heerlijk dagje

 Hoewel x zelden tv kijkt, we nooit chips eten en geen rode kat meer hebben moest ik toch aan ons hebben. oh en ik bel nooit met mijn mobiel.

 De dame is blij met een bos paardenbloemen.
Hihi, dat zou ik ook zijn.

 Slot Zeist

Woensdag was een geweldige dag.

Het weer, het gezelschap, de expositie, de lunch en s"avonds nog eens uit eten.

Pffffff.

Ik hoef niet te vertellen hoe ik er gisteren aan toe was.

maar vandaag gaan we er weer een leuke dag van maken.

We waren dus met meisje met rode haar en haar man.

Ik wilde graag naar de expositie  die daar was want ik hou van de grappige schilderijen van Marius van D.okkum

Daarna een rondleiding in het slot die gedaan werd door een hele leuke vrouw.

Soms zijn die rondleidingen slaapverwekkend en te lang maar dit was echt leuk.

Bij aankomst hadden we eerst geluncht, buiten bij het slot.

Op de terugreis maar besloten om nog eens een hapje te gaan eten in eigen dorp.

Het was weer eens een topdagje.

Soms werkt alles mee.

Gisteren eigenlijk alleen maar geslapen.

Tussendoor er even uit om ze te gaan feliciteren want ze waren 40 jaar getrouwd en gingen we een gebakje eten, en moest mijn auto gekeurd worden dus moest ik hem wegbrengen en weer ophalen.

Vandaag dus weer een normale dag.

Lief heeft verschillende afspraken, dokter, tennis, kroeg en ik moet weer eens sinds tijden boodschappen doen.

Dat doet hij meestal.

Als ik smorgens uit bed kom is de vaatwasser leeg, de hond uitgelaten, ontbijt gemaakt en zegt hij; wat voor boodschappen moet ik halen.

Jaja ik weet het.

Vandaag ging het anders.

Alleen ontbijt was klaar en hij zei dat ik die taken moest doen.

Euh?

Werkt de therapie nu al?

Na 2 keer?

Ik had erop gerekend nog even van het makkelijke leven te genieten.

Oké zei ik, ik ben best meegaand s'morgens vroeg want ik kan niet tegen gezeik, maar ik doe het op eigen tempo.

Dus eerst 3 kopjes koffie en blog, dan vaatwasser, hond, dan een tijd niks en dan boodschappen.

Oh en ik moet ook nog koken.

Ik vind dat hij moet stoppen bij die psych.

Ik zei nog; jij verveeld je toch? dan is het toch goed voor je dat je boodschappen gaat doen?

Het hielp niet.

Hij moet vast voet bij stuk houden van de therapeute.

Gisteren was er een paar keer een slechtvalk in de tuin van onze schuinachterbuurtjes, meisje met rode haar, zij hebben nu niet bepaald een open tuin maar dat beest bleef maar terugkomen.

Had ook nog een duif te pakken.

Nu zit ik in de zenuwen voor kip Mathilde.

Ik ben zo dol op dat beest.

Ik voel bij voorbaat al haat voor die slechtvalk.

Ben toch niet zo een dierenliefhebber als ik dacht, want ik zou hem zo afknallen, beschermd of niet.

Heb alleen geen geweer en misschien lust hij helemaal geen kip.

Tot gisteren hing er een grote parasol boven de ren tegen zon en regen maar met de wind is het weggewaaid en stuk.

Nou ik ga me maar omkleden en als een lam naar het slachthuis (of is het een ander beest?) boodschappen doen.

ik ga niet mee naar Mars

Hier was Madam zelf van plan om te vertrekken.

Georgina stond op de volgende eliminatielijst.

Georgina is een loeder maar Ludo houdt van haar.

Zaten ze zaten in hun huisje, tegen elkaar aan naar buiten te kijken met haar oor over zijn schouders.

En ik kon het niet.

Dus Georgina blijft.

Kip Saartje3 woont wel op een ander landgoed met heel veel vriendinnen en een knappe haan.

Die trouwens waarschijnlijk in een verkeerd lichaam zit want hij gedraagt zich zeer kippig en plant zich niet voort.

Een paar uur na de verhuizing legde Saartje al een ei.

Ik zeg maar tegen mezelf dat ze dat niet zou doen als ze zich niet goed voelde maar dat is vast onzin.

Kippen leggen nu eenmaal eieren.

En niet altijd omdat ze zich prettig voelen.

batterijlegkip bijv.

Ik noem maar wat.

Dat ze weg is geeft heel veel rust en dat was de bedoeling.

Ze maakte s"morgens zo een herrie en ik had er geen last van maar ik ben panisch voor ruzie met buren.

Jeetje een haan kon er nog wat van leren en ze begon om 5 uur in de morgen.

Schoonvadertje is vandaag 92 jaar geworden.

We "vierden" het gisteren

Heel rustig en wij waren de eersten en mochten genieten van een vrolijke vader.

We gaven een foto in een lijst van zijn 5 kinderen maar hij bleef het maar moeilijk vinden om ze te herkennen en bij naam te noemen.

Hij genoot volop van de taart die hij deelde met Sofietje (Soop) .

Hij is een oude snoeper.

