kiezen

zo vijvertje is klaar

We kregen gisteren heel goed nieuws van meisje met het rode haar.

De chemo en de chemopillen die ze nu slikt doen hun werk en alles is rustig in haar lijf.

Volgens de arts zou het zomaar kunnen dat ze nog jaren heeft.

deze poster zag ik in Cochem hangen en liet door mr. X vragen of hij te koop was.

Hij was gratis maar al vergeven.

Ik ga nu proberen op een andere manier eraan te komen want ik vind hem zo mooi en hij doet me zo aan haar denken.

Ik wil hem, ik wil hem.

Zij zag er weer prachtig uit.

Met een jurk die ze vrijdag kocht waar ik bij was.

Sommige mensen zijn gewoon prachtig door wat ze uitstralen en ja met rood haar scoor je sowieso altijd bij mij.

Had ik al verteld dat mr. X en zij op een braderie liepen en iemand zei; oh jullie zijn vast broer en zus.

Grappig toch?

Gisteren stapte ik in mijn auto en reed naar stad in de buurt.

Ik MOEST dvd's hebben.

Ik kocht er 5 bij boekvoordeel.

Een film die ik grappig en ontroerend vond was Has.ta la vista.

Een belgische film over 3 vrienden die alle drie iets mankeren, blind, spastisch en kanker en naar Spanje willen om 1 keer seks te willen.

Ik zou er niet voor gaan zitten als ik dat zo lees maar het was zo ontroerend en grappig dat ik gisteren de nederlandse versie heb gekocht.

Ooit zag ik de film de marathon en ik vind dat die ook dezelfde gevoelens oproept.

In het begin van (marathon) denk je wat een gevloek, niets voor mij maar het is zo een mooie film.

Nou zo ook dus met H.asta die in NL uitvoering Adios Amigos heet.

Ook kocht ik Belle en het beest maar dan uitvoering voor volwassenen.

Nee, nee, niet zo, maar ik denk met meer enge stukken erin.

Is een franse film.

Het is mijn favoriete sprookje, ik denk omdat mijn moeder er zo mooi over kon vertellen toen ik klein was.

Ze had de zwart/wit film gezien en dan vertelde ze .

Ik was natuurlijk een paar maanden geleden in de bios voor de 3D versie en oh wat heb ik genoten.

Wat een lust voor het oog.

Zoals je weet gaat het niet geweldig de laatste tijd.

Het is altijd heel erg moeilijk te omschrijven.

Ik zit opgesloten in iets met mijn hoofd en gevoelens zeg maar en dat is vooral naar mensen gericht.

Ik voel(de)  geen verbinding meer.

Ook niet met meisje met rode haar.

Vaak ook niet met X maar door te praten lukte het me wel maar ik moest wel heel veel moeite doen.

Het is een heel naar gevoel omdat het heel eenzaam maakt.

en angstig.

Zo was mijn behoefte om mijn vriendin te zien helemaal weg.

Vrijdag waren we met nog een paar dames op stap en nog steeds voelde ik niets.

En ik werd (in mezelf) boos op haar omdat de verbinding weg was.

Toen ik gisteren thuiskwam lag er een berichtje van X dat ze langs geweest was en dat ze goed nieuws had en opeens ging alles weer open.

Ik liep door de regen snel naar haar toe om te horen.

Ik werd met veel kussen, knuffels en glimlachen ontvangen.

En ik voelde het weer.

Ik kon opeens ook 3, voor mij grote beslissingen maken waar ik al weken mee zat.

Zo ga ik naar een andere tandarts en gaan 2 van mijn diertjes weg.

Pffff mijn hart breekt wel een beetje hoor maar het kan niet anders.

Kip Saartje3 gaan naar mijn juf met grote tuin en nog meer soortgenoten want ze is hier niet blij en eenzaam.

En, oh getver, konijn Georgina gaat weg.

Ze terroriseert de andere beesten en dan vooral mijn lieve oude konijn Ludo.

Heb alles geprobeerd maar het gaat niet.

Als je nagaat dat ik nog nooit in mijn leven een dier weggedaan heb en ik de schurft heb aan mensen die het wel doen dan weet je dat ik me schaam.

Aan de andere kant zal ik blij zijn als de rust is teruggekeerd want ook Saartje3 heeft het niet goed omdat andere kip, mijn lieveling haar constant pikt en niet in de buurt wil hebben.

Oplucht wel dat de beslissing is genomen, ook van die tandarts.

Ben niet ontevreden over de mijne maar hij kan me niet goed adviseren en daar zit ik mee.

Ik heb voor zaterdag afgesproken met een vriendin van de middelbare school en heb er zin in.

Ook voor donderdag een afspraak gemaakt om te gaan boetseren bij mijn juf.

Zo moet ik wel weer uit mezelf/hoofd kruipen en ik weet dat het me goed zal doen maar jeetje wat een gedoe om zo ver te komen.

Gisteren waren X en ik ieder ons gangetje gegaan en waren we nieuwsgierig naar elkaars verhalen.

Dat was leuk.

Zo even de tandarts bellen en even op mijn lijst kijken wat ik vandaag nog allemaal kan doen om me beter te voelen.

Als ik dingen opschrijf doe ik het eerder dan dat ik het me in mijn hoofd voorneem.

En kan ik lekker afstrepen.

Snap je het nog?

Ik niet altijd maar ja ik zal het er mee moeten doen.

Nog even een verhaaltje; zaterdag waren we aan het winkelen dus en begon het te regenen, ik hoorde een vrouw tegen haar dochter zeggen; ja hoor het zal weer eens niet zo zijn.

Ze keek er heel chagrijnig bij evenals haar dochter.

Ik vond ze lelijk.

Even later zag ik een dikke oudere dame in een rolstoel met erachter een oudere dame die haar duwde.

Ze liepen in de regen en moesten zo lachen.

En ik dacht; wie wil ik eigenlijk zijn; de vrouw die zo lelijk keek of die 2 vrolijke dames die er zo mooi en blij uitzagen ondanks de rolstoel?

Ik heb gekozen.

En ben me bewust dat je iedere dag kan kiezen wie je bent.

liefs en fijne dag.