wat ga ik schrijven vandaag

Sergei Polunin wordt de beste balletdanser van deze tijd genoemd.

ik vind hem geweldig.

het ballet don quichote is zeer aan te raden, het is anders, prachtige decors, ondeugend en zo mooi gedanst.



al voel ik mij niet goed door de medicijnen, gedver, had ik weer snel glimlach op mijn visage.

keek naar buiten en zag daar prachtige kat op konijn/caviahok zitten in het zonnetje.\

ik hou van ontspannen beesten kijken dat voel ik meteen terug in mijn eigen lijf.



ook een glimlach waard; mijn hand was gisteren zo dik geworden dat ik beetje angstig werd. ik heb in die arm geen lymfeklieren meer . gelukkig was her=t vanmorgen dunner en kan ik weer iets meer, al laat ik het wel want ben zo bang dat t terugkomt die heftige pijn.

morgen is mijn favoriete dokter er weer en eind van de dag eens kijken of ik erheen ga of even bel voor advies.



de zon schijnt weer, de koffie is heerlijk, en er is totale rust.

af en toe voel ik wel de angst opkomen als; wat als ik depressief word?

of mijn arm nog weken duurt?

hup weg angst , vandaag is de dag.



weer wat verkocht via mp .

vroeg aan de x of we het niet weg konden brengen vanavond dat scheelt weer verzendkosten die ik in eigen zak kan steken.

misschien beetje ratterig , he dat is echt een woord, ratterig, dacht dat ik het net zelf had verzonnen, maar de schoenen waren duur en zijn eigenlijk nooit gedragen dus die mevrouw boft.



typ nog steeds met 1 vinger.

ik snap nu waarom een mens 2 handen heeft.

je kan niks met 1.

probeer een elastiekje in je haar te doen omdat je haar droog moet blijven onder douche.\



merk dat als je een blog leest waar iemand bang, depri, en vol verdriet is dat dat niet zo best is voor je eigen gemoed.

nu zou ik ook absoluut schrijven als ik mijn rot voelde hoor maar het heeft wel invloed.

ik kan verlangen naar de tijden dat andre ha.zes en bridget het grootste nieuws van de dag was.



ik heb een vriendin die allerlei kranten leest, altijd al, en dan zegt ik wordt zo verdrietig van het nieuws in de wereld.

ja, lees het dan niet mens.

ga beren voor je raam zetten en duiven knippen.



van kranten lezen en janken wordt niemand beter, geloof mij maar.

als het iemand zou helpen zou ik het zeker doen.

ik weet echt wel wat er gaande is hoor.

hoef alleen niet te lezen dat het ergste nog moet komen en dat er hierna weer iets gaat komen en weet ik veel wat.

dat weet niemand.

en ieder spreekt elkaar tegen.



las nog ergens dat een kapper stiekum klanten knipte en die kreeg verwensingen naar haar hoofd niet normaal tot aan doodstraf toe

lekker makkelijk.

we hebben ons al zo lang misdragen, met kopen, vliegen, alleen maar rechten hebben, noem het maar op en nu moet een ander dood omdat ze mensen knipt?

kijk eens even lekker zelf in de spiegel idioot.



als ik hoor dat schiphol, 80% van de vluchten heeft geannuleerd denk ik alleen maar; jippie.

goed voor de aarde.

het kan dus wel.

mensen zullen nooit met minder kunnen en willen zei mijn schoonzus eens toen ik mijn angsten uitsprak.

nou we moeten wel.



de x laat wel al het nieuws binnenkomen en ik zie hoe "vrolijk" hij daarvan wordt

als ik voorzichtig zeg; probeer dat te minderen, wordt ie boos, want hij maakt zelf wel uit wat ie doet.

prima.

maar hij heeft wel spreekverbod.



geloof mij maar; vul je hoofd met zoveel mogelijk mooie dingen.

mooie muziek, films, boeken.

de natuur.

mensen die er goed naar kijken voelen vanzelf de kracht er van.



ja ik weet ook niet hoe ik er over een tijdje voor sta hoor, maar nu zie ik de mooie dingen.

zwangere stiefdochter maakt het goed en ziet haar vrienden niet, dat is opluchting, bedrijf van stiefzoon gaat nog steeds goed, mijn broer en schoonzus knappen ook op van het virus, vriendin voelt zich goed, de x heeft weer bewezen dat hij er altijd is als ik hem nodig heb en wat hou ik van die gast.

ik had hem echt een veel leukere vrouw gegund dan mijzelf maar ja hij wilde mij  en zoals het chinese spreekwoord luidt; pas op met wat je wenst, soms komt het uit.

hahaha.

ik ben best een geinig wijf hoor maar om je leven daarmee te delen?



als ik mij weer beter voel ga ik hem maar eens goed vertroetelen.

ik weet van te voren zelden wat ik ga schrijven maar dit is het gewworden.



hoe gaat t bij jullie?

maandag

toeval bestaat niet?was ik er eindelijk geestelijk aan toe na jaren om dingen echt weg te doen en wat was het leuk om te doen, begon dus die peesontsteking.
mijn hemel wat een pijn. 24 uur lang ondragelijk, wist niet waar ik het zoeken moest.
rechtovereind op de bank kussens waar mijn arm op lag en vooral niet bewegen (of slapen)
zaterdag dokterspost gebeld, kreeg betere pijnstilers en ontstekingremmers.
ging beter maar kan nog steeds zo goed als niets.
door de nieuwe pillen heb ik er nu ook nog koppijn bij.
en ja ik baal.
vandaag, op dit moment in ieder geval wel.
kan nu typen met de andere arm dus dat is al wat maar verder kon ik niets.
wel 2 nachten goed geslapen

nu niet in beste stemming dus door die koppijn erbij maa besefte wel weer een paar dingen;
ik werd heel vriendelijk en geduldig geholpen bij doktersdienst en uur later goede medicijnen die hielpen

heb nog grotere bewondering voor mijn zieke vriendin en alle andere mensen die lijden maar doorzetten.
zij belde mij gisteren om te vragen hoe het met mij ging en luisterde vol geduld naar mijn verhaal.
hoe lief en bijzonder.
mij helpt het altijd, noem het maar klagen, mag, en dan weer doorgaan.

de x liet zich weer van zijn allerbeste kant zien en kwam uit zichzelf naar beneden midden in de nacht om te vragen of hij iets kon doen en maakte een kruik voor me.
het ontroerde me ook zo want niemand heeft ooit zo voor mij gezorgd als hij en zeker mijn ouders niet, toen ik kind was.
ik ga hem zodra ik weer kan hem heel erg verwennen en een week lang niet zeiken of troep maken.
jeetje wat een bofkont ben ik.