Zijn kinderen maar zeuren dat hij niet zoveel moet snoepen en ik zeg dan; ja hij gaat zeker een halve dag eerde dood als hij 2 stukjes taart eet.

Tja zo zie ik het hoor.

Ik voel me nog steeds niet goed.

En ja ik voel me nog steeds schuldig dat ik me rot voel.

Alle shit waarvan ik dacht dat die redelijk doorgetrokken was is allemaal weer bovengekomen.

Geen flauw idee waar dat nu weer vandaan komt.

Maar het is er.

Dacht gisteren even in paniek om een afspraak met huisarts te maken om maar even te kunnen praten want afspraak met psych duurt toch gauw 2 tot 3 weken als t niet meer is met de vakanties en het is net als graag met een bepaalde vriendin koffie willen drinken, ik heb er nu zin in en niet over 3 weken.

Zoiets.

We hebben een nieuwe hele goeie huisarts.

Heb hem 1 keer gezien en voelde meteen goed.

De vrouwelijke huisarts is er ook nog maar die praat teveel en dat kan ik allemaal niet opnemen laat staan onthouden.

Ik wordt gek van dat gevoel in mijn hoofd en lijf.

Gelukkig duurt het niet de hele dag.

Er zijn vele leuke momenten.

Zo zagen we samen, niet de dokter en ik, maar X en ik, 2 prachtige films op TV.

Lekker onder een dekentje en deur naar tuin wagenwijd open en Sofietje tussen ons in.

Hemel op aarde.

Gezien?

Wat een mooie film.

Vandaag waren we naar het Amsterdamse bos waar we. nou ja meer ik, genoot van de prachtige kleuren groen en het licht die door de bomen scheen.

Lief geniet ook maar anders dan ik.'

We zitten allebei een beetje op een dood spoor en proberen elkaar te stimuleren en activeren.

Dat lukt tijdens zo een wandeling altijd.

Alsof de antwoorden in de natuur te vinden is.

En nou ik het toch over de natuur heb;

tja natuurlijk vinden de meeste mensen dat de natuur van iedereen is.

Ik zie het ook hier en daar, als er weer afval achtergelaten is.

Alles is van de mens (vinden we) en dat is gelijk ook het probleem.

We mogen er mee doen wat we willen.

Doen we ook.

en dat is nu net mijn probleem.

Gelukkig gaan we binnenkort met zn allen naar Mars.

bofkont

Is zij niet mooi?

En dankzij reactie van Cornelia en NZMZ, jippie, weet ik hoe ik aan haar kan komen.

Zo af en toe zijn er dingen die ik gewoon MOET hebben.

En haar wil ik en ga ik dus dankzij die 2 dames ook krijgen.

Wat een geweldige schilder, even uit het hoofd, J.W. Waterhouse

Vandaag gingen Lief en ik en Soop naar de Lage Vuursche lunchen en wandelen.

Kwamen aan in stromende tegen maar dat klaarde weer op en konden we de bossen in.

Wat een geuren, kleuren en rust.

50 tinten groen.

Of meer.

Geen wandelende mensen gezien, wel van die irritante mountainbikers die zomaar plotsklaps verschijnen en ik toch wat keren gilletjes liet horen van schrik.

Nu waren wij ook niet helemaal juust want onze Soop liep los en dat mag ook niet.

Fietsen mocht trouwens daar ook niet maar ik kan we wel voorstellen dat ze het gaaf vinden.

Als ik sportief was zou ik dat ook best willen.

Nu viel half NL over het bericht in een krant dat je GEEN bramen mag plukken in de natuur.

Wat is daar in hemelsnaam vreemd aan?

Ik neem nooit iets mee uit de natuur.

Dat is van de natuur en niet van mij.

De vogels leven ervan, insecten, en andere dieren en planten

Zo ook met takken, eikels, mos en ga zo even door.

Het is niet van ons dus je blijft er gewoon af.

Wil je bramen?

plant een struik in je tuin of ga naar de winkel.

Ja jammer voor al die zielige kinderen die nooit bramen zullen plukken in een bos.

Of je moet naar het buitenland gaan want daar mag het volgens mij wel maar daar is dan ook mee natuur .

Zelf zal ik nooit de geur van de keuken van grootvader vergeten terwijl mijn (franse)  tantes jam aan het maken waren van de bramen die we geplukt hadden en het smaakte heerlijk met roomboter op vers stokbrood.

We gingen ook op paddenstoelenjacht en ik ben er nog steeds dol op en herken de geur al van ver in een bos.

Grootvader had een eigen bos en wij hadden geen pretparken, tablets, smartphones, Dvd's en kilo's speelgoed dus we moesten wel.

Of barrages maken in een ijskoude rivier waar we eerst km moesten lopen maar waar we al onze vrienden troffen.

Geen drank of eten maar we brachten er hele vakanties door.

Zo zielig allemaal. 

Onder hypnose moest ik ooit teruggaan naar een plek waar ik gelukkig was.

Met of zonder hypnose ; ik ga daar direct naar terug.

Ik heb af en toe best medelijden met kinderen en/of volwassenen die nooit dit soort vakantie hebben mogen meemaken en dat maar liefst 6 weken lang.

Goed ik vind dus dat je niets uit de natuur mee mag nemen.

