is dit nu later

Ons appartement aan de Moezel in Valwig.

Ik maak zodra we binnenkomen altijd foto's want na een uur ziet het er door mij niet meer zo netjes uit.

Ik ben nogal van het troepmaken.

Is dit nu later is de titel van een prachtig lied.

We liepen gisteren in het dorp beetje depri te zijn toen we binnen geroepen werden in een winkel.

Nou ja X dan.

Een oude kennis van vroeger uit de disco.

Ooit een mooie meid zoals we dat vroeger misschien allemaal waren en nu bijna honderd.

Nou ja 60 jaar.

Het is allemaal zo snel gegaan.

Ze zei; in je hoofd ben je nog steeds jong maar als je in de spiegel kijkt.......

ja die vreselijke spiegels die ons de waarheid vertellen.

We kunnen onszelf nog wel voorliegen en te jeugdige en te strakke kleding aandoen maar dat is alleen maar triest.

Nou ja dat vind ik dan he.

We zijn ook zo burgerlijk geworden, zei ik.

Dat was het ergste wat ons kon overkomen, burgerlijk zijn.

Wat is burgerlijk vroeg een onzichtbare vrouw vanuit een kleedhok

Ja wat is burgerlijk?

Burgerlijk is een beetje tuinieren, huisje boompje beestje, als het hoogtepunt van je dag dat kopje koffie is, geen zin meer in reizen en dingen ontdekken, Zuid-Limburg is al ver genoeg of de Moezel.

Wandelen met je hond, vaste relatie, geen wilde plannen hebben voor later.

Zoiets toch?

En burgerlijk is leuk hoor, begrijp me goed.

en trouwens al vond ik het niet leuk, het is mijn mening en wat maakt dat uit.

Het is maar de mening van 1 mens dus lekker belangrijk.

Nou ja voor mij dan wel.

Nee ik hoef geen wilde verliefdheden meer en ingewikkelde relaties, of wilde nachten in discotheken.

Met wild bedoel ik dansen hoor.

Wild dansen.

Ik ging regelmatig naar Braziliaanse clubs, feesten enz. en wat hebben we gelachen en gedanst,

Heerlijk.

Nog steeds kan ik niet stilzitten als ik die muziek hoor maar dan wel tijdens het strijken of in de tuin of in een disco die om 11 uur afgelopen is.

Of zo een middagdisco.

Daarna braaf naar huis, potje koken, TV kijken.op tijd naar bed.

Enfin ik keek rond in de winkel waar alles in de uitverkoop was.

Zag een mooie linnen broek, heerlijk voor de zomer in een mooi kleur groen.

Die heb ik nog niet.

Maat 40 dat zag ik al wat veel te groot, 38 had ze niet maar de pop droeg 36.

Pas die maar zei ze.

Ach kom op jongens, neem me niet in de zeik.

Maat 36 had je als je 50 kilo woog en geloof me dat weeg ik echt niet meer.

Nu zijn de maten heel erg veranderd dat weet ik ook wel.

De broek paste.

Ik verbeeld me echt niet dat ik maat 36 heb hoor.

maar hij paste en ik kocht hem.

Bloesje erbij voor 10 euro.

En ik was voor 40 euro helemaal in het nieuw.

Wat denk je dan als je in maar 36 past vroeg Lief toen we weer alleen waren.

Foutje van de fabriek, die kinderen hebben er gewoon de verkeerde maat op genaaid.

Op foto's ben ik gewoon een dikke tor hoor dus ik verbeeld me niets.

Reed mooie schoonzus voor ons en ik hield mijn nieuwe kleding uit het raam.

Maatje 36 gilde ik.

Als straf stuurde ze me later via app een afschuwelijke foto van ons samen.

Nou ja ik stond er afschuwelijk op en zij leuk.

Is die winkel ook wat voor mij denk je, vroeg ze mij.

Ja hoor, antwoorde ik, ze hebben ook grote maten.

(zij en ik hebben ongeveer zelfde kledingmaat hoor)

Ben even bij de eenden gaan kijken en zo schattig.

Ze zijn met zijn drieen.

Weet niet hoe dat kan maar ze liggen lekker bij elkaar dus het gaat goed.

(over burgerlijk zijn gesproken)

Kregen net uitnodiging om vanavond naar Lisse te gaan naar onze vrienden,

We gaan.

Heb er zin in.

Even onze vakanties doorpraten.

en ik trek mijn broek maat 36 aan.

Dat snap je wel.

saai verhaaltje en zo

Koblenz.

Wij vonden Koblenz erg leuk en hebben genoten.

Ik vind de duitsers ook erg vriendelijk en beleefd.

En beleefd daar hou ik van.

Wat dat betreft zit ik niet in het goede land waar de kassameisjes je begroeten met hoi en doei.

Ben er nooit aan gewend geraakt.

Waar ik wel van hou hier, zijn veel dingen hoor, het weer.

Ik hou van de afwisseling.

Gisteren 30 graden en ik deed gewoon mijn ding omdat ik wist dat het maar heel even was.

En vandaag de zachte regen en de lekkere temperatuur.

Best kans dat het straks weer stralend weer is maar regen is ook prima.

Gisteravond weer tot een uur of half elf in de voortuin gerommeld.

De vijver een beetje aangekleed.

Sjouwen met stenen doet me goed.

Moest helemaal in de vijver staan om de dingen op hun plek te doen.

Gistermiddag samen naar tuincentrum geweest om te kijken maar bijna niets gekocht zoals ook de bedoeling was.

Eerst bekijken wat we zelf in eigen tuin hebben aan planten en potten en wat we krijgen van de buren.

Kopen kan altijd nog.

We willen een zuid-frans sfeertje en gingen kijken wat een olijfboompje kost.

Niet te groot want hij moet naar binnen kunnen in de winter.

We krijgen een vijgenboompje van een vriend.

Nou lavendel en druiven hebben we genoeg.

