Mijn hobby consuminderen en ontspullen

 Opa en kleinkind planten een boom.

Zie je houten plantenbak met olijfboom?

Die heeft de X gemaakt van een pallet die de buurman weg wilde gooien.

Met zelfde pallet is hij nu nog zo een bak aan hem maken, kleiner en ook met wieltjes om de parasolvoet in te plaatsen. Er komt ook grond in en plantjes.

-------

Consuminderen en ontspullen kun je eigenlijk ook zien als een hobby.

Ik zie het zo in ieder geval.

Het is leuk en maakt je creatief.

Ik ga niet zeggen dat ik HET GROTE VOORBEELD ben voor wie dan ook maar ik let wel constant op.

Koop zelden tot nooit iets zonder nagedacht te hebben.

en overlegd.

Ik hou van stekjes van planten, vraag altijd om mij heen, ik krijg groenten/fruit schillen van de buren voor de beestjes en bamboe van vriend Rinus. Die pallet van de buurman lag al maanden in het pad en we vroegen of wij t mochten hebben.

Plastic verpakkingen gebruik ik om te hergebruiken zoals de knikkers, boederijdiertjes en ander speelgoed wat past in te doen. Ook voor de zandbak is het ideaal om kastelen te maken of om wurmen in te doen (die we daarna weer bevrijden hoor), schroefjes van de man, hobbyspulletjes van mij, stiften, kleurpotloden, uitgeknipte plaatjes. 

Spullen weg doen, nu het eindelijk lukt maakt in je hoofd ook zoveel vrij.

Alles door je handen laten gaan.

Als die nutteloze foto's weg doen.

Van dieren die al lang overleden zijn, huisjes, wandelingen van onze vakanties waar we niet op staan.

Onbelangrijke mensen. 

Foto's van Zuid-Afrika. Haha.

Dom grapje.

Mijn ex-schoonfamilie blijft wel. Ik hou van die herinneringen met hen.

Zo ook mijn ex.

De 2 jongste kinderen van mijn broer, daar zijn de meeste foto's van.

De nu 22 jaar met mijn X.

Alles heeft een  eigen thema en plastic box.

Alles kan zo nodig zo weggegooid worden .

Mijn ouders en Franse familie. Ook een doos.

Mijn moeder staat overal zo stralend als ze was op.

Zo een blij en lief mens. \

De foto's van mijn vader kan ik nu ook zien zonder de haat.

Wat een goed gevoel is dat.

Er staat nu zelfs een foto van hem en haar in huis. Er staan veel foto's maar nooit 1 waar hij op staat.

Nu wel.

Het is nog maar sinds 1 jaar dat ik opeens besefte dat de haat weg is.

Ik kan mij het moment herinneren dat ik het opeens besefte.

Ook kan ik zelfs bewondering hebben voor de keuzes die hij gemaakt heeft in zijn leven.

Zonder zich dan ook wat aan te trekken van wat anderen zeiden of vonden.

Vlak voor zijn dood vroeg ik; pa heb jij een goed leven gehad en zijn antwoord was dat hij een geweldig leven heeft gehad.

Ik weet dat mijn moeder er ook zo over dacht.

Dat hun kinderen dat heel anders hebben ervaren is waar wij mee moeten dealen maar buiten dat ze nooit kinderen hadden mogen nemen hebben ze het goed gedaan voor zichzelf.

Hoeveel schijt kun je hebben aan anderen?

Is dat niet de werkelijke vrijheid?

Ik zit nu bijv. al te stressen omdat ik bang ben dat ik vergeet 2 kaarten te versturen voor personen die jarig zijn.

Zij wisten niet eens wanneer de 3 kleinkinderen jarig waren of hoe oud ze werden.

En de kleinkinderen waren toch dol op hen.

Ach het leven is een raar iets.

Op deze leeftijd pas beseffen dat het leven dat je verfoeide nu opeens een soms bewondering geeft.

Alleen maar aan jezelf denken. 

Niets geven maar ook niets verwachten van anderen.

Kleding; ben dus met capsule garderobe bezig en ook dat is leuk.

Dingen uitzoeken die ik deze zomer ga dragen en de rest verdwijnt naar kledingkast op zolder of gaat weg.

Ruimte maken.

Je leven overzichtelijker.

Naar Limburg had ik weer zoveel meegenomen en niet eens een derde gebruikt maar wel voorbereid op weer met temperaturen van -2 tot 22 graden. 

Dit was echt de laatste keer heb ik mij voorgenomen.

Volgende trip half lege koffer.

Neem ik toch handdoeken, theedoeken, oude handdoeken en dekentje voor Sofie want stel je voor.

Alles ongebruikt weer terug. Want Sofietje was niet in water gevallen of in de modder gelopen of in de shit gerold. En wij hadden alles wat nodig was in het huisje.

Volgende keer; lege achterbank en alles moet passen in de achterbak.

Geeft rust.

Ook kleding uitzoeken geeft veel overzicht en rust.

Ik heb veel dingen die gewoon nieuw zijn of 1 keer gedragen omdat doordat ik overgevoelig ben ik heel veel kleding niet verdraag. Stop maar met mooie jurkjes, broeken die niet van spijker zijn of van linnen of te dikke leggings, te warme of te zware truien/vesten. Te harde stoffen. Die jas die echt niet lekker zit maar wel mooi zit.

weg, weg, weg.

Hoop het een en ander te verkopen voor weinig maar ieder tientje is er 1. Voor planten of voor Limburgse terrasje.

Ik ga mijn omkleden en opmaken want ik moet zo op de fiets weg.

Koud maar de zon schijnt.

Voor jou ook?

Ik voel mij goed

Geloof het of niet maar 1 dag voor we weggingen boekte ik al de volgende trip naar Limburg.

Voor eind volgende maand.

Jammer genoeg heb ik het gisteren weer af moeten zeggen want ik heb generale repetitie van het koor, 2 keer en de eerste kan ik al echt niet dus moest ik kiezen.

De juf is streng en die zal nu al niet blij zijn dat ik er 1 mis en 2 durfde ik gewoon niet.

Ze zou pissig zijn en ik ken mijzelf mijn plezier zou dan meteen weg zijn en ik zou dus niet meer naar koor gaan.

Zo vrijblijvend als zij het koor noemt is het allemaal niet.

Jammer want het was niet duur en een hele fijne plek en voorlopig niet meer te boeken.

Natuurlijk vond ik iets anders wat ook top was, we 2 keer zo duur, maar dat is dan al over 4 weken.

ipv. 6. 

Ik heb de heer des huizes gevraagd om tot morgen na te denken of we het doen of niet.

Ik geloof dat het een nee gaat worden.

Of ik moet een traantje laten.

Zal alleen maar lukken als ik een zielig film over dieren kijk dus dat ga ik niet doen.

Wat hadden we, en dat na al die jaren, weer een hoop bende meegenomen want ja misschien naar de sauna, misschien naar het zwembad, misschien iets wat mooie kleding voor nodig is, pantoffels niet vergeten, theedoeken/handdoeken want stel dat t daar niet genoeg is, 4 broeken plus degene die ik aan had want stel je voor dat ik 4 keer uitglij in de modder en ook nog 2 keer in het water val.

Iedere keer weer veel teveel en het geeft ook stress.

maar we waren of alle rampen voorbereid.

We bezochten 2 musea . Museum van de illusies en fotomuseum.

En 2 kerken.

Maakten een o zo mooie wandeling in het Savelbos waar we nooit geweest waren, deden op de laatste dag nog mijn favoriete wandeling bij Valkenburg met daarna een lunch en wandelden op de Pieterberg

deden 2 fietstochten. Lunchten iedere dag weer op andere plek. We kijken nooit TV op onze trips maar nu wel. Er werd niet gekookt. Kochten voor het eerst poke bowls maar dat doen we nooit meer, die van de X of van zijn zoon en schoondochter zijn zoveeeeeeeel lekkerder dit was echt niet te eten.

We hadden geluk met het weer. Veel grijs maar droog.

We winkelden wat in Maastricht maar kochten NIETS.

Ik mag van mijzelf dit jaar maar max 6 kledingstukken kopen en dat ga ik echt niet in een opwelling doen.

Heb tot nu toe niets gekocht trouwens.

Ik wilde nog zoveel meer zien en doen maar ja de energie was er niet maar het was goed zo.

En toen weer thuis.

Is ook helemaal goed.

De X was gisteren de hele dag bij zijn broer waar hij begonnen is het huis te schilderen en ik had het huis voor mij alleen. samen met de mussen, duiven, kauwen, cavia's, konijnen, kip en Sofietje.

Ik sprong op de fiets want ik had 5 broeken korter laten maken en moest wat boodschappen doen.

Poerde wat in de tuin en werkte aan mijn vakantieboek.

Ging wandelen met Sofietje en even bij onze buren langs die met het hele gezin in de achtertuin bezig waren.

Regelde nog iets voor oudste buurmeisje en haar hamster, kreeg kikkervisjes voor in de vijver en zocht tussen door ook nog naar 2 nieuwe cavia's op het internet.

O en deed 2 wassen die er nog lagen want met wat we aangehad hebben in Limburg kun je werkelijk geen machine mee vullen.

 

We hadden woensdag een afspraak voor museum in Amsterdam met mooieschoonzus maar ook dat zei ik af.

Ik wil er dolgraag heen maar is niet verstandig. Dan ben ik de volgende dag gaar en dan komt de kleine weer dus is belangrijker. Schoonzus zat er niet mee. Die heeft een week vrij en ze is net als ik; oost, west thuis best.

De x begon aan het ontbijt al; WAT GAAN WE DOEN VANDAAG????

ik antwoordde:  NIETS!!! 

Ik ga tijdens zo een reisje veel over mijn grenzen heen en dat is prima maar daarna moet ik wel stoppen.

Het heeft ons goed gedaan die paar dagen.

Mij zeker.

Ik zie het weer zitten.

Heb zin in plantjes kopen, in 2 nieuwe cavias's, zag tot mijn verbazing 2 kikkers in de kleine vijver en voelde mij helemaal blij, ik heb zin om verder te gaan met ontspullen, in het koor dinsdag, in de kleine meid, mijn kleding uit te zoeken voor de warmere dagen. Zin in de dingen zien veranderen in de tuin.

Gek he maar er staat niets bij, nou ja op planten na maar daar hebben we een potje voor, om te kopen.

O moet nog wel een 2e hands bankje voor de voortuin maar dat is een verjaardagscadeau die ik nog te goed heb.

Ik voel weer dat ik leef. en kan het leven weer aan.

Ik wil weer lief en attent zijn,

Nagenieten van ons trip en al genieten van de volgende.

We hebben nog een etentje bij vrienden, met zn achten en een lunch, ik dan, met 2 dames deze maand EN nog 2 donderdagen het kleinkind en 2 keer koor.

Voor de rest een vrij lege agenda voor dingen die ik/we echt willen.

En ik wil naar concert van Jasper Stevelinck in Juni.

 

Heb jij nog leuke vooruitzichten?

 

gaat beter

 Best een oude foto zie ik want de perenboom staat er nog niet en die is al behoorlijk dik en geeft ieder jaar heerlijke peren ook voor de vogels, insecten en cavia's/konijnen/kip.

