tranen vloeiden rijkelijk hier in huis.

Foto van vorig jaar.

Rennen naar het grasveld.

En konijn madelief maakt zich niet zo druk.

Weet je wat ik niet begrijp?

Dan heb je een leuke dag met wie dan ook komt thuis en krijg je hele vervelende appje.

Totaal niet verwacht snap m ook niet.

Ja snap m wel maar de gedachten van die ander niet.

Even in het kort (proberen) 

We organiseren met 4 personen de madiwodo club.

Komen vaak bij elkaar en bespreken van alles.

Ook dat we geen beslissingen nemen zonder mening van anderen

Nu was mij verteld door een van de leden dat verschillende dames het niet leuk vonden dat er steeds nieuwe mensen bijkwamen.

en als dat zo doorging zouden ze eruit stappen.

Toen M. dus voor zoveelste keer zonder overleg weer iemand toevoegde deed ik heel voorzichtig en vriendelijk wat mij ter ore was gekomen.

Dat deed ik in organisatieapp van ons vieren dus.

Th. had er ook al iets over gezegd.

maar ik kreeg de volle laag.

Waar ik mij mee bemoeide en ik ging er toch mee stoppen (na augustus) en dat ik nog 1 ding moest regelen en daarna dus mijn mond houden dat zou voor mijn stress ook goed zijn.

Wow.

Mijn eerste reactie, in mijn hoofd gelukkig , was ik zou mij meer zorgen maken om je eigen gezondheid.

M. is heel erg dik en het wordt steeds erger.

Ze kan nog amper lopen.

Ze beweegt amper .

Nu niet mijn probleem en echt ik help haar altijd met opstapjes, pak stoel voor haar, draag haar tas indien nodig.

Dus ik ben echt geen naar wijf en dan krijg ik dus zo een bericht.

Zo blij dat ik het zo gelaten heeft.

Kreeg gelukkig steun van vriendin Th. maar het gaat er mij om waarom mensen zo doen.

Ze weet van mijn stress en ik van haar mankementen maar daar ga ik toch niet mee gooien.

Dus de leuke dag was minder leuk maar gelukkig kon ik er wel mee omgaan.

Donderdag iets anders.

Ons zonnetje was er weer.

We hebben zo genoeten.

Ze hielp opa met zaaien en ik filmde die klein handjes die heel voorzichtig de zaadjes in de grond deed.

Van opa kreeg ze de opdracht om PAPRIKA op potje te schrijven en hoewel ze het heel spannend vond lukte het en wat was ze trots.

Toen gingen we van die grote platte schelpen kleuren met de "dure" stiften.

Ze was zo trots want ze had er 2 en ik maar 1 af.

Met zn drieen gegeten  zoals gewoonlijk, grapjes, lachen, beetje stout.

Toen kwam haar moeder en ik zag meteen dat ze heel erg gestrest was.

Emma voelde het ook natuurlijk maar wilde toch haar schelpen laten zien en vertellen dat ze paprika kon schrijven.

Daar was geen aandacht voor.

Trek snel je schoenen aan zei de moeder.

maar zij wilde haar schelpen laten zien.

Nou ja dat liep uit op een scène en ik heb haar nog nooit zo overstuur gezien.

De tranen vielen op de grond en ze gilde de hele boel bij elkaar dat ze haar schoenen niet aan wilde.

Duurde 15 minuten denk ik.

Nu hoef je zelf geen kinderen te hebben om te weten dat dit niet over schoenen ging.

De man en ik die zo genoten hadden waren na afloop echt , tja wat is het woord; te neer geslagen.

Het wijffie had ook nog oorontsteking en koorts gehad maar toch naar school.

Wat ik bedoel met deze 2 verhalen: WAAROM?

Waarom iedere keer weer na zo een fijne dat iets of iemand die het verpest.

Het is ook zo dat ik er niet mee om kan gaan.

Ik kan van iets klein kinderlijk blij zijn maar jammer genoeg ook  boos, gekwetst of verdrietig.

_________________

Gisteren verliep de dag heel anders dan gedacht.

De broer van de man is werkelijk klaar met alle behandelingen, er is niets mee, hij is uitgeput, eet niet, drinkt niet, loopt niet.

Het is begin van het echte einde.

Zijn vrouw belde gisteren 1 voor 1 de broer en de 3 zussen.

Even later belde mooieschoonzus de X of ze mocht komen en ook andere zus stond even later huilend aan de deur. De derde zus wilde alleen zijn en die snap ik ook.

Er vielen weer dikke tranen maar ik vond het zo fijn voor mijn man dat zijn zussen er waren.

Er werd gehuild, gepraat, gelachen. 

Vroeg of ze wilden blijven eten maar dat wilden ze niet.

Mooieschoonzus is alleen en haar kinderen wonen heel ver weg.

Ik zei tegen haar dat ze moest komen als ze daar behoefte aan had en hier kon eten en zelfs slapen als ze niet alleen wilde zijn.

En ik ben zo blij voor mijn man dat hij zijn zussen heeft.

De Broer is de oudste van het gezin en ze kijken altijd wel tegen hen op.

Weet dat mijn X. bij grote beslissingen altijd met zijn broer ging overleggen.

Het is voor hen onvoorstelbaar dat hun grote broer er binnenkort niet meer zal zijn.

Wat we zijn volwassen? In dit soort gevallen worden we allemaal van die kleine kinderen die willen horen, van wie dan ook, dat t allemaal goedkomt.

Ik probeer een klein pleistertje op de wonde te doen door te zeggen dat er ook mooie dingen zullen gebeuren in de familie, elkaar, steunen, troosten, onze schoonzus bijstaan en ons neefje.

Herinneringen ophalen en ook lachen want zwager kon om te kleinste dingen uit zijn dak gaan en vloeken als een bootwerker. Ik noemde hem hier regelmatig zwagerdieallesrukvond. En zo was t echt. Zit hier ook weer even te lachen.

maar tijdens zijn ziekte hebben we hem nooit gehoord.

Dit verhaal heeft niets met de vorige twee te maken hoor.

Ik gun mijn zwager heel erg zijn rust.

Mijn X wil daar nog niet aan.

Ik weet dat lijf en geest van zieke mensen heel anders zijn dan die van mensen die nog een toekomst hebben.

We groeien naar de dood toe in zo een geval maar daar heeft mijn schat geen boodschap aan.

Wat moet ik zonder mijn broer??

vraagt hij mij.

Zorgen voor zijn vrouw en je zussen.

Het is nu jouw beurt.

en volgens mij vond hij dat een redelijk acceptabel

antwoord.

-------------------------------

  

 

Koninklijk

Dames soms krijg je een cadeautje, via FB deze keer, en dan voel je het de hele dag in je buik.

jeweetwel zo een warm gevoel.

Deze foto kreeg ik van Dien. Hoe gaaf. En ik vind mijzelf zo knap. En dan mijn Sofietje.

Die heeft toch ook zoiets koninklijks.

Je kan echt zien dat we uit een Aristocratische familie komen.

Ik maakte vandaag weer een hoop dingen mee maar ik hou het even leuk.

De man en ik hadden een fijne dag.

Slenteren over de markt en hoe raar t ook klinkt ik stelde voor om dat apart te doen.

De man wilde allerlei fruit en zo kopen en ik wilde naar andere dingen kijken, waaronder wat ik zal noemen mijn werkbroeken.

Tot wanhoop van de man loop ik thuis dolgraag in ouwe bende.

Dat voelt zo lekker.

Steeds mijn handen af kunnen vegen en niet zeiken als er een vlek op komt.

maar dit kon echt niet meer.

Ik ga ze morgen met pijn in het hart weggooien.

Ik kocht 4 nieuwe op de markt, kocht bijna een schapenvel zonder schaap maar dat ging gelukkig niet door als zakte de man 65 euro. 

Vanwege mijn charme denk ik.

Daarna samen lunchen voor het eerst dit jaar lekker op een terras.

Toen zoeken naar kleding voor de bruiloft in Mei.

Vooral voor de man.

Had in A'veen een colbert gezien zo mooi en zo zacht dat ik foto maakte en vandaag heeft hij hem gekocht in een andere plaats.

Heel mooi en apart.

Had van mij wel maatje groter gekund want maat Mathijs van Nieuwkerk, jeweetwel, heel strak . De eigenaar van de winkel, wow wat een super irritante man , zei die nog bij het weggaan ;ik zie jullie vast weer terug en ik zei; ik zou maar niet bij het raam staan wachten, vond die maat dus geweldig en de X was t met hem eens en wilde geen grotere maat passen.

De komende 4 dagen NIETS.

Kan ik verder met mijn Lentekriebels in tuin en huis.

We hadden een fijne dag, had net geappt aan vriendin die iets totaal niet leuks had meegemaakt, dat het zo jammer is dat t leven zo vol doornen zit, tja vond t wel diepgaand, kreeg ik toch een naar bericht van iemand anders  en ik geen flauw idee had waar dat vandaan kwam zeg. Zij zit ook in de madiwodo organisatie dus de 2 anderen konden het ook lezen maar waren wel zo wijs om hun mond te houden.

Er kwamen vreselijke verwensingen in mijn hoofd maar besloot er niet op in te gaan. Zo een zin om gemeen te zijn maar mijn wijsheid won het. 

