Dacht ik even paar dagen heeeeeel rustig aan te doen zo zonder afspraken.
Heb veel energie en maak er ook gebruik van.
mijn hoofd heeft moeite om het tempo bij te houden en dat geeft stress.
Vandaag moet ik, wel in 1 winkel , heel veel boodschappen halen en ook het idee alleen al geeft stress.
Dus dan maar gewoon halen wat echt niet anders kan maar kan ook dat de stress zo weer zakt.
En toch voel ik mij gelukkig.
Wandelde met hond en voelde het geluk in mijn hart dat ik volgende maand zomaar weer in Zuid-Limburg loop.
maar gelukkig omdat ik weer in een periode zit dat ik het allemaal zie.
In het gras kun je overal de hondenshit zien liggen maar ik zie de madeliefjes.
De huisarts zei zo een maand of 7 geleden toen ik daar was omdat het helemaal niet ging; misschien is dit hoe je bent en moet je dat accepteren.
De psych zei hetzelfde. Dit ben jij nu eenmaal.
Hoe raar het ook klinkt, ik had het zelf nooit zo gezien.
Er zijn mensen die altijd met krukken moeten lopen of altijd pijn hebben. Of zelfs in een rolstoel zitten.
Bij mij is dat leed psychisch en gaat niet meer over.
Die laatste zinnen in mijn eigen invulling.
ACCEPTATIE dat is waar ik mee bezig ben.
Meestal wil ik mijn goed voelen voor mijn man.
Ik wil dat hij een leuke vrouw heeft.
En ik wil er voor anderen kunnen zijn.
Jammer, maar het is nu eenmaal niet zo en dat zal ik moeten accepteren.
Genieten van de goede periodes en meer nadenken of ik er echt voor bepaalde personen mijn energie wil gebruiken.
Ook moet ik gaan geloven (accepteren) dat als iemand afzegt het echt is omdat het te glad is op de weg of dat ze zich echt niet goed voelt en niet omdat ze iets veel leukers heeft om te doen.
tijdje terug zij het buurmeisje af omdat ze naar een vriendin ging.
Ik was niet alleen teleurgesteld maar ook boos en angstig.
Zie je wel, ze vinden het nu al niet leuk meer met mij.
Het kind is 11.
En niet alles wat een ander zegt is kritiek.
"ik zou het echt niet kunnen hoor, de hele dag thuis zitten"
Nou ik ben geweldig en ik kan het wel.
-----------------
Gisteren op violenjacht geweest en kwam met volgeladen auto terug.
De rit ernaar toe, Sofie op schoot, was al leuk. Overal kraampjes met planten en bloemen te koop.
Bomen in bloei. Groen. De wereld wordt weer groen.
Ik weet hoe ik mij verleden jaar voelde om deze tijd: Heerlijk!!!
De rust, de stilte, geen plannen hoeven maken want t mocht niet, het mooie weer, alles wat uit de grond kwam in onze tuin werd opgemerkt.
Mijn vriendin die er nog was en stiekem blij was dat niet alleen zij maar heel Nederland niets meer "leuks" kon doen.
Daarna de beestjes verzorgen en de hokken netjes maken want we kregen hoor bezoek.
Er was een gecastreerde caviaman op MP die niemand wilde hebben.
Onduidelijke foto maar vond het zo zielig. Dus mailde ik dat ik hem wilde hebben mits ze hem zelf kwamen brengen.
Ik kreeg echt een lange overhoring en eisen .
Mango wil alleen kruidenhooi en geen gewone. Veel fruit en groenten, veel aandacht. Mag niet buiten.
Omdat het mijn eer te na is wilde ik goedgekeurd worden en vertelde wat voor leven hij hier zou krijgen. Veel ruimte en 3 beauty's van vrouwen. Drie rasdames terwijl hij maar een gewone cavia was. Hij zou paar maanden binnenblijven en als het warm genoeg was naar buiten gaan. tot die tijd zou ik er een dame bij doen.
Enfin ze kwamen gisteren, ik verwachtte een meisje met haar vader maar het waren vader en volwassen zoon . (euh?) Allebei zo dol op hun cavia dat ik vroeg waarom ze hem wegdeden. Moest van hun vrouw/moeder. Ik kreeg er van alles bij. duur voer, pakken kruiden hooi, haha, speeltjes, borsteltje en nagelknipper, zacht mandje, ruifje, huisje, caviasnoep en allerlei lekkers en dan ook een hele grote cavia.
