maandag

Ik kon geen mooie uitvoering vinden van mijn favoriete lied van Piaf, maar deze ontroert me wel .
Ik stem op Antoine.

Moe ben ik maar dan wel van een heerlijke dag.
Na een lange wandeling vanaf huis met mr. X en Soop, koffie gedronken op een terras aan het water in de zon.
De eigenaar haalde ons over om te blijven lunchen want hij had iets nieuws op t programma.
We waren zo om, we zaten ook zo heerlijk.
Soop totaal uitgeput en slap op mijn schoot.
Die wilde ik niet wakker maken.

Daarna naar een woonboulevard.
We hebben nog een cheque liggen waar we iets leuks van wilde kopen in de winkel waar onze bank vandaan komt.
Niets gevonden.
Kochten in andere winkel een bureau- en een huiskamerlamp/

Mijn pompoensoep was ongelofelijk goed gelukt.
We aten het restjes vanavond op.
Na vele keren allerlei recepten nu het van alles weggelaten en prima.
Ik vind kokosmelk, sinaasappel, appel enz, NIET lekker, WEL lekker gember, wortel, ui, knoflook en Marokkaanse kruiden.

De 2 appeltaarten waren verbrand.
@#$%^&%$##@QW
Wat baalde ik.

Genoten van het weekend.
Zondag veel te druk maar heel gezellig.
Eerst even kijken bij BF die beroerd was maar toch trek had in mijn smoothie dus hup snel naar huis om het te maken.
Daarna dachten we het eten te voorbereiden voor de vrienden die kwamen, stond mooieschoonzus voor de deur en besloot ik om in plaats van in paniek te raken gewoon thee te zetten en alle tijd te nemen.
Toen ze wegging kwam de visite.
Mr. X stressen en ik vond t ook wat minder dat er nog zoveel gedaan moest worden maar he, er zijn vast ergere dingen.
Wel ons voorgenomen om dat niet meer zo te doen.
Het is veel te onrustig maar ook dat was gezellig met de 2 puberzonen.
De ouders hadden een schilderij gekocht en dat was zo NIET naar de zin van de jongens.
Hebben we een prachtig huis, kopen jullie zoiets.
Ze waren het zoals gewoonlijk met elkaar eens die 2 schatten.
De ouders zaten te klagen dat ze altijd maar boven zaten en dat was zo ongezellig.
NEE!, riep ik, wat afschuwelijk,  nog nooit van gehoord .
Jullie kunnen zo meedoen met dat programma van J. de Mol
(daar worden gezinnen op een of prachtig eiland gezet om naar hun problemen te werken)
De jongens vonden mij wel weer grappig.

Soms vraag ik me weleens af waarom volwassenen niet aan hun eigen jeugd terugdenken.
Ik heb het met X ook regelmatig over als zijn kinderen iets doen.
Ja en hoe was jij op die leeftijd?
Hoeveel spaargeld had jij dan op de 23ste?
Niks natuurlijk en ja, ook nooit thuis en zeker niet je problemen aan je ouders vertellen.
En oh, ja vrienden zijn zeker veel leuker en belangrijker dan je ouders.
En de ouders van die vrienden veel cooler dan je eigen ouders.
Heb ik nou een heel groot geheim vertelt?


Door de afgelopen dagen, en de dagen daarvoor trouwens, voel ik me goed.
En dan dat mooie weer steeds.
Wat een prachtige herfst.


La Foule, het lied, gaat erover dat zij in een onrustige menigte staat en dat ze opeens tegen iemand aangeduwd wordt en als ze hem ziet weet ze meteen dat hij de ware is met wie ze oud wilt worden maar al heen snel worden ze door de Foule (de menigte) weer uit elkaar getrokken en vinden ze elkaar nooit meer terug.
En ik al grote romanticus vind dit zo een mooi verhaal.
Ik heb het zelf weleens meegemaakt dat ik iemand zag en hij mij en dat we elkaar aankeken en elkaar zo aantrekkelijk vonden, en ik een soort verliefdheid voelde die me weken bezighield.
Oooooooh.
In het frans klinkt het allemaal veel beter. ;-)

La Vie en Rose?

Gisteravond scheurde ik in mijn uppie naar het theater voor een avondje Piaf.
Geen idee wat ik ervan moest verwachten maar ik heb een prettige avond gehad.
Prettig om de liedjes van Piaf te horen gezongen door een ander want zo prettig was die stem van haar niet.
Nadja zong sommige liedjes in het nederlands wat ik ook heel mooi vond.
Ik blijf t bijzonder vinden dat ik zomaar alleen op de dingen stap.
Voor iemand die ooit 7 jaar opgesloten zat in haar huis, in haar lijf, in haar hoofd.
Zomaar mijn rijbewijs gehaald en de vrijheid tegemoet.
Ik vond het zo erg in die tijd dat ik niet naar theater durfde want o wat kon ik daarvan genieten.
En nu zit ik daar zomaar weer, wel altijd aan de buitenkant van een rij in de buurt van een uitgang maar ik zit er weer.
Dat ging er allemaal door me heen gisteravond.
Een beetje vreemd vond ik dat er net gedaan werd of Piaf een leuk leven had gehad, veel minnaars, veel feesten.
Nou dat was misschien wel zo maar ze had een vreselijk leven.
Van kleins af aan.
Ze werd ook maar 46 jaar en stierf in alle eenzaamheid en opgebrand.
Geweldig leven voor boeken, films en toneelstukken maar wat een ellende.

Het is weer prachtig weer.
Wat hebben we toch geboft met het najaar.
Gisteravond was het gewoon lekker buiten.
Mr. X is vanmorgen vroeg vertrokken naar andere kant van t land om een tank te kopen voor zijn K.reidler.
Tja een beetje overdreven, als t nou een kip of een konijn was.
Nou beter een brommer dan een affaire met iemand van kantoor op zijn leeftijd.
Toch?
Ja ik zie overal het positieve van in.
Vanavond heeft hij een bierproeverij op loopafstand.

Morgen komen er vrienden eten met hun 2 pubers.
Dat is altijd heel erg gezellig al heb ik van te voren best wel stress.
Nooit meer zo erg als een paar jaar geleden maar de dingen gaan me nog steeds niet heel gewoon af.
Zal ook nooit zo worden trouwens.

Mr. X heeft een lang weekend.
Maandag en dinsdag vrij.
Kan hij een beetje bijkomen.

BF was iedere dag naar het ziekenhuis voor de 2e chemo.
Verleden week kregen ze/we te horen dat de eerste chemo heel goed aangeslagen is dus dat was heel goed nieuws want als dat niet zo was zouden ze stoppen.
Pffff.
Na maanden alleen maar ellende dus eindelijk in 1 week 2 keer goed nieuws.
In de week dat ze chemo krijgt heb ik met mezelf afgesproken hou ik me op de achtergrond.
Ze weet t ook.
Had wel iets voor haar gemaakt met fruit en kokosmelk en zo voor als ze thuiskwam want ze had trek in iets lekkers.
Gisteren was ze erg beroerd en nu dus weer afwachten tot t beter gaat.
Wat een hel voor hen beiden.
maar ze gaan ervoor omdat ze zo zomaar een paar jaar extra kan krijgen.

Wat is de herfst toch mooi als de zon schijnt en je zonder jas naar buiten kunt.
Ik keek een paar dagen geleden naar t merelnest in onze struik en die bleek overvol te liggen met besjes.
Echt het puilt uit.
Dit soort dingen ontroeren mij.
Het is onze struik, onze besjes, onze merels.

