Tja als men zich ooit af moet vragen wie ik ben/was kijk dan naar mij foto's/
Dacht bij een begrafenis waar foto's werden getoond dat er weinig foto's van mijn zouden zijn want ik vernietig de meesten maar sommige hebben het toch overleefd.
Dit ben ik.
En nu klein zielig verhaaltje.
Ik heb al maanden een vreselijke dikke egel in de voortuin.
Zag hem nooit tot paar dagen geleden, hij had huisje in zijn restaurantje gemaakt dus moest er ander huisje komen voor zijn voer.
Gescheurde kranten, droge blaadjes, takjes, wat plastic erbij.
Nu mag je NOOIT in een huisje kijken waar een egel in zit.
Is streng verboden.
Dan jaar je hem weg en komt hij NOOIT meer terug.
Ik keek in het huisje en zag dat hij iets op zijn neus had.
Foto gemaakt want ik dacht vliegeneitjes wat een drama zou zijn bleek schimmel te zijn.
Ook erg maar veel minder erg.
Moest wel de dierenambulance bellen gisteren.
Ze komen hem vandaag halen.
Ok deed hem vanmorgen in kartonnen doos en echt nog nooit zo een grote egel gezien,
En nou ben ik verdrietig want ik wil niet dat hij weggaat.
Ik vroeg of ze hem terug wilde brengen al hij beter was, maar dat doen ze niet.
Heb er geld voor over of zelf halen maar ze doen het niet.
Ja maar Hélène er zijn toch ergere dingen in wereld dan een egel die weggehaald wordt?
Alsof ik dat niet weet maar dit soort dingen zijn de slingers die ik ophang in mijn leven.
Ze maken mijn leven zoveel mooier.
Zoveel leuker
Zoveel zachter.
Hij gaat t zeker redden hoor want voor de rest hartstikke gezond.
Alleen die plekjes op de neus verspreiden zich en dan is het een ramp.
Daarom naar de egelopvang.
Fijn dat ik mij in de vakantie geen zorgen hoef te maken om hem.
Er komt heus wel een andere egel zei de man.
Ik hoef geen andere egel ik wil deze.
------------------------
Ik lag in bed en dacht;
hoeveel zonnebrillen of gewone brillen heeft een mens nodig?
Hoeveel schoenen?
Hoeveel broeken, jurkjes.
Hoeveel elektrische apparaten om je leven o zo makkelijk te maken.
Hoeveel make up.
Dekbedovertrekken.
kussentjes.
bloempotten/vazen.
abonnementen.
Serviezen.
en ga zo maar door.
Ik heb veel kleding maar sommigen zijn zeker 20 jaar oud.
Ik bewaar gewoon te veel.
Ik kan zo moeilijk dingen wegdoen.
En als ik iets weg doe dan weet je zeker dat ik het opeens weer aan wil of nodig heb.
en dat laat het mij dan niet meer los.
Kan na 5 jaren er nog een probleem(pje) van maken.
Verder ben ik een ster in het zoeken/vinden/krijgen van dingen.
Ik heb t vaker gezegd.
Vraag het op een verjaardag.
Wie heeft er een grasmaaier waar hij niet meer mee doen???
Ja, ik maar het is met handmaaier.
PERFECT voor ons grasveldje van 2 bij 3.
Wie heeft er een beetje beits over?
een laptop?
oude handdoeken (voor een dierenopvang of voor mijn eigen dieren)
glazen potjes?
Verzin het maar en ik vraag het gewoon.
De man schaamt zich nog steeds dood.
Vraag weleens in restaurant aan ze fruit of groenten aan het schoonmaken zijn of ik t mag hebben voor de beestjes.
Zo kregen we laatst een prachtig fietsje voor Emma.
Had wel 2 lekke banden maar opa maakte het zo geassisteerd door haar die net als haar moeder dit soort dingen reuze interessant vind. Dingen maken.
Is goed voor mijn portemonnee maar ook voor het milieu.
en ten derde; we hoeven niet naar een pretpark want met opa klusjes doen of planten in bakken zetten vind te heerlijk.
Aan de andere kant geef ik ook weg.
Mooie kleding bijvoorbeeld.
Dekbedovertrekken, knutselspullen.
Zaden, stekkies, boeken.
speelgoed.
De man denkt er anders over, die wil alles houden waar hij ooit geld voor betaald heeft.
Ik kan hem er niet van overtuigen dat hij nooit meer zijn boeken van school zal gaan gebruiken, of die Franse cursus, of die elektrische gitaar met versterker.
Of die kast vol kleren die hij nooit meer zal dragen.
maar eerlijk is eerlijk in die meer dan 20 jaar heeft ie best wel zijn leven verbeterd .
In plaats van 10 soorten shampoo nog maar 1 goede. En tja was is goed.
En geen tal vaan aangebroken zakken zoutjes/koek/sausjes en noem maar op.
Nog niet gekeken wat het weer in Normandië doet maar we gaan wel.
En de zin is er hoor.
Jeetje wat ben ik benieuwd naar onze avonturen.
De zee, de dorpjes, de mensen, het huisje, de wandelingen.
Ik kan bijna niet wachten.
Nog 2 nachtjes slapen.
en veel regelen wat inpakken betreft.
We kochten meer dan 20 jaar geleden 2 koffers voor 25 gulden of euro voor beiden.
Ze doen het nog perfect.
En nee echt niet Ibiza waardig maar daar zullen we toch nooit komen dus prima voor Zuid-Limburg of Noord Frankrijk.
En ik hoef werkelijk echt op niemand meer indruk te maken; niet met onze auto, dure zonnebrillen, een zeldzame rashond.
Ik ben o zo blij met mijn linnen broeken van de markt vol vrolijkheid voor 25 euro. per stuk.
We gingen zoals je weet afgelopen dinsdag varen en ik droeg een 3 kwart legging met hele leuke kleurige blouse erop en schoenen met hakjes (anders klopt mijn BMI niet meer) en de vriendinnen zeiden; Hélène is weer een echte Francaise.
maar mooiste was dat we een geweldige dag hadden en de dames vol waren van mijn X.
Hij was grappig, vrolijk, attent, vriendelijk, behulpzaam.
Tja daar kan de nieuwste BMW echt niet tegenop.
ps Inez ik zal binnenkort over de Franse minnaar vertellen.






