maandag

Kip de hele tijd achter mij aan.

Toen we s "avonds met de deuren dicht in de serre zaten te eten lag ze tegen het glas te slapen.

Het was een fijn weekend.

Zaterdagavond even BF en haar man gevraagd of ze zin hadden om film te komen kijken.

Hadden ze en een half uur later zaten we lekker op de bank.

Niks weken van tevoren dingen plannen, hup gewoon half uurtje.

Open haard aan.

De film vonden we ondanks de heel vele mensen boek en film goedvonden niets aan.

The girl on the train.

Niks spannend of verrassend.

Saai en onnodig ingewikkeld verteld.

Zondag, weer onverwachts met schoonpapa in de tuin van mooieschoonzus.

Heerlijke tuin.

Later kwamen nog 2 schoonzussen en zwager.

Daarna in eigen tuin bezig geweest terwijl X aan zijn brommer zat te knoeien.

En nu dus weer maandag.

Best wel veel dingen in het vooruitzicht na de o zo rustige week.

Veel te rustig.

Het blijf constant zoeken naar wat nou het beste voor mij is.

Ik verveel me nooit maar teveel thuis geeft s avonds een heel vervelend gevoel, als of ik een dag zomaar voorbij heb laten gaan terwijl ik toch genoten hebt.

Ik denk dat je als mens toch nuttig wil zijn en van thuisblijven wordt je niet nuttig schijnbaar.

Trouwens ik merk dat ik er ook niet bepaald energie van krijg.

Integendeel.

Enfin maandag in mijn HEILIGE dag.

Dan wil ik eigenlijk niemand zien, maak ik zelden of nooit afspraken en stap zeker niet in de auto.

Dan is het bijkomen van het weekend en het huis doen.

En vooral AUB geen muziek aan.

Het begint hier bij het ontbijt, klassiek of franse muziek.

Omdat ik daar zo van hou.

Ja MAAR niet als ik net wakker ben en hartstikke chagrijnig ben en dat nooit laat merken.

Lief vindt het ook nog leuk om dan allerlei vragen te stellen als; wat eten we vanavond, zullen dit of dat doen, wil jij een witte was draaien en de zolder opruimen.

AAAAaaaaaahhhhhh.

Wacht aub een half uurtje dan doe ik alles wat je wil al weet ik nog steeds niet wat we vanavond gaan eten.

En dan....

Wat doet die KIP binnen, je weet dat ik dat onhygienisch vind.

Enfin iedere weekend hetzelfde.

Al heb ik echt een geweldige man die echt bij me past.

Bleek ik na 2 keer natellen toch een fout gemaakt te hebben bij de Ceeeeee en Aaaaaa.

Grote rij zuchtende mensen achter mij.

Bedrijfsleider erbij.

Mr. X die 25 meter verderop hele erg belangstellend naar babykleding zat te kijken.

Die kent me schijnbaar.

GELUKKIG was er in de volgende winkel wel een fout gemaakt en een T-shirt niet berekend en een blouse 2 keer.

Kreeg ik gister de schrik van mijn leven.

Nou ja ik overdrijf een beetje maar toch was ik van slag.

Wat moeten mensen in hemelsnaam op een heerlijk zondagmiddag in de supermarkt?

Ga toch iets leuks doen denk ik dan.

Ja, maar jij was er toch ook? zegt X dan

Ja maar ik moest voor jou wijn halen he, dat is heel wat anders.

Maar goed kom ik de 1e vrouw van mijn broer tegen.

De moeder van Het neefje en zijn zus.

Zij kwam op haar 15de bij ons thuis trouwde mijn broer en kreeg dus met hem kinderen.

Zij was als een zus voor mij.

Mijn broer waarschuwde me regelmatig voor haar maar ja ik geloofde het niet.

Ik zag wel dat ze niet goed met andere mensen omging maar dat zou ze bij mij niet doen.

Ze was nu eenmaal mijn zus.

Ik heb in mijn leven nooit meer voor iemand gedaan als voor haar.

En ik ben door niemand zo slecht behandeld als door haar.

Nou ja buiten echte familie om dan.

Iedere keer ging ik weer op de grond liggen zodat zij weer over me heen kon lopen.

En nu is het al jaren klaar maar toen ik haar gisteren zag en sprak merkte ik dat ik haar miste.

Is dat nou niet erg?

Hoe vaak ben ik er in getrapt?

Tot zo een 6 jaar geleden.

Dat zijn heel wat jaartjes .

Ik baal dan zo van mezelf he.

Puur vergif voor jou noemde mijn psych haar.

En dan mis ik zo een mens.

En was de wijn die ik ging halen ook nog eens uitverkocht.

MENSEN KUNNEN NOOIT OVER JE HEEN LOPEN TENZIJ JE ZELF OP DE GROND GAAT LIGGEN.

Maak er een fijne week van.