Hoe leuk; ik kreeg weer een kaart uit de Betuwe van mijn Fan. Ik weet niet wie ze is maar ze geeft altijd complimenten over mijn blog. 

Het blijft mij iedere keer verrassen hoe blij je kan zijn met een kaart.

Staat zelfs in het Frans; Joyeuses Paques. Hoe persoonlijk wil je het hebben.

Dank je wel lieve Fan uit de Betuwe. Het is nu vast heel mooi bij jou.

Wat jammer toch van het weer.

Op dit moment schijnt de zon en dan ziet alles er zo anders uit.

De X en Emma hadden zich in de kas opgesloten en zaten daar zich te vermaken.

Een beetje zand in een schaal, wat schelpen waar je de zee hoort, 2 nepeieren en weet ik veel wat voor schatten die kleine daar weer vond om mee te spelen.

Als ze komt om half 8 lig ik nog op bed maar zodra ze uit de auto stapt hoor ik haar stemmetje.

Nog leuker dan wakker worden gemaakt door de vogels en dat is al super.

Ik hoor ze beneden, kletsen, lachen, rennen, bal overgooien.

Als ik naar benden ga maak ik veel geluid zodat ze de tijd heeft om te verstoppen dan vraag ik aan opa; ik dacht dat ik Emma hoorde? Nee hoor zegt opa dan die is er helemaal niet en dan hoor ik heel hard: KIEBOE. haha ik weet dat het kiekeboe moet zijn maar KIEBOE is veel leuker.

en dan begint de drukke dag.

Geen tijd om even uurtje bij te komen in de stilte, dan moet ik meteen aanstaan maar in dit geval is dat helemaal oke.

Volgens het internet heb ik Jicht.

in mijn grote teen en voet.

Ik draag mijn last als een grote meid.

De stress is stukken minder. Veel minder.

Mijn lijf is mede door de fysio ook veel minder gespannen.

Opvallend is dat hondje Sofie de vorige keer dat ik zo gestrest was zo een 8 maanden geledne mij 4 weken vermeden heeft en wilde niet eens op bed slapen of bij mij zijn, nu is ze niet van mij weg te slaan.

Ik heb dat liever hoor want ik heb alleen maar plezier van dat warme lijfje tegen me aan of op schoot.

Hoewel ik het wel weet blijf ik mij verbazen over dieren en hun reacties.

Ik heb om te kunnen slapen weer melatonine genomen.

Mijn huisarts had mij aangeraden om piepklein stukje van een pil te nemen van 5mg. dat zou beter zijn dan de voorgeschreven officiele advies.

Het werd inderdaad erg goed.

Waarom ik het niet dagelijks neem is omdat de nachtmerries erger worden.

Dat ging al dagen goed tot vanmorgen ik de hele buurt weer bij elkaar gegild heb.

Wat is er nu weer vroeg de X die naar boven gerend was om mij te redden.

Mijn vader was weer op bezoek.

Niet dat het hem interesseert hoor waarom ik zo gil.

Gelukkig lag hij niet naast me en was het niet midden in de nacht.

Omdat het gisteren beter ging met pootje stelde ik voor om vandaag naar de markt te gaan in oude woonplaats.

Jammer denk ik, want het gaat niet lukken, want voet is erger geworden.

Hoop nog wel iets mee te maken vandaag in de zin van ergens naartoe gaan.

Tuincentrum of toch de markt of weet ik veel.....

Gisteren bleef de dochter van de X bij ons eten en het was gezellig.

Ik heb het vaker gezegd maar zij is echt veel meer man dan vrouw dus de gesprekken gaan over auto's, werk, klussen en zo dus niet mijn ding.

Maart is bijna voorbij en echt het was voor mij in ieder geval geen feestmaand.

Ik ga er vanuit dat April met nieuwe kansen komt.

Het moet nu wel gaan gebeuren vind ik.

Toch?

Zon, rust, warmte, wandelen, fietsen, Limburg, geen zeer voetje meer, energie.

Volgens mij voel ik mij vandaag al heel wat stukken beter ondanks mijn veel te kort geknipte haren, mijn voet, de weerberichten, de plakkende hond. 

GEEN plannen voor de komende dagen al denk ik dat we wel wat zullen horen van mooieschoonzus waar ik weer eens een pauze ingelast had. Haar dochter komt uit buitenland haar partner voorstellen en ik had gehoord dat ze ook bij ons langs wilde komen.

Weer een rede voor stress want ik spreek niet graag Engels omdat ik een vreselijk Frans accent heb.

Hoe zuur kun je je eigen leven maken eigenlijk. Ik vind mensen die Engels spreken met Frans accent een beetje lachwekkend dus maak ik het voor mijzelf weer eens moeilijk.

Die partner heb ik op foto gezien en die heeft rood haar dus dan weet je het wel. Alles met rood haar vind ik leuk.

Misschien komen ze niet eens al hadden dus gezegd van wel dus ik probeer mij niet druk te maken.

De Francaise in mij denkt dan dat ik moet koken en weet ik veel wat allemaal maar wat een onzin we zijn in Nederland en koffie met 1 koekje volstaat ook.

Zo ik ga even mijn toetsenbord schoonmaken, cavia's verzorgen, kijken wat het voetje aankan, omkleden en opmaken en dan zien we het wel.

O en weerbericht bekijken.

Fijne dagen

  

vandaag

 Als er toch geen dieren, tuinen of humor was..........

Word stuk vrolijker van mijn eigen foto's.

De bovenste foto heb ik op poster.

Misschien toch een inlijsten en ophangen.

De man heeft een bos paardenbloemen en wat jammer dat je die niet gewoon in winkels kan kopen.

Net al bos madeliefje.

Ik kan niet wachten dat er weer velden vol staan.

En nergens zoveel en zo mooi als in Zuid-Limburg.

Dieren; ik heb er echt serieus over nagedacht om de tuin diertjes weg te doen. De cavia's en de konijntjes. Kip niet. Ik kan niet zonder de gezelligheid van Kip Cocottje maar Cocottje  kan weer niet zonder de konijnen. Die liggen en slapen bij elkaar.

Soms ben ik zo uitgeput dat de beestjes een last is. 

Maar ik zonder hen?

Ik denk trouwens dat het niet eens zou mogen van de X.

Hij heeft niets met die beesten maar weet wat het voor mij betekent.

Ik zonder dieren?

Enfin na paar dagen nadenken over de voordelen en dat waren er best wat hoor, zouden we zomaar een overdekte ruimte hebben om lekker onder te gaan zitten, scheelt veel geld, gesjouw met hooi, stro, voer enz., geen verdriet als er weer eentje ziek wordt of doodgaat. En ik zag toch mooi ingerichte overkappingen op Pinterest met buitenkeuken en loungebank.

Nee. dat wordt niets.

Nooit meer die cavia geluidjes, rennende en spelende konijnen en een Kip die maar denkt dat ze een konijn is en helpt met tuinieren om de wurmen op te eten die tevoorschijn komen.

Ik zonder dieren is ondenkbaar.

Wel als ik niet meer goed voor ze kan zorgen en dat de X het zou moeten doen.

Dat is mijn grens.

De X zou het waarschijnlijk doen maar hij doet al driekwart van alles hier.

Dus in plaats van een nieuw huisje zoeken, zoek ik er 2 cavia's bij.

en ga ik 1 deze dagen beginnen met de plannen om hun rent van ongeveer 2,5 bij 3 te vernieuwen met een mooi hek en de hokken te schilderen.

Nou ja waarschijnlijk te laten schilderen. ;-(

Heerlijk zo een man die niet stil kan zitten.

De buren hadden hele mooi planken weggegooid en hij heeft ze gered en is een grote plantenbak aan het maken met wieltjes voor de Olijfboom in de voortuin.

Die man zou echt geen tijd meer hebben om te werken hoor.

Vandaag, en ik zou meegaan, gaat hij met zijn broer en schoonzus met de trein naar Den HAAG. Wij gaan nooit met de trein maar wilde dat weleens leren.

Broer en schoonzus wilde het combineren met een museum en wij met een lunch.

Klinkt leuk toch.

Ik kan mij niet heugen dat we weleens een dag met hen op stap geweest ben en ik was heel beneiuwd of dat leuk was.

Het zijn niet de makkelijkste personen om mee om te gaan , schreef er vroeger regelmatig over als; de schoonzusdienooitlacht en zwagerdieallesrukvind. maar las we met zijn vieren zijn is de sfeer heel anders dus ik denk dat het wel heel leuk zou zijn geweest om mee te gaan.

maar ik kan dus niet lopen. Nou ja wel een beetje.

IK ga er van uit ondanks dat ik het jammer vind ik ga genieten van 1 hele dag het huis alleen.

Dat gebeurd dus nooit of zelden.

of een paar uurtjes en ik wil een hele dag.

_____________

Vandaag voel ik mij wel positiever dan de afgelopen tijd.

Hoop dat het doorzet .

Er staan leuke dingen op mijn lijstjes die nu nog niet kunnen.

Vanwege voet, humeur, stress en angst maar hoop dat t over een paar dagen weer goedkomt en ik overal weer de geluksmomentjes kan vangen.

Ik heb op een park in Maastricht een leuk appartement gezien met schappelijke prijs en park ziet er ook heel gezellig uit en het is de bedoeling om zodra het iets beter weer wordt maar vooral dat ik mij beter voel we daar een midweek heengaan.  Dat zou binnen 14 dagen kunnen zijn.

Gaan we later en is het warmer dan wordt het Noorbeek. Kan even niet op de naam komen maar zo een vierkante boerderij. Is het niet een carré boerderij?

O ik ruik de geuren en hoor de geluiden al.

Hier en daar een loeiende koe, schapen, de geur van gras.

Een terrasje, een wandeling, een fietstocht.

Ik vind het ook heerlijk om hier en daar een praatje te maken met inwoners of andere Limburg gekken.

Ik wil langs de Maas fietsen en langs de wijngaarden wandelen.

Museumpje pakken in Maastricht en misschien even naar Aken.

____________

Net pijnstilling genomen en hoop dat ik toch nog wat dingen kan gaan doen.

O de kapper heeft mijn haar veel te kort gedaan.

Zei het ook maar zijn vond het erg leuk. haha tja waar gaat t om?

Gelukkig leerde ik van een wijs iemand ooit; stel je niet zo aan het groeit vanzelf wel weer aan.

En zo is t.

 

 

 

en wat doe jij met de Pasen

 

Dan maar foto van de tuin van paar jaar geleden.

Ik heb beloofd aan een anonieme lezeres geen grove worden meer de gebruiken maar anders...........

Ik heb, eigen diagnoses hoor, een peesontsteking in mijn voet.

Heel pijnlijk en is omhoog aan het klimmen tot aan kuit.

Een verkeerde beweging , zo ook in de nacht en dan AUUUUWWWWWW

Lopen gaat bijna niet.

Ik baal ongelofelijk.

Vond de maand Januari rot (mag geen vies woord zeggen) Februari drama, Maart wel wat beter ook zeker geen feest.

Wat heb ik er de pest in.