24 uur lang geen gezeik over corona want ja teveel pijn en ook dat was best prettig.
geen info van buitenaf op wat voor manier dan ook.

na die 24 uur ben ik in mijn stapel happinez gedoken en zo genoten van de foto's de kleuren , de verhalen. eindelijk eens in alle rust ermee bezig geweest.
best veel tv gekeken ook maar zonder schuldgevoel want ik kan dus niks.

moest mij beetje optutten van de x, mascara zat op mijn voorhoofd, deo op mijn rug, zeep in mijn oog, tandpasta in mijn haren.
haha, echt mijn eerste lach van vandaag.
ben echt een drama queen en i like it

sprak een uur met mijn vriendin over hoe we deze tijd beleven
het geeft veel rust.
we hoeven niets.
niet op de tijd te letten, niet denken; zal ik dit of toch dat doen.
heb ik wel zin in die afspraak?
wat moet ik in huis halen als die of die komt.
heel eerlijk ik heb nooit zo van de happinez genoten als dit weekend.
kreeg zoveel inzichten.
mijn zaadjes kwamen uit.
jippie.
voordat de grote pijn kwam nog even 3 soorten wisteria gekocht wat we al jaren wilden maar nooit deden want...…..
nu dus een witte, een roze en een blauwe,
is dat niet overdreven vroeg de x nog.
nee hoor zei ik, gaan we deze week gewoon niet uit eten
kijk zo makkelijk dit leven.

vriendin, mijn dierbaarste, werd dus 65 jaar en ik hen mijn cadeau's niet gegeven want er moest een hele persoonlijke liefdes brief bij.
en ik kon niet schrijven.
ze is die dag wel door anderen verwend met bloemen en cadeau's voor de deur.
en ik had half jaar geleden al verzonnen om een high tea te organiseren hier als verrassing maar ook dat hoefde niet .
ze heeft het best naar haar zin. krijgt veel aandacht via andere manieren haar man vermaakt zich ook prima en ze voelt zich beter dan kortgeleden.

ik weet dat ik een maand geleden nou ja iets langer schreef dat ik het veel te druk had en raakte beetje in paniek ervan.
ook daar hoef ik mij geen zorgen over te maken.
 de x had ook een goed weekend, ruimde zijn schuurtje op, deed de tuin, het huishouden, boodschappen, koken, en zijn prinsesje verzorgen.
wat wil een man nog meer.
we keken nog een keer naar cabaretier daniel arends, hadden we pasgeleden al gezien maar lagen weer dubbel op de bank.
en echt ik zal niet zeggen dat je moet kijken want smaken zijn zo verschillend maar wat is dat toch knap wat die gasten kunnen.
ik zou trouwens nooit naar zo een voorstelling gaan hoor maar thuis is het gaaf.

ik stop er even mee. voor vandaag hoor.

ik hoop dat het jullie goed gaat, dat het een leuk weekend was.
hoewel wat is weekend?
de x hier houdt zich heel erg aan zijn werktijden maar ik weet niet of dat bij iedereen kan.

liefs en zet m op

het regent nu en om wat voor rare reden dan ook; ik vind het leuk en ga voor het raam zitten

pees

oude foto s van voortuin.

en kipje in de jungle.

waarom zou ik foto s maken zei een kennis tegen mij.

niemand die het interesseert,

nou gewoon voor jezelf zou ik zeggen.

waarom voor anderen?

ik ben altijd dagen en dagen bezig met mijn vakantiefoto's in te plakken en soms kijkt de X er niet eens naar, maar wat maakt t uit, ik geniet me suf.

Waarom altijd dat denken aan di ander?

en wie is zijn die ander/en dan?

Nee, joh gewoon voor jezelf doen.

Meneer merel heeft zijn vrouw meegenomen vandaag.

Twee dagen geleden redde ik een van zijn kinderen.

Die was achter het konijnenhok gevallen.

Ik hoorde hem piepen en zag vader in paniek zoeken.

Zo vond ik hem.

Vreemd want nest is helemaal niet in onze tuin maar de kleine kon al fladderen.

Ik heb peesontsteking.

Niet dat ik naar dokter ben geweest maar ik heb zo een 100 Grey's anatomy afleveringen achter de rug en zou zelf een open hart operatie kunnen doen.

En ik moet er nog 125.

of zoiets.

Ga er trouwens wel mee stoppen want duurt allemaal veel te lang.

Ben beetje verslaafd. Niet zo erg als eerst maar toch.

Goed peesontsteking dus.

Redelijk geslapen van met veel pijn wakker geworden, pijnstiller gepakt en wachtend op verlichting deed ik yoga ademhalingsoefeningen.

Helpt echt maar jeetje wat een pijn.

Gaat nu beter maar zou niet moeten typen.

of vioolspelen.

bof ik even dat we geen viool hebben.

Las dat musici er vaak last van hebbe.

Dat verklaard een hoop.

en tuurlijk baal ik want ik wil zoveel hier in huis en het is zo leuk om te ruimen, weg te doen, ruimte te zien ontstaan.

Schrijven gaat ook niet goed.

Nou ja tuinieren ook niet.

Dus blijft er weinig over.

en ja ik baal maar niet zoals ik baalde toen ik een depressie had of als het kerst is.

Ik voel nog steeds een soort kracht en vrede in mijn

lijf en hoofd.

Lees, knip, geniet, onderstreep, in de Happinez.

Ik plak het in een soort schrift.

mooie foto's, artikelen die ik rustig wil lezen doe ik in multimap, zo heb ik mijn eigen happy bijbel.

Vriendin I van wie ik de bladen krijg markeert altijd de artikelen die ze graag terugwil en die ik dan uitscheur en bewaar voor haar.

Heel frappant is dat het NOOIT dezelfde zijn als wat mij boeit.

Heel interessant vind ik dat.

au, au, au, mijn pees.

nu maar verder met 1 handje en af en toe stoppen voor slokje heerlijke koffie,

kipje scharrelt door het huis met haar lieve geluidjes en sofietje licht achter mij.

de x heeft t zwaar.

maakt zich veel zorgen over de toekomst.

ik blijf merken dat wij vrouwen er heel anders mee omgaan.

wij denken weel meer aan wat de ziekte gaat doen, de mannen wat het voor economie betekent.

is dat bij jullie ook zo?

tussen ons gaat het prima.

ik heb mijn rust, stilte, en eigen gedoetje.

hij zit boven te bellen. vergaderen en de rest.

tegen lunch tijd doe ik kip weer naar buiten en gaan we samen in de zon lunchen.

x en ik dus, al zit kip er ook altijd bij.

de man van mijn vriendin I, zo een leuke man dames, kon toch zomaar het corona virus hebben. hij knapt maar niet op, al 2 weken griep , en de arts zei; kon zomaar corona zijn.

nee geen test.

ik ga voor ;kon zomaar corona zijn niet thuisblijven zei vriendin.

tja, ben ik het er mee eens?

niet echt maar ja daar heb ik niets over te vertellen en amkkelijk lullen als je zelf nog boodschappen kan doen of je man.

maar vergeet mijn peesontsteking niet he dames.

Daar hoor je weer niemand over.

dus voorlopig geen boodschappen voor mij.

heb elkaar lief.

en jezelf.

alles wat begint eindigt.

Philippe zingt hier in het Nederlands.

Op FB zingt hij iedere dag een chanson voor ons.

Ik hou zo van zijn warme stem.

en geloof mij hij is zo aardig.



Het is fijn om jullie blogs te lezen.

Lezen hoe ieder zijn leven invult.

Af en toe angst maar toch altijd hoopvol.

En we houden ons aan de regels.



Wat best wel spannend was was dat precies 2 weken geleden de man van mijn vriendin hier was, naast mij op de bank zat en later met X naar een optreden ging.

Twee dagen later werd hij erg ziek en is dat nu nog steeds.\

Griep noemen ze het bij hen thuis maar ik weet t niet......

X en ik waren best wel gespannen wat het voor ons zou betekenen.

