best raar dat geluk

 

 

Vandaag is hij er weer; de badkamermaker.

Hij werkt hard, hij is discreet, aardig, beleefd. 

Geen praatjesmaker, integendeel.

Hij vertelt over zijn gezin en zijn problemen.

Hij bedankte me eergisteren voor het gesprek.

Je houdt hem toch niet van zijn werk he, vroeg mr. X.

 

Met de grote hond gaat t steeds beter.

Mèn als je in die ogen kijkt ben je verliefd.

Ze strompelt door het huis op 3 pootjes en dat gaat haar steeds beter af.

Hoewel ik de verderopbuuv voor t eerst ontmoette op Moederdag tijdens een wandeling, ken ik haar jongere zus wel want die was jarenlang de beste vriendin van mooieschoonzus.

Zat ik daar een beetje bij te komen vertelde de zus hoe ziek ze was en hoe ze tegen de hartoperatie opzag die ze gisteren moest ondergaan.

Tja dan valt mijn badkamer ongemakjes best wel mee toch.

Gelukkig is alles goed gegaan, met de operatie he, niet de badkamer, hoor ik net.

 

Ik besef echt wel dat ik veel geluk heb.

Zegt die vent van me net; zal ik even boodschappen gaan doen?

En weg was hij om speciaal brood voor mij te kopen bij de bakker.

Ik ben in mijn leven het goede pad ingeslagen en dat werpt nu zijn vruchten af.

Ik voel de haat en kwaadheid van me afglijden.

Ik kan mensen gewoon weer gedag zeggen en verder lopen.

Ik hoef ze niet meer in mijn leven maar ze waren er toch doordat ik zo kwaad was.

Gisteren vroeg een vriendin; hoe is het tussen jou en hem? kunnen jullie weer door 1 deur?

Ik was verbaasd door de vraag maar meer nog door mijn antwoord; ja hoor, het is allemaal over.

Ik heb namelijk nog met Hem te maken omdat hij de man van een vriendin is.

maar ook die is weer onbelangrijk geworden en kan ik gewoon de verhalen aanhoren van vriendin die hem een geweldige echtgenoot vind.

 

Het is een ware bevrijding.

De rugzak wordt steeds lichter en makkelijke te dragen.

Ik zou soms bijna vergeten dat ik er 1 had.

 

Zoals ik al zei 2015 was het mooiste jaar van mijn leven.

Zonder twijfel.

Aan tafel of tijdens de koffie of een wandeling blijf ik t zeggen tegen mr. X.

Wel vind ik dat ik er recht op heb en dat ik er zelf voor gezorgd heb.

Hij en ik hebben goede keuzes gemaakt en dat heeft ons tot hier gebracht.

Ik heb de neiging om ongelofelijk dankbaar te zijn of me schuldig te voelen tegenover de mensen die aan het vechten zijn voor wat dan ook, ziekte, geluk, verdriet.

Ik mag best genieten van mijn geluk.

 

Gisteren op loopafstand naar een koffieochtend geweest bij iemand thuis.

Er was gebak en de serre was gezellig ingericht.

Ik mag dan geen gebak maar er naar kijken mag dan weer wel.

Het was wel weer een kippenhok.

Naderhand veel berichten op wattsapp dat t weer zo leuk was.

Iemand zei; doordat ik mijn arm heb gebroken heb ik jullie ontmoet, ik ben zo blij.

haha.

 

Gisteravond zat ik heerlijk rustig TV te kijken toen ik mijn Lief hoorde praten met een buurman in onze gang.

Tja, hij weet dat ik STILTE wil maar dit kon toch ook niet dus ik ging naar de buurman, kende hem nog niet, en vroeg of hij binnen wilde komen voor een drankje.

Balen joh, hij zei ja. haha.

Sterker nog, hij zei oh dan haal ik mijn vrouw even want die wil ook kennismaken.

Aardige mensen.

Ik kende haar van gezicht want 8 jaar geleden werkte ze in de supermarkt waar ik altijd kwam.

Ik kan nooit zo goed gezichten onthouden maar die van haar wel want ze keek altijd zo chagrijnig maar dat is ze dus niet.

 

Mooieschoonzus stuurde een bericht naar haar broer of we vanavond bij haar kwamen eten.

Ik zei oke, wist natuurlijk niet dat we gisteravond mensen over de vloer hadden en de badkamer meneer vandaag.

Maar we gaan en het is oké.

Het is ongedwongen en zij is een hele goede gastvrouw.

Ze kent de kleine details om van iets een feestje te maken.

 

Druk leven he?

Morgen als t lukt naar schoonpapa maar anders blijf ik lekker thuis.

Sinds we Soop hebben is hij toch gekker op haar dan op mij dus ik stuur haar en mr. X wel.

Wel zo makkelijk.

 

 

fijn weekend.