Ik weet niet waarom maar toen ze ons zagen kwamen ze heel snel aangerend. Ze waren zo schattig.
Iedere keer als we in Limburg zijn, denk ik; ik hoor hier.
Hier wil ik wonen.
maar dan kom ik weer thuis en zie de blije buurkinderen .
De tattooburen die slepen met een groot cavia nachthok voor mij.
Vanaf mijn keukentafel zie ik een moedereend keihard de weg oversteken met haar kroost om heen.
In de voortuin een nest met pimpelmees, in achtertuin een nest Turkse tortels die al jaren hier wonen.
Buurjongetje (met autisme) komt aan de deur of hij Sofie mag uitlaten. Heeft jaren geduurd voordat hij tegen ons durfde te praten en nu komt hij zomaar op bezoek.
Mooieschoonzus staat onverwachts voor de deur met tas met tijdschriften en moestuintjes.
Bij de supermarkt koop ik voor 5 euro en krijg van oude schoolvriendin die achter de kassa zit 8 moestuintjes.
Net, liep tattoobuurman even voorbij en liet even traantje gaan omdat ze slecht nieuws hebben gekregen. Zij is geopereerd, zou vandaag thuiskomen maar heeft hoge koorts.Hoe stoer ze er allebei ook uitzien, ze zijn zo lief.
Paar weken geleden raakte ik in leuk gesprek met een mooie dame met scootmobiel en grote zwarte herder. Of ze een keer naar mijn kip en cavia's mocht komen kijken. Ja leuk zei ik en dat meende ik.
Tja hoor ik echt in Zuid-Limburg waar je van voor af aan zou moeten beginnen?
Vergeet ik nog de man van meisjemetderodeharen en dat ik morgen voor t eerst van mijn leven naar pedicure gaat, haar zo geliefde schoondochter.
en smelt, smelt, de "kleindochter" die het leven een groot feest vindt en alweer 7,5 maand is.
Tja best veel om achter te laten.
Nee hoor, ik hoor gewoon hier.
______________
Sinds we terug zijn voel ik mij niet goed en gisteren realiseerde ik mij dat het niet met mijn uitstapje te maken kan hebben. Tuurlijk moet ik altijd paar dagen bijkomen maar dan knap ik weer op. Nu niet.
Ik heb steeds zo een hoofdpijn en ben zo moe.
Gisteren bedacht ik dat het misschien met de PRIK te maken kon hebben. Nasleep er van.
Ik baal en maak mij af en toe zorgen.
Ik wil gewoon blijven genieten van deze periode.
Sinds in Februari het weer omsloeg en we een week sneeuw en ijs hadden en daarna de lente begon sloeg mij gemoedstoestand ook om. Ik zag weer overal de mooie dingen en kon weer genieten. Doe ik nog steeds maar ik lig nu ook veel plat door pijn en moeheid en dat wil ik niet. Ik wil poeren in de aarde en leuke dingen doen.
Ben trouwens sowieso hard aan het werk met mijzelf.
Sinds die dokter zei dat ik maar moet accepteren dat het allemaal bij mij hoort dat negatieve en positieve (hij zei het heel lief en voorzichtig hoor) probeer ik daarmee om te gaan. Ook in Limburg kreeg ik af en toe nare gedachten en heel onprettig gevoel in het lijf maar dan stelde ik mijzelf gerust met; het hoort erbij en gaat zo weer over.
Acceptatie.
Door hoe ik mij nu voel kan ik niet echt nagenieten van onze trip zoals ik dat gewoonlijk doe maar ach dat komt vast wel.
Jammer dat ik vriendin I. af moest zeggen vandaag. Had wel weer zin in een vrouw tot vrouw gesprek.
Gisteren had ik voor het eerst in meer dan 1 jaar een Heilige Maandag kunnen hebben. Dat is een dag na het weekend van stilte en alleen zijn, want X was iemand aan het helpen met zijn huis. Ik had mij zo op die dag verheugd maar, merde, werd veel minder leuk dan gedacht.
maar....en niemand is minder verbaasd dan ik zelf, ik blijf de moed erin houden met af en toe toch beetje angstig want ik voel me wel raar.
Hoe gaat het met jou?
en Lot, veel sterkte met je zus. Zorg goed voor elkaar.
Fijne week allemaal.
wil toch nog even vertellen; waren aan het facetimen met kleinkind die zat te sabbelen op een koekje. We vroegen of wij ook een hapje mochten en gelijk duwde het tegen het scherm. Ooit zo een slim kleinkind gezien? haha.
maak er een mooie dag van.
