zaterdag 8 juli 2017

weekend



Zien jullie het beest in de struiken?

Ik genoot gisteren van het alleen zijn.
Het gaf zo een rust.
Zo anders dan als je samen bent.
Dat ligt absoluut aan mezelf hoor maar ik ben dan toch steeds met de ander bezig.
Hij geniet daar in Ede van zijn weekend .
Dus iedereen tevreden.

Vandaag dus feest van ons buitenlandse vrouwenclub.
Ieder maakt een gerecht uit het land van herkomst.
Ik had veel plannen voor vandaag wat er allemaal moet gebeuren maar natuurlijk ga ik dat niet redden en ga ik me gewoon richten op de boodschappen en het gerecht.
Ik ga salade nicoise maken.
Salade uit Nice en daar woonde ik vlakbij.
Op het feest van Lief had ik het ook gemaakt en ze vonden het lekker.

Gisteren keek ik , ik dacht heel even, naar Geer en G.oor.
Volgens mij een herhaling.
Ik lag echt een paar keer in een deuk hoor.
Was ook erg ontroerd door de 2 oude mensen die verrast werden.
Schoot vol.
Als je ze kunt verdragen die G en G zou ik toch kijken.
Er was een oude dame die nog graag op de motor wilde rijden, nou ja achterop.
Ze had geen benen meer.
Je zag haar zo genieten maar je zag de motorrijders om haar heen dat ook doen.
En een meneer kreeg een nieuwe keuken, al kookte hij nooit en deed een jonge buurvrouw dat iedere dag voor hem, en kreeg hij nieuwe bank en werd zijn kamer gewit.
De man was zo blij.
En hoe bijzonder zo een buuv.
Schaamde me een klein beetje.
Uiteindelijk zijn ouderen gewoon jonge mensen in een oud lichaam.
Ze kunnen niet veel meer maar ze willen nog wel.
Echt als je het gezicht zag van die dame achterop die motor.

Er is iets wat ik me afvraag.
Wij wonen in de buurt van Schiphol.
Toen we gingen verhuizen hebben we er echt rekening mee gehouden dat we zo min mogelijk lacht zouden hebben en dat hebben we ook.
Je ziet en hoort ze wel maar ik heb er geen last van.
Nu hoor ik vaak mensen die wel heel veel klagen over de overlast en het klopt hoor want in sommige buurten is het ook veel erger dan hier maar......
en dan komt mijn  verbazing, ze vliegen zelf allemaal regelmatig soms wel 5 keer per jaar voor vakantie en zo.
Ik vraag me dan af;  mag je dan wel klagen?
Moet je ze niet boycotten?
Ik vind het onzin om te zeggen dat ze maar moeten verhuizen want ik ben zelf zo blij om hier te wonen vanwege dat ik hier vele mensen ken.
Ik vind ook dat je mag protesteren en zo maar dan moet je ook niet meer vliegen.
Wat vindt jij?

Kijk ik vind het vreselijk zoals er hier met dieren omgegaan wordt en weiger dan ook het kleinste stukje vlees in mijn mond te proppen.
En ik was gek op vlees hoor.
Maar ik zou toch niet mogen zeuren als ik dat gewoon blijf eten?

Ik ga maar eens beginnen met wat ik moet doen.
Was ophangen, de troep die ik in 1 dag maak opruimen, boodschappen en salade maken.
En mocht ik nog energie hebben nog even wat dingen buitenshuis.


fijn weekend.




vrijdag 7 juli 2017

niet in de put zitten of vijver eigenlijk


Niet in scene gezet.
Keek uit het keukenraam en hij zat in zijn vijver te pauzeren.
De stenen die je zien komen er omheen, sterker nog er zijn al 3 lagen met hier en daar een opening om plantjes doorheen te laten groeien.

Vanmorgen is hij vertrokken op zijn Krei.dler voor een weekendje 100 km verderop met nog zo een bijna 40 brommerliefhebbers.
En zin had hij.
En ze hebben mooi weer.
Ze kregen gisteravond pas de bestemming te horen.
Ede.
Ik ben heel benieuwd naar zijn avonturen.

Voor mij is het tijd om mezelf bij de kladden te pakken.
Ik voel me af en toe wegglijden in een put.
Niet heel diep, kan veel erger maar het voelt niet goed.
Angstig en onrustig.
Wel afgewisseld met goede momenten.
Ik laat me altijd even een tijdje gaan maar dan pak ik mezelf weer op.
Ik weet nooit wat goed zal helpen, rust of juist eruit en weer eens afspraken maken met vriendinnen.
Even uitvinden of gewoon beiden doen.

Soop heeft voor rust gekozen en ligt nog op bed.
Haha.

Morgen ons jaarlijks feest die ik verleden jaar in het leven heb geroepen.
Feest van mijn vriendinnen club met de mannen en eventueel kinderen erbij.
Dat was verleden jaar een groot succes hier.
Dit jaar bij iemand anders in de tuin waar ik nooit eerder ben geweest dus leuk.
Zo een 30 man geloof ik.
Moest X wel beloven dat ik zou gaan want die kent mij.
Jammer dat hij er niet bij is want hij kent de meeste mannen onderhand ook goed.
Met sommigen zijn we al verschillende keren een weekend in Limburg geweest.
Eigenlijk zou ik moeten beseffen dat zo een club best bijzonder is.
Zoals ik al vaker heb vertelt sommigen ken ik al meer dan 20 jaar.
En de rest toch al gauw 15 jaar.
Uit die groep zijn ook weer groepjes ontstaan zoals bijv. een groep spaanstaligen.
En met de groep Zuid-Limburg  (hoewel iedereen welkom was hoor) ga ik het meeste om.
Zo ging X woensdag varen met vriendin J. die familie over had uit haar geboorteland.
Ze vertelde hier dat ze een boot wilde huren en toen zei hij meteen, onzin, ik vaar jullie wel rond.
Ik was best trots op mijn vent.
Ze hebben het ook heel leuk gehad en ik ook hier  helemaal alleen.

Dan moet meisje met het rode haar ook weer eens terugkomen.
Ze logeerde een week bij haar tweelingzus.
Ze hebben het heerlijk met elkaar.
Ik krijg foto's en verhalen via de app.
Ik heb haar niet echt gemist maar zal blij zijn als ze er weer is.
Gek he, in de Ardennen miste ik haar vreselijk maar nu ik thuis ben heb ik nergens last van.
In de Ardennen miste ik sowieso iedereen tot aan mijn lievelingskip en dikke cavia's aan toe.
Haha. Het is echt erg hoor om je cavia te missen.
Ben je een volwassen vrouw.
Gelukkig durf ik er voor uit te komen al zou ik het je niet aanraden want ik weet niet of ik nog serieus genomen wordt.
Mijn moeder kon ook een drama maken van een dode kip of cavia en ik dacht; mam stel je niet zo aan.
Ik vind trouwens mensen die zo dol op dieren zijn altijd een beetje raar.
Aan de andere kant snap ik niet dat anderen het niet hebben zoals ik.
Wat is er leuker, mooier, rustgevender dan dieren?