Af en toe sta ik echt versteld van mijzelf. 

Helemaal gaaf was dat ik het ook los kon laten.

Nee ik ga deze keer niet de halve nacht wakker liggen, verdrietig zijn en mij afvragen wat ik verkeerd gedaan heb.

Ik stop eind augustus met het organiseren en dat ga ik gewoon gezellig volmaken al schreef zij dat ik me nergens meer mee mocht bemoeien want ik zou stoppen.

Heel schattig allemaal. 

en ik bleef mijn Koninklijk gedragen .

Ik ga nu lekker op bed TV kijken.

Ik wens je een fijn weekend.     
 

effe winkele

Ergens koffiedrinken is zo duur maar als het zo gepresenteerd wordt hoor je mij niet.

Gisteren wist ik het opeens zeker;

Ik wil naar winkelcentrum Amstelveen.

Moest daar in de buurt zijn voor acupunctuur.

Stapte op de bus en genoot.

Wilde rondkijken voor winkel voor de man en iets voor mijzelf.

(voor de bruiloft)

Verleidelijk was het allemaal niet.

en gelukkig maar heb ik ook geen keuzestress.

Wel zag ik winkel voor de man.

Foto gemaakt.

Hij vond t wel wat.

Ik genoot op mijn manier.

Raakte in gesprek met o.a. verkoopster van een winkel en die bleek uit Brazilië te komen.

Woonde 1 jaar in NL en sprak werkelijk vloeiend de taal.

Isadora heet ze.

Toen ik vertelde dat ik ook NL had moeten leren en vertelde waar ik vandaan kwam ging ze over in de Franse taal.

Onvoorstelbaar.

Nee, nee, ze had nooit in Frankrijk gewoond.

Toen ik vroeg of ze ook van Franse muziek hield begon ze te zingen.

Dalida.

Haar lievelingslied.

J'attendrai.

Hoe bijzonder zijn mijn ontmoetingen altijd.

Later zat ik op een prullenbak in het zonnetje te wachten tot het tijd was voor de prikken en kwam er iemand langs, was het een man of vrouw, met hondje.

Het bleek een vrouw te zijn en ze vertelde mij dat haar moeder blind was en dat ze als kind daar nooit iets nadeligs van ondervonden had. 

Haar moeder scheen zoveel te kunnen en overal een oplossing voor te vinden.

Zelfs onkruid in de tuin trok ze er zelf uit.

Ze miste haar moeder heel erg sinds ze 8 jaar geleden was overleden.

 

Ik vind dat ik geluk heb dat ik bijna altijd interesse heb in verhalen van anderen.

Natuurlijk is niet alles even interessant maar ik besef ook dat ik soms misschien de enige persoon ben die ze die dag spreken.

en waarom zou ik niet even luisteren en kletsen.

Was daarvoor even met 2 Canadese ganzen in gesprek die dan weer niet zoveel interesses hadden toen bleek dat ik niets te eten bij mij had.

__________________

op pinterest kwam ik dit soort tekeningen tegen en ik heb er een paar opgeslagen en/of uitgeprint.

Dit zegt zoveel meer dan dat ik met woorden uit kan leggen.

Het is niet uit te leggen wat er in het hoofd van sommige mensen gaat.

Ik kan het in ieder geval niet en/of anderen willen het niet begrijpen.

Ik lijk heel open, eerlijk en meelevend maar eerlijk gezegd weet ik niet zeker of het zo is.

Vanmorgen werd ik weer uitgeput wakker.

Pfff zo zwaar en zo moe.

En ja ik weet dat t vaak in de loop van de ochtend weer weggaat maar regelmatig ook niet.

Aan het ontbijt doe ik gezellig.

Sinds kort paar weken ontbijten we iedere ochtend samen.

Zeg dat ik mij verheug op vanmiddag.

Hoor zijn verhalen aan over de tennisavond gisteren.

De vrijgezellendag van de zoon is geprikt.

Wat leuk zeg ik.

maar ik denk heel wat anders.

Zo waren ze vergeten om hem uit te nodigen.

Hoe erg, de vader van de bruidegom.

Mijn hart breekt.

voor hem maar ook voor mijzelf.

Lijkt wel of ieder erbij betrokken wordt  behalve wij.

en ik moet dat onderdrukken en zeker niet uitspreken naar hem toe.

Hij zou met zijn vader een pak gaan uitzoeken en laten maken maar het pak is uitgezocht maar Pa is er niet aan te pas gekomen.

Ik weet niet hoe mijn X het ervaart en durf het ook niet te vragen.

-------------------------

Vandaag is het koor en ik kan er niet bij zijn.

Wil even een tijdje kijken hoe het voelt zonder die ochtenden.

Toch ben ik verdrietig.

Ik zou zelf willen uitmaken wat ik wel en niet doe.

Voel mij buitengesloten.

------------------

maar goed.

De zon schijnt weer.

en de tuin heeft iedere dag weer kleine verrassingen erbij.

Het is nog harstikke kaal en saai maar zo ervaar ik het niet.

 Ik zie de verrassingen uit de grond komen .

De beestjes doen het allemaal goed en Cocotje is alweer 11 jaar.

Een kip van 11 jaar? en vorig jaar begon ze opeens weer eieren te leggen.

haha. Moet weer lachen om mijzelf.

De simpelheid van het leven.

Vanmiddag komt Emma weer.

Nu vind ik het nog heerlijk om de rust te hebben van vanmiddag kan ik niet wachten tot ze er is.

Vorige week ging ik op de bank onder dekentje zitten en deed net of ik sliep.

Heel zachtjes kietelde ze mijn voeten.

Vandaag ga ik allemaal kussen op de bank doen, dekentje erover en kijken of ze erin trap.

Zij vind het zelf ook altijd grappig om dit zo dingen te doen en mij in de maling te nemen.

De man zei paar weken geleden; zij adoreert jou.

Volgens mij hoorde ik klein beetje jaloezie in zijn stem.

Tja wat wil je,  welke oma gaat wormen zoeken, slakken redden, hommels en bijen aanbidden.

en spaghetti op haar neus doen om opa te irriteren.

 

 

Vandaag

Gisteren weer aan het doen en laten in de tuin.

En weer te vroeg moeten stoppen en plat moeten.

Niet het lijf maar het hoofd raakt overvol.

Laatst las ik weer een eye opener; je kan wel gaan liggen maar je hoofd gaat gewoon door.

En dat klopt.

maar lag wel lekker in bed met ogen dicht.

Vandaag zal ik toch echt moeten bedenken wat ik MOET en WIL doen.

Medicijnen halen. Die zijn nu echt op.

Kaart sturen.

Wat appjes beantwoorden en zelf wat vragen stellen.

Naar acupunctuur.

Ik begin stress te krijgen over onze kleding voor de bruiloft in mei.

Stiefzoon.

Hij laat een pak maken en ik mocht foto's zien. 

Heel bijzonder.

Zijn vader wil natuurlijk er ook tiptop uitzien.

Die gaat natuurlijk achter een merk aan.

Ik zei al tegen hem; als ik een te gekke jurk zie bij HenM koopt ik hem daar maar als ik een dure vind naar helemaal mijn zin wordt t die.

Die onzin altijd over Merken dit of dat en veel beter, mooier enz.

Onzin vind ik dat.

De man kocht vorige maan een hele dure trui dure winkel.

Ik waste hem op de hand, legde het op wasrek op een handdoek buiten en daarna binnen en het hele ding is uitgerekt en er zitten van die polletjes, of hoe heet dat.

DIE trek ik nooit meer aan zei de man en ik weet dat dat zo is.

Dus ik ga terug.

Ik baal vreselijk.

Ik draag sommige dingen van de C&A soms jaren en jaren.

maar daar hoef ik niet mee aan te komen bij de man.

Nee een MERK anders niet.

Wel in de uitverkoop meestal hoor.

Weer heerlijk weer.

En ik verlang naar Zuid-Limburg.

Komt goed uit; volgende maand.

Aan de andere kant geeft ook dat stress want het liefst zou ik iedere dag in eigen huis willen slapen.

Dat gaat natuurlijk niet.

Ik heb al maanden gelden een plek gereserveerd in Sibbe.

Vlakbij Valkenburg.

Gisteravond stapte ik in bed en was totaal ontspannen.

Wow.

Dat ben ik dus zelden tot nooit.

Keek een simpele serie op ntflx.

wilde absoluut niet de vrede in mijn lijf en hoofd verstoren.

Sliep supergoed.

Toch de acupunctuur?

 Moet je toch eens zien wat een tuintje het straks weer wordt.

Zie je het kasje?

Daar groeien straks weer druiven in en ik ben bezig om het met een zitje, dat staat er al een gezellig plekje weer te maken.

Op de foto hiervoor zie je perenboom, vijg en appelboom.

en rechts de ren met hokken voor de beestjes.

Achter de perenboom de kas.

Een heerlijk idee dat je iedere dag dichterbij ben naar deze secret tiny garden.

maar het hoeft allemaal niet te snel.

Iedere dag is al een ontdekking.

 

Twee hele fijne dagen.

 Zat ik zondag chic de Francaise uit te hangen met bijpassende kleding en hakken zat ik gisteren letterlijk op handen en knieen de hokken schoon te maken. Half in zo een hok kruipen om overal bij te kunnen.

