zondag 19 februari 2017

verhaaltje voor het slapen gaan zeg maar

Wat een leuk schilderij.
Waar hij hangt kun je heerlijke wortelcake eten.


Het weekend was leuk.
Ik heb vandaag heerlijk op zolder gewerkt.
Schoongemaakt en opgeruimd.
Ben nog lang niet klaar.
Ik heb werkelijk duizenden foto's en gelukkig de meesten netjes ingeplakt maar heel veel in dozen, mapjes, enveloppen door het hele huis heen.
En dan kippen in alle vormen en maten.
Ik wilde die twee dingen allemaal bij elkaar doen.
Dus foto's bij de foto's en kippen bij de kippen.
De leukste kippen eruit om neer te zetten en de rest hup in een kast.
Mijn kippen obsessie is gelukkig weer voorbij.
Kan nog steeds terugkomen maar al tijden niets meer gekocht.
En geen foto's meer afgedrukt sinds onze laatste vakantie in juni.
Gelukkig zijn die ingeplakt.

In een van mijn dozen met dierbare herinneringen, en ik heb nogal was dozen, vond ik 1 van de 2 foto's van mijn allerbeste vriendinnetje ooit, diegene waarmee ik sinds 2 weken via FB weer contact mee hebt.
Ik denk dat zijn mijn beste vriendin ooit was omdat ik toen nog echt van iemand kon houden.
Daarna teveel meegemaakt om nog echt dat te voelen.
Op mr. X na dan en mijn 2 nichtjes en het neefje maar van die laatste 3 weten jullie ook, of niet, hoe dat afgelopen is, dus blijft de geweldige X over, een hond, een kip, wat cavia's en konijnen.
Heel triest allemaal maar wel de waarheid.
nou van die kip en zo is weer een soort frans grapje maar X en Soop is wel waar.
Dat zit heel diep.
Verder zou ik toch echt niet weten waar ik van moet houden.
Klinkt bitter maar het is de waarheid waar ik ondertussen aan gewend ben.
Voor zover dat kan wennen.

Jeeses, zit ik hier mezelf depri te maken voor het slapen gaan.
Wat trouwens, ja ik ben toch bezig, weer een groot probleem is dat slapen.
Veel nachtmerries ook.
Probeer nu weer zoveel mogelijk in andere kamer te slapen zodat mr. X kan slapen.
Ik zie er best tegenop om naar bed te gaan.


Mooieschoonzus kwam nog langs om kastanje takken te brengen.
Ben natuurlijk ook bij mijn BF geweest om te "vieren" dat de chemo afgelopen is.
Het was heel fijn om weer bij elkaar te zijn  want als ze naar het ziekenhuis is ga ik er niet heen en zien we elkaar een kleine week niet.
Ze had van diverse mensen prachtige bloemen gekregen en taart.
Wat ongelofelijk attent en lief.
Het ging best goed met haar.
Ik werd alleen erg boos op bepaalde mensen die het af lieten weten.
Ik heb heel erg de neiging om ze te bellen om te zeggen of ze wel beseffen hoe erg ze hen nodig heeft.
Ik kan dat natuurlijk niet maken maar mijn hart breekt wel.
Weer eens het bewijs hoe egoistisch de meeste mensen zijn.
En ik was mijn handen echt niet in onschuld hoor want ik ben ook een mens, maar sommige dingen kunnen echt niet.

En dan wil ik iets zeggen/schrijven wat ik heel moeilijk vind.
Ik blog al zo een 10 jaar denk ik.
Echt discreet of geheimzinnig over mijn eigen leven heb ik nooit gedaan.
Ik schreef over mijn falen, mijn overwinningen, mijn goede punten en de slechte.
En ik zou niet willen stoppen maar ik ga het wel doen en dat ga ik doen op 28 februari.
Het is al een tijdje zo dat ik er problemen mee heb dat ik steeds minder reacties krijg.
Kan ik best begrijpen hoor want zo spannend is mijn leven niet.
Het was ook nooit een probleem en ik keek ook niet naar anderen die 10 keer zoveel reacties hadden.
Nu doe ik dat wel en ik begrijp niet dat als iemand blogt dat ze een kabouter heeft gebreid 30 reacties krijgt of als iemands dochter een beugel krijgt er nog meer krijgt.
Mijn blogs zijn toch niet saaier dan dat?
Schijnbaar dus wel.
En ik kreeg daar dus moeite mee.