Goed voordat ik nog meer onzin eruit kraam ga ik afsluiten.
Geniet van jullie weekend.

donderdag 6 juli 2017

ik zeik ook



Zo.
Net Lief en mooieschoonzus uitgezoend en uitgezwaaid
Ze gaan de hele dag fietsen en samen ergens lunchen langs de Kaag.
Vroeg nog even aan haar of ze onze tuin niet te druk vond worden.
Vond ze niet.
Ik namelijk opeens wel.
Is het door opmerkingen van 2 personen of is het echt omdat alles zo snel en tierig groeit?
Ik wil me niet laten beinvloeden door anderen.
Nou ja dat wil ik best wel als het maar bij mij past.
Zelf zou ik heel graag de vijgenboom beter willen zien maar die valt niet op tussen de rest.
Ben al een plannetje aan het maken voor volgend jaar.
Gewoon tijdens het ontbijt.
Zitten we dan samen met Soop tussen ons in tijdens het ontbijt naar alles te kijken en wat anders en beter kan of moet.
Heerlijk zo een tuin.
Ik ben blij dat ik altijd kijk naar wat ik heb en niet naar wat een ander heeft.
Ik blijf het gras bij ons nog steeds groener vinden dan bij de buren/
Figuurlijk dan want we hebben geen gras.
Wel grassoorten dus dat telt ook.

Koppijn; heb ik nog steeds.
Dat is balen.
Wat die visite betreft, ik kan makkelijk NEE zeggen maar het ging er mij om dat X dat niet deed en ik ga dat niet doen als het zijn vrienden zijn.
We kregen inderdaad wat ruzie toen ik zei dat ik dit absoluut niet meer wilde maar de hoofdpijn zakte wel en we gingen gewoon weer als leuk stel naar boven.
Het is werkelijk af en toe hard werken om een relatie leuk en gezellig te houden zeker in een ongewone situatie zoals nu maar ik vind dat we het goed doen.

Ik genoot gisteren wel ongelofelijk en vandaag weer van het alleen zijn.
Wat kan een mens daarvan opknappen zeg.

Dinsdag waren we een dagje naar Breda.
Was er nooit geweest en ik heb genoten.
Wat nieuwe kleding gekocht.
Een jurk, een vest en een shirtje.
Ik wilde zo graag een zomerjurk.
Die heb ik dus nu.
Ik hield hem gelijk aan.

Mijn auto is volgens mij al weken niet van haar plek geweest.
Vandaag zal ik wel moeten denk ik want er is van alles op van waspoeder tot kippenvoer.
Ik heb geen flauw idee welke datum we zijn maar wel dat de dagen voorbijvliegen.
Mr. X is alweer 2 maanden thuis.
Oh, heel erg, vandaag begon de discussie zwarte piet weer op FB
Ik zat me al af te vragen wanneer het dit jaar ging beginnen.
Eigenlijk irriteert het me zo dat ik denk; schaf maar af
Aan de andere kant wij zeiken echt overal over.
Vaderdag, Moederdag, kerst, verjaardagen.
Alles is een punt om te zeiken.
Stelletje ondankbare wezens zijn we eigenlijk.
Mijn schoonzus (vrouw van mijn broer) kon iedere kerst zo zeiken dat ze weer een dag naar haar moeder moest.
Ik heb die dag een paar keer meegemaakt daar.
Moeders kookte van alles en ik vond het zeer gezellig.
Zat schoonzusje daar met chagrijnige kop.
Nu zou ze vast een miljoen overhebben om kerst met haar moeder te kunnen vieren.
Let wel ik val onder dezelfde categorie als schoonzus hoor.
Zo mis ik regelmatig de feestdagen bij ex schoonfamilie en waren ze in mijn fantasie altijd zooo leuk.
Haha.
Dan zat er weer een dwangbevel in de brievenbus.
Mijn (ex) schoonouders woonden in FRankrijk maar kwamen vaak naar NL en als ze er weer waren kregen we dus een kaartje in de bus dat ze het leuk zouden vinden als we zaterdag kwamen eten.
Klonk als een uitnodiging maar dat was het niet.
We MOESTEN en we gingen.
Net als de rest van de familie.
Als je niet ging belde schoonpap op om te vragen of we wel beseften wat we mamsie aandeden.
En mamsie was nou niet bepaald van het vrolijke soort zo onder ons gezegd.
Dus we gingen toch want ja mamsie "verdrietig" maken dat wilde niemand.
Nu is het gewoon een grappige herinnering .

Ach zo af en toe is la vie best belle.
Weet je wat me ook zo irriteert; ja maar je moet zelf de slingers ophangen.
Verzin aub eens iets anders.
Ik heb X al gewaarschuwd dat hij in mijn rouwadvertentie zelf een rijmpje moet verzinnen en niet iets wat al duizend keer gebruikt is.
Hoeft niet eens te rijmen als er maar in staat hoe geweldig en grappig ik was.
Zoiets.

Geniet van het mooie weer.
Of zeik erover.
Alles mag.













dinsdag 4 juli 2017

even spuien





Saartje3

Het gaat een beetje moeilijk.
Is heel normaal in mijn leven, hoor bij wat ik heb maar toch maakt het me iedere keer weer een beetje bang.
Stel dat het deze keer echt niet overgaat?
Het gaat altijd weer over.
Duurt soms wat langer of korter dan de keer er voor.
En soms is het gewoon vals alarm.

Ik voel veel stress in het lijf, ben angstig, niet vrolijk, pijnlijke herinneringen komen weer boven, mis het neefje heel erg, en nog een paar vage dingen
Sinds vandaag weer koppijn en die was best lang weg geweest.

Terwijl iedereen (ik overdrijf hoor) wil buggijumpen, uit een vliegtuig springen of een reisje maken waarmee je minimaal 18 uur in een vliegtuig zit (anders is het niet interessant) wil ik buiten ontbijten, plantenvoedsel kopen en nieuw kleur lippenstift, veel lekkere salades eten, poeren in de tuin, af en toe mooi filmpje (thuis) en zo op zijn zijn iets leuks met een vriendin of de heer des huizes.