10 opmerkingen:
Hoi Helene, gisteren de tweede prik gekregen en naast een wat pijnlijke arm voel ik me vandaag een beetje stram. Maar volgens mij is het suggestie, zo van, je hebt een prik gekregen, dus dat moet je voelen.
Even wat anders. Een paar logjes geleden , rond 10 april, vertelde ik hier dat ik ging proberen om gelijk met mijn man een prik te krijgen. Een anonieme persoon , die blijkbaar werkzaam is op een priklocatie, zei, dat dat niet in de haak was. Het gaf hun extra werk.
Ik toch gisteren mijn papieren meegenomen en even gevraagd bij de ingang of ik hem ook kon krijgen. Meisje ging even vragen en ja hoor geen enkel probleem. Iemand deed de procedure op de labtop, en even later kon ik op mijn beurt wachten. Echtgenoot was al geweest en zat braaf op een stoeltje te wachten. En even later hop, naald erin en mijn diploma gekregen. Was als een kind zo blij dat ik er nu vanaf was. Nog voor de vorm even 4 minuten op een stoel gezeten en toen hup naar huis.
Misschien dat het hier het oosten is. En de mensen wat bereidwilliger.
Zijn via de mooie route bij Hoenderloo naar huis gereden. En zit nu naar de Koninklijke familie te kijken. En vind de kleren van Nathan niet erg fraai. Fijne dag nog.
Even je zorgen wegnemen, gisteren was ze nog in blakende gezondheid 😘😘😘😘❤
Ik herken dat gevoel van ik hoor hier heel erg. Ik heb dat met Zuid-Engeland. Maar er wonen is toch iets heel anders, denk ik. Ik denk dan dat ik er in een vorig leven gewoond heb, of zoiets. Maar het is inderdaad een heel gek gevoel.
Lief dat je eraan denkt over mijn zus te schrijven. Al schelen we 14 jaar we zijn best close, vind het ook best bijzonder om als oude zus nog te kunnen en mogen mantelzorgen. Zoals het er nu naar uitziet kan ze 2 nachten in ziekenhuis blijven en dan ik ook 2 nachten bij haar blijven. Nu hopen dat operatie doorgaat, zal wel want al is het een zware operatie ook psychisch is het niet risicovol dus kan op IC in minimaal.
Oh ja ik had gisteren de prik een arm ging behoorlijk pijn doen in de loop vd dag, niks te zien, niet dik of hard of rood alleen 10 cm ronde pijnplek, nu zakt het al wat af. En mijn rondje met Hera werd kort, mijn benen wilden niet zo heel erg, maar verder voel ik me prima
Zoals je het omschrijft zou ik lekker thuis blijven en af en toe naar Limburg gaan. Ik heb hetzelfde dilemma maar dan met ons vakantiehuis in Kreta. Anders dan de man, voel ik toch een grote behoefte aan een ‘secure base’ (in Nederland) zoals ik het wel eens heb horen omschrijven. Sterkte met bijkomen van van alles en nog wat. Het is geloof ik volle maan, dat helpt ook niet. Maar binnenkort bevrijdingsdag!
Als je aanhoudende hoofdpijn hebt, zou ik de huisarts bellen. Kan een gevolg van de prik zijn, maar hoeft natuurlijk niet. Maar even controleren kan geen kwaad. De afgelopen twee weken zijn vier ernstige bijwerkingen gemeld bij Lareb, na vaccinatie met AZ. Snap.ook niet dat 60-64 jaren als enigen dit vaccin krijgen.
En het is laptop zag ik ineens tot mijn verbazing. En Natan.
En dit tot troost Hélène, na mijn zeventigste is de hoofdpijn verdwenen. Geen migraine meer, niet 's nachts wakker worden van de hoofdpijn. Volle maan of geen volle maan. Ik kan eten wat ik wil. Elke morgen normaal wakker worden. Het is een heerlijkheid, die mensen die nooit hoofdpijn hebben, zoals echtgenoot, niet begrijpen.
Bonjour Hélène,
ohohoh... ik lees dit en heb meteen heimwee.
Ik ben ook net terug uit Limburg en net als jij wil ik meteen weer terug en wil ik er ook wel wonen, maar denk dan: alles weer opbouwen wat je hier opgebouwd hebt... nee, toch maar niet.
Dan maar liever gewoon er naar toe en er een tijdje van genieten.
Ik heb hier ook al mijn lievelingen om me heen.
Net als jij.
Daar wil je toch niet zonder?
Dagdag...
Liefs van Marlou
Als ik hoor hoe fijn de mensen in je woonomgeving zijn zou ik daar ook niet gauw weg gaan. Hoe mooi het elders ook is.
Een reactie posten