Dan ben je al een heel end met je sfeertje.

We boffen maar met de voortuin is 7 bij 5 en half en we hebben privacy.

Wat minder boffen is is de stemming van mr. X.

Dat sloeg gisteravond opeens om en het is nog steeds zo.

Ik zie dat hij het heel zwaar heeft.

Heel erg maar ik heb even niet de energie om hem te helpen.

Ik weet dat een strandwandeling of iets anders hem goed zou doen maar ik heb al moeite om mezelf goed te houden.

Ik rust veel, sjouw veel, lees, en dat bevalt goed.

Zelfs mijn BFF heb ik nog niet gezien en hoef ik ook niet.

Tuintje, huisje, beestjes, wat boodschappjes en de man is voor mij genoeg.

Ik zou heus niet doodgaan van een wandeling op t strand maar heb ik er wel zin in?

En moet je als vrouw altijd dit soort dingen oplossen?

Is het zo erg als hij zich zo rot voelt?

Even mijn koffie opdrinken, me optutten en kijken hoe ik me voel.

Ik googlede zijn psych waar hij volgende week heen moet en man wat een mooie vrouw.

En mooie uitstraling.

Ik vind dat therapeuten niet zo knap moeten zijn.

Een van de eerste die ik had was zooooo ongelofelijk knap en leuk en grappig.

Probeer dan maar te vertellen hoe rot je je voelt en te janken dat je make-up doorloopt terwijl je alleen maar slim en grappig over wil komen in je mooiste jurk speciaal voor die dag aangeschaft.

haha.

Ik overdrijf een beetje hoor maar moeilijk was het wel.

Ben ooit eens verliefd geweest op een pschych.

Ach ik zal ik niet zijn als ik het niet ingewikkelder zou maken dan het al was.

En koffie en schrijven helpt echt .

Ik voel me alweer beter.

Krijg opeens zin om iets te gaan doen.

Buiten de deur.

Even mijn lief polsen.

Ik heb vooral zin om een heeeeele mooie film te zien, niet in de bios maar thuis in bed, dus ga ik vast kijken of ik er een kan kopen.

Of op MP.

Het wordt vast weer een goede dag.

En ik heb een heel saai verhaaltje over een eend.

Lees maar niet verder.

Sinds een paar weken is er hier in de sloot/meertje een grote eend.

Muskus eend.

Heel alleen en ik meen te weten dat die altijd trouw blijven aan hun partner.

Toen ik 1 km verderop bij vriendin koffie ging drinken zag ik er daar ook een en toen dacht ik; die horen vast bij elkaar.

Ja ik zie overal de romantiek.

Ik dacht eraan om dierenambulance te bellen maar onze buurman bleek er ook al mee bezig geweest te zijn, en ach, hij is best stoer en bot af en toe (man van BFF) maar hij maakte zich ook zorgen.

En zo zorgde hij dat de eenden samenkwamen.

Gisteravond kwam mr. X na het uitlaten met een foto van het stel.

Ja stom he, maar ik kan daar dus helemaal blij van zijn.

Ik ga ze vandaag eens opzoeken.

Saai he.

Je was gewaarschuwd.

stenen op de maag

Aan de voortuin hadden we nog niet veel gedaan.

Tot zo een 10 dagen geleden ik een vijver bestelde en mr. X aan de gang ging.

Vijver is gevuld.

Gisteren via MP binnen een uur stenen op kunnen halen.

Ik moet ze nu stuk voor stuk schoonmaken van hem.

En zo mak als ik ben, ik luister.

Het is trouwens best leuk werk.

En vooral goed voor me.

Zo was ik gisteravond bezig met stenen en de achtertuin even wat minder wild maken want echt ik vond er echt niets meer aan.

Veel te onrustig.

Mr. X was eten met zijn dochter dus ik zag mijn kans schoon en haalde een vlinderplant helemaal weg,yeeeeeh, en knipte hier en daar dingen kort of trok ze er helemaal uit.

Hehe wat een rust gaf dat en ik zag planten die ik helemaal vergeten was en die ik toch een kans wil geven om te groeien.

De hortensia zie we nu opeens ook net als de passiebloem.

En tussendoor de stenen weken en afborstelen en in bak met schoon water.

Super goede therapie voor mij.

Oh en zie ik eindelijk mijn geliefde vijgenboom goed.

Twee jaar geleden gekregen in een pot en nu meer dan 2 meter hoog en vijgen.

Ik ben trouwens ook helemaal blij met mijn (gratis) stenen.

Mijn moeder beweerde dat als je een steen goed vasthield en bepaalde gedachten erin stopte en die dan weer aan een ander doorgaf diegene de gedachten kon "lezen"

Hoewel ik dat niet geloof hou ik van dit soort verhalen.

en doe ik als of het kan.

Net als een kind echt wel weet dat een pop geen echt kind is maar toch doet alsof.

Pfff als ik al die stenen moet "vullen" ben ik wel even bezig.

En de stenen met negatieve gedachten gooi ik heel ver weg in het water.

Verzuipen.

Ik mis het neefje vreselijk.

Het jong woont hier vlakbij.

Kwam zijn moeder kort geleden tegen die niet wist hoe snel ze moest vertellen hoe gelukkig ze was met alles.

Ze had promotie gemaakt, ging op vakantie, en weet ik veel wat allemaal.

Ik merkte dat ze veel uitdrukkingen gebruikt die ik ook gebruik.

Kan ook niet anders we zijn ooit zo close en zo lang met elkaar om gegaan.

en ze wilde zo graag alles wat ik had dat ze zelfs mijn manier van praten had overgenomen.

Ze vertelde dat het neefje in Zwolle ging wonen.

Ik liet het niet binnenkomen maar de dagen erna begon het pijn te doen.

Stel dat het echt zo is dan zie ik hem echt nooit meer.

