Herfst in de tuin.
Kat van de buren, staat niet op foto hoor, heeft zich geinstalleerd in de kas.
Moet even zacht en warm dekentje voor haar zoeken. (niet kopen)
Sinds haar baasje een tweede kat hebben genomen, haar eigen zoon, wil ze zo min mogelijk thuis zijn.
Het was een geweldige huispoes maar ze is totaal verandert.
Wil s"nachts niet meer binnenkomen en brengt die dus bij ons in de kas door.
Ja heel zielig.
Ik was de laatste maanden supernegatief over alles.
Nu vind ik vaak dat ik het goed zie hoor maar helpt het mij?
Niet dus.
Met veel pijn en moeten mij op andere dingen gaan richten en ja het werkt.
Nu kan het ook gewoon zijn dat ik weer in een andere flow zit hoor.
Zoals je weet wisselt dat steeds bij mij maar ik hoop dat ik het wel invloed op kan hebben.
Er zijn nog steeds mooie dingen ondanks alles wat men meemaakt .
Was gisteren bij de dokter en hij zei dat hij blij was om een andere vrouw te zien dan 5 weken geleden want hij had zich zorgen gemaakt.
Nou deze woorden alleen al.
Tuurlijk heb ik weer eens gemerkt hoe weinig ik van de mensen waar ik mee omga kan verwachten maar daar leg ik mij bij neer want ik heb hen nodig om af en toe mee af te spreken.
Wel is het nu veel makkelijker om NEE te zeggen als ze mij iets vragen.
Aan de andere kant vragen ze zoveel?
Nee, niet echt.
We zijn zo gewend om alles zelf op te lossen.
Hoe jammer is dat eigenlijk.
Ik denk dat het onze wereldje mooier zou maken.
Daarom probeer ik op mijn manier mijn best te doen.
Geloof nu niet dat ik mijzelf nou zo een goed mens vind hoor, ik ben altijd een beetje bang dat mensen denken dat ik dit vertel om te laten zien hoe goed ik het doe.
Ik durf het alleen maar te delen omdat ik weet dat een mens nooit iets doet als hij er zelf niet beter van wordt.
Ja echt waar, ik geloofde het niet totdat ik er goed over na ging denken.
Neem bijvoorbeeld de buurmeisjes en het knutselen iedere week.
Ik geniet van ze.
Ga ze ophalen van school, ze komen gillend naar buiten als ze mij zien, (zie je wel dat ik leuk ben) het is supergezellig om ze hier te hebben, dingen te verzinnen om te maken, ik raak allerlei spulletjes kwijt die al jaren op zolder lagen. Ze gaan met blij gezicht weer naar huis en ik krijg een sterkere band met hen iets wat ik graag wilde. Jammer dat van de 4 meisjes er 3 nog in quarantaine zitten vanwege zieke ouders.
Ik heb mooieschoonzus toegezegd dat als zij ziek zou worden wij haar zouden helpen.
Zij is, omdat ze alleen is, bang om ziek te worden. Ze werkt in de zorg en ziet veel mensen.
Nu zou je denk wow Hélène wat lief.
Niet echt waar.
Ik hoopte dat zij zou zeggen en jullie kunnen op mij rekenen.
Deed ze niet, het loeder, haha, maar mijn belofte staat al, kan het moeilijk intrekken.
Na de dokter ging ik naar tuincentrum om ijsberen te zoeken.
En voordat ik gestenigd wordt, meestal door anoniemen, het was heel rustig, hield 5 meter afstand en droeg 3 maskers.
Buiten dat; wat wordt je toch hebberig van dat winkelen. Omdat ik niets vond ben ik toch teruggereden naar de stad waar ik DE ijsberen had gezien en gekocht. Het waren er 3, bleek dat er ook een kleine was waarvan ik dacht dat het een jonkie was dus die moest ook mee.
Verder niets gekocht, nou ja een zak met bollen.
