maandag en gelukkig zijn

Bijna 4 weken alweer dat we hier wonen.
Mr. X vroeg me of ik zaterdag, moest toch die kant op, bij de nieuwe bewoners ons post op wilde halen maar ik wilde het NIET.
ik wil daar niet meer heen.
Het is klaar over uit.
Ik merk nu pas hoe erg ik het niet naar mijn zin had.
Hoe erg ik het vond dat onze buren waar we bevriend mee waren geweest en veel leuke dingen mee hadden gedaan al 8 jaar niet meer tegen mij praatte.
Ik begreep t gewoon niet.
Het voelt echt als een bevrijding om hier te wonen.

Ik voel me totaal anders.
Ik heb zoveel energie, hoe niet meer te rusten of een dag rustig ana te doen, ik ga gewoon als een speer.
Ik pieker ook niet meer en zodra ik de neiging heb stop ik mezelf.
en ik slaap zomaar 3 of 4 uur achter elkaar.
en ik heb geduld.

Zaterdag kregen we 3 keer visite.
Nou dat had me een tijdje geleden niet moeten overkomen
Ik moest van alles doen en normaal als er dan iet tussenkomt word ik half hysterisch, nu niet.
De naaste buurvrouw kwam ana de deur om te vertellen dat je gratis compost kon halen en ze bleef gezellig kletsen en wilde de dieren wel heel graag zien.
Daarna kwamen mooieschoonzus en haar partner langs en zaten we gezellig in de serre aan de thee met cake (niet voor mij natuurlijk)
Toen ging de deurbel weer, buren met 3 kleine kids, bos bloemen en kaart.
Tja die laat je niet staan dus die kwamen ook binnen.
Dat bezoek.........jeetje......wat zal ik zeggen....blij dat ze weg waren.
Kinderen renden met schoenen en al over de bank, door het huis, gilden, schreeuwden, maakte Soop gek en moeder greep niet 1 keer in.
Dat is het verhaal in t kort.
Oh ja ze zei nog dat zoontje autistisch was en ADHD had.
Alsof ik dat niet allan gezien had en vooral gehoord.
Hun tuin is vlakbij de onze en die kids maken echt zulke vreemde geluiden.
Vanmorgen om 8.15 hoorde ik ze al schreeuwen.
Goed maar van die bloemen en die kaart was lief.
Toch?????
Mr. X riep voordat de deur achter ze dicht sloeg, ik ga echt niet naar de verjaardagen van die kinderen.

s Avonds, ik had heerlijke dingen gehaald bij de visboer, aten we weer bij de open haar waar we de hele avond zaten, beetje kletsend en starend in de vlammen.
Lief die echt geen open haard wilde is helemaal om.

Gisteren heb ik heerlijk genoten in de tuin.
Van mooieschoonzus kreeg ik allerlei plantjes uit haar tuin, had zelf wat gekocht en de konijnen/cavia's (hok) moesten verplaatst worden.
Ik had de dag ervoor alle plantjes eruit gehaald, en alles bewaard hoor en aan mooieschoonzus dingen gegeven en zo was ik de hele tijd bezig.
Aan het eind van de dag moesten we naar een verjaardag en hadden we geen zin maar het werd supergezellig.
Erg gelachen, gezongen en gedanst.

Ik reed terug naar huis, we waren met 2 auto's, en daar op die donkere weg vroeg ik me af; hoe lang gaat dit nog door?
Stel dat mr X of ik ernstig ziek wordt?
of gehandicapt?
of weet ik veel wat.
Ik stopte meteen met piekeren en dacht terug aan het feestje waar we vandaan kwamen.
Mr. X kwam daar later aan in zijn tenniskleding en toen ik hem zag maakte mijn hart een klein sprongetje, gewoon omdat het mijn mr. X is.

Nee, het valt niet mee om gelukkig te zijn.
Gewoon heel erg wennen.
maar ik zou er best aan kunnen wennen hoor.+