Zo kroop ik gisteravond achter mijn computer om wat dingen op te zoeken en te regelen gewoon lekker ontspannen terwijl X zat te bellen met de weduwnaar en opeens het gesprek werd afgebroken.
Hij komt zo nog even langs.
Merde, het is al 21.30
Misschien vinden jullie het leuk onverwachts en laat visite van iemand waar je zo goed als niets mee hebt maar ach dacht ik, hij komt niet voor mij.
Mis.
Het nam het vrouwtje mee.
En het is best een lief vrouwtje maar ook met haar heb ik NIKS.
Ik ben niet zo onbeschoft, jammer hoor, dat ik gewoon op mijn plekkie in de serre achter de computer bleef zitten en ging er dus bij.
En ja toen voelde ik de spieren zich al spannen en de koppijn op komen.
Nu kan jij denken; waarom ben je er dan bij gaan zitten?
Nou omdat ik rekening hou met mijn vent.
Ik wil gewoon aardig voor hem zijn maar ik bedenk wel;
is hij zo aardig voor mij? want dit is 2e keer in 1 week,
Van te voren plannen  vind ik acceptabel en soms is het ook geen probleem maar soms ook wel.
Nu ben ik ook nog een boos dat ik hoofdpijn heb.
Lag te laat in bed waardoor ik dan niet kan slapen.
Was vergeten mijn beestjes in de tuin eten te geven en erger, ze hadden geen water.
Kwam ik vanmorgen achter en we gingen op pad dus alles moest snel, snel.
En dat haat ik dus.

Ik besluit nu even dat ik het tegen hem ga zeggen, hij weet het heus wel hoor, en dat ik weer even op de rem trap wat dit betreft want ik voel me gewoon kl...  euh ik bedoel rot.
Hij zal pissig worden en iets zeggen als, ik voel me gevangen of zoiets, dan zeg ik ga lekker terug naar je (h)ex of iets in die trant.
Dan ga ik naar boven want is hij niet meer te genieten en over een half uur of morgenochtend is alles weer oké.
Of niet maar dat zien we dan wel weer.





maandag 3 juli 2017

maandag


Ik vind dit weer heerlijk.
Beetje regen, veel zon, goede temperaturen.

Zaterdag een hele leuke avond bij vrienden I en E gehad en lekker gegeten.
Goede gesprekken gehad.
Blijkt vriendin die ik al 15 jaar ken in andere levens te geloven.
En dat je boete moet doen voor fouten in eerdere levens.
Kinderen zoeken hun eigen ouders uit voordat ze geboren worden.
Als ik iemand nuchter vind of is het vond dat is het haar wel.
Ik wist wel dat er ïets "was omdat ze vaak spirituele avonden organiseert maar dit vond ik wel heel erg verrassend.
Haar gezin gaat daar absoluut niet in mee.\
Iemand die we kennen is ernstig ziek en gaat het niet redden.
Als iemand gezond en zen leefde was zij het wel dus ik sprak mijn verbazing uit.
Volgens I. was het iets uit een ander leven wat nog goedgemaakt moest worden.
Ik stond helemaal paf.
Weet dat de zieke kennis daar ook zo over denkt, dat van die andere levens.
Ieder mag geloven wat hij wil hoor want wie zegt dat mijn theorie de goede is, maar ik was zo verbaasd dat mijn vriendin zo dacht.
Ik moet er echt niet aan denken hoor dames, nog een (paar?) leven er bij.
Vond 1 leven meer dan genoeg.

Zag weer een indrukwekkende film.
En ja de films die ik kijk zijn zelden leuk.
The broken circle breakdown.
Belgische film met prachtig acteerprestatie.
Als ik kon huilen had ik het zeker gedaan.
Ik kijk vaak in het weekend naar de late films, arthouse, ben ik dol op.
maar er wordt dus weinig gelachen.
X wordt altijd pissig dat ik dit soort films kijk omdat hij weet hoe gevoelig ik daarvoor ben en hij geen zin heeft in een depressief vrouwtje de volgende dag. Haha.

De zondag verliep rustig, met koffie in de tuin, slapen, wandelen.
We kregen vanmorgen het verzoek of we niet meer met 5 personen op zondag bij pa willen gaan zitten.
Ik riep dit al tijden maar ja ik ben van de koude kant en moet mijn kop houden.
Wat weet ik er van.
Ik zou bijna bericht terug willen sturen van; IK zei het toch?
maar ja het bericht was niet aan de koude kant gericht want wij mogen best opdraven en dingen doen maar verder; mondje dicht.
Schoonvadertje had bij de verpleging aangegeven dat het dan zo druk was in zijn hoofd.
Zelf mr. X wil niet naar mij luisteren he.
Enfin ik leid mijn leven wel ook al luistert er niemand naar mij.

De arme mr. X sloeg zaterdag keihard op zijn hand tijdens het werken aan de vijver.
s"Avonds werd hij door de pup van de vrienden in zijn andere hand gebeten.
En slikte hij een te hete aardappel door waardoor vandaag koffiedrinken gevoelig was.
Sorry maar moet een beetje lachen hier achter mijn toetsenbord.
Vandaag blijven we thuis.
Hij gaat verder met de vijver.
Ik in het huis.
Moet een lijst met taken afwerken van mezelf.

Ik hoop dat jij ook genoten hebt van jouw weekend.



zaterdag 1 juli 2017

Bonjour juli

jammer genoeg niet in mijn tuin maar in Appeltern.


En zo was het weer juli.
Wat staat er in de agendag.
Volgende week een feest van mijn club vrouwen inclusief hun mannen.
De mijne is er jammer genoeg niet bij want die gaat met nog zo een 30 man op hun oude brommer een weekendje weg, 100 km verderop.
Bestemming is nog geheim.
En over een paar weken gaan we varen in Leiden met onze vrienden uit Lisse.
Wie kent ze niet.
En dat was het.
Geen reis naar Dubai, geen cocktails op een hip strand in Bloemendaal, niet naar restaurants waar BNérs komen en waar je dan selfies kan maken
Dus niets interessants voor op FB waar het leven geweldig is.
Waar records gebroken worden in weet ik veel wat.
feesten, kinderen die naar universiteit gaan of juist afstuderen.Over gelukkige mensen gesproken
Kwam de moeder van neefje en nicht tegen.
Het ging Zoooo goed met haar.
Ze had net promotie gemaakt.
Haar partner was zoooo leuk en ze konden zo lachen samen.
Ik vroeg bijna; o zuipt ie niet meer zoveel en heeft ie geen losse handjes meer?
Ja je weet hoe belangstellend ik kan zijn he.
Ze gingen veel op vakantie en wilden een huisje kopen in FRankrijk.
Goh zei ik wat jammer ik heb er net een verkocht.
Ze zorgde zo goed voor haar moeder, waar ze nooit naar omkeek en echt ze gebruikt dezelfde uitdrukkingen als ik.
Nou ja echt een FB leven zeg maar.
Je kent het wel.


Mr. X is natuurlijk met de vijver bezig.
Ik wil niet gestoord worden, riep hij nog.
Dat heeft ie van mij.
Ik sluit me regelmatig op in de slaapkamer met die woorden.
Ik vroeg nog of hij bedoelde met niet gestoord; niet gek gemaakt worden of niet lastig gevallen.
Ja dat is nogal een verschil.
Vijver is volgens mij over een week kant en klaar hoor.