Vieze handen, vieze kleding, shit aan de schoen.

Wat was het leukste???

Weet nog dat  zoontje van vrienden als je hem een dilemma voorlegde hij altijd; ALLEBEI zei.

Dat vond ik beetje irritant want ik vind dat je MOET kiezen in het leven.

Onzin natuurlijk.

Was zondag of maandag nou de leukste dag?

ALLEBEI.

We werkten beiden hard in de tuin.

Schuurtje werd helemaal leeggehaald door de man en ik moest alles uitzoeken en weer inruimen.

Lege potten en zo zette we op de stoep en waren binnen kortste keren weg.

Er moet veel meer weg.

Verder poeren in de tuin zoals ik dat noem.

Met blote handen en had bijna mijn schoenen uitgedaan om mijn voetjes ook te laten voelen hoe heerlijk het al is.

Het was heerlijk alleen uitgeput en niet meer verder kunnen na heel wat uren.

Dat is balen want ik wilde zoveel mogelijk afmaken.

-----------

Zondag was een totaal ander verhaal.

Ik dacht dat alles om 2 uur zou beginnen maar het was 13 uur.

Stress en boos op mijzelf.

Bleek de bus ook nog eens uit te vallen.

huh????

kan dat?

Nou ja ik lees iedere dag Cellie dus weet alles van openbaar vervoer.

Niet dus.

Kan zomaar.

Zonder reden.

Toen flipte ik.

Voor de buitenwereld valt dat flippen van mij wel mee maar van binnen was het echt erg.

Later schaamde ik mij rot dat ik om zoiets zo over mijn toeren raakt.

Wilde niet meer gaan en iets kapot gooien maar bedacht mij toen ik de prijs van de kaartjes nakeek.

Ik had mij op die dag verheugd.

Lekker samen met de bus, mooi weer, lopen over de grachten, bekende en onbekende chansonniers zien en horen.

Lekker Frans spreken al wist ik nog niet met wie.

Enfin het meeste, nou ja bijna alles is uitgekomen.

Ik werd weer redelijk.

De man had wat langer nodig om te doen alsof er niets gebeurt was.

en nogmaals ik schaam mij nog nu ik erover schrijf.

De busrit was leuk.

Zag hoe een paar jonge mensen aan ouderen hun plek afstonden, de buschauffeur bedankten bij het uitstappen en daar werd ik blij van.

Het gebouw was snel gevonden en prachtige sfeer.

Het  optreden van Katell hebben we gemist en dat vond ik heel jammer maar tweede optreden begon over 15 minuten.

Dat was Tess M. Nooit eerder gezien/gehoord dus benieuwd.

Als mijn schoonvader ergens niet over wilde praten of een mening wilde geven zei hij; daar is geen verhaal van.

Ik wilde dat hierbij ook zeggen.

Toen kwam Britta M. met (haar) man achter de piano en accordeonist.

Ik vond haar goed en leuk.

Komt goed uit want ik heb voor de madiwodoclub een uitje naar haar georganiseerd ergens in mei.

Vrolijk, goed, gezellig.

Kende haar al maar was vergeten hoe ze nou zong.

Daarna optreden van het koor waar zij die ochtend mee had geoefend .

Dat was ook heel erg leuk.

Had even getwijfeld om mij op te geven, niet gedaan, maar kon vanuit het publiek zo meezingen.

Echt een heel vrolijk gedoe.

Tussendoor met allerlei verschillende mensen zitten kletsen en samen met de man ergens even snel een lekker broodje gaan eten .

Toen terug voor laatste optreden van een man die al 40 jaar in het vak zit en die ik al 39 jaar volg.

En geloof mij het verveeld NOOIT.

Ook mijn man is groot Fan.

Zoals hij la Bohème zingt is werkelijk fenomenaal.

Begeleidt door pianist en vriend Gregor Bak. 

Een fantastisch duo.

-------------------

Laat thuis, nou ja 20.30, en was uitgeput. 

Dit zou ik echt niet 2 keer in de week kunnen.

En zo blij dat ik het weer mee heb kunnen maken.

-----------

De man voelde zich gisteravond niet goed en ging apart liggen.

Griep.

En nee niet de mannengriep.

Hij is absoluut geen klager, integendeel.

Geen lastig patient of t moet zijn dat hij ABSOLUUT geen hulp/zorg wil.

Ik probeer het een paar keer maar bij 3 keer NEE geef ik het op.

-----------

De zon schijnt weer en ik heb heel veel dingen die ik vandaag wil bereiken.

Dat wilde ik gisteren ook al maar dat lukte niet helemaal

Nou ja GENIETEN was wel gelukt en spullen weg en orde in de tuin.

Nu even proberen te kijken wat belangrijk is, tja wat is belangrijk...nou ja onder ander medicijnen halen want die zijn zo goed als op, iets doen voor verjaardag van iemand, boodschappen denk ik, man vertroetelen of hij wil of niet, ophouden met mij te voelen of ik een 60 uur durende werkweek heb.

Maar eerst nog kopje koffie, vaatwasser draait al nu nog de wasmachine.

Mijn moeder deed bij mooi weer haar superkleine Zuid-Franse bikini aan, liet alles liggen en ging in de tuin liggen bakken.

Tja dan kwam ik thuis uit school met vriendjes of vriendinnetjes en daar lag ze dan met roodgestifte lippen te genieten.

Haha. Ik schaamde mij zo erg voor haar maar wat had ze gelijk.

En iedereen was altijd welkom en mocht haar.

Wat een leuke moeder heb jij.

En ik wilde zo graag een normale moeder met een superschoon huis en glimmende ramen.

Amsterdam

 Lukt nog steeds niet om nieuwe foto's over te zetten.

Dank jullie wel voor jullie reacties wat mijn verjaardag betreft.

En hoe bijzonder is dat een kleinkind (of van wie ze ook is) zegt; Lèn ik vind het een leuk feestje.

Geen snoep of andere ellende, geen filmpjes op een scherm gewoon poeren in de tuin.

Lèn ik heb weer een worm gevonden.

Doe maar bij de anderen in de plantenbak kunnen ze samen spelen.

en ondertussen even kort uitleggen dat t goed is voor de plantjes.

Je verwonderen over van alles en het haar, zoals ik al kinderen voor haar heb geleerd.

Aarde is niet vies, wormen ook niet, bijen en hommels zijn zo bijzonder, spinnen zijn nuttig en lief, en vlinders zijn cadeautjes van de natuur.

Als ik ergens trots op ben dan is het op dit soort kleine dingen die behoorlijk groot zijn in mijn beleving.

Heel lang heb ik dit soort dingen niet gezien.

Mijn uiterlijk was t allerbelangrijkst.

Er zo netjes en mooi uitzien dat er niets was om mijn te kwetsen.

Slank zijn. Ik kon mij niets ergers voorstellen dan dikker worden.

Als iemand zei wat ben je mager dan vond ik dat mooiste compliment.

Kwam op zeer chique kantoor terecht en daar werd mijn uiterlijk nog belangrijker.

Want ja dure auto's, rijke mensen en bekende mensen.

En zo zit je dan in een leven die totaal niet bij je past.

Dat hou je best vol hoor.

Jarenlang.

Totdat iets in je lijf knak zegt en je nog door kan blijven gaan maar paar maanden later zegt alles knak, knak, knak en heb je niets meer te beslissen of te vertellen.

en weg is iedereen.

Nog sneller dan ....euh weet ik veel wat.

De familie eerst want kneuzen in de familie zitten ze niet te wachten.

maar als ik dus, in dit geval, Emma en straks haar zusje dit mee kan geven en het bewijs krijg dat ze het begrijpen  dan is dat voor mij geluk.

Ik ben er van overtuigd dat er een tijd komt dat dit soort dingen die nu klein lijken heel belangrijk kunnen gaan worden zoals het voor mij zo geworden is.

EEN sneeuwklokje in de tuin hebben en dat zien en koesteren.

En oh wat wacht die tuin toch op mij.

Kocht gisteren dahlia bollen want ik wil aan de dahlia's. Eerder geprobeerd maar geen succes maar nu ga ik er alles aan doen. Al moet ik iedere dag met ze praten.

-----------------

Vandaag samen naar Amsterdam.

Franse middag.

Nee ik heb niet zoveel zin.

Zou t liefst hier blijven maar weet zeker dat t leuk gaat worden.

De bus stop hier vlakbij en gaat tot Elandsgracht. 

Stukje lopen en eerlijk gezegd verheug ik mij er wel op nu de zon schijnt.

Ik ken die buurt goed van heel lang geleden want mijn BFF van toen, van dat chique kantoor, woonde op Prinsengracht en ik sliep vaak daar.

Weet nog dat ze kwam solliciteren en 1 van de directeuren haar zag binnenkomen en tegen mij fluisterde; die is aangenomen.

Haha. Het werd voor kantoor een drama maar ze zijn nog steeds samen die 2.

Hij was getrouwd en had jonge kinderen en de affaire die ze 4 maanden na haar huwelijk kregen was jaren geheim, nou ja, dat dachten ze. 

Net toen zij ermee klaar was vertelde hij dat hij weg was bij zijn vrouw en ze leefde nog lang en best gelukkig. 