Nu ook al niet hoor maar nu is de kans er dat ik hem tegen het lijf loop.

Ik wil hem zo graag zien maar nee heb je en NEE kun je krijgen.

en ik kan in dit geval niet tegen NEE dus ik laat t zo.

Dit soort situaties accepteren werkt het best voor mij.

Zoals eerder gezegd ik heb geen zin meer in de kruimeltjes die ze op de grond gooien en waarvoor ik jarenlang dolblij bukte dat ik een kruimeltje kreeg.

Zeer vernederend.

Ik zie het bij mr. X met zijn kinderen.

Ik walg er van.

Wat verbeelden sommige mensen zich wel.

Ik doe er niet meer aan mee.

Gisteren had ik net hier geschreven dat ik even veel rust wil toen vriendin I. belde of we mee uit eten gingen.

Haha, de verleidingen liggen constant op de loer.

Gelukkig kon X niet maar ik denk niet dat we het gedaan hadden.

Nou ja hij wil wel hoor, mijn feestvarkentje, maar voor mij was t beter om te snoeien en stenen te wassen ;-)

Hij is nu gaan varen.

Hij begint volgende week met therapie en ziet er erg tegenop.

Ik vind therapie heerlijk.

Mensen die verplicht naar je moeten luisteren terwijl jij al je vuil eruit gooit.

Hij heeft geen idee wat hem te wachten staat en daarom vindt hij het moeilijk.

Ik ben er blij mee.

Ik hoop dat hij leert inzien wat zijn valkuilen zijn.

En zo komen we de zomer wel door.

Beetje genieten, beetje balen, beetje verdriet, beetje hoofdpijn, beetje leuke afspraken, beetje veel lekkere salades eten, beetje varen, beetje lachen, beetje wandelen.

Oh ik weet niet of ik dit al verteld heb maar ik vries allerlei soorten fruit in.

Vooral mango (in stukjes) en aardbeien.

Zorg dat  je kokosmelk of slagroom of Griekse yoghurt in huis hebt en als je trek heb in een ijsje, hmmmm,

doe bevroren mango in de blender met kokosmelk en pureer en dan heb je een heerlijk softijsje.

Ik doe er kokosschaafsel bij.

Echt je likt de blender gewoon uit, zo lekker.

Ga zo weer even fruit inslaan.

Kan niet wachten.

oplossing?

met deze boot gingen we.

Hebben jullie dat ook dat je voor een ander precies weet wat hij/zij moet doen?

Maar dat je voor jezelf het soms helemaal niet meer weet?

Ik vind het fijn als mr. X een probleem bij mij neerlegt waar hij niet uitkomt.

Soms weet ik meteen de oplossing en soms moeten we even praten en dan weten we het ook.

Nu moet ik zeggen dat hij het voor mij ook regelmatig oplost hoor al zijn dat vaak praktische dingen.

Zo ook met ons reisje naar de Moezel.

Maandag werd ik gek van mijn eigen gepieker; wel doen of niet doen?

Het ene moment wist ik het zeker, om dan een uurtje later in paniek te raken bij de gedachte.

Boeken zei X.

En donderdag weg.

Ik luisterde en er kwam zo een rust over me heen.

De spullen  pakte ik op de laatste dag in en nam zo weinig mogelijk mee.

We wisten wat voor weer het ging worden dus dat scheelt.

Wat is het belangrijkste dacht ik; medicijnen, camera, ID, zon en leesbril.

De rest is bijzaak.

Kun je allemaal kopen mocht je het niet bij je hebben.

En toch zit het niet goed in mijn hoofd.
Ik heb hele rare gedachten.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Dokter, psych, met vriendin praten, paar dagen heel veel stilte en zo min mogelijk indrukken, of veel rust maar ook afspraken, mr X in vertrouwen nemen?
Of wachten tot het overgaat, want het gaat immers toch altijd over......toch?
En waar komt het vandaan?
Had ik dit vorig jaar ook rond deze tijd?
Enfin schrijven al is het nog zo vaag helpt al een beetje.

Het lullige is dat ik zo een leuk leven heb.
Het is toch zo!
Zoveel dingen meer dan sommige andere mensen.
Jullie weten toch wat ik bedoel he, als je al een huis hebt in een buurt waar je zo graag bent met een fijne man, hondje, en geen financiele zorgen ben je toch al vreselijk rijk.
Dat besef ik echt wel en daarom kan ik zo boos op mezelf zijn al is dat onzin want het is nu eenmaal mijn ziekte die me zo maakt.

De hoofdpijn begint al te zakken.
Mr. X is naar zijn vadertje toe.
En vanavond gaat hij uit eten met zijn dochter.
Hij was bij de arbeidsarts en moet eind september terugkomen.
Hij krijgt binnenkort therapie.
Het gaat best goed met hem.
In ieder geval geen schuldgevoel meer.
Dat scheelt en is een teken dat het goed gaat.
Wel merk ik dat hij erg onzeker is en zich moeilijk kan concentreren.
Best een veel korter lontje dan ik gewend ben.
Is veel sneller geirriteerd naar mij toe .
Maar nog steeds geen reden om hem in te ruilen hoor want het is nog steeds niet heel erg.
Vanmorgen kreeg ik weer een aardbeienontbijt in de tuin.
Ik krijg het iedere keer als het mooi weer is, ontbijt onder de boom, maar de kunst is om het iedere keer weer bijzonder te vinden en dat lukt mij.
Ik eet iedere dag aardbeien maar het is iedere keer weer heerlijk.
Kopje koffie erbij met opgeschuimde melk.
De stilte om ons heen, konijntjes en kip die nieuwsgierig en verwachtingvol kijken wat we aan het doen zijn en of er iets lekkers voor hen bijzit.

