zo was het

 Hier logeerden we.
Hele beneden verdieping van voor ons

 het weer op de heenweg.

 onze woning

weer onze woning

slaapkamer



De weerbericht klopte.
De zaterdag was een en al regen maar daarna heel aangenaam.
We zaten 8 km van de Moezel dus konden het niet laten om daar ook heen te gaan.
Weer veel bekende plekjes bezocht en ons toch weer verbaasd over de schoonheid.
Er is zoveel te zien.
We zaten in een kuurplaats Bad Bertrich.
Hadden een heerlijke woning met alles wat we nodig hadden en hoe vreemd ook veel goedkoper dan een hotel.
Het was  groot en comfortabel .
Vanaf daar kon je prachtige wandelingen maken.
Dat deden we dan ook.
Wat is dat toch bijzonder dat je je zo kan verwonderen over een bloem, een uitzicht, een vogel.
De padjes waren heel smal maar o zo mooi.
De stilte, de geuren, de kleuren.
De wolken.

We besloten maandagavond om een dag erbij te boeken maar moesten dan wel een andere woning vinden.
Dat was makkelijk en ook daar was het weer zo goed.
Veel kleiner maar nog steeds erg ruim en wat een heerlijk bed.
Grote badkamer.
Ik durf dat zo te schrijven omdat het allemaal zoveel goedkoper is dan in NL.
We betaalden 55 euro voor de nacht.
Oh en Sofie 5 euro.

We maakten een wandeling waar werkelijk de tranen van in mijn ogen sprongen.
Je moest een door een kleine grot en toen ik daar uit kwam gaf ik een gilletje van verbazing.
Een prachtige waterval, o zo mooi, zo sprookjesachtig.
Net of het niet echt was.

Waar ik wel last van had en ik moest aan filmpje denken die ik op TV zag, een Nederlands stel in Spanje op de markt die proberen iets te kopen, paprika's of zo maat ze spreken alleen maar Nederlands en komen er bijna niet uit met de verkopen, zegt die vrouw in de camera, het is zo lastig dat ze hier alleen maar buitenlands praten.
Haha.
Dat heb ik dus ook in Duitsland.
Ze spreken daar alleen maar buitenlands.
En alles staat in het buitenlands.
En ik begrijp het meestal niet en dat is voor iemand zoals ik heel erg lastig.
Ik wil altijd alles weten èn met iedereen een praatje maken.
Engels spreken ze daar niet veel.

We moeten echt een keer hier terugkomen zei de X en dat is voor mij een teken dat het een geslaagd weekend was.
Dan zou ik veel en veel meer willen lopen.
Tussendoor naar het dorp voor koffie en lunch en dan meteen weer de heuvels in.
Sofietje hield ons heel goed bij en is het helemaal met ons eens.

Maar wat heerlijk om weer thuis te zijn.
De tuin heeft zijn best gedaan in een paar dagen.
Iemand is zo lief geweest om onze vuilnisbak aan de weg te zetten en weer terug.
Hoe leuk zijn dit soort dingen toch.
Gewoon ergens bij horen.

Weer terug

Het aller- aller- allerleukste van vakantie is voor mij het thuiskomen.
Je mag er anders over denken natuurlijk maar ik weet het nu zeker.
Niks is zo goed, zo volmaakt, zo prettig, zo veilig als THUIS.
De bank, de TV, de badkamer, het bed, de tuin, de kleuren, de luxe, het gemak.
Alles is GOED.

Zelfs het water is heerlijk.
Het water daar smaakte naar Chloor, zo vies.
Jaha ik had water in flessen kunnen kopen maar er was daar GEEN winkel die iets verkocht wat er maar op leek.
Er was geen bakker, geen slager, geen supermarkt.
En ik drink alleen maar water.
De hele dag door.

Ach dames het was prachtig daar en heel veel bijzondere dingen meegemaakt.
Nou ja in mijn ogen dan he.
Sommige mensen reizen de wereld over om gigantische watervallen te zien en ik schiet al vol bij het zien van zo een kleintje midden in een o zo mooi bos.
Dus op mijn tips moet je echt niet af gaan hoor.
Nee joh ga lekker naar Australië of zo daar hebben ze pas watervallen.

Ik geloof dat ik hartstikke gesloopt bent.
Spierpijn en het is in mijn rug geschoten.
Geestelijk ook een soort wrakje.
Het klinkt vast niet veel belovend maar het was niet zo erg als het klinkt.
We hebben er zelfs een dag bijgeboekt.

Maar vanmorgen vertrokken we meteen naar het ontbijt.
Het gaat heel slecht met mijn lieve schoonpapa.
Ik had al aan mijn X gevraagd of hij terug wilde de afgelopen dagen maar dat wilde hij niet maar vanmorgen toch met spoed vertrokken.
En hij is meteen naar zijn vader gegaan waar hij nu nog is.
Schoonpapa is dement maar kon nog wel genieten van kleine dingen en wordt zo goed vermaakt en verzorgt in het zorgcentrum.
Opeen werd hij zien en had hij veel pijn maar het is niet duidelijk wat er is.
Hij is ook al 94 jaar.
Dus we zijn al een tijdje bezig met het besef dat het afgelopen kan zijn.
Het heeft best een stempel op onze dagen gedrukt want de hele dag kwamen er berichten binnen op de familie app en we wilden natuurlijk alles weten.
Schoonvader is een geweldige vader geweest voor zijn kinderen.
maar zijn kinderen zijn ook geweldig voor hem en dat mag gezegd worden.
Net als mijn vreselijke schoonzus die echt heel veel tijd bij hem door heeft gebracht.
Al jaren trouwens.

Morgen vertel ik hoe we het gehad hebben.
en of ik je aan zou raden om er heen te gaan.
Ik ga straks heerlijk, eindelijk weer TV kijken en heel veel zalig water uit de kraan drinken.
Ik heb al heel lang onder de douche gestaan.
Wat een feest/

la joie de vivre in de tuin

 Sofie is nu lekker kort en fris.

 Dieren weten wat je moet doen als het warm is.

 en natuurlijk is Kip altijd in mijn buurt.

Het ontbijtplekje

lekkere stofbad.

Dit is de tuin afgelopen week.

La joie de vivre.

Terwijl ieder bezig is met Koningsdag (denk ik) heb ik andere dingen aan mijn hoofd.

Duitsland maar vooral hoe overwin in de moeheid, de angst en de stress.

Laat ik zoals gewoonlijk de dag heel rustig beginnen en ik heb aan mijn X gevraagd of hij wat dingen wil overnemen.

Ik heb daar altijd moeite mee maar hij zegt bijna altijd meteen ja.

Nu ook.

Ja ik heb zin om mooie dingen te zien.

Te wandelen in totaal ander landschap.

Ik ben zo nieuwsgierig naar waar we terecht zullen komen en hoe ver de natuur daar al is.

Morgen vertrekken we.

Mijn X is aan het einde van zijn Latijn.