Ik denk; als ik toch maar 2 reacties krijgt, en wel altijd aardige en lief dat altijd, kan ik het net zo goed op papier pennen en aan de buurvrouw laten lezen.
Het punt is dat er veel meer lezen, die nooit reageren, maakt ook niet uit want ik reageer ook niet bij iedereen, maar het voelt gewoon niet goed omdat ik toch bang ben dat er bekenden en zo meelezen  van wie ik het niet weet.

Dus ik heb nog zo een negen dagen te gaan.
Heel eng om te stoppen want het scheelde mij een psychiater (knipoog)
Ik ga het vast erg missen.








38 opmerkingen:

Anoniem zei

En ik zal jou ook heel erg missen.
En ja,de Blogwereld is minder aan het
worden,dat merk ik ook.

Groetjes Ans

Bertiebo zei


Al reageer ik lang niet altijd, ik lees je wél altijd en ik houd inderdaad heel wat meer van jouw stukjes dan van die stukjes over een kabouter waar zoveel reacties op komen. Zelf krijg ik ook niet heel veel reacties. Ik vind reacties wel echt leuk, maar als er weinig reacties zijn, kijk ik altijd even naar de kijkcijfers en dan zie ik dat er wel veel pageviews zijn. Dat vind ik dan ook al heel mooi. Zou je het zo niet kunnen bekijken?
Tenslotte, als ik naar mezelf kijk, ik heb simpelweg niet genoeg tijd om op alle blogs die ik lees te reageren. Dat zal voor anderen misschien net zo zijn. Maar dat betekent niet dat ze het niet leuk of boeiend vinden.

Jeanneke zei

Voor jou ben ik blij, dat je kunt stoppen met bloggen, omdat je, mede door het bloggen, in het echte leven nu echte vrienden hebt gemaakt / (terug)gevonden.
Daar gaat niets boven!
Het was goed in blogland, maar voor alles is een tijd...
Ik wens je van harte veel geluk, liefde en vriendschap, gedeeld in gezondheid!

Anoniem zei

Ik sluit me aan bij Bertiebo.
Lees je blog elke dag en geniet er van.
Reageren doe ik echter nooit.
Kun je je niet bedenken?

Cornelia

Anoniem zei

Ik ga je verhalen ontzettend missen. Weet je het echt zeker?

Loes zei

NEE!!!!!

Anoniem zei

Ik zal je schrijfwoorden echt missen....je bracht /brengt met die woorden kleur aan mijn eigen leven.
Ben een vrouw die moeilijk op woorden kan komen...moet over "alles" veel nadenken...een reactie komt dan pas veel later "boven".
Ik begrijp deze beslissing van jou maar : heel jammer.
Groet van Lisa

Anoniem zei

Ik ga je blog ook erg missen! Lees echt al je verhalen en geniet ervan! en reageer ook bijna nooit, dat moet ik toegeven.... Hoop dat je je nog bedenkt!
Groetjes Carla

Petr@ zei

Nee Helene dat meen je toch niet!
Ik lees je elke dag! Dat ga ik wel erg missen hoor, maar als het beter voor je voelt moet je het natuurlijk doen.
Je zou ook een pauze van bijvoorbeeld een maand in kunnen lassen, kijken hoe dat bevalt. Ideetje?
(Ben je tenminste nog niet helemaal weg)

Liefs Pet@

Anoniem zei

Hallo Helene. Ik beken schuld. Ik ben zo'n lurker. Ik lees verschillende blogs maar heb er zelf geen. Daarom reageer ik eigenlijk nooit. Nergens. Maar ik geniet wel ontzettend van jouw verhalen. Ik herken er ook heel veel van mezelf in. Ik zou het echt heel jammer vinden als je stopt. Ik kan proberen wel af en toe te reageren natuurlijk. In ieder geval wens ik je alle goeds! Frieda.