Gister appie met uitnodiging om te komen eten bij vrienden en de baasjes van haar 
Zij is mijn vriendin en X is bevriend geraakt met haar man.

Is het geen snoetje dat hondje?

Gisteren fijn op terras gezeten met een andere vriendin.
Even bijgekletst.
Ik kon er naar toe lopen en Soop ging mee.


Misschien dat Lief en ik nog een paar dagen naar de Moezel gaan deze maand.
Ik vind het daar zo mooi maar eerlijk gezegd als ik weer aan mijn heimwee denk, weet ik niet of ik het er voor over hebt.
Aan de andere kant om de rest van mijn leven thuis te blijven vind ik ook wat.
We hebben besloten om niet te beslissen.
Als we gaan is het de week van 17 juli en tegen die tijd kijken we wel.

Ik heb gisteren 2 franse films gekeken op TV.
Eentje met Alain Delon en dat was even terug in de tijd.
Ten eerste omdat ik vaak naar de bios ging met vriendin uit Mozambique die ook verliefd was.
Ten tweede speelde zich af in Parijs en ja daar woonde mijn grootmoeder en ken ik het best goed.

De andere film heet A perdre la raison.
Over hoe het leven van een jong verliefd stel veranderd met de jaren en eindigt in het grootste drama die je maar voor kunt stellen.
Als ik het goed begrijp is het waar gebeurd.
Enfin weer een fijn verhaaltje voor het slapengaan.


Ik ga er een leuke dag van maken in en om het huis.
en vanavond dus naar vrienden.

A bientot mes amies.







vrijdag 30 juni 2017

beloftes nakomen

Ik sta  s'morgens eerder op omdat ik graag met X wil ontbijten.
Vanmorgen deed ik dat niet want hij is op de tennisbaan en ik voel, ik weet niet of het daardoor komt, zo gaar als ik weet niet wat.
Misschien voel ik me anders ook zo maar omdat hij er is let ik er minder op.
Even typen en koffie en dan gaat t vast wel beter, nu wil ik alleen maar onder de dekens terug kruipen.

Verder gaat het goed hier.
Ik deed deze week een beetje te weinig wat weer niet goed voelt .
Wel bestelde ik een vijver die gisteren geleverd werd.
Mr. X heeft totaal geen zin in klusjes maar daar heb ik iets op gevonden.
Zo had hij dus geen zin om aan de vijver te beginnen en ik dacht ik bestel het ding gewoon dan weet ik wat er gaat gebeuren.
Het kwam gisteren en even later waren we ergens stenen aan het inladen om een muurtje er omheen te maken.
Vijver wordt deels ingegraven en deels een muurtje.
Het is voor de voortuin.
We willen een zuid-frans sfeertje creeeren.
Lief is meteen enthousiast aan het meten en passen gegaan en ik denk dat ik snel een vijver heb.
Planten kunnen we van onze buurvrienden krijgen.
Leuk man.
Er moeten ook plantjes uit het muurtje komen.
Enfin of je wil of niet er zullen foto's komen.

Woensdag heb ik in de zachte warme regen op blote voeten in de tuin gewerkt.
Dat was heerlijk.
Donderdag kwam vriendin J. op de koffie over haar vakantie vertellen.

Vandaag afspraak met andere vriendin om ergens een bakkie te doen.
Zal me goed doen want ik zit erg in mezelf opgesloten.
Door af te spreken MOET ik dat doorbreken .

Tuurlijk tussen door BFF gezien en gesproken.
Ze gaat morgen een week weg en ik zal haar missen maar heerlijk voor haar natuurlijk.
Het blijft een heerlijk gevoel om ze vlakbij te hebben als we ergens hulp bij nodig hebben, om een praatje verlegen zitten of gereedschap nodig hebben.

Ik moet het toch even kwijt, twijfelde om het te schrijven.
Toen ze zo vreselijk ziek was werden er van verschillende kanten haar dingen beloofd.\
Als je beter bent dan........
Dingen waar ze zich erg op verheugde en op rekende.
Over het meeste wordt niet meer gesproken.
Ieder heeft zijn eigen leven weer opgepakt.
Ze is erg teleurgesteld in sommige mensen om haar heen en ja dat zijn dan vaak de mensen waar je het meest van houdt
Ik vind het erg moeilijk om me er niet mee te bemoeien.
Tot nu doe heb ik dat niet gedaan.
Ik hoor haar teleurstelling en verdriet aan.
Ik weet heus wel dat mensen zo in elkaar steken .
De meesten dan.
Je doet beloftes op zo een moment.
Ik heb dat ook gedaan maar probeer ze wel na te komen.
Ik heb dan ook geen reizen en zo beloofd.
En wij vinden het fijn om dingen met hen te doen dus dat is geen probleem.
Daarbij weet ik dat je makkelijk dingen beloofd die je op dat moment zeker meent.

Mr. X en ik zijn al een tijdje de beloftes die we aan allerlei mensen gedaan hebben na te komen.
Zo zeg je makkelijk ; we moeten eens afspreken of uit eten of samen daar en daar naartoe.
Ik probeer dat niet meer te doen maar het glipt zo je mond uit .
Dus ieder die we een boottocht beloofd hebben komt nu aan de beurt.
Wil volgende week ofzo op stap met onze naaste buren die graag in nieuwe café willen gaan kijken maar niets samen willen.
Heb kaartjes voor balletvoorstelling voor vriendinnen aan wie ik beloofd had om te gaan.

Zo erg opgeknapt ben ik niet zeg.
Ben wel zo blij met dit weer.
Ga zo mezelf even optutten en omkleden dat helpt ook goed.
Morgen gaan we echt weer een dag op stap al zou ik liever aan de vijver werken maar ik weet dat het me goed zal doen om samen iets te ondernemen.

Geen afspraken dit weekend dus dat is ook lekker.

Fijn weekend.


ps; doe jij dat ook weleens; spontaan dingen zeggen als, we moeten gauw afspreken of iets dergelijks?
En dan niet doen?
Ik vind het trouwens helemaal niet erg om het na te komen hoor maar ik stel het veel te vaak uit.
Zo ook de afspraak van vanmiddag en nu verheug ik me er toch op.






dinsdag 27 juni 2017

dinsdag, 2e dag van Hélène's week







Nog even de feestlocatie. Echt een topplek.
Jojo ik stuur je een mail met het adres als je wil.


Zo alles weer normaal. Wat zat ik gisteren heerlijk in mijn tuin met hond, snoeischaar en Libelle binnen handbereik.
En een boekje waarin ik schrijf wat ik nog moet doen.
Kip natuurlijk aan mijn voeten.
Andere beestjes in de buurt.
Evenals de kauwen, mussen, boomklevertje en muisjes.