Tot overmaat van ramp weer iemand van zijn afdeling die een burn out heeft.

Dus goed voor ons beiden om even andere omgeving te zijn en veel te lopen en te zien.

Gisteren stuurde ik zomaar een appje naar vriendin of ze toevallig vrij was en een kwartier later zaten we ergens aan de koffie.

Zij had er net zo een behoefte aan als ik.

Drie uur zaten we daar.

Ik wilde eerder weg maar ze hield mij tegen.

Zij was er nog niet aan toe.

Buiten was het gaan stortregenen maar we hadden niets gemerkt.

Thuis gekomen bleek ik verschillende boodschappen vergeten te zijn en ik baal de wel maar ach...….

Vriendin vroeg mijn hulp met haar dochter.

Ik moest er even over nadenken en ik ga het doen.

Ik heb een goede band met haar kind.

Verleden week of was het langer geleden, ging ik kennis maken met een dame in het zorgcentrum.

Ze rookte of ik er bezwaar tegen had?

Toen ik daar aankwam stond bij de deur een grote zuurstoffles en ik hoefde alleen maar de slang te volgen die eindigde onder haar neus.

Daar zat een broodmagere dame, uitgeput op een bank.

70 jaar.

Ze had humor en was positief en ja het leek haar leuk om elkaar vaker te zien en naar buiten te gaan.

Ik dacht in het begin oh nee dit is niet wat ik wil.

Ik wil gewoon een oude mevrouw met verhalen over vroeger, met een klok in haar huis die tikt zoals die bij oma.

Met een tafel met een tapijt erop en dezelfde geur in huis als bij mijn grootouders.

Thee drinken met een wit uitgeslagen chocolaatje of een zacht koekje.

Die sfeer, zie je het voor je?

Niet een huis met ramen wagenwijd open om de geur van het roken te proberen te maskeren.

Niet iemand die amper kan praten omdat ze geen adem heeft.

De artsen hadden al niet verwacht dat ze de maand maart door zou komen.

maar zoals ik al zei, ze is aardig, vrolijk en humoristisch.

EN positief.

Mijn moeder is 96 geworden en mijn grootouders ook over de negentig.

Tja dan ben je positief. 

En ik heb al een mevrouw, samen met Sofie, voor de omasfeer.

Ik wilde gisteravond naar de Yoga want wat heb ik het nodig maar ik was te uitgeput.

Zo jammer.

De vriendin waar ik gisteren mee was mag binnenkort zelf les gaan geven maar ik weet niet of ze het gaat doen.

Ze doet zo lang ik haar ken allerlei studies met veel plezier maar doet er verder niet zoveel mee.

Ze heeft wel een baan.

O stond vriendin met de prachtige tuin voor de deur of ik mee ging wandelen en daarna koffiedrinken bij haar.

Ik moest nee zeggen natuurlijk.

Is niet erg.

Vriendin en haar maar zijn beiden 73 jaar en zo fit als maar kan.

Ze maken grote reizen, doen veel vrijwilligerswerk en zijn altijd bezig.

Ik word daar altijd letterlijk met open armen ontvangen.

Ze wonen 400 meter verderop.

Wat is zo een blog toch heerlijk.

Gewoon kunnen schrijven wat ik wil.

Het lucht op, geeft inzicht, helpt mij met beslissingen nemen en pept mij op.

Ik blijf me wel afvragen waarom ik het leven toch zo zwaar vind.

Heb het verleden echt wel losgelaten al blijft er altijd wel dingen natuurlijk.

Ik heb geen spijt dat ik geen kinderen heb.

Ik ben lichamelijk gezond.

Ik heb vriendinnen, veel interesses en hobby's.

Geen financiele problemen.

En zoals ik vaker zeg; ik heb de man die ik wil, woon in een huis waar ik o zo graag ben en heb het mooiste hondje van de wereld.

Ik vroeg het gisteren aan mijn vriendin;

Waarom voel ik me toch zo rot?

Tja daar wist zij ook geen antwoord op.

Ik weet dat er zomaar weer goede periodes kunnen komen al duurt het nu best wel lang.

Ik ben zeker niet depressief.

Goed ik ga nu alles inpakken en afmaken zodat ik dat los kan laten.

Mr. X is vanmiddag vrij.

Daar in Duitsland zal het goed gaan.

Mijn hoofd wordt dan rustiger en er komen nieuwe ideeen op.

Dat is altijd fijn.

Ik "spreek" jullie volgende week weer.

Dooooeeeeeiiiiiii

de put en de krokodil

In de put?

Toen ik januari 4 jaar geleden deze put zag dacht ik meteen o die gaat er als eerste uit.

Als kind al was ik bang voor putten.

Maar de pit is er nog en ik geniet er van.

We vangen er water op voor de tuin en ik vind hem ook decoratief.

Vandaag moeten we beslissen of we wel of niet een paar dagen naar Duitsland gaan.

De weervoorspellingen, daar gaat het om, veranderen om de paar uur.

Tot vanavond 12 uur hebben we de tijd.

Ik had een beetje gehoopt dat het heel slecht weer zou worden want eigenlijk ben ik zo moe en daarbij angstig.

Slecht weer zou er voor zorgen dat ik niet hoefde te beslissen.

Trouwens ik hoef er bij de X niet mee aan te komen dat ik me niet goed voel.

Mijn klachten zijn veel te vaag om daarvoor te annuleren.

We gaan zaterdag.

In een prachtig omgeving en zo een mooi stadje.

Bad Bertrich .

Appartement geboekt en natuurlijk gaat Sofietje mee.

In deze straat zitten we.

Wat een pech he?

Ach ik zou zo graag gewoon blij willen zijn en niet steeds die angst en moeheid voelen.

Ik heb werkelijk zoveel om gelukkig te zijn.

maar in mijn hoofd werkt het heel anders.

Ik schaam me ook regelmatig voor mijn gevoel.

Ik heb zoveel meer dan sommige mensen.

Ik hoef maar achterom te kijken, zie ik niet alleen mijn prachtige kale Sofietje liggen maar ook onze tuin met al de beloftes van de natuur erin.

Waar ik best trots op ben is dat al onze zitjes al zeker meer dan 10 jaar oud zijn.

We hoeven niet steeds andere spullen.

Volgens mij moet dat ook heel veel rust geven dat niet steeds hoeven kopen.

Oh en ik ben heel benieuwd of onze vriend vandaag een olijfboom voor ons gaat kopen.

Ik zit mij er helemaal op te verheugen.

Het is doodstil hier op het gekoer van mijn duifjes na en wat andere vogels.

Het is schoolvakantie maar geen kind te horen.

Die zijn naar de opvang.

Ik heb wat leuke plannen voor de komende maand.

Niets spectaculairs.

Een film die ik dolgraag wil zien, een markt, een lunch.

Dat soort dingen.

Liever dan een nieuwe tuinset kopen.

Ik ga binnenkort me ook aanmelden bij een slaapkliniek in de hoop dat zij iets kunnen doen.

