ik was mezelf niet (lol)

foto nog van internet.


We zijn er weer.
Een dag eerder thuis maar met een hoofd vol prachtige herinneringen.
Wat hebben we genoten.
En mocht je denken dat foto's mooier zijn dan de werkelijkheid; non, non, de werkelijk is veel erger mooi ;-)
Ik had steeds het gevoel dat ik in een ansichtkaart liep.
Echt.
We hebben veel gezien en meegemaakt.
Veel leuke ontmoetingen en gesprekken.

Het meest was ik verbaasd over mijzelf.
Zoveel energie, geen stress en geen angst.
Mr. X was nu degene die aangaf dat we eens naar huis moesten.
Nergens beren te zien.
Ik heb geen TV gekeken, geen computer aangeraakt en iedere dag een half uurtje op te telefoon.
Wel heb ik het bloggen erg gemist.
Ik was dan zo wild enthousiast en kon het niet aan jullie kwijt.
Wel veel geschreven en geplakt in mijn album maar dat is toch anders.
Ik was zo bezig geweest van te voren om foto's en filmpjes te bekijken dat het heel bijzonder was om daar te lopen.

Het huis was inderdaad zeer groot.
Voor 10 personen is het eigenlijk.
Twee balkons, grote tuin, 2 badkamers en 4 slaapkamers.
Waar we het meest verbleven was in de serre met het prachtige uitzicht.
Mr. X keek in de salon naar tennis en D-day.

Het huis mankeerde het een en ander hoor.
Dat is brocante zei ik tegen de X die niet tegen dingen kan die stuk zijn.
Koffiezetapparaat die geluid maakte van een tank om in D-day termen te blijven.
Net als de keukenkraan trouwens waar je heel voorzichtig mee moest zijn anders viel hij eraf.
Bij de grote TV viel het geluid steeds weg.
Badkamer mankeerde ook het een en ander en lekker ontspannen douchen was er niet bij maar zoals ik al eerder zei; ik was mezelf niet dus vond het allemaal wel best.
Ik zou het zeker aanraden om dat huis te huren.
Niet duur en echt Frans.
Fenominaal uitzicht.
Fécamp is een stad.
Best groot.

Volgende keer, want die komt er zullen we toch in een dorp gaan zitten met was restaurants en wat winkeltjes zoals in Wissant.
Alles op loopafstand.
Dat was daar niet.
Wel waren er 5 fietsen die we mochten gebruiken.
Niet dat we ze gezien hebben maar ze waren er.

Gisteren om 9 uur bij het ontbijt stelde ik voor om nu al naar huis te gaan.
Het zou de hele dag regenen en ik had zo graag nog een grote wandeling willen maken maar dat ging dus niet.
Tot mijn grote verbazing bleek dat X opeens van de beren op de weg was.
Er zouden veel files zijn, code geel, en weet ik veel wat allemaal.
Enfin 2 uur later zaten we in de auto onderweg naar ons echt HUIS.
met geweldige koffiezetapparaat, TV, en douche.
Het was nogal een rit hoor en inderdaad veel files zeker bij Rotterdam.
Maar we zijn er weer.
Wat een feest je eigen THUIS.
Iedere keer weer.
Al weet ik nu al dat ik erge heimwee ga krijgen naar het landschap daar.

Als ik mag kiezen tussen zeevakantie of bos zal ik altijd voor bos kiezen maar daar hoeft je helemaal niet te kiezen.
Het is er gewoon allemaal en hoe.
Het is daar zoooo groen.

Wat ik wel vreemd vind is dat als het mooi weer is alles open is en bij minder weer sluiten ze winkels, restaurants, souvenirshops en noem maar op.
Er is dus geen touw aan vast te knopen wie wanneer open is.

Goed jullie hebben het vast begrepen het was zeer geslaagd.
En nogmaals; zoveel leuke en vriendelijke mensen ontmoet.
Ik wilde het al nooit meer horen maar nu helemaal niet meer dat die Fransen arrogant zijn.
Tuurlijk waren er ook vervelende maar ja ik was mijzelf niet dus die ben ik alweer vergeten.


ps. ik heb jullie wel gevolgd hoor.