duimpje omhoog

Vader en zoon.
Wordt je lekker vrolijk van.


Pffff wat een drukke dagen, maar zo leuk.
Nu heerlijk genieten van het alleen zijn in mijn huis.
Geen muziek, deuren die steeds open en dicht gaan, pas de verwarming.
Schuifdeur naar de tuin open zodat kip even gedag kan komen zeggen
(IK WIL GEEN KIP IN HUIS!!!, nee tuurlijk niet schat dat in onhygienisch, dat weet ik zelfs. En vandaag, goedemorgen kip kom maar lekker binnen)

En zo was het alweer november.
Zomaar.
Over 1 maand de door mij gevreesde en gehate maand maar goed die kom ik ook vast door.
Eerst even genieten van deze.
Het is hier nog prachtig weer.

Ik blijf me erge zorgen maken om mijn vent wat zijn werk betreft.
Ik weet uit ervaring wat het is om finaal in te storten en ik ben zo bang dat het hem overkomt.
Een oplossing is met hem niet bespreekbaar.
Zo heeft hij bijna 3 weken aan vrije dagen en ik stelde voor dat hij tot het nieuwe jaar een dag minder ging werken. (gisteren)
Nou dat was ook een belachelijk voorstel.
Ook het voorstel om heel anders te gaan leven en zoveel mogelijk geld opzij te doen zodat hij eerder kan stoppen is niet bespreekbaar.
Het rare is dat er collega's zijn die de halve dag dingen voor zichzelf doen daar op kantoor en ik denk dan kunnen zij dan niet werk overnemen?
Oh hoe kan ik zoiets denken.
Ik snap gewoon niet dan anderen zich constant ziek kunnen melden of 3 weken achter elkaar vrij en hij niet eens een weekje.
Nou als ik dat zeg heb ik het helemaal gedaan.

Er is een frans (vrolijk) liedje van Michel Fugain en le big bazar die zeg dat het kerkhof vol ligt met onvervangbare mensen.
Les cimetieres sont plein de gens irremplacable.

Fakebook; eigenlijk heb ik de pest aan FB
En ja waarom ga ik er dan niet af?
Zo simpel kan het leven zijn soms.
Nou, omdat er soms iets bij staat wat ik graag wil weten en niet zou weten als ik het niet had.
Concerten, theater, iets over het neefje, waar mijn vriendinnen nou weer in welk land uithangen, iets me de dierenbescherming in de buurt.
Las dat het neefje zijn 3 zwemdiploma's heeft gehaald.
Het kind is 23 jaar.
Net als zijn tante met alles veel later dan anderen.
En hij is naar Brussel met een vriend waar ze een vreselijk concert bijwoonden.
Duivelsmuziek noemde ik dat altijd.
Nou hij houdt er nog steeds van.
En hij gaat heel veel naar de film.
Net als ik op zijn leeftijd.
Ik ging soms wel 3 keer in de week naar Amsterdam.
Is zo een beetje het enige wat ik van hem weet.
En toch wil ik t weten.

Fakebook; de regels:
Zorg dat je zoveel mogelijk vrienden hebt.
Maakt niet uit of je ze kent.
Plaats foto's, iedere keer weer als je ergens gaat eten, koffiedrinken.
Plaats lachende selfies.
Oh wat heb ik een lol.
Of kijk zwoel in de lens alsof je over 5 minuten sex gaat hebben met de buurman.
Maakt niet uit dat je al in de 60 bent, staat helemaal niet dom.
Plaats af en toe een vreselijke foto van een verdronken kind op t strand of iets in die richting.
Dan weet iedereen dat je buiten eten, lachen, reizen, zwoel kijken ook nog begaan bent met de rest van de wereld.
Probeer als er iets vreselijks gebeurt in buitenland of hier de eerste te zijn die dat nieuws plaatst.
Dan krijg je veel reacties als; dat meen je niet, wat vreselijk, wat een wereld.
Dat je even later weer een lachende selfie plaats vanuit een restaurant maakt helemaal niet uit.
Af en toe een foto of liever nog filmpje van heftig dierenleed ergens ver weg.
Dat je even later zelf aan de plofkip zit maakt ook niet uit.
Oh ook heel belangrijk; wees bevriend met een bekende nederlander.
of meer. Nog beter.
Lig je in ziekenhuis of je kind, plaats een foto, krijg je veel duimpjes omhoog.
Soms zij er mensen met 500 vrienden die een oproepje plaatsen;
wie kan mij over een maand op zaterdag helpen verhuizen, zit erg omhoog.
Dan krijg je ook best veel reacties maar allemaal;
oh net die dag kunnen ze niet.\ anders hadden ze het zeker gedaan maar ja pietje van 6 heeft belangrijke voetbalwedstrijd, of roosje gaat net die dag bij vriendinnetje logeren en die moet je wegbrengen, of ze hebben net die dag een begrafenis of griep of iets anders.
Duimpje omhoog.

Ik blijf de wereld/mensen maar raar vinden.
Ik zit me altijd vanaf de zijkant te verbazen vanaf mijn tribune (met wat andere mensen)
Er is nog iets wat ik kwijt wil.
Ik ga al 15 jaar met iemand om.
En ben in die tijd toch een paar goed  ziek geweest,
Depressies.
Kreeg heel weinig aandacht.
Nu heeft diegene zich helemaal op Bf gestort en belt ze haar iedere dag of gaat ze langs, brengt soep en zo.
Oké nu niet denken dat ik jaloers ben, dat is niet zo want als t zo was zou ik t toegeven maar t kwetst me wel want ze heeft voor mij nog nooit soep gemaakt.
Moet ik dan eerst kanker krijgen denk ik dan.
Dit is dus ook iets wat ik niet snap.
Misschien ben ik onredelijk.

Nou ja duimpje omhoog.

Ik ga beginnen met het huishouden en heb er veel zin in.
Ja echt.
Alles weer schoon en netjes en gezellig.'
En die soep maak ik zelf wel.
Ha! ik zal ze krijgen








He