Ik vond haar vreselijk leuk en heb veel van haar geleerd. Ze barstte van zelfvertrouwen en had aan heel veel dingen maling. Heerlijk leek mij dat.  

Die buurt dus gaan we vanmiddag.

Daar waar ik vaak bleef slapen toen ze nog alleen was.

Leuke herinneringen aan haar.

-------------

Wat trek je aan vroeg de man bij het ontbijt.

Pfff dit soort moeilijke vragen moet je mij niet zo vroeg stellen.

Gelukkig heb ik mijn garderobe tijd terug zo aangepast dat vele dingen bij elkaar kunnen en ik niet hoef te zoeken.

Die broek, zwarte heksenlaarsjes, bijpassend truitje erbij, klaar.

Make up, haren, jas. 

En ja ik heb een vaste tas dus ook al geen probleem.

------------

Morgen en overmorgen niets.

en daar verheug ik mij ook weer op.

Tuin en huis.

Hokken schoonmaken.

Komende 3 weken heb ik koor afgezegd.

Ik wil voelen hoe dat voelt.

Wat de voordelen en wat de nadelen zijn.

Het is alweer Maart.

Voor mij begin van de Lente.

Zal paar keer naar acupunctuur gaan.

We hebben leuke koffieochtend georganiseerd op een leuke plek.

Sowieso 4 keer Emma op donderdag maar meer mag ook.

Een workshop met steentjes een schilderijtje maken en petit commité 

Een Brunch bij onze Chili vrienden. Ook zin in.

Vergareden bij de GVR over hoe het verder moet met onze Madiwodo club.

Th. en ik hebben aangegeven na Augustus te stoppen.

 waar ik nog steeds achter sta.

EINDELIJK tekenen bij de notaris. Iets waar we al jaren tegen aan hikken en niet gebeurde maar nu echt en kan dit ook los.

Ik had al testament hoor maar vanwege de veranderde familieomstandigheden moest ik er niet aan denken dat ik nu dood zou gaan. En na 31 maart kan ik dat ook weer laten rusten.

Rustige agenda.

Precies wat ik wil.

Kan ik t als ik wil invullen zoals het mij uitkomt.

Zie niets waar ik geen zin in heb en veel stress oproept.

En jij?

Heb jij een leuke maand voor de boeg?

 

ik was jarig

 Ik was jarig.

En ik was gelukkig.

De man had croissantjes en bloemen neergezet.

Envelop met lieve woorden en centjes voor planten in de tuin.

Had ook al zaaitafel gekregen.

Stiefdochter kwam met de meisjes.

en cadeautjes.

Ja ik hou van cadeautjes.

Kan er niets aan doen.

O.a. zaadjes, beschreven kaart van Emma met tekeningen.

Een muismat met foto van mij en Emma.

Narcissen en viooltjes.

 Er vielen ook heel wat cadeautjes door de brievenbus.

Jeetje dank jullie wel voor jullie kaarten.

Gaan in mijn mooie doos met mooie herinneringen 2026.

maar eerst even uitstallen om te laten zien (aan mijzelf) hoe populair ik ben.

Appjes. Jeetje. Niet te doen man. Eerst 45 en toen 37 of zo.

Gelukkig veel in eens groep want anders niet te doen.

In de avond kwam het aanstaande bruidspaar langs.

In mei trouwt stiefzoon met zijn grote liefde.

Ik mocht niet hoe het pak eruit gaat zien maar mocht het niet doorvertellen.

Bruidsjurk is groot geheim en zo hoort het ook.

En dan zijn er nog 3 bloemenmeisjes waarvan, tja je raad t al eentje Emma is.

Ze krijgen alle drie zelfde jurkje aan en moeten bloemen in bruidegoms haar gooien volgens Emma. 

Kreeg ook nog van stiefdochter wat foto's te zien hoe het ging worden die jurkjes.

Buuv kwam ook nog even langs met cadeau en kaart en haar 2 dochters.

Ze bleven niet maar zo leuk dat ze even kwamen.

Emma wilde maar dat haar moeder wegging want dan zouden we in de tuin gaan werken.

Samen met opa 2 vlinders aan schutting ophangen ook van hen gekregen.

Opa hield spijker vast, de held, terwijl zij de spijkers sloeg.

Liep redelijk goed af.

Verder gewoon in de tuin lopen poeren en lenteklaar maken.

Emma vroeg of ze modder mocht maken.

Nee natuurlijk wilde ik dat niet.

Zonder van water en overal weer bende maar wat denk je dat ik zei.

Enfin terras even later vol modder.

Ik ben toch zo een dondersteentje zei ze .

Wij weer gieren natuurlijk.

Eindigden de dag met patat en andere shit en veel gelach aan tafel.

IK ViND HET EEN HEEL LEUK FEESTJE zei Emma in de loop van de dag.

Haar moeder had ervoor al gevraagd of we haar wel de hele dag wilden vanwege mijn verjaardag en ik zei; NATUURLIJK ZIJ IS MIJN CADEAUTJE.

en dat werd het.

 

Te veel

TEVEEL.

Teveel herrie, teveel kopen, teveel roken, teveel vet, teveel drinken, teveel mensen, teveel drukte, teveel botox, teveel, fillers, teveel siliconen, teveel willen, teveel doen, teveel geld, teveel dierenellende, teveel kanker, teveel verdriet, teveel egoisme, teveel ruzie, teveel kleding, teveel spullen, teveel haat, teveel leugens, teveel ellende op TV. Teveel, teveel, teveel.

Dat moes er even uit.

_________________________

Ik keek een serie op NPO; Patience.

Gaat over een jonge vrouw met autisme die in de dossierkelder werkt bij de politie.

Als snel merkt iemand van de politie hoeveel details Patience (zo heet ze) ziet waar anderen totaal niet naar kijken. Ze ruikt, kijkt, luistert, begrijpt hele andere dingen dan de andere mensen.

Zo "grappig" herkenbaar.

Ik kan het nooit aan anderen uitleggen dat ik de dingen anders zie en voel dan de meeste mensen en daardoor veel meer weet\ aanvoelt (van bepaalde dingen) die anderen niet begrijpen.

Heeft niet met paranormaal of weetikveel wat te maken maar hoe leg je dat uit.

Ook hoe snel Patience van slag is door hele "gewone" reactie en hoe een drama dat voor haar kan zijn.

De vrouwelijke inspecteur die haar al snel serieus neemt en beter begrijpt dan de anderen gaat heel goed met haar om en vind niets geks aan haar alleen maar bijzonder.

Patience werkt heel graag daar alleen in die kelder en is daar helemaal op haar plek maar wordt steeds vaker gevraagd om haar mening en inzicht.

Nu ik toch met veel nieuwe mensen te maken heb sinds 2 jaar merk ik hoe moeilijk het is om uit te leggen hoe snel ik van slag ben door van alles en nog wat. Licht, geluiden, opmerkingen, warmte, mensen die maar praten en praten over zichzelf, je dingen vragen die ik al meerdere keren heb doorgegeven.

Dat laatste gaat dan vooral over de uitstapjes, afspraken, adressen, tijden en noem maar op.

Ik stuur via te app van alles heel duidelijk. en dan krijg ik vragen als; wanneer was het alweer, en waar, en hoe laat.

Zondag zei ik tegen zo een dame; sorry maar ik ga ook niet nog jullie agenda bijhouden Dat trek ik niet.

Had voor ieder mooie lijsten uitgeprint met namen, adressen, geboortedagen, telefoonnummers.

Mooier kan ik het niet maken en nu steeds; waar woont hij, wat is haar telefoonnummer, wat kostte die workshop ook alweer.

Wat is het adres van de GVR; hé jullie hebben elkaar nummers en elkaar 3 dagen geleden nog gezien/ 

 zoek het zelf even uit. Kijk maar in het TELEFOONBOEK zou ik zeggen.

Weet je dat ik dat best mis zo een telefoon boek?

Gisteravond laat nog; Hélène kun je mij snel de ledenlijst toesturen heb het nodig. Kan de mijne niet vinden.

Nou zoek maar even lekker verder want ik heb GEEN tijd. En GEEN zin.

Ik moest op bed een leuke serie kijken.

Nu lijkt het vast of ik weer eens chagrijnig ben maar dat is absoluut niet zo.

De zon straalt, deuren naar tuin wagenwijd open om de boel spiritueel te reinigen en de kwade geesten de deur uit te krijgen . (grapje he) . Hierna toch maar eens met stofzuiger en vochtige doek de boel reinigen.

Verheug mij weer op het dingen uitzoeken, wegdoen, veranderen.

We kochten gisteren viooltjes en keken bij tuincentrum in Lisse of ik cadeautjes zag voor mijn verjaardag. 

We zaten net aan de koffie met wat lekkers toen ik de man zijn mond  zag openvallen en keek achter mij en wie kwam daar uit een glazen lift tevoorschijn???

Het waren 4 mensen maar ik zag er maar 1;

Emma riep ik hoe wist je dat ik hier was.

Ze vloog op mij af en wierp zich met alle kracht in mijn armen.

Lèn zei ze ik was hier veel eerder.

Daarna was opa aan de beurt.

