Dieren weten wat je moet doen als het warm is.
en natuurlijk is Kip altijd in mijn buurt.
lekkere stofbad.
Dit is de tuin afgelopen week.
La joie de vivre.
Terwijl ieder bezig is met Koningsdag (denk ik) heb ik andere dingen aan mijn hoofd.
Duitsland maar vooral hoe overwin in de moeheid, de angst en de stress.
Laat ik zoals gewoonlijk de dag heel rustig beginnen en ik heb aan mijn X gevraagd of hij wat dingen wil overnemen.
Ik heb daar altijd moeite mee maar hij zegt bijna altijd meteen ja.
Nu ook.
Ja ik heb zin om mooie dingen te zien.
Te wandelen in totaal ander landschap.
Ik ben zo nieuwsgierig naar waar we terecht zullen komen en hoe ver de natuur daar al is.
Morgen vertrekken we.
Mijn X is aan het einde van zijn Latijn.
Tot overmaat van ramp weer iemand van zijn afdeling die een burn out heeft.
Dus goed voor ons beiden om even andere omgeving te zijn en veel te lopen en te zien.
Gisteren stuurde ik zomaar een appje naar vriendin of ze toevallig vrij was en een kwartier later zaten we ergens aan de koffie.
Zij had er net zo een behoefte aan als ik.
Drie uur zaten we daar.
Ik wilde eerder weg maar ze hield mij tegen.
Zij was er nog niet aan toe.
Buiten was het gaan stortregenen maar we hadden niets gemerkt.
Thuis gekomen bleek ik verschillende boodschappen vergeten te zijn en ik baal de wel maar ach...….
Vriendin vroeg mijn hulp met haar dochter.
Ik moest er even over nadenken en ik ga het doen.
Ik heb een goede band met haar kind.
Verleden week of was het langer geleden, ging ik kennis maken met een dame in het zorgcentrum.
Ze rookte of ik er bezwaar tegen had?
Toen ik daar aankwam stond bij de deur een grote zuurstoffles en ik hoefde alleen maar de slang te volgen die eindigde onder haar neus.
Daar zat een broodmagere dame, uitgeput op een bank.
70 jaar.
Ze had humor en was positief en ja het leek haar leuk om elkaar vaker te zien en naar buiten te gaan.
Ik dacht in het begin oh nee dit is niet wat ik wil.
Ik wil gewoon een oude mevrouw met verhalen over vroeger, met een klok in haar huis die tikt zoals die bij oma.
Met een tafel met een tapijt erop en dezelfde geur in huis als bij mijn grootouders.
Thee drinken met een wit uitgeslagen chocolaatje of een zacht koekje.
Die sfeer, zie je het voor je?
Niet een huis met ramen wagenwijd open om de geur van het roken te proberen te maskeren.
Niet iemand die amper kan praten omdat ze geen adem heeft.
De artsen hadden al niet verwacht dat ze de maand maart door zou komen.
maar zoals ik al zei, ze is aardig, vrolijk en humoristisch.
EN positief.
Mijn moeder is 96 geworden en mijn grootouders ook over de negentig.
Tja dan ben je positief.
En ik heb al een mevrouw, samen met Sofie, voor de omasfeer.
Ik wilde gisteravond naar de Yoga want wat heb ik het nodig maar ik was te uitgeput.
Zo jammer.
De vriendin waar ik gisteren mee was mag binnenkort zelf les gaan geven maar ik weet niet of ze het gaat doen.
Ze doet zo lang ik haar ken allerlei studies met veel plezier maar doet er verder niet zoveel mee.
Ze heeft wel een baan.
O stond vriendin met de prachtige tuin voor de deur of ik mee ging wandelen en daarna koffiedrinken bij haar.
Ik moest nee zeggen natuurlijk.
Is niet erg.
Vriendin en haar maar zijn beiden 73 jaar en zo fit als maar kan.
Ze maken grote reizen, doen veel vrijwilligerswerk en zijn altijd bezig.
Ik word daar altijd letterlijk met open armen ontvangen.
Ze wonen 400 meter verderop.
Wat is zo een blog toch heerlijk.
Gewoon kunnen schrijven wat ik wil.
Het lucht op, geeft inzicht, helpt mij met beslissingen nemen en pept mij op.
Ik blijf me wel afvragen waarom ik het leven toch zo zwaar vind.
Heb het verleden echt wel losgelaten al blijft er altijd wel dingen natuurlijk.
Ik heb geen spijt dat ik geen kinderen heb.
Ik ben lichamelijk gezond.
Ik heb vriendinnen, veel interesses en hobby's.
Geen financiele problemen.
En zoals ik vaker zeg; ik heb de man die ik wil, woon in een huis waar ik o zo graag ben en heb het mooiste hondje van de wereld.
Ik vroeg het gisteren aan mijn vriendin;
Waarom voel ik me toch zo rot?
Tja daar wist zij ook geen antwoord op.
Ik weet dat er zomaar weer goede periodes kunnen komen al duurt het nu best wel lang.
Ik ben zeker niet depressief.
Goed ik ga nu alles inpakken en afmaken zodat ik dat los kan laten.
Mr. X is vanmiddag vrij.
Daar in Duitsland zal het goed gaan.
Mijn hoofd wordt dan rustiger en er komen nieuwe ideeen op.
Dat is altijd fijn.
Ik "spreek" jullie volgende week weer.
Dooooeeeeeiiiiiii