Omdat zij dus er ook waren ging het gesprek opeens over dieren en opvoeden.
Het opvoeden van dieren wel te verstaan.
Dieren horen niet op de bank, op bed of sowieso boven je te staan/liggen.
Een vriendin wees heel laag bij de grond; dieren zijn dit, de hand ging heel erg hoog en mensen zijn dat.
Tuurlijk vinden wij mensen onszelf boven alles staan.
Wij zijn geweldig.
Zo ver boven alles verheven.
Alleen jammer dat als er geen dieren zouden zijn, denk alleen maar aan bijen, wij het niet zouden overleven.
En zij het juist prima zonder ons zouden doen.
De aarde zou juist weer gezond worden en alles weer in evenwicht.
We vernietigen alles om ons heen.
Voeren altijd een strijd, tegen andere landen, buren, familie of weet ik veel wat.
We kopen en donderen van alles weg.
Hebben wij recht op.

Je hoeft niet zo van dieren te houden als ik.
Echt niet.
En mensen mogen het best overdreven vinden.
Onze Soop ligt heel graag boven ons.
Op de leuning van de bank met haar kop op mijn schouder.
Zo knus.
Het geeft rust, warmte en geluk.
Dus van mij mag een ander best denken dat ik het helemaal verkeerd doe.

Ik zag een paar keer het programma, gisteravond nog, het is hier au.tistisch.
Wat een "feest" der herkenning.
Het zo anders zien en denken over dingen.
Zelf vind ik dat prettig al voelt het regelmatig best eenzaam omdat velen niet begrijpen wat ik zie/voel/denk.
Als kind voelde ik me al zo anders, zo niet verbonden.
Met de jaren heb ik wel geleerd om in de buurt te komen van anderen maar echt helemaal geluk is het niet.
Als het niet goed met me gaat, lukt het me absoluut niet om dat te delen met een ander, zelfs met mr. X niet.
Als ik een angstaanval kreeg, ging ik me verstoppen want ook hij mocht het niet zien.
Ik krijg er juist nog meer angst door als hij in de buurt is en al helemaal als er anderen zijn.
Gelukkig ligt dat redelijk achter mij.

Het blijft een raar gevecht hier op aarde.
Ik begrijp veel meer van mezelf en accepteer het ook maar t voelt nog steeds niet als makkelijk het leven.
Ik zie en weet hoeveel geluk ik heb met heel veel dingen.
Echt.
Ik kan en mag zoveel.
Ik heb ook veel.
Ik ben een paar keer van nul naar alles weer opbouwen geweest.
En het is me iedere keer weer gelukt.
Als ik dan zondag zie, de mensen om ons heen, iedereen is geweest en bijna geen afmeldingen, er werd gelachen, omhelst, gezoend.
Mensen die elkaar niet of amper kenden zaten in een geanimeerd gesprek.
De neefjes en nichtjes van X met aanhang waren blij om elkaar weer eens te zien.
Kortom het was heel bijzonder en ja dat heb ik toch allemaal zelf opgebouwd of me bij aangesloten.

Ooit kreeg ik van een ex schoonzus 2 kaartjes voor een belangrijk tenniswedstrijd voor mr. X, zij deed er niets mee.
Ik ging niet mee en X bedacht dat onze achterbuurman die we amper kende ook van tennis hield en nodigde hem uit.
Nu 14 jaar later is hij en zijn gezin eigenlijk onze dierbaarste vrienden.
X kreeg een weekendje weg met hem kado voor zijn 60 jaar.
Ze gaan samen naar een festival.
Zo kunnen die dingen gaan.
Je krijgt allemaal kansen op je pad maar wat doe je ermee?
Loop je ze voorbij of stop je ?

Het leven blijft wel superinteressant.
Dat is eigenlijk mijn grote mazzel dat ik dat vind.
Zo blijft het de moeite waard.

Het gaat best goed met mr. X.
Al lagen we gisteravond erg vroeg op bed. ;-)
Hij slaap goed.
Geeft zijn leven ipv een 4 een 7 .
Ik slaap trouwens ook veel beter.
Naast iemand liggen die vol met stress zit is vast niet zo goed.


Kwam tussendoor meisje met het rode haar met kleindochter langs.
Zij gaat zaterdag een week weg en dat is niet zo leuk voor mij.
Ja erg he, ik ga haar missen.

fijne dag


maandag 26 juni 2017

The day after......






Nou het is geweest.
Wat een werk en stress maar Lief heeft een geweldige feest gehad.
Iedereen die zou komen was er en daarbij de belangrijkste mensen in zijn/ons leven.
De locatie was werkelijk super.
Een prachtig huisje en een tuin.
We moesten wel zelf voor drank en eten zorgen.
De mensen die het plekje nog niet kenden, en dat waren er nogal wat, waren zo enthousiast.
Mr. X kreeg heel vele leuke kado's.
Veel enveloppen (met inhoud) maar ook een weekendje weg met zijn BFF, een fietstocht met lunch met zijn zus (mooieschoonzus), een mooi ingelijst iets met geld, tasjes met gezonden dingen zoals slaap- en kalmeringsthee (grappig toch)

Mijn salades, helemaal zelf gemaakt en verzonnen waren volgens de berichten lekker.
Er werd gevraagd naar recepten.
Tja een echte Francaise heeft geen recept.

Natuurlijk waren er ook vriendinnen met hun man


en deze 2 waren er ook weer.

En natuurlijk mijn BFF en haar man.

Het was een hele vermoeiende week.
Het was ook geen verjaarDAG  maar verjaarWEEK.
Begon verleden week zondag met lunch met zijn kinderen als verrassing, maandag schoonpapa en gebak (niet voor mij)
Het was hier ook nog feestweek en om HEM een plezier te doen 2 keer mee geweest wat heel leuk was.
En dan het weer pffff.
en de voorbereidingen met dus klapstuk gisteren.

Ik heb deze week tot Hélène's WEEK uitgeroepen.
En dat begint vandaag met heel veel rusten, lezen en genieten van tuin en de beestjes.
Dan ga ik een leuk uitje verzinnen, waarschijnlijk een stad want daar heb IK zin in.
En hij moet koken en boodschappen doen.
Dit is MIJN week.
(en hij moet van de dokter bezig blijven dus ik help hem erbij.)
Oh en ik wil ook vorderingen maken met ons plan om een vijver in de voortuin te maken.
Hij wilde een vijver, ik niet, en nu toch wel dus het ijzer smeden als het heet is.
Vijver en stenen proberen te vinden op MP.

Wat trouwens super was, was dat zijn kinderen en schoonzoon ons super geholpen hebben.
Zonder hen hadden we het vast ook gered maar wat scheelde het een hoop tijd en werk en wat was het fijn dat ze het deden.
Ongevraagd.