Paar dagen later was X in de kroeg en de dag erop kwam het bericht dat alles dichtging.

Hij had veel spijt dat hij gegaan was maar tot nu toe hier nog niets.

Zo zie je maar weer, ik deed zo mijn best, deed handschoenen aan als ik boodschappen deed en wilde met niemand afspreken omdat ik nog naar mijn vriendin wilde maar zo voorzichtig als ik dacht te zijn, via mijn man was ik toch niet zo veilig.



Ik bedacht gisteren een paar dingen die je kan doen in deze tijd.

Is je verbandtrommel in orde?

Die van ons wel, zag ik gisteren.



Zijn er abonnementen die je op wil zeggen of juist aan wil gaan?

Nee.

Ben nergens meer op geabonneerd.



De clubjes waar je op zit bevallen die nog of zou je toch iets anders willen straks.

Yoga is prima voor mij.



Hoe staat het met de kennissenkring ? Haal je er nog positieve dingen uit of kost het alleen maar tijd en moeite?

Ik ben 2 jaar geleden aan het ruimen geweest en bevalt prima.

Ik mis niemand.



Zelfde met vrienden?

Zoals ik al gisteren zei ik mis maar 3 stellen, onze vrienden (en hun jongens) uit Lisse, Vriendin I. haar man en dochter en natuurlijk onze buurvrienden (meisjemetderodeharen)



Bevalt de inrichting van je huis? De kleuren op de muur, de schilderijen, de opstelling van de meubels.

Is je slaapkamer ook gezellig?

Ja kan ik met gerust hart zeggen.

Het staat wel op lijstje om slaapkamer te veranderen maar dan moet er ook andere gordijnen komen en zo en ik wil geen geld uitgeven.



Zijn er dingen stuk? Kun je ze zelf maken? vervangen?

Ik heb een vest en trui weer oke gemaakt.



Wat is teveel?

Ruimde gisteren mijn kledingkast op en ik heb veel meer kleding dat ik dacht.

Allemaal uitgezocht en veel kan er naar een goed doel.

Ik verdraag namelijk heel veel niet, bepaalde stoffen, modellen enz.

Een ronde hals bijv. dan stik ik.

Een lange jurk MOET knopen hebben want met een rits op de rug; stik ik.

Te dikke stof? ik stik.

Dat is een overblijfsel uit mijn fobietijd.



Is je blog of de blogs die je leest nog naar je zin?

gaat toch wel  tijd in zitten en je kan ook nieuwe blogs gaan ontdekken.

Wel hier blijven hoor.

Zelf denk ik al lang aan andere naam en plek.



Wie of wat is jouw beer op de weg?

Zoek een oplossing en jaag hem weg.

of maak er een klein beertje van.



Zet dingen op MP.

vandaag een jurk verkocht.

Geld gaat in speciaal potje.

Je moet best wel geduld hebben met MP maar he, alle tijd toch

________________________________



Op dit moment heb ik een peesontsteking en ik baal.

Was zo lekker bezig en volgens mij het punt bereikt dat ik dingen in huis los kan laten.

Zoals dus o.a. mijn kleding en dingen die ik uit het huis van mijn ouders heb meegenomen en die mijn moeder dus aangeraakt heeft.

Ik heb genoeg dingen in mijn glazen kastje die in huis staat.

En kerstspullen wegdoen.

Is veel makkelijker nu dan in november of januari volgens mij.

Weg met die shit.



Heb in de tuin ook veel weggedaan.

Ook dat is een wonder want ik vind dat elk plantje recht heeft op leven.

Gelukkig is er veel buiten onze tuinen herplant.



Ik wil even paar dagen heel rustig doen in de hoop dat pols en arm snel beter worden.

Ik ben zo lekker bezig en geniet er ook van dat iedere ruimte/kast opruimen.



Op zolder mag ik niet komen, ja pas in het weekend als mr. X niet hoef te werken.

Hij wil niet in mijn troep zitten, ook al zweer ik dat ik het meteen weer opruim, hij kent me, dus verboden gebied.

Ik geef hem niet graag gelijk maar ik moet wel in dit geval.

Ik vind mijzelf ook vreselijk maar gisteren heb ik echt alles heel netjes achtergelaten in de slaapkamers.

Helemaal blij met mijzelf.



Ik ga maar weer eens iets anders doen.

Had nog een lang verhaal over 7 jaar opgesloten zitten in je huis maar dat komt nog wel en sommigen kennen het verhaal misschien wel.





Goed de zon schijnt, de buurmeisjes, merde, weer geen afstand gehouden, zitten in mijn tuin bij de dieren en gaan zo wandelen met Sofie.

Echt vergeet steeds terwijl de X mij steeds waarschuwt.

Hun moeder zit ook nog eens in de zorg en hun vader werkt ook nog steeds.





Fijne dag dames.

Alles wat begint eindigt las ik ergens.

een reis in je hoofd....

Dreamschool komt op dinsdag avond op NPO3
15 jongelui die 3 weken lang worden begeleid om weer iets van hun leven te maken.
Tot nu toe was het vooral, blowen, zuipen, stappen, op bed of bank hangen.
Geen baan, geen school.
Grote bek tegen alles en iedereen en dan vooral de ouders
Ik legde het mr. X uit;
eerst heb je zo de schurft aan die gasten maar na een tijdje, je krijgt hun verhaal te horen, zie je hun angst en tranen en dan denk je,kom hier, ik begrijp je en wil je troosten.
Van sommigen ga je ook gewoon houden en hoop je zo dat het goed met ze zal komen.

Down the Road; ook zo een programma waar ik kan meeleven.
Ik had het met mijn vriendin over in een van onze laatste gesprekken.
Een geweldige man, Dieter, gaat op vakantie met mensen met syndroom van down.
Op maandag op Belgie.
Het zijn jonge mensen tussen 19 en 30 of zo.
Het mooie ervan, en daarom spraken we erover is dat ze als ze verdriet, angst, heimwee of pijn hebben zich gewoon laten gaan.
Een knul van 28 met heimwee naar zijn pap.
Dikke tranen.
Krijg je even geen aandacht en wil je die toch; doe maar lekker net of je ziek bent.
Daar is Dieter weer en ook de anderen komen je troosten.
Hun gevoel is zo puur.
Zin om spontaan de ander een kusje te geven, gewoon doen.
Bang; hup tranen en gegil.
Waarom doen wij dat niet zo?
Gewoon als een kind reageren, niet altijd maar zo af en toe.
Mis jij je moeder ook zo vraag ik weleens aan mijn vriendin?
een moeder die je tegen zich aantrekt en zegt dat t allemaal goedkomt en jij haar dan gelooft?
Ik verheilig mij moeder hoor, maar in mijn fantasie doet ze dat allemaal.
Zou ze er wel voor mij zijn.
Waarom zou je niet zoals die jongelui uit dat programma gewoon zeggen; ik heb u lief?
als dat in je opkomt.
Ja omhelzen en troosten kan nu even niet maar daarvoor deden we het vaak ook niet.

Zaterdag was ik zo gelukkig, op mijn blote voeten in de tuin dat ik, niet alleen zat te zingen maar ook gewoon ging dansen.
Raar?\
Zou iemand mij zien?
Nou en?
Stel dat de buren gaan roddelen?
Nou dan zullen ze zeggen dat mens is maf die danst in de tuin en ze zingt ook nog vals.
Als dat het enige is dat ze over mij zeggen ben ik alleen maar trots.


