoe raak ik t kwijt.
ja minder eten en meer bewegen maar ik heb steeds honger en te moe om te sporten of veel te bewegen.
En ik ben kwaad he, op mooieschoonzus.
In juni gingen we paar dagen weg en zij en schoonzus die net weduwe is  ook.
Voor haar was het bedoelt .
We wilde haar lekker verwennen en gezellige dingen doen.
Ik had mij voorgenomen, ken mijzelf heel goed en mooieschoonzus ook, dat ik nergens op in zou gaan en leuk en gezellig zou blijven.
En dat deed ik.
Na een gezellig avondeten bij onze huisjes, kreeg ik opeens met toch een hoop verwijten dat begon dat ik 2 keer gevraagd had hoe laat ze zouden vertrekken de dag van vertrek. 
Hele normale vraag toch als je met zn vieren, 2 auto's op stap gaat.
En het ging maar door. Nog 1 voorbeeld; zij koos een fietsroute uit die alleen maar nummer had op de kaart dus ik zocht op door welke plaatsjes we zouden gaan. Daar werd ze ook zo pissig over achteraf. 
Ik vond het zo genant tegenover de andere schoonzus. 
want die was voor haar dit uitje.
De man kwam in mineur stemming en ik zei alleen maar; ik zal erop letten.
Ik weet 100 procent zeker dat ik niets verkeerd had gedaan en ik vond het vreselijk om de man zo te zien.
Hij heeft zo zijn best gedaan voor ons.
Ik kan het dus niet loslaten.
Dat is mijn probleem.
En echt het meeste was hartstikke gezellig.
Ik wilde mijn vakantieboek vanmorgen afmaken maar alles kwam weer boven.
En ik weet dat ik er geen aandacht aan moet geven en loslaten en weet ik veel wat, maar t lukt niet.
------------------

Het tweede plaatje zegt eigenlijk ook alles .
Ik laat, ook hier, maar zo weinig dingen van mijzelf zien.
Hoe leuk mijn leven ook lijkt, er is altijd die zwarte kant die mij naar beneden trekt.
ALTIJD.
en niemand voelt mijn eenzaamheid.
Behalve de mensen die hetzelfde hebben.
en altijd maar die angst.

Die buschauffeur waar ik over schreef gisteren die begon te schreeuwen en rood hoofd kreeg daardoor dat iedereen via achterdeur in moest stappen.  Die maakte mij bang. Ik was was bang dat hij mij verrot zou schelden omdat ik door voordeur ging.

En bang ben ik steeds om kwijt te raken wat ik heb.
mijn beginnende vriendschappen, mijn man, daardoor de kleindochters, mijn huis, mijn tuin, mijn geheugen.
en ik ben al zoveel kwijt waar ik niet over praat.

Zo ik heb mijn "vuilnisbak" weer gedeeltelijk geleegd.

De zon schijnt, tuideuren wagenwijd open.
Nog klein klusje in de badkamer zo ook in de slaapkamer de rest komt morgen.
of overmorgen.
of nooit. 



donderdag 29 oktober 2026

Bah.



 

De man is ziek.

De hond is ziek.

en ik?

alleen maar chagrijnig.

Jeetje wat een humeur de laatste tijd.

Ik denk iedere dag rond deze tijd; was het maar morgen.

Nieuwe dag, nieuwe kansen.

maar nee hoor het wordt nooit morgen.

Er zit een soort agressie in mij.

Als ik echt mocht doen wat ik wil dan zou ik keihard gillen en schelden.

Een bushokje in gooien zodat het in duizenden stukjes uit elkaar zou spatten.

Tekeer gaan tegen irritante mensen, zoiets als ga opzij trut, idioot, mongool.

Doe normaal en rot op.

Of ja dat lijkt mij ook zo gaaf in druk winkelcentrum keihard rijden op een vetbijk , zwarte hoedie, agressieve blik in de ogen en de mensen dan net niet raken maar wel dat ze heel erg schrikken.

Zoiets.

In plaats daarvan glimlach ik naar ieder, zeg dank u wel voor u hulp, zal ik u helpen mevrouw (oude mevrouw met rollator in bus. Gaat u hier maar zitten meneer (oude man met buisjes uit zijn neus.)