X laat duidelijk merken en zegt t ook dat hij zo blij is met mijn aandeel in alles.
Dat is wel fijn hoor een man die altijd complimenten maakt.
Dat neemt niet weg dat hij de hele week zijn dankbaarheid mag tonen.
Het is nu eenmaal niet altijd Hélène's WEEK (ja met hoofdletters)



Dank jullie wel voor jullie reacties op vorige blog.
Zo leuk en lief.
Fijne week allemaal




vrijdag 23 juni 2017

wild




Dit zijn foto's van 10 dagen geleden.
Ondertussen is er veel in bloei.

Ik wilde graag een wilde tuin en eerlijk is eerlijk hij is wild.
Zwagerdieallesrukvindt kon het niet laten om er iets van te zeggen.
Dat was niet positief.
Kan kloppen als je zijn tuin ziet.
grasveld, perfect onderhouden en om precies 1 meter een plant.
Gisteren kwam de schoonmoeder van een vriendin even langs met de vriendin.
Nee, onze tuin was niets, daar hield ze niet van.
En passant gaf ze ook met X advies om zijn heg anders de snoeien.
Vriendin schaamde zich rot maar ik zei dat ze zich geen zorgen hoefde te maken.

Vanmorgen keek ik door hun ogen naar de tuin.
We vonden het zelf ook best wild hoor en kijken hoe het volgend jaar anders kan.
Gewoon gezellig om zo bezig te zijn.
Vroeger zou ik me diep geraakt voelen door opmerkingen van anderen.
Daardoor heb ik zeker 20 jaar geen visite durven ontvangen, ik was als kind en jonge vrouw zo vaak gekwetst en beledigt over het huis van mijn ouders dat het een fobie was geworden.
Pas sinds we hier wonen gaat het mens over de vloer hebben best goed.
Ik voel me niet meer geraakt door hun opmerkingen en ze mogen best een spinnenweb zien.
Ik zeg ook nooit let maar niet op de rommel.
Waarom zou ik.
Let er maar wel op.
De rommel valt best mee trouwens maar veel mensen zeggen dat.
Mijn rommel is vaak papier, bladen, boeken over de bank verspreid.
Wil je mijn "rommel" niet zien blijf dan lekker thuis.
Vaak krijg ik te horen; wat een rust hier.
En dat is waar wij beiden naar streven.

Toch blijft het me irriteren dat sommige mensen altijd maar negatief commentaar geven.
Is iets leuks zeggen niet veel leuker en makkelijker?
Mijn moeder zei altijd tegen iedereen aardige dingen, mijn vader het tegenovergestelde.
Ik heb van hen beide in mij.
Al spreek ik het negatieve niet vaak uit.
Ik let wel op.
Af en toe schrik ik er echt van als ik denk zoals hij.
Mijn god, dit is een gedachte van mijn vader, zo wil ik niet denken en ga me snel richten op het positieve.

Ik las laatst over ouders die jaloers zijn op hun kinderen.
Ik denk dat hij jaloers was op alles wat we anders deden dan hij.
Geen wonder dat hij zich terugtrok in een klein dorp in Frankrijk, hoefde hij niet te zien waar hij allemaal jaloers op kon worden. 

Enfin de tuin, ja het kan even wat rustiger maar ik wil geen bloemen die nog in bloei staan afknippen want we hebben veel hommels en bijen.
En planten eruit trekken doe ik ook niet, zijn hebben ook recht op leven.
In de herfst gaan we wel verplaatsen.
Ik vind het gewoon belangrijker dat er insecten zijn en dat de planten het naar hun zin hebben dan dat ik het rustiger maakt .

Dan wil ik ook, wie dan ook, bedanken voor de regenbui en de veel betere temperaturen.
Ik voel dat er weer leven in mij kom en dat ik me veel beter voel.
Ik ga weer eens heerlijk in mijn huis poetsen en opruimen.
(niet de spinnenwebben)

Zondag is het feest van mr. X
We rekenen op 44 man of zo.
En ik moet allerlei salades maken maar vooral proberen niet te stressen.
Ik voel het wel in de buik maar ik wil niet mezelf ziek maken.
Het ergste wat er kan gebeuren is dat er tekort is.
Ik weet niet hoe je uit moet rekenen hoeveel je nodig hebt voor 44 man.
Meesten hebben we in huis.
Behalve dus voor de salades maar Mr. X gaat de boodschappen doen.
De kippen hebben als een gek gelegd dus eitjes zat.
In 1 week 14 eitjes.
Ben trots op de dames.
De grap is dat ze altijd tegelijk naar het nachthok gaan en even later er weer uit en dan liggen er 2 eitjes.
Boeiend he? ;-)
Haha, ik vind het echt frappant maar ja dat ben ik.

We gaan er een leuk weekend van maken maar ik zal toch blij zijn als t weer maandag is en ik kan nagenieten.
Daarna kan ik weer iets anders verzinnen waar ik stress van krijg.
We spelen met het idee om een midweek naar Cochem te gaan.
Ik vind het daar zo mooi.
Ging uitrekenen na hoeveel dagen ik heimwee kreeg toen we in de Ardennen zaten en dat was na 4 dagen dus het zou net aan kunnen 5 dagen weg.
Moet ik het mezelf aandoen?
Weet ik ook niet maar we zien wel.
Eerst maar het feest overleven.

Fijn weekend allemaal.



donderdag 22 juni 2017

Is dit nu later?





Wat een prachtig lied.



Gisteren was weer een hele bijzondere dag.

Ik heb voor het eerst van mijn leven een wolf geaaid.



De dag begon met ontbijt onder de boom.

Daarna op de fiets naar het dorp gefietst want de parfums waren in de aanbieding en we waren zwaar aan een nieuw luchtje toe.

Ik heb  altijd, al jaren, van L.ancome Poeme in huis.

MOET!

Daarnaast kocht ik nieuwe luchtje van ar.mani.

Hmmmm.

Ook Lief is geslaagd.



Geluncht aan het water om een heerlijke plek.

Het leven is goed.



s"avonds naar een braderie.

Ik ben altijd bang dat ik iets mis als ik er niet heen ga maar werkelijk NIETS gemist.

Nou ja is niet helemaal waar.

Wolven.

De buurtjes vroegen of we meegingen dus gingen we.



En daar was dus iemand met 2 wolven.

Ze zijn van een opvang voor allerlei "huisdieren"

Je kent ze wel die mensen die bijzondere dieren willen hebben omdat kat/hond zo gewoon is.

Doe maar een varken, een wasbeer, een uil, of een wolf.

Dan zijn wij pas bijzonder.



Toen ik klein was woonden we in een bos erg afgelegen.

Alles stond altijd wagenwijd open vanwege de hitte en in mijn bed hoorde ik s'avonds laat wolven janken .

En ik was zoooo bang.

Stel dat ze zo binnen zouden komen.

Later, veel later besefte ik pas dat het gewoon honden waren maar niemand die me gerust stelden.

De wolf is het enige dier waar ik echt bang voor ben, zelfs op TV.

En gisteren liep er iemand met zo een beest op de braderie.

Ik herkende het meteen.