Gisteren de hele dag knallende koppijn.
Met hulp van de X sleepte ik mijzelf naar buiten.
We moesten mijn auto wegbrengen voor apk en besloten terug te lopen met onze Sofie.
Het was heerlijk
Ik was net thuis of de telefoon ging.
Mijn vriendin.
De hoofdpijn verdween meteen.
Echt ik voelde het zo wegglijden.
Ze klonk goed.
Ik had voor mijzelf weer hele verhalen gemaakt over waarom er zo weinig contact was.
Ze vertelde dat ze in de middag op scootmobiel even aan de deur was geweest om elkaar even te zien op afstand.
Mijn hemel en ik maar piekeren of ik iets verkeerd had gezegd en dacht dat ik haar niet meer zou zien of spreken totdat het te laat was.
Wat een opluchting was dit.
Dit was trouwens de eerste keer dat we elkaar belden.

Dank jullie wel voor jullie reacties gisteren en jullie ideeen.
Na het gesprek kwam er weer ruimte in mijn hoofd om weer dingen te verzinnen en energie te hebben om dingen te doen om het leven makkelijker te maken.
Gisteren kwam ik nergens toe, teveel hoofdpijn.

Nu weer plannen.
Nee, niets bijzonders.
Hoe je het wendt  of keert het is een hele "bijzondere" tijd.
We moeten sterk zijn, geduldig, vindingrijk.
we kunnen niet meer rennen van hot naar her.
"grappig" dat ik bepaalde mensen mis en anderen totaal niet.
Het gaat om 3 bevriende stellen.
meer mensen mis ik niet volgens mij.

Ik mis Zuid-Limburg.
Wat zou ik daar graag heen willen, op een terrasje zitten voor koffie of lunch na een heerlijke wandeling.
Als ik mijn ogen sluit (blind typend) zie ik daar mijn koeien in de weilanden, rivier de Geul, de merglandschapen.
Picknicken onder die grote boom, in het gras aan riviertje de Gulp.
Zittend op het plein tegenover het VVV van Valkenburg.
O en wat dacht je van koffie drinken bij Kasteel Schaloen.

Kijk dit was ons picknick plekje.

Ik zei het gisteren tegen de X; ik had zoveel leuke ideeen voor de lente en zomer en kijk, er hoeft maar 1 ding te gebeuren en weg is het allemaal.
Het plannetjes maken was leuk en we hebben wat theatervoorstellingen geboekt en zelfs een heel mooi huis voor een prikkie in Normandie geregeld.
Gaat vast allemaal niet dor.
Of misschien ook wel.
Ik leef nu veel meer van dag tot dag maar dat zullen velen hebben.
Niet nadenken over hoe het zal zijn over 3 weken of zo .
We zien het wel.\
Ik ben al blij dat ik niet vlucht in angsten of depressie.
Hou ik dat vol?
GEEN idee maar voorlopig voel ik mij (weer) goed.
Voel weer verbinding met mijn vriendin.
Ik was trouwens de enige die de "verbinding" (in mijn hoofd) had verbroken hoor.
Zoals gewoonlijk kan ik wel zeggen.

Ik denk dat ik eens foto's ga kijken van onze leuke uitstapjes en vakanties.
Bij vorige foto's voel ik weer de hitte van die dagen.
We waren in Zuid-Limburg met onze vrienden en hun geweldige zonen uit Lisse.
Het was een hele bijzondere tijd.
De dag van de Picknick waren we met zijn tweeen maar die avond kwamen ze bij ons eten en dat was weer zo gezellig.
Het is de bedoeling om met hen in augustus naar de Moezel te gaan.
Gaat t door?
We zullen zien.
Vandaag is vandaag en de zon schijnt.
Ga even in de tuin wurmpjes zoeken voor meneer merel.
Zo grappig zodra ik er ben komt hij ook.
Hij weet dat ik in de grond ga poeren en hem ga helpen met zijn gezin want wat heeft hij het er druk mee.


Dit plaatste ik weken geleden, toen alles nog gewoon was maar nu wel heel van toepassing;

EEN REIS IN JE HOOFD IS OOK EEN REIS.
Jelle Brandt Costius.

dinsdag

Let op; ik heb hoofdpijn en het is ochtend.

Tel je zegeningen.

Tuurlijk blijf ik dat doen maar, vooral in de ochtend, moet ik er wel even tegenaan.

Ik zit met een man, die echt niet vrolijk is en een heel kort lontje heeft.

Godzijdank zit hij te werken op de zolder en doet hij dat heel serieus.

Voor mijn gevoel zit hij veel te veel op t nieuws en ja daar houden hersentjes niet van en gaan ze in de negatieve modus.

Proberen uit te leggen mondt uit in verwijten en onaardige uitspraken.

In eigen sop gaar laten koken?

Dacht t niet, want ik wil niet meegetrokken worden in die shit.

Aan de andere kant is hij zeer behulpzaam en trekt hij iedere keer wel weer bij.
Wilde ik vandaag het bed verschonen, niet nodig dat deed hij gisteravond en ga zo maar even door.

De buurmeisjes, komen de hond uitlaten.
en leren haar ondertussen kunstjes.
Haha.
Arme Sofie en kunstjes.
maar ze gaat na enig protest nu graag met hen mee.

Het leven is heel raar op dit moment.
Was je vast al opgevallen.
Kwam er gisteren een van onze beste vriend langs om iets op te halen, vroeg ik hem binnen en hij verbaasd dat t mocht.
Je wilt er niet steeds over praten maar ja, waar moet je anders over praten?
Niemand is naar theater geweest, of heeft leuke vakantie geboekt, een goede film in bios gezien, leuke kleding of iets anders gekocht.
Geen leuke roddels, want iedereen heeft t alleen maar over the big C.
en niet meer over een buurvrouw die al maanden haar ramen niet lapt.
Nee, nee, niet ik, ook dat heeft de X in het weekend gedaan.

Hoofdpijn; ik mis mijn vriendin vreselijk. Ze wil ook niet meer buitenkomen, iets wat ze vrijdag even deed. Nee zaterdag was het.
Appen daar is ze niet goed in. Dat klinkt altijd zo afstandelijk.
Blijft bellen over en dat moeten we maar eens proberen.
Gelukkig loopt haar man wel regelmatig buiten en kunnen we aan hem vragen maar ook hij heeft humeur om op te schieten.
En JA bijna niemand heeft een betere reden dan hij om zo een humeur te hebben.
maar ik knap er niet van op.\
Ik wil huilen om mijn vriendin maar dat kan ik dus niet.
Wat zou een goede jank bui opluchten.
In plaats daarvan dus hoofdpijn.

Oordelen; ik probeer het zomin mogelijk te doen want ook dat geeft stress.
De hamsters onder ons, zijn die asociaal?
Ik weet het niet.
Ik zie veel lege vakken maar ben nog niet iemand tegengekomen die HET deed.
Ik denk dat het in ons zitten dat hamsteren.
Wij doen het niet, maar die neiging is er wel.
Zouden die hamsters niet gelijk hebben denk ik dan en zijn wij niet dom bezig?
Stel dat..............

en dan de mensen die toch naar strand, enz. gingen?
Ik zou het nooit doen maar ik ga wel de deur uit naar waar het rustig is.
Stel dat dit nog heel lang duurt en de mensen depressief worden van het opgesloten zitten?