Is vast erg om van jezelf te zeggen maar ik lijd.

Gisteren was trouwens wel een redelijke dag hoor.

Allereerst het weer.

Hoe anders voelt het als de zon weer schijnt.

Na zo een hele natte zondag.

De tandarts had goed nieuws; alles was oké

Moest later thuis een beetje lachen.

Mijn tandarts is Turks, mijn fysio Rus, onderweg kwam ik eerst iemand uit mijn groep (buitenlandse vrouwen) die uit Brazilie komt en toen een vriendin uit Oekraiene.

Had voor haar een dikke envelop liggen maar vergeten mee te nemen.

We doen regelmatig bij elkaar dingen door de bus en dat is leuk om te doen.

Vandaag naar de kapper en die dan wel Nederlandse.

Ben zeer tevreden over haar.

Mijn vorige is ander werk gaan doen en ik was erg op haar gesteld en ze was oke hoor maar deze veel beter.

Lijk iedere keer weer 10 jaar jonger.

Ik overdrijf graag.

Zat gisteren voor de spiegel te denken aan een beetje botox of fillers of weetikveel hoe dat heet.

Zo bij mijn mondhoeken naar beneden, zeg maar.

Weet niet of ik t doe hoor, heb wel meer van die ideeen.

Je schijnt met tape ook heel wat te kunnen bereiken.

Weet jij toevallig hoe dat moet???

Kan ik toch nog grappig zijn met pijnlijke voet.

Gisteren deed ik ook van alles op de eerste verdieping wat met schoonmaken te maken heeft.

Was buiten gehangen.

en gekookt.

Op onze nieuwe bankje gezeten in het zonnetje.

Elk plantje in de achtertuin goed bekeken want ik hou ervan om te zien wat er nu weer gegroeid is  of opgekomen en in bloei is.

Dus gisteren was een dag met een voldoende.

Ik kan er vandaag ook een voldoende van maken met een beetje doorzettingsvermogen.

Ik kan niet op de fiets maar de X brengt mij weg.

Heerlijk dat hij er is maar soms ben ik het zo zat om met dit soort dingen afhankelijk te zijn.

Had graag een paar supermarkten langs willen gaan op zoek naar koopjes want groente en fruit betreft.

Goed ik ga naar de kapper en wordt gebracht, hoe fijn is dat.

Het is mooi weer.

Ik hoef verder niets.

Kan nog altijd op zolder verder gaan met fotoalbums doornemen en de echte dagboeken te vernietigen zonder er maar 1 woord in terug te lezen.

Weg, weg, weg.

Ik besef heus wel hoe verwend ik ben hoor met die vent van mij.

Alleen vind ik het voor hem zo rot dat hij met mij opgescheept zit.

We hadden voor morgen plannen met zijn broer en schoonzus.

Had er best zin in.

Trein, museum, lunch zoiets zou het worden.

Nu gaat hij gelukkig wel maar toch moet ik hem weer in de steek laten.

Of misschien gebeurt er een peesontstekingwonder en is het vanavond opeens weg.

en anders is het maar zo en heb ik het huis voor mij alleen en mijn hulphond.

April moet nou toch echt wel leuk worden hoor maar daar ga ik maar vanuit.

Ga jij nog iets gezelligs doen met de Paasdagen?

voel mij alweer stukken minder zielig dan kwartier geleden. 

erg he ;-)

 

Kommer en kwel en dan niet de konijnen maar ik.

 Zo slaap ik.

Als ik al slaap.

Vannacht kom ik niet eens aan de 2 uur.

Geen idee waarom want ik was bekaf.

Ik denk dat ik tegen een burn out aan zit.

Ik denk ook dat als ik geen dingen doe die meer dan een 5 aan stress kost, afgewisseld met een rustdag, ik wel weer mijzelf terug zal vinden.

maar wat is dat moeilijk .

Zelfs een appje beantwoorden aan sommige mensen is al genoeg voor stress.

Niet bij iedereen hoor.

Zo ook beslissingen nemen.

Ik heb al weken oproep voor controle borstkanker, het laten liggen geeft stress maar het  lezen ook want dan moet er weer wat.

Zelfs het lijf voelt af en toe ziek.

Dacht dat ik besmet was door het kleine ding, die ik vanaf nu Emma blijf noem in plaats van Het kleinkind, en iets onder de leden had, maar na een paar uur is het over. Komt en gaat met nog allerlei andere klachten.

Gisteren naar de Fysio. Die jongen is zo goed.

Druk op de gekste plekken en zet daarmee dingen in werking waarvan je geen idee had dat t kon.

En ja af en toe een klein gilletje van mijn kant maat het is te doen.

Vorige week vertelde ik dat ik zo een last van mijn kaken had en toen duwde hij met 1 vingen op 3 vrschillende plekken en dat was wel erg pijn pijnlijk en trok ik voor het eerst zijn handen weg. Jeetje dan voel je hoeveel spanning er op van alles en nog wat zit.

Zo ook toen hij in mijn buik prikte.  Wist ik veel dat t daar ook verstijfd was.

Je hebt tijdens de behandelingen altijd je kleding aan.

Ook al iets wat ik niet gewend was.

Gaat door je kleding heen.

Ik geloof dat hij mij overgehaald heeft om te sporten.

Hij begon met 2 keer in de week 45 minuten.

Echt niet. Dat hou ik niet vol.

Het eindigde bij 20 minuten 1 keer per week.

Hij begeleid mij.

Oke, oke ik ben ook de moeilijkste niet. ;-)

Morgen controle tandarts.

NIET blij.

Ik heb een brug en die zit volgens mij lossig.

Heb ik eerder gehad en het weer erop zetten is niet leuk en een heel gedoe.

Gaat ie morgen echt niet doen maar t moet wel.

Ik had morgen thuis willen blijven.

Mijn dingetje doen.

Was, slaapkamer opruimen, badkamer, zomerkleding uitzoeken in de hoop het een en ander weg te doen.

Broeken spelden en eindelijk een weg brengen om in te laten korten.

Ben al goed bezig met wegdoen.

Zoveel mogelijk.

Al die albums doornemen en je hele leven voorbij zien komen.

Vandaag is ze jarig 35 jaar.

Een van de mooiste dagen van mijn leven. 

Een nichtje.

Natuurlijk zou het mijn leven niet zijn als er weer veel drama om heen zat.

Schoonzus overleed bijna en moest maanden en maanden niets van haar weten.

Haar vader was idolaat. Net als ik.

Hij belde wel 3 keer per dag van zijn werk om erover te vertellen.

Dat album nam ik door.

Zoveel foto's.

Alles wat ze deed was bijzonder, he waar herken ik dat van.........

Ja ik had het album kunnen bewaren en aan haar kunnen geven maar het ging zo de kliko in.

Klinkt heel hard, dat weet ik ook wel, maar ik zou dan moeten achterhalen waar ze woont bij mensen /familie waar ik ook geen contact meer mee hebben het opsturen. Zou weer allerlei wonden openhalen.

Moet denken aan Brigitte Kaandorp die een heel leuk stuk had daarover. Ze had in de libelle gelezen dat een moeder voor haar 3 volwassen kinders als verrassing een stapels fotoboeken had gemaakt en ze had ze uitgenodigd voor een bijzonder avondje om die boeken te overhandigen. GEEN van de kinders wilden ze heeben.  En nu ging Brigitte verzinnen wat die moeder wel niet gedaan kon hebben dat haar kinderen al die jeugdfoto's niet wilde hebben en dat was dus heel grappig.

Net als het hele leven een hele grote grap is toch?????

Jeeses wat een grap het leven.

35 jaar is ze nu dus.

Haar naam heb ik verzonnen. Haar 2e naam is Hélène. Ze was mijn petekind, de wieg heb ik gegeven met veel liefde en het geboortekaartje heb ik ontworpen.

Zo begon het dus 35 jaar geleden.

Nooit op kale rotsen zaaien dames. 

Enfin even een herinneringetje tussendoor. 

Kun je zien hoe close we waren ook.

Nu ligt dat dus in de kliko.

Bij de foto's van de eerste bruiloft van haar ouders

Nog heel wat dozen herinnering te gaan.

------------------------

Gisteren waren we beiden ook lekker bezig met onze eigen gedoetje

Twee buren waren bezig met hun schuttingen weg te halen, een ander kwam aan de deur om even te vragen of we onze auto konden verplaatsen, 

ik ging bij 1 van hen op bezoek om naar de nieuwe bank te kijken en een praatje te maken.

Gezellig het is weer Lente en ieder kruipt weer tevoorschijn.

Vandaag samen met de man een MP bankje opgehaald in Groet.

Wat jammer van het weer.

Had zo leuk kunnen zijn met een wandeling en of een lunch.

Nu echt geen zin in.

Bankje is heel erg leuk en ik ben er blij mee.

Is voor ronde terras in de achtertuin.

Het is van hout en gietijzer.

Kan geen foto plaatsen.

Als ik mij weer beter en stabiel voel toch weer vriend Marc vragen of hij langs wil komen want dat die computer niet werkt zoals het zou moeten, je raadt het misschien al, geen zoveel spanning maar Marc laten komen ook dus laat ik t maar zo.

Tussen door de oproep voor borstkanker gelzen en er staat een telefoonnummer in die je moet bellen om afspraak te maken.

ZOOOO simpel is het maar dik durfde niet te lezen.

Morgen maar bellen.

Dinsdag naar de kapper en geen koor.

Kapper geeft geen stress, koor maar een beetje.

Woensdag wel een afspraak die 7  scoort maar als t niet gaat doe ik het niet maar ik wil het wel graag.

De paasdagen hebben we niets  maar daar kom ik niet helemaal mee weg door de X.

Dus hopen op goed weer zodat we kunnen fietsen of iets.

of kijken naar de plantjes die groeien.

Natuurlijk komt Emma.

Tenminste daar ga ik van uit.

Op Witte donderdag.

ons Engelsprekende zonnestraaltje.

Fijne week.

Weekend

 Wow wat een nachtmerries weer.

Stapte super gestrest uit bed.

Is dit weer zo een dag?

Zo ziet het er wel uit maar ik ga weer het truukje uit de Sound of music toepassen.

Wat is/was wel leuk.

Woensdag was ik heerlijk op zolder bezig met opruimen.

Wel 9 dikke foto albums ruimde ik op.

Alles doornemen en alleen de foto eruit halen die wat wij op staan.

Eerste bruiloft van mijn broer; weg.

geboorte van hun eerste kind; weg.

Behalve die waar ik met haat op sta of mijn ex.

Heel veel foto's van Zuid-Limburg; weg

behalve de grappige zoals de X die met pak brood loopt en achtervolgd wordt door een dikbil koe.

Of eentje die hem een likje geeft. 

Wat wel leuk is dat is beetje raar maar er zijn best veel foto's van mij die door de keuring komen.

Vorig jaar waren we naar een begrafenis die heel verdrietig was en er werden allemaal foto's van haar geprojecteerd.

Ik werd extra verdrietig omdat ik besefte dat er van mij geen foto's van mij zijn. Met rede.

maar nu dus een hele stapel en meestal vrolijk of met 1 of ander beest.

