Ome Huub

 Hier hebben we geluncht. 

Ze wilden ons aan ander tafel hebben maar o zo blij dat ik best goed voor mijzelf op kan komen en denk; IK ben hier de klant. We willen daar niet zitten en maar daar. En ja hoor het lukte. 

Hoe lang heb ik mij in mijn leven klein gemaakt, niet opvallen en gewoon doen wat een ander zegt wie die ander ook is. 

Al die therapie en ook het ouder worden heeft zijn vruchten afgeworpen.

Ik blijf ALTIJD vriendelijk en beleefd maar wilde niet meer op de derde rang zitten. 

Tuurlijk zag ik dat de ober iets geïrriteerd was maar he ik was daar voor het uitzicht, niet om vrienden te maken. ;-)

Hier heel hoog in Dinant bij de Citadel dronken we koffie en toen kwam het hoge woord eruit.

Wij zijn binnenkort, 11 september, 20 jaar bij elkaar. 

Mijn man had een kaart geschreven met zoveel mooie dingen erop en vertelde ook nog hoe blij hij met mij was en hoe bijzonder hij mij vond en van mij geleerd had. En toen kwamen de ringen. Wij zijn niet grtrouwd, hoeft ook niet, maar een wens van mij was om eens dezelfde ringen te dragen. En ja hoor vanaf dat moment doen we dat. Trouwringen want in lijf en hoofd zijn we absoluut getrouwd. 

Nu zou ik liegen als ik zou zeggen dat ik niets door had gehad. Hij kan niet eens liegen over een pak verdwenen biscuit, dus ik voelde het wel aankomen maar dat ik zoveel complimentjes zou krijgen dus niet.

even dacht ik; hij zal toch niet liegen om mij blij te maken? maar nogmaals liegen is dus niet zijn ding.

--------------------

Dank jullie wel voor de leuke reacties.

ook dat doet mij goed.

Waarom maak ik mijn leven toch zo moeilijk?

Ik dacht echt dat ik zonder jullie en mijn blog zou kunnen, gewoon kwestie van doorzetten.

Nou die 2 weken leken zo lang. Ik wilde zoveel vertellen.

ik dacht eerst even afkicken dan lukt het wel, niet dus, dus mij hoor je niet meer over stoppen.

--------------------

Ja ik had het programma van Huub Stapel gezien en door hem kwam ik op het idée om naar de omgeving van Dinant te gaan.

Mijn vakantieboek gaat dan ook heten; in de voetstappen van Huub Stapel.

Ik zag toen al die kastelen hoog op die rotsen en ja hoor helemaal mijn ding.

Aan de Lesse, hier zou je dus kunnen kanoën normaal gesproken. Hier was Huub ook en ik was meteen om.

In de familie van mijn man  noemen we hem ome Huub. Een neefje was namelijk zijn begeleider, licht, techniek en chauffeur tijdens een tournée en en we plaagden het neefje met de vraag of hij al Ome Huub mocht zeggen.  Het blijkt trouwens een hele aimabele man te zijn. Voor ons blijft hij dus ome Huub.

Ik was voor de vakantie al met mijn album begonnen, in de vakantie er hard aan gewerkt en gisteren foto's uitgezocht en besteld. Kan ze vandaag halen. Het is altijd best een hoogtepunt iedere keer zo een album maken. Jammer genoeg straks de deur uit om ze te halen. Hoeft niet maar ik ken mijzelf.

Gisteren was een fijne dag.

Ik deed ook nog iets waar ik erg tegenop zag maar zo blij dat dat nu achter de rug is.

Ik had een vriendin. J. Ik hield veel van haar maar na zo een 18 jaar  ging het niet meer. Weet niet of jullie er last van hebben maar je verandert met de jaren.  Zij maar ik ook. Ik kan niet zoveel meer hebben en zij praatte al heel veel maar het werd nog erger. Als ik iets wilde vertellen nam zij meteen het gesprek over met haar verhaal en ik wilde en kon niet meer. Woedend werd ik toen ik haar belde nadat ik net definitief afscheid nam van mijn dierbaarste vriendin die paar uur later zou overlijden. Ik vroeg mijn vriendin of ze wilde dat ik J. op de hoogte zou stellen en dat wilde ze graag. Ik wilde niet dat J. die ook bevrined was met meisjemetderodeharen zich rot zou schrikken als ze de rouwkaart ontving.

Tuurlijk vond J. het erg, liet een paar tranen, en begon over een ex collega die ze al 10 jaar niet gezien had wiens vriendin die ze nooit gekend had zelfmoord had gepleegd. Geen woord naar mij toe. Toen was het voor mij definitief klaar.

maar goed de man van J. is opeens heel ernstig ziek en wordt niet meer beter. Hem ken ik dus ook goed maar we zijn zeker geen vrienden.  Lang getwijfeld maar vond echt dat ik niet niets van mijzelf kon laten horen, schreef een kaart, kocht bos bloemen en ging meteen op pad. Hoopte dat er niemand thuis was, zo ben ik dan ook wel weer, maar zij was er wel . Ze was blij en zoals verwacht kreeg ik het verhaal te horen vanaf het eerste moment tot dat moment aan toe. Tuurlijk luisterde ik en was ik oprecht bedroefd om hen want het is een drama en lijdensweg en geen hoop. Wel was ik bang dat zij zou denken dat ik weer het contact wilde herstellen. We zien elkaar regelmatig hoor bij anderen en we doen normaal tegen elkaar maar ik verdraag haar gewoon niet meer. Nu wel natuurlijk want jee het is nogal wat maar toen ik wegging zei ze dat ze gauw bij mij langs zou komen. We wonen 500 meter bij elkaar vandaan . Dat kan ik dus echt niet.  En ik wil het ook niet. Ik kan geen vriendin meer zijn of haar helpen.

maar goed buiten dat ik was blij om haar te zien en ja heel lullig schuldgevoel is ook weg. Ze heeft 2 geweldige zoons en veel vriendinnen echt ze heeft niets aan mij.

------------

Ondertussen vermaken mijn man en schoonzus zich prima met elkaar. Lachen, gieren, brullen, terrasjes, lekker eten, veel fietsen, verkeerd rijden, biertje. Krijg steeds foto's en berichtjes Hartstikke leuk allemaal maar ik heb de telefoon weggestopt want alleen is alleen . Sofie en ik hebben ons rust nodig. ;-)

wij vermaken ons ook prima maar vallen daar niemand mee lastig. 

Vandaag komt de 2 weer terug zal wel tegen de avond zijn.

o schiet mij opeens weer te binnen vannacht weer keihard liggen gillen want er stond een beer voor de deur die naar binnen wilde. Ben altijd zo bang dat iemand de politie belt. Waarom droom ik over een beer die de deur aan het slopen is om binnen te komen? Die beesten horen toch op de weg. 

Zo ik ga mij wassen, opmaken en optutten, mijn foto's halen en de cavia's hokken schoonmaken. O en het huis opruimen en stofzuigen. De X zegt dat ik altijd zoveel troep maak en dat is nu inderdaad wel te zien. Ik zou ik niet zijn, grapje hoor, als ik geen pech had, de stofzuiger doet het niet meer. Zomaar. 

We hebben nog 1 week vakantie en de wonderen zijn de wereld nog niet uit maar we krijgen maandag eeen heeeeeeele lange dag voor het eerst in bijna 2 jaar dat prachtige kleinkind.