Zocht die persoon op want ik wilde het mijne er van weten.

De wolven waren prachtig en nog liever dan lief.

Je kon met ze op de foto maar dat heb ik niet gedaan.

Hoefde ook niet.

De mensen vertelden alles wat ik wilde weten, vol passie.



We eindigden de avond in de tuin van onze buurtjes.

EErst ik met mijn BFF en later kwamen de mannen.

Het werd een hele bijzondere avond met haar.

Ze is zoooo ongelofelijk bang voor wat er komen gaat.

Ze wil helemaal niet dood, is nog niet klaar met het leven.

Ik voelde me zo verbonden met haar en haar angsten, zo een aparte gewaarwording.

Ik moet er niet aan denken dat ze er niet meer is.

Dan zal mijn hele leven weer anders worden.

Daarom wil ik er zoveel mogelijk van genieten, bij haar zijn.

Nadat de tranen waren opgedroogd en we even stil waren omdat alles gezegd was kwamen onze mannen weer binnen met hun vrolijkheid en grappen.



Eeen hele bijzondere dag.


woensdag 21 juni 2017

gulden

'



Net ontbeten onder de boom met brood verse aardbeien en koffie.
Naast mijn Liefde en tussen ons in Soop.
Kip Mathilde aan onze voeten met haar ogen dicht, totaal in rust.

Ik slaap al weken goed.
En Lief slaapt steeds beter.
Sinds hij thuis is is er ook een last van mijn schouders
Niet meer bang hoeven zijn dat er iets met hem gebeurd omdat de stress hem teveel is geworden.
En ook geen zorgen meer over hoe het zal zijn als hij ooit thuis komt te zitten en we veel bij elkaar moeten zijn.
Het valt allemaal zo mee.
Raar is dat toch die angsten voor van alles en nog wat.
Als het eenmaal zo ver is is het nooit zo erg als je gedacht had.
Verre van zelfs.

Daarom probeer ik me veel minder druk te maken over van alles en nog wat.
Wat velen niet beseffen is om je niet druk te maken heb je veel kracht nodig.
Als je overspannen bent of op wat voor manier dan ook verzwakt bent is het vechten tegen dat soort gedachtes heel moeilijk.
Nu kan ik makkelijk denken ; komt goed maar ik weet ook dat het voor sommige mensen bijna onmogelijk is omdat ze te moe zijn.
Ik zal dat ook niet zo snel tegen iemand zeggen.
Want wat weet ik er uiteindelijk van?
Mijn eigen ervaring is dat vele dingen goed gekomen zijn maar heel veel dingen toch ook niet.
En daar moet je mee dealen.
Dat het neefje uit mijn leven is bijvoorbeeld.
En zijn zussen.
Wie had dat ooit gedacht?
En er zijn momenten dat t vreselijk pijn doet maar dan kijk ik naar wat ik wel heb.

Jij wordt niet meer beter zei een psych, wat een dweil, na 1 sessie want je hebt niet genoeg om voor te leven.
Hij schreef ook in mijn dossier; geen hobby's, geen interesses, geen bezigheden.
Die dweil heet ook nog eens wijsbek.
Echt waar.

Mr. X en mijn liefde voor de beestjes bleken toch wel genoeg te zijn.
Meer dan genoeg zelfs.
Het blijft een gevecht maar wel de moeite waard.

Sommige dubbeltjes zijn wel gewoon kwartjes geworden.
En ik kan het weten.
Soms voel ik me zelfs een gulden.


maandag 19 juni 2017

klagen

Hij op de foto is vandaag 60 jaar geworden
Zomaar opeens.
Zo was hij 45 en kregen we een relatie en vandaag dus opeens 60 jaar.
En ik vind hem nog steeds geweldig.
Ik hou zoveel van die vent.

Verder geloof ik je niet als je mij zegt dat je dit weer heerlijk vind.
Zelf weet ik af en toe niet waar ik het moet zoeken, voel me lichamelijk en geestelijk beroerd en schrok me wild toen ik zag dat het de komende dagen zo blijft.
Wel dolblij dat het zaterdag en zondag, dag van het feest, weer normaal is want feest met zulke temperaturen dat ga ik echt niet trekken.
Dus eigenlijk bof ik best.

Nu het avond is gaat t weer beter.
Daarbij, ja waar klaag ik eigenlijk over, gingen we na het eten naar het strand, in een auto met airco.
En ik woon niet in een appartement waar je geen kant op kan en is er in de tuin altijd wel schaduw.
Maar goed, ik zou ik niet zijn als ik niets te klagen had.
Jammer maar zo ben ik en mensen die er niet tegen kunnen zijn hier al lang afgehaakt dus kan ik gewoon verder gaan zoals ieder dat van mij gewend is.

Weet je eigenlijk snap ik mensen niet die nooit klagen.
Ik vertrouw ze gewoon niet.
Mensen die een maand door Azie trekken bijvoorbeeld en nee hoor, niets te klagen.
Dat bestaat toch niet?
Heb je dan geen hoofdpijn gehad, gestoken door een beest of een keertje slecht geslapen van de hitte of zoiets?
Drie weken op vakantie met je gezin, met de auto naar Spanje en ja hoor alles was leuk.
De kinderen speelden zo lief, vader hielp iedere dag met koken, nee de tent was helemaal niet te warm s'nachts, lekker koel juist, nee geen mier gezien.
Nee dat klopt niet.
Ze liegen of nemen mij in de maling.
Kinderen maken ruzie, mannen (de meesten) doen niet zoveel want ze hebben vakantie,  en jij wordt op dag van vertrek ongesteld.
Zo gaat dat gewoon.

Enfin gelukkig werden we zaterdag uitgenodigd bij mooie schoonzus in de tuin te komen eten en bleek schoonzusdienooitlacht en zwagerdieallesklotevindt er ook.
Nou dan ben ik toch echt een beginnelingetje hoor wat klagen betreft.
Het maakte niet uit welk onderwerp we aansneden alles was ruk en dan zeg ik het nog netjes want zwager gebruikt woorden als kutmerel en zo.
Hun zoon is al niks laat staan hun schoondochter of de grootouders van schoondochter die haar studie betalen.
Hun zoon is een leuke vriendelijk, verzorgde jongen met een leuke baan en hun schoondochter is een hele mooie jonge vrouw waar ik t prima mee kan vinden en belangrijker nog; ze zijn volgens mij dol op elkaar.
Maar er deugt niets van.
Ze gebruikt hem alleen maar totdat haar studie klaar is en dan kan hij vertrekken.
Terwijl ik dit opschrijf denk ik; wat zijn het eigenlijk vreselijke mensen.
Mr. X die er niet van houdt om zijn familie af te zeiken moet nu ook wel toegeven dat hij zich ook geen raad meer weet.
Terug in de auto zei ik; ik WIL die NIET meer.
Het is niet dat ik het niet kan maar ik wil het gewoon niet meer.
Ik ga al op zondag nog zelden naar schoonpapa omdat zij daar ook zitten en dat is natuurlijk ook belachelijk.
Ik zal heus wel eens met ze opgescheept zitten om X een soort plezier te doen maar echt dit soort mensen zitten toch echt niet in onze vriendenkring of in buren waar we mee omgaan.
We hebben een tijdje nog de schuld bij ons zelf gezocht, maar niet gevonden, dus het moet toch echt aan hen liggen.
Godzijdank, maken wij, zoals bekend overal een grap van en kunnen we er wel weer om lachen als we weer een kutmerel horen zingen.
Hey luister is dat een kutmerel?
en daar een klotemus.

