Lente.
Het is ook maar een woord.
In februari was het Lente.
Nu nog niet.
Wat zullen we allemaal meer energie krijgen als het zonnetje eindelijk weer schijnt en we buiten kunnen zitten.
De wind is in ieder geval weg.
Ik lunchte maandag dus met de beste vriendin van de vrouw van wie haar volwassen zoon spoorloos verdwenen is half januari.
Werkelijk spoor loos.
Niemand heeft iets gezien.
Hij woonde nog bij zijn ouders thuis, had vaste relatie, veel vrienden.
Was de perfecte zoon.
Hoe kom je in hemelsnaam je dagen en je nachten door als gezin?
Dit is toch de hel van de hel.
Ik ken het hele gezin tot aan de kleinkinderen aan toe.
Ik weet dat ik ooit jaloers was op de band die ze met elkaar hadden.
Nou zo zie je maar weer dat je nooit jaloers moet zijn.
Trouwens jaloers niet op een nare manier hoor.
Ik benijdde heel erg de warmte en de band die ze met elkaar hadden.
Dat alles voor elkaar over hebben.
Ik kan het maar niet loslaten en moet steeds aan ze denken.
______________________
Het valt mij trouwens op dat het met een hoop mensen niet goed gaat.
Zou het door het weer komen of gewoon toeval?
Kwam bij de tandarts een bekende tegen en die gooide maar in 1 keer alles eruit.
Eerlijk gezegd was het op mijn verzoek hoor want ik vroeg er naar.
Man, zoon, kleinkinderen allemaal slecht.
Ik heb maar niet naar haar dochter gevraagd. ;-)
Daarna op straat hoorde ik 2 vrouwen met elkaar praten;
nee niet goed, mijn rug wordt steeds erger, ben mijn baan kwijt.
ik liep snel door.
Even later nog iemand waar het slecht mee ging zo ving ik op bij het voorbijgaan.
Zelf dus 2 vriendinnen, 2 sterke vrouwen die veel te lang sterk zijn geweest en nu op het punt van breken staan.
Zoals ik al eerder schreef; ze kunnen geen NEE zeggen.
Nog steeds niet.
Met mij gaat het redelijk.
Mijn gemoedstoestand wisselt een paar keer per dag en daar is niets nieuws aan.
Wat wel een groot wonder is, al is het met een half pilletje, is dat ik een hele nacht geslapen heb.
Ik slaap NOOIT een hele nacht.
Wow ik voelde me zo normaal.
Is leuk zo een half pilletje maar overdags betaal je dan weer de tol dus het kan maar heel af en toe.
De yoga juf vertelde over haar moeder die reuma heeft aan de weke delen en die altijd pijn heeft.
Ik vroeg of ze wel leuke dingen kon doen en dat was het geval.
Later besefte ik dat het bij mij ook zo gaat.
Ik heb (bijna) altijd pijn maar kan toch leuke dingen doen.
en daar zeker van genieten.
Morgen naar onze vrienden in Lisse toe en daar is het altijd leuk.
Meestal blijven hun 2 grote zonen thuis als wij komen omdat ze dat zo gezellig vinden.
En wij ook.
Voor april hebben we al 2 afspraken en eentje in Mei.
Maar eerst genieten van morgen.
En van vandaag.
Mr. X is vrij op vrijdagmiddag maar dat wil niet zeggen dat we samen iets gaan doen.
Doe maar net of ik er niet ben zegt hij dan, haha bang als hij is dat ik wil gaan winkelen of zo terwijl dat nooit zo is.
Ga jij nog iets leuks doen?
Parachute springen of gewoon een boek lezen?
een wandeling of zwemmen met haaien?
Ik vind het altijd leuk om te weten.
Vriendin I. heeft een heel spannend leven maar zou voor geen goud willen ruilen.
Vind in de grond poeren met mijn Kip leuker dan parachutespringen.
fijn weekend
10 opmerkingen:
Wat vreselijk van die zoon die gewoon spoorloos is verdwenen. Vooral die onzekerheid lijkt me een marteling.
iemand die zomaar verdwijnt en je weet niet hoe of wat en waarom. Vreselijk moet dat zijn.
Wij gaan zondag wandelen, dat lijkt heel gewoon maar komt zo weing voor dat het bijzonder is.
