woensdag 16 maart 2016

de bel

Oh wat is ze lief. Foto van verleden jaar.


Gisteren om 8.45 uur ging de bel.
Waaat???
Ik deed niet open.
Je wil mij niet meemaken  om die tijd.
En vooral niet zien.
Later stonden de oude eigenaren voor de deur.
En als ik dan weer ergens geen zin in had.......
maar ik lijk op mijn moeder he, dus ik ben aardig en vriendelijk (buitenkant)
Gelukkig leer ik ook van mijn fouten dus zei ik dat het echt heel ongelegen kwam.
En weet je.... ik had geen schuldgevoel.
GEEN schuldgevoel.
Het verschil met mijn moeder is dan dat zij bezoek wel heel leuk vond.
ik NIET.
Later die middag weer de bel.
Drie keer op een dag.
Maar 1 keer opengedaan.

Ik had mijn cursus opgezegd omdat ik stilte wilde dan ga ik niet aardig of sociaal doen.
Dan had ik net zo goed naar de cursus kunnen gaan want oh wat ga ik daar graag heen maar t kon gewoon niet.

Net weer de bel.
Tja ik zag het al.
Soop loopt met de folder door het huis en scheurt het in stukjes.
Zij gelooft niet in God.
Jehova's getuigen.
En nee, ze deden niet hun voet tussen de deur en ik zei niet zet maar in t schuurtje.
Ik stond ze gewoon vriendelijk en glimlachend(mijn moeder) te woord.
En ze waren ook leuk en aardig en goedlachs.
In vorige woonplaats kreeg ik ze regelmatig over de vloer en dan dronken we thee.
Ik heb het geluk dat ik altijd geinteresseerd ben in de denkwijze van andere mensen.
Ik leer ervan maar vertel ook hoe ik erover denk.
Bent u gelovig vroeg de aardige mevrouw.
Nee, absoluut niet zei ik.
Kan nog komen, zei ze vol overtuiging.
Tja zij droomde ervan om in Spanje te gaan wonen.
Kan nog komen zei ik.
De kans dat zij daar gaat wonen is groter dan dat ik anders ga denken over God.
Ze vertelden ook dat (het was een echtpaar) ze in mijn vorige woonplaats wilden gaan wonen.
NIET DOEN, gilde ik bijna. ;-)
Ja maar er daar zo een leuk winkelcentrum.
Daar kunt u met de auto heen, zo vaak als u wil, en hoe vaak is dat?
Ik GELOOF dat ik ze overtuigd heb.
Zij mij dus niet.

De zon schijnt.
Het is hier heel stil.
Ik hoor vogels.
in de verte een vliegtuig.
Verder niets.

Als ik zin kan maken ga ik naar vorige woonplaats naar het winkelcentrum voor 2 spijkerbroeken, minimaal, en wat zachte shirts om in te slapen.
Ik moet dan ook naar de opticien.
Maar t kan ook zomaar dat ik thuisblijf, ga wandelen, op bezoek ga bij iemand in de buurt en jippie, ik moet boodschappen doen krijg ik weer moestuintjes.

even prioriteiten stellen.


fijne dag.


5 opmerkingen:

Loes zei

Oh, de bel...daar werd ik ook gek van in onze vorige woonplaats. We kregen soms spontaan ruzie als de bel ging want niemand (man of ik) wilde opendoen maar vond van de ander dat die dat moest..tja.
En altijd maar mensen die nooit meer weggingen... of die vroegen: komt het gelegen? Je weet, de reden dat ik wilde verhuizen. Als ik nu nog wel eens een bel op de tv hoor die erop lijkt krijg ik weer hartkloppingen.
Geef goed je grenzen aan, Helene...hoe aardig en leuk bedoeld alles ook moge zijn. Anders zal ik vast naar een leuk huis voor jullie bij ons in de buurt moeten uitzien haha.

Anoniem zei

Ik doe niet meer open voor ( vreemde ) mensen die ongevraagd aan de deur staan.Al zien ze me zitten,ik geef er niets om.Ik heb immers niet om hen gevraagd.

Ik moest wel weer even lachen om hoe je het weer opgeschreven hebt.


Groetjes Ans

Yelena Yeli zei

Jij bent wel heel overtuigend :D
Ik vind het ook niet altijd fijn als de deurbel gaat want zoveel mensen ken ik hier nog niet en dan vind ik het een beetje eng. Gelukkig altijd zoons in huis, dat scheelt.
In de avond heb ik altijd het voordeurgordijn dicht. Daarbij hoor je de bel niet goed als de tv aan staat. Dat vind ik dus wel weer fijn :-)
Een paar dagen geleden kreeg ik onverwacht bezoek van een bekende. Zo leuk, en al helemaal als ze zegt dat ze zonen had willen krijgen als de mijne :-)
Ze heeft geen kinderen en ik vind het fijn dat ze zo van die van mij kan genieten.
Vandaag had ik kinderen aan de deur die kapotte elektrische apparaten op kwamen halen. Die werden helemaal blij van mijn kapotte staafmixer. Ik blij dat ik 'm eindelijk kwijt was. Ik kom hier nooit bij de kringloop.
Een tijdje terug had ik kinderen aan de deur voor een aktie van de voedselbank. Ik vertrouwde het niet helemaal, maar heb ze drie blikken knackworstjes gegeven waar ze zo blij van werden dat het mij niet uitmaakte als ze zelf zouden opeten :-)

Anoniem zei

Haha, je zou er je geld mee moeten gaan verdienen. Bij de jehova's langs om appartementen te verkopen?
Respect voor de deurbel beantwoorden!

Anoniem zei

Ik reageer ook vaak niet op de bel. Overdag tussen 12 en 2 uur is het vaak de pakjesbezorger en dan laat ik het maar. Vorige keer dat ik een pakje aannam voor buren die ik nauwelijks tegenkom of ken, lag het pakje een week bij mij. Ze waren op vakantie, laat het dan bij de supermarkt bezorgen of wacht met de bestelling tot je terug bent van vakantie. Ook zijn het de mensen die zelf nooit thuis zijn die wel van alles online bestellen en dan verwachten van de buren dat ze het maar aannemen. Het is voor mij natuurlijk een kleine moeite om het aan te nemen, als ze het eerst aan mij hadden gevraagd, had ik waarschijnlijk ja gezegd. Maar die vanzelfsprekendheid irriteert mij. Groet Inez.