Onveilig.
Laat ik daar eerst over beginnen.
Ik voel mij onveilig.
Voor het eerst ook hier.
Ik schrijf maar krijg amper reacties.
Wat doe ik niet goed.
Zal ik er mee stoppen.
Ik word nog wel gelezen.
het voelt gewoon niet goed.
---------
Onveilig.
Ik vertelde iemand die er om vroeg; wat deden jullie bij meubelboulevard ?
Ik vertelde dat we een andere keuken wilden.
De reactie was:
WAT IS ER MIS MET JULLIE KEUKEN?????
Niet o wat leuk, wat voor kleur of iets in die richting.
Als ik vertel over kleindochter komt die persoon met filmpjes van de kleinzoon van een collega.
Ik ken die collega niet en zij het kleinkind niet maar het is jonger dan kleindochter maar zoveeeeeel verder in zijn ontwikkeling.
En zo mooi is onze kleindochter niet hoor. Gewoon.
Wij, of in ieder geval ik, weet dat er heus vast ergens op de wereld mooiere kleinkinderen zijn , met mooiere oogjes en neusje, die veel slimmer zijn dan onze kleine maar he, kan wij dat schelen.
JA ik weet dat ik schijt MOET hebben en dat probeer ik ook maar ik ben dan altijd zo gekwetst omdat ik die persoon mag en iedere keer hoop dat we het leuk kunnen hebben .
Zegt een buur of zo iets in die richting dan zou het mij amper opvallen of ik zou er een net zo leuke reactie bij geven.
Als; de buurman van mijn oom, diens nicht die heeft pas een knap kind die kon al fietsen bij zijn geboorte. Een wonder gewoon.
En ja nieuwe keuken en daar heb jij geen reet mee te maken.
Al kopen we er volgend jaar weer een ander.
De vaste lezers weten vast wel over wie ik het heb.
Zit in ieder geval in de schoonfamilie. Ik snap die jaloezie nooit.
ECHT NIET en gelukkig maar want dan zou ik het wel heel moeilijk hebben hoor want er zijn altijd mensen die MEER te besteden hebben, grote reizen maken, grotere huis hebben, beter opgeleid , meer geluk hebben met gezondheid en noem maar op.
Heb het over mensen met wie ik om ga en echt ik ken dat soort jaloezie of opmerkingen niet.
Ook niet van hen naar ons toe.
Ik ben iedere keer weer gekwetst en durf niets terug te zeggen omdat ik bang dat ik diegenen kwetst.
Tja hoe dom ben ik dan.
---------------------------
Toch ben ik er van overtuigd dat mijn gras nog steeds groener is dan bij veel mensen.
Ik raak steeds meer kwijt en het maakt mij bang en onzeker maar ik blijf zien wat er nog wel is.
Hé wat vind je van mijn tuin?
Ik weiger om tuintje, bootje, huisje te zeggen.
Het is een TUIN.
In de kas heb ik wat gele attributen gedaan en er groeien druiven.
Straks kan je zo vanaf je stoel het van de struik afhappen.
Zie je dat ijzeren tafeltje met de violen erop?
Voor het eerst in 20 jaar haalde mijn X iets bij de vuilcontainers weg, deed er een steen en pot violen op en ja hoor weer een eye catcher in de tuin. Haha. Was helemaal trots op hem.
Vijvertje en de planten eromheen doen het prima.
Schilderij dikke Dames is diamond painting en door vriendin gemaakt.
Waterbakje in de luwte waar vogels komen drinken en baden. Gekregen van iemand die mij zeer dierbaar was maar overleden is.
De verdrietige engel is geplaatst om mijn vriendin te herdenken. Ik mis haar echt erg. Ik kreeg van haar altijd veel zelfvertrouwen omdat ik vind dat zij mij zag zoals ik was. Geen heel makkelijk persoon maar wel heel lief en gul. NOOIT jaloezie omdat ik mocht blijven leven en zij weg moest en afscheid moest nemen van zoveel dingen waar ze van hield.
Gisteren was haar man hier in de tuin voor een bakkie en weer bijkletsen en het was fijn.
Vandaag op stap voor de boodschappen.
Voor het eerst weer aardbeien gekocht en gegeten (op de markt) en ik wil vanaf nu weer iedere dag aardbeien eten.
Alleen de geur en de kleur maakt mij blij.
Gaf een stapel bloementuintjes aan mijn tattobuuv en ze bleef mij bedanken en wilde geen koffie blijven drinken want ze wilde meteen gaan planten. haha. Kijk van dit soort mensen wordt ik blij. Zij verwennen mij ook altijd met van alles en nog wat. Zo lief.