Ik denk dat ik het weet;
gewoon genieten van ons huis en tuin, beetje lezen, tuinieren, dingen verzinnen voor onze voortuin met vijver en samen op stap gaan naar tuincentrum.
Tuurlijk vriendin zien (meisje met rode haar). hier 300 meter vandaan.
NIET meer wilde plannen als een feest organiseren of een paar dagen weg.
Deze week heel rustig aan doen tot het weekend.
Dan kijken hoe het gaat.

Kijk zo vind ik toch een oplossing.
Mochten jullie tips hebben; ga je gang.


eerst pijnstiller voor die koppijn

terug op het nest

Mijn hemel wat een chaos in mijn kop.

Maar het goede nieuws is dat we een paar dagen naar de Moezel verdwenen.

Dat we prachtig weer hadden.

Een mooi appartement in een schattig dorpje bij een kunstenaars echtpaar, 300 meter van de

Moezel waar we onze Sofietje heerlijk konden uitlaten of op een bankje konden zitten.

We hebben prachtige dingen gezien en dat begon al de eerste dag waar we naar Koblenz gingen.

Daarna via de Moezel naar ons stekje vlak bij Cochem.

Het voordeel van mij zijn is dat ik me zo kan verbazen over dingen waar anderen zo voorbij lopen.

Stenen, vlinders, druiven, plantenbakken, vrolijke mensen, lieve schattige kindjes, hele grote boten, ruines, kastelen, huizen, heerlijke terrasjes met koffie, aardige mensen die best een praatje met me wilden maken maar die ik niet verstond, hele grote lekker ijscoupes die ik niet mag maar voor 1 keer zondigde.

Het weer was heerlijk tussen de 20 en 24 graden.

Veel gelopen en gezien.

Gisteren een boottocht gemaakt of eigenlijk 2 op zo een grote boot naar een dorpje waar je opeens het gevoel had dat je in een sprookje was beland.

En dan als hooptepunt;

weer thuiskomen.

Ha, was is dat heerlijk.

De grote kers op de taart.

Zoveel mooie dingen gezien en dan op de beste plek op aarde eindigen.

THUIS.

Ik heb deze keer godzijdank geen heimwee gehad.

Niet naar mijn vriendinnen of huisdieren.

Daarvoor was het daar toch te gaaf (wil niet ieder keer woord mooi of prachtig gebruiken.)

Overal waar je keek schoonheid.

Lief had nog geen zin om terug te gaan.

Die zou zomaar een vakantieganger kunnen worden met een andere vrouw.

Heb vanmiddag al geslapen in ons bed en TV gekeken.

Wat had ik daar zin in TV kijken.

Wat een heerlijk bed/TV/badkamer hebben we toch.

En tuin.

Ja dat heb ik best gemist het ontbijten of eten in de tuin.

Vanavond gelijk weer hier gedaan.

Zalm uit de oven gekookt en geserveerd door mr. X hem zelf.

Die had zich ook meteen op de vijver geworden en ja die is af en vandaag gevuld met water.

Nu de afwerking van de randen en plantjes in en om.

Linda wat lief dat je bezorgt was.

Het is ook niet mijn stijl om zomaar niet meer te schrijven maar het is nogal oorlog in mijn hoofd.

Ik hoop dat het weer van tijdelijke aard is.

na het feessie

Moest heel erg aan dit filmpje denken toen er een paar dagen geleden een drone over mijn tuin vloog.
Ik had gewoon zin om dat ding uit de lucht te knallen.
Kon geen tak vinden.
Wat moet een drone boven mijn tuin ?
Ik draag in mijn tuin dingen die ik nooit buiten de poort zou dragen (anderen wel hoor) en sowieso wil ik niet gefilmd of gefotografeerd worden.
Zocht gisteravond of ik het filmpje (van aap) terug kon vinden en we konden wel zusjes zijn.
In ieder geval hetzelfde idee.

Het gaat gewoon niet goed met mij.
Getver de getver.
Angstig en depressieve gevoelens.
maar ik blijf vindingrijk.
Moest gisteren naar een feestje in Amstelveen en gebruikte geen navigatiesysteem, tom tom of routenet maar een oude telefoonboek.
Voorin een kaart van die plaats.
Met telefoonboek naast me vond ik in 2 keer de weg.
Gelukkig kon ik hier en daar eventjes mijn gevoel kwijt.
Ik voelde me ook beetje zielig zonder mr. X.
En onveilig.
Onzin natuurlijk maar t was wel zo.
De gastvrouw en man hadden hele lange tafels gemaakt in de tuin met witte tafelkleden en bloemen.
Zag er prachtig uit.
De dames hadden zich ook mooi gemaakt.
Fijn om ze allemaal weer te zien en te horen over van alles wat ze meegemaakt hadden of nog mee gingen maken de komende tijd.
Ook leuk om de mannen weer eens te zien
Die vermaakten zich ook prima.

De poezen des huizes.

Een paar dames besloten om een uitje naar de chip.pendales te plannen.

Je weet wel.

Ze gierden het uit bij het idee.

Ze waren er eerder geweest.

Of ik ook mee ging.

NEE zei ik.

Echt dames, ik moet er niet aan denken.

Nou ja zo erg lijkt het me niet want ik hou van show en muziek en dans maar een beetje zonde om mijn energie daaraan uit te geven.

Ik ga liever naar klassiek ballet.

Lastig was dat, een francaise nog wel, maar bleef zeuren dat het zo leuk was en dat ik mee MOEST.

Non merci.

Die francaise, ik kende haar nog niet, was echt heel dwingend de hele avond.

Ik hou daar niet van.

Volgens haar had ik nog nooit de goede therapie gevolgd want voor alles was een oplossing.

Bien sur ma cherie, maar laat mij met rust.

Aan kanker ga je dood omdat je negatief gaat denken en zo.

Ik vind het echt prima dat ieder zijn eigen geloof heeft en ik luister er ook graag naar maar doe niet alsof wat jij geloofd het enige ware is en IEDEREEN zo moet denken en doen.