Anoniem zei

Ik reageer zelden, want wat heb je nou aan mijn mening?!?
Ik leer veel van je. Ik ben ook vrouw, heb ook mijn buien, jouw ups en downs relativeren de mijne. Ik zal wat vaker reageren. Ik heb nog tot de 28e begrijp ik. Dan kan ik mijn dank uiten voor het delen van jouw leven.
Krijgen we nog een fotootje van resultaten van je pottenbakresultaten? Je hebt veel mooiedingenfoto's en blijmaakfoto's maar die zie ik nooit, klopt dat?
Hanna

Anoniem zei

Mijn ervaring is dat als je zelf geen reacties plaatst er ook weinig mensen een reactie bij jou achter laten!!!

Misschien ligt het daar aan?

Liefs Thea♥

Anoniem zei

Weet je het wel zeker, Hélène? Ik reageer ook (bijna) nooit, maar ik vind je blog heerlijk om te lezen. Ik vind je zo oprecht en eerlijk, en je hebt ook humor en zelfkennis.

Maar ik kan me voorstellen dat je het misschien teveel als eenrichtingsverkeer begint te ervaren (of is dat niet een van de redenen?). Maar goed, dat geldt voor veel blogs, denk ik. Je zet jezelf in de wereld (best kwetsbaar ook, soms) en je weet niet wie meeleest. Ik heb bijvoorbeeld het gevoel jou ondertussen redelijk goed te kennen, maar jij hebt geen idee wie ik ben. Maar is dat erg? Als het een uitlaatklep voor je is, of een manier om dingen op een rijtje te krijgen en te verwerken, dan is dat toch prima? En ik weet zeker dat je heel veel mensen een plezier doet met je schrijfsels. Je kunt namelijk erg goed schrijven!

Alle goeds gewenst, van
Liesbeth

Nietzomaarzooo zei

Joh Helene, ik denk vaak hetzelfde; 600 pageviews en 3 reacties;
Maar het gaat erom dat jij dingen kan opschrijven en het daardoor kwijt bent. Niet meer erover hoeft te malen.
En soms krijg je dan een leuke reactie. Of een hilarische. Of een chagerijnige. Net als het gewone leven.
Blijf gewoon lekker schrijven joh...weinig reacties zegt niks. Echt niks. Kijk naar de kwaliteit van diegenen die wel reageren. Daar gaat het om.

Ik verwacht 1 maart gewoon een blogje van je hoor! Wat moet ik anders nu ik ziek thuis zit :)

Inkie zei

Hai Hélène, ik schaam me nu wel, eigenlijk. Ik ben zo'n stille lezeres. Dit is de eerste keer ooit dat ik reageer. Ik ben nog niet zo lang bekend met blogs en het lezen ervan en heb me eigenlijk nooit gerealiseerd dat een reactie achterlaten wel zo leuk of aardig is, sorry daarvoor. Ik lees jou blog elke dag of zovaak je schrijft en kijk er ook naar uit. Je raakt me door je schrijfstijl, je eerlijkheid en humor (vaak schiet ik hardop in de lach en soms schiet ik vol). Je zet me vaak aan het denken en ik leer daarvan..

Dat je stopt met bloggen vind ik oprecht jammer maar ik begrijp het ook. In ieder geval wil ik je heel erg bedanken dat je een deel van je leven hebt willen delen, ik heb er echt wat aan gehad. Ik wens je het allerbeste en ook je dierbaren..

Groetjes Inge (die stilletjes wel hoopt dat je op een dag besluit dat je weer begint/doorgaat)

Noa zei

Lieve Helene,

Ik kijk ook elke dag even of je wat geschreven hebt. Ik vind jouw schrijfstijl en jouw humor geweldig! Doordat ik ziek ben, kost reageren veel energie. Vandaag maak ik dus graag een uitzondering, zodat je weet wat voor geweldig bijzonder mens je bent!