Ik vind ook dat je niets mag achterlaten maar ook daar luistert niemand naar mij als ik zie hoeveel plastic ik hier en daar tegenkwam.

Waarom in hemelsnaam doet de mens dat ?

Altijd maar dat vernietigen.

Ik ieder geval genoten met mijn 2 grote liefdes.

Volgende week maar eens richting strand om een leuke strandtent te ontdekken waar de sfeer leuk is, en nee niet met allemaal van die geblondeerde, beetje overrijpe dames die de hele tijd selfies maken om op FB ze zetten om te laten zien hoe leuk hun leven wel niet is, maar je weet wel zo een tent met allerlei mensen die het leuk vinden om een praatje te maken of even Soop te aaien en te vragen wat voor bijzonder ras ze eigenlijk is, met aardige jongelui die je vriendelijk je koffie brengen en een grapje maken.

Zo een tent zoeken we dus.

Dus honden welkom.

En niet honden welkom maar daar mag hij niet en daar ook niet en nee we hebben geen bakkie water.

Het bestaat echt wel hoor zo een plek.

Wil je weten hoe het met me gaat?

Hmmmm, wisselt.

Hier en daar een bui, zal ik maar zeggen.

Ik geniet trouwens heel erg van het weer.

Zo kwamen we aan bij onze lunchadres en was het 16 graden na de lunch grote wandeling en scheen de zon en 23 graden.

Gisteren was ik naar mijn boetseerclub waar ieder zulk goed nieuws had en ik oprecht blij was/probeerde te zijn maar echt vrolijk werd ik er niet van.

Integendeel zelfs.

Je kent ze wel die leuke familieverhalen.

Die trouwens wel echt zijn hoor want we delen ook de mindere tijden met elkaar.

We hebben geen FB relatie met elkaar.

Het is allemaal echt.

Gisteravond naar meisje met het rode haar en ja dat was leuk ook al vond de man dat we wel heel veel praten en hij wilde TV kijken.

Haha, arme man.

Goed het gaat af en toe hier behoorlijk niet goed met depressieve gevoelens en angsten en rare gedachten maar ik besef echt wel, nou ja op sommige momenten niet maar dat mag, dat ik heel veel dingen heb om me heen om me te helpen er weer uit te komen.

Hoeveel mensen zouden niet een Mr. X willen hebben die er altijd is om je te verwennen en zeer regelmatig door elkaar schud of een schop onder je kont geeft?

Ik ben gewoon een bofkont met depressies en angsten.

fijn weekend.

kiezen

zo vijvertje is klaar

We kregen gisteren heel goed nieuws van meisje met het rode haar.

De chemo en de chemopillen die ze nu slikt doen hun werk en alles is rustig in haar lijf.

Volgens de arts zou het zomaar kunnen dat ze nog jaren heeft.

deze poster zag ik in Cochem hangen en liet door mr. X vragen of hij te koop was.

Hij was gratis maar al vergeven.

Ik ga nu proberen op een andere manier eraan te komen want ik vind hem zo mooi en hij doet me zo aan haar denken.

Ik wil hem, ik wil hem.

Zij zag er weer prachtig uit.

Met een jurk die ze vrijdag kocht waar ik bij was.

Sommige mensen zijn gewoon prachtig door wat ze uitstralen en ja met rood haar scoor je sowieso altijd bij mij.

Had ik al verteld dat mr. X en zij op een braderie liepen en iemand zei; oh jullie zijn vast broer en zus.

Grappig toch?

Gisteren stapte ik in mijn auto en reed naar stad in de buurt.

Ik MOEST dvd's hebben.

Ik kocht er 5 bij boekvoordeel.

Een film die ik grappig en ontroerend vond was Has.ta la vista.

Een belgische film over 3 vrienden die alle drie iets mankeren, blind, spastisch en kanker en naar Spanje willen om 1 keer seks te willen.

Ik zou er niet voor gaan zitten als ik dat zo lees maar het was zo ontroerend en grappig dat ik gisteren de nederlandse versie heb gekocht.

Ooit zag ik de film de marathon en ik vind dat die ook dezelfde gevoelens oproept.

In het begin van (marathon) denk je wat een gevloek, niets voor mij maar het is zo een mooie film.

Nou zo ook dus met H.asta die in NL uitvoering Adios Amigos heet.

Ook kocht ik Belle en het beest maar dan uitvoering voor volwassenen.

Nee, nee, niet zo, maar ik denk met meer enge stukken erin.

Is een franse film.

Het is mijn favoriete sprookje, ik denk omdat mijn moeder er zo mooi over kon vertellen toen ik klein was.

Ze had de zwart/wit film gezien en dan vertelde ze .

Ik was natuurlijk een paar maanden geleden in de bios voor de 3D versie en oh wat heb ik genoten.

Wat een lust voor het oog.

Zoals je weet gaat het niet geweldig de laatste tijd.

Het is altijd heel erg moeilijk te omschrijven.

Ik zit opgesloten in iets met mijn hoofd en gevoelens zeg maar en dat is vooral naar mensen gericht.

Ik voel(de)  geen verbinding meer.

Ook niet met meisje met rode haar.

Vaak ook niet met X maar door te praten lukte het me wel maar ik moest wel heel veel moeite doen.

Het is een heel naar gevoel omdat het heel eenzaam maakt.

en angstig.