Voor vandaag staat er schoonmaak en opruimen op het programma.

En de koffer pakken.

Want we gaan lekker genieten van het land, alles wat we zien en van elkaar.

Duitsland we komen er aan.

Kennen jullie het mopje?

Mijn neefje vertelde het toen hij 6 jaar was.

Er zit een vis een vogel en een krokodil op een bankje.

Waar gaan jullie heen op vakantie.

Nou zegt de vis, mijn vader en moeder zwemmen, mijn zusjes zwemmen dus het zal wel een zwemvakantie worden.

De vogel zegt; ik vlieg opa en om vliegen mijn hele familie vliegt dus het zal wel een vliegvakantie worden.

Nou zegt de krokodil; ik heb een grote bek, mijn vader en moeder hebben een grote bek net als mijn broertjes, dus het zal wel Duitsland worden.

Hahaha.

En ik heb 2 Duitse vriendinnen he maar die hebben helemaal geen grote bek zeker de ene niet.

en die ene houdt helemaal niet van dit soort grappen.

Duitsers maken geen grappen.

Kijken of ik zo meteen nog lach als ik de vloer ga dweilen.

dinsdag

foto's van verleden jaar.

Daar op het bankje ontbeten we de afgelopen dagen.

Iedere maaltijd hebben we in de tuin genuttigd.

Net als onze koffie.

Ik kijk mij suf naar alles wat er uit de grond komt en alle insecten die onze tuin uitzochten.

De vogels.

Kauwen, merel echtpaar, wat mussen, echtpaar Turkse tortels en een koolmees die een bad kwam nemen.

En natuurlijk Kip Mathilde die het supergezellig vindt dat menselijke gezelschap.

Ga eens zitten op een bankje en verwonder je over alles wat er allemaal gebeurt.

Oh mam denk ik dan, wat irritant dat ik zo op je lijk.

maar ik ben er juist dankbaar voor.

Je zo kunnen vermaken met "niets" is toch best wel een gave waar ik blij mee ben.

Van de insecten die ik ontdek plak ik dan een (AH) plaatje in mijn dagboek.

En ik was zo "grappig"om een tattoo (plakplaatje) van een grote mier op mijn voet te doen en nu schrik ik me iedere keer rot .

Met vriendinnen zijn we de plaatjes aan het ruilen en elkaar aan het helpen en dat is grappig.

Ik heb ze op een steen geplakt die ik nog moet lakken, op mijn voet dus, in de dagboek en op het raam.

Haha boeiend leven.

Gisteren ritje gemaakt met onze buurvrienden met het plan om ergens op een leuke plek te gaan lunchen.

Zij kan niet meer fietsen of lopen, dat laatste alleen hele kleine stukjes, dus de rolstoel ging mee.

Wat is dat vreemd om haar voort te moeten duwen maar ook wel minder confronterend dan ik dacht.

Het gaat goed met haar omdat de kanker zich al een tijdje koest houdt.

We hadden wat tijd in te halen omdat ik door de griep niet bereikbaar was maar de tijd in goed ingehaald en weten alles weer van elkaar.

We hebben veel tijd met elkaar doorgebracht .

We kwamen uit in Katwijk aan zee op een leuk terras aan het strand.

Ja erg druk maar we kregen een goede plek te pakken zo tussen alle olijfbomen.

Besloten de X en ik dat we toch dan eindelijk zo een boom gaan kopen voor in de voortuin.

Een vriend van ons kan er goedkoper aan komen en als het goed is komt het deze week.

We willen al jaren een olijfboom.

Voor de Zuid-Franse sfeer.

We kochten al laatst een vijgenboom voor voor.

Achter hebben we al vanaf het begin een. ( 4 jaar geleden)

Gekregen van een vriend en de boom is al 2 meter gegroeid, we kunnen er al vijgen van eten.

De griep had me goed te pakken en ik voel me nog steeds niet top.

Ja sorry hoor maar ik ga niet alleen maar leuke dingen vertellen ;-)

Hoewel ik wel toe moet geven dat schrijven over de afgelopen dagen me wel vervuld met blijdschap.

Als ik zie hoe gek mijn X en hetmeisjemetderodeharen op elkaar zijn.

Hoe zij kijkt als ik iets vertel en dan er meer over wil weten.

Weet je dat jij en de X de enigen zijn die zo naar mij luisteren? zei ik tegen haar.

Ik ga met best wat mensen om maar zoals zij is het toch zo anders.

Zo kwam er een vriendin insectenplaatjes brengen ;-) bleef lekker zitten in de tuin en moest ik anderhalfuur luisteren naar haar.

Kreeg wel net een berichtje dat ze me zo vertrouwd en dat ik o zo goed kan luisteren maar ik was het wel superzat want werkelijk we hebben het geen 3 tellen over iets wat met mij te maken heeft gehad.

Enfin zo een app is dan wel weer leuk.

Het valt in ieder geval iemand op dat ik ben zoals ik ben.

en dan in positieve zin.

De koffie smaakt mij weer.

Ik breng straks ons Wurmpje naar de trimsalon en kan niet wachten om haar lekker fris en kaal terug te krijgen.

Ik moet wat boodschappen doen en dingen regelen en daar heb ik zin in na wel heel veel thuisgezeten te hebben door  jeweetwel die vreselijke mannengriep.

Veel plezier deze week,

Ik heb NOOIT griep (2)

Ik heb NOOIT griep.
Nou ik heb het geweten.
Ben al 2 weken bezig geloof ik.
Ik werd iedere dag steeds moeier totdat ik echt amper op de benen kon staan.
Ik raakte in paniek.
Zooooo moe kon ik me echt niet herinneren.
Gisteren naar de dokter, bloedonderzoek en in de middag uitslag.
Virusinfectie.
Griep dus.
Moest van de dokter meer doen.
Beetje wandelen enz.
Ik wilde alleen maar liggen en niet bewegen.
Kreeg er nog even knallende koppijn bij maar vanmorgen gaat het opeens beter.

Dames gewoon griep he, maar ja in mijn hoofd weer een heel drama en alles komt 5 keer zo hard binnen.
Dus einde van de wereld was nabij zal ik maar zeggen, al overdrijf ik nu wel heel erg.

Vanmorgen voor het eerst weer eens blijdschap gevoeld.
Lief had het ontbijt in de tuin geserveerd.
Dat betekent Kip aan de voeten die van die lieve geluidjes maakt en Sofietje om ons heen.
Voor het eerst weer koffie, en wat is de tuin toch mooi aan het worden.
Caviaatjes en konijn die geduldig zaten te wachten op iets lekkers.
De clematis vol bloemen die ieder moment open kunnen springen, ik verwacht vandaag.
Maar vooral weer eens van positieve gevoelens in mijn lijf en hoofd.
Wat voelde ik me rot en angstig.
En jaja er zijn zat ergere dingen, dat weet ik ook wel.
Zat gisteren bij mijn meisjemetderodeharen  dan weet je alweer genoeg over ziek zijn en verdriet.
Gelukkig kan ik bij haar lekker mezelf zijn en zij bij mij.

