Op dit moment zou ik heerlijk aan de koffie moeten zitten met vriendin M, waarschijnlijk met een lunch erachteraan omdat we best veel bij te kletsen hebben.
Zo haar lang weekend in Zweden en een middag die we bij haar organiseren volgende maand.
Een reunie van de Zuid-Limburg club.
en dan onze gezondheid, zaten beiden in depressie en hoe we het aangepakt heeft.
Zij sport nu vele keren in de week ipv op de bank te hangen en te wachten tot het overging.
Mijn manier is anders, ik heb zo de schurft aan sporten, maar heeft wel weer geholpen.
De laatste keer dat we een lange wandeling maakten met koffie voor en na , zaten we er nog volop in en gaven we elkaar tips.
Ik blijf erbij dat praten, praten, praten en net zoveel naar de ander luisteren heel belangrijk is.
Zo niet het belangrijkste.
Maar goed ik zit niet aan een tafeltje met haar maar thuis.
Ik heb afgezegd.
Het begon zo.
Gisteren mijn heilige maandag.
Had heel wat taken te doen en daar had ik veel zin in.
De badkamer glom me tegenmoet.
De was hing.
Toen kreeg ik een app van vriendin of ze langs kon komen.
(meisjemetrodeharen)
Ik schoot meteen in de stress.
METEEN!!!
En je kent het vast wel in wat voor situatie dan ook.
Je wilt niet, of wel, of misschien?
In mij geval haalde ik de negatieve dingen omhoog zodat ik NEE zou kunnen zeggen maar de aardige ik vond dat ik dat niet kon maken.
De valse ik weer wel.
Naar wie luister je dan?
Dus ik schreef dat ik wel naar haar kwam.
We gingen een stukje lopen.
Soop mee.
Zij was die ochtend naar ziekenhuis geweest dus vandaar ook dat ik ja heb gezegd.
Daar werd voorzichtig gepraat over WEER een chemo
De kanker was resistent geworden voor de medicijnen en haar lichaam verdroegen ze ook niet meer.
Zij is er redelijk rustig onder en verschuift het probleem naar het nieuwe jaar.
Ze is sowieso een heel sterk mens.
en klaagt amper.
Vandaag een scan, maandag uitslag.
Ik was door de onderbreking zo gestresst.
Net weer thuis, kwamen de buurmeisjes aan de deur om de hond uit te laten.
Het liefst had ik even gegild maar dat doen beschaafde mensen niet.
Dus hup Sofie mee, lief doen tegen de kinderen en aan het koken geslagen.
Tot overmaat van ramp, was er nog maar een halve paprika ipv een hele.
Hoeveel kan een mens aan?
(grapje he van die paprika, ik kon het aan)
Maar er zit angst in mijn lijf en moest dus vanmorgen dus afzeggen.
Ben misselijk en angstig dus.
Door de verandering van mijn tijdsindeling maar ik denk ook doordat ze me een ander merk anti depressiva hebben gegeven verleden week en hoewel ze me op het hart drukte dat het precies hetzelfde was, o en waarom heet het dan anders, weet ik zeker dat het er mee te maken heeft.
Ik ben heel gevoelig voor dat soort dingen, nou ja mijn lijf dus.
Ik BAAL dus.
maar niet zo erg dat ik down ben of zo.
Zo kreeg ik gisteren weer allemaal nieuwe bladen van mooieschoonzus en kan ik straks lezen maar ook de dingen doen die gisteren hadden gemoeten.
Zo ook boodschappen doen.
Goed voel ik me allerminst, ga gelijk even langs de apotheek, wil mijn eigen merk weer.
en ik geniet van de stilte.
en van mijn huis.
Ik hou zo van mijn huis.
maar mochten jullie binnenkort op voorpagina van de T.elegraaf de foto zien van een vrouw met balkje voor haar ogen die haar nieuwe buurman heeft aangevallen of erger dan heb je grote kans dat ik het ben.
maar daarover een andere keer.
Niet alle ellende in 1 keer. ;-)
8 opmerkingen:
Zelfde medicijn, alleen een andere naam. Ja dat ken ik. Het zal wel goedkoper zijn en door andere hulpstoffen erin toch anders werkend. Ik heb het ook meegemaakt, met medicijnen voor mijn darmen. Ik was zo ontzettend moe dat ik totaal niks meer kon. En toen ik mijn oude medicijnen weer terug kreeg, was die verschrikkelijke moeheid gelijk weg.
Nog steeds vol humor ondanks alle ellende. ;-)
Ja, krijg je een ander medicijn wat zogenaamd hetzelfde is, en dan werkt het toch anders. Heb ik met mijn astma medicatie. Wat erg wat je vriendin allemaal moet doormaken.
Gewoon naar de apotheek gaan en het andere merk weer vragen. Astrid
Mijn apotheek gaf me ook eens een ander merk anti-depressie medicijnen. Na een maand durfde ik amper mijn bed uit en kon niets verdragen. Het heeft veel moeite gekost maar kreeg toch “mijn merk” weer terug. Na een maand was ik weer “normaal”
Vorig jaar heb ik weer een ander merk moeten accepteren en gelukkig reageer ik hier prima op! Sterkte.
Moet altijd aan die cup-a-soup reclame denken, van die manager die voor iedereen tijd heeft, altijd, behalve om vier uur. Dan schreeuwt hij het uit: NU EVEN NIET!!
Je hoeft niet te schreeuwen natuurlijk tegen die kindjes, maar ze moeten denk ik ook leren dat de lieve buurvrouw ook wel eens nee zegt. Of het niet uitkomt. Kunnen ze best wel tegen hoor.
Rot voor je vriendin dat slechte nieuws.
Hoop dat de apotheek je oude merk nog heeft en geeft.
Hallo,
Wat een dip dan hè, maar hoop dat je wel hebt kunnen genieten van de tijdschriften.
Sorry dat ik niet iedere x reageer, maar zit veel in hyperventilatie toestanden, ik lees wel maar reageer minder.( moe, misselijk, angst )
groetjes Mathilde
Een reactie posten