Zo was mijn behoefte om mijn vriendin te zien helemaal weg.

Vrijdag waren we met nog een paar dames op stap en nog steeds voelde ik niets.

En ik werd (in mezelf) boos op haar omdat de verbinding weg was.

Toen ik gisteren thuiskwam lag er een berichtje van X dat ze langs geweest was en dat ze goed nieuws had en opeens ging alles weer open.

Ik liep door de regen snel naar haar toe om te horen.

Ik werd met veel kussen, knuffels en glimlachen ontvangen.

En ik voelde het weer.

Ik kon opeens ook 3, voor mij grote beslissingen maken waar ik al weken mee zat.

Zo ga ik naar een andere tandarts en gaan 2 van mijn diertjes weg.

Pffff mijn hart breekt wel een beetje hoor maar het kan niet anders.

Kip Saartje3 gaan naar mijn juf met grote tuin en nog meer soortgenoten want ze is hier niet blij en eenzaam.

En, oh getver, konijn Georgina gaat weg.

Ze terroriseert de andere beesten en dan vooral mijn lieve oude konijn Ludo.

Heb alles geprobeerd maar het gaat niet.

Als je nagaat dat ik nog nooit in mijn leven een dier weggedaan heb en ik de schurft heb aan mensen die het wel doen dan weet je dat ik me schaam.

Aan de andere kant zal ik blij zijn als de rust is teruggekeerd want ook Saartje3 heeft het niet goed omdat andere kip, mijn lieveling haar constant pikt en niet in de buurt wil hebben.

Oplucht wel dat de beslissing is genomen, ook van die tandarts.

Ben niet ontevreden over de mijne maar hij kan me niet goed adviseren en daar zit ik mee.

Ik heb voor zaterdag afgesproken met een vriendin van de middelbare school en heb er zin in.

Ook voor donderdag een afspraak gemaakt om te gaan boetseren bij mijn juf.

Zo moet ik wel weer uit mezelf/hoofd kruipen en ik weet dat het me goed zal doen maar jeetje wat een gedoe om zo ver te komen.

Gisteren waren X en ik ieder ons gangetje gegaan en waren we nieuwsgierig naar elkaars verhalen.

Dat was leuk.

Zo even de tandarts bellen en even op mijn lijst kijken wat ik vandaag nog allemaal kan doen om me beter te voelen.

Als ik dingen opschrijf doe ik het eerder dan dat ik het me in mijn hoofd voorneem.

En kan ik lekker afstrepen.

Snap je het nog?

Ik niet altijd maar ja ik zal het er mee moeten doen.

Nog even een verhaaltje; zaterdag waren we aan het winkelen dus en begon het te regenen, ik hoorde een vrouw tegen haar dochter zeggen; ja hoor het zal weer eens niet zo zijn.

Ze keek er heel chagrijnig bij evenals haar dochter.

Ik vond ze lelijk.

Even later zag ik een dikke oudere dame in een rolstoel met erachter een oudere dame die haar duwde.

Ze liepen in de regen en moesten zo lachen.

En ik dacht; wie wil ik eigenlijk zijn; de vrouw die zo lelijk keek of die 2 vrolijke dames die er zo mooi en blij uitzagen ondanks de rolstoel?

Ik heb gekozen.

En ben me bewust dat je iedere dag kan kiezen wie je bent.

liefs en fijne dag.

fijne zondag allemaal

Smelt, smelt, smelt.
Wat een poppetje, wat een schatje.

TV: er is niks op TV.
Ja op vrijdag en zaterdag avond, heel laat vaak mooie films.
Zo ook gisteravond een Israelische film The fare.well party.
Mooi en ontroerend en grappig.
Niet grappig van haha maar meer een ontroerende glimlach.
Over bejaarden in een huis.
Als een vriend smeekt om hem te helpen om te sterven verzinnen ze een euthanasie apparaat.
Meteen is iedere bewoner op de hoogte en vragen zij ook om hulp.
Heel mooi. Echt.

Verder kijk ik, aub niet doorvertellen U.topia.
Mensen om mij heen moeten altijd lachen als ik erover begin.
Zo ook weer vrijdag.
Daar is geen leiding of regelmaat.
Er wordt teveel gedronken, laat naar ben, laat eruit, het huis is vies, buiten is het een troep en ze kopen zich rot aan van alles en nog wat.
Ze komen binnen met een kistje spullen en gaan er weer uit met rolkarren vol.
Normen en waarden vervagen regelmatig.
Net als in het normale leven wordt er ruzie gemaakt en geroddeld.
Ik kijk met zekere verwondering maar ook met; zie je wel?

Zo zie ik dus bijv. mijn o zo actieve, zich nooit vervelende man die ook een beetje de weg kwijt is.
Niks te lang op bed of de regelmaat eruit hoor, het is hier dan ook geen u.topia, maar wel meer geld uitgeven, verveling, zich nutteloos voelen.
Veel minder doen op een dag dan anders in een avond.
Het huishouden doen we ook makkelijker over.
Nou ja in het klein zie ik hier dus dingen terug.
Ook ik ben mijn regelmaat kwijt en weet niet goed hoe ik dat aan moet pakken.