Gisteravond stond er een vriendin voor de deur met een grote bos bloemen.
Omdat ik meer moest doen van de dokter trok ik haar naar binnen.
Ik luister altijd goed naar onze hele knappe dokter.

De boot van mr. X gaat vandaag het water in.
Dat is ieder jaar een feestje voor hem.
Hij is zo dol op dat varen.
En op mooi weer.
Hij was gisteren al vrij en ik zag hem gewoon veranderen door het weer en de boot.
en het vrij zijn.
Vier dagen lang.

We hebben onze afspraken af moeten zeggen door dat ik ziek ben.
Dat geeft ook weer zo een beroerd gevoel.
Ik ben dan zo bang om mensen kwijt te raken.
Dan zijn het geen echte vrienden zou je kunnen zeggen maar wat zijn echte vrienden?
Ik zou het toch echt niet weten hoor.

Goed ik ga wachten totdat de bloemen op de schutting open gaan.
Ga proberen me NIET rot te voelen door de afgezegde afspraken, heeft totaal geen nut en die anderen zitten nu echt niet binnen depressief op de bank omdat het niet doorgaat.
en als het wel zo is, dan is het nog niet mijn schuld.

Oh, ik ben 4 kilo afgevallen en ben beeldschoon.
Nu nog aan mijn karakter werken.


fijne weekend dames.
Ga niet zitten piekeren over wat dan ook, geloof mij, ik doe het en het heeft totaal geen zin.

in de rouw?

Nog niet eens een jaar gelden zaten we hier in het zonnetje te genieten in de tuin aan de achterkant van Haar.

Omdat ik een "nagenieter" ben kan ik zo de sfeer van die dag weer oproepen.

De details, de geuren, de warmte van de zon.

Toen ik gisteren het hoorde en foto's zag merkte ik hoe Frans ik nog ben.

Je kan het meisje wel uit het land halen maar het land dus schijnbaar niet uit het meisje.

En mocht je het nog niet weten; mijn grootmoeder woonde in Parijs.

Ik wil  niet zoveel  kwijt over mijn gevoel maar ik ben in de rouw.

Ik voel me verbonden met hen.

______________

Dreamschool; ik schreef er al eerder over.

Ik vind het een fantastisch programma.

Over jongelui die niets anders doen dan zuipen, blowen, op bed liggen en de hele wereld de schuld geven  van wat het overkomt.

Er wordt over hun achtergrond verteld en ze komen zelf ook veel aan het woord.

In dat programma worden ze geholpen om de boel op de rails te krijgen.

Eerlijk is eerlijk ze hebben allemaal hun ding meegemaakt maar ik vind zelf altijd dat we allemaal een reden hebben om verslaafd, agressief, depressief, negatief, gewelddadig enz, te worden.

Denk maar goed na en je vindt vast wel iets ;-)

Ik geniet van de kinderen die overal enthousiast aan meedoen en de kansen pakken die ze aangereikt krijgen.

Irriteer me aan degenen die maar afwachten tot het grote wonder gaat gebeuren en al wekenlang roepen dat ze NIET geholpen worden en dat NIEMAND naar ze luistert.

Ze doen nergens aan mee en zodra ze tegengesproken worden lopen ze weg.

Stuk voor stuk zitten ze in het begin "op slot"

Met een masker op.

Masker van onverschilligheid, grote bek, agressie, make-up.

Hoeveel masker zijn er wel niet?

Er zin een jongen bij, daar ga je van houden, dat kan niet anders maar hoe kan dit

Er zijn al 4 broers van hem doodgeschoten en gisteren was hij weer naar een begrafenis van een broer.

De vijfde?

Er zijn zoveel herkenbare dingen voor mij.

Hoe oud was ik toen ik dat masker opdeed en eigenlijk nooit meer helemaal afgedaan heb?

Ik weet niet eens meer hoe dat moet,  leven zonder dat dikke masker.

En ik kan wel tegen anderen zeggen dat ik heel gevoelig ben maar dat is niet wat zij zien schijnbaar.

_____________________

Volgende week gaan we er een paar dagen tussenuit.

Appartementje gehuurd in dit huis.

Kon erger toch?

In een prachtig plaatsje met mooie huizen en veel natuur.

Duitsland.

Mijn X is aan het einde van zijn Latijn.

Het zal ons goed doen.

Natuurlijk gaat ons Wurmpje mee.

Zonder Wurmpje ga ik niet.

Alleen als het slecht weer is gaan we niet.

Jeetje de griep heeft er wel goed ingehakt hoor.

Ik heb nog steeds geen honger en dat is voor mij echt een wonder.

En extreem MOE ben ik vandaag.

maar ja ik ben dan ook in de rouw.

Nooit gedacht dat zoiets zoveel gevoelens zou kunnen oproepen.

Fijne dag dames.

Geniet van de zon en alles wat opkomt.

je eigen hulpboek 2

Wie kent het niet, La Boheme.

Ik kan het zelden droog houden.

Er komt zoveel boven bij het horen van dit lied.

Mijn hele jeugd.

Mijn hele leven.

Ook bij deze uitvoering.

Geen tekst voor een kind maar mij gaat het erom wat het met mij doet en maakt het mij niets uit wie of wat t zingt.





Hulpboeken;

ik geloof in hulpboeken.

Niet blindelings en ik heb er ook niet vele gelezen.

Je moet gewoon eruit halen wat bij jou past en dat in je eigen hulpboek schrijven.

Dan werkt het perfect.

In "mijn" boek staat het volgende.



Ik geef niet aan ieder die het vraagt mijn telefoonnummer.

Ik wil NIET te pas en te onpas gebeld worden door wie dan ook.

Zit je te lunchen met vriendinnen, belt de huisarts op met uitslag van je uitstrijkje of bloedonderzoek.

Zij hebben net als de tandarts, ziekenhuis enz, mijn huisnummer.

Ik neem zelden mijn telefoon mee als ik de deur uit ga.

Ik kan dan toch geen apps of wat dan ook ontvangen.

Ga ik verder weg en mijn X gaat niet mee dan gaat ie wel mee.

en s avonds.

Ik zie steeds hoe mijn gezelschap steeds op hun telefoon zitten te kijken.

WAAROM?

Ben jij zo belangrijk? en ik niet vermakelijk genoeg?

Dus goede tip van mij voor mensen zoals ik; doe zo weinig mogelijk met je telefoon.



TV; ik kijk zo min mogelijk TV.

Zou vaker willen kijken maar er is weinig wat mij nog plezier kan geven.

Sowieso kijk ik zo min mogelijk iets met reclame erin want het geeft veel stress.

Als ik TV kijk KIJK ik alleen TV.

Dus geen telefoon boek of weet ik veel .

De arme lieverd heeft nog steeds niet door dat TV kijken ook iets doen is en durft gewoon te vragen of ik weet of we nog keukendoek of weet ik veel wat in huis hebben.



