ik was jarig

Ik was jarig.
60 jaar.
Geen ontkomen aan.

De grootste verrassing was natuurlijk het weer.
Verleden jaar was het berenkoud en nu liepen we zonder jas en hadden we het nog warm.
We gingen naar den Haag.
Daar komen we nooit en kennen het amper.
We dronken koffie op een dakterras met olijfbomen, veel zon en een kat.
Namen er gewoon taart bij, met veel slagroom.
We liepen zeer geinteresseerd door de stad besloten te lunchen in Scheveningen.
Dat deden op het einde van de pier.
De zee was zo mooi.

Ik voelde me absoluut niet jarig en dat was heel fijn.
Telefoon neem ik nooit mee en sowieso kan ik geen wattsapp ontvangen zodra ik de deur uitloop.
Daarom kreeg mr. X de appjes met de vraag wat we aan het doen waren.
En ja hij vindt dat hij dan meteen moet antwoorden, dat hoort zo en ik liet hem maar.

We waren pas om 18.30 weer thuis en ja hoor en gelukkig maar, had ik wel heel veel berichten, kaarten en op de tafel buiten stond net zo mooie bos bloemen als verleden jaar van een vriendin.
Nog nooit zo een mooie bos bloemen gekregen van een man of van wie dan ook.
Zelfs op mijn telefoon die, weetookniethoedatkan, die ik al 2 jaar niet meer gebruik maar nog steeds appjes ontvangt waren en zo een 10 berichten.
Hoe populair kun je zijn.
Zelfs vriendinnen van vriendinnen of de kinderen van vriendinnen stuurden een bericht.
Het grootste wonder was wel weer dat ik voor het eerst felicitaties kreeg van het nichtje.

Ik wist geen cadeautje, heb daar totaal geen problemen mee maar mijn X bleef maar zeuren, begon bij het ontbijt wat ik nou wilde hebben.
Hij voelt zich schuldig terwijl dat helemaal NIET hoeft.
Ik ben dol op cadeaus maar het komt wel.

Zit je daar op die pier de lunchen met prachtig uitzicht en dan besef je weer eens hoeveel geluk je hebt.
Ten eerste dat je dat stuk kan lopen (dat kan meisjemetderodeharen niet meer)  , je het je financieel  kan veroorloven, je met je grote liefde daar bent en dan dat weer.

Kreeg ook nog berichtjes van mijn o zo dierbaren franse vriendinnetje die ik ken vanaf mijn zesde jaar en mijn franse vriendje van toen ik 16 jaar was en die toevallig bij elkaar in de klas zaten.
Nou ja zo toevallig ook weer niet, was het zelfde dorp (in de Auvergne) en er was maar 1 school.

Al met al blij dat het voorbij is.
Ik moet nog wel alle apps beantwoorden.
Het was ondanks alles, vooral er voor, best emotioneel.
Het voelt weer als het begin van een nieuw jaar.
We gaan er weer voor.
Wel ben ik regelmatig heel erg verbaasd dat er zoveel mensen aan mij denken.
Ik moet toch op een bepaalde manier best wel leuk zijn.


Dan een goede tip als je naar den Haag wil;
Wij parkeerde in Rijswijk voor 6 euro en mochten gratis reizen met de tram.
De parkeerkosten hielden ons steeds tegen maar nu hoeft dat dus niet meer.