Ik weet dat ieder zich bij onze groep mag aansluiten en ik daar niet over mag beslissen maar deze krijgt van mij 3 rode kruizen.

Verlaat aub het toneel.

Ik kwam trouwens wel met een fijn gevoel thuis hoor.

Ik hou van nagenieten.

Was ook weer blij om mijn Soopje weer te zien.

Mijn mr. X is weer vanuit Ede op de terugweg op de brommer.

De mannen vroeger al waar hij was en toen ik vertelde van zijn avonturen zag ik dat ze allemaal het heel leuk vonden om op deze leeftijd te toeren op zo een ding uit je jeugd.

Haha.

Wij de chi ppendales, zij de brommers.

Morgenavond komen meisje met rode haar en man bij ons eten.

Veel bij te kletsen.

Zij was naar haar zus, hij vissen in Ierland, X naar Ede.

Leuk om elkaar van alles te vertellen.

Appte ook mijn oude middelbare schoolvriendin L. of we binnenkort konden afspreken en daar reageerde ze heel enthousiast op.

Aan vriendinP. gevraagd of ze van de week tijd had maar dat had ze niet mits ik wilde praten.

Dat vond ik wel heel lief.

Ik wil wel praten maar kan ook later.

Ik ga van de week naar vriendin met de grote mooie tuin met mooieschoonzus die gek is op tuinieren en daar wil kijken.

Je kan dus niet zeggen dat ik qua aanwezigheid alleen ben.

Daar mankeert het niet aan.

Ik ga even mijn troepjes opruimen voordat de heer des huizes er weer is.

weekend

Zien jullie het beest in de struiken?

Ik genoot gisteren van het alleen zijn.

Het gaf zo een rust.

Zo anders dan als je samen bent.

Dat ligt absoluut aan mezelf hoor maar ik ben dan toch steeds met de ander bezig.

Hij geniet daar in Ede van zijn weekend .

Dus iedereen tevreden.

Vandaag dus feest van ons buitenlandse vrouwenclub.

Ieder maakt een gerecht uit het land van herkomst.

Ik had veel plannen voor vandaag wat er allemaal moet gebeuren maar natuurlijk ga ik dat niet redden en ga ik me gewoon richten op de boodschappen en het gerecht.

Ik ga salade nicoise maken.

Salade uit Nice en daar woonde ik vlakbij.

Op het feest van Lief had ik het ook gemaakt en ze vonden het lekker.

Gisteren keek ik , ik dacht heel even, naar Geer en G.oor.

Volgens mij een herhaling.

Ik lag echt een paar keer in een deuk hoor.

Was ook erg ontroerd door de 2 oude mensen die verrast werden.

Schoot vol.

Als je ze kunt verdragen die G en G zou ik toch kijken.

Er was een oude dame die nog graag op de motor wilde rijden, nou ja achterop.

Ze had geen benen meer.

Je zag haar zo genieten maar je zag de motorrijders om haar heen dat ook doen.

En een meneer kreeg een nieuwe keuken, al kookte hij nooit en deed een jonge buurvrouw dat iedere dag voor hem, en kreeg hij nieuwe bank en werd zijn kamer gewit.

De man was zo blij.

En hoe bijzonder zo een buuv.

Schaamde me een klein beetje.

Uiteindelijk zijn ouderen gewoon jonge mensen in een oud lichaam.

Ze kunnen niet veel meer maar ze willen nog wel.

Echt als je het gezicht zag van die dame achterop die motor.

Er is iets wat ik me afvraag.

Wij wonen in de buurt van Schiphol.

Toen we gingen verhuizen hebben we er echt rekening mee gehouden dat we zo min mogelijk lacht zouden hebben en dat hebben we ook.

Je ziet en hoort ze wel maar ik heb er geen last van.

Nu hoor ik vaak mensen die wel heel veel klagen over de overlast en het klopt hoor want in sommige buurten is het ook veel erger dan hier maar......

en dan komt mijn  verbazing, ze vliegen zelf allemaal regelmatig soms wel 5 keer per jaar voor vakantie en zo.

Ik vraag me dan af;  mag je dan wel klagen?

Moet je ze niet boycotten?

Ik vind het onzin om te zeggen dat ze maar moeten verhuizen want ik ben zelf zo blij om hier te wonen vanwege dat ik hier vele mensen ken.

Ik vind ook dat je mag protesteren en zo maar dan moet je ook niet meer vliegen.

Wat vindt jij?

Kijk ik vind het vreselijk zoals er hier met dieren omgegaan wordt en weiger dan ook het kleinste stukje vlees in mijn mond te proppen.

En ik was gek op vlees hoor.

Maar ik zou toch niet mogen zeuren als ik dat gewoon blijf eten?

Ik ga maar eens beginnen met wat ik moet doen.

Was ophangen, de troep die ik in 1 dag maak opruimen, boodschappen en salade maken.

En mocht ik nog energie hebben nog even wat dingen buitenshuis.

fijn weekend.

niet in de put zitten of vijver eigenlijk

Niet in scene gezet.
Keek uit het keukenraam en hij zat in zijn vijver te pauzeren.
De stenen die je zien komen er omheen, sterker nog er zijn al 3 lagen met hier en daar een opening om plantjes doorheen te laten groeien.

Vanmorgen is hij vertrokken op zijn Krei.dler voor een weekendje 100 km verderop met nog zo een bijna 40 brommerliefhebbers.
En zin had hij.
En ze hebben mooi weer.
Ze kregen gisteravond pas de bestemming te horen.
Ede.
Ik ben heel benieuwd naar zijn avonturen.

Voor mij is het tijd om mezelf bij de kladden te pakken.
Ik voel me af en toe wegglijden in een put.
Niet heel diep, kan veel erger maar het voelt niet goed.
Angstig en onrustig.
Wel afgewisseld met goede momenten.
Ik laat me altijd even een tijdje gaan maar dan pak ik mezelf weer op.
Ik weet nooit wat goed zal helpen, rust of juist eruit en weer eens afspraken maken met vriendinnen.
Even uitvinden of gewoon beiden doen.