Volgens mij zelden zo een grote gezien.
Ze namen afscheid van Mango, we stonden buiten nog te praten en wilde nog een keer afscheid nemen.
Ze waren nog niet weg of ik kreeg al appje hoe het met Mango ging.
en later die avond weer.
En of ik filmpjes en foto's wilde sturen.
Van morgen de vraag of hij al een vriendin had.
Pfffffff.
en of ze nog een keertje mochten komen kijken.
Beetje veel stress voor mij allemaal.
Maar goed Mango woont nu bij ons.
Vandaag even kijken of wij dikke vrienden gaan worden maar dat zal heus wel.
____________
Zaterdag kreeg mr. X een vreemd pakketje binnen terwijl we niets besteld hadden.
Zo leuk.
Een doos vol met Japanse ingredienten .
Dinsdag moesten we dan inloggen met al zijn collega's en kregen we een online kookcursus.
Heel veel werk, hij deed alles hoor net als zijn collega's, en het was zo leuk. Dingen die we totaal niet kenden of alleen van naam.
Duurde zo een 2 uur, en daarna konden we aan tafel. Wel computer uit.
Ik kan zeggen; zeewier smaakt heerlijk. De rest was ook lekker.
-----------------
Ik was gisteren ook nog even bij een buuv gaan kijken van wie ik wist dat het niet goed ging. Naar de bakker geweest. Bedden verschoond, wassen gedraaid en opgehangen. Oh en toen ik om 21.30 dacht naar boven te gaan om TV te kijken op bed belde mooieschoonzus.
Of ik een huisje voor haar wilde reserveren in Schoorl voor de zomer. Ze had zoiets leuks gezien en wilde het nu boeken. Nou ja laten boeken.
Nu doe je mij een groot plezier als ik dat mag doen. Ik snap nooit waarom mensen die naar Zuid-Limburg gaan bijvoorbeeld nooit eerst aan mij tips vragen.
Ik startte de computer weer op, zocht waar ik het goedkoopste kon boeken en boekte. Helemaal blij dat het gelukt was.
Zoals je weet ben ik dol op dingen regelen/uitzoeken/ adviseren.
In mijn vorige baan merkte mijn 2 directeuren al snel dat ik daar goed in was en moest van alles en nog wat zo ze regen van hun vakanties, tot aan hun reizen naar het verre Oosten met hotels,auto's , restaurants, vluchten. Later zelfs hun tandarts bezoeken tot aan bloemen versturen aan hun minnaressen. Zo leuk vond ik dat uitzoeken en regelen.
Wel onrustig geslapen en hoofdpijn nu.
tja teveel gedaan en komst van cavia geeft iedere keer best stress.
Heb vandaag ook nog een de opdracht om spullen te verzamelen voor blijf van mijn lijf huis.
Helemaal niet veel werk maar toch weer iets dat gedaan moet worden net als de boodschappen.
mMaar eerst dus deze blog, werkt zo verhelderend en koffie drinken.
Buiten schijnt de zon, fluiten de vogels, wachten de caviaatjes en de konijnen op iets lekker.
Ik ga zo plantjes kijken in mijn tuin. Hé daar komt Kipje aan voor haar banaantje.
Ik ga nog wat doen in mijn volgende vakantieboek voor Zuid-Limburg, mijn derde in de ontvangen bladen van die lieve dames die die Flow notebooks stuurden vorig jaar. Wat een plezier heb ik er van.
Sorry ik moet nu stoppen.
Kipje houd niet van wachten.
doooooeeeei, jullie zijn kanjes.
4 opmerkingen:
Hélène, wat idioot dat je favoriete huisdier weg moet van je vrouw... en dat je het dan ook doet! Maar ik weet zeker dat Mango bij jou ook een leuk leven tegemoet gaat. Hopelijk klikt het tussen jullie.
Ja natuurlijk kip gaat voor!
Bijzonder verhaal van Mango, maar pas op dat geen gestalk wordt.
Mango heeft het vast fijn bij jullie!
Ja, accepteren dat het gewoon bij jou hoort vind ik wel heel mooi. Wie zegt hoe jij zou moeten zijn? Normaal? Bestaat niet. :) Gelukkig niet!
Wat heerlijk dat je je zo gelukkig voelt op het moment zeg! Dat is goed om te lezen.
Een reactie posten