Blij dat stiefdochter, al had het wat minder gemogen, (320 stuks) aan mij gedacht heeft. Het wordt nog eens wat tussen ons.
Vandaag krijgen we nieuwe eetkamerstoelen en morgen gaan we weer naar Arena Boulevard om keuken te laten ontwerpen.
maar aub niet tegen mijn schoonfamilie zeggen hoor.
33 opmerkingen:
Ik lees je hoor! Maar soms heb ik gewoon niets te melden dat het opschrijven waard is. Je Tuin is Prachtig! Het lijkt wel een oase! Ik houd van die blauwe accenten die je overal hebt.
En laat je alstublieft niets wijs maken: Je Eigen Kleinkind is het allermooist!! Al is het paars met witte stippen! ^^ Von.
Onveilig is geen fijn gevoel...
Ik durf nu te reageren , lees nog wel bij jou maar had het idee dat mijn reacties niet zo op prijs gesteld werden, dit is mijn perceptie he.
Er is door die hele corona gekte toch wel een en ander verschoven in de intermenselijke verhoudingen.
Het feit dat wij van mening verschillen betekent voor mij geenszins dat ik jou minder of niet meer zou mogen. Iedereen mag van mij, mits niet extreem of kwetsend, denken en vinden wat hem of haar goeddunkt. Ik heb je met kerst nog een kaart gestuurd maar heb het achterwege gelaten op jouw verjaardag omdat ik niet zeker wist of je het op prijs zou stellen.
Dus dat is de reden dat ik niet meer bij jou reageer.
Liefs van mij XXX
Beste Hèléne, ik kijk altijd uit naar jouw geschreven stukjes. Prachtig om te lezen hoe jij de mensen omschrijft of als je het over je dieren hebt. Wat zou ik graag ook zo'n schattig kipje hebben dat in de tuin rondscharreld. Je leuke hondje en cavia's, gezellig allemaal en dan je tuinhuis. Ik heb al zitten kijken of dat ook niet hier in ons tuintje zou kunnen. Ik reageer hoogst zelden, denk dat er niemand op zit te wachten. Daar vergis ik me blijkbaar in.Jij wil wel graag horen hoe wij over jouw geschreven stukje denken. Herken vaak de dingen die jij moeilijk vind en leer weer van je zelfspot.
Kortom, ik vind jouw stukjes echt heel fijn om te lezen, te lachen om de dingen die je meemaakt.
Al die mensen die altijd commentaar op alles hebben kom je overal tegen.
Makkelijk gezegd om je er niks van aan te trekken, bij mij blijft dat ook nog wel even in m'n hoofd zitten voordat ik het kwijt ben.
Blijf jezelf, doe wat jou het beste lijkt en die nieuwe keuken.... Gewoon veel plezier met uitzoeken en je verheugen op het moment dat hij er staat.
Liefs Merel
Natuurlijk lees ik je nog steeds. Je tuin is een droom, dat heb je maar mooi gecreeerd! Je gevoel is niet fijn, en ik begrijp het. Het voelt eenzaam als mensen je slecht begrijpen. Dat is helaas niet zeldzaam. Jij gaat de diepte in en daar rennen de meeste mensen voor weg. Ligt niet aan jou. Misschien zijn je verwachtingen toch te hoog? Ben ik ook aan het afleren, want de enige die daar pijn van heeft ben jezelf. Hug,
vlasje
Ook een regelmatige lezer, blijf vooral schrijvende, geniet er erg van. Maar ook veel herkenning.
Geniet ik van de gedachtensprongen in je blog ;-) Heerlijk geschreven, zonder mooimakerij.
Hartelijke groet,
Mariel
Dag Helene,
Ook ik lees graag je blogs, hoor bij de stille meerderheid.
Groeten uit Friesland
Warme groet, Margriet
Hallo Helene,
Ik ben ook zo'n lezer die eigenlijk nooit reageert.
Vind je blog fijn om te lezen en geniet van je humor.
Prachtige tuin heb je !
Blijf alsjeblieft schrijven, ik weet zeker dat je
er veel mensen een plezier mee doet.
Groetjes,
Bep
Ik lees je al heel lang maar reageer nooit, je stukjes zijn fijn om te lezen ga vooral door en probeer je wat minder van andere mensen aan te trekken.
Lieve Hélène, je hebt al heel wat fijne reacties gehad gelukkig.
