woensdag 1 juni 2022

Autisme en schoonmaken


 Omdat de X meer foto's maakt van de hond dan van mij en ik daar iets van zei, moest ik in het gras gaan liggen en hij zou wel wat foto's maken maar Sofie wilde er toch ook op. Trouwens ik vind foto's van mijzelf altijd vreselijk dus gebruik ze toch niet maar deze vond ik dan wel weer leuk.


Heb een paar weken goed geslapen.

Soms zomaar paar uur achter elkaar.

Dat is weer voorbij.

Veel nachtmerries, weer knallende koppijn, gepieker in de nacht. Van alles willen bespreken met mijn man terwijl ik overdags niet weet waar ik moet beginnen.

Gaat niet lekker tussen ons.

en ja komt vaker voor.

Ik merk dat we met ouder worden allebei veranderen wat logisch is maar of het dan nog bij elkaar past?

Ik wil steeds meer thuis zijn en minder mensen.

Hij wil juist nog meer op stap en doet dat ook  en vindt dag thuisblijven een verloren dag.

Of avond.

Wat wel perfect gaat is dat ik dat prima vind. Echt. Ik ben graag alleen en vind het fijn als hij dan thuiskomt met verhalen en eten doen we altijd samen en ALTIJD aan tafel . 

Ik heb het idée dat ik zelf steeds meer afdwaal naar mijn eigen wereld. 

Ik mis mijn overleden vriendin veel meer dan het eerste jaar en dat komt ook doordat haar man, onze buurvriend een ander heeft waardoor ik de verbinding met haar via hem mis. Snap jij het? Ik gun het hem allemaal echt, maar voel dat mijn vriendin nu nog verder weg is . Hij heeft alle begrip voor mij hoor en ik kan nog prima met hem over haar praten want hij mist haar ook nog steeds maar het voelt allemaal anders.

Ik mis de gesprekken met haar. Ze hadden altijd veel diepgang. Al was ze het vaak niet met mij eens, ze oordeelde niet. Zo was zij veel milder en liever dan ik in haar mening over anderen. Ik kon zo kwaad zijn op de mensen die haar verdriet deden door niet meer te komen maar dat had zij niet. Tuurlijk niet zij moest haar tijd beter besteden in de momenten dat het even goed ging. Ik probeer haar lessen nog toe te passen en de mensen hier (buren) te zien zoals zij dat deed. 


Autisme; kan de tekst; als je op zoek gaat naar antwoorden heb je grote kans dat je ze vindt. Zoiets was het. Nou ik heb dus mijn antwoord. En NEE geen twijfel ook al ben ik niet getest. Zelden zo zeker geweest van wat ik mankeer. Alles klopt gewoon. Blij mee? NEE absoluut niet.

Hoe kan verdorie meer dan 27 psychs  gezien hebben, heel veel testen gedaan, duizenden euro's uitgeven aan alternatieve geneeswijze en paranormale en nooit iemand die hieraan gedacht heeft.

Er ging een soort beerput open vind ik zelf. Mijn ouders en broer, al wist ik natuurlijk ook wel dat die niet helemaal tof waren hebben het hoogst waarschijnlijk ook gehad. Vandaar dat zij niet in staat waren om ons normaal op te voeden. 

Wat heel opvallend is, zit op een groep op FB met ASS bij vrouwen, Autisme dus, is dat heel veel van hen ruzie/problemen/geen contact meer hebben met familie en ten tweede en godzijdank mijn beslissing, kinderen die het ook hebben en daar dus veel problemen mee hebben want ja jezelf overeind houden is al zo ontzettend moeilijk. Vaak hebben ze een partner die het ook heeft en hebben heel veel hulp nodig bij van alles en nog wat. Sowieso bij het huishouden op orde houden. Als ik mij zou laten testen zou ik ook allerlei hulp kunnen krijgen en privileges. Gelukkig helpt mijn man met de boel hier draaiende te houden. Al heb ik natuurlijk heel veel alleen gewoond in mijn leven en lukte het ook wel.

Nu zou ik dat niet meer kunnen. Wel als ik alleen zou zijn trouwens.  Opvallend veel vrouwen met ASS wonen alleen en willen dat ook zo. Ze missen geen partner of kinderen.

Wat ik erg moeilijk vind is dat wat ik ook gedaan heb om beter te worden toch nooit geholpen zou hebben. Tuurlijk veel dingen zijn verdwenen zoals panische angsten voor bloed, dokters, ziekenhuizen.

Nooit alleen op straat durven en dat alleen met mijn ex en dat ging ook met kotsen en vreselijk angsten. Eetstoornis is ook niet te vergelijken met wat het was maar hoe hard ik ook gewerkt heb een normaal leven met kinderen en of baan zou nooit gelukt zijn. Nu nog kan ik heel veel niet vanwege angsten maar ik kijk naar wat ik wel kan al heb ik voor vele dingen mijn X nodig.

Soms, zoals vanmorgen, weer gillen in de nacht vanwege nachtmerries en amper slapen en knallende koppijn ben ik best wanhopig. De X is het ook even allemaal spuugzat. Dat merk ik wel. en ik begrijp het ook zeer goed.

Ik vertel niet aan anderen dat ik ASS heb. Die denken toch dat autisme is dat je graag alleen bent en dat al je lepeltjes, vorken en messen keurig op een rijtje moeten liggen anders wordt je gek. Zoiets. Eerlijk gezegd wist ik er ook niets van.