Sommige albums zijn TE leuk om uit elkaar te trekken.

We zijn een paar keer met een groepje naar Limburg geweest en dat waren altijd hele vrolijke gezellige tijden met heel veel lachen.

Die blijven voorlopig.

------------

Ondanks dat ze ziek was in de nacht 40.4 koorts kwam het kleine wijffie gisteren.

Wit koppie, natte oogjes en loopneus.

Ze was vrij rustig voor haar doen.

en lag vooral tegen opa aan.

Opa was het helemaal.

Het was de bedoeling dat ik haar een zetpil zou geven maar NEEEEE opa moest het doen.

Opa was er klaar voor maar zij riep; even wachten eerst moet Emma (zo noem ik haar maar) vertellen.

Dus opa kreeg instructies.

Toen mocht het.

Ze heeft ons toch weer verschillende keren aan het lachen gemaakt hoor.

Opa riep; Emma kom even hier

NO WAY antwoorde ze en bleef gewoon doorspelen.

Ik kreeg weinig aandacht maar dat was helemaal goed.

Opa is toch echt de beste.

Ik ben dan alleen maar trots op mijn man.

Zo was hij ook voor mijn jongste nichtje .

-----------------

Hoe rot ik mij ook voel; het is en blijft Lente.

Ik ga er vanuit dat als ik even een tijdje ECHT voor mijzelf kies en geen dingen doe die veel stress geven ik weer ontspanender word.

Vond gisteren een plek vlakbij Maastricht waar we eventueel zodra het gaat we heen kunnen gaan.

Ik was gisteravond er van overtuig dat we konden boeken voor over 17 dagen maar vannacht werd alles weer anders en bedacht ik dat er huis wel plek zou zijn als we 1 week van tevoren zouden boeken.

Als ik mij goed voel wil ik van alles maar paar uur later kan alles weer anders zijn.

Het is heel erg moeilijk om er pijl op te trekken.

Zo wil ik naar een concert in Juni waar je NU kaartjes voor moet bestellen maar durf ik het niet te doen.

Weet zeker dat de kaartjes vandaag uitverkocht zijn.

Later in de maand juni is er een ander concert waar ik heen wil.

maar dat betekent weer dat ik ervoor en erna veel rust moet inbouwen.

Dus 1 concert betekend zeker 3 dagen energie.

Vandaag een stille dag .

Zolder of tuin?

Of de kattenkamer opruimen.

tijdschriften uitzoeken en wegdoen.

Gewoon in en om het huis noem ik het.

Morgen  naar de fysio en verder niets.

Maandag tandarts controle.

Zo geen zin in maar nu is het vrijdag en dan komt zaterdag en zondag nog.

Nog tijd zat om het leuk te hebben.

Sinds paar maanden heb ik er gen last meer van dat de X veel thuis is.

Dat geeft ook rust.

In Januari weet ik nog, was het echt een drama dat alleen willen zijn maar nu gaat dat goed.

Ik ben nog steeds op zoek naar 2 tuinbanken op MP.

Schiet ook niet op.

En naar 2 cavia's maar die moeten ook aan allerlei eisen voldoen.

Ik zoek dubbelgangers van de 2 die doodgegaan zijn.

Afijn het is Lente.

Wat heerlijk si dit.

Stel je voor dat ik over 17 dagen naar Limburg kan.

En in Juni naar minimaal 1 van die 2 concerten.

Dat ik mooie bankjes vind.

Fietstochten.

Plantjes in de tuin die groeien en bloeien.

Naar Texel.

Dat ik eindelijk getest word en hulp krijg.

Hulp die dus wel bij mij past.

Dat ik zover kom dat ik echt durf weken of maanden alleen te doen wat ik echt wil of het moet voor mijn man zijn.

Ga nu beginnen met de wasmachine te vullen.

Geeft mij altijd het gevoel als dat ding draait dat ik niet nuttigs doe zonder dat ik er bij hoef te zijn.

Fijn weekend.

LENTE!!!!!

 

Dat was jaren geleden in Parijs.

dit in onze tuin.

LENTE.

Ik dacht dat THUIS het mooiste woord was maar nu twijfel ik.

Tussen THUIS en LENTE.

Misschien bestaan er wel 2 mooiste woorden.

Wat moeten we er ieder jaar weer lang op wachten maar als het er eenmaal is is de beloning groot.

Het strekt mij in mijn beslissing om toch nog meer voor mijzelf te kiezen  ipv mij elf zo ziek te laten worden.

Ik voel mij nog steeds niet oke hoor maar wel beter.

en ik heb een wonderpilletje genomen.

Dan komt de rust.

We gingen gisteren onze eerste verre fietstocht maken en halverwege werd ik weer zo beroerd van de stress dat ik hoopte snel thuis te zijn voor een wonderpil en ja hoor na een tijdje werkte het en kon ik gewoon weer mijzelf zijn en kreeg ik energie en plannen.

Het was fijn om weer samen te fietsen.

Mr. X wilde persee naar bloesempark in Amsterdamse bos.

Ik ken het bos op mijn duimpje maar daar was ik nooit geweest, alleen foto's gezien, verhalen gehoord en gelezen.

Precies wat ik verwachtte.

Heel druk, muziek, starende mensen op hun telefoon en niet om foto's te maken maar die waren er natuurlijk ook, jankende kinderen. De X was teleurgesteld want naar aanleiding van verhalen had hij zich juist er veel van voorgesteld.

Geen mogelijkheid om foto's te maken zonder mensen erop.

Ach vaak is de weg leuker dan het doel.

Zo fietste we een stuk om naar huis.

Zouden nog even terrasje pakken aan de Amstel maar ik voelde mij opeens niet goed dus en gingen we naar huis.

Hij warme choco ik een pilletje.

Gisteravond begon ik in mijn crea agenda met de maand April en die stond in het teken van de Kool- en pimpelmees.

Dat verzon ik toen ik zag  dat een echtpaar koolmees een nest aan het maken zijn in de voortuin.

Dus overal plaatjes vandaan halen van kool/pimpelmeesjes.

en dan maar knippen, scheuren, plakken.

De Magnolia, als herdenkingsboom geplant voor mijn moeder en de hamster van buurmeisje ;-) bloeit op zijn allermooist.

Net als het minipruimenboompje. \

Vriendin E. stond gisteren voor de deur met grote bos Bamboe voor mijn cavia's/konijnen.

Geloof mij daar maak je mij blij mee.

Ze bleef nog wel even wat drinken maar al is zijn iets van 77 dat mens heeft zoals de rest van de mensen altijd haast.

Prima. Was blij met de bamboe en het geknuffel.

Vlieg maar weer verder.

Ze zag niet eens onze nieuwe woonkamer of de voortuin.

Dwong haar nog wel even om naar mijn favoriete foto van het kleinkind te kijken.

Weet je het is niet eens erg dat zij het zo druk heeft maar de halve wereld is zo of misschien wel 3 kwart en ik kan dat gewoon niet aan.

Voor mij is iets drinken niet zitten, slok, slok, ik ga weer maar gewoon ontspannen zitten , laatste nieuwtjes uitwisselen over hoe het met ons gaat,af en toe een slokje, de vogels horen, om je heen kijken, leuke ideetjes uitwisselen.

Kom maar gauw langs zei ze nog voordat ze de voortuin uitliep maar ik heb het wel druk.

Ja joh dat weet ik ook wel.

Ken je al 20 jaar.

Hoe vaak zegt ze wel niet; kom gauw keertje langs.

Ze woont 400 meter verderop.

Als ik dan zeg laten we ene dag afspreken dan zit ze al 2 weken vol.

En ik weet ze meent het echt van dat langskomen maar ik heb geen flauw idee of ik over 2 weken zin heb in koffie..

of hoe ik mij voel.

en misschien ben ik tegen die tijd zo verslaafd aan de wonderpilletjes dat ik liever op bed lig te flippen.

Nee hoor, geen mij dan maar mijn THUIS.

Als ik het vraag maakt de man tijd voor mij.

De tuin heeft altijd tijd en is zeer dank baar.

Cavias, konijnen en Kip vinden aandacht ook leuk.

en hond is altijd beschikbaar.

O en de koffie niet te vergeten.

en mijn blog.

THUIS is leuk.

Verzon gisteren onder invloed van die pil dat ik verder wil met ontspullen.

Ging meteen even de boel inspecteren.

maakte er binnen 10 minuten weer een troep van maar ga zo met veel plezier naar boven om alles uit te zoeken.

Het zijn dozen vol fotoalbums.

Ik deed jaren en jaren aan scrapbooking en heb hele mooi albums gemaakt maar ja daar kijk ik nooit meer in.

Best grappig is, was al begonnen en trok alle foto's die ik wilde hebben eruit, de rest ging weg.

 Ik heb een doos gemaakt met foto's van de mr X periode en een doos van de Rob periode en zijn familie. 

Dan nog 1 doos van Het Neefje en zijn jongste zusje Het kleine nichtje.

Wat heb ik van die twee genoten en wat heerlijk die herinneringen.

Jaaaa ik heb echt zin in de zolder.

en ruimte maken.

Het kleinkind is ziek.

Volgens de berichten al 4 dagen 40.3 koorts.

Gelukkig zijn de moeder en de grootmoeder veel beter dat afgestudeerde artsen dus hoeft het kind niet naar de dokter.

Nu raak ik niet in paniek hoor want we zijn vaker voorgelogen over drama's en weet ik veel wat.

Ons wijffie zal morgen vast niet komen en dat zou ik begrijpen, moeder werkt gewoon door, en ze is al gewoonlijk bij oma en dan denk ik dat t beter is om als ze nog steeds ziek is ze daar de vierde dag ook beter kan zijn  maar natuurlijk is ze van harte, meer dan dat, welkom bij ons.

Dan zal Opa de politie bellen dat niemand vuurwerk af mag steken omdat ze hier is en tegen de duiven zeggen dat ze zachtjes moeten doen.

Er wordt hier regelmatig vuurwerk afgestoken en daar kan ze niet tegen dus ik zei dat opa de politie had gebeld en ze zouden het niet meer doen. En geloof het of niet; geen vuurwerk meer gehoord hahha.

 en de duiven schiet ik met catapult wel van het dak.

Gefeliciteerd met het begin van de Lente.

maandag begint meteen zwaar.

 

Het voelt als een soort verlamming.

Ja ik loop, doe, fiets maar ik ben verlamd.

Van binnen.

Weer uren liggen piekeren

en bij het opstaan dacht ik NU moet ik er echt iets aan doen anders knapt er iets in mijn lijf/hoofd.

Het klinkt heel dramatisch maar het is echt zo.

Ik ga proberen het verhaal te vertellen en zo kort mogelijk al zal dat niet meevallen.

Vrienden, dierbare, van ons komen 30 maart bij ons eten.

Dat doen we al 20 jaar zo.

Meestal ben ik er 1 week van te voren ziek van, lichamelijk maar nu al bijna 2 weken.

Ik kan bijna nergens anders mee bezig zijn dan die 30 maart.

Hoe dichterbij hoor meer ik verkramp en angstig word.