Ook ik lees elke blog en meestal wel 2x omdat je nogal van de hak-op-de-tak bent en dat maakt het nu juist zo leuk.
Reageren doe ik inderdaad niet altijd, soms weet ik niks te zeggen en heb er alleen om gelachen en ga ik weer verder met andere dingen.
Maar alsjeblieft blijf schrijven, en laat ons genieten.
Soms reageer ik en soms niet, maar dat doe ik bij anderen ook. Ik weet niet altijd iets om te zeggen en dan zeg ik dus niks. Dat zie ik bij mijn eigen blog ook terug: niet iedereen reageert altijd, maar dat is ook niet erg.
Jouw blogs vind ik heel mooi om te lezen. Ik waardeer je eerlijkheid, je zelfspot, je humor. En ik denk dat ik vast niet de enige ben die regelmatig herkenning vindt in wat je schrijft. Dus lieve Hélène, ga zo door!
Ach lieverd .Ik heb nog zelf nog zo weinig zin om te bloggen .Mijn blog was ooit een soort dagboek voor mij en altijd heel veel reacties .Nu ben ik blij met maar een paar. Ik ''moet '' ook nog steeds lezers terug vinden na mijn ramp met mijn Google Account maar dan nog ! Ook ik lees bij je maar weet vaak ook niet echt goed te reageren ,je ben net als ik ,van de hak op de tak .Ga gewoon door lieverd ,lekker al je gevoelens en gedachten delen want je bent een mooi mens
Veel liefs Elisabeth
Hoi Hélène,. Ik ben ook een lurker die graag meeleest. Ik lees echter bij meer mensen en ben ook nog eens verslaafd aan de filmpjes van een aantal vloggers. Als ik bij iedereen moet reageren kom ik helemaal niet meer van mijn telefoon weg. Heel erg eigenlijk. Ik bewonder enorm hoe jij in het leven staat en hoe je met je problemen omgaat. Dat je snel gekwetst voelen herken ik. Daar loop ik ook heel vaak tegen aan terwijl dat niet eens altijd hoeft. Bedoelt iemand het niet zo. Je hebt gelijk met dat je aan niemand verantwoording af hoeft te leggen. Heel veel succes met het kiezen van een nieuwe keuken. Die werklui over de vloer zal vast weer stress opleveren maar daarna is het genieten!!
Hallo helene
Ook ik ben een van je vaste lezers en kijk altijd uit naar je nieuwe blogjes.
Vele ervan vind ik zo herkenbaar, ook ik hou van de rust om me heen, al vind ik het ook prima om zo af en toe met de man op pad te gaan naar een concert of museum of heerlijk op vakantie naar een lekker afgelegen plek bij onze oosterburen om te wandelen en te genieten van de rust.
Mij man zegt wel eens tegen me....jij zou een goede kluizenaar zijn, en wie weet is dat zo.
Ga vooral door met je blogjes, je hebt meer fans dan dat je denkt.
En succes met het uitzoeken van de nieuwe keuken, hij wordt vast prachtig.
Een hele dikke knuf voor jou en het beestenspul.
wat een prachtige tuin. ik ben "van het vak" dus mag dat best zeggen.daar is van alles te beleven.
ook de twee dames vind ik prachtig, heerlijk aan vriendinnen denken.
natuurlijk is jouw kleinkind het mooiste kind van de wereld. het moest eens anders wezen!
verheug me steeds op een nieuw blog. hou vol! liefs, omaja
Geen gebrek aan reacties deze keer, en ik lees je ook altijd hoor! Wat is je tuin mooi! Ik zag een aardbeienpot, zo'n ding heb ik nog in de kelder staan. Wat heb jij erin?
Dat van die keuken, dat snap ik dan weer niet. Wat is dat voor een hork, die zo reageert??
Zelfs als je het onnodig vindt -- het gaat je niet áán en je kunt toch meeleven?
Oh vergat nog te zeggen dat ik een zand/beigekleurige keuken heb en een aanrechtblad en achterkant van gemeleerd zwart=grijs blauwig en de vloertegels lijken heel erg op dat.
Tegels op muren zijn heel heel lichtgelig.
Mijn vorige keuken zelf was lichtgeel beetje gemarmerd en dat zou ik graag weer hebben gehad maar konden we niet vinden
Heb er maar lekker schijt aan aan die vervelende mensen. Lekker je eigen gang gaan.
Gelukkig vandaag wel reacties.
Vergeet het nare dat kost energie.
Ga zo door. Ik reageer nooit, maar lees altijd bij je.