Groetjes Noa

Unknown zei

Gewoon even aankijken hoe het je bevalt om niet meer te schrijven.
Als je het mist kom je toch gewoon weer terug?
Dat je weinig reacties krijgt als jij je ziel en zaligheid bloot geeft, is heel begrijpelijk, niet leuk!



liefslinda


Anoniem zei

Lieve Helene,
Wat een schrik dat je gaat stoppen met je blog. Ik lees je zo graag en kijk altijd uit naar je stukjes. Zo open en oprecht, zo leerzaam, maar ook vaak vol humor. Zo jammer dat we je moeten gaan missen. Heb zelf nog nooit gereageerd. Dit is de eerste keer dus en alleen maar omdat ik je stukjes eigenlijk niet wil missen. Hopelijk wil je er nog eens over nadenken.
Zo niet, dan toch van harte bedankt en mijn allerbeste wensen dat het heel goed met je gaat. José

Anoniem zei

Haha.. heb je zomaar ineens 19 reacties te pakken op je aankondiging dat je van plan bent om te stoppen.Iedereen schrikt ineens wakker!Als je wilt stoppen met bloggen moet je dat natuurlijk zelf weten maarr..ik denk niet dat je het lang kunt volhouden.Jouw blog is ook jouw persoonlijke uitlaatklep.En waar moet je straks met al je zieleroerselen/sjagrijn/ vreugde en verdriet naar toe?
Ga je daar arme MR.X mee lastigvallen ? Joh, je blogt toch niet om reacties te krijgen? Het is toch gewoon ook een soort van virtueel dagboek voor jouw?
Ik zou zeggen; blog gewoon gezellig door want er zijn heel veel trouwe lezers die het leuk vinden en zich soms ook kapot lachen om jouw!
( ps; deze reactie is lief bedoeld en om je even een sch..onder je derriere te geven )Veel liefs van Lien.

Loes zei

Goed zo Lien!

klaproos zei

ach nee toch....
weet je... er was een tijd dat ik 60 65 reacties kreeg en ze trouw allemaal naliep om te beantwoorden, ja maar dat hou j e niet vol,
en nu ben ik zo ver dat het me niet uitmaakt, wat of hoe, ik blog voor mezelf,
en jij gaat helemaal niet stoppen, want eens een blogger altijd een blogger, en je mag gerust pauze nemen.... ik gun het je van harte, maar stoppen...
never nooit niet, wat ben je nog helemaal van de pot gerukt..
ik wil het niet :-) pliessssss ❤ ❤ ❤
ik lees je wel vaak, maar heb niet altijd zin om te reageren....
en zie eens vandaag wat hier bij jou binnen komt lopen, een schip vol met gouden mensen...
nee echt... neem nou maar pauze en je zal zien....
je komt als herboren terug, ik zou het zo fijn vinden als je bleef...

dikke knuffel, en weet dat ik het respecteer als je toch wilt gaan.
xxx

Anoniem zei

Hier ook zo'n stille lezer zonder eigen blog. Ik geniet als ik je lees en moet er soms ook erg over denken. Je raakt me. Ik hoop dat je je bedenkt. Marle

Anoniem zei

NE ME QUITTE PAS!!!!!

Jojo zei

Neeeeeeeeeeeeee!!!!! Niet stoppen!!! Ik lees je altijd en ik leef met je mee. Ik reageer ook niet altijd maar dat komt door tijdgebrek of geklooi op zo'n klein telefoontoetsenbordje, zoals nu.
Maar lieve Hélène, doe vooral wat jij wil, ik begrijp je beweegredenen heel goed, ik heb dat zelf zo vaak gehad en heb dat nog steeds regelmatig. Dan denk ik ook ik stop ermee, waar doe ik het voor. Maar weet dat als je stopt ik je ga missen!!!

Anoniem zei

hoi,hoi,ik ben blogloos maar ik kijk iedere dag of er een berichtje is.Vaak is het een feest van herkenning.
ik vind het jammer als je stopt en snap wel als je het doet.liefs,Anneke

Lot zei

Nou het is wel duidelijke lieve Hélène je stopt NIET met bloggen want WIJ kunnen je niet missen. Je bijna dagelijkse heerlijk inkijkje in jou en je wereld is TE goed om op te geven.
Persoonlijk probeer ik altijd even te reageren maar soms heb ik geen woorden die iets bijdragen.

Nu kan en mag ik weinig typen want ik heb een evenwichtsorgaanstoornis en de wereld draait erg veel door. Geen excuus hoor want ik zou het in etappes kunnen doen zoals nu.

Dus afgesproken je stopt niet! Namens ons allen.

PS. ik denk ook dat je omdat je weinig reacties krijgt blijk geeft van onze waardering op een of andere manier. Maar dat wet ik niet goed te omschrijven is een gevoel.