Ik ga nu toch echt even een plan maken van wat mag ik uitgeven aan kerstversiering (niet veel meer) en wat aan bollen. Had een zak tulpen voor 7 euro 50 stuks. Ga er misschien nog 1 kopen en dan moet het klaar zijn. Voor kerst moet ik misschien nog misschien 30 euro vrijmaken en dan kiezen wat ik graag wil. Als ik dat met mijzelf afspreek dat hou ik mij er ook aan.Tulpen doe ik trouwens altijd in potten want die kun je verplaatsen.
De dokter had trouwens geen goed nieuws, de vorige keer had hij al aangegeven dat ik mij misschien erbij neer moet leggen dat ik NOOIT anders zal worden dan nu. Hij begon er nu weer over en de psych zei in het intakegesprek al hetzelfde. Tuurlijk wist ik het diep in mijzelf wel. Ik ben al mijn hele leven zo en al veel en veel minder dan op het hoogtepunt 30 jaar geleden, maar gezellig en onbevangen door het leven gaan zal nooit gebeuren en de depressies zullen blijven komen en gaan. Nu moet ik het door laten dringen en er rust in vinden. Heb de X al voorbereid en nu moet ik nog.Gaat lukken want ja ik wist het natuurlijk al maar hopen mag altijd, toch.
De dokter vertelde ook dat hij in januari voor het eerst vader wordt en ik schoot vol. Moest om mijzelf lachen maar het idee dat er ergens weer zo een klein en prachtig wezentje geboren gaat worden met van die oortjes, neusje en mondje ontroerde mij. Dat zijn toch momenten die ik oester omdat ik hel vaak niets voel.
Kwam gisteren ook een ooit hele goede vriendin tegen. Dat vond ik leuk om haar weer te spreken. Het was een hele leuke vrouw alleen toen ik een relatie kreeg met de X was ze daar echt niet blij mee en had steeds commentaar op hem. Vond ik niet leuk en daarbij zo onwaar, vroeg of ze er mee op kon houden, deed ze niet. Jammer. Nu leuk om haar weer te spreken.
De zon schijnt.
Heb veel dingen(tjes) die ik op een rij moet zetten maar ook een bovenverdieping die weer goed onder handen genomen moet worden.
Fijne dag.
PS wilde nog even dit kwijt. Liep ik gisterne in hele stille straat in de "verkeerde"| richting. Schreeuwde er een stom wijf tegen mij met een kop vol haat; JE LOOPT IN DE VERKEERDE RICHTING.
Ik draaide mij om en keek haar boven mij masker uit met mijn dodelijkste blik aan. Ik wilde wat zeggen maar deed het niet vond de blik genoeg.
ECHT geloof mij, ik ben de eerste die sorry zegt als ik iets verkeerd doe of per ongeluk, ook in normale tijden, te dichtbij iemand komt maar de toon van dat mens. Ze was met man en 2 kinderen en ik ben blij dat ik niets gezegd heb. Wil mij niet verlagen tot dat niveau.
Ik kan mij wel voorstellen dat als je tot 3 keer toe zo aangesproken wordt je de vierde keer ontploft. Het maakte mij zo agressief die toon.
Laten we eens gewoon lief tegen elkaar zijn.
Mevrouw u loopt aan de verkeerde kant is ook een optie.
Net als; mevrouw wilt u een masker opzetten of mevrouw winkelmandjes zijn verplicht.
Vechten kan altijd nog ;-)
Ik ga er een leuke dag van maken.
Jij ook?
11 opmerkingen:
Eenrichtingsverkeer in straten? Dat ben ik nog niet tegengekomen, maar ik kom ook zelden ergens dat scheelt.
Bij AH liep ik wel de verkeerde kant op, stonden wel pijlen op de grond maar als je aan het zoeken bent naar het juiste pas en naar de bordjes erboven kijkt heb je dat niet zo snel in de gaten. Werd er ook erg naar op aangesproken toen ik rustig stond te wachten tot die mevrouw me voorbij kon lopen, ik stond achter een bak met wat ingeruimd ging worden. Toen zag ik de pijlen ook pas. Volgende keer beter dan maar.