De vrouw die hem begeleid begint een gesprek met mij, ik heb zo een hekel aan mensen die je tegenspreken zegt ze zomaar in het wilde weg maar ik denk dat ze die meneer bedoeld. Nou zeg ik dan ken je mijn schoonzus nog niet. (mooieschoonzus) Zie ik een boom met allemaal rode glanzende appels en zeg ik kijk wat een mooie appelboom, zegt zij nee hoor dat is een perenboom.

Zij had ook leuke voorbeelden en we lachen.

Het met de bus gaan ging zo; komt ik daar aan staat er bus over 42 minuten.

Terug naar huis en 30 minuten er weer heen staat er over 40 minuten bus.

Ik blijf zitten en als hij dan eindelijk komt moeten we er na paar haltes weer uit en overstappen in andere bus.

Omdat ik de dame met rollator al in de bus had geholpen vond ik dat ik haar eruit ook moest helpen en weer inladen in andere bus. In Amstelveen weer uitstappen en vraag ik leuke jonge knul om mij te helpen en ja hoor meteen helpen . Ik bedank heb met grapje; de jeugd van tegenwoordig is echt erg.

De oude dame was wat minder vriendelijk en daar kan ik nu wel om lachen. 

De buschauffeur lachte me toe en bedankte mij wel.


Ik dacht ; laat ik even naar Amstelveen gaan. Winkelcentrum.

Wat een feest maar niet heus.

Wat een drukte weer.

En ergens gewoon een bakkie doen?

Vergeet t maar alles van die shops waar ze rare groene drankjes verkopen of andere dingen waar ik nog nooit van gehoord heb. 

Winkels met namen waarvan ik niet weet hoe je ze uitspreekt.

En die drukte en vooral de mensen die geen rekening met elkaar houden .

Hoogtepunt was de bus terug, nou ja de chauffeur er van.

Die was denk ik te laat of zo of had zijn anti depressiva vergeten in te nemen maar die gin tekeer tegen het volk die allemaal door de voordeur gingen en hij schreeuwde dat we door achterdeur moesten.

Huh? is dat ook weer nieuw.

Raakte bij mijn tas kwijt maar merkte het op tijd.

en toen kwam ik thuis bij de zieke man en zieke hond.

Hond die nog nooit of misschien 3 keer in 12 jaar iets in huis had gedaan had alles laten lopen en dan bedoel ik alles.

Man wil boterham en gemberthee.

CAvia's en kip zette een keel op zodra ze me zagen, ook zij hadden honger.

-----------

Vandaag vroeg eerste de man een ontbijtje gebracht en toen naar dierenarts.

Kreeg 2 soorten medicijnen mee voor hartje en artrose en een hoop medische termen mee.

Knapte Sofie al meteen op terwijl er nog niets gebeurd was.

Opeens liep ze weer normaal en hoestte ze niet meer.

Ging mijn medicijnen halen, bleek er veel te weinig meegegeven te zijn dus ik ging terug en blijkt dat het tot maart niet meer beschikbaar is.

Besloot om morgen of overmorgen pas te gaan stressen en oplossing te verzinnen. Zij wist niet zo gauw hoe het verder moest en kon mij niet verder helpen.

Man lag nog in bed zoals ik hem achtergelaten had en ben ik maar de boel gaan opruimen en schoonmaken.

--------

Gelukkig besef ik altijd meestal vrij snel dat veel mensen met mij zouden willen ruilen wat mijn problemen betreft van gisteren en vandaag.

Ik blijf vinden dat ik het recht heb om te klagen, zeiken of hoe je het ook wil noemen.

Mits het niet te lang duurt en daarbij zie ik altijd nog de shit van een ander en steek ik mijn hand, letterlijk zoals bij die oude dame uit.

Ik stak mijn hand uit om haar te helpen opstaan maar ze duwde hem weg; dat kan ik zelf wel. 

Sta naar de deur lopen, uitchecken kon ze niet  net als uitstappen en haar rollator meenemen.

Toen was mijn hand dus wel nodig en dat gaf een fijn gevoel.

en wat moedig van haar als je zoveel hulp nodig hebt je toch de deur uitgaat en er vanuit gaat dat je wel hulp krijgt. 

En hoe mooi dat, hoe verrot ik de wereld ook vind er verschillende mensen ook klaar stonden zoals die jonge knul met dat mooie gezicht.


Wat ook mooi was was dat ik een boek zocht die bij bol 49 euro kost en verder nergens te krijgen.

Ik zette een oproep op FB en ik kreeg hem gratis van een onbekende, hoefde alleen de zendkosten te betalen.