Ik ga vandaag pompoensoep maken met wortels en gember en appeltaart bakken.
Twee zelfs.
Eentje zonder suiker.
Trouwens wat een onzin besef ik opeens.
Ik bak er maar een en dan zonder suiker.
Het is voor morgen en ze vinden het vast wel lekker en anders pech.

Fijn weekend allemaal.

al die dingen die voorbij gaan

ziet er eng uit die foto maar madam is gewoon aan t genieten door stofbad te nemen.

Een van mijn opdrachten gisteren was winkelen.

Ík moet van mezelf de spijkerbroeken die ik niet draag weg doen doordat ze niet lekker zitten, te kort, te oud, de wijd of te strak zitten.

Ik draag ze toch niet, ja op die oude na want die zitten zo lekker.

Ik hou zo van ALLEEN winkelen.

NIEMAND waar ik rekening mee hoef te houden.

Niet hoeven overleggen, niet naar kleding kijken die ik niet leuk vind omdat de ander het wel wil zien.

Ik verlies mezelf altijd in de ander.

Ik kan me dan niet meer op mezelf concentreren en ik kom nooit met iets thuis en de ander met volle tassen.

Ik wilde ook een winterjas en ben in elke winkel geweest.

NIKS.

Het viel me op dat  vooral de hele goedkope winkels nog bestaan.

Ik heb daar in mijn wanhoop ook gekeken maar t was of te dun, of te zwaar of te onprettige stof.

Wat je veel zag waren die opgeblazen jassen die mij aan een luchtbed doen denken.

Je ziet er iedereen mee en je ziet er vaak 10 kilo zwaarder uit.

Maar o ze zitten zo lekker, hoor ik dan.

Ik wil geen luchtbed aan mijn lijf.

In de loop der jaren is dat winkelcentrum zo verandert.

Zo weinig leuke winkels nog.

Het was in het begin zo mooi daar, nu zie je het achteruitgaan.

Ik schrik daarvan want het betekent wel iets.

Zo verandert er in blogland ook veel.

Ook dan vind ik moeilijk omdat ik wil dat dingen blijven zoals ze zijn.

Je ziet dat sommige dames steeds minder gaan bloggen en op een dag stopt t gewoon.

En ik mis ze.

Je leeft toch mee, hebt foto's gezien van de kinderen, over de vakanties gelezen, weet de namen van de huisdieren.

Ze horen bij mijn leven die dames en hun verhalen.

En ook dat is heel langzaam anders.

Tuurlijk kun je andere 'blogvriendinnen' maken maar dat vind ik moeilijk.

Ik vind loslaten heel erg moeilijk.
Zo kan ik na vele en vele jaren nog steeds mijn vorige schoonfamilie missen.
Vooral 2 van mijn schoonzussen, 2 zwagers en mijn schoonouders.
Heel lang is het contact gebleven maar ja het houdt dus schijnbaar ook op.

Enfin na veel pijn en moeite, kocht ik 2 spijkerbroeken.
Ik was zo moe, moest nog van alles, kleine dingen, maar ik kon gewoon niet meer.

Vandaag heb ik ook weer opdrachten.
Even goed de konijnen bestuderen en de ren opruimen, de tuin ook want de dames kip lopen veel los en die houden net als ik van troep maken.
Dan de zolder opruimen en mijn auto laden met spullen voor de kringloop.
Post in orde maken en versturen.
Dat laatste is zo een groot iets voor mij.
Ongelofelijk.
Het lukt me gewoon niet om een paar adressen te schrijven, kaartje erbij en hup versturen.
Zo zijn er zoveel van die kleine dingen die me niet lukken.
Terwijl als die dingen eenmaal gepost zijn er zo een last van me afvalt.
Waarom, in hemelsnaam lukt het me niet??????
Het geeft zoveel stress.
Daarom dus mijn lijst met opdrachten, dat werkt nog enigszins.

En oh ja naar de kapper, mijn uitgroei bijwerken.
Ik kan in mijn gedachten zo kritisch zijn op anderen met verkeerde zittende spijkerboek, verkeerde jas of uitgroei maar in feiten gaat t over mijzelf.

En nog even eindigen met een goed nieuwtje;
de spijkerbroeken zijn maat 38.

horror konijn en streng voor mezelf

(bergen aan zee)

Ga ik proberen na te maken maar ik weet dat hoe makkelijk iets ook lijkt het, in ieder geval voor mij, niet mee valt om t na te maken.

Had gisteren weer een heerlijke ochtend met klei, koffie en gezelligheid.

En 3 hondjes en een stout poesje die af en toe binnenkwam terwijl hij weet dat t niet mag.

Wat een bijzondere ochtenden iedere keer weer.

De tuin staat er nog steeds prachtig bij.

Ik moet nog steeds bollen planten.

Konijn Georgina blijkt een soort horror konijn te zijn.

Maar o wat ziet ze er schattig uit.

Ik twijfel of ik haar terug moet brengen.

Iedereen is van slag sinds zij er is.

Ik blijf maar hopen dat t goed komt.

De cavia's heb ik in de kas ondergebracht want die werden gebeten.

Kippen helemaal van de leg en eentje springt zelfs iedere keer over het hek heen.

Ik ga er morgen eens goed voor zitten en observeren wat er allemaal gebeurd daar.

Terugbrengen, als t kan, breek wel mijn hart, maar ik wil rust in het kippenhok.

Verder ben ik streng voor mezelf.

Ik dwing mezelf tot allerlei dingen.

Eerder opstaan, meer in huis doen, meer naar buiten, meer bewegen, meer eruit.

Maar ook meer tijd nemen om te lezen.

Klinkt misschien allemaal erg dwingend maar ik voel me er beter bij.

Ik ben een van de vele mensen die toch dwang nodig heeft om dingen te doen.

Ik neem me iedere avond voor om de volgende dag dingen te doen maar ik doe het niet.

Het is erg frustrerend.

Ik zou weer vrijwilligerswerk moeten doen maar ik heb er echt geen zin in.

ECHT NIET!

Ben gevraagd voor 2 projecten om die op te zetten voor moslimvrouwen en dat lijkt me best leuk maar aan de andere kant, ik heb het jaren gedaan, heel lang, en dat is best ondankbaar.

En ik vind ook dat als je hier meer dan 20 jaar bent je best weet zelf uit kan zoeken hoe je iets op kan zetten.

Ik voelde me best vereerd dat ik gevraagd werd, door 2 afzonderlijke groepen, maar al heel snel besefte ik dat t van hen gewoon gemakzucht is.

Zij weten veel beter dan ik hoe alles in elkaar steekt wat dat betreft en ik weiger dingen op te zetten die gratis voor wie dan ook is.

Als ik wil sporten, computerles wil of wat dan ook moet ik ook betalen.

En ik ben uiteindelijk toch ook een soort allochtoon .

De tijd van gratis en ook nog opgehaald worden is al lang voorbij.

Weet dat ik door weer en wind en regen fietste om naar mijn vrijwilligerswerk te gaan terwijl de dames voorbij scheurden in een busje en leuk naar me zwaaiden.

Hartstikke leuk allemaal en ik heb echt veel leuke dingen geleerd, over hun keuken, denkwijze, geloof, ik heb gezwommen met de mooiste kindjes, mooie verhalen gehoord, ook mindere natuurlijk, en een leuke vriendin eraan overgehouden .

Ik word nog regelmatig op straat geknuffeld door oude bekenden die blij zijn me te zien maar.....ik ben er klaar mee.

