Wist ik veel dat je zo gek kon zijn op een kip.
Ja dat ze leuk waren, gezellig en grappig en dat t balen was als ze doodgaan maar Mathilde is toch wel mijn favoriet hoor.
Met mij gaat het niet goed.
Ik krijg mezelf maar niet op de rails.
Het is niet de hele dag drama maar ik heb wel mijn depressieve momenten en voel me lichamelijk daardoor ook beroerd.
Zoals gewoonlijk is het vast mijn eigen schuld.
Nee, ik heb het niet TE druk maar TE rustig.
Ik geniet van het alleen zijn maar opeens voel ik me beroerd en tja probeer dan iemand te vinden die tijd heeft .
Het is dan net op ik opgesloten zit in een bel en daar pas uit kan komen als ik contact maak met een mens.
Dus ga ik de deur uit maar merk dat ik toch meer dan een "gewoon" mens nodig heb.
Ik wil een vriendin waar ik mee kan praten en dat hoeft dan niet eens over mij te gaan.
Nou ja vijf minuten of zo.
Door het luisteren, antwoorden en vertellen word ik lijkt wel uit die bel getrokken maar.....
al die loeders (grapje hoor) hebben helemaal geen tijd.
Ik heb dan ook niet aangegeven dat het een soort noodgevalletje is want dat is het eigenlijk wel.
Het voelt gewoon zo naar.
Geestelijke pijn.
Ik kom er heus wel weer uit, zei ze flink, maar voorlopig zit ik er midden in.
En ik baal dat ZE, de loeders dus GEEN tijd hebben.
Wanneer mag je op de alarmknop drukken?
Zo van; help het gaat niet goed, zeg je afspraak af en spreek met mij af.
Heb ik trouwens nog NOOIT gedaan.
Nooit mezelf belangrijk genoeg gevonden.
Voor anderen doe ik het wel maar ik....ach...…
Eigenlijk best benieuwd wie er dan echt zou zijn.
Zal ik gewoon uit pure nieuwsgierigheid ……..
Ach laat maar, ik zie ze wel weer als t goed gaat.
En morgen ga ik naar Yoga en dat is een goede afleiding.
Zo ik wou even klagen en ik kan weer trots op mijzelf zijn; het is gelukt.
6 opmerkingen:
Bij goeie vrienden mag je echt wel altijd aan de alarmbel trekken. Gewoon doen als je het nodig hebt. Er is altijd wel iemand van die "Loeders" (haha) die tijd zal hebben en anders zijn wij er wel. De laatsten misschien maar een magere troost. ;-) Wat een mooi kipje toch! Ik versta jouw kippenliefde volledig! En dat het snel weer beter mag gaan met je.
Om op je vraag te antwoorden: wij trekken naar jouw roots. La douce France. Helemaal naar het zuiden richting Provence. Ik word er nu al blij van.
Kan het ook telefonisch even praten? Of moet het echt in persoon zijn.
Ik weet zeker dat een van de 'loeders' graag tijd voor je vrij maakt als je duidelijker bent over hoe jij je nu voelt.
Ik mis ook wel zo'n vriendin. Ik heb er jarenlang zo één gehad, waar ik uren mee kon telefoneren. Helaas is ze overleden. Ik mis haar nog steeds.
Sterkte maar weer. Dat hebben we allemaal nodig.
ach vrouwke toch, je mag me altijd bellen...... als ik je daar mee kan helpen, graag hoor,
ja kippetjes, zijn schattig, ik ben er ook gek op... mijn overleden broer fokte ze, hollandse kuifkippen, prachtige beestjes..
hou het goed hé
xxx
Een reactie posten