Verder moet ik iets afmaken wat ik iemand beloofd heb maar het blijkt niet leuk te zijn. Goeie leer voor de volgende keer: niet meer doen.
Wij houden het heel rustig. Boek, pc en even in de tuin.
Ik ga zo een bolletje gele katoen kopen want ik ben fresia's aan het haken en heb de goede kleur niet bij mijn verzameling.
Zo spannend is mijn leven!
Ondertussen hond uit de auto zetten en zeggen "lopen" dan gaat ze een stuk naaste de auto. Ik heb een pijnlijke knie en ga dan niet zelf een stuk lopen.
Weke delen reuma = fibromyalgie heb ik al mijn hele leven blijft achteraf. Altijd lichamelijke klachten en klachtjes gehad. Ach je kan er heel oud mee worden en inderdaad leuke dingen mee blijven doen, maar het is een lastige kwaal.
Ik kreeg het van oma en moeder en heb het helaas aan dochter ook doorgegeven.
Niet dat het erfelijk is maar wel familiair gebonden
Lijkt me, over die spoorloos verdwenen jongen, het ergst dat je niet weet wat er aan de hand is. En elk moment het allerslechtste bericht verwacht. Precies wat jij schrijft; de hel.
Welk bureau werkt die ramenlappende cavia voor? Doet ze ook grote ramen? Of alleen voor poppenhuizen? :)
Geen spannende dingen van plan. Misschien de tuinmeubelen onder het zeil vandaan halen. Dan kan ik in de tuin een krant of boek lezen, al leunend op een tuintafel.
Ik had me al vaak afgevraagd of die jongen al terecht zou zijn. Maar helaas niet dus. Wat zullen die arme mensen in onzekerheid zitten. Inderdaad de hel van de hel, zoals jij dat zo goed verwoordt.
Morgen ga ik met mijn moeder naar mijn vader toe en zondag ga ik een dagje op stap. Daar ben ik wel even aan toe.
Ook hier geen dolle dingen maar gewoon rustig aan ons gangetje gaan .Eigenlijk wilde ik knuffelen met haaien maar ja dat gaat het niet worden haha .Fijn weekend meis
Liefs xx
Wat vreselijk dat die jongen nog steeds zoek is. Ik doe vandaag heel stiekem de boodschappen, want ik heb wat plekjes op mijn gezicht gisteren laten weghalen en die zien er nu rood uit. En daarna komen er korstjes op. Dus ik vertoon me niet in het openbaar. :)
Hallo,
Wat lijkt me dat zo vreselijk om niet te weten waar je zoon is.
Niet in te komen en ook niet te begrijpen.
Als ouders zijnde,ik denk dat de Fleur en geur van t leven af is, en dat wordt nooit geheeld.
En ja lente, denk dat allen ernaar uitkijken.
Maar er zijn 4 seizoenen, dus t komt wel,al wensen we t nu bij wijze van spreken.
Vanmorgen hier een zoon geweest met vrouw en kind van m'n vriendin, oh wat gezellig zo even.
Ik / wij genieten.
En we zijn woensdagavond nog oom en tante geworden van mijn zus( je).
De 4 de telg, een dochtertje, wat een rijkdom en zeker als alles goed is gegaan.
Dus tegen middernacht met ouders naar Gouda geweest om te kijken.
Vanmiddag weer erheen geweest en daar waren onze dochters ook.
Super fijn en leuk gewoon.
Aankomende week weet ik haast niet hoe ik t moet gaan doen, nog 1 week bikkelen en dan RUST,hoop ik.
Maar emotie kost zoveel energie.
En nu denk ik, eerst deze blog lezen en dan een boek,heerlijk relax.
Goede zondag.
groet van Mathilde
In onze omgeving een puber die vorige week van een flatgebouw sprong... Niemand die het zag aankomen.
Vooral mijn eigen kinderen zijn flink aangeslagen... Wat een verdriet...
Ik heb mezelf lang geleden gedwongen om iedere dag 3 dingen te benoemen waar ik dankbaar voor ben. Soms moet ik er echt om zoeken.
Vandaag waren het: een bonte specht in de boom achter ons huis, knoppen in de magnolia, en een stevige omhelzing van mijn volwassen stiefzoon :)
Een reactie posten