 En in de avond kreeg ik appje van Patricia die vroeg hoe het met mij ging, toen ik antwoorde ; niet zo heel erg goed in mijn vel zei ze dat ik langs kon komen wanneer ik wil en ze zou tijd voor mij maken.

Wow; hoe lang geleden is dat dat mensen mij zoiets aanboden?

En nu heb ik er verschillende die willen helpen als het even niet gaat.

Ze boffen wel want als ik mij minder voel wil ik niemand zien/spreken maar dat weten zij niet, ze bieden het mij wel aan en daar gaat t om.  



woensdag 28 oktober 2026

Woensdag.


 Ik kom nooit uitgeslapen uit bed.

Altijd bekaf en duurt uren voordat het beter gaat. maar......

Vanmorgen kwam ik eerder uit bed en het wonder was; ik voelde mij uitgeslapen en goed.

Nou ja zeg.

Ik heb slaap apneu en al jaren een Cpap apparaat maar gebruikte hem al tijden niet meer.

Vorige week kreeg ik een nieuwe en begon ik hem weer te gebruiken.

Weet niet of het daardoor komt, hoop het zo, en vanmorgen dus een soort van fit en wakker.

Weet niet wat mij overkomt.

--------------

Het is goed  weer, ik zie de zon en de beestjes mochten gelijk los in de tuin.

Dolle pret vinden te dat en ja ze knabbelen aan de plantjes maar het is toch herfst.

De man ligt nog in bed en dat gebeurt alleen als hij zich ziek voelt.

Klaagde gisteren al over keelpijn.

Als hij om deze tijd nog in bed ligt wil dat wel wat zeggen .


Gisteren met schoonzus op een leuke plek die ik wel kende maar we waren er lang niet geweest en was helemaal veranderd, eerst gaan wandelen, ze heeft issyas ( weet niet hoe je dat schrijft ) en daarna koffie met lekkers.

Mijn X was ook mee en het was best gezellig.

en vooral fijn dat we iets voor haar konden doen.

In de middag kleedde ik mij uit en dook diep onder mijn dekbed met Sofietje naast me.

Mijn hoofd was zo verschrikkelijk druk en ik kreeg het niet meer stil dus moest ik wel.

Jeetje dat hoofd van mij.

Voel mij al een tijdje stukken minder positief maar ik hoop wel dat t terugkomt want het hele jaar was voor mijn doen best goed, inclusief December 2025 en dat wil wat zeggen.

Dus ik hoop dat die tevredenheid, rust enz. weer terugkomt.

Heel eerlijk gezegd wil ik nu het allerliefste ALLEEN zijn.

Vriendin Anne stelde al voor dat ik haar kon bellen als ik iets wilde doen zoals wandelen of winkelen maar ik wil ALLEEN zijn.

Al waardeer ik het wel heel erg hoor.

Na lang nagedacht te hebben EINDELIJK besloten om alleen naar concertgebouw te gaan.

De prijs hield mij erg tegen en ik wist niet wie ik moest vragen.

Besloot dus alleen te gaan naar Muziek en film Intouchables in Februari.

Yippie.

Mijn favoriete film waar ik vreselijk 3 keer achter elkaar moest huilen van ontroering en het lachen.

Er waren nog maar losse plekken beschikbaar en ik koos de beste die er was.


Daarna, daar zat ik ook al maanden tegenaan te hikken; Vivaldi met ballet in de Rai.

Ik kon nergens een filmpje vinden hoe dat eruit zou zien maar opeens op FB een filmpje en het zag er zo mooi uit.

Vroeg nog op App van de club of er iemand meewilde en alleen N. reageerde dat zij al ging.

Vroeg haar of ze alleen ging en of ik mee kon reizen op wat voor manier dan ook want ik weet de weg daar niet en ja dan is dat angstig voor mij.

Zal zo wel antwoord krijgen.

Hoewel ik niet veel met N. omga is zij een toppertje.

Zo lief en zo attent.

Zo sterk en doorzetterig ook.

En de eerste keer dat ik haar zag leek ze mij maar een grijze muis.

Nou ze heeft mij verbaasd.

Naar concertgebouw durf ik dus wel helemaal alleen want ja bus stopt hier voor de deur en ik stap daar uit.

En belangrijkste ik ken het goed die omgeving.

De kant van de RAI dus niet en ik ben blij dat ik "hulp" heb durven vragen.

en ook ga krijgen.

----------

Maandag was Emma hier een jeetje wat een vrolijke druktemaker.