Soop heeft voor rust gekozen en ligt nog op bed.
Haha.

Morgen ons jaarlijks feest die ik verleden jaar in het leven heb geroepen.
Feest van mijn vriendinnen club met de mannen en eventueel kinderen erbij.
Dat was verleden jaar een groot succes hier.
Dit jaar bij iemand anders in de tuin waar ik nooit eerder ben geweest dus leuk.
Zo een 30 man geloof ik.
Moest X wel beloven dat ik zou gaan want die kent mij.
Jammer dat hij er niet bij is want hij kent de meeste mannen onderhand ook goed.
Met sommigen zijn we al verschillende keren een weekend in Limburg geweest.
Eigenlijk zou ik moeten beseffen dat zo een club best bijzonder is.
Zoals ik al vaker heb vertelt sommigen ken ik al meer dan 20 jaar.
En de rest toch al gauw 15 jaar.
Uit die groep zijn ook weer groepjes ontstaan zoals bijv. een groep spaanstaligen.
En met de groep Zuid-Limburg  (hoewel iedereen welkom was hoor) ga ik het meeste om.
Zo ging X woensdag varen met vriendin J. die familie over had uit haar geboorteland.
Ze vertelde hier dat ze een boot wilde huren en toen zei hij meteen, onzin, ik vaar jullie wel rond.
Ik was best trots op mijn vent.
Ze hebben het ook heel leuk gehad en ik ook hier  helemaal alleen.

Dan moet meisje met het rode haar ook weer eens terugkomen.
Ze logeerde een week bij haar tweelingzus.
Ze hebben het heerlijk met elkaar.
Ik krijg foto's en verhalen via de app.
Ik heb haar niet echt gemist maar zal blij zijn als ze er weer is.
Gek he, in de Ardennen miste ik haar vreselijk maar nu ik thuis ben heb ik nergens last van.
In de Ardennen miste ik sowieso iedereen tot aan mijn lievelingskip en dikke cavia's aan toe.
Haha. Het is echt erg hoor om je cavia te missen.
Ben je een volwassen vrouw.
Gelukkig durf ik er voor uit te komen al zou ik het je niet aanraden want ik weet niet of ik nog serieus genomen wordt.
Mijn moeder kon ook een drama maken van een dode kip of cavia en ik dacht; mam stel je niet zo aan.
Ik vind trouwens mensen die zo dol op dieren zijn altijd een beetje raar.
Aan de andere kant snap ik niet dat anderen het niet hebben zoals ik.
Wat is er leuker, mooier, rustgevender dan dieren?

Goed voordat ik nog meer onzin eruit kraam ga ik afsluiten.
Geniet van jullie weekend.

ik zeik ook

Zo.
Net Lief en mooieschoonzus uitgezoend en uitgezwaaid
Ze gaan de hele dag fietsen en samen ergens lunchen langs de Kaag.
Vroeg nog even aan haar of ze onze tuin niet te druk vond worden.
Vond ze niet.
Ik namelijk opeens wel.
Is het door opmerkingen van 2 personen of is het echt omdat alles zo snel en tierig groeit?
Ik wil me niet laten beinvloeden door anderen.
Nou ja dat wil ik best wel als het maar bij mij past.
Zelf zou ik heel graag de vijgenboom beter willen zien maar die valt niet op tussen de rest.
Ben al een plannetje aan het maken voor volgend jaar.
Gewoon tijdens het ontbijt.
Zitten we dan samen met Soop tussen ons in tijdens het ontbijt naar alles te kijken en wat anders en beter kan of moet.
Heerlijk zo een tuin.
Ik ben blij dat ik altijd kijk naar wat ik heb en niet naar wat een ander heeft.
Ik blijf het gras bij ons nog steeds groener vinden dan bij de buren/
Figuurlijk dan want we hebben geen gras.
Wel grassoorten dus dat telt ook.

Koppijn; heb ik nog steeds.
Dat is balen.
Wat die visite betreft, ik kan makkelijk NEE zeggen maar het ging er mij om dat X dat niet deed en ik ga dat niet doen als het zijn vrienden zijn.
We kregen inderdaad wat ruzie toen ik zei dat ik dit absoluut niet meer wilde maar de hoofdpijn zakte wel en we gingen gewoon weer als leuk stel naar boven.
Het is werkelijk af en toe hard werken om een relatie leuk en gezellig te houden zeker in een ongewone situatie zoals nu maar ik vind dat we het goed doen.

Ik genoot gisteren wel ongelofelijk en vandaag weer van het alleen zijn.
Wat kan een mens daarvan opknappen zeg.

Dinsdag waren we een dagje naar Breda.
Was er nooit geweest en ik heb genoten.
Wat nieuwe kleding gekocht.
Een jurk, een vest en een shirtje.
Ik wilde zo graag een zomerjurk.
Die heb ik dus nu.
Ik hield hem gelijk aan.