Gisteren voelden we ons allebei zo beroerd en dwongen we ons zelf de deur uit te gaan terwijl we er geen zin in hadden.
Het werd Haarlem.
In de auto probeerde ik hem al op te peppen maar alles was niet leuk of goed.
Dat veranderede gelukkig toch al snel toen we lunchten aan het spaarne en daarna allemaal lekkere dingen kochten op de markt.
Je kan daar van alles proeven, kochten wat hapjes en veel fruit.
(hebben we gisteravond opgepeuzeld)
We kregen er helemaal zin in.
Op de terugweg kocht hij de duurste spijkerbroek ooit.
Tja dat doet verveling met je schijnbaar.
Hij houdt van merkkleding maar koopt het altijd in de uitverkoop, nu niet dus.
Echt U.topia-achtig.

We hadden een leuke dag en avond.
Vanmorgen was hij vrolijk dus ik ook.
Hij zit nu boven mijn hoofd de bovenkant van de serre schoon te maken, oh mijn hemel, kijk even omhoog staat hij op een plankje de ramen van slaapkamer te lappen en jullie weten hoeveel ongelukjes hij heeft gehad, op zijn hand slaan, gesneden, gebeten door pup, te heette aardappel doorgeslikt waardoor hij 2 dagen niet warm kon eten of drinken, moet ik nog even doorgaan?
Nou ja hij heeft in ieder geval energie en goede zin.

Ik ook.
Ik ga zo ook weer eens even door het huis om van alles te doen.
Ik moet altijd even nadenken wat voor dat het is want ook daar zijn me mee in de war.
Zondag dus.
Ik ga ook een taart maken met frambozen, aardbeien en bessen.
Slagroom en roomkaas en zoeten met ahorn siroop (klein beetje.)
Lekker gezond toch?
Lekker vet ook maar ach.

Hoe onbegrijpelijk ook voor anderen denk ik, is het wel even aanpoten hier.
Gisteren in de auto waar mr. X alles somber en negatief zag vertelde ik hem hoeveel mazzel we eigenlijk hebben.
Dat is ook echt zo hoor maar ja zo is het af en toe gewoon even niet.
Gelukkig, o godzijdank, heb ik mijn blog nog om alles te delen.
Ik was al lang van FB afgesmeten als ik mijn verhalen daar op zou zetten.
Daar is alles zo geweldig.
Zie vriendin uit mijn clubje op een foto met haar geliefde op hun boot met champagne en oesters.
Ander; foto van prachtige dochter die klaar is op de universiteit met hele goede punten.
Groep lachende (vol rimpels) blonde vrouwen met kleine oogjes en cocktail in de hand, kijk eens toch een tof leven hebben. oude buuv op het strand.
Foto's van superslimme kind of kleinkinderen.
Ook dat heb ik niet en ik hou niet van champ, cokctails, strand als t zo druk is, en getver oesters
Ik heb niet eens een rashond .
Dus heerlijk zo een blog.

Ach het leven is zwaar maar je moet er wel oog voor hebben.

fijne zondag.

is dit nu later

Ons appartement aan de Moezel in Valwig.

Ik maak zodra we binnenkomen altijd foto's want na een uur ziet het er door mij niet meer zo netjes uit.

Ik ben nogal van het troepmaken.

Is dit nu later is de titel van een prachtig lied.

We liepen gisteren in het dorp beetje depri te zijn toen we binnen geroepen werden in een winkel.

Nou ja X dan.

Een oude kennis van vroeger uit de disco.

Ooit een mooie meid zoals we dat vroeger misschien allemaal waren en nu bijna honderd.

Nou ja 60 jaar.

Het is allemaal zo snel gegaan.

Ze zei; in je hoofd ben je nog steeds jong maar als je in de spiegel kijkt.......

ja die vreselijke spiegels die ons de waarheid vertellen.

We kunnen onszelf nog wel voorliegen en te jeugdige en te strakke kleding aandoen maar dat is alleen maar triest.

Nou ja dat vind ik dan he.

We zijn ook zo burgerlijk geworden, zei ik.

Dat was het ergste wat ons kon overkomen, burgerlijk zijn.

Wat is burgerlijk vroeg een onzichtbare vrouw vanuit een kleedhok

Ja wat is burgerlijk?

Burgerlijk is een beetje tuinieren, huisje boompje beestje, als het hoogtepunt van je dag dat kopje koffie is, geen zin meer in reizen en dingen ontdekken, Zuid-Limburg is al ver genoeg of de Moezel.

Wandelen met je hond, vaste relatie, geen wilde plannen hebben voor later.

Zoiets toch?

En burgerlijk is leuk hoor, begrijp me goed.

en trouwens al vond ik het niet leuk, het is mijn mening en wat maakt dat uit.

Het is maar de mening van 1 mens dus lekker belangrijk.

Nou ja voor mij dan wel.

Nee ik hoef geen wilde verliefdheden meer en ingewikkelde relaties, of wilde nachten in discotheken.

Met wild bedoel ik dansen hoor.

Wild dansen.

Ik ging regelmatig naar Braziliaanse clubs, feesten enz. en wat hebben we gelachen en gedanst,

Heerlijk.

Nog steeds kan ik niet stilzitten als ik die muziek hoor maar dan wel tijdens het strijken of in de tuin of in een disco die om 11 uur afgelopen is.