Het snaveltje staat niet stil.

Eerst even fietsen met opa naar de speeltuin, beer stak met zijn kop uit haar rugzak, en hup daar gingen ze. Daarna steen schilderen voor op het graf van Amy. Kijk zei ik ik heb hier papier dan kan je oefenen. Hoeft niet ik kan het al. Oké schat.

Steen is nog niet al moet paar keer gelakt worden.

De opa en ik hadden toen ze na het eten wegging weer genoeg om over te lachen.

(Amy is de hond)

Wel heel frappant was dat haar 2 konijnen allebei ook "dood" zijn en ik vroeg haar moeder hoe dat kon, kreeg vreemd verhaal en zag duidelijk dat ze er niet over wilde praten en wat ze zei gelogen was.

Waarschijnlijk losgelaten in het bos.

Voor wie het niet weet; dat gaan ze niet overleven.

De man die niet bepaald fijngevoelig is voelde zelf ook nattigheid.

En ik voel het meteen als iemand tegen mij liegt.

Het was of haar neus langer werd.

en ik ben een lafbek.

Een hele grote zelfs want ik durf het gesprek met haar niet aan.

Veel te bang dat we gestraft zullen worden en de meisjes niet meer of minder te zien krijgen.

Kinderen is het beste wapen dat mensen in kunnen zetten.

Vertel mij wat.

Wat trouwens heel duidelijk dat stiefdochter mij niet aan wilde kijken terwijl ze het konijnverhaal vertelde.

--------------

Kwam ik gisteren thuis lagen er zomaar 2 mooie kaarten in de bus.

Ben je jarig vroeg de man??

Zo leek het wel.

Dank je wel lieve Lot wat een mooie foto's en leuk die foto van jou.

En dan die geheimzinnige Fan uit de Betuwe die paar keer per jaar wat stuurt. Jij ben ook een schatje.

Echt cadeautjes in de brievenbus. 

Hebben weer een ereplek op de schoorsteen.

Dank jullie wel dames.

-----------------

Vandaag hoef ik niets.

Dus zie ik wel hoe de dag loopt.

Eerst even naar de man.

Ik bof dat mijn man nooit klaagt of piept als hij ziek is.

Hij heeft best veel vrouwelijke hormonen denk ik ;-)



  

maandag 26 oktober 2026

Stilte na de storm.


 Madeliefje weet de goede plekjes te vinden als ze rust wil.


Kleindochter belde vanmorgen vroeg haar opa want ze moest iets heel erg en zieligs vertellen.

Ze logeerde bij oma en de volgende ochtend vonden ze 1 van de 2 grote honden dood in haar mand.

Drama.

Een prachtige hond en o zo lief en ik denk 8 jaar oud.

Iedereen moest huilen vertelde Emma verder.

Ze noemde iedereen bij naam.

Eerst ging de moeder van papa door (20 jaar geleden alweer) toen de konijnen en nu de hond.

vertelde ze verder.

Opa moest alles ook aan mij vertellen en vanmiddag wil ze graag hier een steen maken voor op het graf.

Ik ga dan zo een keitje zoeken in de tuin en alvast wit schilderen.

Voor mensen die echt veel van dieren houden weten hoe een drama dit kan zijn dus ik heb echt te doen met de Oma.

maar ook zoon, schoondochter en dochter waren helemaal in tranen en van slag.

Hond is begraven op het eiland waar we paar maanden geleden zo een prachtige bruiloft hadden.

-----------

Gisteren slechtste plan van de maand .

Winkelen in onze oude woonplaats.

Nou ja winkelen .....we hadden gewoon van alles nodig, zeker niet wat kleding betreft maak denk aan make up, scheermeisjes, schoonmaakazijn, afwasblokjes enz.

Het was "drama".

Geen parkeerplek.

en zo vreselijk druk met vretende mensen.

Echt bijna iedereen liep langs met iets in mond/handen.

en heeeeeeeeel veeeeeel kinderen, vaders en moeders 

Enfin iedereen was er.

Overal dikke rijen bij de kassa's en ik deed alleen de h.ema aan voor wattenschrijfjes, foundation, wattenstokjes en toen moest ik echt weg.

Kwamen we schoonzus tegen die in die plaats woont en al 3 weken vergaat van de pijn in rug en been.

Gingen op bankie zitten om te kletsen want ergens koffiedrinken was echt geen optie.

Dat gaan we dinsdag doen op een leuke plek.

