limburg en zo

Moest wel lachen om de reacties over het weekendje Limburg.
In feite zijn mijn weblogvriendinnen in sommige opzichten dan, ik wil jullie niet beledigen ;-) het zelfde als ik.
Het huis, de man, de tuin, wat huisdieren het belangrijkste.
Ik wil graag toch eens goed met andere mensen om kunnen gaan.

Bang om net als mijn ouders te eindigen maar aan de andere kant begrijp ik hen steeds meer.
Ze waren gelukkig met hun leventje in het laatste huis van een piepklein dorpje in Frankrijk.
Een keer in de week boodschappen doen, af en toe een buur die langskwam en dat was het.
Zelfs de verplichting om iemand een kaartje te sturen voor wat dan ook voelde ze absoluut niet.
Volgens mij is dat vrijheid.

Dat panisch zijn om alleen te eindigen van mijn kant is ook onzin.
Hoe vaak ben ik niet alleen geweest en moest ik mijn leven weer opnieuw opbouwen.
Ziekte, scheiding, kanker allemaal redenen om weer opnieuw te moeten beginnen.
Ik zag laatst een oproep van iemand met iets van 380 vrienden op FB die vroeg wie haar wilde helpen met schilderen van haar nieuwe huis.
1 reactie van iemand die schreef; als ik kan dan kom ik.
Nou die kennen we; als ik kan.....
Uiteindelijk hebben haar ouders geholpen.

Wij hebben het ook gehad hoor dat mensen aanboden om te helpen.
Zeg t maar als ik kan helpen.
Je kent ze wel.
Wij vragen zelden hulp, het is ook zo moeilijk maar als we iets klein vroegen, je had toch een aanhanger die we mochten gebruiken mogen we die zaterdag?
Oh dat komt slecht uit want hij staat vol en ik heb geen tijd om hem leeg te halen.
Of ja hoor ik kom zaterdag maar pas om 10 uur.
Prima maar 10 uur werd 2 uur want ja er kwam iets tussen en om 4 uur weer weg want ja verjaardag van oom, jekentdatwel.
Dus ik denk weleens, nou ja best vaak, likmereet.
We huren een aanhanger en wat mr. X niet zelf kan laten we doen en ja alles duurt langer maar t is niet erg want wij genieten wel hier.

Het erge is de teleurstelling dat niemand iets voor je over heeft.
Daar moet ik mee zien te handelen.
Maar please hou je mond dicht met je als je hulp nodig hebt bel me maar.
Je hond, daar kun je op rekenen maar verder.....

Wat dat Limburg betreft; we zijn 3 keer eerder met een groepje gegaan en dat was echt heel leuk.
Vandaar dat we het weer wilden en ieder zeurde er iedere keer over.
En tja ze willen echt wel maar ze hebben het zo druk.
Ik heb van al die keren uitgebreide fotoalbums met de verhalen erbij en echt het was erg leuk.
En mocht t ooit nog een keer gebeuren dan wordt t vast weer leuk.
En mocht t niet gebeuren ook prima.

Ik heb een leuk huisje gevonden voor 4 nachten net buiten Slenaken.
Niet duur, hond welkom, vanuit de grote tuin zo de bossen in, aan rivier de Gulp, bedden opgemaakt en er komen geen schoonmaakkosten, verplichte beddegoed en handdoekenhuur of reserveringskosten bij.
Die zitten erbij inbegrepen.
Ik las reacties van mensen die er ooit geweest waren.
Sommige klagen over geen openbaar vervoer, ja schatjes dat had ik je ook kunnen vertellen en WIFI doet t niet goed, yippie.
Wat vreemd is dat toch dat we wel op vakantie wil maar t moet wel zoals thuis zijn.
Bus, trein, vliegveld in de buurt en zeker geen slechte bereik van wifi.
Nee, niet iedereen is zo makkelijk als ik. (hele dikke grap he)

Dames duim voor me morgen.
Ik ga met een paar leuke dames naar Delft maar fobisch gezien is dat wel een hele grote stap.
Dit soort dingen doe ik alleen met mr. X.
Voor mij is dit heel ver weg.
Vanmorgen werd ik wakker en dacht; ik zeg t af.
maar ik wil t toch erop wagen.
Gaat gewoon goed.

fijn weekend.