Mijn auto is volgens mij al weken niet van haar plek geweest.
Vandaag zal ik wel moeten denk ik want er is van alles op van waspoeder tot kippenvoer.
Ik heb geen flauw idee welke datum we zijn maar wel dat de dagen voorbijvliegen.
Mr. X is alweer 2 maanden thuis.
Oh, heel erg, vandaag begon de discussie zwarte piet weer op FB
Ik zat me al af te vragen wanneer het dit jaar ging beginnen.
Eigenlijk irriteert het me zo dat ik denk; schaf maar af
Aan de andere kant wij zeiken echt overal over.
Vaderdag, Moederdag, kerst, verjaardagen.
Alles is een punt om te zeiken.
Stelletje ondankbare wezens zijn we eigenlijk.
Mijn schoonzus (vrouw van mijn broer) kon iedere kerst zo zeiken dat ze weer een dag naar haar moeder moest.
Ik heb die dag een paar keer meegemaakt daar.
Moeders kookte van alles en ik vond het zeer gezellig.
Zat schoonzusje daar met chagrijnige kop.
Nu zou ze vast een miljoen overhebben om kerst met haar moeder te kunnen vieren.
Let wel ik val onder dezelfde categorie als schoonzus hoor.
Zo mis ik regelmatig de feestdagen bij ex schoonfamilie en waren ze in mijn fantasie altijd zooo leuk.
Haha.
Dan zat er weer een dwangbevel in de brievenbus.
Mijn (ex) schoonouders woonden in FRankrijk maar kwamen vaak naar NL en als ze er weer waren kregen we dus een kaartje in de bus dat ze het leuk zouden vinden als we zaterdag kwamen eten.
Klonk als een uitnodiging maar dat was het niet.
We MOESTEN en we gingen.
Net als de rest van de familie.
Als je niet ging belde schoonpap op om te vragen of we wel beseften wat we mamsie aandeden.
En mamsie was nou niet bepaald van het vrolijke soort zo onder ons gezegd.
Dus we gingen toch want ja mamsie "verdrietig" maken dat wilde niemand.
Nu is het gewoon een grappige herinnering .

Ach zo af en toe is la vie best belle.
Weet je wat me ook zo irriteert; ja maar je moet zelf de slingers ophangen.
Verzin aub eens iets anders.
Ik heb X al gewaarschuwd dat hij in mijn rouwadvertentie zelf een rijmpje moet verzinnen en niet iets wat al duizend keer gebruikt is.
Hoeft niet eens te rijmen als er maar in staat hoe geweldig en grappig ik was.
Zoiets.

Geniet van het mooie weer.
Of zeik erover.
Alles mag.

even spuien

Saartje3

Het gaat een beetje moeilijk.
Is heel normaal in mijn leven, hoor bij wat ik heb maar toch maakt het me iedere keer weer een beetje bang.
Stel dat het deze keer echt niet overgaat?
Het gaat altijd weer over.
Duurt soms wat langer of korter dan de keer er voor.
En soms is het gewoon vals alarm.

Ik voel veel stress in het lijf, ben angstig, niet vrolijk, pijnlijke herinneringen komen weer boven, mis het neefje heel erg, en nog een paar vage dingen
Sinds vandaag weer koppijn en die was best lang weg geweest.

Terwijl iedereen (ik overdrijf hoor) wil buggijumpen, uit een vliegtuig springen of een reisje maken waarmee je minimaal 18 uur in een vliegtuig zit (anders is het niet interessant) wil ik buiten ontbijten, plantenvoedsel kopen en nieuw kleur lippenstift, veel lekkere salades eten, poeren in de tuin, af en toe mooi filmpje (thuis) en zo op zijn zijn iets leuks met een vriendin of de heer des huizes.

Zo kroop ik gisteravond achter mijn computer om wat dingen op te zoeken en te regelen gewoon lekker ontspannen terwijl X zat te bellen met de weduwnaar en opeens het gesprek werd afgebroken.
Hij komt zo nog even langs.
Merde, het is al 21.30
Misschien vinden jullie het leuk onverwachts en laat visite van iemand waar je zo goed als niets mee hebt maar ach dacht ik, hij komt niet voor mij.
Mis.
Het nam het vrouwtje mee.
En het is best een lief vrouwtje maar ook met haar heb ik NIKS.
Ik ben niet zo onbeschoft, jammer hoor, dat ik gewoon op mijn plekkie in de serre achter de computer bleef zitten en ging er dus bij.
En ja toen voelde ik de spieren zich al spannen en de koppijn op komen.
Nu kan jij denken; waarom ben je er dan bij gaan zitten?
Nou omdat ik rekening hou met mijn vent.
Ik wil gewoon aardig voor hem zijn maar ik bedenk wel;
is hij zo aardig voor mij? want dit is 2e keer in 1 week,
Van te voren plannen  vind ik acceptabel en soms is het ook geen probleem maar soms ook wel.
Nu ben ik ook nog een boos dat ik hoofdpijn heb.
Lag te laat in bed waardoor ik dan niet kan slapen.
Was vergeten mijn beestjes in de tuin eten te geven en erger, ze hadden geen water.
Kwam ik vanmorgen achter en we gingen op pad dus alles moest snel, snel.
En dat haat ik dus.

Ik besluit nu even dat ik het tegen hem ga zeggen, hij weet het heus wel hoor, en dat ik weer even op de rem trap wat dit betreft want ik voel me gewoon kl...  euh ik bedoel rot.
Hij zal pissig worden en iets zeggen als, ik voel me gevangen of zoiets, dan zeg ik ga lekker terug naar je (h)ex of iets in die trant.
Dan ga ik naar boven want is hij niet meer te genieten en over een half uur of morgenochtend is alles weer oké.
Of niet maar dat zien we dan wel weer.

maandag

Ik vind dit weer heerlijk.

Beetje regen, veel zon, goede temperaturen.

Zaterdag een hele leuke avond bij vrienden I en E gehad en lekker gegeten.

Goede gesprekken gehad.

Blijkt vriendin die ik al 15 jaar ken in andere levens te geloven.

En dat je boete moet doen voor fouten in eerdere levens.

Kinderen zoeken hun eigen ouders uit voordat ze geboren worden.

Als ik iemand nuchter vind of is het vond dat is het haar wel.

Ik wist wel dat er ïets "was omdat ze vaak spirituele avonden organiseert maar dit vond ik wel heel erg verrassend.

Haar gezin gaat daar absoluut niet in mee.\

Iemand die we kennen is ernstig ziek en gaat het niet redden.

Als iemand gezond en zen leefde was zij het wel dus ik sprak mijn verbazing uit.

Volgens I. was het iets uit een ander leven wat nog goedgemaakt moest worden.