Ik lees je blog bijna elke dag en ik moet vaak glimlachen om hetgeen je schrijft.
Soms leef ik met me mee en soms denk ik : maak je daar niet druk om.
Thea
Ha lieve Helene,
boven je stukje staat: Onveilig.
En vervolgens scroll ik naar beneden langs de meest veilige plek die ik ooit gezien heb.
Wat een oase.
Wat een pracht.
Laat je dus niets wijsmaken.
Jouw plek is de meest veilige. En daar gaat het om.
Xxx Marlou
Dag Helène, kan me goed voorstellen dat je je bij het uitblijven van reakties vragen stelt.
Het is wel een beetje de tijdsgeest in blogland denk ik, wel lezen niet reageren. Zelf denk ik vaak dat ik weinig heb toe te voegen, maar weet uit eerdere blogervaring dat een simpel hallootje eigenlijk al genoeg is. Dus. Jij doet niets, helemaal niets fout! Ik hoop dat je blijft schrijven en af en toe je lezers eens wakker schudt. 🙂
Heb het goed dame, groet Robine
Ik ben elke keer weer onder de indruk van je gezellige tuin! Ik ga mij daar door laten inspireren. Prachtig ook met dat schilderij!
Mensen die alleen maar over zichzelf praten en de conversatie altijd naar zichzelf toebuigen zijn ook niet mijn favorieten.
Wat ziet je tuin er prachtig uit. Alles groeit en bloeit in overvloed. Dat moet toch als jouw veilige plek voelen hoop ik. En gun ik je zo.
Ook ik lees je blogs en reageer eigenlijk ook nooit. Vind het vaak lastig om iets zinnigste zeggen. Terwijl ik toch, in je verhalen mezelf vaak herken. Denk echt heel vaak, dat zou ik geschreven kunnen hebben. Ga maar mooi door met schrijven, aan de vele reacties zijn vele met mij blij met jou..dankjewel.
Ja, hier nog zo iemand die zelden reageert. Maar ik lees graag bij je.
Ik houd ook erg van dieren, en een kip in de tuin lijkt mij ook erg gezellig! Een hond ook, maar ja, dat zit er hier niet in op het moment.
En natuurlijk is jullie kleinkind een prachtig kleinkind!Vervelend hoor, dat anderen dan met verhalen over supersnelle kleinkinderen komen. Het is toch geen wedstrijd?
Je schrijft nogal eens over Limburg. Zou ik ook wel weer eens heen willen. Maar ja, wanneer we naar Nederland komen is dat voor familiebezoek en die wonen wat hogerop in het land.
Groetjes uit Engeland
Elke avond kijk ik of je weer iets hebt geschreven. Ik reageer bijna nooit maar lees met veel plezier over alles wat je bezig houdt. En zo lekker direct dat ik vaak in de lach schiet. Ga zo door!
Groet uit Drenthe, Roelie
Goeiemorgen belle helene...
ach... we laten andere mensen ons leven toch niet bepalen hé.
doe wat fijn voor jou is, en de X en laat de rest de rambam krijgen alsjeblieft..
ik vind je tuin een sprookje, je diertjes efjes en jou een toverfee,
en al plaats je elke dag een nieuwe keuken zal mij een zorg zijn, als jij maar gelukkig bent...
ik ben er aan toe om te stoppen met bloggen... ik kan het echt niet meer opbrengen. ik begin na morgen mijn laatste blog, met een hele lange pauze, en zie daarna wel wat het wordt, óf de zin nog terug komt,
bezoekers en leurkers... dat zijn 2 dingen:-)
lurkers heb ik genoeg... bezoekers die een gezellige reactie achterlaten...die worden steeds minder... dat vind ik jammer, want jij en ik ook, doen tóch bij elk blog weer ons best er iets moois van te maken.... dus Hèlène..... als je me niet meer ziet... jou vergeet ik niet :-)
dikke knuffel
xxx
Wat een eerlijke blog heb je geschreven. Af en toe lees ik je blog en heb weleens gereageerd, geloof ik.
Jaloezie is puur vergif. Leg het maar naast je neer.
Wees blij en tevreden met wat je hebt, en geniet van het allermooiste kleinkind van de wereld!
Jij bent echt!
Ik lees mee, reageer niet vaak want weet soms niet wat ik moet schrijven. Maar weet dat je stukjes gewaardeerd worden en voor jou misschien ook gewoon fijn dingen op te schrijven, ongeacht wie het allemaal lezen?
Een reactie posten