Nou zeg de rust is mij niet gegund vandaag.
Eerst kwam er iemand die via MP 2 mooie stoelen van ons kocht.
Toen de buurmeisjes voor de hond.
Nu zit ik tussendoor soepje de maken voor de heer des huizes.
Allemaal hele normale dingen maar ik ben dat niet gewend en t geeft stress.

__________________________

De zon schijnt.
Ik hoor de kauwen ruzie maken en ik hou van ze.
We hebben sowieso 3 nesten, ik dacht in de goot maar het is onder de dakpannen. Ze trekken isolatiemateriaal eruit om te nestelen.
Klote vogels zegt de X, klote mensen zeg ik.
Er zijn afgelopen jaren zoveel bomen gekapt waar moeten ze heen?
Je wil niet zien hoe het dak van de serre eruit ziet maar ik kijk gewoon niet omhoog.
Wat je niet ziet is er niet.

Een van de 2 mooie stoelen die we net verkocht hebben, stond in de 2e slaapkamer.
Nu kan daar binnenkort , nou ja september, een kinderbedje staan.
Ik weet niet hoe het bij de X is, maar bij mij is dat oma worden behoorlijk naar de achtergrond gegaan.
(denk alleen maar aan mijn vriendin)
Nu moeten we ons daar op gaan richten.
We krijgen veel foto's van stiefdochter en ze voelt zich prima.
Ook zij moest stoppen met werken en ziet ze haar vrienden alleen via skype en zo.
ik wil weer blij zijn om de baby en dat ze zo verstandig is.

De X vond tijdens een wandeling een "dropje".
Dat is een cadeautje, plus brief in doorzichtig verpakking.
Dat wordt ergens gedropt en als je het vindt mag je het houden.
Op de brief staat duidelijk dat dit niet verloren is maar een cadeautje om een glimlach op je gezicht te toveren.
Het is daar gedropt.
En het werkt, het is een afschuwelijk ketting, maar we moesten glimlachen en waren blij.
Ik ga het ook doen denk ik.
Is een club of FB maar je hoeft er geen lid van te zijn om zoiets te doen.

Nou ik laat het even hierbij want de rust is mijn niet gegund ;-)
Soep kookt, hond weer terug, buurmeisjes die willen vertellen hoe druk ze het hebben.
en de koffie die wacht op een rustig moment en van genoten te worden.

niet stoppen met bloggen

Wat een prachtig boek is dit.
Precies op het juiste moment op mijn pad.
de jongen, de mol, de vos en het paard.
Ik kijk er heel langzaam in.
Ik ben nog bij de verhalen/tekeningen van de mol.
Ik zet mijn fauteuil voor schuifpui, tafeltje ernaast met koffie, kijk op de tuin.


Wat een emotionele achtbaan waar we in zitten.
Zo voelt het letterlijk.
Stoppen jullie aub niet met bloggen?
Ik heb jullie nodig.
Geloof me maar.
Ik meen het.

Vrijdagavond kreeg ik bericht van mijn vriendin, dat niemand meer bij hen naar binnen mocht.
Dus ik ook niet.
Ik en nog een andere vriendin waren de enigen die dat nog mochten met masker, desinfectatie
(of zoiets) en afstand.
Wat had ik graag een potje gejankt maar je weet ik kan dat niet.

Egoisme; we denken graag dat we dat allemaal beslissen wat we voelen maar zo werkt het echt niet.
Het eerste wat ik dacht was aan mijzelf.
Het was rot voor mij. Ik schaam me maar ik was zelfs beetje boos.
Ik vond dat ik zo veel rekening hield met haar, door o.a. met handschoenen  boodschappen te doen en noem maar op.
Ik mag van mijzelf voelen wat ik voel maar moet daarna wel realiseren dat het niet om mij gaat.
Dat duurde niet lang gelukkig maar at komt ook dat ik mij altijd zo bewust ben van mijn gevoelens.
Tja kan ook niet anders na zoveel therapie.

Voor HAAR is het vreselijk.
Niet je kleinkinderen kunnen zien, of haar kinderen.
Je constant klote voelen en vol angst over wat er gaat komen.
en niemand om je heen, behalve je man, die op zijn manier zijn angst en verdriet verwerkt.

Het kleine nichtje, 22 jaar, die voor haar studie in Schotland zat, en het zo naar haar zin had, moest ook terug naar NL.
Ze baalde want o wat was het leuk.
Ik wist dat haar ouders ziek waren maar geen zorgen hoor tante schreef ze.
Hoorde ik toch na doorvragen dat zij allebei het virus hebben.
Zij woont nu bij een vriendin.
Mijn broer heeft eigen zaak, exporteert bloemen en planten en dat ligt helemaal stil.
vanwege de toestand in de wereld en zijn ziek zijn.

De man van vriendin I. wordt steeds zieker.
Griep, noemen ze het.
Hun zoon kan niet meer thuiskomen, vinden ze niet verstandig en hun dochter die daar woont behoort toch risico groep.

De X en ik redden ons goed.
Zijn kantoor op zolder maken was echt een geniaal idée van mij.
Ik blijf het zeggen ;-)
Hij vindt het zelf ook.
Hij kan face timen en ik hoef niet opgemaakt met hoge hakken en kokerrokje met een plumeau door het beeld te lopen.

Omdat hij altijd maar bezig wil zijn, wil hij graag de boodschappen doen en koken.
Tja rot voor mij maar he ik pas mij snel aan.

Gisteren nam in de huiskamer onder handen, vloerkleed, schapenvel en kussen lekker buiten laten luchten, meubels verschoven, gezogen en gedweild.
(ik typte gezuigd maar dat bleek niet goed, haha)

En de tuin he.
Wat een genot.
Vies dat ik was.
De aarde zat tot in mijn haren.
Op blote voeten in de aarde.
Dingen geplant en verplaatst.
Wilde plant waar ik een hekel aan had weggooien tot ik zag dat er allemaal lieveheersbeestjes in zaten.
Shit!!!!
Dus hup plant weer terug geplant.
En je gelooft het of niet maar vader merel kwam bijna de wormen uit mijn hand halen.
20 centimeter he, en helemaal niet bang, bleef hij af en aan vliegen met bek vol.
Hoeveel kinderen heb jij wel niet vroeg ik hem nog.
maar hij had geen tijd om te antwoorden of bang te zijn.
Ik voelde mij oprecht gelukkig daar in mijn tuin.
Tuurlijk Kip de hele dag achter mij aan.

en we hebben 2 tuinen he.
Voor ook en helemaal omringd door hoge schuttingen .
Zal vandaag proberen daar foto's te maken.
Mr. X is daar het pleintje aan schoonspuiten.
Helemaal niet nodig maar hij wil dat en de voortuin is zijn verantwoordelijkheid en daar mag ik mij niet mee bemoeien.
en je weet vast hoe moeilijk dat voor mij is mij ergens niet mee bemoeien wat ons huis/tuin betreft.

Vergeet ik bijna te vertellen van het appje van het kleine nichtje.
Ze vroeg of ze boodschappen voor ons kon doen.
Hoe lief is dat.

