donderdag 10 december 2015

donderdag

 
 
 
Had ik om half 11 afgesproken met vriendin J. stond ik daar een uur te vroeg.
Aan haar gezicht zag ik meteen dat er iets was.
En ik had dus echt voordat ik wegging 2 keer in de agenda gekeken.
Hoe verward kun je zijn.
Ik baal daar ongelofelijk van.
 
Het werd toch gezellig.
We dronken koffie en gingen daarna na het ziekenhuis in Woerden waar ik moest zijn.
Ik durfde niet alleen en gelukkig dus bracht zij mij.
Niks bijzonders daar ik moest mijn Cpap apparaat omruilen.
(dat is als je slaapapneu hebt)
 
Daarna gingen we lunchen in restaurant in onze woonplaats aan t water.
Veel gekletst.
en was gezellig.
Ik probeerde uit te leggen hoe t zit in mijn hoofd maar ze zei dat ze het niet kon begrijpen en dat is ook zo.
Ik begrijp die "normale" mensen wel hoor.
Dat ze ons niet begrijpen, het zit gewoon allemaal gek in elkaar.
 
Thuisgekomen viel ik in slaap op de bank, samen met Soop.
Toen we wakker werden was alle kerstverlichting automatisch aangegaan.
Het lijkt wel of we in een sprookje zitten zei ik tegen Soop.
Soop vond dat ook.,
Alleen toen kwam onze prins binnen en was er niet gekookt.
Prins zei; zal ik shoarma halen?
En ik meteen schuldig, nee, nee, ik ga koken.
Oh wat jammer ik had zo een trek in shoarma.
Tja dan ben ik wel een hele gemene prinses als ik hem dat niet gun.
Lief smulde van zijn shoarma.
Zo hoor ik hem nooit als ik gekookt hebt.
Ik deed het met een bak Griekse yoghurt, zaden, noten, en nog meer lekkers.
 
Vandaag ben ik natuurlijk weer uitgeput.
Koppijn, stijve spieren, chagrijnig, je kent t wel.
Ik weet ook dat t straks weer overgaat.
Even bloggen, 3 heerlijke kopjes koffie en ja hoor ik wil weer.
 
Ik schreef t al bij Marja maar t lijkt toch helemaal geen december?
Meer maart of zo.
Ja de bollen komen de grond al uit.
t Voelt ook als t voorjaar, vandaar denk ik dat ik zo graag wil opruimen.
 
Ik kom dus ook weer onder de mensen.
Morgen laatste koffieochtend van het jaar bij P. thuis.
Dan maakt ieder iets lekkers of vies (soms) en dan peuzelen we dat lekker op.
Wie wil kan ook blijven lunchen.
We zullen met ongeveer 12 dames zijn.
en maar 1 nederlandse haha.
Nou ja Groningse.
 
Ik hoorde/las dat je tegenwoordig ook niet meer Eskimo of indiaan of weet ik veel wat mag zeggen.
Ik zei ooit tegen het neefje terwijl we bij een kassa stonden; ik durf niet eens meer te zeggen dat ik een zwarte trui wil kopen.
Een paar mensen draaiden zich om, ik schijn best hard te praten, en waren het met me eens.
Wat kinderen nou moeten zeggen als ze indiaantje willen spelen weet ik dan niet.
Waarom in hemelsnaam maken we ons het leven zo moeilijk?
Zouden de mensen in Afrika zich echt druk maken over hoe wij ze noemen?
Of over Zwarte Piet?
Als t maar niet over Fransen gaat he, want dan word ik pas echt boos.
 
Ondertussen heb ik de melk om laten vallen over gasstel, aanrecht en zo het ruitje van de oven in.
Dus jullie snappen dat ik op dit moment wel andere problemen heb.
 
Fijne zachte dag.
 
 
 
 

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Och, arme ziel, sterkte met de knoeiboel.

Loes zei

Ik begrijp ook niets van de drukte om de naamgeving van allerlei groeperingen als Eskimo en zwarte Piet en zo, de wereld staat in brand.
Maar ik heb misschien wel makkelijk praten, ik ben niet dun niet dik, niet extreem groot of klein, blond en blauwe ogen, geheel onopvallend dus.
Ik ben wel ooit uitgemaakt voor smous (mijn vader was Joods) en wist niet wat dat was, vond het wel leuk klinken. Toen ik het aan mijn vader vroeg wat dat was, ging hij heel hard lachen en zei: dat is een heel erg leuke hond. Zo kun je er ook mee omgaan.
Mijn Aziatische kinderen hebben altijd last van marokkanen maar slaan er nooit acht op, de discriminators staan voor schut want geen reactie. Vind ik heel knap want ik kan er soms boos om worden vooral omdat mijn dochter niet meer op koopavond de stad in durft.

Gewoon Vlijtig zei

Tegenwoordig mag je niets meer en inderdaad ja, een zwarte trui. haha. Misschien maar kiezen voor een donkere trui.
Succes met poetsen.