mijn oude ik

Ik geloof dat ik nog wakker moet worden.
Tenminste ik hoop dat dat t is anders ben ik weer die oude ik aan het worden en ik ben als de dood voor haar.
Er zijn mensen, waaronder ikzelf, die denken dat als je maar anders gaat denken en doen je vanzelf een vrolijk en onbezorgd typje wordt.
Zeker de possitieve mensen denken dat ieder zoals hen kan worden als je maar wil.
Nou, het is niet zo.
Wel besef ik iedere keer weer hoe ik bof met overal humor in te zien en mijn liefde voor dieren, de natuur en de kleine dingen in het leven.
Een bakkie koffie bijvoorbeeld.
De laatste paar dagen smaakte het me niet en ik vond dat heel erg.
Stel dat mijn grote genot wegvalt?
Iedere dag is t weer een feestje dat kopje koffie en dat wil ik niet kwijtraken.
Er was toch lichte paniek.
maar vanmorgen smaakt t weer prima.

Geniet van kleine dingen.
Ik zeg dat ook weleens tegen anderen.
maar wat als het je geen reet interesseert dat de bomen in bloei staan en dat de plantjes weer groeien?
Als je dieren vies en lastig vindt en je geen koffie lust?
Nou ja dan heb je misschien familie of iets wat erop lijkt.
Iets wat ik eigenlijk niet heb.

Zaterdag tijdens het eten van een suikervrij ijsje brak er een kies af.
SHITTTTT.
Gelukkig bleek t een kies die op de lijst voor een kroon stond.
Dus vandaag even bellen.
Zo ook even de masseur bellen, die man met de toverhandjes, die even de boel los moet gaan maken.
Ik stel het maar uit want hij woont in mijn vorige woonplaats en ik wil daar liever niet heen.
Ook zo iets.
Stel je niet aan zeg ik dan tegen mezelf.
Ik ben heus wel streng voor mezelf op zijn tijd en zie heus wel dat sommige dingen overdreven zijn.
Waarom niet erheen gaan.
Ga zo een afspraak maken.

Vreemd ik deed jaren boodschappen in dat winkelcentrum daar en niemand, echt niemand kent  of herkent me.
Nou ja behalve die lieve NZMZ. (ook een blogster)
Heb je daar toch 12 jaar je boodschappen gedaan
Hoe anders hier.
De cassiere bleek een oude vriendin te zijn van de lagere school van wie ik me altijd vroeg hoe zou t met haar gaan want ik had nooit meer iets van haar vernomen.
En zo kan ik dus heel lang doorgaan.
De buuv 2 huizen verderop, ik ging me voorstellen, he jij bent Hélène en jouw man is mr. X.
Ja dat klopt.
Ik herkende haar vaag.
En zo gaat t dus steeds en anders zeggen mensen je gewoon gedag.
De buuv ging op vakantie en had nog bloemen over die ze hier kwam brengen.
Zonde om weg te gooien zei ze.
Nou echt in ons vorige huis hadden we een vijver, waar we zo van genoten.
De buurman deed de zijne weg en pleurde alle waterlelies in de vuilnisbak.
Ik zou dat dus niet kunnen he, dingen weggooien waar een ander misschien iets aan heeft.
Ik heb ze dan ook gewoon uit de bak gevist en in onze vijver gedaan en tegen de buurman gezegd dat ik t belachelijk vond.

Die Buurman en buuv stonden vrijdag opeens voor onze deur.
Er waren trouwens ook leuke dingen ana de buurman, als hij iets kookte kwam hij altijd even een pannetje brengen of gaf t over de schutting.
Het was altijd vlees dus niet voor mij maar ik vond t leuk.
Nu stond hij ook met een pannetje gehaktballen voor mr. X.
Grappig toch.
Ze vonden ons huis erg leuk en vonden dat t veel beter bij ons paste.
Ja mr. X houd van rommelen en klussen en ik van buiten zijn en in de grond poeren.
De buuv woont er ook al niet meer en ze zei dat zij ook merkte hoe een negatieve invloed die buurt had.
Zo gek is dat want echt als het daar ziet is het een normale woonwijk hoor.
en best aardige mensen (die geen contact willen)

Goed ik ga maar eens beginnen met me nuttig te maken.
Was ophangen en andere opvouwen.
De dieren eten geven.
In de kas kijken of er sinds maandag wat gegroeid is.
Heb gisteren niet eens gekeken zo moe was ik.
Opruimen.
Afspraken maken met Tandarts en masseur.
en gewoon genieten van de kleine dingen.
Vanavond lekker koken voor mijn arme schatje die weer aan het werk is.

misschien is mijn oude ik voorgoed weg.
Ik hoop t zo.