Verjaardagen; als ik GEEN zin heb ga ik niet.

Of ik moet mijn X er een plezier mee doen maar dat is bij hem ook steeds minder.



Vriendschappen enz.; in 2018 heb ik dus mensen van mijn "lijst" afgehaald.

Sommigen omdat ik gek van ze werd, nou ja dreigde ik gek van de worden en anderen om dat ze niets toevoegden.

Die 2e groep hartstikke aardig maar ik kan niet met alle aardige mensen omgaan.

Laatst belande ik per ongeluk bij een uit de eerste groep en mijn hemel ik was er dagen van slag van.

Ik KAN gewoon NIET meer.

Dat geratel aan een stuk door over verhalen die ik al 20 keer gehoord heb.

Ik dacht nog, ik spring uit de rijdende auto.

Ben dan misschien wel dood, maar wel verlost.

Ik krijg die vrouw niet meer uit mijn hoofd.

En dat alles omdat ik gewoon niet durf te zeggen; HOU TOCH EENS JE BEK> IK LUISTER AL 20 JAAR NAAR JOU EN IK KAN NIET MEER>

Dit gaat mij trouwens nooit meer gebeuren.



Voedsel; ik MOET gezond eten.

Dat is soms balen.

Vooral dat GEEN suiker.

Daar op die SS Rotterdam kon je toch lekkere taart enz. eten.

Ik moest me inhouden om niet aan de vitrines te likken.

Haha.

Doordat ik griep had heb ik amper gegeten en al helemaal geen muesli, noten of zaden en dat vindt mijn buik niet leuk.



Geen zin om verder te schrijven.



Ik voel me stukken beter maar nog steeds voelbaar dat ik ziek ben geweest.

Na 2 echt NIET leuke weken ga ik er weer voor.





fijne week

welkom aan boord.

 Ik ga niet bescheiden de deur binnenvallen.
Ik kan gewoon goed organiseren.
Altijd al goed kunnen doen.
Ik regelde deze dag dus en het was een succes.
Zeer tevreden en blije gezichten.
Daar hou ik van.

De mannengriep was overgeslagen in een goede verkoudheid.
Ook de mannelijke variant natuurlijk.
Zal je altijd zien.
Maar op de dag zelf ging het goed.
We haalden mijn vrienden op die hier 400 meter vandaan wonen en waren precies om 10 uur op de juiste plek.
Fofo's zijn van het net.
Op de tweede foto zie je waar we koffiedronken met zijn tienen.
Even bijkletsen.
Daarna gingen de mannen naar beneden voor hun rondleiding stoom en chroom en wij gingen omhoog naar de zalen, theater, hutten, stuurhut, de dekken.
Overal stonden mensen in uniform klaar om ons alles te vertellen wat we wilden weten.
Ze waren vriendelijk, trots, geduldig en vol passie.
De sfeer was zo leuk.
We lunchten uitgebreid en lang aan een grote tafel waar daar ook weer iedereen zo vriendelijk was.

Daarna met de Spido een rondvaart door de haven.
Door het gezelschap heb ik mij niet verveelt maar ik vodn het niet echt schokken.
De boot is wel mooi.
Het was rond 17 uur en er werd besproken wat we nu nog wilde doen?
Voor mij was duidelijk; ik MOEST naar huis.
De anderen gingen voor wandelen, naar de foodhallen en met elkaar eten.
GEEN foto's sturen zei ik nog van hoe gezellig het is.
Tuurlijk kreeg ik allemaal foto's van lachende mensen en lekker eten ;-)

Het was een superdaggie.
Echt aan te raden dat schip.
De SS Rotterdam.
Ik ben blij dat ik er toch bij heb kunnen zijn.

VANDAAG hoop ik op doodse stilte.
Mijn Lief vertrok vanmorgen voor een monsterrit op de brommer van 120 km.
Wat verheugde hij zich erop.

Ik verheug mij op deze dag.
Ga de was eens wegwerken en een schema maken voor komende week.
Het is nogal een chaos in het hoofd en door alles op te schrijven wat ik moet en wil komt het tot rust.

En nagenieten.
Ik ben een nagenieter.
en nieuwe plannen maken.

fijne zonder.

fijn weekend

Wat kan zo een griep je toch onderuithalen zeg.
Alles is gewoon TE moe om te functioneren.
Koffie heb ik al dagen niet gehad en hoef dat ook helemaal niet.
Ben bijna 4 kilo kwijt vanaf dinsdag en dat is dan het goede nieuws.

Ik probeer nog ergens de lol in te zien maar dat valt zeker niet mee.
Misschien dat het straks wat beter gaat.
Zou zo maar  kunnen.
Of niet.

Heb wel met behulp van pilletje goed geslapen.
Ik heb ook de mazzel dat ik NIETS hoef.
Geen werk, geen kinderen, het huishouden wacht echt wel, koken doet de man.
Zou leuk zijn als ik het vandaag weer eens kon doen.

We hebben morgen een leuke afspraak maar ik weet nog steeds niet of ik het wel of niet moet doen.
Ga niets tegen mijn zin in doen maar ik wil er gewoon bij zijn.
Ik geloof ook dat de dagen dat ik mezelf zielig mag vinden weer voorbij zijn.
Ik mag dat gewoon van mezelf en waarom ook niet?
Niemand heef er last van.
Nou ja jullie een beetje.

Vanmiddag dus maar eens een goede wandeling maken met Sofietje.
en wat huishouden doen.
Er gebeurde ook wel iets leuks hoor maar dat vertel ik een andere keer.
Ik zit nu in mijn; ikbenzielig modem of is het modus en wil daar nog heel even in blijven zitten.
Nog een klein uurtje of zo.

Alvast heel fijn weekend.
Geniet van het weer, de natuur en elkaar.

Ik krijg NOOIT de griep

Zo ongeveer voel ik me.
En ik bof nog want IK krijg NOOIT griep.
Het is zeker 8 jaar gelden.
Nee, dat het schatje in de nacht in mijn gezicht hoestte , waarom heeft zijn moeder hem niet geleerd dat je de hand voor de mond moet doen en dat hij veel zijn handen moet wassen. dacht ik kan mij niets gebeuren.
De zondag was zo leuk en de maandag ook maar maandagavond ging het stukken minder.
Blijkt het ook nog een de mannengriep te zijn.
Dat vermoedde ik al snel hoor want ik kan echt heel weinig hebben.
Ik piep niet, wil niemand zien en voel mezelf zo een beetje de zieligste persoon op aarde.
Maar....dat alles in stilte/
We hebbende laatste weken heel veel nare berichten gekregen van mensen die ernstig ziek zijn en dan vraag ik me af hoe zij dat kunnen dragen.
Ik geloof nooit dat ik het zou kunnen.
Enfin laten we het bij mij houden.

