de buitenwereld.

Mijn broer heeft 3 kinderen.

Ze zijn nu 31, 27, en 23 haar

en wat heb ik van hen genoten vanaf hun geboorte.

honderden foto's en net zoveel herinneringen.

Ik herinner mij hun geur nog, hun kinderziektes, hun grappige uitspraken.

Hun eerste verliefdheden op kleuterschool, vriendjes waar ze mee omgingen.

Vraag mij iets en ik kan je het precies vertellen.

Wanneer P. de waterpokken kreeg, zijn eerste tandje of wanneer hij ging lopen.

Hoe de dag van hun geboorte verliep en over de bevalling.

Als ik dan bovenstaande filmpje zie dan komt alles boven.

Ik smelt van zo een filmpje.

Roep de X erbij want ook hij is dol op dit soort filmpjes.

Hopp jij op kleinzoon op kleindochter vraag ik hem.

Hij geeft natuurlijk geen antwoord.

Ik zou een meisje wel heel leuk vinden.

Als het goed is krijgen we deze week het verlossende antwoord en dan maar wachten tot september.



______________________



Zaterdag en zondag in de boze buitenwereld geweest.

Ik snap nu meteen waarom ik zo stressloos  ben/was de laatste weken.

Ik wilde gisteravond om 20 uur al naar bed, was uitgeput.

Kon niet slapen en had wat hartkloppingen.

Oké dus.

Het leven bestaat niet uit een tuin, fijn huis, huisdieren, praatje op straat, leuke man, koffiedrinken en bloggen.

Er is buiten ook nog een wereld.

Zaterdag belandde we in de tuin van schoonzusdienooitlacht en zwagerdieallesrukvindt.

We moesten iets terugbrengen.

even wat gedronken en gepraat.

Het ligt best aan mij hoor maar ik kan er niet mee omgaan als ik niet begrepen word.

 Je hoeft het niet met mij eens te zijn, echt niet maar als je niet begrijpt wat ik bedoel maakt dat mij erg eenzaam.

Het is trouwens zo dom dat ik het daar nog probeer.



Zondag gingen we naar onze vrienden in Lisse en de stress begon met het lezen dat de wegen zou worden afgesloten.

We besloten een binnenweg te nemen maar zag ons al helemaal vastzitten en veel te laat aankomen.

duh.....

Daarvoor appte mooieschoonzus dat ze langs wilde komen en ik moest dus nee zeggen.

ook dat voelde niet goed.

na het bezoek ging ik een stapel h.appinez ophalen die ik via MP had gekocht.\

en ik MOEST ze hebben.

Kwamen in een wijk terecht en konden het huisnummer niet vinden die we moesten hebben.

Stress, ik kwaad op de X want ja zijn schuld natuurlijk, liet trouwens niets merken en gelukkig maar, want was zeer onredelijk.

De verkoper had al gezegd dat het moeilijk te vinden was voor sommige mensen, nou dat was het.

Pffff bekaf.



Met onze vrienden hebben we altijd gesprekken over wat we meemaken en nog gaan meemaken.

Tja...…..

Het was leuk hoor en hun zonen waren er ook en dat is altijd fijn om elkaar weer te zien.

maar wat maken we mee?

Waar maken we ons zorgen over?

waar verheugen we ons op?

Zij werken beiden en hebben een druk leven, ja nu niet maar van een schattig mereltje in de tuin worden zij niet warm of koud.

En dat elkaar niet even kunnen knuffelen en aanraken.



Nee, de buitenwereld is mijn ding niet.

Ik herinnerde mij weer dat alles mij stress geeft en dat heb ik nu natuurlijk niet.

Het spannendste van afgelopen week was onze ruzie (X en ik) .

Voelde trouwens als een grote regenbui na lange tijd droogte en warmte.

Heerlijk.

Nu is de boel weer afgekoeld en schoon en gaan we weer verder maar dan leuker.

Ruzie zo nu en dan zou verplicht moeten zijn.

Lekker joh!!!



Vind jij het erg als ik vandaag ga werken? vroeg hij vanmorgen aan het ontbijt/

Nee helemaal niet.

Ga lekker je gangetje, ik heb zat te doen.

Ik ga de boven boel een goede beurt geven, de bedden verschonen, dingen op MP zetten.

Op de bank of nog beter in een fauteuiltje met uitzicht op de tuin, in de Happi lezen.

Kopje koffie bij de hand, hond op schoot.

of misschien iets totaal anders.

Ik zit weer in mijn eigen kleine wereld.



Heeeeeerlijk.