Maandag op Zondag

Ik zweer het, de zon scheen en de lucht was blauw.

Voor de derde keer in paar weken, verleden week nog, weer in de buurt van Noordwijk gewandeld en ja voor derde keer paar keer verkeerd gereden.

Het was er prachtig en het geurde zo lekker.

Overal komt het mos op en laat ik dol zijn op geur van mos.

Ik MOET zo een mail schrijven en wat zie ik er tegenop. Niet eens zo erg hoor.

Nog steeds verhaal van de vriendin die vond dat onze vriendschap niet veel meer voorstelde nadat ik onze afspraak af zei in November en NIET voor niets. Ik Voelde mij lichamelijk zo rot en was zo angstig en tja dan krijg na paar dagen zo een appje en wist ik helemaal niet meer waar ik het moest zoeken.

STOP met die vriendschap vond een andere vriendin maar ik ga echt niet zomaar deze vriendschap van 18 jaar opgeven zonder eerst goed gepraat te hebben. Want ik heb mijn dingen maar zij misschien ook en is het op te lossen met een goed gesprek.

Dat gesprek zou deze of volgende week plaatsvinden, ik wilde niet eerder, maar ik kan het gewoon nog niet aan. Vandaar dus zo een mail om het uit te leggen

Ook vandaag was ik er ziek van tijdens onze wandeling. Ik had het zo benauwd en na half uur uitgeput en hoofdpijn. Ik zette wel door en zelfs de X dacht dat ik mij heel goed voelde. Gelukkig besloot ik het toch met hem over te hebben en dat hielp. Nou ja niet over de rede maar wat ik voelde. Ik ben zo gewend om alles op te kroppen dat ik er letterlijk benauwd van word en dat het onze relatie ook niet veel goed doet.  Heel ingewikkeld allemaal maar het schijnt bij de spelregels van sommige autisten te horen. Ten eerste helemaal overstuur van vrij normale dingen worden en dan het masker op te zetten en lekker wekenlang je klote voelen/

Die mail MOET dus vandaag de "deur" uit.

Omdat ik nog niet de moed kan vinden eerst maar even met jullie bloggen.

-------

Gisteren veel regen en iets wat je bijna wanhoop van verveling kan noemen.

Ik word echt maf als niet regelmatig iets beleef of een mens spreek. Nu was mijn mens wel thuis maar ook hij werd gek van het binnen zitten.

Toen zijn telefoon ging waren we vol verwachting, misschien iemand met een leuk voorstel.

Wat het zijn broer broerdieallesrukvindt en getrouwd is met schoonzusdienooitlacht.

Geweldige combinatie maar ja we/ik was wanhopig en als we met zijn vieren zijn is het wel te doen.

Zij moeten zich ook zo gevoeld hebben hoor dat ze bij ons wilden langskomen. Hij komt regelmatig langs voor zijn broer maar zij zelden.  We waren vast de laatsten in het telefoonboekje die ze konden bellen. 

Ze kwamen en echt het werd best gezellig. Zij zijn ook net grootouders geworden van een schatje en ja ik ben dol op babyfoto's en die waren er gelukkig genoeg. Ook nog even over de aanbiedingen gepraat in elke denkbare supermarkt. De prijzen van de huizen en toen was het 4 uur later. Ik was kapot. En ja het was best leuk zeker in deze zware tijden maar 4 uur............? Nou ja je kan niet alles hebben. 

Korreltje zout hier en daar maar dat ik stuk was is dan wel weer waar.  

De X die net als de rest van zijn familie echt geen TV fan is is opeens verslaafd aan de serie Manifest. We begonnen vorige week en hij blijft mag kijken. Het gaat over 190 mensen in een vliegtuig die voor hun gevoel gewoon op tijd landen maar het blijkt dat ze 5 en half jaar spoorloos zijn geweest. Familie, echtgenoten, verloofdes, vrienden zijn allemaal 5 en half jaar verder en hun leven weer opnieuw opgepakt omdat ieder dacht dat ze overleden waren. Ik weet uit ervaring dat je nooit de echte antwoorden krijgt in dit soort series. Totaal 47 afleveringen dus om aan het eind erachter te komen dat je net zoveel weet als het begin. Ik waag mij er nooit aan maar nu kijk ik toch mee. Mocht je denken dat jij veel problemen hebt, nou geloof mij, dat is niet vergeleken bij hen.  Ach het is wel te doen.

Keek wel Sisi. Wat een prachtige decors en jurken. En iedere keer die zon die precies op het juiste moment op de juiste plek schijnt. Nee, niet op letten dat wordt irritant. Wel prachtige beelden. Zou in de bioscoop moeten draaien maar ja of je daar naar binnen mag in je onderbroek, T-shirt en slaapsokken weet ik niet.

Dan zie je Sis met een zwarte wapperende jurk, loshangende halen (tot op haar knieeen) op een prachtig zwarte glimmende hengst door het landschap racen en even daarna zelfde beeld maar met witte jurk op wit paard. Nou ja het is mooi om naar te kijken al weten we allemaal hoe dat afgelopen is.

Goed, ik durf het nog steeds niet maar ga die mail schrijven en echt het stelt niets voor geloof mij maar ik geloof het zelf niet.

maar ik moet voor mijzelf kiezen want echt ik voel mij zo rot en wil dat MIJN gemoedstoestand het allerbelangrijkste is voorlopig. Niet schuldig voelen dat ik iedere avond  meestal niet de 21 uur haal voor dat ik naar bed ga. Ik heb nu MIJN etiketje die ik zo graag wilde en dat geeft mij rechten. Vind ik he.  

Paar maanden geleden had ik het volgende geschreven in mijn agenda achtige dagboek; WIE OP ZOEK GAAT NAAR DE WAARHEID HEEFT GROTE KANS HET TE VINDEN.

tja ik heb mijn waarheid nu er nog mee dealen.

Fijne week.