Hoewel de X het erg druk heeft, zelf nog ziek was kwam hij toch tussen de middag thuis voor het Wurmpje en voor mij.
Ongelofelijk.
Ik schiet gewoon vol terwijl ik dit intik.
Zomaar opeens want ik heb hem wel al 10 keer gezegd dat ik zo blij was met hem.
Gewoon iemand die voor mij zorgt.
Doet ie al 16 jaar hoor maar het went gewoon niet en gelukkig maar.
Ik ben het nog steeds niet gewend.
Het is ongelofelijk bijzonder.
Wurmpje en ik zijn echt 2 prinsessen hoor.
Sofie( wurmpje dus zo wordt ze liefkozend genoemd door de baas, al het ik trouwens het idée dat zij de baas is) lag natuurlijk de hele dag tegen mij aan.
Wat zijn we ziek he? zei ik dan tegen haar.
Het gaat nu beter maar ben slap als een vaatdoek en heb depressieve gevoelens.
Ken je dat alles wat je leest of ziet negatief is?
Dat de wereld helemaal verrot is.
Gelukkig kon ik amper lezen of TV kijken maar ik had natuurlijk nog wel wat dingen in mijn hoofd liggen waar ik verdrietig over kon/kan zijn.
Ik ben absoluut geen lastige zieke.
Ik vraag nergens om
en ik lijd in stilte.

Heb ik al gezegd dat t beter gaat? volgens mij wel al voelt het niet zo.
Ik zie er tegenop om weer in bed te gaan liggen.
Maar goed morgen weer een dag en dan gaat het vast wel weer beter.

je eigen zelfhulpboek maken (deel 1)

Het regende keihard en de kauwtjes vonden hun plek onder het afdak van mijn beestjes.

Later scheen de zon en genoten mijn duiven koppeltje

Van mijn moeder leerde ik gewoon te kijken en te genieten.

Er gebeurt van alles in de tuin.

Door te kijken leer je over planten, insecten, vogels.

Vandaag is haar geboortedag.

De magnolia, speciaal voor haar geplant paar jaar geleden bloeide dit jaar te vroeg en is niet meer zo mooi als op de foto van verleden week maar bloeit nog steeds.

Vanaf morgen mag hij zijn bloemen laten vallen.

Dit is de toen nog hoogzwangere kat van de buren 10 dagen geleden.
Door haar de observeren, ze bleef maar strak naar 1 kant kijken wist ik al hoe laat t was; of een rat of muizen.
Ja hoor kat had gelijk.


Zelfhulpboek.
Je word er mee doodgegooid als je niet oppast.
In zeven stappen je leven veranderen.
Wie wil dat niet.
Zeven stapjes maar.
Ha.
Het zijn wel hele grote en moeilijke stappen.
Dat staat dan weer  niet op de kaft.
Jaren geleden deed ik mee aan zo een groep.
De cursus was gratis, je moest alleen het boek kopen, hoefde niet eens bij haar en koste 20 euro.
Het was iedere 2 weken bij haar thuis en dan moest je weer een paar hoofdstukken gelezen hebben.
Het was bijzonder, gezellig en leerzaam.
Kleine groep.

Ik denk dat je uit elk boek zinnige dingen kan halen en ieder weer iets anders.
Het moet bij je passen.
De ene zal heel goed doen door een carriere op te bouwen de ander door juist minder te gaan werken of totaal andere baan kiezen.
Sommigen moeten hele andere stappen maken.
Mijn therapeut zei mij ooit dat de 3 mensen waar ik het meest mee omging, partner, broer en ex-schoonzus vergif voor mij waren en dat ik daarmee moest stoppen.
Kijk over grote stappen gesproken.
Verlaat maar eens de 3 belangrijkste personen in je leven.
Tuurlijk wilde ik er niet aan.
GROTE ONZIN vond ik het.
Want ja als ik vond dat hij gelijk had moest ik er ook iets mee.
Maar ik wist natuurlijk dat hij gelijk had.
Dit soort dingen staan ook in de hulpboeken maar wie wil er nou uit zijn veilige wereld stappen ook al is hij/zij niet gelukkig?

Je eigen zelfhulpboek "schijven".
Dat is mijn advies.
Ik weet zelf best wel wat goed voor mij is.
Ik schrijf mijn wensen en doelen steeds op.
Wat wil ik veranderen.
Wat MOET ik veranderen.
Vannacht lag ik er wakker van.
Ik had gisteren weer veel te weinig gelopen en veel te veel gegeten.
Ik geef toe, allemaal redelijk gezond maar veel te veel.
Het was allemaal muesli met noten, zaden en banaan, banaanbrood en rijstwafels met kaas en in de avond veel verse groenten en rijst (en satésaus, te veel)
Pure verveling en ontevredenheid.

Hadden een discussie bij het ontbij.
MOEST een stappenteller om van mr. X
haha. Nee moet niet maar hij raadt  het mij aan
En ik heb er zo de pest in he als hij gelijk heeft.
Nu heb ik al jaren zo een ding, nog nieuw in het papier.
Het stimuleert zegt hij.


We gaan zo een uur lopen.
Dat staat in MIJN zelfhulpboek.
Morgen naar Yoga.
Afspraak maken met vriendin om van de week nog 1 uur of meer te lopen.
Ik baal zo van mezelf en stap 1 is mijn gedrag dan te veranderen.

Ik moet nu abrupt stoppen want ik heb over 5 minuten een afspraak met mijn X en Sofie en ik moet me nog omkleden en opmaken en mijn stappenteller omdoen.

Welk gedrag zou jij aan jezelf willen veranderen?

ik wil egoistisch worden

Gemeen.
Verleden week vertelde meisjemetderodeharen dat een buurman  die we niet leuk vinden een gebroken arm had omdat hij aangereden was door een auto.
Vraag me niet waarom maar we kregen tegelijkertijd de slappe lach.
Terwijl we ons echt wel schuldig voelden hoor.
Paar dagen later vertelde ze hier dat haar man ziek was, verkouden, en dat ze van hem de dokter moest bellen, ze deed hem na en weer lagen we dubbel.
Mr. X kwam binnen en werd kwaad op ons.
Gisteravond kreeg ik alleen de slappe lach, in bed nog wel.
Nu is mr. X ziek, tja ook verkouden en echt wel beroerd hoor want hij is geen aansteller, en trouwens de man van vriendin ook niet, wij zijn gewoon loeders, maar X ging zo tekeer met hoesten en andere geluiden dat ik vreselijk moest lachen dus.
Ben maar Sofie gaan halen en in de andere kamer gaan liggen.
Haar man had trouwens longontsteking.
Ja sorry voor t lachen, ik schaam me rot.
Ik ga maar niet vertellen van mijn X aan haar want ben bang dat we weer dubbel liggen.
En dat terwijl ik echt een drama queen ben als ik zelf iets lichamelijks mankeer.
Mijn X ziet er beroerd uit en blijft nooit zomaar in bed liggen.
Nu dus wel.
Ik geloof nooit dat het de mannengriep is.

Schreef ik gisteren over een rat kreeg ik 10 reacties.
Ben benieuwd hoeveel ik er krijg nu ik over de X schrijf.
Dinsdag komt Ernst een klem zetten.