Er zijn trouwens ook veel negatieve dingen gebeurd, haha, ja het zal niet zo zijn, maar hé het was de moeite waard.

En gek is dat dat ik gerust hier mijn nare ervaringen zou delen over Oostenrijkers of Chilenen maar nee over die groep moet je zo voorzichtig zijn met wat je schrijft want o jee dan discrimineer je.

@ Petra ja leuk is die markt daar bij jullie.

@ Marja en Lot. Tja wat zal ik zeggen over de bank.

Hij staat prima hoor en zit net zo lekker als de vorige maar....... ik vond de chaise longue aan de andere kant zoals verwacht veel prettiger maar ja de heer des huizes vond dat we de goede bank moesten krijgen.

En dom maar af en toe luister ik gewoon naar hem.

maandag

BER

Het wordt altijd weer maandag.

Mijn dag van stilte en rust.

De dag dat ik geniet van het alleen zijn en mijn huis weer aan kant te doen.

BERGEN

Gisteren de kunstroute van Bergen en Bergen aan zee gedaan.

Nou ja lang niet alles.

Samen met mr. X en mooieschoonzus.

Prachtig weer, leuk gezelschap genoten.

Leuke mensen gezien en gesproken.

Vroeg een mooie oudere dame waar ik toch die leuke broek vandaan had.

Haha.

CenA 13 euro.

Ik krijg er vaak complimenten over trouwens.

Grappig toch.

Volgende keer toch maar zeggen dat het een dolce en G. is of zoiets.

Net of t mij wat uit zou kunnen maken.

Ik love leuke goedkope koopjes.

Op terrasje geluncht.

Toneel

Het was sowieso mooieschoonzus weekend want vrijdag gingen we samen na toneelstuk w.interbloemen.

Vond t stuk niet geweldig, ik hou ervan als dingen mij raken, deed t niet maar evengoed vermakelijke avond waarbij we opgesloten raakten in een grote garage.

We konden er met geen mogelijk meer uit en de paniek sloeg toe.

Ik schreeuwde dat schoonzus dat ze niet moest paniekeren want dan hield ik het ook niet.

Uiteindelijk reed er iemand de garage uit, onze auto stond daar helemaal niet, en rende we zodra de hekken opengingen onze vrijheid tegemoet.

Heel erg maar de hekken sloegen achter ons dicht en de man met auto kon er niet meer uit want zijn kaartje was al ingeslikt.

Ik voelde me heel schuldig maar niet schuldig genoeg om terug te gaan.

Mèn wat een gezeik die garages om ook nog eens een ingang te vinden bij de goede garage.

Ja overdag zijn er tientallen nu maar 1 en die kende ik dus niet.

EN, en dat viel mij weer op, dat niemand zal zeggen, NEE dat weet ik niet maar je gewoon een kant opstuurt .

Let maar eens op mensen zeggen zelden: dat weet ik niet.

Nee, ze lullen gewoon een eind heen.

Ik hoop toch zo dat ik dat niet doe want ja op mijn manier ben ik natuurlijk ook een mens.

Als je aan X in de auto vraagt; weet je de weg?

Zal hij NOOIT zeggen NEE.

Hij zegt liever : zo ongeveer.

Dan weet ik dat hij het echt NIET weet.

Ex zei altijd als hij het niet wist; alle wegen leiden naar Rome.

Jaha, dat kan wel zijn maar de ene weg is wel wat langer dan de ander.

Toen X en ik, paar weken verkering, een paar dagen Limburg deden en ik overal borden; bienvenue en Belgique zag vroeg ik hem of we nog wel goed zaten.

Ja hoor, hij wist de weg heus wel.

zaterdag

Zaterdag was ik gesloopt vooral na een nacht met vreselijke nachtmerries.

Tot 2 keer toe droomde ik dat ik met een grote steen of hamer een keiharde klap om mijn kop kreeg.

Echt ik was er zo naar van.

Toen ik wakker schrok dacht ik gewoon dat er iets in mijn hoofd geknapt moest zijn maar ik zit hiet nog.

Verder scheen ik gegild, gehuild, gevochten en gevloekt in het frans te hebben.

X kreeg mij niet wakker en verhuisde naar de logeer.

Waar t trouwens heerlijk toeven is.

Overdags kwamen vriendin J. en BF onverwachts langs.

Donderdagavond kwam BF thuis na een week ziekenhuis.

Yippie.

Vrijdag was ik daar gelijk om bij te praten.

Er is eindelijk na 3 maanden iets gedaan waardoor het leven een stuk makkelijker is.

Ze kan weer eten en heeft niet meer zoveel pijn.

Tja daar moest ze dan 3 maanden op wachten.

Ze stond daar voor de deur, heel tenger en breekbaar maar stralend.

Deze week 2e chemo en ze keek er naar uit want de eerste is goed aangeslagen.

Ik moet er opeens weer aan denken hoe raar t is dat zij altijd benieuwd is naar mijn verhalen en hoe ik me voel terwijl J. praat en praat en praat en ik denk; mens hou toch eens je bek.

Ja BEK, dat dacht ik echt.

vriendschappen en zo

Hoewel het misschien lijkt dat ik een sociaal mens ben, is dat denk ik zelf helemaal niet zo.

Ik irriteer me snel en laat me makkelijk leegzuigen.

In dat toneelstuk ging het over 4 vrouwen die na een auto ongeluk moeten wachten op de ANWB en dan komen de verhalen en de ergernissen los.

Ze zouden een weekendje weggaan en hadden van te voren afgesproken waar NIET over gepraat mocht worden.

Nou alles kwam eruit hoor.

Dat lijkt mij nog eens wat.

Alles er uit gooien maar ja mijn grote angst is dat ik dan ook het een en ander over me heen krijgt.

En wil ik dat wel?

Wil ik wel horen wat mijn tekortkomingen zijn?

Zou jij dat durven?

Zeggen wat je dwarszit en horen wat zij van jou vinden?

Vandaag

Ik heb een heerlijk weekend gehad met mijn X.

Gisteren in Bergen erg gelachen met hem en schoonzus en ik zag hoe hij genoot hoe zij en ik elkaar zaten te 'pesten"

We hebben eindelijk de goede bank en het schilderij is ingelijst en hangt.

Ik ben vandaag voor de verandering niet chagrijnig wakker geworden en heb best energie.

Is ook wel nodig want ik moet even goed aan de gang.

Wat een prachtig najaar hebben we toch.

Was jouw weekend ook geslaagd?

kippenvel

Mensenkinderen wat een avond.
Ik verwachtte een volle bioscoop maar niets was minder waar.
Net aan de helft.
We hebben genoten X en ik in onze loveseat en ik heb 3 uur lang zijn hand vastgehouden en met de andere de tranen weggeveegd.
Binnen 10 minuten was t weer zover.
Kippenvel tot op mijn onderbenen
Naast ons een vrouw met 2 volwassen dochters die ook heerlijk zaten te grienen.
Wat een verhaal iedere keer weer.
Het slot gaat erg door merg en been.
Brrr. ik voel het nu weer.

Het was mijn derde keer en voor X de tweede.
We waren nog niet buiten of hij zei; daar gaan we nog eens heen.
Kennen jullie veel mannen die dat zeggen? ;-)
Daarna was er, nog steeds op t scherm, een soort feestje met de acteurs van nu en die van 25 jaar geleden.
Gelukkig met humor maar ook met de mooiste liedjes uit de show.
Weer eens een avond die ik niet snel zal vergeten
net als die avond zo een 5 jaar geleden toen we in Utrecht de musical zagen.
Je hoeft de muziek maar op te zetten en alles komt weer boven.

