je eigen hulpboek 2

Wie kent het niet, La Boheme.

Ik kan het zelden droog houden.

Er komt zoveel boven bij het horen van dit lied.

Mijn hele jeugd.

Mijn hele leven.

Ook bij deze uitvoering.

Geen tekst voor een kind maar mij gaat het erom wat het met mij doet en maakt het mij niets uit wie of wat t zingt.





Hulpboeken;

ik geloof in hulpboeken.

Niet blindelings en ik heb er ook niet vele gelezen.

Je moet gewoon eruit halen wat bij jou past en dat in je eigen hulpboek schrijven.

Dan werkt het perfect.

In "mijn" boek staat het volgende.



Ik geef niet aan ieder die het vraagt mijn telefoonnummer.

Ik wil NIET te pas en te onpas gebeld worden door wie dan ook.

Zit je te lunchen met vriendinnen, belt de huisarts op met uitslag van je uitstrijkje of bloedonderzoek.

Zij hebben net als de tandarts, ziekenhuis enz, mijn huisnummer.

Ik neem zelden mijn telefoon mee als ik de deur uit ga.

Ik kan dan toch geen apps of wat dan ook ontvangen.

Ga ik verder weg en mijn X gaat niet mee dan gaat ie wel mee.

en s avonds.

Ik zie steeds hoe mijn gezelschap steeds op hun telefoon zitten te kijken.

WAAROM?

Ben jij zo belangrijk? en ik niet vermakelijk genoeg?

Dus goede tip van mij voor mensen zoals ik; doe zo weinig mogelijk met je telefoon.



TV; ik kijk zo min mogelijk TV.

Zou vaker willen kijken maar er is weinig wat mij nog plezier kan geven.

Sowieso kijk ik zo min mogelijk iets met reclame erin want het geeft veel stress.

Als ik TV kijk KIJK ik alleen TV.

Dus geen telefoon boek of weet ik veel .

De arme lieverd heeft nog steeds niet door dat TV kijken ook iets doen is en durft gewoon te vragen of ik weet of we nog keukendoek of weet ik veel wat in huis hebben.



Verjaardagen; als ik GEEN zin heb ga ik niet.

Of ik moet mijn X er een plezier mee doen maar dat is bij hem ook steeds minder.



Vriendschappen enz.; in 2018 heb ik dus mensen van mijn "lijst" afgehaald.

Sommigen omdat ik gek van ze werd, nou ja dreigde ik gek van de worden en anderen om dat ze niets toevoegden.

Die 2e groep hartstikke aardig maar ik kan niet met alle aardige mensen omgaan.

Laatst belande ik per ongeluk bij een uit de eerste groep en mijn hemel ik was er dagen van slag van.

Ik KAN gewoon NIET meer.

Dat geratel aan een stuk door over verhalen die ik al 20 keer gehoord heb.

Ik dacht nog, ik spring uit de rijdende auto.

Ben dan misschien wel dood, maar wel verlost.

Ik krijg die vrouw niet meer uit mijn hoofd.

En dat alles omdat ik gewoon niet durf te zeggen; HOU TOCH EENS JE BEK> IK LUISTER AL 20 JAAR NAAR JOU EN IK KAN NIET MEER>

Dit gaat mij trouwens nooit meer gebeuren.



Voedsel; ik MOET gezond eten.

Dat is soms balen.

Vooral dat GEEN suiker.

Daar op die SS Rotterdam kon je toch lekkere taart enz. eten.

Ik moest me inhouden om niet aan de vitrines te likken.

Haha.

Doordat ik griep had heb ik amper gegeten en al helemaal geen muesli, noten of zaden en dat vindt mijn buik niet leuk.



Geen zin om verder te schrijven.



Ik voel me stukken beter maar nog steeds voelbaar dat ik ziek ben geweest.

Na 2 echt NIET leuke weken ga ik er weer voor.





fijne week