maandag

er gaat van alles op MP.
Dat hoort bij mijn nieuwe leven, dingen wegdoen.
Zo ook dit servies die ik zo mooi vind maar waar ik maar 5 borden van heb en het is nergens meer te krijgen. Heb veel moeite ervoor gedaan om meer dingen ervan te krijgen maar niet gelukt dus.
Jammer!.

OOit had ik een hele goede kledingsmaak.
Een heel eigen, heel frans en altijd op hoge hakken.
Altijd mooie kleding in de kast.
En opeens verdween die smaak, waarschijnlijk heel langzaam, ik koos ook voor dingen die lekker zaten, plattere schoenen enz.
En opeens had ik dus geen smaak meer.
Komt trouwens ook doordat ik erg aankwam van de medicijnen.
Ik vond t vreselijk maar zonder pillen geen leven mogelijk.
Toen kon t me dus ook niet meer schelen hoe ik eruit zag.
Ik was toch lelijk.

Nu zeggen mensen dat t om het innerlijk gaat, dat zal vast wel maar ik wil ook een leuk uiterlijk en waarom kan dat niet samengaan?.
Ik ben niet dik maar wel 5 a 6 kilo te zwaar.
Ik doe het ermee maar blij ben ik niet verre van dat.

Maar daar wou ik t niet over hebben.
Ik ben niet alles mijn smaak voor kleding kwijt maar ook om een huis in te richten.
Ik ben dolgelukkig met ons huis, laminaat ligt en t is hartstikke mooi maar t wil nog steeds niet...hoe moet ik t zeggen.... een apart huis worden.
Is ook niet t juiste woord...het heeft geen persoonlijkheid.
Nu zie ik dat bij veel mensen hoor dus is helemaal geen ramp en let wel het is geen klagen want ik ben dol op ons huis mochten jullie t nog niet weten.
Daarbij wil mr. X de woonkamer spierwit houden en ik vind t moeilijk om daar iets van te maken.
Vandaag, na veel overleg mocht er 1 muur donkerder en dat deed Lief maar de kleur was in mijn ogen veel te licht.
Ja probeer maar een keuze te maken van een stukje karton van paar cm.
Lief helemaal blij, ik niet .
Ik wil gewoon een muur met wat donkerder kleuren.

Ik verfde een kastje die mr. X afschuwlijk vond en ik mooi met krijtverf .
Hij is net klaar laatste plankje erin en in de was gezet.
Ik wil er spulletjes inzetten van mijn moeder en mijn franse grootmoeder.
En ja foto's volgen nog.
Ik vertelde al eerder dat mijn grootmoeder zo een vitrinekastje had met allerlei spulletjes erin en dat ik als kind helemaal prachtig vond.
Een glimmende ring, een oorbel, een steen, een zilveren doosje, een foto, een beeldje.
In mijn kinderogen alles met heel veel waarde en soms kreeg ik iets uit dat kastje.
En ik heb t nog.
Dus het gaat terug in mijn kastje samen met de gebroken horloge van mijn moeder, de oude ringen, een medaillon die ik verleden jaar daar terugvond op de grond en die ze ooit van mij gekregen had.
Allemaal troep voor een ander maar voor mij zo bijzonder.
Kan ik weer t kleine meisje zijn terwijl ik t in het kastje doet.
Het (niet mooie) glazen beeldje van 8 cm van een zeehond, ooit gekregen bij een bezoek van de dierentuin in Parijs van mijn oma en altijd bewaard gaar er zeker in.
Oh wat had ik graag het beeldje van de olifant gekregen maar die was 1 franc duurder dus die durfde ik niet te kiezen en koos voor de zeehond van 2 francs.
Ik was 14 jaar.
Oh ik geniet nu al bij t idee om alles weer door mijn handen te laten gaan en t een plekje te geven.

Vandaag maakte ik mijn maandagwandeling met mr. X.
Ik liet hem plekjes zien waar hij nog nooit geweest was.
Tja en dan de zon, de hele grote oude bomen en overal de bloesem, dan kun je je wel voorstellen dat ik leuk was.
Terugwandelen langs t grote meer waar hij zo dol op is.
Op terras, bij "ons"restaurant aan t water.
Soop was weer de perfecte hond en heeft heel veel losgelopen.
Daarna nog even een kijkje op de piepkleine vrijmarkt van t dorp.
Kocht mr. X na veel afdingen van mij een prachtige B.a.tavus fiets met alles erop en eraan.
Bleken de verkopers zakenrelatie van hem te zijn.
Kocht nog bloemen, 1 boek en een DVD die al jaren op mijn lijst stond; Kauwboy.
De bloemen wilde ik helemaal niet, vond ze te duur en ik hoefde ze niet maar de jongen die ze verkocht was erg opdringerig en voordat ik t wist had ik ze.
Zo blijkt weer eens dat brutale mensen/kinderen toch veel bereiken.
Hoe jammer t dan ook is, maar t gaf me geen goed gevoel.
Ik had me laten overrompelen.
Nee, geen drama maar wel een teken dat t me nog steeds overkomt.
Kijk soms kom je iets van een kind omdat hij zo lief of schattig is dan voelt t heel anders.

Lief blij met de fiets en ik ook.
We hadden 2 damesfietsen, we fietsen nooit, of zelden maar mr. X weigerde om op damesfiets te fietsen.
Nou ja zeg.
Wat een onzin.
Nu hij een fiets met een stang ertussen heeft is ie dus een mannetje?
Enfin een vriendin zocht een damesfiets en ze heeft weinig te besteden dus die kon ik blij maken met het vrouwtjesfiets.
Zo was iedereen blij.

We gaan morgen naar een woonboulevard.
Ik hoop dat de ouders van kinderen die vakantie hebben niet op hetzelfde idee komen of naar een ander boulevard gaan .
Zegt Lief opeens; we moeten wel een bank kopen waar je helemala op kan liggen.
Euh? sinds wanneer lig jij op de bank?
Echt dames ik zie mijn vent nooit op de bank liggen, in die 13 jaar misschien 5 keer ofzo.
Ik heb er zelfs foto's van gemaakt zo uitzonderlijk was dat.
Ik lig nu op de bank!
Ik stond van mijn stoel om te gaan kijken, Zat om t hoekie, en wilde t echt zien.
Ligt die schat onder een roze dekentje.
Wel een roze dekentje maar geen fiets zonder stang?
Ik vroeg wel aan de verkoper of hij niet een mandje had om Soop achterop te doen.
Ik ga ECHT niet met de hond achterop fietsen, zei mijn Lief heel stoer tegen zijn zakenrelatie.
Hij spuugde net niet op de grond om zijn woorden kracht bij te zetten.

Ik zat dus vanmiddag op dat terras in de zon, uitkijkend over het water met een capucino, mijn Lief en onze Soop en ik dacht man, wat ben ik gelukkig.


Ik hoop dat voor jou ook de dag mooi verlopen is.