En vanavond zit ik in het theater voor een toneelstuk met mooieschoonzus.
Ik twijfelde om 2 avonden achter elkaar, ondertussen 3, op stap te gaan maar zij haalde me over.
Ze wilde zoooo graag.
Ik zou eerst alleen gaan maar nu dus samen.
Ook leuk natuurlijk.
Volgende week ga ik wel een avond alleen en daar heb ik totaal geen moeite mee.
Ik ben heel benieuwd naar vanavond.

Icoontjes sparen noemt mr. X dat.
En hij heeft gelijk.

recept boeuf en andere dingen

 een van de 4 peren zo te zien heeft er een cavia aan zitten knagen

 kip

 Het pad moet ik altijd schoonmaken voordat mr. X thuiskomt want die wordt boos dat de kippen los mogen lopen en troep maken.

vijver.



En dan is het opeens weer herfst.
Soop en ik kregen een hele harde regenbui over ons heen.
Vanmorgen waren er planten gebroken in de tuin.
Vooral de mooie dahlia's.
Ik hou niet van wind.
Dan word het nog drukker in mijn kop.

Vandaag wéér naar de dierenarts.
Met 2 cavia's die plekjes op hun lijf hebben.
Ik weet wat het is, geen drama maar moet wel iets aan gebeuren.
Baal wel van de kosten iedere keer.
Maar ja dat hoort erbij.

Heb grotere zorgen om mijn mr. X.
Is al jaren zo hoor maar af en toe net iets erger dan anders.
Of veel erger.
Het werk.
Weer eens erover begonnen of we niet uit kunnen zoeken of hij eerder kan stoppen.
Ik denk dan aan het verhaal van de man van Frederique.
Veel geld opzij en dan eerder stoppen.
Zouden wij dat kunnen?
Een heel ander leven?
Dus niet meer zomaar uit eten, geen theater, geen vakanties.
Geen spullen voor thuis omdat dat leuk is.
Dat betekent ook voor X boot weg, brommer weg, andere auto.
en 1 auto weg.
Hoeveel spaar je daar allemaal mee uit.
Zou ik best willen uitrekenen.
Voor mij zou t misschien ook nog eens betekenen de veestapel niet meer aan te vullen als er een beestje wegvalt .
Al met al is dat ook best een bedrag iedere maand.
Wat een hoop luxe hebben wij eigenlijk.
Nou hebben vele mensen dat maar zo normaal is het allemaal niet.
Nou ja misschien voor velen wel maar voor sommigen echt niet.
Wij zouden dus op heel veel dingen kunnen bezuinigen.
Heel veel.

Als ik mijn vent zo ziet wegkwijnen dan zou ik er echt voor willen gaan.
Terwijl ik aan t plassen was dacht ik; hey hij kan ook een gewoon ander baantje nemen waar je niet zoveel stress hebt en als we dan veel gespaard hebben kun je daar ook je kosten van betalen.
Mr. X is geen man om thuis te zitten, binnen een maand zouden we elkaar vermoorden of op zijn minst plannen hebben om het te doen.
Dan zou hij terugverlangen naar zijn werk.
Schieten we niets mee op.

Mr. X zegt altijd meteen NEE op mijn ideeen.
Zo ook over zullen we verhuizen en jullie weten hoe dat afgelopen is. haha.
Ik heb geleerd dat je de dingen stap voor stap moet doen.
Dus niet denken; we gaan verhuizen en morgen in de tuin en bieden op ander huis.
Neeee, eerst je huis (gratis) laten taxeren en zo verder.
Dus met dit plan eerst kijken wat onze vaste kosten zijn en waar we op kunnen besparen.
hoeveel we dan overhouden.
Hoeveel dat opbrengt in 3 jaar.
Nou ja ik zit nu meer tegen mr. X te lullen hoor.
Kijken om  ons heen of een "gewone" baantjes zijn
DIE ZIJN ER NIET zegt de X meteen.
Kan jij niet weten want je kijkt er nooit naar.!!!!

Hier t recept van de boeuf voor wie wil.


Ik wou gisteren op mijn bankrekening kijken maar ik moest eerst een nieuw wachtwoord aanmaken en dat durfde ik dus niet.
Ik ga eerst maar even met de bank bellen.
Hebben jullie dat ook dat jullie het eng vinden ?
Hoe meer verhalen je ziet of hoort hoe enger vind ik.

Ik ga maar weer eens proberen en dan bellen.


Geniet van de dag.

eindelijk goed nieuws

de perenboom heeft 4 peren.

Kregen gisteren goed nieuws.

De behandeling, slechts 1 keer, van BF slaat aan.

Wel wordt t weer, voor de 2e keer uitgesteld.

Maar t is natuurlijk geweldig nieuws.

Ze ligt nog steeds in ziekenhuis.

Vriendin J. gaat er morgen heen en belde me of ik meeging.

Ik wilde ja zeggen maar dat deed ik niet.

Eerst weer wat energie en rust krijgen.

Ze krijgt daar alle aandacht en ik hoef er echt niet bij te zijn.

Ik heb erge koppijn.

Wel Bewust geworden dat ik verkeerd bezig ben.

Ik wilde er maar voor haar zijn en maakte dan ook geen afspraken want stel dat.....

Ik wilde dolgraag naar een toneelstuk maar bestelde geen kaartje, zou dat pas op t laatste moment doen want stel dat....

Het werd voor mezelf een obsessie.

Was alleen maar daarmee bezig.

Daarbij praat ik er met niemand over, behalve hier en met X.

Ik weet t al 2 maanden en heb het maar aan 1 iemand vertelt in de hoop dat ik mijn verhaal kwijt kon.

NIET dus.

Dus meteen maar gestopt.

Merkt wel dat diegenen voor mij het verhaal heeft rondverteld en dat hou je niet tegen schijnbaar maar ik vind t wel vervelend.

Ik wil zo graag de dingen naar mijn hand zetten schijnbaar, maar t lukt niet.

Ben op dit moment even boos op alles en iedereen.

Waarschijnlijk heel onredelijk maar zo zie ik het even niet.

Natuurlijk niet boos op BF of haar man maar verder.......

Nou ja ook niet op X.

Die kan er ook niets aan doen dat hij chagrijnig is.

Wow stel je voor dat BF er zomaar een paar jaar bijkrijgt.

Dat zou toch wel heel erg mooi zijn.

Nog steeds prachtig weer.

Ga zo lopen met Soop en daarna de hokken schoonmaken.

Van dat laatste ontspan ik altijd.

Vanmiddag komt de nieuwe bank.

En deze week is het schilderij klaar voor erboven.

Die hebben we in laten lijsten.

Drie maal raden wie het schilderij gemaakt heeft?

Haha.

Wordt tijd dat ik weer eens onder de andere mensen kom.

Zal me goed doen.

En er ligt nog een vriendin met een gebroken pootje die ook wel bezoek wil.

Oh echt het helpt me iedere keer weer om van me af te schrijven.

Kan geen psych tegenop.

Geniet van het mooie weer en maak leuke plannen,

maandag

Drinken uit de vijver.


Koppijn en moe.
Ik ga nu echt wat dingen loslaten want ik heb er last van.
Ik kan het gewoon niet aan.
En ik laat dingen staan die ik zou willen doen.

Dus hup, aan t werk met de juiste weg te vinden.
Gisteren bij schoonpapa.
Wandeling met hem gemaakt.
Wat een prachtig weer was het.
Gisteravond laat nog met Soop naar buiten en toen nog heerlijke temperatuur.