Moeilijk om uit te leggen maar bij bijna alles wat ik doe het ik stress en angst maar in verschillende gradatie.

maar bij hen is het meestal het ergste.

Terwijl het ALTIJD superleuk is en als ik iemand niet kwijt wil dan is het hen.

Daarom is het misschien dat het mij zo angstig maakt.

Als we bij elkaar zijn is het veel lachen, bijkletsen, wat problemen bespreken waar we tegen aan lopen in het leven.

Hun ondertussen volwassen kinderen willen er altijd bij zijn als wij daar komen want ja we zijn een soort oom en tante voor ze.

Klinkt toch heerlijk en gezellig he.

Is het ook echt waar.

Maar het gaat nu niet.

Ik weet zo goed als zeker als ik zo doorga ik kapot ga.

Ik was ooit kapot en dat zal ik geen 2e keer overleven.

Ook mijn relatie niet.

Omdat ik alleen maar aan die 30 maart kan denken kan ik na die datum niets afspreken en of regelen want alles is doodeng.

Zo ook naar Zuid-Limburg.

Gisteren besloot ik tijdens de wandeling met de X erover te beginnen.

De X is zoals jullie wel weten een geweldige man die zoveel mogelijk voor mij doet.

maar de psychische kant daar heeft hij heel veel moeite mee en weet niet wat te doen of te zeggen.

Hij begrijp het gewoon niet.

Het werd een moeilijk gesprek waarin hij inderdaad aangaf dat hij zo ook niet verder kan als we nooit meer mensen over de vloer krijgen of nooit meer samen op vakantie.

Het luchtte mij beetje op om het te vertellen maar het was vooral hij die zijn hart luchtte en zich beter voelde.

We kregen zelfs later thuis de slappe lach.

Ik dacht; ik kan het toch wel aan die 30 maart.

maar vannacht bleek weer hoe erg het was dus nu moet het afgezegd worden.

Doe je toch lekker zou je dneken?

Nee, zo makkelijk is het niet want ik ga berichten terug krijgen en ben doodsbang voor verwijten waardoor ik mij nog beroerder ga voelen.

Ik ga zo bericht sturen en dan durf ik echt niet meer te kijken wat zij terug schrijft.

Zij kan maar niet begrijpen wat et inhoud dat gedoe van mij.

Het is altijd vrolijk, leuk, serieus, diepgaande gesprekken, vol vertrouwen.

Zij zien mij niet, en zelfs de X ziet mij niet zo, als een af en toe iemand die uit het leven wil stappen omdat het mij allemaal teveel is en veel te zwaar.

De dag dat ik jarig was heb ik gewoon ook een soort trauma opgelopen.

De stiefkinderen die alleen maar een appje stuurde van 3 woorden: van harte gefeliciteerd heeft mij zo geraakt.

Ik doe er werkelijk totaal niet toe.

een aanhangsel van hun vader.

Verder van mensen van wie ik denk dat zij ook dichtbij me staan , trouwens van niemand, iets speciaals omdat ik 65 jaar werd. 

Nee, ik vierde het niet kun je dneken maar dat is omdat ik het niet durf of aankan maar ik werd wel 65 jaar.

Een reep chocola of 1 bloem, 1 brief, door de brievenbus had toch wel gekund?

Dat van die kinderen heeft mij echt geknakt.

Na 22 jaar in hun leven 3 woorden in een app.

en dan niet eens persoonlijke woorden.

Ja ik ben geknakt maar nog niet gebroken schijnbaar.

Ik ga zo een bericht sturen naar die vriendin met zoveel mogelijk uitleg en later een lange mail.

maar het moet gebeuren.

Ik hou nog steeds voor ogen wie het allerbelangrijkst voor mij is en er altijd is en dat is de X.

Hij denkt dat als ik afzeg ik geen rekening met hem hou maar dat doe ik juist wel.

Door af te zeggen verwacht ik mij beter te voelen en andere dingen te kunnen plannen zoals samen weer weggaan.

Ik weet niet of je het een beetje kan begrijpen.

Wens mij sterkte.

Dank je wel.

Ik ga zo bericht sturen naar vriendin en dan maar hopen dat er begrip is.

en zo niet dan is dat zo.

Ik wil mij vrij voelen, ontstijven en genieten.

 

dinsdag. bij gebrek aan pakkende titel.

 

Wat een heerlijke tuin hebben wij toch.

en wat weten we er van te genieten.

Kan niet wachten tot hij weer zo is maar aan de andere kant wil ik het ook weer niet.

Laat deze periode lekker langzaam gaan.

Als mijn mijn passies zou moeten opnoemen is dan toch het kleinkind, de tuin, de beestjes maar ook het huis, het fietsen, foto's.

Heb besloten om een fotoalbum de maken van het kleinkind tot nu toe.

met de computer.

Nooit eerder gedaan maar nu ik weet dat je er veel tekst bij kan doen, zag ik bij mijn nicht vrijdag, ben ik om.

Een voor ons en eentje voor haar als ze wat groter is. En vind ze er niets aan, ook goed. Wij wel.

Vanmorgen ging ik goedgehumeurd op de fiets naar het koor.

Fietsen en zingen. Leuk toch.

Was zij ziek en wist ik dus nergens van.

Stond ik daar met nog iemand.

Zij die vind dat we haar altijd moeten bellen als we niet komen, laat t zelf afweten.

Hé besef ik opeens, hoe wisten de anderen dat ze niet hoefden te komen?

Zij zijn dus wel gebeld . Oei dat ligt altijd wel gevoelig bij mij.

Enfin ik dacht dat ik de keuze had om met een boze kop weer naar huis te gaan maar ik kon ook denken; heerlijk ik heb toch een uur lekker gefietst.

Zingen kan altijd nog.

en overal.

------------

Vanaf 23 December heb ik eigenlijk weinig geld gebruikt van mijn gewone rekening.

Ik koop niets, ga zelden ergens lunchen of uit eten. 

Kaartje voor theater en de wellness waren voor die tijd al betaald volgens mij.

Nou ja ik hou geld over.

Tja natuurlijk wel voor het huis en voortuin bijgesprongen maar ook dan begrijp ik niet zo goed hoe het kan.

Al geef ik waarschijnlijk net zelf antwoord.

Ook de boodschappenrekening blijft goed gevuld maar ik kijk wel uit om het tegen de man te zeggen .

Ik wil altijd zuinig aan doen en ontzeg mij best wel dingen dus ja ik hou geld over. Een klein geheim potje voor midweek ergens heen of iets voor het huis. We gaan binnenkort voor verlichting. Mocht dat te duur uitpakken omdat we iets heel moois zien dan kan ik het potje tevoorschijn halen.

De X vind mijn manier van met geld omgaan heel raar.

Hij noemt mij vaak gierig maar zo zou ik mijzelf niet noemen, eerder slim.

Zijn dochter irriteert zich helemaal aan mij en steekt dat niet onder stoelen of banken.

Ik bewaar bijv. inpakpapier. Ook als ik bij iemand anders ben die dat toch weggooit dan zeg ik , geef maar hier. 

Zo ook met schillen, oude groenten, hoezo oud, brood die dreigt weggegooid te worden.  Voor de diertjes. Haha zo hadden onze vrienden eens een tas vol aan de deur gehangen en ik zei later; wat een heerlijk sla en groenten, bleek het ook voor de cavia's te zijn. Lachen toch.

De man schaamt zich voor mij. Doe maar lekker schat.

Eischalen, koffieprut en bananenschillen; ook welkom. 

Daar maar ik een lekker watertje voor de planten in de tuin.

Geen mest nodig.

Ik ben absoluut niet gierig maar weiger om dingen te kopen als t niet nodig is.

Nu vind ik dat het kleine ding (het kleinkind) laarsjes moet hebben hier.

Vroeg het dus aan haar moeder. weet zeker dat het kind minimaal 8 paar heeft maar nee hoor ze had geen paar over voor hier. Wel krijgen we elke keer laarsjes mee, iedere keer andere kleur, maar ik wil hier gewoon een paar hoe ik er niet steeds aan te denken. 

Ik weiger wel er veel geld voor uit te geven en liefst wordt het een kringloop

of ik vraag het om mij heen.

Nu bewaard de dochter van de X regelmatig groenten en zo voor me en ook krijg ik cadeaupapier dat zijn niet gebruikt.

Weet je wat ik ook doe; als ik op straat een muts, sjaal (vanmorgen) of handschoenen vind neem ik ze mee, was ik ze mits ze nog goed zijn en breng ik ze naar de kringloop.

Sorry maar ik vind mijzelf wel slim en grappig.

Zou mij wel doodgeschaamd hebben voor mijn moeder toen ik jonger was.

Die deed het ook en mijn vader trouwens ook.

Ik zou echt nooit, maar dan ook nooit zoals hen worden.

 Koop gewoon groenten voor mijn beestjes hoor.

-------------------------

Kortgeleden las ik over iemand die het veel en veel te druk had en het zo moeilijk vond om dat te veranderen.

Ik dacht erover na en bedacht dat het misschien hetzelfde is als spullen weg doen.

Je begint met spullen weg te doen die maar ergens liggen, waar je weinig naar omkijkt maar die wel ruimte en tijd inneemt.

Is dat clubje van de zwangerschapsgym na 35 jaar nog echt zo leuk?

Of heb je nog steeds veel met die oude burenclub?

Vind je de sport die je iedere week beoefend nog steeds zo leuk? en zou alleen iedere week zwemmen wat wel heel fijn is genoeg zijn.

En die boekenclub? geeft die nog steeds plezier of juist stress omdat je eigenlijk te weinig tijd maakt om te lezen maar je toch je verplicht voelt om te gaan want ja je zit er al 10 jaar bij.

en die oude vriendin??? Leuk of gewoonte?

Zo ontmoette ik paar jaar geleden mijn BFF van de middelbare school weer.

Dat was een superstoere griet  met gave kleding die plukjes maakte in haar haren in de gekste kleuren

 met haar vilstiften tijden de les.

Stoere schoenen, strakke spijkerbroeken met omgevouwen pijpen wat niemand nog deed/had.

Zo leuk om haar weer te zien.

We hebben verschillende keren afgesproken, hier, bij haar thuis, restaurant.

En toen was het eigenlijk weer klaar.

Zij is/was nog volop een carriere dame, net als haar man en haar kinderen.

Als ik haar vroeg hoe het met haar ging begon ze meteen over haar werk.

Als er problemen waren dan ging het niet goed, ging het daar goed dan ook met haar.

Nee, zei ik dan ik bedoel met jou, met je dochter, je zus die zo ziek is, je moeder.

Je kleinkind. Neem het mij niet kwalijk maar carriere vrouwen hebben niet zoveel te vertellen over kleinkinderen.

Haar uiterlijk was perfect.

Zo mooi opgemaakt en dure kleding en ze was nog steeds leuk hoor en als ik haar tegenkom is het altijd weer even kletsen en lachen maar tja we zijn wel veranderd in 50 jaar. ;-)

Zullen we binnenkort weer afspreken vroeg ze mij bijna 2 jaar geleden toen we elkaar even snel zagen op koningsmarkt. Ik ben je wel. 

oke zei ik. beetje overvallen.

maar goed dat ik niet bij de telefoon ben gaan zitten want dan zat ik nu nog te wachten en het is goed zo.