Anoniem zei

Ook hier een lezer:-)zonder blog, maar iedere dag lees ik met veel plezier
jouw blogjes,je hebt zo,n leuke eigen stijl, mooie foto,s ook van Soop
en kipje.
Misschien wil je er nog eens goed over nadenken? In dat geval zal ik
zeker af en toe reageren, ik heb me nooit gerealiseerd, dat dat voor
jou leuk zou zijn.
Groet van Betsy

Pien zei

Heb ik je nét gevonden, ga je stoppen! Jammer want je schrijft leuk, zo heerlijk no nonsens.

Anoniem zei

Please don't go!....Don't go!!!

Unknown zei

ik wil je niet pushen maar ik zou het wel heel erg erg! vinden als je toch besluit om te stoppen....tut!
xlinda

Unknown zei

ik ben ook zo een stille genieter van uw blog,zou het heel erg vinden als u zou stoppen want hoe moet ik dan weten hoe het gaat met Soop en de andere diertjes en BF en mister X en alle leuke en minder leuke dingen en schoonzusdienooitlacht,Geef u zelf een maand stoppen en als u het mist komt dan aub weer terug.En zo nietwens ik u met uw hele menagerie veel wijsheid en geluk.Groetjes en een hele dikke x Tiny de Groot

Nietzomaarzooo zei

Ik mis je NU al! :)

Loes zei

Ik ook! Mijn dagelijkse portie vitamine H(umor).

Anoniem zei

Toegegeven, ik heb geen blog, zit veel aan de computer waar ik veel dingen moet doen waarin ik niet altijd zin heb. En dan worden die klussen uitgesteld terwijl ik eerst naar Blogland reis. Ik woon niet in Nederland en lees graag even in mijn moedertaal.
Tja, mensen met een hobby zoals handwerken of tuinieren wisselen informatie uit met andere hobbyisten. En dan is er gedeeld leed dat je kunt halveren door met lotgenoten contact te zoeken. En laat ik niet beginnen over politieke overtuigingen. Persoonlijk reageer ik eerder op een artikel in een krant dan op een blog. Dat minder persoonlijk. Aan sommige blogs erger ik me aan de ene kant terwijl ze aan de andere kant toch een fascinatie hebben. Er zijn b.v mensen die steeds in het verleden rond draaien, een verleden waarmee ze zich kennelijk niet kunnen verzoenen. Maar het is mijn plaats niet om kritiek te leveren. Ieder blog is anders en blogland heeft geen grenzen! Mijn eerlijk advies is om niet meer dan 1 keer in de week te schrijven. Dit bijna dagelijks te doen wordt op de lange duur een corvee.

Anoniem zei

Hee, je bent toch niet stiekem al gestopt toch?
Hanna

Anoniem zei

ach wat jammer nou.
je bent altijd een grote steun voor me geweest
en door jou heb ik het beloofde varkensland ontdekt
bedankt daarvoor

Yelena Yeli zei

Ik reageer ook niet zo vaak als ik weleens gedaan heb. Ik merk dat ik vooral reageer bij bloggers die regelmatig op reacties reageren. Dat hoeft helemaal niet te zijn op die van mij, maar het voelt dan meer betrokken vanuit de blogger. Anders is het toch vooral 'zenden'.
Goed weekend,'liefs van VeggieMo

Gonny zei

Doodzonde als je zou stoppen, je hebt de leukste blog die ik ken!!! Herken ook veel van mezelf in je verhalen en hoe je over dingen en mensen denkt. Ik herken heel goed het gevoel van de reacties, waar Peter (mijn man die ook blogt) en ik ook vaak moeite mee hebben. Ook wel eens overwogen te stoppen, maar toen tegen mezelf gezegd dat ik bloggen heel leuk vind en het voor mezelf doe. Dat er veel gelezen wordt zie ik ook en denk dan maar dat ze toch telkens genieten, anders zouden er niet zoveel lezen. Maar echt jammer dat ze niet eens een keer wat zeggen, hoeft heus niet onder elke blogpost. Ik hoop ook echt dat je blijft bloggen Hélène, ik zou het echt missen. Liefs, Gon