Gaan haar ophalen.

Het was fijn om haar te zien en te spreken.

----------

Zaterdag de kunstroute met A.

Tot laatste moment; gaan we op de fiets???

Het regende de hele ochtend maar het werd droog en konden we fietsen.

Ik was al dagen niet buiten geweest en voelde mij echt niet goed.

Gelukkig knapte ik op tijdens het fietsen en bij het zien van de 3 dierbare dames waar ik mee omga.

Lekker knuffelen.

Met A. fietste ik de route.

Het was echt leuk en gezellig en droog hoor maar jeetje ik merk echt wel hoe moeilijk ik het vind om met mensen om te gaan met zo min mogelijke stress.

En A. is heel normaal hoor maar keek wel 20 keer op haar telefoon om iets op te zoeken, te laten zien of na te kijken.

Ik kan mij maar op 1 ding concentreren dus als zijn vraagt ga je mee naar deze dansvoorstelling, hup telefoon erbij, zullen we samen paar dagen op vakantie gaan, hup moet ik weer van alles uitleggen, o zullen ons opgeven voor deze workshop van 120 eurootjes. O even kijken of t nog gaat regenen.

Overprikkeld kwam ik thuis maar niet alleen daardoor hoor maar ook door de leuke gesprekken met haar en iedereen en alles wat we zagen. Hier en daar vragen of bepaalde mensen workshops gaven, foto's maken, bekenden gedag zeggen, complimentjes maken.

Ik geef de dag zeker een 8 hoor. Zeker het fietsen en die 3 dames weer zien maar ook andere van het koor. Poezen aaien, boekje, handgemaakt van stof en vol prachtige kleuren alvast voor Nootje voor kerst/sinterklaas, bij een mevrouw met honderden beschilderde steentjes uitzoeken om weg te geven aan dierbaren als ze het bijv. even in dip zitten, denk aan lieveheerbeestjes en vlinders (kan niet wachten tot er weer 1 in een dip komt haha) en 2 egeltjes voor mijzelf.

-----------

Vandaag droog en zon.

Wow. Wat heerlijk.

Ga mijzelf echt naar buiten schoppen.

Tuin vol naalden van de grote boom in onze tuin, dacht heerlijk alles aanvegen maar was weer te laat.

De man heeft een volle groene container al gevuld.

O ja de hokken schoonmaken, gras zaaien, egelhuisjes ook schoonmaken en kei zoeken voor Emma.

en ook op zoek naar bamboe en treurwilgtakken voor mijn beestjes maar na buiten MOET ik mijzelf echt dwingen.

--------

De komende weken, ja heb ik al verteld wel zeer lege agenda en het klinkt heel fijn maar net als vorige week teveel thuis is o zo slecht voor mij.

Teveel weg ook.

maar ja wat is de goede combi.

Het fijne van lege agenda is dat we zomaar met schoonzus konden afspreken op de dag die haar beste uitkwam.

En zag opeens dat er een Franse avond was  in onze woonplaats.

In kleine raadhuis.

Helemaal mijn ding.

Meteen 2 kaartjes besteld zonder overleg met de man maar die had ook zin dus dat zit goed.

Waarschijnlijk ervoor uit eten.

Kreeg ook nog een uitnodiging van iemand voor een Franse ochtend zondag maar even niet.

Ook kleinschalig en vast heel leuk maar gaf beetje  stress dus nee gezegd.

O vergeet ik ook nog dat we /hij waarschijnlijk begrafenis van oom hebben.

Een hele lieve man op leeftijd en we zagen hem zelden en dat de man gaat uit verplichting vind ik helemaal prima maar mij niet gezien.


Ben zo blij om de stilte NA de storm.

Heerlijk was in wasmachine en hokken schoonmaken.



ps. Adriana dank je wel voor je reactie maar je moet niet alleen in Frankrijk wonen maar ook beroemd zijn met zingen of acteren wil je je als Fransman/vrouw zien ;-)


en ja de Tem U pakjes?

Ik ben weer helemaal genezen van mijn eenmalige verslaving. 

Viel erg tegen en ben veel geld kwijt voor wat ik kreeg.

maar wel voor mij allemaal te gebruiken gelukkig maar zoveel minder mooi dan gedacht.

Het zal mij leren om tegen mij eigen principes in te gaan.




  

  

vrijdag 23 oktober 2026

post uit China



Pipi sauvage. Was in Frankrijk. Wildplassen.