Of zo een middagdisco.

Daarna braaf naar huis, potje koken, TV kijken.op tijd naar bed.

Enfin ik keek rond in de winkel waar alles in de uitverkoop was.

Zag een mooie linnen broek, heerlijk voor de zomer in een mooi kleur groen.

Die heb ik nog niet.

Maat 40 dat zag ik al wat veel te groot, 38 had ze niet maar de pop droeg 36.

Pas die maar zei ze.

Ach kom op jongens, neem me niet in de zeik.

Maat 36 had je als je 50 kilo woog en geloof me dat weeg ik echt niet meer.

Nu zijn de maten heel erg veranderd dat weet ik ook wel.

De broek paste.

Ik verbeeld me echt niet dat ik maat 36 heb hoor.

maar hij paste en ik kocht hem.

Bloesje erbij voor 10 euro.

En ik was voor 40 euro helemaal in het nieuw.

Wat denk je dan als je in maar 36 past vroeg Lief toen we weer alleen waren.

Foutje van de fabriek, die kinderen hebben er gewoon de verkeerde maat op genaaid.

Op foto's ben ik gewoon een dikke tor hoor dus ik verbeeld me niets.

Reed mooie schoonzus voor ons en ik hield mijn nieuwe kleding uit het raam.

Maatje 36 gilde ik.

Als straf stuurde ze me later via app een afschuwelijke foto van ons samen.

Nou ja ik stond er afschuwelijk op en zij leuk.

Is die winkel ook wat voor mij denk je, vroeg ze mij.

Ja hoor, antwoorde ik, ze hebben ook grote maten.

(zij en ik hebben ongeveer zelfde kledingmaat hoor)

Ben even bij de eenden gaan kijken en zo schattig.

Ze zijn met zijn drieen.

Weet niet hoe dat kan maar ze liggen lekker bij elkaar dus het gaat goed.

(over burgerlijk zijn gesproken)

Kregen net uitnodiging om vanavond naar Lisse te gaan naar onze vrienden,

We gaan.

Heb er zin in.

Even onze vakanties doorpraten.

en ik trek mijn broek maat 36 aan.

Dat snap je wel.

saai verhaaltje en zo

Koblenz.

Wij vonden Koblenz erg leuk en hebben genoten.

Ik vind de duitsers ook erg vriendelijk en beleefd.

En beleefd daar hou ik van.

Wat dat betreft zit ik niet in het goede land waar de kassameisjes je begroeten met hoi en doei.

Ben er nooit aan gewend geraakt.

Waar ik wel van hou hier, zijn veel dingen hoor, het weer.

Ik hou van de afwisseling.

Gisteren 30 graden en ik deed gewoon mijn ding omdat ik wist dat het maar heel even was.

En vandaag de zachte regen en de lekkere temperatuur.

Best kans dat het straks weer stralend weer is maar regen is ook prima.

Gisteravond weer tot een uur of half elf in de voortuin gerommeld.

De vijver een beetje aangekleed.

Sjouwen met stenen doet me goed.

Moest helemaal in de vijver staan om de dingen op hun plek te doen.

Gistermiddag samen naar tuincentrum geweest om te kijken maar bijna niets gekocht zoals ook de bedoeling was.

Eerst bekijken wat we zelf in eigen tuin hebben aan planten en potten en wat we krijgen van de buren.

Kopen kan altijd nog.

We willen een zuid-frans sfeertje en gingen kijken wat een olijfboompje kost.

Niet te groot want hij moet naar binnen kunnen in de winter.

We krijgen een vijgenboompje van een vriend.

Nou lavendel en druiven hebben we genoeg.

Dan ben je al een heel end met je sfeertje.

We boffen maar met de voortuin is 7 bij 5 en half en we hebben privacy.

Wat minder boffen is is de stemming van mr. X.

Dat sloeg gisteravond opeens om en het is nog steeds zo.

Ik zie dat hij het heel zwaar heeft.

Heel erg maar ik heb even niet de energie om hem te helpen.

Ik weet dat een strandwandeling of iets anders hem goed zou doen maar ik heb al moeite om mezelf goed te houden.

Ik rust veel, sjouw veel, lees, en dat bevalt goed.

Zelfs mijn BFF heb ik nog niet gezien en hoef ik ook niet.

Tuintje, huisje, beestjes, wat boodschappjes en de man is voor mij genoeg.

Ik zou heus niet doodgaan van een wandeling op t strand maar heb ik er wel zin in?

En moet je als vrouw altijd dit soort dingen oplossen?

Is het zo erg als hij zich zo rot voelt?

Even mijn koffie opdrinken, me optutten en kijken hoe ik me voel.

Ik googlede zijn psych waar hij volgende week heen moet en man wat een mooie vrouw.

En mooie uitstraling.

Ik vind dat therapeuten niet zo knap moeten zijn.

Een van de eerste die ik had was zooooo ongelofelijk knap en leuk en grappig.

Probeer dan maar te vertellen hoe rot je je voelt en te janken dat je make-up doorloopt terwijl je alleen maar slim en grappig over wil komen in je mooiste jurk speciaal voor die dag aangeschaft.

haha.

Ik overdrijf een beetje hoor maar moeilijk was het wel.

Ben ooit eens verliefd geweest op een pschych.