Gisterenmiddag gingen Sofie en ik op bezoek in het Zorgcentrum.
We gingen onverwacht maar wat waren we welkom bij mevrouw V.
Ik zat daar met haar aan de eettafel en voelde steeds een glimlach op mijn gezicht.
We leken we 2 vriendinnen en vertelden elkaar van alles.
Bijna 98 jaar is de dame en wat een positiviteit .
100 % verschil met de andere dame.
Trouwens die andere dame vond het wel gezellig dat ik langskwam en vond het jammer dat ik niet meer wilde.
Lekker voor mijn schuldgevoel dus...…
maar ik kan het gewoon niet.
Zat gisteren aan tafel nog met glimlach te vertellen aan de heer des huizes hoe ons bezoek was verlopen.
Die andere mevrouw kan er echt niets aan doen die is gewoon zwaar depressief .
Ik heb een vriendin die dit echt wel aan zou kunnen maar ik kan en wil het niet meer.
Ze zijn op zoek naar een andere mevrouw voor mij.
De dame van gisteren heb ik zelf opgeduikeld in de wandelgangen van het zorgcentrum.

Verder ben ik de laatste tijd hard aan het werk gegaan met mijn schuldgevoelens en andere dingen die mij het leven zuurder maken dan het is.
WAAROM zou ik niet heel makkelijk afspraken afzeggen of uitnodigingen afslaan als anderen dat zo makkelijk met mij doen?
Ik zou vandaag naar een verjaardag gaan maar had geen zin.
Gewoon appje gestuurd dat ik geen energie heb en de weinige die ik heb voor vanavond bewaar omdat ik naar theater ga.
Zo, dat ging makkelijk.
En niks geen smoes.
Iemand met een hernia kan ook zomaar afzeggen vanwege teveel pijn dus ik heb net zoveel rechten.
Ik probeer me ook NIET meer druk te maken om wat anderen doen of zeggen.
Ze doen maar.
Klein voorbeeld; volgende week gaan we met de groep van Valkenburg naar Rotterdam. 10 man.
We gaan o.a. een rondleiding doen.
Nu is een stel verleden week al geweest en hebben dat al gedaan.
Wat??? dacht ik in de eerste instantie, dat is toch niet leuk, we hebben toch een afspraak???
Nee, joh maak je niet druk, zorg gewoon dat je het zelf leuk heb.
Raar vind ik het wel maar dat kan ik haar niet aan haar verstand peuteren.
Een stel rijdt met ons mee.
Ik ben altijd heel erg van het overleggen maar waarom?
Ik ga vandaag zeggen dat wij ze om die tijd ophalen, ik haat het om te laat te zijn en reken altijd in dat er file of geen parkeerplaats is en dat we teruggaan als WIJ het zat zijn.
We hebben een programma tot 15.30 en daarna zouden we wel zien maar X vindt de dag dan lang genoeg geweest en heeft geen zin om nog eens te gaan eten in de stad.
We drinken al koffie en lunchen met elkaar.
Ik ga echt een BITCH worden, dat wil je niet weten.
Of bitch? Welnee ik ga gewoon doen wat anderen al die jaren gedaan hebben en nog steeds doen.
Tja als je een afspraak af zegt omdat je zoon van over de 40 griep heeft en hij bij jou komt uitzieken vind ik dat ik best ook dingen af mag zeggen.
Volgens mij ga ik superveel van mijn nieuwe ik houden.
Haha.

Het valt mij op dat mijn man opeens ook zomaar afspraken gaat afzeggen.
Nou ja niet zomaar maar omdat hij te moe is of liever iets anders wil doen.
Deed hij voorheen nooit.
Egoistisch worden, dat is de trend.
Dan ben je pas hip.
Zo probeert hij eind van de maand vrij te krijgen en als het lukt is de kans groot dat we naar de Moezel gaan als het goed weer is.
We hebben dat weekend wel een feest van vrienden, iets wat we nooit afzeggen want ja, hele goede vrienden, maar ach waarom ook niet???
De kunst is vooral om geen schuldgevoelens te hebben.
Ik ga heel groot; fuck everybody  op mijn arm laten tattooeren
Nou ja een heel klein lieveheersbeestje op ware grote lijkt mij toch ook wel heel mooi.



fijn weekend

Ernst, leuke naam

Deze heb ik een paar jaar geleden geplant op de verjaardag van mijn moeder.
Verleden jaar bloeide hij precies op haar verjaardag 7 april.
Dit jaar is hij een paar weken vroeger en hoop ik dat hij zondag nog mooi is.
Een juweeltje in onze tuin noemt mr. X het.

Wat lief die reacties op mijn stuk van gisteravond.
Ik ben zo blij dat ik mijn blog en jullie heb.
Het is zeker  niet minder waard dan vriendinnen.
Het heeft mij zo vaak en al zoveel jaren zo geholpen.
Dank jullie wel. Uit het diepste van mijn hart.
Lot; even antwoord op je vraag.
Het gaat erom dat ik de deur uit ga en naar iemand kan luisteren en praten.
Het hoeft niet eens te gaan over hoe ik me voel maar het is mij gewoon uit die opgesloten houding te halen.
Ik doe het iedere keer zelf hoor want als ik te weinig afspraken heb gebeurt het.
Het punt is dat ik het fijn vind om alleen te zijn maar het is dus niet goed.
Ik moet daar evenwicht in hebben/maken.


We hebben weer een rat in de tuin.
SHIT!
Het is een jong beest.
Ik ga zo de gemeente bellen voordat ik het beest weer een naam geef en aan hem gehecht raak.
O ik moet om mezelf lachen maar het is dus echt zo he.
Gehecht aan een rat, hoe verzin je het.
Ik zie er wel tegenop om Ernst weer over de vloer te krijgen.
Oh is dat geen leuke naam voor een rat?
Ernst is een hele knappe en aardige vent, echt waar, maar Ernst behandeld de vrouwtjes een beetje als simpele zieltjes.
Hij legt mij iedere keer uit hoe het komt dat ik een rat in de tuin heb terwijl ik dat natuurlijk heel goed weet.
Je zou de beesten weg kunnen doen  legt hij mij dan op zijn speciale toontje uit dan heb je er geen last meer van.
Ernst is heel erg aardig, en stoer en knap maar ik heb meer last van hem dan van de rat.
Ik ben benieuwd of hij tegen de X ook zo een toontje aan zou slaan.
Kijk zegt Ernst dan voor de zoveelste keer over de val die hij neerzet met iets heel lekker erin:
Als jij zou mogen kiezen tussen een moorkop of een boterham met kaas wat zou jij dan kiezen?
Hij kijkt me dan vragend aan.
Boterham met KAAS zeg ik naar alle eerlijkheid.
Dan is hij in de war want ik geef het verkeerde antwoord.
Ik eet geen suiker zeg ik dan of is het een suikervrije moorkop?
Ernst heeft geen humor.