Na schoonpapa naar het ziekenhuis.
Waar ik een vrolijke BF trof.
GEEN PIJN of niet beroerd.
Ze wou zo met ons mee maar ik zei dat ze maar daar lekker moest blijven, een stuk rustiger zo.
Ik vind het zo knap, dat ze zodra ze zich beter voelt weer zo vol levenslust kan zijn.
Allemaal plannen voor leuke dingen.
Het was zo fijn om haar weer zo te zien want dat was een tijd geleden.
Veel dierbaren konden niet langskomen om dat ze allemaal verkouden/grieperig zijn.
Dan moet je uit haar buurt blijven.

Ik ga proberen deze week om haar niet de hoofdrol in mijn leven te laten spelen.
Zij  vraagt nergens om hoor, ik doe t allemaal zelf.
Ik ben in mijn hoofd maar constant met haar bezig en heeft totaal geen nut.
Nu ik haar zo zonder pijn heb gezien, met een vrolijk koppie en stralende ogen is het ook makkelijker.

Gisteravond hingen we eindelijk op de bank onder ons dekentje, Soop bovenop ons
Ik was panisch dat Winston Gerstano..... opeens voor de deur zou staan met een cheque van bijn a 3 ton.
Ik doe echt niet open hoor zei ik tegen X, ik wil niet zo op TV.
Godzijdank kwam hij niet.
Blijkt trouwens dat je de bingokaarten moet activeren wil je meedoen en ja, wie is daar weer eens te lui voor?
Wij winnen nooit wat zei de X.
NEE, we doen ook nergens aan mee.

Ik heb het druk in mijn huis vandaag.
Heel veel was.
En morgen komt voor de derde keer de bank.
Hopen dat t nu de goede is.
Al zijn Soop en ik helemaal gewend aan deze
Het is dezelfde maar de chaise longue aan de andere kant.
Wat kan ik spannend vertellen he?

Deze week 2 keer naar theater.
En in het weekend naar Bergen voor een tentoonstelling.
Ik had steeds in mijn achterhoofd; ja maar bf me nodig heeft ga ik niet.
Onzin.
Ik ga wel want ik wil heel graag, mr. X ook en mooieschoonzus ook.
Ik ga me nu eens ook op andere dingen concentreren.



Recept van de Boeuf Bourguignon zet ik er zo snel mogelijk op.
Haha mr. X zat maar om me heen te kwijlen terwijl ik het aan het maken was.
Linda ik weet dat ik t jou verleden jaar al beloofd had, nu ga ik t echt doen.


fijne week.

onrustig weekend

Volgend jaar maar veel meer dahlia's in de tuin, ze doen het nog zo mooi.


Wat een onrust.
Liep ik gisteren even naar BF om te vragen of ze zich goed genoeg voelde voor een kopje thee of om iets crea te doen bij ons bleek ze midden in de nacht weer met spoed opgenomen te zijn.
Weg was meteen mijn energie en zin.
Ik kroop met Soop in bed, de dekens hoog over mijn hoofd.
Helpt geen bal, integendeel.
Ik kan beter naar buiten gaan en wandelen.
Ik moet er niet aan toegeven.
Ik maak iedere keer die fout.
Word er alleen maar beroerder van.

s"Avonds kwam haar man bij ons.
Ik had t gevraagd mocht hij zin hebben.
Gewoon even ontspannen, gezelligheid, pilsje.
Ik was blij dat hij kwam .

Kreeg op hetzelfde moment een app van haar of ik vandaag langs wilde komen in ziekenhuis.
Tuurlijk doe ik dat, ik wil zelfs heel graag.
Mr. X gaat mee maar eerst gaan we langs schoonpapa.

Door al die onrust knap ik zeker niet op.
Het liefst had ik vandaag een hele lange wandeling gemaakt in de zon en vanmiddag boeuf bourguignon gemaakt voor X.
Die schijn ik heel goed te kunnen maken.
Gelijk voor de buren wat maken zodat ze iets te eten hebben als ze uit ziekenhuis komen.

Eigenlijk is het stom, stom want ik voel dat ik te weinig aan mezelf en aan mijn mr. X toekom.
Ik moet tussen alles wat ik doe veel rusten, vooral in het hoofd.
Het lukt gewoon niet.
Ik voel het contact met mr. X steeds verder wegvloeien.
Is ook iets wat in mijn hoofd zit.
We hadden gisteravond op een avond samen gerekend en echt het was goed zo maar ik heb er nu wel last van.
Lekker samen  op de bank kruipen en wat Tv kijken, beetje kletsen.
Hem maakt t niet uit, t kan vanavond ook maar voor mij voelt t niet zo.

Ik wil dit allemaal zelf zo hoor en ik doe t ook allemaal zelf.
maar ik doe t niet goed.
Of weer wel natuurlijk.
Ik weet t gewoon even niet.

Enfin zo nog even wandelen voordat we naar onze pap gaan.
Daarna naar t AMC.
En ook dat wil ik heel graag hoor.
Boeuf Bouguignon kan later of morgen.
En vanavond samen op de bank, oh nee, hij moet nog dingen regelen.
Nou ja morgen dan op de bank.
Er komen nog zat avonden maar weten jullie hoe moeilijk het is om hem op de bank te houden?

Hij heeft eindelijk een oude brommer gekocht een K.reidler.
Blij als een kind.
Een soort verlate midlife crisis of zoiets.
Nou ja beter dan dat hij een affaire krijg met iemand op kantoor.
Had ik verteld dat hij laatst een app kreeg van een mooie jonge collega.
Ligt mijn portemonnee toevallig op jouw achterbank?
Euh? Wat moet zij op je achterbank?
Nou ja zolang hij zijn apps hardop leest en aan zijn brommer sleutelt zal t allemaal wel meevallen.
En trouwens niemand kan zo goed boeuf bourguignon maken als ik, dus daar zal ik hem altijd mee naar huis kunnen lokken.


Fijne zondag.
Ga ik ook doen/

is er een later

Wat is dit een prachtig lied.
Kippenvel.
Geschreven en gezongen door Stef Bos.
Ik hoorde het bij Sjors van de Panne.
Heel wat keren geluisterd deze week.\

De zin; mama ik ben zo bang, mag t licht aan.
brrrrr.


Gisteren was ik heel bang.
Het slechte nieuws blijft maar binnenkomen wat BF betreft.
Het meisje met het rode haar.
Na eerste dag chemo werd ze zo ziek dat ze moesten stoppen en haar op moesten nemen.
Ze had nog 3 dagen gemoeten.
Ik ging gisteren even langs om te horen hoe de chemo was gegaan maar kreeg dus te horen dat er niets gebeurt was.
Nou ja niets, dat het uitgesteld was.
Ze was te ziek en te zwak.
Na het nieuws rende ik naar huis, haalde Soop op en gingen we lopen, lopen, lopen, steeds sneller.
Daarna ging ik terug.
Ze heeft zoveel pijn.
Haar ogen stonden dof.
Ze was in zichzelf gekeerd.
We hebben een stukje gelopen, kleine plannetjes gemaakt, bioscopie spelen terwijl we in bed liggen, beetje creatief doen bij mij.
Mag t bij jou in de serre? daar is het zo licht.
Tuurlijk mag dat.