Beetje lullig dat er verschillende mensen waaronder zoon van de X en zij denken dat we bij risicogroep horen vanwege onze leeftijd, terwijl wij dus denken dat we superjong zijn.
maar echt was zo ontroerd.
Weet je wel hoe lang het gelden is dat iemand van mijn familie iets voor mij wilde doen?
Euh, ik gok 15 jaar.
en dat is vast nog aan de lage kant geschat.
Met mijn olifantengeheugen zou ik na enig nadenken echt wel weten wat het laatste was.
nergens voor nodig.

Heb nog zo een 100 afleveringen van Grey's anatomy te gaan.
maar na de doden en de anderen (die binnenkort) de serie verlaten vind ik het minder leuk.
Ik mis ze.
Een deze dagen verlaat dokter Yang de serie en o wat baal ik en, weet even zijn naam in de serie niet, maar wat een heerlijke man om naar te kijken die Patrick Dempsey.

Kijken jullie meer TV nu?
Ik niet.
Ik let er juist op dat het minder wordt.
En komen jullie aan vanwege minder bewegen of/en meer eten?
Daar moet ik wel op letten merk ik.

Ga zo de tuin weer in.
en tussendoor in huis bezig zijn.
Even een lijst maken voor komende week van de spullen die ik wil/moet halen wat niet met eten te maken heeft.

Weten jullie een goed iets om deurknoppen te ontsmetten?
Heb wel schoonmaakazijn en soda in huis maar ontsmet dat?
Chloor ontsmet toch ook niet?

Ik heb gisteren even mijn vriendin gezien buiten.
het voelde helemaal niet goed.
niet mogen aanraken, niet dichtbij komen.
anders.
merk ook al paar weken dat zij verandert.
alsof ze dingen loslaat.
steeds meer in zichzelf keert.
vandaag zal ze ook wel naar buiten komen
dus zie ik haar weer.

Hoe gaat het met jou?
Ik denk extra aan de mensen die geen partner hebben.
Cellie, Bubbels, Dien.
Lijkt me nog moeilijker als je alleen bent.
Niemand om ruzie mee te maken.
of vreselijk mee te lachen om een cabaretier.
of je eigen grappen.
of om te laten zien hoe mooi de tuin geworden is.

of om tegen te zeggen; als de hele wereld verandert en ik dan bang ben, mag ik dan bij jou?

lees wat ik net binnenkreeg terwijl ik mijn blog aan het typen was

Wat een prachtige kleuren he.
Dit plaatje al lang opgeslagen, 2 jaar of zo en probeer iets in die richting te doen wat kleuren betreft.
Wel wat rustiger want dit is erg druk.

Kreeg Sofietje iedere keer op haar kop omdat ze Kip aanviel blijkt dat t heel anders zit.
Kip valt haar aan omdat ze te dichtbij het eten komt.
Kip is net weer naar buiten na haar fruithapje.
Ik blijf genieten van die lieve geluidjes.

De MOED erin houden lukt aardig maar toch af en toe behoorlijke angst in het lijf.
Ik heb mij prima vermaakt de afgelopen dagen, sterker nog, ik heb het te druk gehad.
met nadenken, regelen, halen, tuinen, de man beetje verwennen want die heeft het zwaar.
En nee, hij klaagt niet, maar zonder iets te zeggen voel ik ook zijn spanning.
Ik probeer bij de dag te leven, denk wel aan morgen en misschien overmorgen maar verder niet.
Hij niet hij kijkt veel verder en dat is nu niet bepaald slim.
En steeds maar dat nieuws van alle kanten.
Ik sluit mij er voor af.

Het tuinieren was zo heerlijk maar volgens mij ben ik voorlopig klaar.
Alles is netjes en gedaan mits ik nieuwe planten ga kopen wat sowieso al op mijn lijstje stond maar ja er is nog niet zo heel veel.

vandaag maar eens samen lange wandeling maken.\
Trouwens keken gisteren weer naar cabaretier Daniel Arends en lagen weer in een deuk.
Het werken van de X op zolder, blijkt weer eens een geniaal idee van mij.
Zit nu met tuindeur open en Kip is weer even terug en dit zou echt niet kunnen als hij beneden zou werken.

Meisjemetderodeharen: daar was ik gisteren.
Mocht ik mijzelf heel zielig vinden hoef ik maar aan haar te denken.
en mij schamen.
Het lukte mij niet om haar op te peppen.
Ze was erg naar binnen gekeerd en niet echt bereikbaar.
Voor mensen die ziek zijn is het pas erg.
Wij, de gezonde, kunnen nog ramen gaan lappen, opruimen, rondje lopen, praatje maken met gepaste afstand, 4 keer naar de supermarkt voor jan lul omdat net wat je nodig hebt weg is en opeens daar de blijdschap omdat het er wel ligt.
Yippie, bananen en Griekse yoghurt.
De trap op en af om je Lief een kopje koffie te brengen of even te kletsen.
In de auto stappen om naar tuincentrum te rijden, of niet.
Gisteravond dacht ik; ik wil zo graag met iemand praten over mijn vriendin maar met wie kan ik dat?
Sowieso met de X maar verder echt niet hoor.
Toen kwamen jullie in mij op.
Hier kan ik gewoon mijn verhaal vertellen.
Wat ben ik blij dat dat gewoon kan.
Al jaren en altijd al.
Las ooit ergens dat bloggers mislukte schrijvers zijn.
En zwager vroeg mij laatst; denk je nou echt dat er mensen in jouw verhalen geinteresseerd zijn?
 Zo schattig weer.

Laat maar lullen allemaal.
Ik geniet  ervan om te bloggen, de reacties die altijd lief en leuk zijn, het lezen van hoe het met de anderen gaat.
Waarom zou ik moeite doen om dingen uit te leggen aan domme mensen?

Ik maakte iets grappigs mee;
liep op plein in dorp en zag grote knappe man lopen.
Hey, zei ik jij bent toch Ernst?
Ik wilde je vandaag of morgen al bellen.
Hij keek mij verbaast aan.
Niets zeggen zei hij, ik herken je stem maar kan je even niet plaatsen.
En ja hoor opeens wist hij het.
De dame met de tamme rat.
voor wie het niet weet; ik had rat in de tuin, die was zo tam geworden dat hij tussen de cavia" s lag te slapen.
Ernst de rattenvanger, had dit nog nooit meegemaakt.
Mag ik foto maken?
Best als je maar niet zegt wie ik ben.
Hij begon meteen erover en dat hij die foto s al aan veel mensen had laten zien.
Hij vond mij wel grappig.
Dat vind ik zelf dus ook maar ook dat wisten jullie al.
Enfin er ligt hier nog een klem van Ernst en ik vond aan andere kant van de muur een rattennest.
Of hij daar naar wil komen kijken.
De dame met de rat.

Vroeger herinnerde ze mij omdat ik een knappe dame was, sorry voor mijn onbescheidenheid, mag toch wel na zoveel jaar, nu als de dame met tamme rat

• 
  

•  

1. ---

   
   

   
   

   Maar de lente wist het niet....