Ze is leuk echt en het is niet erg dat haar tuin uit tegels bestaat met 1 grasplant in het midden.

Er zijn meer van dit soort mensen in je leven.

Je hebt er geen last van maar met kerst en met verjaardagen stuur je toch even een kaart, bij ziekte van 1 van de familieleden even een appje om te vragen of het al beter gaat.

Net als dat kastje ooit van je grootmoeder geweest, op zolder, kost het tijd en energie.

maar geeft het ook nog plezier?

Zo verdwenen er de afgelopen jaren meer mensen, clubjes, vrijwilligerswerk, hobby's.

Ik stopte na meer dan 20 jaar met dingen organiseren voor mijn buitenlandse vrouwenclub omdat het veel meer energie koste dan plezier.

Tot op de dag van vandaag kan ik er de vruchten nog van plukken.

Ik heb zoveel geleerd over allerlei culturen , we hebben zoveel meegemaakt met elkaar, veel leuke uitjes, zelfs paar keer Limburg met onze mannen.

Ik heb kinderen geboren en volwassen zien worden.

Ik heb sommige dames grootmoeder zien worden.

Ik ga tot op de dag van vandaag nog steeds met een paar van die dames om.

Ook altijd leuk als ik sommigen tegenkom en we even bijkletsen.

Vanavond nog brief geschreven naar 1 van die dames.

Moet er nog paar foto's van de nieuwe tuin bij doen (heb een fotoprinter) en dan een dikke envelop bij haar in de bus.

Zoals ik al eerder vertelde heeft de X met 3 mannen van die vrouwen ook vriendschap.

maar de groep zelf was klaar voor mij.

Zo ook na 16jaar vrijwilligerswerk in Zorgcentrum.

Heeft mij veel gebracht en daar ook veel geleerd. 

KLAAR!!!!

Ik zou het andere ook aanraden om te kijken wat nog bij jou past en wat niet.

En wie wel en wie niet.

Wil niet zeggen dat de personen niet leuk of aardig meer zijn of dat jij dat niet bent.

Ontspullen; ik ben er nog steeds mee bezig en ongelofelijk hoe ik dingen los kan laten die jaren ervoor niet lukte.

Is het toeval? maar mijn haat gevoelens naar mijn vader zijn ook veranderd. Ook losgelaten. Bevrijdend.

Die man zit niet meer steeds op mijn schouder te zeggen hoe lelijk, onaardig, egoistisch of dom ik ben.

of gedachten in mijn hoofd te stoppen.

Morgen weer een dag zonder afspraken.

Wel met een lijstje met taken.

o.a. groenten kopen voor de beestjes.

of hebben jullie misschien groenteafval over?

en laarsjes in maat 24. 

inpakpapier heb ik voorlopig genoeg.

 

   

 Ik zou graag foto's van de nieuwe voortuin willen laten zien maar mijn computer denkt daar anders over.

Ik kan alleen oude foto's plaatsen dus deze van de achtertuin paar jaar geleden.

Na een veel te drukke week heb ik eindelijk weer een dag NIETS.

Ik ben bekaf maar dat kan over paar uur zomaar anders zijn.

en daar vertrouw ik dan ook op.

Tja je zit in een positieve periode of niet.

Buurmeisje werd elf en was dolblij met het cadeau van haar ouders, een hamster in een prachtig hok, door mij geregeld.

Ik heb even geen zin om bescheiden te zijn.

Kreeg in de ochtend al foto's door van een heel blij meisje met haar hamster Sissy.

Een naam die ik ook uitgezocht zou kunnen hebben.

In de middag ging ik er even langs.

Ik was eigenlijk de enige niet-familie.

De familie komt van Texel dus had ik een paar vragen voordat we zelf paar dagen gaan.

Natuurlijk bood de oma (mijn leeftijd) dat ik in hun vakantiehuis kon maar omdat we maar 2 nachten gaan wil ik liever in een hotel of zo anders moet je weer van alles meeslepen.

Mochten er hier iemand het adres willen van het huis voor 6 pers. laat maar weten, ik geef graag het adres door omdat het er leuk uitziet.

Buurmeisje was 2 jaar toen we hier kwamen wonen.

Wat gaat de tijd toch snel.

en wat is het leuk om de kinderen op te zien groeien.

-----------------------

Zoals ik al vertelde hadden we zaterdag een concert waar ik echt geen zin in had maar was verjaardagscadeau voor de X van zoon en schoondochter.

Vroegen ze vrijdag ook nog of we kwamen eten.

Ik had het al zo druk gehad en zo geen zin.

Let wel; ik besef heus wel wat een zeikwijf ik kan zijn.

Wat denk je?

Het was heel erg leuk.

We aten poké bowl nooit eerder gegeten en het was heerlijk.

Gisteren meteen thuis recept gezocht om zelf te maken.

Zoon reed en ik had mij al voorgenomen om mij nergens mee te bemoeien en dat wil wat zeggen in mijn geval want ik wil zoveel als mogelijk controle in het leven.

Bleek het ook nog in een andere zaal te zijn dan ik dacht, dus niet staan en steeds mensen die tegen je aanlopen omdat ze bier moeten halen maar ik het theater waar ik regelmatig graag kom.

Doodeng was wel dat het midden in een rij was en ik zit ALTIJD aan de buitenkant van een rij vlak bij uitgang. Dacht meteen dat ik dit niet ging halen maar ach even proberen.

Ging perfect maar de grootse verrassing was wel dat ik genoten heb.

Ja het moet niet gekker worden.

Tribute band Pink Floyd en ik kon er maar 1 nummer van verder niets maar ik vond het goed.

Zat de hele tijd met hoofd en voet op de maat te bewegen.

Zoon dolblij dat zijn cadeau zo geslaagd was bij ons en vader helemaal verbaasd dat ik genoten heb.

Die zag de bui al hangen dat ik bij die gillende gitaren, zoals ik dat noem, de zaal uit zou rennen.

Weer paar dingen geleerd dus; poké bowl is heerlijk en Pink Floyd is wel te doen.

En; controle loslaten is zo lekker.

En; midden in de zaal zitten is zoveel beter.

-------------------------

In het weekend alweer 2 uitnodigingen gehad waar we ja op zeiden.

Zwager en schoonzus worden 70 en zijn 35 jaar getrouwd. (in juni) en stel waar we mee omgaan nodigde ons uit en nog twee stellen voor een etentje bij hen thuis. De 2 andere stellen ga ik/we ook al jaren mee om. In April.

Zo even in de agenda kijken hoe vol of leeg April nog is want stel dat ik/we een midweek Limburg willen kan dat nooit als ik de zondag ervoor "iets" gedaan hebt wat veel energie kost. Ook niet de zaterdag er voor.

Heel hoop gedoe iedere keer vooral omdat de heer des huizes overal ja op wil zeggen.

Is prima maar dan zonder mij.

Ik hou zelf in de gaten wat voor mij het belangrijkste is en dat is o.a. een zo leeg mogelijke agenda zodat ik energie over hou voor mijn belangrijkste dingen. 

Het kleinkind, het Neefje, mijn nicht, mijn huis en mijn tuin.

Vanzelfsprekend ook mijn man.

Bracht gisteren mijn dag door met beetje opruimen, hokken schoonmaken, badkamer schoonmaken, was ophangen, vieze handen maken in de tuin, rustig in bladen lezen en anderhalf uur bij de buren.

Vond het druk genoeg.

TV kijken in de avond op bed kan ook zo heerlijk ontspannend zijn dus ook dat deed ik.

Genieten van onze nieuwe bank en van de canvassen van het kleinkind aan de muur.

Die dingen zouden allemaal niet gekund hebben als ik bijv. in de ochtend bij iemand op de koffie was geweest.

en buurmeisje zou ik alleen doen als ik er zin in had.

Het regent vandaag. 

Is ook prima.

Gras is gisteren ingezaaid op de kale plekken.

Morgen na 1 maand weer naar koor op de fiets en daar heb ik zin in.

ps. even als reactie op anoniem op mijn vorige blog.

Hoewel ik  af en toe even zin in heb om hier en daar een scheldwoord te plaatsen zal ik erop letten want zo trots ben  ik er niet op. Dat schrijven kan ik nog voor kiezen maar als ik thuis of op straat ergens van schrik of kwaad ben kan het ook uit mijn mond schieten en dat is niet chique of Frans. Dank je wel voor je reactie.

@) Loes, haha jij spreekt ook een behoorlijk woordje Frans maar ik laat het toch bij een af en toe MERDE. Vind ik minder erg dan de woorden die anoniem, overigens op aardige manier hoor, liet weten niet prettig te vinden. 

 

-------------------------

 

Weekend

 Mijn "nieuwe" laptop en ik zijn nog steeds geen vrienden.

Nu kan ik ook nog sinds tijdje geen nieuwe foto's meer plaatsen.

En ja ik kan hulp vragen van buitenaf maar dat geeft meer stress dan mij dan maar aan te passen.

Bij alles moet ik iedere dag weer opnieuw inloggen op een heel ingewikkelde manier en met verschillende adressen. 

Het geeft dus veel stress.

KUTding. De oude was misschien wel langzaam maar deed wat IK wilde.

Ook nog een redelijk chagrijnig vent in the house 

Dat komt omdat we vanavodn dus naar een concert gaan met zijn zoon en schoondochter 

en zij bedachten om ervoor bij hen te gaan eten.

Harstikke leuk natuurlijk maar veel te veel voor mij.

Sowieso na deze al te drukke maar leuke week.

Nu wil ik weten hoe laat ze ons verwachten maar krijgen geen antwoord en dat is voor mij heel vervelend want ja ik MOET zoveel mogelijk zeker weten in het leven zodat ik weet wat ik vandaag nog wel of niet kan doen wat energie betreft.

De X weigert na al die jaren nog steeds mee te werken en vind dat ik er zelf achteraan moet gaan.

Ik gaf net aan dat ik ook niemand over de vloer wil vandaag.

Mooieschoonzus komt regelmatig aan in het weekend en de X wil graag onze buurvriend uitnodigen die toevallig vanavond ook bij dat concert is dus kunnen ze elkaar daar spreken.

Let wel; ik wil wel graag bijv. koffie drinken in de tuin met 1 van hen of de buurkinderen over de vloer maar dan lukt het vanavond niet.

Ik wil heel veel, veel meer dat ik aan mijzelf wil toegeven, maar het gaat gewoon niet.

Zo zou ik zo graag naar tuincentrum gaan voor viooltjes en madeliefjes en cadeautje halen voor buurmeisje.(hamsterhuisje)

Gisteren vond ik mijn favoriete cavia dood in het hok.

Dierenarts kon niet vinden vorige week.

Het raakt mij iedere keer weer en in niet eens 1 jaar is het de vierde.

Schaam me om het te zeggen maar het is wel zo.

Als je mijn favoriet ben wees dan voorbereid op een kort leven.

Wat baal ik weer.

en schamen dus.

----------------------------------------------

De zon schijnt, de vogels zingen zo hard, de duiven maken een nestje.