Nou ja het mooie van het leven is dat als je lijdt er altijd wel ergere dingen te vinden.
Bijvoorbeeld naar het strand gaan met dit weer in een auto zonder airco.
Jahaa dat soort mensen zijn er ook dat besef ik echt wel hoor.

Ik wou echt over iets anders schrijven maar goed dit is er uitgekomen.
Kan ik ook niets aan doen.
Wel te rusten en geniet maar van het mooie weer.
Ik kan het in ieder geval niet.




zaterdag 17 juni 2017

zaterdag


kip uit de bosjes


De natuur geeft ook lessen.
Wacht niet met genieten want soms is het heel snel voorbij.
Zo met deze prachtige klaproos.
Kijk, geniet, ruik, maak foto, of tekening.
Het blijft maar een paar dagen en dan is het weer weg.
Er gebeurt van alles in de tuin.
Het is een prachtige periode.
Weinig kleren aan, je ziet je buren veel vaker, het is heerlijk buiten ontbijten, koffiedrinken, lunchen en s"avonds daar te eten.
Niet denken; wat een gedoe, gewoon doen.

De kipjes begonnen op dezelfde dag weer eitjes te leggen.
Ik blijf maar genieten van die 2 meiden.

plaatje van pinterest.
2 van deze poezen heb ik geboetseerd.
Ik vind ze zooooo schattig.
Gisteren in de tuin bij BFF.
Ze moeten een maand drogen voordat ze in de oven kunnen, daarna kleur geven en weer de oven in.

Mr. X is aan het huis begonnen.
Ik merk hoe weinig energie hij heeft.
(schildert de buitenboel)
En hoe weinig plezier.
Hij is nu zo een 6 weken thuis, wil heel graag "ïets" doen in de vorm van therapie of zo en vraagt er al 5 weken om en ze beloven iedere keer iets op te sturen wat bij hem past maar tot nu toe, je raadt het al; NIKS.
Ik heb het idee dat het minder gaat ipv beter maar dat lijkt mij logisch.
Hij hoeft nu niets meer en ook niet de schijn op de houden.
Hij blijft wel dingen doen en afspreken.
En ik zie dat hij met sommige mensen praat en dat is wel heel bijzonder .

Maar wat een hoop mensen hebben het meegemaakt of zitten er nog midden in zo een burn out.
Het is ook geen wonder in mijn ogen.
Het leven dat we leiden/lijden is toch niet gezond meer?
Ik zelf heb weinig keus.
Ga ik over mijn grenzen moet ik het meteen bekopen.
Later naar bed dan normaal omdat we een feestje of iets hebben?
Dan slaap ik de hele nacht niet.
Ongezond eten?
Halve nacht last van.
Stress?
knallende koppijn.
Teveel indrukken;
stress
te weinig indrukken
depri

At verleden week een stuk appeltaart.
De volgende dag had ik spierpijn in de benen en een vreselijk humeur.
Onrustig en agressief.
Wou zo graag ruzie maken en even goed schreeuwen maar deed het niet.
Gewoon een stuk appeltaart he.
Wist eerst niet wat ik had totdat het me weer te binnen schoot;
Dus ik moet wel een regelmatig leven  leiden.

En vanaf mijn tribune kijk ik dus naar de anderen.
Hoe ze zichzelf en hun kinderen helemaal gek maken.
Oh hier is een kip me gek aan het maken.
Even een nekkie gaan omdraaien.

We/ze willen zoveel meemaken dat ze nergens meer tijd voor hebben en zeker niet genieten.
Moet aan die high tea denken laatst met 16 vrouwen.
De telefoons zijn niet uit geweest.
En er meosten maar foto's gemaakt worden voor weet ik veel wat.
FB, vriendinnen, familie .
Schijtziek werd ik er van.
Laat me met rust.
Wat ik ook zo irritant vind is dat te pas en te onpas die dingen tevoorschijn gehaald worden om foto's te laten zien.
Van kids, huisdieren, vakanties, andere leuke uitstapjes.
En ik iedere keer mijn bril weer op om iets te kunnen zien wat me totaal niet interesseert.
Dan zie je een foto van een kind met flaporen en grote neus en moet je zeggen; wat een leuk kind, terwijl je denkt griezel.
Of van de poes die zo schattig ligt.
Of een kip die uit de struiken komt.
Mens begin een blog en val mij niet lastig iedere keer dat ik een slok thee wil nemen.
Ik vind je kind niet leuk, en je kat ook al niet en je vent met tattoo's helemaal niet.
Mocht je denken dat ik niet van foto's hou; ik hou er wel van, echt maar niet op een telefoontje.
Gewoon echte foto's of via de blog of mail.
En NIET als ik eet of high teat.

Ik weet heus wel dat IEDEREEN een super leuk leven heeft, ze hoeven niet met bewijzen te komen.
Ik lees wel op FB of vertel het me maar gewoon.
De ergste zijn trouwens, volgens mij he, en ik heb vaak gelijk, de carriere dames onder ons.
Die zitten er ook tussen.
Die zijn pas geweldig.
Nee ze kunnen niet high tea-en want ze moeten studeren want ja binnenkort weer examens.
Of ze hebben belangrijke vergadering. HEEL belangrijk.
Is prima trouwens hoor iedereen mag zichzelf heel belangrijk vinden ik kan er alleen niet zoveel mee.
Dan zie ik toch liever foto's van kinderen met flaporen en grote neus.
Ja, die kunnen ook schattig zijn.
Ik denk zelf dat we op onze manier allemaal even belangrijk of onbelangrijk zijn.
Vooral dat laatste eigenlijk.
maar ja dat is dan weer mijn mening he.

Ik vind mezelf af en toe best een geinig wijffie maar of t iets uit zou maken als ik er niet geweest was?
Tja dan was mr. X nog steeds vrijgezel.
Of juist heel erg blij met een normale vrouw met huishoudelijke talenten.
Ach vindt jezelf maar belangrijk zeg ik weleens want een ander vindt dat niet.


Fijn weekend.
En heb je een leuke vader?
Vier dan gewoon vaderdag.
Kan ook zonder kado maar gewoon met aandacht en lieve woorden.
Kost niets