Gister wilde ik naar liedel maar parkeerterrein en ingang was zo druk dat ik maar weer omhekeerd ben. Vandaag nieuwe kans
Fijn dat het goed met je gaat. En die ijsberen wil ik wel een keer zien op je blog.
Hier is ergens ook een smal straatje met éénrichtingsverkeer voor voetgangers. Niemand houdt zich eraan, ik ook niet, want ik wil niet omlopen met mijn kruk.
whahahaha, ik begin met te zeggen dat het me spijt dat ik zo moet lachen, maar jij doet het erom denk ik..
Hélène je bent goed bezig.... ik ben ook niet elke dag even blij, maar het hélpt écht, als je zo veel mogelijk positief bekijkt, het is gewoon een rottijd...
en het gaat niet beter worden ook,
dus menschhhhhhh kietel jezelf en verwacht niks van anderen:-) ( dat ben ik af aan het leren )
en dan komt ( niet) alles goed maar wel hééééééééél erg veel. en die vrouw in de straat...
die blik was genoeg geloof me whahahahaah
dag lieverd
xxx
Mensen zijn momenteel erg moe en behoorlijk in de war lijkt mij. In mijn regio heb ik (nog) geen gedoe, maar ik hoor van relaties in andere delen van het land dat het soms erg grof eraan toe gaat. Korte lontjes. Ga maar goed oefenen op die verschrikkelijke boven je kapje uit blik, want het zal nog wel erger worden. Rustig blijven is de boodschap. Je niet laten provoceren en anders stuur je die ijsberen er maar op af. :-)
Zo kwam mijn dochter een vrouw tegen in de supermarkt die met haar moeder aan het winkelen was en midden in het pad stond. Mijn dochter had geen zin om er wat van te zeggen en liep het volgende pad in en daar stond die vrouw weer. Blijkbaar keek mijn dochter niet vriendelijk genoeg en mevrouw barste los. Kijk niet zo chagerijnig en laat mijn moeder met rust. Huh zei mijn dochter mevrouw, ik doe niks , hoe ik kijk gaat u niks aan . Ze draaide zich om en winkelde rustig verder, maar mevrouw kwam haar achterna en begon weer te ruzien. Gelukkig was mijn dochter zo verstandig om er verder niet op in te gaan. De lontjes worden korter nu corona nog lang niet lijkt over te gaan.
Ach wat mooi die tuin en wat goed dat je weer een dal verlaten hebt. Meer acceptatie van zulk gebeuren werkt echt! Huggie!
Elke keer ben ik weer onder de indruk van je schitterende tuin. Echt zó mooi! Fijn dat de dokter nu toch 'iemand anders' zag dan vijf weken geleden. Ik hoop dat het je lukt om zelf ook meer acceptatie te krijgen (maar volgens mij ben je al aardig op weg).
Ha lieve Helene,
ja... goed idee: we gaan er een fijne dag van maken.
We zorgen dat we goed in ons vel zitten. Gewoon, net m'n ommetje gedaan.
En straks een koffietje doen met vriendin.
En genieten van het mooie weer.
Ik vind jou helemaal niet vervelend hoor.
je bent een schat en ik vind het geweldig dat je je zo goed uit.
Blijven doen! Dat is gezond...
Liefs, Marlou
Is het gelukt om er een mooie dag van te maken? Heerlijk om mee te mogen lezen, bedankt voor het delen!
Goedemorgen,
ik kom virtueel even een ommetje bij je doen in je kasje achter in de tuin.
Dan gaan we lachen en keten.
Goed he!
Liefs, Marlou
Wat fijn dat je je wat beter voelt op het moment. En wat heb je daar een supergezellig kasje. Ik wil er zo wel in gaan zitten!
Een reactie posten