Ik zag lieveheersbeestjes en een hommel.

Er gebeurt van alles in de tuin als je er oog voor hebt.

Hoop binnenkort weer een egel te mogen ontvangen in de voortuin.

Dat gaat mooi worden hoor die voortuin.

Daar zijn we zo blij mee en wat heeft die X hard gewerkt.

En, toeval bestaat niet, is het klaar begint de Lente.

Ik hoop maandag echt naar tuincentrum te gaan samen.

We hebben een potje met geld dus als of het gratis is.

(deden na elke fietstocht allebei 10 euro in een potje voor de tuin)

Gisteren dus op de koffie bij mijn nicht (dochter van mijn tante) en dat was weer zo fijn.

Hoe raar het ook blijft klinken uit mijn mond ik ben echt een familiemens.

We hebben veel herinneringen samen en alles wat ze verteld vind ik interessant.

Ze kan vragen beantwoorden die ik heb bijv. hoe kwam het dat mijn vader blind was aan 1 oog.

Bij ons mocht er nooit over ziekte of zeer gepraat worden dus hij heeft dat nooit willen beantwoorden.

Nu weet ik het.

Zij is ook blij met mij want ik ben het enige contact van de kant van haar moeder.

Al hebben we hele verschillende levens geleid er zijn ook van die kleine leuke overeenkomsten in hobby's en liefhebberijen bijvoorbeeld.

Zij heeft 4 kinderen, is met veel plezier lerares, dit jaar 40 jaar getrouwd.

------------------------

We hebben gisteren de X en ik in allerlei houdingen de nieuwe bank uitgeprobeerd.

Hij is niet alleen erg mooi, hij past ook heel goed in onze woonkamer en zit/ligt goed.

Nu past de pas geverfde muur, die ik toch al niet zo mooi vond, er helemaal niet bij .

Komt allemaal wel goed.

De 4 canvassen van het kleinkind ophangen zorgde wel voor wat, hoe zeg je dat.....geruzie??

De X wilde ze op 4 verschillende plekken hangen maar dat vond ik echt heel stom.

Ik wilde er 3 bij elkaar op de donkergroene muur boven de TV.

Dicht bij elkaar.

Hij niet en hing ze ver van elkaar, wel boven de Tv en ik vond dat heel onrustig en lelijk.

Nu hangen ze hoe ik ze wil.

Tja je bent bazig of je bent t niet.

De vierde, de mooiste,  wil hij op een plek in de keuken maar.......daar vind ik hem niet mooi, en nee ik wil het ook niet in de serre. haha.

maar goed hij mag het bepalen.

Ze is zo mooi het kleinkind, nu lekker iedere dag aanwezig in ons huis.

Het geeft geluk.

Mijn nicht die op haar 4 kleinkinderen past heeft fotoboeken gemaakt met lappen tekst en ieder jaar krijgen de ouders zo een boek.

Het was helemaal mijn ding zo een boek maken en veel verhalen erbij maar dan wel voor ons. 

Ga proberen om vanaf haar geboorte zo een boek te maken en de verhalen erbij.

Heel gaaf.

Heb dus paar dagen hamstertje die buurmeisje morgen van haar ouders krijgt in huis en ik geniet daar ook weer van.

Wat een schatje.

Zo een klein wezentje, helemaal volmaakt, met zwarte oogjes en piepkleine handjes.

De X is onverbiddelijk; ik mag GEEN hamster. En geen kat.

Ik wens je een zonnig en fijn weekend toe.

 

Toch nog verjaardag gevierd

 Mocht je van een dagje, of 2 van Wellness houden dan heb ik het goede adres voor je.

Wat hebben we genoten.

Het enige was in het begin dat er zoveel mogelijkheden waren dat ik het even niet wist hoe te beginnen.

Niet alles heel veel sauna's maar ook opgietingen, medidatie, yoga, baden, rustbanken.

Het meeste te bereiken via de mooie tuin met bomen, veel vogels, meertje, watervallen, vijvers, strandje.

Ik denk dat de hemel er ongeveer zo uitziet.

Rust, stilte, vogels, vriendelijke rustige mensen, soms hier en daar zachte mooie muziek, klankschalen.

omdat ik jarig was geweest kregen we koffie met gebak naar keuze.

Rond 16 uur gingen we onze hotelkamer bekijken en die was te bereiken door een lange ondergrondse gang met prachtige foto's.

Ruime kamer met reuzenbed van 200 bij 220. 

Er lag een edelsteen op als cadeautje.

Heerlijke doucheschuim, body lotion, shampoo, conditioner.

Veel handdoeken.

Badjas en handdoek waren ook bij de prijs inbegrepen.

En alles echt heel schoon en mooi.

Overal.

rustig en vriendelijk.

TOP!!!

Wilde alvast boeken voor November èn Januari, maar niet gedaan.

Het is niet goedkoop maar wat hebben we genoten.

Het ontbijt was werkelijk het best ontbijt ooit denk ik.

en de grootste verrassing was het zoutbad.

Je ging een soort grot in met heerlijke douches en dan het zoute bad met hangende lianen en bleek dat het boven open was. Of je in een vulkaan lag zeg maar. Op gegeven moment scheen de zon precies naar binnen en het herinnerde mij aan de eind scene van de film (zo een 40 jaar geleden gezien) van Ben Hur waar als ik mij goed herinner zijn moeder en zus met Lepra in zo een kuil gegooid werden en opeens God verscheen. Zoiets dus.

Twee dagen zonder kleding, lekkere en gezonde dingen eten, nou ja behalve gebak dus, smoothies, GEEN telefoon, ook de X niet. Buiten in ligstoelen om weer af te koelen terwijl de vogels tekeer gingen.

Nou ja je ziet het vast voor je.

--------------------------------------

Toch was thuiskomen ook weer heerlijk.

Ik was bekaf en ging meteen 2 uur plat.

Buurmeisje was bij ons binnen bezig om het hamsterhok in te richten en yes Sofie was ook bij haar dus ik blij.

Gisteren kwam de nieuwe hamster voor het jarige buurmeisje zondag maar moet nog even hier blijven.

Je snapt dat ik dat niet erg vond.

Ben bang dat ik straks ga huilen als ze weg is want ze is o zo schattig en nieuwsgierig.

 

Gisteren kwam natuurlijk ook het kleine monster en ook saai om te vertellen maar het was weer zo gezellig.

Ik had vorige week, omdat opa haar net zo schoon en glimmend af wil geven als dat ze gekomen is en haar gezicht wassen een drama was, het viezegezichtschoonmaakmonster ingezet. Een pratend washandje die alle vieze gezichten schoonmaakt en eerst opa. Dat was gieren en ja hoor natuurlijk wilde zij ook.

Wat ook zo leuk wat ik kreeg de canvassen binnen 4 stuks van haar mooiste foto's en die zijn ook zo mooi.

 en vandaag de nieuwe bank en die is ook zo naar onze zin.

Ik had vanmorgen met mijn nicht (dochter van mijn tante) afgesproken en ja sorry, ook dat was zo fijn.

Morgen bij stiefzoon en schoondochter eten en daarna een concert met hen.

Veel en veel liever zou ik een stille dag willen hebben en in de tuin bezig zijn.

maar het wordt vast wel gezellig.

Concert is tribute band van Pink Floyd.

Ik ken die gasten amper.

Zondag even naar jarige buurmeisje.

Dan weet ik dat ik dagen nodig heb om bij te komen en heb op het koor en de fysio GEEN afspraken en zo wil ik het graag houden.

Ik wil genieten van de tuin en plantjes kopen als het zo uitkomt.

Fietsen misschien sowieso naar koor en fysio.

Ik wil ook genieten van de canvassen en de nieuwe bank.

Huis weer eens goed schoonmaken.

Tuin set is weer tevoorschijn gehaald.

O dat is waar ook natuurlijk die kleine donderdag en dan komen zwager en schoonzus op de koffie/lunch met hun kleine wonder.

 Niet zo knap of zo slim als die van ons, grapje hoor, maar wel heel lief.

Vroeg aan mijn  nicht die al 4 kleinkinderen heeft of ze die van haar ook zo mooie en slim vond.

Haha, ik ken haar, natuurlijk vond ze dat.

Wat zijn we rijk he.

Dat vond zij ook.

 

opzij, opzij, maak plaats, ik heb ongelofelijke haast

 De begrafenis van Hamster Bobbie vond in besloten kring plaats.

Twee zielig kijken buurmeisjes en mijzelf.

Hoewel hij ook bij hen begraven had mogen worden kozen ze voor hier.

Konden kiezen uit 3 plekken, bij de engel achterin, een  plek waar ik net een plant uitgespit had of onder de Magnolia "van" mijn moeder.  Het werd bij de Magnolia.

Wel of niet in kistje; laten we hem teruggeven aan de aarde, de natuur zei ik en kwam  het plastic doosje bij het vuilnis terecht. Laagje hooi, wat zacht materiaal, Bobbie erin, weer zacht materiaal, grond erover.

Ze hadden thuis als een kruis gemaakt van hout en bloemen geplukt.

Zo namen we afscheid

Buurmeisje had hele nacht niet geslapen en zag er witjes uit.

Later waren we samen en gingen we op het net op zoek naar een hok en hamster voor haar zusje die zondag jarig is.

(op verzoek van de moeder)

NEE zij wilde nog geen nieuwe hamster.

Alles was nog te vers.

Na half uur hamsters kijken dacht ze er toch anders over.

Het is toch wat u zegt buurvrouw Hélène, het vervangt niet maar troost wel.

Zo kwam het dat we zaterdag naar Amstelveen reden voor een hok voor haar toekomstige Bobbie 2.

Zondag ging mr. X weer gewillig mee om 2e hok op te halen in onze oude Woonplaats.

Jeetje wat was ik blij, goedkoop geweldig hok gescoord voor buurmeisje 2.

Had de moeder dus aangeboden om naar hamster en hok te zoeken.

Niet omdat ik zo verschrikkelijk aardig ben maar omdat ik bang dan nieuwe hamster weer in piepklein hok terecht zou komen.

Ik deed het voor de hamster dus.

Enfin heel weekend in teken van hamsters.

Kwamen ze gisteravond moeder en oudste dochter nog even kijken naar wat ik gekocht had.

Mag ik echt geen hamster vroeg ik de X nogmaals. 

Ik zeur al zo een 3 jaar.

Gelukkig is hij standvastig.

Moest ik ook nog naar de dierenarts met mijn favorietje Didi (cavia) die opeens verlamd leek aan de achterkant. Nou ja het leek niet het was zo. Wat baalde ik. Ik dacht als zij ook nog doodgaat, vorig 3 cavia's doodgegaan, dan stop ik ermee. Ben ik schijnbaar geen goede caviamoeder.

Enfin pijnstilling en ontstekingsremmer, medicijnen voor thuis en natuurlijk een gepeperde rekening weer naar huis.

Didi apart met Willemijn en het gaat wel beter zag ik net.

Wat een avonturen.

__________________

Verschillende van de meer dan 30 therapeuten die ik ooit bezocht, ben gestopt bij 27 te tellen, zeiden tegen mij dat er geen grijs bestond. 