Ik heb nog een grote angst.
Hou ik t wel vol?
Dat dacht ik gisteren toen ik weer t slechte nieuws had gekregen.
Ik mag van mezelf egoistisch zijn en dat denken, voelen.
En ik voel me niet eens egoistisch want het is nogal wat.
Voor een gezond mens al laat staan voor mij.
Ik mag van mezelf twijfelen, dan ben ik nog geen slecht mens.
Of een zwakkeling.
Na een paar uur kwam ik alweer op t idee om dingen voor hen makkelijker te maken.
en kwam de rust weer terug.
Ik weet niet of ik t vol hou maar voorlopig wel en dat is wat telt.
Wat er over een tijdje gebeurt zien we dan weer .
Ik wil gewoon heel graag bij haar zijn.
Ik wil dat ze met mij haar angsten uit kan spreken.
En ik blijf geloven dat er een later is.

Later gaan we dit en dat doen.

heel raar verhaal

Kip Doutze (de zwarte) heeft een ei gelegd en deelt dat graag met de hele buurt.
Wat kunnen die beesten een herrie maken zeg.
En dat voor een piepklein eitje.

Er gebeurde een hoop dingen de afgelopen tijd waar ik geen vat op had en waardoor ik van slag raakte.
Allereerst de spoedopname van BF en even later het bericht van mijn vriendin C. dat haar beste vriendin na complicaties bij operatie het waarschijnlijk niet zou overleven.
Het kwam goed, nou ja niet zomaar, het was een hel maar t gaat beter.
Die 2 dingen deden me de das om.
Er gebeurde nog meer dingen waar ik last van kreeg maar er gebeurde ook zoiets raars dat ik dacht ik doe de boel emotioneel op slot want dit kan ik niet meer.
Een andere vriendin die hier vlakbij woont had sinds 4 dagen een huurder in huis.
Na 2 dagen hoorde ze niets meer boven maar omdat ze zelf veel weg was maakte ze zich geen zorgen.
Totdat een collega van de man aanbelde of hij boven mocht kijken want de man was al 2 dagen niet op t werk verschenen.
De man had een einde aan zijn leven gemaakt.
Ik kon het verhaal dus niet aan en blokte alles.
Wel zei ik met mijn domme kop; zij kan wel bij ons slapen.
Gelukkig stak X daar een stokje voor.
Godzijdank.
Hoe stom kan ik zijn.
Ik voel er nog steeds niet veel bij en heb ook totaal niet de behoefte om haar te steunen.
of wat dan ook.

Gisteravond deed ik weer iets stoms.
We zouden samen, X en ik uit eten gaan en ik verheugde me erop om even goed te kletsen over van alles en nog wat.
Niets schokkends maar ik was de laatste week druk met mezelf overeind houden en hij met andere dingen.
Gewoon gezellig.
Komen we daar zit de weduwnaar met zijn vriendin aan de bar.
Hij en X gaan met elkaar om sinds de kleuterschool.
En oh wat een irritant persoon.
Zij is best aardig maar ja zuipende en rokende mensen zijn echt niet mijn ding.
En omdat ik wist dat ik Lief er een plezier mee zou doen was het eruit voordat ik het tegen kon houden.
Tafel voor vier?
Nou dat vonden zij wel leuk, X ook.
En het viel mee hoor.
Nou ja  half. ;-)

En dan word ik best pissig op mijn moeder want dit heb ik van haar.
Toen ging de eigenaar nog grapjes maken die ik niet grappig vond en de andere drie wel.
Ik lach het liefst om mijn eigen grappen of die van X.
Ben heel kieskeurig wat humor betreft. ;-)
Als ik zo doorga ben ik weer snel al mijn energie kwijt.
maar al met al had het allemaal veel erger kunnen zijn.
Echt waar.

Ik heb amper geslapen maar de zon schijnt.
De kipjes tokkelen.
De vijver staat er mooi bij.
Ik heb bloembollen gekocht.
De koffie smaakt goed.
De weervoorspellingen zijn goed voor t weekend.
De agenda voor t weekend is leeg.
Net als vandaag.

beter.

Waar vond ik deze 2 gisteren?
Ja hoor samen in het appartement van Ludo, lekker dicht tegen elkaar.
Ze zijn verliefd.

Ben erg moe maar weet dat dat straks weer over is.
Duurt altijd een paar uur.
Dus achter de pc met een bakkie.
Ik voelde me gisteren al beter en dat is vandaag ook zo.
Pfffff.
Was weer een zware bevalling.
Was even vergeten hoeveel pijn dat psychische gedoe kan doen.
maar t gaat weer redelijk.
Je moet weer met vriendinnen afspreken en leuke dingen doen zei mr. X
Zal je goed doen.
Nou echt niet.
Ik ga straks waarschijnlijk wel op pad maar dan wel alleen.
Heb nog even geen behoefte om weer het masker op te zetten en naar anderen te luisteren.

Toen ik na weken eindelijk een vriendin in vertrouwen nam en vertelde dat BF weer erg ziek was, zij kent haar ook goed, en ik hoopte op iets van troost of in ieder geval mijn verhaal kwijt te kunnen, nou echt, mijn haren gaan nog recht overeind staan als ik eraan denk; komt zij met een verhaal van een oma die zij dus amper kent die een kleinzoon van 11 heeft met kanker. Die kleinzoon kent ze dan helemaal niet.
WAAROM???????
WAAROM moet ik het verhaal van dat jongetje horen?
En zo gaat t dus ALTIJD dus ik hou mijn bek, euh mond.
Ik kan daar dus ook niet mee omgaan want ik zou er iets van kunnen zeggen maar dat durf ik dan niet in ieder geval zit ik dan weer naar een ander te luisteren terwijl ik van binnen plof.

Daarom denk ik, klikt t zo met BF.
Zij kan luisteren, ze is geinteresseerd en stelt vragen.
Mag ik foto's van vroeger zien vraagt ze dan.
Heeft nog nooit iemand naar gevraagd.
(Behalve mr. X.)

Godzijdank heb ik al zo een 10 jaar mijn blog.
Wat een lieve reacties weer.

BF gaat vandaag voor t laatst aan t infuus.
Vanaf vrijdag heb ik haar niet meer gezien.
Ik kan nu niets voor haar doen.
Ik mis haar wel.
Het positieve aan deze chemo is dat ze haar haren kan behouden.
Wat zag ze er tegen op om weer kaal te worden.
Ze heeft prachtige rode krullen.
Ik hoop haar snel weer te zien en vooral dat t deze keer meevalt.........of op zijn minst minder erg is dat de vorige keer.


Gisteren had ik t voor t eerst koud.
Wat is dat wennen zeg.
Gisteravond kwam Lief weer laat thuis.
Hij had van mij 2 kaartjes gekregen voor een lezing van.....even opzoeken.......André Kuijpers (astronaut) Ik zeg de hele tijd Wubbo Ockels maar dat kan natuurlijk niet.
Hij ging met zijn broer en ze hadden en leuke avond.
Gek dat je blij kunt zijn omdat je partner het leuk heeft gehad.
Door zijn plezier heb jij dat ook.

Gisteren aan tafel zei hij; ik heb een leuke verrassing voor je.
Dus ik stak meteen mijn hand uit en zei; doe maar om deze vinger.
Nee joh, ik heb 2 mooie pallets voor je.
Euh, wat moet ik met een pallet om mijn vinger?
Is voor de cavia's.
Oh!.