Werden paar uur later van de snelweg gehaald in NL en we grapten dat de Police de Nederlandse politie 
 had gewaarschuwd om naar ons uit te kijken.

Tuurlijk hele flauwe foto en ik heb er in elke fotoalbum wel 1 en het irriteert de man en daarom is het juist grappig.

Nou ja dit alles om te zeggen dat ik nog steeds in mijn Franse flow zit na onze o zo leuke vakantie in de Opaalkust.

Hoe het zich vertaalt die Franse flow?

Nou ja sowieso steeds Franse muziek op maar ook veel Franse programma's kijken zonder ondertiteling liefst. Op Franse film ben ik niet zo dol maar misschien moet ik toch weer eens proberen.

IK kijk veel intervieuws over bijv. Franse sterren die meestal helemaal niet Frans zijn maar hé ik vind van wel.

Aznavour, Dalida, Julien clerc, Halliday. Delon en Becaud waren wel echt Frans volgens mij.

Je woont in Frankrijk, je zingt in het Frans dus je bent Frans.

Het is net als die eend; je lijkt op een eend, loopt als een eend dus je bent een eend.

Het plan is om komend jaar 2 keer naar de Opaalkust te gaan en ik kan mij erop verheugen.

 

Wat mij heel erg wéér opvalt is het gebruik van de taal in die Franse programma.

Niemand heet Piet,  Klaas, pik of  gabber maar het is allemaal U en monsieur en Madame of je nu boer of minister of Alain Delon bent.

En tja ik hou er van.

Is trouwens geen goed idée van mij om te kijken naar mijn idolen van toen ik jong was want jeetje, ja beleefd zijn ze maar was een stelletje egocentrische mensen. Aznavour, Halliday, Delon.

Heb nog steeds spijt dat ik de film gezien heb van Aznavour.

 -------------

Ben vannacht in Brazilie geweest en gilde weer de hele boel bij elkaar.

Heb nu weer hoofdpijn.

Ikdroomde dat ik weer bij mijn ex was maar die besloot om met een Braziliaanse te gaan samenwonen en ik hielp hem met verhuizen dus ging ik mee naar Brazilie.

Daar werd hij op straat overvallen, neergestoken en verdween spoorloos.

Totale paniek, waar was hij en waar moet ik heen want ik weet daar de weg niet.

Dus maar paar keer gillen.

Spannend leven heb ik toch.

-------

Vroeg ik gisteren op onze madiwodoapp of er dames waren die van ballet hielden gewoon nieuwsgierig, dachten er een paar dat ik iets ging organiseren.  Eigenlijk best leuk en ik ga me er mee bezig houden.

en vanmorgen alweer een oproep voor neurografisch tekenen en wie dat bij haar een keer thuis wilde organiseren en 2 melden zich gelijk aan dat het wel bij hen kan. 

Er waren zo een 13 dames die dat tekenen weer wilde doen .

Je kan er van vinden wat je wil maar het blijft toch wel heel bijzonder dat clubje van ons.

Laatst waren ze met 10 man naar een musical geweest en een heerlijke dag plus onverwachte diner met elkaar.

Ik was er niet bij maar genoot van de blije verhalen op de app.

 Er zijn 23 leden in onze club en je kan er mee doen wat je wil.

Soms heb ik zin in grote groep of in maar 1 of 2 personen.

Kan allemaal.

En bij de mensen thuis iets creatiefs, verjaardag of koffiedrinken is ook tof.

Het is ook een fijn gevoel dat ik niet de kartrekker ben maar het wel kan zijn als ik dat wil.

Zoals dus een balletvoorstelling in bioscoop of theater. 

Of een Frans concert.

Anderen richten zich op andere dingen zoals musicals of creadingen, wandelen, lunchen en noem maar op.

Er gaat geen maand voorbij dat ik niets onderneem met de groep en meestal met kleinere aantal iets anders.

Het meeste verbaasd  ben ik over wat het met mij heeft gedaan.

Ja ikweethet, ik heb het er vaker over maar het heeft mijn leven in dit opzicht veranderd.

en ja ik heb er dingen voor moeten loslaten en dat bleek ook een goede zet geweest te zijn.

 

  


 o dames, mijn pakketje uit China ligt opeens in de brievenbus en ik voel mij als een kind dat jarig is.

Ik moet jullie dus verlaten want ik ga een lekker plekje zoeken in huis om t open te maken en er mee te spelen.

zo leuk dit.

o ja , fijn weekend.