Het is bij jou of zwart of wit nooit eens grijs.

Klopt !!!

Dus ja zit ik opeens zomaar weer in een witte periode.

Was vorige week zondag echt een 4 en maandag een 3 net als de dinsdag, was het zaterdag een acht en gisteren misschien wel een negen.

Het was een heerlijk weekend.

Veel energie, veel buiten, weer eens iets voor een ander gedaan wat ook heel fijn aanvoelde, thee met de buurtjes op het plein, gesjouwd met bloempotten, stenen en zakken aarde. 

Zonder jas buiten, vieze handen en nagels, vieze kleren, konijnen en Kip los, ontspullen. 

Om een of andere reden kan ik al een paar maanden dingen wegdoen die vorig jaar onmogelijk leken.

Vooral tuinspullen.

Ik wilde zelfs geen stenen weg doen want ik ben dol op stenen maar nu, onder dreiging van de X dat hij vandaag naar de stort ging, behoorlijk wat in de aanhanger gegooid.

Ook veel plastic potten die ik toch echt ooit weer zou kunnen gebruiken als.....tja als wat......

Verder potten voor de kringloop.

Terras voor is dus af en ik heb al wat dingen geplant , stekjes en planten uit de achtertuin.

Door als die leuke drukte heb ik schijnbaar teveel adrenaline aangemaakt en lag om 4 uur nog te stuiten in bed.

Hadden we van Schiphol een brief gekregen dat we een cadeautje mochten uitzoeken.

Had geen flauw idee waarom tot gisteravond.

Moest slaapkamerraam voor het eerst dat we hier wonen voor de vliegtuiglawaai dichtdoen en vanmorgen was het ook weer het eerste wat ik hoorde.

Ik neem aan dat dit tijdelijk is maar ben bang dat daar geen cadeautje tegen opgewassen is.

Of misschien een vliegreis naar ..euh....Japan??

O jeetje daar moet ik niet aan denken.

Je zou maar een reis winnen.

Jeetje het lijkt wel of ik weer leef.

De energie en de plannetjes voor de komende maanden vliegen in het rond.

De komende maanden tot Oktober is het vakantie zei ik tegen de X die meteen op de rem trapte en riep dat we nu veel minder te besteden hadden en dat we anders ons spaargeld aan moesten spreken, en dat hij binnenkort officieel met pensioen was met bijhorende inkomen en weet ik veel wat hij allemaal aanhaalde, o ja de bank  moest ook nog betaald worden. 

Dan maar geen vet laten wegzuigen, siliconen tieten, opgevulde lippen maar ik wil weg als ik daar zin in heb.

Nou ja jullie kennen mijn uitspattingen van 2 keer 4 nachtjes naar Zuid-Limburg, 2 nachten naar Texel en misschien nog iets tussendoor.

Voor dat geld heb je niet eens behoorlijke tieten denk ik.

De X ziet altijd andere beren dan ik op de weg maar hij ziet ze wel.

Morgen gaan we dus naar wellness hotel.

Of we even 100 euro extra wilde betalen omdat we het vorige week verzet hebben.

Ik dacht t niet. De grap was al een midweek Zuid-Limburg.

Sofie wordt verzorgd door de buren/buurmeisjes.

Dinsdag en woensdag dus.

Donderdag het Kleinkind.

Vrijdag leuke koffieafspraak die hier plaats zou vinden maar omdat de oude bank donderdag weggaat en de nieuwe vrijdag komt even vragen of het bij haar mag.

Zaterdag concert waar ik geen zin in heb maar verjaardagscadeau van de X. van zijn zoon en schoondochter.

Zondag waarschijnlijk even nar jarige buurmeisje maar misschien ook niet.

Heb mijn best al genoeg gedaan.

Maandag; vast gebroken.

Voor vandaag allemaal vage plannen maar vooral in de tuin, dagboek bijwerken, het thema voor deze maand was koffie maar scheurde gisteren de plaatjes er weer uit want het moet LENTEthema worden.

Plantenlijstje maken.

Boodschappenlijst maken.

Wat plantenweetjes opzoeken op t gemak.

Genieten.

Voor mij beginnen de jaargetijden anders dan bij anderen.

Eén Maart is voor mij   begin van de Lente. 

Ga eens uitzoeken of ik weleens in April in Limburg ben geweest en wat voor weer het toen was.

Zo zie je maar weer hoe druk ik het heb. ;-)

Fijne week en vergeet niet te genieten .

De was, ramen lappen en weet ik veel wat kunnen heus wel wachten.

Geloof mij maar, geleerd van mijn Franse moeder.

Terwijl het huis grote puinhoop was lag zij in piepklein bikini in de tuin.

Kwam ik dan met vriendjes en vriendinnen thuis van school en schaamde ik mij dood.

Ik wilde ook zo graag een moeder met terlenka broeken met elastiek op de rug, of terlenka jurk met schort eroverheen, en een huis met blinkend schone ramen, vloeren en keuken.

En toch geloof ik nu dat mijn moeder gelijk had.

   

____________________

Zuur verbittert oud wijf. 65 jaar.

 Verbittert oud wijf.

Vol rancune.

Zuur.

Zo voel ik mij.

Kwam er weer bij dat ik op 3/4 woorden van de stiefkinderen op de app kreeg voor mijn verjaardag en ik dacht;

fuck you. Jullie zoeken het maar uit ik ga NIET MEER mijn best doen.

Als ik na 21 jaar niet meer ben dan dat zal het ook nooit anders worden.

Ik hoefde alleen maar een kaartje of 1 bloem.

Dat was genoeg geweest.

Of tekening van de kleine. 

en verbitterde ik dus nog meer.

Oké, ik was ziek maar ook als ik niet ziek was had ik dit vreselijk gevonden al was het wel verwacht hoor.

Ik ben niks en het werd nog eens extra bevestigd.

Een therapeut zou zeggen, of een goede vriendin, heb ik niet want ik ben zuur, zouden zeggen praat met ze. Zeg wat het met je doet.

--------------------------

Gisteren stonden er in de avond de 2 buurmeisjes voor de deur, 14 en bijna 11 jaar met piepklein doosje in hun handen. 

Bobbie was net gestorven.

De bijna 4 jaar oude dwerghamster.

De oudste had natte ogen van het huilen en de kleine een bijpassend gezicht.

Bobbie was nog zacht en warm.

Kreeg vanmorgen vroeg een appje of hij vandaag in mijn tuin begraven mocht worden.

De zure in mij dacht meteen; verdorie mag ze niet eens dat piepkleine beestje in eigen tuin begraven van die ouders? 

Maar ergens onder dat zure zit nog iets van de Leukere  Hélène die bedacht dat zij het misschien heel fijn vond dat Bobbie bij ons in de tuin kwam.

Jaren geleden stonden ze voor de deur met Luna.

Dikke tranen bij allebei.

Konijn was dood en moeder wilde hem in de container gooien.

Of hij bij ons in de tuin kon.

Dat kon niet, mijn eigen diertjes doe ik ook niet vanwege het steeds poeren in de tuin van mijzelf.

maar ik vond een plek waar het wel kon, onder mooie struik bij de parkeerplaats.

We groeven een gat, deden er hooi en stro in. Worteltje voor onderweg naar de hemel.

Bloemen waren er en zij schreef een mooi gedicht.

De Familie werd verzameld, Luna in het graf, gedicht voorgelezen. 

Plant erop.

Ik doe dat voor mijn eigen dieren niet hoor maar voor kinderen wil ik zoiets belangrijk maken.

Er werden gisteren ook weer herinneringen opgehaald aan Luna en Bobbie.

Ooit heel lang geleden presenteerde Ivo Niehe een programma over kinderen met kanker. Een klein meisje vertelde dat ze de meeste steun van haar cavia had gehad.

Is mij altijd bijgebleven dat verhaal.

Ik heb kinderen altijd heel serieus genomen over hun blijdschap en verdriet, angsten en eenzaamheid.

De meisjes bleven anderhalve uur. Pap en mam hadden even iets anders aan hun hoofd dus tijd voor Bobbie was er niet.

Geloof mij ik voelde mij vereerd. 

Zij vonden dat ik zo vaak op Bobbie gepast had dat ik ook recht op afscheid nemen had.

Er kwamen veel meer verhalen van de oudste die echt niet goed in haar vel zit.

En dan vanmorgen vroeg voor schooltijd de app; mag ik na school bij u Bobbie in de tuin komen begraven.

De zure Ik dacht; o nee niet vandaag ik ben zo moe en herstellende maar gelukkige nam de andere het over en ging meteen nadenken  over een mooie plek.

Ik voel, gisteren al, mij opeens er wel toe doen.

Schiet er een beetje bij vol maar dat is nog van de nagriep ;-)

De X vertelde eens dat zijn buurvrouw haar aardappels op t stoepje voor haar huis schilde en hij dan bij haar ging zitten en mocht meehelpen. Een mooie herinnering voor hem als klein jongetje. Tja met 1 broer en 3 kleine zusjes was er niet altijd tijd voor hem en dan is zo een buuv heerlijk.

Jij creeert mooie herinneringen voor die kinderen heeft hij vaker gezegd.

Ik had zo een bezoek als gisteren even nodig om mij weer iemand te voelen.

Ik doe er ook toe.

En ik heb besloten om een oude vriendin, woont hier vlakbij, en ik weet dat ze ondanks haar vele contacten wel wat meer hulp/vriendschap/aandacht kan gebruiken , maar o ik ben/was zo klaar met haar te bellen en langs te gaan. Boos zijn/teleurgesteld/in de steek gelaten voelen (dat is wat ik voel) is misschien hartstikke leuk maar ik voel mij er wel klote bij.

Ik ben geestelijk zo ontzettend moe, verbittering kost een hoop energie hoor, onderschat het niet, en kan niet wachten tot ik eindelijk hulp krijg van therapeuten want ik weet soms echt niet meer welke weg ik in moet slaan.

Zelfs de X gaf van de week aan dat hij alles wat in zijn macht was voor mij deed maar dat hij echt niet meer kon dan dit. Dan kon hij niet aan.

Dus misschien is 65 jaar weer eens een nieuw begin.

Het maakt niet uit hoe vaak je opnieuw begint als je het maar doet in plaats van te blijven hangen in iets wat je met alle kracht naar beneden trekt. Zo de put in.

Er is koffie, er is zon, er zijn planten die wachten op volle grond.

en er is een buurmeisje die mij nodig heeft.

en niet te vergeten een begrafenis.

---------------------------

toch een kleine ps; gisteren was weer zo een fijne dag met die kleine.

Er werd voor ieder die ze maar kende een cupcake gebakken samen met opa en in de avond kookte ze samen ons avondeten.

Toppunt van geluk is toch echt niet een nieuwe auto, een verre reis, een villa.

Het is een kind die er heel moe uitziet met donkere kringen onder haar ogen die met roze wangetjes, verwarde haartjes en een heerlijk geur uit haar middagslaapje komt en zeg; F. heeft goed geslapen en moet poepen, pop heeft ook goed geslapen maar moet ook poepen maar F. gaat eerst.

Armpjes om opa's nekje, hup de badkamer in. 

Ik doe de pop wel.