Ik stond helemaal paf.

Weet dat de zieke kennis daar ook zo over denkt, dat van die andere levens.

Ieder mag geloven wat hij wil hoor want wie zegt dat mijn theorie de goede is, maar ik was zo verbaasd dat mijn vriendin zo dacht.

Ik moet er echt niet aan denken hoor dames, nog een (paar?) leven er bij.

Vond 1 leven meer dan genoeg.

Zag weer een indrukwekkende film.

En ja de films die ik kijk zijn zelden leuk.

The broken circle breakdown.

Belgische film met prachtig acteerprestatie.

Als ik kon huilen had ik het zeker gedaan.

Ik kijk vaak in het weekend naar de late films, arthouse, ben ik dol op.

maar er wordt dus weinig gelachen.

X wordt altijd pissig dat ik dit soort films kijk omdat hij weet hoe gevoelig ik daarvoor ben en hij geen zin heeft in een depressief vrouwtje de volgende dag. Haha.

De zondag verliep rustig, met koffie in de tuin, slapen, wandelen.

We kregen vanmorgen het verzoek of we niet meer met 5 personen op zondag bij pa willen gaan zitten.

Ik riep dit al tijden maar ja ik ben van de koude kant en moet mijn kop houden.

Wat weet ik er van.

Ik zou bijna bericht terug willen sturen van; IK zei het toch?

maar ja het bericht was niet aan de koude kant gericht want wij mogen best opdraven en dingen doen maar verder; mondje dicht.

Schoonvadertje had bij de verpleging aangegeven dat het dan zo druk was in zijn hoofd.

Zelf mr. X wil niet naar mij luisteren he.

Enfin ik leid mijn leven wel ook al luistert er niemand naar mij.

De arme mr. X sloeg zaterdag keihard op zijn hand tijdens het werken aan de vijver.

s"Avonds werd hij door de pup van de vrienden in zijn andere hand gebeten.

En slikte hij een te hete aardappel door waardoor vandaag koffiedrinken gevoelig was.

Sorry maar moet een beetje lachen hier achter mijn toetsenbord.

Vandaag blijven we thuis.

Hij gaat verder met de vijver.

Ik in het huis.

Moet een lijst met taken afwerken van mezelf.

Ik hoop dat jij ook genoten hebt van jouw weekend.

Bonjour juli

jammer genoeg niet in mijn tuin maar in Appeltern.

En zo was het weer juli.

Wat staat er in de agendag.

Volgende week een feest van mijn club vrouwen inclusief hun mannen.

De mijne is er jammer genoeg niet bij want die gaat met nog zo een 30 man op hun oude brommer een weekendje weg, 100 km verderop.

Bestemming is nog geheim.

En over een paar weken gaan we varen in Leiden met onze vrienden uit Lisse.

Wie kent ze niet.

En dat was het.

Geen reis naar Dubai, geen cocktails op een hip strand in Bloemendaal, niet naar restaurants waar BNérs komen en waar je dan selfies kan maken

Dus niets interessants voor op FB waar het leven geweldig is.

Waar records gebroken worden in weet ik veel wat.

feesten, kinderen die naar universiteit gaan of juist afstuderen.Over gelukkige mensen gesproken

Kwam de moeder van neefje en nicht tegen.

Het ging Zoooo goed met haar.

Ze had net promotie gemaakt.

Haar partner was zoooo leuk en ze konden zo lachen samen.

Ik vroeg bijna; o zuipt ie niet meer zoveel en heeft ie geen losse handjes meer?

Ja je weet hoe belangstellend ik kan zijn he.

Ze gingen veel op vakantie en wilden een huisje kopen in FRankrijk.

Goh zei ik wat jammer ik heb er net een verkocht.

Ze zorgde zo goed voor haar moeder, waar ze nooit naar omkeek en echt ze gebruikt dezelfde uitdrukkingen als ik.

Nou ja echt een FB leven zeg maar.

Je kent het wel.

Mr. X is natuurlijk met de vijver bezig.

Ik wil niet gestoord worden, riep hij nog.

Dat heeft ie van mij.

Ik sluit me regelmatig op in de slaapkamer met die woorden.

Ik vroeg nog of hij bedoelde met niet gestoord; niet gek gemaakt worden of niet lastig gevallen.

Ja dat is nogal een verschil.

Vijver is volgens mij over een week kant en klaar hoor.

Gister appie met uitnodiging om te komen eten bij vrienden en de baasjes van haar 

Zij is mijn vriendin en X is bevriend geraakt met haar man.

Is het geen snoetje dat hondje?

Gisteren fijn op terras gezeten met een andere vriendin.

Even bijgekletst.

Ik kon er naar toe lopen en Soop ging mee.

Misschien dat Lief en ik nog een paar dagen naar de Moezel gaan deze maand.

Ik vind het daar zo mooi maar eerlijk gezegd als ik weer aan mijn heimwee denk, weet ik niet of ik het er voor over hebt.

Aan de andere kant om de rest van mijn leven thuis te blijven vind ik ook wat.

We hebben besloten om niet te beslissen.

Als we gaan is het de week van 17 juli en tegen die tijd kijken we wel.

Ik heb gisteren 2 franse films gekeken op TV.

Eentje met Alain Delon en dat was even terug in de tijd.

Ten eerste omdat ik vaak naar de bios ging met vriendin uit Mozambique die ook verliefd was.

Ten tweede speelde zich af in Parijs en ja daar woonde mijn grootmoeder en ken ik het best goed.

De andere film heet A perdre la raison.

Over hoe het leven van een jong verliefd stel veranderd met de jaren en eindigt in het grootste drama die je maar voor kunt stellen.

Als ik het goed begrijp is het waar gebeurd.

Enfin weer een fijn verhaaltje voor het slapengaan.

Ik ga er een leuke dag van maken in en om het huis.

en vanavond dus naar vrienden.

A bientot mes amies.