vrijdag 21 december 2018

donkere dagen voor jeweetwel







Dit jaar een paar geweldige Franse artiesten ontdekt

Michel Sardou die ken ik al heeeeel lang maar Garou dus niet en die is dus een van mijn ontdekkingen.

Hier in een mooie chanson, emotioneel maar met een grappig einde.

Je denkt terwijl je kijkt en luistert dat ze het huis vol herinneringen van hun ouders aan het leegruimen zijn maar ze zijn aan het inbreken en worden dus betrapt.

Zeker weer te hard gezongen zegt Michel aan het einde.

Ja ik mag Michel zeggen.



Niet al te beste dag.

Hoe voelt zielenpijn?

Kun je dat aan een ander uitleggen?

Ik MOET de deur uit zei ik tegen de X, zullen we Amstelveen gaan ?

Nou dat werd een kort ritje want alles zat vast en de parkeergarages vol.

Ik wist heus wel dat het druk zou worden maar zo hysterisch?

Ik dacht nog, jammer dat we de hond niet bij ons hebben, hadden we naar het bos gekund.

Tja, zoals ik vaker zegt je gaat ook niet naar speeltuin zonder kind.

Gelukkig zijn we wel gaan lopen want ik knapte er van op en zo konden we eens wandelen waar we met hond niet mogen komen omdat er Schotse Hooglanders rondlopen en laat ik nou, zal je niet verbazen gek zijn op die beesten.



Ondertussen kletste ik honderd uit over het feit dat ik niet begreep waarom ik me de laatste dagen zo klote voel.

Ik kan me geen kerst herinneren zonder depressie maar dacht dat ik dit jaar de dans zou ontspringen en sterker dan haar (de depressie) zou zijn.

Alles gaat goed in mijn leven op dit moment, maak veel leuke dingen mee, heb alles wat ik wil, nou ja op een kat of 2 na dan, en zit gewoon in rustig vaarwater.

Ik kan NIETS verzinnen wat mij van dat gevoel af zou kunnen helpen.

Ik zie ook helemaal niet tegen die Kerst op.

Als ik dood ga zei ik tegen de X moet je snel een andere vrouw nemen hoor en noemde er gelijk maar 2 namen bij van vrouwen die o zo lief zijn dat ze heel goed bij hem zouden passen.

Dat ze al getrouwd zijn vergat ik maar even.

Die ene is niet zo blij met haar vent dus ze zou er geweldig op vooruit gaan zeg maar.

X die kent mijn buien wel.

Hij probeert te helpen met wat in zijn macht ligt zoals dus inderdaad in een donker, nat bos te lopen om mij een beetje op de vrolijken maar om nou snel een andere vrouw te nemen dat ziet ie toch niet echt zitten



Nou ja, het was toch gezellig en ik knapte wel wat op.

Later kwam meisjemetderodeharen even langs bij ons thuis om te bespreken wat ze wel en niet kan eten want zij komen morgen bij ons eten.



Gisteren naar de yoga geweest en dat was weer een bijzondere avond.

Het rare is, en dat is alle 4 keer zo geweest, dat ik 6 keer uit bed moet om te plassen.

En vandaag ook veel vaker dan normaal.

Echt een teken dat er dingen gebeuren in je lijf.

Tja daar ben ik dus minder blij mee.

Vanavond maar weer een halve wonderpilletje nemen  om een paar uur te kunnen slapen.



Ga nu naar bed om TV te kijken.

Erika T.erpstra.

welterusten
















7 opmerkingen:

Anoniem zei

Bedankt voor het delen van dit prachtig nummer. Juist zoals jij ken ik wel Michel Sardou maar Garou niet. Ik reageer bijna nooit omdat ik heel slecht mijn gevoelens kan verwoorden, maar weet dat ik alles lees wat je schrijft en er heel erg van geniet. Ik wens jullie mooie, rustige feestdagen en hoop dat ik nog lang bij jou kan blijven lezen, want je schrijft heel leuk en heel menselijk. Lieve groet, Bernadette

Anoniem zei

Welterusten meid.
Nog 11 dagen.

Loes

Janne zei

Mijn anti-depressivum laat me (bijna) nooit in de steek alleen.....juist ja, rond en met de kerst moet ik vechten om niet in een zwart gat te vallen! Sterkte en we hebben de kortste dag gehad; dat scheelt ‘n slok op een borrel!

Anoniem zei

Mooi nummer met een grappig einde. Nou ja, niet voor de mannen helaas.
Nog even doorbijten en dan hebben we de winterfeesten weer achter de rug.

Nietzomaarzooo zei

Ook al kan je nog zo tegen jezelf zeggen dat je dit jaar niets te klagen hebt, toch blijft - wat Winston Churchill noemde - de Zwarte Hond, aan je riem trekken. En dat is moeilijk te begrijpen voor mensen die altijd happy zijn.

Het helpt ook niet mee dat het zo grijs is. Ik zit soms in de ochtend al met een waxinelichtje aan. En kijk nog even naar de doos van jouw Kerstpakket.

Tem jouw Zwarte Hond, laat hem lekker hard lopen dan ligt hij straks weer voldaan op zijn kleedje voor jullie open haard.

xx

Anoniem zei

Van harte bedankt voor de link naar dit chanson. Dit leidde op zijn beurt naar 86 van de beste Franse chansons waarvan ik er ook een paar heb beluisterd. Om weemoedig van te worden.
Het herinnert me zo aan mijn jonge jaren in Parijs, mijn Solex waarop ik door Parijs kraste, liften met een Duiste vriendin naar Normandie, Reims ... Wie jong en arm is moet vindingrijk zijn. Ik ben uiteindelijk in Londen beland waar ik me ook goed thuisvoel Ik neem aan dat de meeste mensen die naar die muziek luisteren inmiddels niet meer jong zijn. Aan de jeugd van vandaag lijkt het niet besteed te zijn.....

Mevrouw W. zei

En ben je nou ook die Schotse Hooglanders tegengekomen? Of liepen ze niet in de buurt? Ik vind koeien leuk, maar vind het doodeng als ik door een wei moet lopen. Het zijn toch beesten van een paar honderd kilo en die wil ik niet achter me aan krijgen.

Ik weet inmiddels dat het met een depressie niets uitmaakt of je alles hebt wat je hartje begeert. Ik denk dat jij dat ook wel weet. Het is iets wat van binnenuit komt en waar je geen vat op hebt. Ik hoop voor je dat het snel weer beter met je zal gaan.