   Dit ontzettend mooie berichtje ontving ik net van mijn lieve vriendin Petra. Terwijl ik het lees breekt er glimlach door op mijn gezicht om daarna de tranen op te voelen komen… Het gedicht van Susan Blanco beschrijft de huidige situatie heel mooi. Ik wil het jullie daarom ook niet onthouden
   
   Het was begin 2020…
   De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,
   Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen
   De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…
   
   Het was Maart 2020…
   De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg, de mensen kwamen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch…Iedereen wist wat er aan de hand was
   
   Maar de lente wist het niet
   En de bloemen bleven bloeien
   En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan
   En de zwaluwen kwamen terug
   En de lucht werd roze en blauw
   Het werd later donker en ’s ochtends kwam het licht vroeg door de ramen
   
   Het was Maart 2020…
   De jongeren studeerden online, vanuit huis
   Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis
   Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen
   Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten
   

   
   Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars
   Het leger begon uitgangen en grenzen te bewaken
   Mensen moesten vanuit huis gaan werken
   Ondernemers kwamen in de problemen
   De meeste kinderen konden niet meer naar school
   Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het
   
   Maar de lente wist het niet en het ontsproot
   Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af
   Ze schonk ons haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren
   Het was Maart 2020
   
   Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief
   Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, anderen móesten
   Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging
   Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk
   In de supermarkt waren allerlei schappen leeg
   Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon
   Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was
   

   
   Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…
   Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!
   
   En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…
   En de weken duurden ineens veel langer…
   En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…
   De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…
   De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde
   
   Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien
   De Magnolia stond in de knop
   De vogeltjes begonnen aan hun nestjes
   
   En toen…
   Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt
   Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen
   

   
   Er was weer tijd om te schrijven en te lezen, mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit
   Sommigen leerden een nieuwe taal
   Sommigen ontdekten kunst
   Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug
   Anderen stopten met onwetend onderhandelen
   Iedereen had van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin
   Eentje sloot het kantoor en opende een herberg met slechts vier mensen
   Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden
   Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken
   Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit
   Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn
   Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen
   Mensen herstelden van hun stressvolle leven
   Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar
   Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen
   De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan
   Gepensioneerde zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg
   Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen
   Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden
   

   
   
   Het was het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met alle mensen…
   En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit
   Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal
   
   En de lente wist het niet,
   En de bloemen bleven bloeien, en de bomen liepen uit
   En het werd steeds warmer
   En er waren veel meer vogels
   
   En toen kwam de dag van bevrijding…
   De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was
   En dat het virus had verloren!
   Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!
   En toen ging iedereen de straat op…
   Met tranen in de ogen…
   Zonder maskers en handschoenen…
   De buurman werd geknuffeld, alsof hij een broer was
   En de wereld was mooier en liefdevoller geworden
   En de mensen waren humaner geworden
   En ze hadden weer waarden en normen
   De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen
   Doordat alles stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan
   
   En toen kwam de zomer….
   Omdat de lente het niet wist
   En hij was er nog steeds
   Ondanks alles
   Ondanks het virus
   Ondanks de angst
   Ondanks de dood
   
   Omdat de lente het niet wist,
   leerde iedereen
   de kracht van het leven…
   
   Susan Blanco (De Taalrecycler)
   
   “Geïnspireerd door mensen”
   Dit kreeg ik net binnen. Prachtig. Kippenvel en een traantje.

vandaag

Ik heb hem.

2 keer zelfs.

Voor mij en voor mijn vriendin.

Ze is bijna jarig.

Kreeg er nog 2 maal Boekenweek geschenk bij.

en ik kwam allemaal aardige mensen tegen.

Ik was blij met mijn boeken.

Heb er nog niet echt in gekeken.

Dat wil ik even uitstellen.

Ik regelde veel kleine dingen.

en genoot van het mooie weer.

Glimlachte, doe ik trouwens altijd, naar de mensen die ik tegenkwam.

Sofietje lekker mee.

Daarna naar vriendin maar ik mijn handen met alcohol, getver, stinkt, moest wassen en mondkapje opmoest.

stinkt ook.

Ver van elkaar zitten, elkaar niet aanraken maar uit haar ogen sprak zoveel liefde naar mij.

Ze is zo blij met mij en ik met haar.

Het is zo bijzonder voor mij dit gevoel.

Dat ik het zie en dat ik het voel.

Vanuit mijn keukenraam zie ik de familie mees, druk bezig.

Ik zie moeders, ook vaders, wandelen met hun kind of kinderen.

Hand in hand.

Kleindochter van mijn vriendin belde haar oma om te vertellen dat ze Corona vakantie had.

en of oma de schilder kende die zijn oor afsneed.

Het kind is 5 jaar.

Wist niet wat ze moest doen tijdens haar corona vakantie en oma stelde voor dat ze heel goed zou leren rolschaatsen.

Dat vond ze een heel goed idee.

en ze ging dan ook gelijk kunstjes leren en dat later komen laten zien.

Het was nog donker vannacht en ik voelde angst opkomen maar ik hoorde dat de vogels al luid aan het zingen waren en focuste mij daarop.

Het hielp.

Ik besloot gisteren om na te denken over zo min mogelijk info te krijgen over the big C.

en hoe ik dat aan ga pakken.

Niet op FB kijken.

Tegen mijn X zeggen dat ik maar 1 keer per dag, in de avond erover wil praten/horen.

Niet op de computer nieuws lezen.

Mijn niet laten verleiden door gesprekken op straat of in de supermarkt die daarover gaan.

in de avond 1 keer kijken naar nieuws en klaar.

Op blogs lezen hoe ieder er mee omgaat blijf ik wel interessant vinden maar ook maar 1 keer lezen, nu dus en dan klaar voor rest van de dag.

Het is prachtig weer.

Mr. X was vanmorgen vroeg bezig klein paadje aan te leggen en ik kan weer dingen gaan terug planten.

Konijn Bram en Georgina, hebben vannacht voor het eerst bij elkaar geslapen.

Ze hebben keuzes genoeg om zich af te zonderen maar ze waren samen.

Nou ja Kip erbij.

Ga straks naar de kapper en ik baal eigenlijk want dat is 2 uur binnen zitten.

Ik vind het zo gezellig thuis.

Wil zo graag de tuin doen.

en een paar Happinez doornemen.

Het mooie weer geeft energie en zin in opruimen en ruimte maken.

Verkocht gisteren een honden mandje voor achterop de fiets.

Helemaal nieuw was het en lag er al 3 jaar.

We houden niet van fietsen.

We lopen liever.

Sofie trouwens ook.

Dan voel ik mij wel weer dom hoor.

duur mandje, nooit gebruikt.

maar ja ik MOEST het hebben dan zouden we wel fietstochten gaan maken.

Weg mandje en de herinnering aan domme inkoop.

Buurtjes komen weer buiten en ontmoeten elkaar op het plein die er prachtig begint uit te zien met alles wat uit de grond komt.

Mijn tip is; zorg dat je niet de hele dag alleen maar daarover praat/hoort en leest.

Leidt jezelf af.

We boffen dat het geen winter meer is en grauw en grijs.

De natuur gaat gewoon door.

Laten we naar haar kijken en haar voorbeeld volgen.

Vandaag is vandaag.

verwen jezelf .

en laten we inderdaad kijken of we iets voor een ander kunnen doen.

Er was een heel oude mevrouw in de supermarkt gisteren met rollator.

Bijna had ik gevraagd of ze hulp nodig had voor de komende tijd.

Ik deed het niet.

Vandaag en de komende tijd zal ik wel op zo iemand afstappen.

en zo nodig mijn telefoonnummer achterlaten.

Laten we elkaar oppeppen en steunen.

Deden we trouwens al.