Haar moeder, haar zusje en haar bio oma waren er ook. 

Het was een leuke middag met extra verrassing en leuke dingen gezien voor mijn tuin.

Alleen zo een , hoe heet het, zo een tafel met deksel om te zaaien en dingen in te planten.

o en een heerlijk zacht dekentje voor op de bank.

Vannacht om 4 uur had ik nog geen seconde geslapen.

Eerst proberen met ademhalingsoefeningen, toen halve wonderpil, toen eruit en telefoon gepakt. 

Als ik eenmaal slaap dat is het goed en ook geen nachtmerries.

Ben nog steeds met oor acupunctuur bezig en nu extra gekregen en moet er 2 weken mee doen.

Ik verheug mij op de dag.

Gewoon THUIS.

De vogels hebben er ook zin in.

De viooltjes ook.

Nog 2 dagen waar ik tegenop ziet maar dan is het bijna maart en 1 maart begint mijn lente.

 

Maandag

 Kwam pas om 11 uur het bed uit en heb hier en daar vreemde spierpijn plekken, moe en een vol hoofd maar gisteren een hele fijne dag gehad.

Ik zag er door een paar gebeurtenissen erg tegenop maar wat denk je......

Alles was top.

De GVR nam in zijn mooi grote auto 3 oude wijven waarvan ik er 1 was en we reden naar Amsterdam, parkeerde daar ergens gratis en gingen met de metro, stapten net achter Carré uit.

Het heerlijk was voor mij dat ik alles los kon laten.

Ik hoefde niet van te voren alles uit te zoeken en zeker te weten hoe, wat, waar, waarom.

Ik liep gewoon achter ze aan.

Je hebt geen idee hoe lekker dat is controle loslaten als je zo verkrampt bent als ik.

Ik genot gewoon ook van metrorit.

Veel plek en konden lekker kletsen.

Goede plekken in de zaal. Tja natuurlijk die had ik dan wel geregeld.

De GVR hielp ons uit de jassen, bracht ze weg samen met 1 rollator, haalde koffie voor ons. hield deuren open.  

En dat in de sfeer van Carré leek het wel of we 100 jaar terug in de tijd water en de mannen nog galant waren.

Musical West Side Story.

Geweldig gedaan.

Muziek had wat mij betreft wat harder en bombastischer gemogen en ik had wat traantjes willen voelen maar het is zeker een aanrader.

De anderen drie genoten tot diep in hun tegen en mooi om dat te zien.

Er was een akkefietje geweest over veel te dure pauzearrangement, maar ook dat was heerlijk. De sfeer, mooi gedekte tafel, bediening door leuke jongedames in Carré uniform met een grote vriendelijke glimlach.

Grote kroonluchters aan de plafond, chic en dan die 4 blijde gezichten van ons.

Hoe blij we waren met deze middag en hoe we genoten.

En 4 personen was precies goed. De hele tijd alleen maar met elkaar gesproken ipv 2 bij 2 op elkaar gelet vanwege de 2 die af en toe een beetje hulp nodig hadden met lopen. 

Elkaar vele malen bedankt voor de leuke ervaring en vanmorgen weer appjes met foto's/

Ik wil voor dit jaar een mooie doos vullen met mooie momenten, door foto's, kaarten, mooie complimenten, bijzondere appjes, en nou dat is weer iets voor in mijn doos hoor.

----------------------------------

NU een rustige week in de agenda. In het hoofd is het toch anders.

Mijn verjaardag komt eraan en dat valt niet mee.

Iedere jaar weer.

Gelukkig heeft Emma vrij en komt ze gezellig de hele dag.

-----

Kleine anekdote;

Emma stapte per ongeluk op een mier in huis.

Bezorgd ging ze gauw op de knieeen om te kunnen zien hoe erg het was.

Lèn riep ze, ze leeft nog wel gelukkig maar je moet wel even de pootjes rechtzetten.

Dames misschien helemaal niet grappig maar ik gier er nog steeds om.

Ik ga zo naar buiten in de tuin en/of naar mijn zolder.

Ik voel met goed en vol verlangen naar de Lente. 

Er is opeens 1 sneeuwklokje in onze tuin.

En eentje is genoeg.

En ik heb geen haast.

Ik geniet van nu en het vooruitzicht dat t allemaal weer gaat beginnen straks  het mooiste seizoen. 

Sorry

 Dames die afgelopen 2 blogs gereageerd hebben heb ik een reactie teruggeplaatst en ik ga beter mijn best doen. Beloofd.

Vooral Loes heeft helemaal gelijk.

----------

Vanmiddag voor vierde keer naar oor acupunctuur. 

Merk ik er iets van?

Klein beetje.

en wat meer op mijn rekening.

Op dit moment ben ik behoorlijk in de war.

En ik weet wat ik moet doen maar ik vind het zo eng.

en ik twijfel steeds.

Ik ga Juf van het koor mailen dat ik 1 maand niet meer komt.

Ik kan gewoon niet meer tegen de drukte, de warmte, de geluiden, de verplichting.

Aan de andere kant, leuk het zingen, de dames die ik graag mag weer te zien, de lieve dames die ons koffie verzorgd. het kletsen, de plek. En ja iedere keer weer een fijn gevoel als er iemand aan komt lopen waar ik een band mee voel.

Daarom even een maand proberen zonder om te voelen wat het meeste er toe doet. 

Ik moet de dag ervoor en erna er rekening mee houden wat energie betreft en is dat de moeite waard?

Dat ga ik dus uitzoeken.

Na school komt diezelfde dag onze Emma en soms ben ik te uitgeput .

Een keer zei ik tegen de man; ik ga even plat want ik heb zo een hoofdpijn en zij zegt; ALWEER!!!

Dat was eyeopener.

Dit gedeelte ga ik vandaag regelen door mail te sturen naar de Juf.

Het organiseren van de Madiwodo club, daar stop ik in Augustus mee.

Tot die tijd hebben we al de uitjes geregeld en daarna is het aan mij om mij zo goed als niet mee te bemoeien.

Ik, zoals ik het zelf noem, voor mijzelf beginnen (denk ik) door 3 keer per jaar iets creatiefs te organiseren.

Of niet.

Ik denk dat ik in die 2 en half jaar genoeg contacten hebt opgebouwd om mijn eigen mensen uit te nodigen of te vragen voor een concert, lunch of koffie.

Dan wil ik een vriendschap beeindigen. En jeetje wat is dit een gedoe zeg.

Ik heb hier zoveel stress van maar ook van het blijven doorgaan.

en de man weet t nog niet en die zal best boos zijn. Hij is wel nog zeer met ze bevriend.

Ik wil veel meer leegte in mijn leven en hoofd.

Ik ga dus deuren sluiten en anderen open doen.

Ik wil gewoon zo meteen in mijn tuin bezig zijn zonder te denken nee niet vandaag want vanavond afspraak met die en die en de volgende dag ben ik dan vaak te uitgeput om in de grond te poeren.

of plantjes te gaan kopen.

-------------------

Binnenkort jarig en de man vroeg bij ontbijt wat ik graag wilde hebben.

Geef maar geld zei ik voor dingen in de tuin.

Ik wil namelijk graag groenten en zo zaaien/planten.

De man vind geld geven niet leuk, nou zei ik dan doe je er een gouden ring bij.

Tja ik ben niet zo moeilijk.

Of wil je mooie kleren van een goed Merk.

Ik heb kleren genoeg waar ik heel tevreden over ben en ja toevallig van een echt MERK wel in uitverkoop of 2hands en helemaal mijn ding. En leuk dat t staat. ;-)

Ik kocht een geweldige broek van B. Barclay voor 12 euro inclusief verzenden en kaartje er nog aan. 

--------------

Tuurlijk zou ik mijn verjaardag willen vieren met paar leuke dames maar de stress zou nu al zo groot zijn dat t net als vorig jaar niets wordt.

Nou vorig jaar was t goed weer en poerde ik in oude kleding in de tuin en genoot.

En dit jaar valt  op donderdag en dat is onze Emma de hele dag vrij en bij ons.

En NEE zei ik tegen de man we gaan niet "iets leuks" doen

we gaan gewoon thuis genieten.

en als we dan weg willen dan kan dat.

---------------------

Een paar weken geleden kreeg ik een leuk/gek idee.

We hebben grote zolder.

Een deel gebruiken we om was op te hangen en de seizoenkleding op te hangen. Ook ruimte voor kerstgedoe.

Dan blijft er een grote ruimte over die in twee gedeeld is.

De helft is/was kantoor van de man, ander mijn atteljee.

Heerlijke plek met uitzicht op de hele buurt en het plein.

en de beestjes.

Ik krijg via FB allemaal filmpjes van ruimtes die heel mooi gemaakt worden en toen opeens wist ik het;

Ik wil een mooi bed plaatsen met TV (hebben we al hoor) en daar ook met 2ehands bank een woon-slaapkamer maken. Dus geen 2 kamers maar 1 ruimte. 

De man zegt altijd meteen NEE als ik zoiets voorstel en ik ken hem.

Even wat fotootjes laten zien, verteld dat er eigenlijk alleen maar geschilderd moet worden in mooi lichte groen kleur. 

Ik ben met ontspullen bezig, ga dingen proberen te verkopen of weg te geven of kringloop.

en ik heb er heel veel zin in.

