plaatste ik gisteren zomaar een foto van dit bos had ik geen flauw idee dat ik een paar uur later op precies dezelfde plek zou lopen.
Het ging zo.
Ik voelde dat ik het huis uit MOEST vanwege mijn gemoedstoestand, besloot Soop mee te nemen, naar de bank te gaan en dan te gaan kijken of vriendin I. al thuis was van haar werk.
Vond dat het weer haar beurt was om te luisteren.
Eerst lekkere wandeling met de Soop.
Toen ik bij vriendin voor de deur stond was ze net op weg naar het bos met haar hond.
Ik werd de auto ingetrokken en onderweg hoorde ik pas dat de wandeling 2 uur ging duren, we daarna dochter op moesten halen en ik dus niet op tijd thuis zou zijn voor het eten.
Had geen telefoon bij me want die neem ik zo min mogelijk mee.
Gelukkig staat I. regelmatig in contact met X want hij antwoord altijd veel sneller dan ik, tja geen wonder want hij zit net als heel veel mensen vastgeplakt aan dat ding.
Ik blijf het trouwens zeer onbeschoft dat er te pas en te onpas op dat ding gekeken wordt, zit je, bij wijze van spreken te vertellen dat je een eind aan je leven gaat maken, oh wacht even krijg een appie, oh moet ik gelijk beantwoorden.
Hey wat doe jij daar in die boom met dat touw?
Bij wijze van spreken dus he.
Het werd een fijne wandeling met een geweldig leuk en lieve hond en een waar ik gestoord van zou worden.
Die geweldige van mij, loopt los, sjokt achter ons aan, af en toe was ik haar even kwijt omdat ze in de bladeren amper te zien is vanwege haar herfstkleuren
Wat is het toch een volmaakt hondje.
De ander moest aan de lijn, trok de arm uit de kom van vriendin, kon geen viezigheid zien liggen zonder het snel op te eten en dat terwijl ze net herstellende is van een operatie met litteken net zo groot als mijn Sofietje, omdat ze onder ander de gordijnen had opgevreten.
Ik was al blij met onze Soop maar dan ben ik toch wel extra blij.
Vanmorgen naar ander vriendin gewandeld, die met de mooie tuin, jeweetwel, op de koffie, Sofietje mee.
Zo blijf ik dus een beetje in beweging en onder de mensen.
Wat beiden heel hard nodig is.
Morgen een lunch met 3 leuke dames, tja heb ze zelf uitgezocht en gevraagd of ze er zin in hadden.
Vier nationaliteiten aan 1 tafel.
Chili, Mexico, Indonesie en Moi.
Geinig toch.
fijne dag.
5 opmerkingen:
Pfff,
net m'n reactie van gister gedaan, nu staat de volgende klaar om gezellig te praten ( tenminste hoop ik ) maar geeft niet, ik moet gewoon vlotter zijn.
ik rol net m'n bed uit vanwege gister fysio gehad en wat een drama.
Rest mij vanmorgen migraine.
Maar vooruit , kost me wel m'n kostelijk morgen, en straks maar es ff aan het huishoudelijk werk, doe ik graag dus dat scheelt.
Al doe ik wel kalm aan.
De onverwachte dingen zijn vaak wel het leukst, maar oeps 2 uur ! aan de wandel en ik zou ook gelijk de stres hebben ,oh m'n eten ect.
Maar gelukkig fijne wandeling .
Oh lijkt mij zo gezellig zomaar ff te lunchen met wat je zegt 4 nationaliteiten.
Zo gaan wij een paar x per jaar naar de markt in Rotterdam,dan zeg ik altijd, wat een diversiteit van mensen.
Ik ga mee maar ben altijd daar bang voor een aanslag.
Maar gewoon zoveel mensen,,,s zomers wil ik niet, wordt compleet misselijk van ieders lichaamsgeuren.
Bizar gewoon.
Groetje Mathilde
Had die hond soms maagpijn of was misselijk? Want de hond vd buren een herder wilde ook altijd stof eten als ze iets mankeerde. Kwam bij opratie een halve handdoek uit.
Nou, jij hebt je lichaamsbeweging wel weer gehad. Knap hoor. Ik zou dat niet kunnen.
Haha, moest wel erg lachen om dat stukje over mensen en hun telefoon: wat doe jij daar in die boom? Kan er ook niet tegen, zit ik in de trein lekker naar buiten te kijken, met allemaal mensen om me heen met laptops en telefoona. En die zien niet die mooie luchten en die Hollandse landschappen en kijk, die koeien. Nou ja. Veel plezier met die nationaliteiten!
Gordijn met haken?
Een reactie posten