Het wordt altijd weer maandag.
Mijn dag van stilte en rust.
De dag dat ik geniet van het alleen zijn en mijn huis weer aan kant te doen.
BERGEN
Gisteren de kunstroute van Bergen en Bergen aan zee gedaan.
Nou ja lang niet alles.
Samen met mr. X en mooieschoonzus.
Prachtig weer, leuk gezelschap genoten.
Leuke mensen gezien en gesproken.
Vroeg een mooie oudere dame waar ik toch die leuke broek vandaan had.
Haha.
CenA 13 euro.
Ik krijg er vaak complimenten over trouwens.
Grappig toch.
Volgende keer toch maar zeggen dat het een dolce en G. is of zoiets.
Net of t mij wat uit zou kunnen maken.
Ik love leuke goedkope koopjes.
Op terrasje geluncht.
Toneel
Het was sowieso mooieschoonzus weekend want vrijdag gingen we samen na toneelstuk w.interbloemen.
Vond t stuk niet geweldig, ik hou ervan als dingen mij raken, deed t niet maar evengoed vermakelijke avond waarbij we opgesloten raakten in een grote garage.
We konden er met geen mogelijk meer uit en de paniek sloeg toe.
Ik schreeuwde dat schoonzus dat ze niet moest paniekeren want dan hield ik het ook niet.
Uiteindelijk reed er iemand de garage uit, onze auto stond daar helemaal niet, en rende we zodra de hekken opengingen onze vrijheid tegemoet.
Heel erg maar de hekken sloegen achter ons dicht en de man met auto kon er niet meer uit want zijn kaartje was al ingeslikt.
Ik voelde me heel schuldig maar niet schuldig genoeg om terug te gaan.
Mèn wat een gezeik die garages om ook nog eens een ingang te vinden bij de goede garage.
Ja overdag zijn er tientallen nu maar 1 en die kende ik dus niet.
EN, en dat viel mij weer op, dat niemand zal zeggen, NEE dat weet ik niet maar je gewoon een kant opstuurt .
Let maar eens op mensen zeggen zelden: dat weet ik niet.
Nee, ze lullen gewoon een eind heen.
Ik hoop toch zo dat ik dat niet doe want ja op mijn manier ben ik natuurlijk ook een mens.
Als je aan X in de auto vraagt; weet je de weg?
Zal hij NOOIT zeggen NEE.
Hij zegt liever : zo ongeveer.
Dan weet ik dat hij het echt NIET weet.
Ex zei altijd als hij het niet wist; alle wegen leiden naar Rome.
Jaha, dat kan wel zijn maar de ene weg is wel wat langer dan de ander.
Toen X en ik, paar weken verkering, een paar dagen Limburg deden en ik overal borden; bienvenue en Belgique zag vroeg ik hem of we nog wel goed zaten.
Ja hoor, hij wist de weg heus wel.
zaterdag
Zaterdag was ik gesloopt vooral na een nacht met vreselijke nachtmerries.
Tot 2 keer toe droomde ik dat ik met een grote steen of hamer een keiharde klap om mijn kop kreeg.
Echt ik was er zo naar van.
Toen ik wakker schrok dacht ik gewoon dat er iets in mijn hoofd geknapt moest zijn maar ik zit hiet nog.
Verder scheen ik gegild, gehuild, gevochten en gevloekt in het frans te hebben.
X kreeg mij niet wakker en verhuisde naar de logeer.
Waar t trouwens heerlijk toeven is.
Overdags kwamen vriendin J. en BF onverwachts langs.
Donderdagavond kwam BF thuis na een week ziekenhuis.
Yippie.
Vrijdag was ik daar gelijk om bij te praten.
Er is eindelijk na 3 maanden iets gedaan waardoor het leven een stuk makkelijker is.
Ze kan weer eten en heeft niet meer zoveel pijn.
Tja daar moest ze dan 3 maanden op wachten.
Ze stond daar voor de deur, heel tenger en breekbaar maar stralend.
Deze week 2e chemo en ze keek er naar uit want de eerste is goed aangeslagen.
Ik moet er opeens weer aan denken hoe raar t is dat zij altijd benieuwd is naar mijn verhalen en hoe ik me voel terwijl J. praat en praat en praat en ik denk; mens hou toch eens je bek.
Ja BEK, dat dacht ik echt.
vriendschappen en zo
Hoewel het misschien lijkt dat ik een sociaal mens ben, is dat denk ik zelf helemaal niet zo.
Ik irriteer me snel en laat me makkelijk leegzuigen.
In dat toneelstuk ging het over 4 vrouwen die na een auto ongeluk moeten wachten op de ANWB en dan komen de verhalen en de ergernissen los.
Ze zouden een weekendje weggaan en hadden van te voren afgesproken waar NIET over gepraat mocht worden.
Nou alles kwam eruit hoor.
Dat lijkt mij nog eens wat.
Alles er uit gooien maar ja mijn grote angst is dat ik dan ook het een en ander over me heen krijgt.
En wil ik dat wel?
Wil ik wel horen wat mijn tekortkomingen zijn?
Zou jij dat durven?
Zeggen wat je dwarszit en horen wat zij van jou vinden?
Vandaag
Ik heb een heerlijk weekend gehad met mijn X.
Gisteren in Bergen erg gelachen met hem en schoonzus en ik zag hoe hij genoot hoe zij en ik elkaar zaten te 'pesten"
We hebben eindelijk de goede bank en het schilderij is ingelijst en hangt.
Ik ben vandaag voor de verandering niet chagrijnig wakker geworden en heb best energie.
Is ook wel nodig want ik moet even goed aan de gang.
Wat een prachtig najaar hebben we toch.
Was jouw weekend ook geslaagd?