En Sjaantje wat ontzettend lief dat je voor mij gezocht heb.

maandag

Onze rat is ns natuurlijk verleden week ofzo doodgegaan en zagen we gisteren weer voor t eerst een muisje die het wel heel gezellig vond bij ons.

Totaal niet schuw.

Ja, ik weet het, ze kunnen allemaal vreselijke ziektes overbrengen.

dit muizen en ratten.

Zo een troep is het nooit in onze tuin maar dat moest even want de kas kreeg nieuwe vloer.

Dingen werden uitgezocht en weggedaan.

Zaden gezaaid.

De boel weer netjes gemaakt.

Zaterdag buiten koffie gedronken en geluncht en mooieschoonzus kwam langs met lekkers voor de diertjes.

Ze was helemaal teleurgesteld dat haar konijn die nu bij ons woont niet zoals gewoonlijk op haar stem reageerde.

Stom beest.

Veel stress ook om het nieuws van gisteravond.

Zo stond ik ook op vanmorgen maar was zo slim om even goed in onze tuin te kijken.

Kip die heerlijk stofbad aan het nemen was, de kauwen in de voederbak van mijn cavia s/konijnen/kip (o pas op voor vogelgriep)

Echtpaar pimpelmees die volgens mij eindelijk een huisje uitgezocht hebben en af en aan vliegen met dingen in hun bekjes.

Zwangere poes op de schutting die van het zonnetje zat te genieten.

De ……. waarvan de bloemen op springen staan.

kom over een kwartier wel op de naam.

Ik voelde de spanning wegtrekken uit mijn lijf.

Is wel weer terug hoor maar zorg zo wel dat t weer gaat zakken.

Sofie had opeens een wond op haar bekkie.

We schrokken ons rot.

Door ademhalings oefeningen van de yoga maakte ik mij zelf weer rustig.

Ik wilde geen paniek voelen.

Ik dacht namelijk al meteen; o nee, wat moet ik als ze doodgaat.

Ja erg he.

Ik weet het.

Mr. X moest ik ook even kalmeren.

Vanmorgen ziet de wond er goed uit en ik wacht het even af.

Dat ze zich niet zo goed voelt is wel duidelijk.

Ik ga zo even nadenken.

Voor mr. X maakte ik een heel leuke plek op de zolder.

Schoof mijn hobbytafel voor het raam en ruimde al mijn troep op.

Breng iedere dag 1 uur door op zolder om op te ruimen.

en dan merk ik hoe erg ik ben.

Ik bewaar werkelijk elk papiertje, elastiek, paperclip, kurk, plaatje uit tijdschriften geknipt en noem maar op.

Doe zoveel mogelijk weg.

Oh ja pennen of stiften die het niet doen, ook zo handig om te hebben.

Kleedje onder de tafel, verwarming uitgeprobeerd en mijn X heeft een heel fijne plek.

Hij is daar nu bezig.

Ik verkocht het een en ander via MP.

Gaat in apart potje voor "iets"

weet nog niet wat maar ik geniet van mijn potjes.

Zo heerlijk om naar tuincentrum te gaan en als ik iets zie gewoon kopen uit het plantenpotje.

We hebben ons niet verveeld.

Mr. X is zaterdag nog naar de kroeg geweest en weigert sindsdien mij op de mond te kussen.

Is dat verstandig?

Weet ik veel.

Ik deed vanmorgen maar de namaste groet.

hartstikke grappig natuurlijk.

Vroeg nog even aan vriendin I. wat het ook alweer betekent;

het goddelijke in mij groet het goddelijke in jou.

en ik hoef ook niet bang ze zijn om zwanger te raken.

De X en ik zijn een hartstikke geinig stel, maar je moet ons niet te lang bij elkaar zetten.

maar tot nu toe hebben we voor elk probleem een oplossing gevonden.\

Eigen plek op zolder, veel in de tuin doen en nog te doen.

elkaar oppeppen ipv meegaan en de stress van de ander.

Ik heb wel gemerkt dat mannen zich over andere dingen zorgen maken dan wij.

Tenminste zoveel mannen heb ik niet gesproken hoor maar degenen die ik sprak dan.

wij vrouwen denken aan wie ons lief is en hopen dat die niet ziek worden, de mannen zijn meer met de economie bezig.

Ik probeer te doen wat ik anderen vaak aanraad; we gaan wel huilen als het zo ver is.

 En ja 2 leuke afspraken deze week gaan niet door.

Een lunch in Lisse, nog voor mijn verjaardag en een koffieafspraak.

Dat laatste zou in mijn favoriete restaurant zijn en ik stelde voor om het hier te doen totdat vriendin zei dat haar dochter en man (in die volgorde) ziek waren.

Ik wil geen risico nemen dat ik niet meer naar meisjemetderodeharen kan.

Bezoek is voor haar een grote lichtpunt, een bouwlamp zeg maar, maar dan moet ik wel zorgen dat ik zo min mogelijk risico loop.

toen mr. X net zei dat t niet zo goed ging, schrok ik dan even maar hij bedoelde de Wifi verbinding op zolder.

pffffff.

Kapper; wilde volgende week pas naar de kapper want ik zit weer in periode van GEEN geld uitgeven.

Na het nieuws van gisteravond toch maar  even bellen.

Stel dat er nog meer verandert zit ik in huis opgesloten met een uitgroei van hier tot ginder .

Daar moet je niet aan denken. 

Kijk geen WC papier meer is erg maar uitgroei?

en ik zag een boek.

een boek dat ik MOET hebben.

Zag het gistermorgen op blog van Triltaal.

Zoals jullie weten kan ik regelmatig mij helemaal focussen op iets, bij het bijna dwangmatige af en dan MOET het.

Ik wil het voor mijn vriendin en voor mijzelf.

On line voorlopig niet te verkrijgen.

Ben je nieuwsgierig naar welk boek?

Het heet ongeveer zo; de jongen, de mol, de vos en het paard.

Ik ga dus met gevaar voor eigen leven, eerst bellen of ze het hebben, de straat op.

Elk nadeel heeft zijn voordeel zou die voetballer zeggen.

jaha ik weet heus wel dat dat Johan was.

Weet  nog steeds niet….o jawel MAGNOLIA.

Yes!!!

de magnolia staat bijna ik bloei.

Geplant op de verjaardag van mijn moeder( 7 april) om haar dichterbij te voelen.

goed de voordelen;

1) veel en veel minder vliegen

2) veel en veel minder auto's op de weg

3) veel minder toeristen

4) er wordt veel minder gekocht (denk ik)

5) je houdt geld over, wij wel in ieder geval

6) lege agenda.

7) je komt aan klusjes toe in huis, in mijn geval ruimte creeeren in alle kasten.

8) je moet goed nadenken hoe je je tijd gaat doorbrengen ipv overal naar toe rennen.

9) je moet denken in oplossingen en daar ben ik goed in.

10) las ergens dat je nu tijd kon maken voor je echte vrienden. Euh, je zou bij mij niet aan hoeven kloppen. Had je toen geen tijd voor mij, nu hoef je geen tijd voor mij te maken.

11) je kan wel mailen of wat denk je van een echte brief?

12) wat kan er op MP.

ach er is vast zat.

Wat ik/we zeker niet gaan doen is overdags TV kijken.

Dat doe ik zelden en ik haat het.

Hoe vergaat het jou allemaal?