De zon schijnt.
Gewoon.
Kip Mathilde was al op bezoek, Soop bracht een eitje en zit nu bij de cavia's.
(op foto Doutse)
Gisteravond kwam een vriendin langs om iets op te halen en even een bakkie te doen.
Ik blijf t moeilijk vinden om NEE te zeggen.
Ik zeg het heus wel regelmatig maar als ik naar mijn lijf en hoofd zou moeten luisteren niet vaak genoeg.
Daarna liepen we met Soop naar zwager verderop die zijn verjaardag vierde.
Kwartier lopen.
Ik vond er geen reet aan, maar dat kwam ook omdat ik van tevoren dacht; het wordt niks.
Ik ben heus niet zo aardig als sommige mensen denken hier.
Ik, geheel tegen mijn principes, duwde een veel te zoete droge stuk appeltaart naar binnen.
Ik had t nog niet op of ik had spijt.
Ik hoefde verder niets alleen maar water.
Ik maakte een paar irritante opmerkingen, maakte me dus weer zeer geliefd, maar niet heus en om 10 uur zei Lief, godzijdank, zullen we gaan.
Ik gaf bij binnenkomst en weggaan niemand een hand, laat staan een zoen.
Nee, ik was niet leuk.
jaja, ik weet t, zeer kinderachtig dat weet ik nu ook.
De terugwandeling was wel leuk.
'
Ik lees dat steeds meer jongeren aan de anti depressiva gaan.
Hoe zou dat komen vraag ik me dan af.
Ten eerste; die worden veel makkelijker voorgeschreven dan vroeger.
Ik heb eerst 7 jaar ongelofelijk moeten lijden, en nu overdrijf ik eens niet, voordat ik ze kreeg.
Toen moest ik, en wilde ik ook, begeleid worden door een psycholoog, want echt die dingen kunnen ongelofelijke rare dingen met je doen.
Het schijnt dat heel veel mensen die een ander iets aandoet aan die medicijnen zijn.
Er is een onderzoek naar geweest en het verbaasde me totaal niet.
Ik kreeg ongelofelijke woedeaanvallen en echt ik herkende me daar niet in.
Een paar jaar geleden ben ik te snel gestopt met die dingen omdat ik andere wilde.
Ik werd daarin begeleid maar had me vergist en het ging te snel.
Ik werd gek van angst.
Nou ja weer een heel verhaal om te zeggen dat ik het er niet mee eens ben dat je snel die dingen krijgt omdat een arts er heel weinig vanaf weet maar ze wel voor mag schrijven.
Ik slik ze nu trouwens nog hoor en dat gaat goed zolang ik maar niet meer of minder gebruik.
Ik hoor, zie, lees verhalen over jongeren.
Ik zie bijv. de stiefkinderen die o zo ongelofelijk veel willen en moeten.
Ja, ze werken heel erg veel, te veel, verdienen veel geld maar geven het meteen weer uit.
Een rustige avond thuis kennen ze niet.
en ze willen en ze willen.
Stiefzoon sport zo een 3 uur per dag.
Nu zeggen sommige mensen, wees blij dat ze zo hard werken en sporten, maar het is niet iets om blij over te zijn.
Ze krijgen lichamelijke klachten waar wij op die leeftijd nooit van gehoord hadden.
Ik zag het ook bij nicht; samenwonen, werken, 2 paarden, vriendinnen, alles nieuw in het huisje, hoge huur, 2 auto's.
Dan hebben heel veel jongeren op hun zestiende al kennisgemaakt van seks, drank en drugs.
Je hoeft je niet te schamen als je verschillende partners hebt gehad, ook voor 1 nachtje, gewoon omdat je zin had.
Ook is dronken zijn helemaal geaccepteerd , lachen man.
En een pilletje of jointje echt niet gek, iedereen doet het toch, zeggen ze dan.
De meesten mogen thuiskomen wanneer ze willen in het weekend en dat is niet om 1 uur snachts.
Stuur maar een wattsappje als je niet thuis komt slapen.
WAT????
Seks heeft eigenlijk geen betekenis meer.
Je moet maar doen waar je op dat moment zin in hebt.
Kinderen hebben al op hun twintigste zoveel gezien en meegemaakt dat ik me kan voorstellen dat er verveling toeslaat.
Ze hebben ook alles.
Wat je wil moet je gewoon kopen.
Wij moesten sparen voor een elpee.
Of een geluidsinstallatie voor op ons kamer.
TV op de kamer had niemand.
Ik zag laatst iets op TV waarvan ik echt naar werd.
Het was bij S.puiten en S.l.ikken.
Gene bestaat gewoon niet meer.
Alles moet maar kunnen.
Er valt niets meer te ontdekken.
Niets meer om voor te sparen.
Er zijn ook geen/weinig regels meer.
En zeker geen respect.
Hoe lang is het geleden dat er iemand U tegen jou zei?
Bij mij gisteren bij de Hema, een leuke jongen achter de kassa.
Dag mevrouw zei hij. En zijn tong viel er niet uit of zo.
Nee, beleefd zijn kost echt niets.
Ik weet dat het nichtje vanaf haar 4e naar GTST keek.
Er was een scene met 2 meisjes en een jongen in bed.
Heel normaal, wie doet het niet?
Ik bedoel daarmee dat je ermee wordt grootgebracht en dan toch ook denkt dat t gewoon is?
Wij konden ons nog verheugen op een feestje, een film, een CD, een boek.
Een nachtje bij je "grote" liefde slapen.
Waar verheugen zij zich op?
5 opmerkingen:
Tegenwoordig schrijven artsen antidepressiva zo gemakkelijk voor !Ik ben ze pas na 14 jaar ''ellende''gaan slikken en na veel soorten en jarenlange nare bijwerkingen heb ik ze zelf voorzichtig afgebouwd .3 jaar geleden nog een keer 8 maanden en toen was ik er echt klaar mee.Nu was Dochter '' de weg aan het kwijtraken '' helaas en buiten 2 pammetjes per dag nu ook sinds 2 weken antidepressiva ,ik hield mijn hart vast ,maar ze merkt nog niets van bijwerkingen pfff.Het is echt te gek voor woorden wat tegenwoordig allemaal gewoon is voor de jeugd .In mijn tijd had alles best wat losser gekund maar zoals nu ,nou nee !
Liefs Elisabeth
Zij kennen hun eigen comfort zone nog niet eens....
Ik vraag het me ook wel eens af.
Dat heb je precies omschreven zoals ik het ook zie. Iedereen doet maar, alsof het allemaal gewoon is en als iemand 20 is (bij wijze van) heeft hij/zij alles gedaan/gezien/ervaren/gewipt en is er geen uitdaging meer. Dan rest alleen nog het extreme. En dat wordt dan ook weer de norm, ben ik bang, omdat de jongere generatie dat dan ook weer overal op tv of Internet voorbij ziet komen.
Vandaag ben ik het helemaal, maar dan ook helemaal met je eens
Een reactie posten