Ik heb het idee dat ik er veel meer aan toe geef nu ik het weet, heb toch geen nut om je ertegen te verzetten want het wordt toch nooit anders. 

---------------------------------

Gisteren de 2 buurmeisjes en 1 BFF over de vloer. Ik haal ze op bij school, vinden ze leuk en daar stonden nog 2 meisjes mij smekend aan te kijken of ze mee mochten wat het 9is zo gezellig bij mij.

Wat erg die ogen. en ze zijn ook zo leuk die 2 maar ik kan het gewoon niet aan. Moet overal vandaan stoelen zien te vinden en materialen want ja 3 of 5 is nogal een verschil.

Gisteren was de opdracht, kleur, teken, schilder je lievelingsdier. Had wat voorbeelden uitgeprint want weet van ieder wat het is. Olifant, pinguin en panda. Zelf ging ik oefenen om klaprozen te tekenen. Ik zit in mijn klaprozen periode. Ik knip alles uit wat ik tegenkom om te plakken in mijn journal van de maand Juni. Juli staat in teken van aardbeien. Augustus lavendel. Weer een paar kleine obsessies.

Het was weer zeer leuk met de meiden. Daarvoor angst en stress maar als ze er eenmaal zijn is het leuk met serieuze gesprekken, lachen, grapjes maken, liefdesverhalen uitwisselen. En ja mijn liefdesavonturen van toen ik ook 11 en 12 jaar was hoor. En niet over die Zuid-Franse getrouwde minnaar of die 20 jaar oudere mannen. ;-) . 

Een van de meisjes had appje gekregen van jongetje uit de klas of zij wilde dat hij haar zou vragen voor verkering.   Vorige vertelde ander meisje dat van 11 dat ze na 3 jaar haar verkering had uitgemaakt, nou ja buurmeisje had het voor haar gedaan want ze durfde zelf niet. Ze voelde zich opgelucht dat ze weer vrij was. haha. Ik geniet zo van die verhalen en heb altijd de gevoelens van kinderen serieus genomen omdat ik weet hoe erg het was dat mijn eerste liefde van 6 naar de grote vakantie opeens met een ander meisje hand in hand liep over het schoolplein. Claude Enfoso heette hij. Nooit meer vergeten. 

--------------------------------

Belt net dochter van een vriendin dat ze de sleutel heeft van haar appartement en dat haar moeder had gezegd dat ze mij moest bellen om te vragen of ik wilde helpen met schoonmaken. Gelukkig zie ik overal de humor van in maar echt dames, ik zou nooit aan mijzelf denken als er iets schoongemaakt moest worden. Maar misschien valt het wel mee met mij als haar moeder mij een goede keus vindt. Ga nog even nadenken en zou vanmiddag antwoord geven. 

Effe lekker soppen met 2 leuke dames is misschien wel een goede afleiding. Ze kunnen misschien nog wel wat van mij leren.

Genoeg onzin voor vandaag. Ga eerst maar even een stofzuiger door eigen huis halen. Dat is pas echt nodig.  


  

8 opmerkingen:

Anoniem zei

❤️❤️
Thea

Lot zei

Je bent weer heerlijk op dreef.
Voor schoonmaken zou niemand mij vragen, iedereen weet dat ik dat haat. Ben ook zo blij met mijn hulp voor de keuken, vrijdag is ze er weer.

Maar voorzichtig met Mr X, er is er maar een van

Petra1945 zei

Soppen met twee leuke dames? Zou niet bij me opgekomen zijn om jou te vragen, maar als je daar iets positiefs in ziet, gewoon doen!

Elizabeth zei

Het leven zit vol gewone dingen, maar die kunnen soms heel moeilijk zijn om mee om te gaan en je weg erin te vinden. Ik herken best wel dingen bij mezelf.
Dat je de verbinding met je overleden vriendin gaat missen nu hij een vriendin heeft, is begrijpelijk. Voor jou is dit echt heel moeilijk, eigenlijk weer een stukje verlies...
Groetjes, Elizabeth

Anoniem zei

Jee, wat een verhaal weer. Zo herkenbaar. Ben zelf ook nooit getest, maar als ik jou verhalen lees, denk ik echt, ik ben ook autistisch. Heb vaak het gevoel, dat ik zo anders ben. Nemand snapt mij, dat ik graag alleen ben geen behoefteheb aan mensen om mij heen ..blijf daarom maar schrijven dan weet ik dat ik daar niet alleen in ben.

Anoniem zei

Hier ADHD-er met linken naar autisme.
Wat kan het leven zijn lastig zijn, hé. En hoe ouder ik wordt, hoe moeilijker ik het vind om met de stoornis te dealen.
Dit voorjaar heb ik aan zussen en vriendinnen hulp gevraagd voor de "grote schoonmaak". Daarmee bedoel ik dus achterstallig "vuil en rommel " in kasten, hoekjes en gaatjes. Het was nog gezellig ook tijdens het poetsen. En de hulptroepen beloofden spontaan om volgend voorjaar weer te komen helpen.
Over je angsten en nachtmerries: Heb je al eens EMDR geprobeerd?

nicole orriens zei

Wat een superleuke foto is dat geworden van jou! Die zou je zo als je profielfoto op je blog kunnen gebruiken!

Yolanda zei

Je opmerking ‘of het nog bij elkaar past’ valt me op. Als ik je blogs van de afgelopen jaren lees komt het op me over dat jullie een super verbondenheid/liefde hebben. Ik hoop van harte dat het lukt een gezamenlijke weg te vinden. Liefs Yolanda