Ach ik zal ik niet zijn als ik het niet ingewikkelder zou maken dan het al was.

En koffie en schrijven helpt echt .

Ik voel me alweer beter.

Krijg opeens zin om iets te gaan doen.

Buiten de deur.

Even mijn lief polsen.

Ik heb vooral zin om een heeeeele mooie film te zien, niet in de bios maar thuis in bed, dus ga ik vast kijken of ik er een kan kopen.

Of op MP.

Het wordt vast weer een goede dag.

En ik heb een heel saai verhaaltje over een eend.

Lees maar niet verder.

Sinds een paar weken is er hier in de sloot/meertje een grote eend.

Muskus eend.

Heel alleen en ik meen te weten dat die altijd trouw blijven aan hun partner.

Toen ik 1 km verderop bij vriendin koffie ging drinken zag ik er daar ook een en toen dacht ik; die horen vast bij elkaar.

Ja ik zie overal de romantiek.

Ik dacht eraan om dierenambulance te bellen maar onze buurman bleek er ook al mee bezig geweest te zijn, en ach, hij is best stoer en bot af en toe (man van BFF) maar hij maakte zich ook zorgen.

En zo zorgde hij dat de eenden samenkwamen.

Gisteravond kwam mr. X na het uitlaten met een foto van het stel.

Ja stom he, maar ik kan daar dus helemaal blij van zijn.

Ik ga ze vandaag eens opzoeken.

Saai he.

Je was gewaarschuwd.

stenen op de maag

Aan de voortuin hadden we nog niet veel gedaan.

Tot zo een 10 dagen geleden ik een vijver bestelde en mr. X aan de gang ging.

Vijver is gevuld.

Gisteren via MP binnen een uur stenen op kunnen halen.

Ik moet ze nu stuk voor stuk schoonmaken van hem.

En zo mak als ik ben, ik luister.

Het is trouwens best leuk werk.

En vooral goed voor me.

Zo was ik gisteravond bezig met stenen en de achtertuin even wat minder wild maken want echt ik vond er echt niets meer aan.

Veel te onrustig.

Mr. X was eten met zijn dochter dus ik zag mijn kans schoon en haalde een vlinderplant helemaal weg,yeeeeeh, en knipte hier en daar dingen kort of trok ze er helemaal uit.

Hehe wat een rust gaf dat en ik zag planten die ik helemaal vergeten was en die ik toch een kans wil geven om te groeien.

De hortensia zie we nu opeens ook net als de passiebloem.

En tussendoor de stenen weken en afborstelen en in bak met schoon water.

Super goede therapie voor mij.

Oh en zie ik eindelijk mijn geliefde vijgenboom goed.

Twee jaar geleden gekregen in een pot en nu meer dan 2 meter hoog en vijgen.

Ik ben trouwens ook helemaal blij met mijn (gratis) stenen.

Mijn moeder beweerde dat als je een steen goed vasthield en bepaalde gedachten erin stopte en die dan weer aan een ander doorgaf diegene de gedachten kon "lezen"

Hoewel ik dat niet geloof hou ik van dit soort verhalen.

en doe ik als of het kan.

Net als een kind echt wel weet dat een pop geen echt kind is maar toch doet alsof.

Pfff als ik al die stenen moet "vullen" ben ik wel even bezig.

En de stenen met negatieve gedachten gooi ik heel ver weg in het water.

Verzuipen.

Ik mis het neefje vreselijk.

Het jong woont hier vlakbij.

Kwam zijn moeder kort geleden tegen die niet wist hoe snel ze moest vertellen hoe gelukkig ze was met alles.

Ze had promotie gemaakt, ging op vakantie, en weet ik veel wat allemaal.

Ik merkte dat ze veel uitdrukkingen gebruikt die ik ook gebruik.

Kan ook niet anders we zijn ooit zo close en zo lang met elkaar om gegaan.

en ze wilde zo graag alles wat ik had dat ze zelfs mijn manier van praten had overgenomen.

Ze vertelde dat het neefje in Zwolle ging wonen.

Ik liet het niet binnenkomen maar de dagen erna begon het pijn te doen.

Stel dat het echt zo is dan zie ik hem echt nooit meer.

Nu ook al niet hoor maar nu is de kans er dat ik hem tegen het lijf loop.

Ik wil hem zo graag zien maar nee heb je en NEE kun je krijgen.

en ik kan in dit geval niet tegen NEE dus ik laat t zo.

Dit soort situaties accepteren werkt het best voor mij.

Zoals eerder gezegd ik heb geen zin meer in de kruimeltjes die ze op de grond gooien en waarvoor ik jarenlang dolblij bukte dat ik een kruimeltje kreeg.

Zeer vernederend.

Ik zie het bij mr. X met zijn kinderen.

Ik walg er van.

Wat verbeelden sommige mensen zich wel.

Ik doe er niet meer aan mee.

Gisteren had ik net hier geschreven dat ik even veel rust wil toen vriendin I. belde of we mee uit eten gingen.

Haha, de verleidingen liggen constant op de loer.

Gelukkig kon X niet maar ik denk niet dat we het gedaan hadden.

Nou ja hij wil wel hoor, mijn feestvarkentje, maar voor mij was t beter om te snoeien en stenen te wassen ;-)

Hij is nu gaan varen.

