donderdag 15 december 2016

getver

van t internet

Gisteren kwam er onverwachts een vriendin langs.
Ik zag er vreselijk uit en had koppijn maar eigenlijk vond ik t wel leuk dat ze er was.
We spraken o.a. over kerst.
een paar dagen ervoor was ik bij haar en onder haar kerstboom lagen wel 40 kadootjes.
Net als ieder jaar gaat ze in het buitenland met haar gezin kerst vieren bij haar familie.
Door haar verhalen beseften ik opeens hoe verwend we zijn en vooral hoe ondankbaar.
Mens, zei ik, er komt een tijd dat je met veel weemoed terug zal kijken naar deze tijd.
Je ouders zijn er nog, je kinderen gaan nog mee, je zus is net weer moeder geworden, je broer heeft een vreselijke ziekte overleefd.
Waarom zeiken wij altijd zo?
Neem mij nou.
Kerstavond komen de stiefkinderen.
En zoals ieder jaar ben ik boos op ze en heb ik geen zin om moeite te doen.
Waarom leg ik me er gewoon niet bij neer?
Ze doen mijn man pijn maar zo heeft hij ze ook opgevoed.
Die "tere" kindjes hoefden nooit wat en werden volgestopt met van alles en nog wat.
Vooral geld want daar zijn ze dol op.
Het is toch geen wonder dat ze nooit eens iets voor hem doen, zo zijn ze opgevoed.
Het kerstdiner is zo weer voorbij en altijd valt het mee.
Daarna 2 dagen NIETS.
Gewoon wat lekkere dingen in huis halen en dan zien wat we gaan doen.

Ik verstuur GEEN kaarten zei de vrienden en ook anderen.
VEEL te duur, ik geef t geld liever aan een goed doel.
Wat zij trouwens ook doet.
Ik kreeg trouwens er wel een in mijn handen gedrukt met een hele lieve tekst erop èn een agenda van de post.code loterij die ik inzamel voor iemand die ze inzamelt voor het zorgcentrum.
Ik vind het leuk dat ze aan me denkt.

Er zijn heus wel mensen die er zin in hebben maar volgens mij, dat besef ik nu pas, worden zij overstemd door de negatieven onder ons.
Zo dinsdagmorgen.
Als er 2 roepen o,o, wat vreselijk en depri zus en verdrietig zo, gaan zij niet roepen dat zij zich er heel erg op verheugen en veel leuke plannen en gezelligheid in het vooruitzicht hebben.

Iedere jaar weer gebeurd het mij al vind ik dat ik best mij best doe; ik voel me klote.
En waarom?
We hebben het huis versierd, er liggen allemaal kadootjes bij de haard, ik krijg leuke kaarten en zelfgemaakte attenties.
Ik heb een open haard, we kunnen lekkere dingen kopen, naar een theater of museum gaan of gewoon wandelen met het leukste hondje van de wereld en daarna koffiedrinken want we hebben ook 2 auto's.
Een huis waar we o zo graag wonen, een nieuwe TV waar we zo van kunnen genieten en mooie dingen op kunnen kijken als we dat willen.
En hoe lang duren die feestdagen nou helemaal?
En hoeveel mensen hadden het graag nog mee willen maken maar mocht het niet zo zijn?

Ja mijn lijf en hoofd doen overal pijn maar hoe erg is dat?
Ik kan zo naar mijn favoriete masseur, een pijnstiller nemen of plat op bed gaan liggen als t moet.
Ik heb zoveel keuzes.
Keuzes die anderen helemaal niet hebben omdat ze ziek zijn, echt alleen of geen geld.
Of heel groot verdriet om het verlies van een geliefde.

Ik ben heus wel boos op mezelf hoor dat ik me zo rot voel.
Oh en dan hebben jullie mr. X nog niet gezien.
Pfff. Die is pas chagrijnig.
En dan als een vrouw reageren, je weet wel.
Schat is er iets?
nee hoor.
een uur later
Schat als er iets is moet je het zeggen hoor dan praten we het uit.
NEE er is NIETS!
maar waarom doe je dan zo?
HOE doe ik dan? Zo doe ik altijd.
Nou gelukkig niet zeg want dan was ik al lang bij je weg.

Goed het schatje is boos.
Ik denk omdat ik erover na wil denken of ik zijn hele familie hier 1 januari over de vloer wil.
Jij kan nooit eens spontaan JA zeggen beet hij me toe.
We zijn nou al 14 jaar bij elkaar, heb ik in die 14 jaar ooit spontaan JA gezegd?
Nee, en daar kan ik niet meer tegen.
Dus misschien ook nog even een scheiding zo in deze laatste maand van t jaar.

Het is tijd om maatregelen te nemen om mijn relatie te redden.
Gehaktballen maken.
Of nog makkelijker; shoarma.
Soms is het leven zo eenvoudig.




4 opmerkingen:

Anoniem zei

Misschien moet je de strijd met jezelf opgeven. Go with the flow.

Anoniem zei

Ik heb het ook hoor, negatieve gedachten over de Kerst. Altijd al gehad. En waarom? Geen idee, er is niets aan de hand. Misschien vanwege het verplichte karakter ervan? En dat het gezellig MOET zijn?
Sterkte! (alles gaat voorbij)

Liesbeth

P.S. Ik heb nog nooit gereageerd, maar lees je graag. Ik waardeer je eerlijkheid en humor!

Unknown zei

t komt goed schatje, na de kerst en vuurwerk en familie-ellende;-]].

xlinda

Lot zei

Dit jaar is zo voorbij gevlogen dat de feestdagen dat ook wel zullen doen.
Dit jaar kan ik helaas geen appelflappen bakken want ik wordt in die week aan mijn voet geopereerd en kan dan een paar weken weinig.