De man protesteert nog een beetje maar al heel wat minder dan eerst. haha.

En we/ik hebben geen haast.

Zit nu in mijn opruim/wegdoen fase.

Dan moet dat lelijke ikeja dressoir met al die laatjes wel weg is zijn eis.

Laat dit nou het enige zijn dat ik niet weg wil doen.

Echt het leven zit vol grappen.

Onder de indruk van deze film/docu

 

We zagen een prachtige film de man en ik.

De blog van Marlou haalde mij over.

Het stond op mijn verlanglijstje maar dat wil niet zeggen dat ik het ook zou  doen maar zij haalde mij dus onbewust over.

Vriendin I. kon niet, de man zei wel Ja en dat verbaasde mij.

Gisterenmiddag.

Lukt mij niet om trailer te copieren dan maar de foto's.

Drie jongelui met problemen gaan 9 maanden naar Zweden met veel anderen om te leren overleven in de woeste natuur . 

De jongen met de rode wangen deed mij zo aan Het neefje denken.

maar alledrie raakten ze mij.

en wat denk je van de honden.

en het contact tussen de jongelui en hen.

We maken ook kennis met 2 begeleiders.

NEE ik help je niet met vuur maken want dan help ik je niet.

en meer van die wijze uitspraken.

Heel eerlijk ik had meer diepgang willen zien, meer willen weten over die drie, over die school en de anderen.

Dat gebeurd niet maar we hebben zo genoten.

Ik hoorde, terwijl ik zat te sniften en wat tranen moest wegvegen de man vechten tegen zijn eigen emoties.

En ook hij moest erg aan mijn Neefje denken bij het zien van de jongen met de roze wangen.

Een Nederlandse jongen trouwens.

Het is geen zielige film maar wel heel ontroerend en voor mij herkenbaar, het gevecht met het leven.

We zaten met zn vieren in de bioscoop dus geen afleiding van wat dan ook.

Behalve onze eigen popcorn.

Met een mooi en stil gevoel gingen we naar huis.

Hou je van sneeuw, Noorderlicht, honden, mooie landschappen, mooie zinnen, lieve jonge mensen met problemen, doorzetters, liefde in andere vorm.

Ga.

Bedankt voor de reacties gisteren. 

Ik kom er volgende keer op terug. Nu ECHT!

Loes je zit vandaag in mijn gedachten.

Zeker jij.

Moet zo weg en pffff wat ben ik uitgeput.

Zoveel emoties de laatste tijd.

Van vele mooie zoals onze kleine Nootje (Noa) die gisteren alweer 1 maand was.

DE liefde van haar grote zus voor haar en stiefdochter die er zo mooi en gelukkig uitziet.

De liefde van Opa voor zijn meiden.

Mijn mooie contacten met sommige mensen die ik iets meer dan 2 jaar leerden kennen en zich verdiept heeft.

maar ok de lessen die het mij geeft en hoe moeilijk ik het vind om met mensen om te gaan, niet allemaal maar wel velen.

Het koor waar ik ook een beslissing over moet gaan nemen.

Mijn hele verdrietige man die zo bang is om zijn grote broer te verliezen.

Die broer en zijn vrouw die o zoveel moeten ondergaan.

De hel waar ze in zitten.

Ik hoop dat ik mij heldhaftig genoeg vind om vanmiddag mee te gaan.

Dat zal vast wel lukken maar op dit moment kan ik mij dat niet voorstellen.

Alles loopt door elkaar heen wat gevoelens betreft dus vandaar dat ik kopen moet doorhakken.

We zullen vele deuren open en dicht doen in ons leven zei 1 van de 2 begeleiders gisteren tegen de jongelui aan het einde.

Hij zei er veel achteraan maar kan er niet meer opkomen. 

En zo is het.

Open en dicht.

en weer open en verder.

en als het te koud is, doe dan gauw weer dicht en open een andere.

zoiets was het. 

Maandag

Natuurlijk is het niet leuk om maar 1 of hoogstens 2  reacties te krijgen.

Te zien dat iemand verteld dat hij zijn sokken kwijt is of een appeltaart heeft gebakken 10 of 15 reacties krijgt.

maar.......altijd beweert dat ik in eerste plaats voor mijzelf schrijf.

Dus stel je niet aan.

Oké hoofd moet leeg.

We kregen heel slecht nieuws over de broer van mijn man.

Ze zijn close met elkaar.

Zijn grote broer.

Doodziek, geveld, wil niet meer.

Zijn vrouw ook uitgevallen.

Elk nieuws die volgt is slechter en slechter.

Daar gaat je steun, je maatje, je broer.

Degene waarvan je vond datie de sterkste was.

Daar kijkt kanker niet naar.

Wie de mooiste, sterkste, rijkste is.

------------

Het was een nacht voor ons allebei.

Ik heb knallende koppijn.

en een hele verdrietige en bange man.

----------------

Toch was een best een goed weekend (voor mij.)

Gingen gister naar verjaardag van zwager, getrouwd met zus van mijn man.

Waren voor een tijdje familie onder elkaar , vermeden het onderwerp en praten bij.

Nou ja de anderen vooral.

Wel leuk om de 2 van de 3 kinderen van hen te zien en de 2 kleinkinderen waar mijn aandacht vooral naar die van 9 maanden ging. Een heerlijk knap jochie met grote blauwe ogen en roze wangetjes die nieuwsgierig de mensen aankeek.

Dan 2 honden, 2 gedumpte waarvan 1 uit buitenland, je kent ze wel en een geweldige koningspoedel.

Waar ik werkelijk van schrok en nog steeds door van slag ben was dat kind op grond lag met bot van de honden vlak bij zijn gezicht en die honden dat probeerden te pakken. 

Niemand reageerde op wat voor manier dan ook.

Ik voelde hoe mijn haren overeind stonden maar vroeg mij af of ik werkelijk altijd overal op moet reageren.

Er zou toch gezegd worden; o ze doen niks.

Nee vandaag niet.

Sofie is klein en heeft nog maar 4 tanden maar nooit zou ik haar in de buurt van kinderen laten als ik er niet bij ben.

Dan was er een heel eng verhaal over nichtje in Suriname, daar woont ze, werkt in familiebedrijf  van haar partner. Hou niet van mysterieus doen als je eenmaal A hebt gezegd maar voor veiligheid van die 2 zijn ze nu in NL. Heeft met echte criminelen te maken die opgepakt zijn. Haar moeder, zus van de man, zat naast me en ook zij is behoorlijk in paniek.

Jeetje zei ik tegen de man toen we terugliepen, wat was het koud, maar wel lekker, als je eenmaal kinderen hebt kom je er werkelijk nooit meer vanaf.  In de zin dat je geluk altijd zal afhangen of zij goed gaan. Ik ben zo blij dat de kinderen van de X NIET bepaald avontuurlijk zijn.

en allebei dichtbij wonen en zeker niet van plan zijn ooit het dorp te verlaten.

--------------

Had telefoon thuisgelaten, want wat een stress geeft dat ding. Nou ja mij dan.

Anderen vinden het was allemaal reuze handig en leuk en dat mag maar ik kan er niet mee omgaan.

Appen, banken, foto's maken, af en toe een belletje tot daaraantoe en handig maar verder.........

en dan denk je dat je het rustiger aan gedaan heb zeg dat rotding ongevraagd dat je er weer meer dan de week ervoor op gezeten heb en dan voel ik mij betrapt.

en dan niet te praten over de onderlinge irritaties.

We gaan met 4 naar Carré. 

Eentje stelt voor om te rijden en ik reserveer kaartjes, geen probleem, binnen 10 minuten het geld weer binnen. en of ik dan maar ook parkeer garage kan regelen. Ik overleg, doe het, en nu naar 3 maanden blijkt het niet goed te zijn, te ver lopen. maar is wel betaald en moet geannuleerd worden en door wie.......?.

O ja ook zo enig; of ik ook even een arrangement wil regelen voor in de pauze. Ik probeer op allerlei mogelijk manieren lukt niet, alleen eentje van 28,50. Voor pauze drankje en 3 hapjes. Vraag of ene ander het wil doen zo ook garage annuleren heeft iedereen het veel te druk en ik heb de kaartjes dus ik moet het regelen. ZOEK HET MAAR UIT ! appte ik, ik doe het NIET!!!!!!

Tja dat was zaterdagvond en toen begon de koppijn.

Vond 28,50 boven op kaartjes van meer dan 100 piek en parkeren ook veel te gek.

Ga wel in de wc uit de kraan drinken.

Uiteindelijk heeft iemand een goedkopere arrangement geregeld van 22,50.

Geloof mij dit is de laatste keer.

Zo leuk met mensen omgaan als je dat eigenlijk helemaal niet kan.

maar, geloof mij ik leer, langzaam dat wel, maar ik ga een oude wijze vrouw worden.

Over 10 jaar weet ik precies hoe het moet.

maar voor die tijd ga ik toch echt blijven oefenen en leren.

Ben tot de conclusie gekomen dat niet de hele club mij leuk en aardig hoeft te vinden.

----------------------

O dat wilde ik nog vertellen.

Thuisgekomen is er via de app uitnodiging van I en haar man of wij en M&M meegaan in mei naar Terschelling.