Goed, de zon schijnt, de koffie smaakte weer perfect.
Ik krijg weer energie en dat vooral, de pijn is uit mijn lijf.
Ik ga bollen kopen en ik kan weer genieten.

cavia en drank

Hij is er niet meer mijn Kleine Viezerik.
Mijn stoere gecrastreerde mannetje.
Tranen over mijn wangen daar en ik dacht ik hou me in, wacht tot ik thuis ben en ga lekker een pot janken maar thuis stond een vriendin me op te wachten.
En toen ging het masker weer op en kreeg ik het er niet meer af.
Tuurlijk is het niet alleen mijn cavia waar ik om wilde huilen.
Gewoon, om van alles.
Even het zieligste mens op de wereld zijn.
Eventjes mag toch wel?
Ik baal vreselijk van dat masker, iedere keer weer.
Aan de andere kant heeft t me wel geholpen met overleven.
Maar nu zoals ik me voel wreekt het zich wel.
Ik voel van alles maar het is allemaal van binnen.
Ik krijg het er niet uit.

Bij de dierenarts was ik lekker jankerig.
Ik was daar blij om, dacht hehe eindelijk komt er wat uit.
Vriendin trok mij in haar armen en zei, ik heb gehoord dat je vriendin zo ziek is, wat erg voor je.
Valt wel mee hoor, zei ik terwijl ik haar voorzichtig wegduwde terwijl ik haar eigenlijk wilde vasthouden en janken tot ik niet meer kon, ik kan t best wel aan.
Wat ben ik toch een STOER wijf, maar niet heus.
------------------------------

Er is iets wat me al jaren erg dwars zit.
De manier waarop met sex en drank wordt omgegaan op Tv en overal.
Alles moet maar normaal gevonden worden.
Ik keek een paar afleveringen van een nieuwe serie; nieuwe tijden.
Een paar jongelui die bij elkaar wonen.
Er werd gezopen en partners in en uit bed geschopt.
Bij GTST in mindere maten geloof ik maar toch veel alcohol en een stel die maar van alles uitprobeert om hun sexleven leuk te houden. Hup vreemd meisje van de straat zo het bed in.
Er kijken veel jonge kinderen naar dit soort programma's
Oh, en roken mag absoluut niet meer in series en films want ja dat is ongezond.

Dan lees ik in de krant bij een foto van een prachtige jongen dat hij na het stappen spoorloos is.
Een paar dagen later vinden ze hem.
Verdronken.
Nu staat er nergens bij dat dat door de drank komt hoor maar bij andere gevallen was dat wel het geval.
Twee buitenlandse jongens in Amsterdam, 2 gevallen die niets met elkaar te maken hadden, behalve de drank en dat ze tijdens het kruipen over straat in het water gevallen zijn en verzopen.
Dan de gevallen, even pissen in het water en hup voorover vallen.
Ook niet zo lang geleden, dit jaar nog.

En dan de meisje en jongens die met vreemden meegaan voor een potje sex.
Die Natalie H. zou gewoon nog leven als ze die avond niet meegegaan was met die van der sloot.
Als ze gedacht had, ach ik doe vandaag maar aan zelfbevredeging ipv van weer eens met een vreemde op stap te gaan.

En natuurlijk zijn er zat jongelui die dit niet doen maar er zijn er zat die het wel doen.
Ik zei een tijdje terug tegen een bekende die vertelde over haar dochter; schaam jij je niet wild voor je dochter? Welnee hoor, ze doen het allemaal zo.
NOU en?

Nu is er dus weer een mooie jongen dood.
Ik duimde zo dat ze hem levend zouden vinden.
Hij was mooi, gezond, had vrienden, studeerde.
Ik denk aan de ouders.
Wat een hel.
En nogmaals ik weet in dit geval niet of er drank was maar bij hoeveel anderen wel?
Drank, drugs, seks en jan en alleman.
Ben ik de enige die zich ongerust en druk maak over die TV series?

vijver en t leven

 Ludo en Georgina, eerste date

 hommel

 vijver

 tuurlijk moeten de kippen erbij.

 wat een prachtig zonnetje

 van onze perenboom

 ingegraven

 goed kijken dan zie je hem

water drinken






Wat krijg ik weer lieve reacties op mijn blog van gisteravond.
Dat helpt echt.
Ik verwacht altijd dat iemand een keer zegt; ja nu weten we het wel met je geklaag maar dat is dus volgens mij in 10 jaar nooit gebeurd.
Ja iemand die schreef dat t leven o zo mooi was en dat ik er meer van moest genieten.
Ik geloof best dat t leven van sommige mensen heel mooi en makkelijk is maar t erge is dan dat die mensen denken dat iedereen dat maar kan bereiken.
Ik praat en luister teveel naar andere mensen om te denken dat t allemaal een groot feest is.
Ieder heeft zijn gemis, verdriet, pijn, angsten.

Ik vind dat ik heel veel geluk heb de laatste jaren.
Zeker de jaren met X.
Nooit meer hoeven zoeken naar de ware.
Hoeveel rust geeft dat.
En vooral beseffen dat t de ware is.
De rust, de veiligheid, het vertrouwen, de humor.
Samen naar concert van Sj. van de Panne gaan en dan precies hetzelfde liedje prachtig vinden.
Kennen jullie het?
Is dit nu later?
Geschreven door St. B.os
Wat een prachtig lied.
Ik hou ervan om kippenvel en tranen te voelen omdat het o zo mooi is.

Samen een vijvertje kopen voor 10 euro en iedere morgen als eerste gaan kijken hoe leuk het staat, wat een goed idee het was en hoe leuk de mussen eruit komen drinken.
En de kippen als ze los zijn.
We hadden nog wat waterplantjes dus hup erin.
Nu maar hopen dat er kikkers bij ons willen komen wonen.

Ik ga nu de dierenarts bellen voor mijn KV.
Het wordt dus weer geen makkelijke dag maar het zal wel rust geven dat mijn kleine cavia opa niet meer hoeft te lijden.

maandag avond

Ik ga even van mij afschrijven.
Ik voel me zo beroerd.
Psychisch
Ik heb me vanmiddag in de slaapkamer opgesloten.
Zelfs Soop was me te veel.
Geen geluid, geen stemmen, geen bewegende dingen.
Ik viel in slaap, beet veel te hard op mijn kaken en werd weer wakker met kiespijn.
Ik hoefde niet te eten, niet te praten, niets te weten.
Geen TV, niet lezen want ook dat is informatie.
Ik wil janken en gillen maar ik jank nooit en gil ook niet.
Hoe moet ik de stress kwijt die in mijn lijf zit?
En vooral hoe komt t daar?
Zo ver ben ik toch niet over mijn grenzen gegaan?

Pas uren later lees ik dat mijn BF weer aan t infuus ligt.
Ze had gehoopt om de kuur een week uit te stellen en vanmorgen zou dat besloten worden in het ziekenhuis.
Schijnbaar vinden ze haar goed genoeg voor de tweede.
Iedere dag weer uren en uren daar.
Meestal mag ze pas na 10 uren daar geweest te zijn weer naar huis.
Dan is het 20 uur en morgen weer om 8 uur er naar toe.
Ik voelde me zo rot dat ik te laat haar bericht las.
Ze lag daar alleen en ik had haar bijv. kunnen bellen.
Ik vind en denk  dat ik er altijd maar voor haar moet zijn.
Maar dat is grote onzin.
Het zou niet eens kunnen.
En de laatste die dat verwacht is zij.
Ze vind al dat ik zoveel doe en daarbij is ze goed omringd met andere mensen.
Dus kan ik iets niet dan doet een ander dat.
Soms lijk ik ook wel een pitbull maar gelukkig besef ik dat ook.
Ik vind niet dat anderen bij haar moeten gaan zeiken over hun problemen en wil haar daarvoor beschermen maar ik weet dat ze wel die dingen wil horen en niet als patient behandeld wil worden.
Dus pitbull; af en in je mand.