Hij begint volgende week met therapie en ziet er erg tegenop.

Ik vind therapie heerlijk.

Mensen die verplicht naar je moeten luisteren terwijl jij al je vuil eruit gooit.

Hij heeft geen idee wat hem te wachten staat en daarom vindt hij het moeilijk.

Ik ben er blij mee.

Ik hoop dat hij leert inzien wat zijn valkuilen zijn.

En zo komen we de zomer wel door.

Beetje genieten, beetje balen, beetje verdriet, beetje hoofdpijn, beetje leuke afspraken, beetje veel lekkere salades eten, beetje varen, beetje lachen, beetje wandelen.

Oh ik weet niet of ik dit al verteld heb maar ik vries allerlei soorten fruit in.

Vooral mango (in stukjes) en aardbeien.

Zorg dat  je kokosmelk of slagroom of Griekse yoghurt in huis hebt en als je trek heb in een ijsje, hmmmm,

doe bevroren mango in de blender met kokosmelk en pureer en dan heb je een heerlijk softijsje.

Ik doe er kokosschaafsel bij.

Echt je likt de blender gewoon uit, zo lekker.

Ga zo weer even fruit inslaan.

Kan niet wachten.

oplossing?

met deze boot gingen we.

Hebben jullie dat ook dat je voor een ander precies weet wat hij/zij moet doen?

Maar dat je voor jezelf het soms helemaal niet meer weet?

Ik vind het fijn als mr. X een probleem bij mij neerlegt waar hij niet uitkomt.

Soms weet ik meteen de oplossing en soms moeten we even praten en dan weten we het ook.

Nu moet ik zeggen dat hij het voor mij ook regelmatig oplost hoor al zijn dat vaak praktische dingen.

Zo ook met ons reisje naar de Moezel.

Maandag werd ik gek van mijn eigen gepieker; wel doen of niet doen?

Het ene moment wist ik het zeker, om dan een uurtje later in paniek te raken bij de gedachte.

Boeken zei X.

En donderdag weg.

Ik luisterde en er kwam zo een rust over me heen.

De spullen  pakte ik op de laatste dag in en nam zo weinig mogelijk mee.

We wisten wat voor weer het ging worden dus dat scheelt.

Wat is het belangrijkste dacht ik; medicijnen, camera, ID, zon en leesbril.

De rest is bijzaak.

Kun je allemaal kopen mocht je het niet bij je hebben.

En toch zit het niet goed in mijn hoofd.
Ik heb hele rare gedachten.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Dokter, psych, met vriendin praten, paar dagen heel veel stilte en zo min mogelijk indrukken, of veel rust maar ook afspraken, mr X in vertrouwen nemen?
Of wachten tot het overgaat, want het gaat immers toch altijd over......toch?
En waar komt het vandaan?
Had ik dit vorig jaar ook rond deze tijd?
Enfin schrijven al is het nog zo vaag helpt al een beetje.

Het lullige is dat ik zo een leuk leven heb.
Het is toch zo!
Zoveel dingen meer dan sommige andere mensen.
Jullie weten toch wat ik bedoel he, als je al een huis hebt in een buurt waar je zo graag bent met een fijne man, hondje, en geen financiele zorgen ben je toch al vreselijk rijk.
Dat besef ik echt wel en daarom kan ik zo boos op mezelf zijn al is dat onzin want het is nu eenmaal mijn ziekte die me zo maakt.

De hoofdpijn begint al te zakken.
Mr. X is naar zijn vadertje toe.
En vanavond gaat hij uit eten met zijn dochter.
Hij was bij de arbeidsarts en moet eind september terugkomen.
Hij krijgt binnenkort therapie.
Het gaat best goed met hem.
In ieder geval geen schuldgevoel meer.
Dat scheelt en is een teken dat het goed gaat.
Wel merk ik dat hij erg onzeker is en zich moeilijk kan concentreren.
Best een veel korter lontje dan ik gewend ben.
Is veel sneller geirriteerd naar mij toe .
Maar nog steeds geen reden om hem in te ruilen hoor want het is nog steeds niet heel erg.
Vanmorgen kreeg ik weer een aardbeienontbijt in de tuin.
Ik krijg het iedere keer als het mooi weer is, ontbijt onder de boom, maar de kunst is om het iedere keer weer bijzonder te vinden en dat lukt mij.
Ik eet iedere dag aardbeien maar het is iedere keer weer heerlijk.
Kopje koffie erbij met opgeschuimde melk.
De stilte om ons heen, konijntjes en kip die nieuwsgierig en verwachtingvol kijken wat we aan het doen zijn en of er iets lekkers voor hen bijzit.

Ik denk dat ik het weet;
gewoon genieten van ons huis en tuin, beetje lezen, tuinieren, dingen verzinnen voor onze voortuin met vijver en samen op stap gaan naar tuincentrum.
Tuurlijk vriendin zien (meisje met rode haar). hier 300 meter vandaan.
NIET meer wilde plannen als een feest organiseren of een paar dagen weg.
Deze week heel rustig aan doen tot het weekend.
Dan kijken hoe het gaat.

Kijk zo vind ik toch een oplossing.
Mochten jullie tips hebben; ga je gang.


eerst pijnstiller voor die koppijn