Foto's erbij waar zij al geboekt hebben ziet er leuk uit.

Alleen dacht ik Texel en dat is voor mij te doen maar ja Terschelling.

We zoeken het uit.

Nou ja ik.

I en M zijn vriendschappen overgehouden aan mijn buitenlandse vrouwengroep.

Onze mannen zijn ondertussen ook bevriend.

en zien elkaar meer dan wij elkaar zien.

-------------------

Ondertussen krijgen we foto's doorgestuurd, ik noem onze Noa , Nootje op haar buik die hoofdje optilt en we gieren van de lach. Zoooooooo schattig. 

Weer een hoogbegaafd kleinkind erbij.

(grapje he)

Mijn humor wordt niet in alle kringen begrepen.

Gisterenmiddag zeker niet.

Ik wens je oprecht een fijne week. 

Fijne week gehad

 

Ik wil......

pfff verleidingen liggen overal op de loer.

TV, radio, krant, mp, winkels, FB.

Noem het op en het komt voorbij.

Soms waar je nog nooit van gehoord hebt en denk; jaaaaa dat wil ik.

Er zijn 3 bioscoop films waar ik heen wil.

Een balletvoorstelling; kaartje 100 euro.

Een musical die ik al gezien heb maar nog een keer heen wil maar te duur vond en nu is er winterkorting

en kreeg ik vanmorgen app van leuke vrouw of we zouden gaan. De stress vloog er meteen in.

Jaha ik kan NEE zeggen maar ik wil zo graag.

En ik heb al heel wat kaartjes liggen in mijn daarvoor bestemde la.

Voor tot en met Juni.

En zelfs voor 9 oktober.

en we hadden afgelopen week al een leuk etentje buiten de deur en gisteren museum bezoek met heerlijke lunch op hele mooi plek.

Nee geld aan dingen geef ik niet uit.

Dat zou er niet eens bij kunnen financieel gezien.

Dinsdag hadden we beiden een mindere dag en toen dacht; het is bijna Valentijn zullen uit eten gaan.

Tja ik ga liever op een dag waar t goed uitkomt om wat voor reden ook ipv van op de dag zelf.

Dat deden we dus en tot onze verbazing zaten schoonzus en zwager daar ook zijn verjaardag te vieren en hij vroeg of we erbij kwamen zitten.

Dat deden we en het was leuk.

Morgen viert hij het nog eens maar weet niet of ik daar heen ga want ja druk, druk, druk.

Maar ja als de man vraagt of ik toch mee ga dan ga ik wel even mee.

Ze wonen op loopafstand.

Dus ik loop ook zo weer terug.

Gisteren museum bezoek in Amstelveen en daarna lunch op een heerlijke plek.

We zouden met zijn tienen gaan, er werden er 2 ziek en 1 melde zich om andere reden af, toen bleek er 1 zich niet opgegeven te hebben  maar heel graag mee willen en weet niet meer precies hoe het zat maar we waren met zn zevenen. 

Genoten, gekletst, gelachen en neeeeee weer nieuwe dingen verzonnen.

en dus vanmorgen die app; zullen we in Maart naar Moulin Rouge?????

O en of ik even, omdat ik de kaartjes ( west side story) geregeld had een champagne dinges, hoe zeg je dat, wilde regelen in de pauze. O arrangement. Champagne arrangement.

Kleindochter Nootje doet het geweldig. Net als haar moeder.

Die straalt als nooit tevoren en ziet er heel erg goed en gelukkig uit.

Sta de Opa gaan ook meteen licht geven als Nootje in de buurt is.

We zien haar 2 keer in de week en iedere keer weer ben ik verbaasd over hoe klein zo een wezentje is.

Emma was natuurlijk donderdag uit school weer bij ons en ze leerde ons om spinazie te maken.

Haar lievelingseten.

Apenpurée erbij, zo noemen wij aardappelpuree en vissticks. (die eet ik zelf niet. getver)

Weer voor de hele week weer genoeg om aan terug te denken en te lachen.

Lèèèèn  gilde ze, Opa heeft een mier doorgemaakt kijkt maar onder zijn schoen.

Ze weet dat er niet doodgemaakt mag worden in ons huis maar daar denkt opa dus anders over.

Ik sprak opa vermanend toe.

Zij ook.

Ik vroeg vriendin I of ze zin had mee te gaan naar de film; Folktales.

Ze wilde wel maar het lukte niet qua datum dus vroeg ik mijn X en dacht dat ik hem moest overtuigen maar hij zei meteen ja, lijkt mij wel leuk.

Oké ook weer geregeld.

Ik ging wéér naar de acupuncturist.

Nu ben ik de tel kwijt maar ik geloof in 1 oor 13 naalden en nu ook de ander maar daar maar 6.

Nou als je daar niet van opknapt weet ik t ook niet.

Dan berichtjes van buurmeisjes en WEER op laatste moment of ik paar dagen de beestjes wil verzorgen o.a. Milou op de foto.

Heb zo vaak tegen haar moeder gezegd dat ze dat niet meer op laatste moment moeten doen.

Tegen dovemans oren.

Daar heb ik een hekel aan.

Moet voor mijn gevoel al zoveel doen en dan dit er nog inplannen.

Vandaag schijnt de zon en is het heerlijk koud. Gisteren op de fiets naar vriendin Th omdat ik met haar meereed naar museum. 

Toen ik wegging omhelsde ze me zoals altijd en zei; i love you.

Dat betekent ik hou van je.

Tja kan zomaar gebeuren he.

De zon. 

Wat heerlijk deze serre die ik zelf nooit had laten bouwen omdat ik liever meer tuin had gehad maar zo blij dat hij er al stond want wat genieten we er van.

Kreeg bos roze bloemen met kaartje van de man.

Ik had hem met wat dingen waar hij niet uitkwam geholpen en ik merk dat hij daar heel blij mee is.

Ik wens je veel genieten toe voor dit weekend.

Zie jij de sneeuwklokjes? 

 

Maandag

Als ik ergens niets te klagen heb dan blijft dat het weer.

Wat heb ik daarmee geboft vind ik zelf.

Gisteren een heerlijke zonnige dag en dan poeren in de tuin.

Zie net dat mijn nagels er vreselijk uit zien maar t maakt niet uit.

Lekker met blote handen gewerkt.

De geur en het gevoel.

En dan de verandering van de tuin.

Veel gesnoeid met hulp van de man.

Dingen verplaatst.

Opeens een hele kale tuin en in plaats van balen juist de mogelijkheden zien.

Ik ben gauw jarig en wil graag dingen voor de tuin .

Ook merken dat het niet zo groot is als ik af en toe denk en zoveel kan er echt niet meer bij.

Samen in het zonnetje gegeten en later warme choco.

En beseffen hoe bijzonder dat is.

---------------------

De logeerpartij met Emma was weer geslaagd en eindigde met zn vijven in bed.

Sofie, ik, opa, Emma en aapje.

Aapje en Sofie bleven thuis en wij gingen naar Naturalis en Leiden.

Haar eerste museumbezoek. 

Een beetje eng vond ze het wel in het begin ok omdat, tja ik dacht een schooldag dus lekker rustig maar hele schoolbussen liepen daar rond.

Nu is met een kind naar museum gaan sowieso al heel anders dus ik was voorbereid.

Loop je net in een donkere zaal vol opgezette dieren, nee, nee, ze zijn van plastic schat, moet ze plassen.

Tja.

Volgende zaal honger of dorst of niet interessant.

en ik leek net een echte oma hoor want; engelengeduld.

We hadden een hele fijne dag met zn drietjes.

-------------------

Ik heb baby Noa flesje gegeven en ze liet mij niet los met haar ogen.

Wat bijzonder is dat.

Dat contact.

Opa en Emma jaloers op dat ik haar mocht voeden maar volgens de moeder was het mijn beurt.

En zo is het!!!!!

------------------------

Ging totaal onverwachts, en ik ben niet van onverwachts maar ik zei meteen ja, met vriendin I. koffie drinken op een nieuw plekje. Haar kleinkind werd 4 dagen na Noa geboren dus we hadden nogal wat te bespreken. We kwamen tot de conclusie dat die van haar mooiste jongetje van de wereld was en die van mij mooiste meisje.

De koffieplek vond ik niets.

Dus volgende keer weer ergens anders.

Genoeg wel leuke plekken.

--------------

Al 2 keer acupunctuur gehad in het oor.

De naalden blijven dan week zitten.

Merk ik al iets?

tja, moeilijk te zeggen.

Minder dromen misschien.

Duurt langer voordat ik slaap maar daarna lijkt het wel beter en dieper.

Kan er nog niet veel over zeggen.

------------

Zaterdag vergaderen met lunch bij Th. thuis en 1 persoon was er niet bij.

Dus met zn drieen.

Tot mijn verbazing, we spreken elkaar vaak, vertelde Th dat ze er na de zomer mee stopte.

Ik haakte erop in door de zeggen oke ik ook.

M. loop al een jaar te mekkeren dat ze wil stoppen maar als ik dat zei; stop dan dan wilde ze toch niet.

maar ook zij stopt.

Zo was er voor mij dus een probleem opgelost waar ik al tijdje mee rondliep.

We prikten data tot en met Augustus.