Mr. X nam vrijdag en vandaag vrij omdat hij uitgeput was.
Even een paar dagen bijkomen.
Het kwam, doordat ik me al rot voelde echt niet uit want stilte is mijn enige medicijn, maar ik kan toch niet zeggen dat hij geen vrij mag nemen.
Voor morgen mijn afspraak afgezegd en o wat jammer want wat had ik er zin in maar ik MOET nu opknappen.
Rest van de week geen afspraken volgens mij.

Wat me ook vreselijk bezighoud is dat ik hier nog steeds met een zieke cavia zit die ik constant moet dwangvoeren en medicijnen tot moet dienen.
Zou geen drama zijn als t beestje maar opknapte maar dat doet hij niet.
Ik vind dat zo erg.
Ik vind dat een cavia een cavia leven moet hebben en anders lekker naar de cavia hemel moet.
Dit vreet zo aan me.
Ik kan er niet tegen om de dieren te zien lijden.
Hij eet niet, drinkt niet, loopt niet.
Morgen dierenarts bellen dat dit moet stoppen.
Mijn arme opaatje.
Ik ben ook erg boos op de dierenarts en ga dat even goed uitspreken.
Ja, zij wilden hem opknappen terwijl ik vond dat hij daar te oud en te ziek voor was.

Eigenlijk durf ik niet naar bed.
Dan zit ik alleen met mijn gedachten en mijn stress.
Doodeng vind ik dag.
en probeer dat uit te stellen.

Enfin morgen nieuwe dag.
Ik zou heel graag willen dat iemand even mijn taken zou overnemen.
Met cavia KV naar de dierenarts gaat, Soop een paar keer uitlaat, de was ophangt.
Zonder dat ik diegene hoef te zien.
Gewoon een iemand die even mijn moeder is.

maandag

Deze foto komt van internet maar zo ziet Georgina er precies uit.

Een prachtig stevig blauw konijn.

Gisteren aten Ludo en zij voor t eerst uit dezelfde bak.

Er was vrede maar nog geen verliefdheid.

Ik heb post traumatische stress syndroom .

Ja, goedemorgen.

Een syndroom die mensen vaak oplopen als ze in oorlogsgebieden zijn geweest.

Mijn oorlogsgebied was thuis.

Altijd maar stress, angst en onrust totdat het chronisch werd.

Dan ben ik zo blij dat ik geen kinderen heb.

Af en toe betrap ik me erop dat ik op hem lijk, je weet wel, mijn vader.

Dan zeg ik iets en heb niet eens in de gaten hoe erg het moet klinken voor de ander.

Ik schrik me dan wild.

Door de stress van afgelopen tijd, het lukt me maar niet om die uit mijn lijft te krijgen, heb ik schijnbaar weer zo hard op mijn kaken gebeten dat ik kiespijn heb.

De halve nacht wakker van de kiespijn want zo voelt het.

Omdat het vanmorgen weer bijna over was weet ik dat t door het bijten komt.

Dan ontstaan er kneuzingen.

De nacht ervoor sliep ik niet door rusteloze en pijnlijke benen.

Ieder normaal ding zorgt voor stress, dus bijv. een pak melk halen bij de supermarkt, of de slaapkamer moeten stofzuigen, de was ophangen.

Ik doe alles superrustig maar t idee dat t moet gebeuren geeft zoveel stress.

Oh ja de bollen moeten geplant worden.

Ook zoiets.

maar t allerergste; een kaart schrijven naar iemand die net geopereerd is.

Ik schuif t gewoon al een week voor me uit.

Gaat om de handeling en niet wat die ander mankeert.

Hoe verzin je het.

Maar niet alles was kommer en kwel hoor.

Tussendoor genoeg genietmomenten.

Neem nou alleen het weer.

Wat een feestje is dat.

Gewoon buiten in de tuin koffiedrinken.

We kochten via MP een vijver voor 10 euro, haalden wat planten weg en we hadden binnen een paar uur een watertje.

Ik heb foto's gemaakt die komen nog.

(stress jeweetwel)

We dronken koffie in de tuin van mooieschoonzus met ons vadertje.

Wat een heerlijke tuin.

Hoe heten die mensen van vroeger ook al weer met die tuin?

Vroeg schoonvader.

Adam en Eva.

Ja, dat was het, het leek wel de tuin van Adam en Eva vond hij.

Haha.

Gelukkig waren er geen appels en slangen.

Ik sliep vannacht in de logeerkamer met Soop.

Toen ik vanmorgen gebroken wakker werd keek ik recht in dit smoeltje

En dan denk ik toch;

ach de wereld is klote, het leven zwaar maar er zijn altijd weer dingen waarvan ik denk;

wat maakt het mij blij.

Iedere keer weer.

wat een leuke avond

De rust en de stilte in mijn lijf is nog steeds niet terug.
Ik sta strak van de stress, pijnlijke spieren van benen tot nek.
Wat ook totaal niet helpt is dat de beestjes met de komst van de prachtige Georgina, heel erg onrustig zijn.
(Georgina is een konijn)
Zelfs mijn lieve slome Ludo heeft stress.
Gisteren kon ik mijn zieke cavia weer ophalen bij de dierenarts maar t beestje  moet om de paar uur
medicijnen en bijgevoerd worden.
En Ludo moet 2 keer per dag behandeld worden voor ontstoken oog.
Ze zijn dus allemaal zo onrustig als maar kan.
En ja, ik twijfel ook over cavia.
Wat een gedoe voor zo een lief oud beestje.

Was gisteren een blog aan t schrijven over  de drukte en stress en dat ik rust wou.
Ik kon t niet afmaken want BF stond voor de deur.
Met een vreselijk verhaal.
Dat vertel ik maandag wel.
Godzijdank ging t niet over haar en had ze een goede dag.
Wat is t dan genieten om haar zo te zien.
Allemaal mooie plannen voor als ze beter zou zijn.
Veel reizen wil ze en niet meer wachten.

Mijn vriendinnen, ze waren met zn 14en vermaakten zich prima zonder mij.

Moet toch niet kunnen?

Een onbekende vrouw die daar ook zat te eten raakte met hen in gesprek en vroeg of ze ook bij de groep mocht horen.

Ik kreeg meteen haar mailadres.

Ik vind dat toch zo leuk.

Het restaurant had zich ook erg uitgesloofd om het de meiden naar de zin te maken.

Gisteravond gingen mr. X samen uit eten.

Het was weer zo gezellig met zn tweeen.

Ik las in een damesblad over een vrouw die na 12 jaar huwelijk de grappen van haar man spuugzat was, nou ik vind hem nog steeds grappig en leuk en interessant.

Ik bof zo met jou zei ik.

Ja ik ook zei hij.

Daarna genoten van Sj.ors van de P.anne. en band.

Wat een plezier om naar te kijken en te luisteren.

Wat een leuke man en prachtige liedjes.

Daarna thuis op bed een mooie ontroerende film gezien met zn tweeen.

Hasta la vista.

Een belgische film, wat een heerlijk taaltje over 3 gehandicapte jongens die een reis naar Spanje willen maken.

Grappig en verdrietig tegelijk.

Vandaag maar eens kijken of ik weer stilte en rust kan vinden/
Met de tuin, bollen planten en we gaan een kleine vijver maken, met de dieren, naar het gescharrel van de kippen kijken, buiten koffiedrinken.
En zeker niet de deur uitgaan of het moet voor een wandeling zijn.

Wat een heerlijk najaar hebben we toch.
Fijn weekend.