Ratten brengen vreselijke ziekten over zegt hij heel serieus.
Nee Aids is leuk zeg ik dan en dat krijg je niet van ratten.
Maar goed hij komt mij niet redden van Aids maar van vreselijke rattenziektes
Toen vorige rat vanzelf was dood gegaan moest ik hem zweren dat het echt waar was.
Sorry hoor maar ik zweer nooit iets alleen tegen mijn man.
Monsieur le Rat was echt zelf doodgegaan.
Ik denk  niet dat Ernst mij een raar wijf vind want hij hoort mij niet eens.
Hij hoort alleen zichzelf vertellen over de ratten in NL en hoe erg het is als je er een hebt.
Ik kan dan wel vertellen dat ik ergere dingen heb meegemaakt dan dat  maar ach, hij luistert toch niet.

Bij mr. X probeerde ik het weer eens.
Als we een kat hadden zouden we geen rat hebben.
Hij trapt er niet in.
Trouwens wij hebben dagelijks een kat in de tuin, dan weer een grijze, een lapje of een zwart/witte maar het helpt dus niet.

Goed ik Ernst bellen.
Vinden jullie Ernst geen leuke naam voor een rat?

klacht

Wist ik veel dat je zo gek kon zijn op een kip.

Ja dat ze leuk waren, gezellig en grappig en dat t balen was als ze doodgaan maar Mathilde is toch wel mijn favoriet hoor.

Met mij gaat het niet goed.

Ik krijg mezelf maar niet op de rails.

Het is niet de hele dag drama maar ik heb wel mijn depressieve momenten en voel me lichamelijk daardoor ook beroerd.

Zoals gewoonlijk is het vast mijn eigen schuld.

Nee, ik heb het niet TE druk maar TE rustig.

Ik geniet van het alleen zijn maar opeens voel ik me beroerd en tja probeer dan iemand te vinden die tijd heeft .

Het is dan net op ik opgesloten zit in een bel en daar pas uit kan komen als ik contact maak met een mens.

Dus ga ik de deur uit maar merk dat ik toch meer dan een "gewoon" mens nodig heb.

Ik wil een vriendin waar ik mee kan praten en dat hoeft dan niet eens over mij te gaan.

Nou ja vijf minuten of zo.

Door het luisteren, antwoorden en vertellen word ik lijkt wel uit die bel getrokken maar.....

al die loeders (grapje hoor) hebben helemaal geen tijd.

Ik heb dan ook niet aangegeven dat het een soort noodgevalletje is want dat is het eigenlijk wel.

Het voelt gewoon zo naar.

Geestelijke pijn.

Ik kom er heus wel weer uit, zei ze flink, maar voorlopig zit ik er midden in.

En ik baal dat ZE, de loeders dus GEEN tijd hebben.

Wanneer mag je op de alarmknop drukken?

Zo van; help het gaat niet goed, zeg je afspraak af en spreek met mij af.

Heb ik trouwens nog NOOIT gedaan.

Nooit mezelf belangrijk genoeg gevonden.

Voor anderen doe ik het wel maar ik....ach...…

Eigenlijk best benieuwd wie er dan  echt zou zijn.

Zal ik gewoon uit pure nieuwsgierigheid ……..

Ach laat maar, ik zie ze wel weer als t goed gaat.

En morgen ga ik naar Yoga en dat is een goede afleiding.

Zo ik wou even klagen en ik kan weer trots op mijzelf zijn; het is gelukt.

Wat April??????

Ik zou naar yoga gaan maar ben geestelijk te uitgeput en besloot om een heeeele stille dag te houden.
Mr. X komt vanavond niet thuis eten dus ook dat geeft extra rust.
Ik voel me al tijden zeer gestrest en kan geen antwoord geven als er mij gevraagd word waardoor dat komt.
Volgens mij hoef dat ook niet als je post traumatische stress hebt.
Je hebt t gewoon.
Ik dacht als het maar goed weer wordt dan komt t wel goed of gaat t wel beter.
Niet dus.
Zo moest ik 4 broeken wegbrengen om korter te laten maken en je hebt geen idee hoeveel stress dat mij gaf.
En WAAROM?
ik zou het niet weten dus.
en zo gaat het met heel veel dingen.
Waarom zeg je dat dan niet zegt de X, dan breng ik ze wel weg.
Ja die wil een heel vrolijke blije dame naast zich en daar heeft ie wel wat voor over.
maar ik vond dat ik het zelf moest doen.
en zo geschiedde.

Maart is weer voorbij.
Ik telde even terug en ik ben 5 x gaan lunchen en 5 keer ergens koffie gaan drinken.
Lunch met vriendin A was heel fijn net als afgelopen vrijdag koffie op een terras met D.
De rest was ook leuk maar die 2 afspraken sprongen eruit.
Mijn leukste avontuur was toch wel die dag in Venlo met mijn Lief.

Wat een prachtige tentoonstelling was dat.

Ik ben zo blij dat ik/we dit soort dingen gewoon kunnen doen.

Toen we gisteren naar een restaurant liepen met hond voor een lunch met onze oude buren zei ik tegen hem dat we wel rijk waren.

Als we willen zouden we meer kunnen doen maar we hebben ook de keuze om minder te doen.

Met andere woorden je kan (in dat opzicht) het leven leiden die we zelf willen.

Dat is toch vrijheid.

Nee, we kunnen niet gek doen maar dat zou ook niet bij ons passen.

Jullie willen niet weten wat een troep deze jongen allemaal aan het maken is op het dak van mijn serre.

De kauwen zijn net als verleden jaar 2 nesten aan het bouwen boven mijn hoofd in onze goot.

Ik vind het schattig, de X NIET.

Goten raken verstopt en serre is zo vies.

Kijk dan niet naar boven zeg ik dan.

Ja echt ik zie het niet, kijk alleen op als er weer een takje valt en dan zie ik het.

Je kan toch echt merken dat ik Frans bloed door mijn aderen heb stromen hoor.

De Franse slag is vast door een familielid uitgevonden.

en ik schaam me niet eens.

Dat is misschien nog het ergste.

Ik BAAL zo erg dat ik me niet goed voel.

Het voelt ook zo ondankbaar terwijl ik er natuurlijk ook niets aan kan doen.

Ik doe heus mijn best maar ja dat niet kunnen slapen is natuurlijk funest.

Ik recupereer niet in de nacht.

Maar goed April dus:

Rustige week.

Vrijdag naar theater met vriendinnen en een dochter van.

Dagje Rotterdam met nog 4 stellen.

Paaslunch hier, hopelijk in de tuin.

Een feestje aan het eind van de maand.

Verjaardag op loopafstand als ik zin heb.

Yoga.

Misschien een paar dagen weg of niet en dat is ook prima.

en dan is het weer Mei. ;-)

Maar eerst vandaag nog.

Stilte, zon, genieten van de tuin en de beestjes.

en dat is geen grap.

Ga jij er ook een mooie maand van maken?