zee, zon en liefde (was de titel van mijn 2e gelezen boeket reeks, jaja ik ken mijn klassiekers)

 Zo een mooie dag en niemand op t strand. Heeeeeerlijk.

 Iedereen ziet daar altijd een zeehon, dit was de enig zeehond die ik zag

 Bekaf

Wat een heerlijke dag daar op t strand met mij 2 grote liefjes.

Mijn voeten hadden ongelofelijk veel behoefte om in het zand en in de zee te lopen.
Het klinkt gek maar eigenlijk was dat mijn grootste reden om te gaan.
Heb maar net gedaan of ik het voor hem en haar deed.
Tja je bent lief of niet.

Ik tuinier dus met blote voeten en handen.
Ik lees opeens overal dat op blote voeten lopen heel goed is.
Hebben ze onderzocht.
Euh?
Waarom weet ik dit soort dingen al honderd jaar?
Wat vonden die pootjes van mij het heerlijk.
Thuis werden ze extra verzorgd met vette creme en vijlen en  warme handdoeken.
Echt dames verwen je voeten en je zal zien dat je hele lijf er baat bij heeft.
Of verwen de voeten van je man en als hij dan weer wakker is is hij als was in je handen.
Ga ie zo de ramen lappen of de vuilnis aan de weg zetten of wat je maar wil.
Nu doe ik net of ik dat dagelijks of wekelijks doe maar dat is niet zo.
Ik voel nu nog de ontspanning in mijn benen.
En ik heb mooi gouden nagellak voor ze gekocht.
Zag op Tv een of ander BNer en dacht dat wil ik ook, gouden nagels.
Bij de H.ema 3 euro.

We bleven lunchen waar we altijd graag komen maar getver, het viel zo tegen.
Ik weet niet wat er verandert is maar alles was anders.
Het eten, de bediening, ik weet niet.
Tijd om op avontuur te gaan en iets anders te ontdekken.
Wij houden allebei niet zo van verandering maar nu moeten we eraan geloven.
Het moet hondvriendelijk zijn, lekker, kunnen loungen en vriendelijke mensen./

Soop en ik waren bekaf maar Lief ging nog lekker varen en kwam uren later thuis met kleurtje en brede lach.
Pffff, wat een verschil met een week geleden.
Er zijn heus wel moeilijke momenten hoor en vannacht heeft hij niet geslapen maar zo met zonnetje en leuke dingen doen komen we er wel.
Hij die niet veel TV keek, zonde van de tijd, zit nu gezellig op de bank met hond, naar iets informatiefs te kijken.
Hij maakte er nooit tijd voor.

Wat een fijne en leuke reacties kreeg ik op vorige blog.
Ik wist niet zo goed wat te antwoorden.

Ik wil graag leuk en aardig gevonden worden maar ik wil ook mijn mening blijven geven in het dagelijkse leven.
En dit mening is niet altijd even leuk.
Een dierbare vriendin van mij doet veel met gehandicapten, ik geloof dat je dat woord niet meer mag gebruiken maar je kan t opzoeken als je niet begrijpt wat ik bedoel.
Enfin zij vindt dat iedereen recht op kinderen heeft.
En dat botst heel erg met mijn mening.
Ik heb namelijk meer dan 2 jaar lang dagelijks in therapie gezeten met mensen van mijn leeftijd van ouders die geen kinderen hadden mogen krijgen.
Jonge mensen die waarschijnlijk net als ik nog steeds moeten dealen met die ouders die recht hadden op kinderen.
Papa die niet van zijn zoon/dochter af kon blijven en mamaatje die een oogje dichtkneep.
Ik heb dit nooit meegemaakt hoor maar wel vele waar ik mee in therapie zat.
Och jee wat dwaal ik toch weer af.
Maar goed als vriendin daar af en toe weer over begint ga ik dus uit mijn dakje.
En op zijn zuidfrans ben ik bang dus niet met zacht stemmetje maar luid en met armen en benen erbij als het moet.
En zo zijn er meer van die dingen .

Vanavond zag ik mijn meisje met het rode haar weer.
We zien elkaar zeker 3 keer in de week hoor maar ik mis haar iedere keer als er een paar dagen voorbij zijn gegaan.
Jammer genoeg kregen we van haar man maar 5 minuten, want ze stonden op punt om weg te gaan.
Zij straalt gewoon helemaal.
Ze voelt zich zo goed en is gelukkig en blij.
De angsten zijn verdwenen.
Nou ja niet echt maar ze kan na 2 jaar eindelijk weer even genieten.
Het maakt mij gelukkig om haar zo te zien.
Heel soms krijg ik weer het beeld van een half jaar geleden voor me maar dat verdwijnt weer razendsnel.

Ik wil jullie nogmaals dank je wel zeggen want echt, ik heb altijd zoveel steun aan mijn blog gehad door jullie reacties en meeleven.
En nu ga ik naar bed voordat ik emotioneel word.
Het moet niet te gek worden natuurlijk