Met iedere maand dus een leuke activiteit.

De koffie en de lunch waren lekker.

en Th en ik hebben, vooral ik trouwens, nog het een en ander te regelen maar ook allemaal prima.

M. wilde zelfs geen restaurantreservering maken of wat boodschapjes doen voor over een maand voor een koffieochtend.

Ze wil NIETS.

Wel met mening komen die het ons moeilijker maakt.

Ik ben gewoon de afgelopen jaren nog moeilijker geworden in het omgaan met mensen.

Met velen gaat t helemaal goed en ik heb met niemand ruzie of wat dan ook maar ik kan het gewoon niet meer.

Klein voorbeeld; ik heb iemand gevraagd of ze ons zou kunnen begeleiden, mocht t doorgaan, met een Monet schilderij te maken. Ik heb foto's gestuurd, ruimte gezocht, oplossing gezocht voor de materialen en de kosten  en dan zegt M. ik heb liever een andere afbeelding.

Nou meid dan maak jij toch een Rembrand wilde ik zeggen .

En of ik niet iemand anders  (uit onze groep) kan vragen want die is o zo creatief.

Wil jij het regelen????

Nee dat niet.

Kijk ik wil en kan dit niet meer.

Hartstikke leuk om te organiseren maar ik zou het het liefst alleen doen.

Of met Th. maar die wil niet meer vanwege drukte in de agenda.

Voorlopig nog genoeg uit te zoeken en regelen wat die club betreft en helemaal oké.

en weer een probleem mijn leven uit.

-----------------

Komende week.

Twee lege dagen.

Woensdag acupunctuur, donderdag koor en Emma. 

Vrijdag museum en lunch.

Zondag verjaardag die al vroeg begint en op loopafstand, dus helemaal prima.

Vandaag kleine klusjes als was, kaartje versturen, beestjes, boodschappenlijst liefst voor hele week en ik ben de zolder, mijn atteljee zeg maar, nu heel serieus aan het ontspullen. Heb leuk plan voor die ruimte en ben nog bezig om de heer des huizes over te halen.

  

 

weekend

 Nee joh het word geen drama appje.

Nou ja dat hoop ik tenminste.

Kreeg 3 uur geleden uitnodiging voor eind Februari.

De ongeschreven wet is dat ik meteen alles laat vallen, auto aan de kant, en je gaat antwoorden.

Had leuk filmpje van Jay Fran.cis willen plaatsen daarover maar het lukte niet.

Weer iets wat niet meer lukt en geen flauw idee waarom.

Enfin de X en ik waren lekker bezig in de tuin, daarna warme choco, daarna wat lezen op de bank, eten verzorgen .

Kreeg de X net een appje van de man waarom ik geen antwoord gaf.

En dan krijg ik dus kortsluiting.

Ik weet dat ze zo is, METEEN antwoorden, zij was ook degenen die vorig jaar onze vriendschap wilde beëindigen en dat ook deed en later erop terug kwam. en degene die ons uitnodigde voor 17 Februari en paar dagen later schreef dat ze toch liever naar verjaardag gingen dus afzegde.

Heb je dan het recht nog om te gaan zeiken over appje die NIET gelijk beantwoord  is?

Ik vind dus van niet.

------------

Weekend was zeer rustig en prettig.

Vanmiddag ipv wandelen 2 uur in de tuin aan het rommelen geweest.

Beestjes los , hokken netjes.

terras en zo met water en harde bezem schoongemaakt en kasje verandert.

Twee stoelen erin, tafeltje, haalde uit mijn atteljee mooie theepot, met suiker en melk kannetje. erop.

Twee van de 3 egelhuisjes eruit want Froukje heeft besloten om toch ergens anders te gaan overwinteren en Hugo komt ook niet meer. Zoek t uit loeders.

Nu nog kussentjes en dekentje zoeken om de boel te decoreren.

De man zat daar te bellen met zijn broer.

Zag aan zijn gezicht dat er redelijk nieuws was.

Morgen operatie, dan zit hij 3 weken in dat ziekenhuis.

Hoe verder weet ik ook niet want zoals je weet ze stellen nooit vragen aan elkaar en vertellen nooit veel.

Hebben ze geen behoefte aan. 

Ik vertelde gisteren aan een vriendin dat ik mijn broer al 11 jaar niet gezien heb maar beter op de hoogte ben over zijn wel en wee. En die van zijn vrouw en jongste dochter.

----------

Donderdagavond kwam stiefdochter Emma ophalen en dat wist ik maar had niet verwacht dat ze het kleine hoopje LIEFDE ook mee zou nemen.

Man, man. Piepklein wezentje in een nepbonte hoe noem je dat, nou ja zeg maar net als een skipak, grote capuchon en als je dan goed keer, ik kreeg het meteen op schoot, zag je dat kleine tevreden koppie. Zo raar dat ik mij nog nooit zo verbaasd heb over hoe klein zo een baby is en zoals ik al vertelde ze is 1 pond zwaarder dan haar grote zus.

Haar moeder zag er ook blakend uit, 2 weken na de bevalling maar die gaat het echt niet uithouden om 3 of 4 maanden niet te werken.

---------------

En dan is het 1 Februari. Jeetje. Voor mij altijd, heb ik al gezegd, dat weet ik, een dubbel gevoel maand.

Aan de ene kant mag ik cadeautjes en wensen in vervulling laten gaan aan de andere kant het niet kunnen vieren zoals ik wil.

Het liefst zou ik echt wel wat leuke vrouwen hier vragen voor een high tea of zo maar dat geeft zoveel spanning en angst, doen we maar niet.

Februari dus.

Musical in Carré. Twee musea, lunch op hele leuke plek. Lunch bij Th., Emma komt logeren, en heel veel naalden in mijn oor bij acupuncturist.

Morgen uitslag van mijn suikerwaardes en ik zou erg teleurgesteld zijn als ze te hoog zijn.

Ben namelijk stiekem best "trots" dat mijn gebreken vooral in het hoofd zitten en het lijf gezond is.

Tja klinkt vast raar maar kan maar beter tevreden zijn over het lijf dan weer treuren over het hoofd.

Eigenlijk fascinerend hoe het werkt met andere mensen en ik neem dan weer t koor als voorbeeld.

De lift doet t niet dus vanzelfsprekend help je wie hulp nodig heeft, ieder moest zijn eigen stoel neerzetten en sommigen hebben een speciale die ze zelf niet kunnen dragen dus ook daar is altijd hulp voor. Je laat ze voorgaan bij het koffiedrinken, houd de deuren open, vraagt af en toe indien nodig; gaat t? Ze worden thuis opgehaald, zeker als t sneeuwt. Er word aangeboden om een boodschap voor ze te doen en dit soort dingen.

Voor mij allemaal heel erg normaal en ook het maakt ook blij als je ziet dat we elkaar helpen en dat ook doen.

maar voor mensen met problemen in het hoofd gaat t toch heel anders. 

en geloof mij ik ben niet de enige in de club die moeite heeft met dingen in het hoofd.

maar zoals op die tekening hierboven; hoe leg je dit in hemelsnaam uit?

En geloof mij, iedereen heeft in zijn buurt dit soort mensen, jeweetwel die zeikerds die altijd maar moe zijn maar wel naar theater gaan, niet op verjaardag vanwege de drukte maar wel uit eten, niet werken maar wel op vakantie gaan. 

Of mensen die nooit eens een zonnestraaltje zien terwijl ze in groot huis wonen met alles erop en eraan.

en op een dag zijn ze weg.

En dan zeggen mensen; had ik het maar geweten dan had ik....

Ja wat had je dan gedaan trut?

Sorry, liet mij even gaan.

------------------------

De muis; ze is er nog steeds.

Heel trouw is ze.

De man kan flippen over 3 mieren laat staan over een muis.

Op Tv in een nieuwsprogramma hoorde ik zeggen dat er een man in Amerika een BEER onder zijn huis had en daardoor niet meer zijn huis in of uit kon.

De man zat te kijken dus ik zei meteen; en jij maar zeuren over een muis wat moet die arme man wel niet.

Ik vond het wel erg grappig.

maar wat denk je; de man begon over een kat.

De man die gezworen heeft dat er nooit meer een kat in huis komt wil een kat om aan de muis te laten zien wie de baas is.

Maar dan moet die zeker ook op bed slapen zei hij er achteraan. 

Ja waar anders??? 

Ik vertelde dat we kat uit asiel konden halen want als het niet zou klikken met man, hond, kip, cavia's, muis hij teruggebracht kan worden.

Maar ik wil niet een kat hebben alleen maar om 1 muis te verjagen.

Een kat moet welkom zijn en gewild.

En ik weet niet of ik het zou doen ook als de man groen licht geeft.

Straks weer dat gezeik als we paar dagen in Limburg zijn ik poesje mis en eerder terug wil.

of de zorg als hij graag de straat oversteekt.

of net als Vlammetje spoorloos verdwijnt. 

Ik heb 2 jaar lang gezocht he.

Op het net, in de buurt, oude adres.

Nu nog nog denk ik dat ik hem zie maar kan helemaal niet want dan zou hij tegen de dertig jaar zijn ;-)

Mocht je wat over jouw weekend willen vertellen mag altijd.

en alvast fijne week.