Wil jij het boek ontvangen?

 Dit supergrote beeld staat zowel in Namur als in Nieuwpoort en ik vind hem prachtig. Het is heel groot.

Verschillende therapeuten hebben het gezegd;

jij kan alleen maar zwart of wit denken.

Volgens mij klopt dat wel.

Opeens zie ik overal alleen maar slecht nieuws.

Iedereen is ziek of overleden.

Alles komt keihard binnen en voor mij een reden om te denken; zie je wel dat t leven klote is.

Echt het komt van alle kanten binnen het slechte nieuws.

Ik kreeg via een appje, ook al zoiets, een rouwkaart binnen.

Zag de achternaam van een dierbare vriendin, scrolde naar beneden zag het kapsel van die vrinedin en schrok mij helemaal wild.

Ging om haar zus.

Waarom in hemelsnaam mij een kaart sturen en dan zo.

Vriendin had ook appje kunnen sturen dat haar zus, die ik amper ken, was overleden, dan had ik haar lieve kaart gebracht en een bos bloemen.

Nu ben ik alleen maar boos.

en zin om appje terug te sturen; gecondoleerd.

Tuurlijk ga ik dat niet doen.

Ik baal zo ongelofelijk van dat steeds minder persoonlijke in dit land.

Enfin zo een soort humeur heb ik.

Boos op van alles en iedereen.

Gelukkig komt de X er goed vanaf.

Tegen hem ben ik lief en knufelig. 

Ik hoef bij hem niet aan te komen met dit soort verhalen want hij begrijpt niet wat mij zo irriteert dus hou ik mij, heel verstandig in.

Ik zit met een soort leegte die ik niet opgevuld krijg.

Heb het idée dat dit al weken duurt maar het begon pas een week geleden.

Het monster in mij.

Kocht na mijn vorig blog meteen een diervriendelijk rattenklem.

Een kwartier later was het raak.

Moeder rat .

Gelukkig was mijn man bereid om een stukje met haar te gaan rijden en haar weer uit te zetten.

Vannacht hoorde ik de val dichtvallen maar er zat niets in wel was stukje appel weg.

Dat de moeder weg is is al een opluchting. Nu nog de 3 kleintjes.

Denk niet dat ik het niet erg vind om ze in de tuin te hebben hoor, ik vind, hoe luchtig ik er ook overdoe het zeer ernstig. Je zou maar zo een buuv als ik hebben, maar ik kan echt niet tegen dierenleed, dat is voor mij niet te verdragen. De man wet nu ook dat we dus gezinsuitbreiding hadden, werd inderdaad boos, maar kon hem kalmeren met die mooie dure val en toen we binnen 15 minuten dus beet hadden was hij alweer gekalmeerd. En JA ik begrijp hem ook. 

De tuin ligt er prachtig bij.

Vooral het gedeelte die ik 1 jaar geleden onder handen nam omdat we beetje gras wilden.

Nou ja IK wilde beetje gras.

De X weer chagrijnig, die wilde geen gras, maar wat denk je?

Ja hoor hij is ook heel blij.

Nu het najar is en hij niet thuis is, heb ik de 2 konijnen losgelaten en het is mijn feestje en die van hen, om te zien hoe leuk ze het vinden. Straks wel weer alle sporen uitwissen want hier en daar een afgeknaagd takje.

Ik kijk nog maar zelden direct TV maar gisteravond deed ik het weer.

Keek naar Oogappels. Nederlandse serie over pubers, hun ouders en grootouders.

Heel goed gedaan. En wat zijn die schatjes toch "tevreden en dankbaar" voor hun luxe leventjes.

en die ouders maar hun best doen.

Leuk om ook de opa's en oma's aan het woord te zien.

Is al 4 seizoenen te zien maar ik begon bij de derde pas te kijken en te waarderen.

Dan gauw naar boven, wassen, uitkleden of andersom en daar de TV aan voor; Grenzeloze liefde.

Nederlandse, vooral meisjes, die voor de liefde naar buitenland vertrekken en dan niet naar België zeg maar. 

Gisteren was het Australie. Vorige week Colombia.

Ooit zag ik een jongedame die hier gestudeerd had naar weet niet meer welk land vertrekken, omdat ze op een 40 jarige man verliefd was geworden die kettingen van schelpen maakte en die op het strand verkocht aan toeristen. Daar in huis liepen de ratten in de badkamer, dus ja, ik val nog wel mee. en dar werd dan hun kindje geboren. 

Jeetje. Ik vind dat nogal wat he maar ik kijk dan ook met de ogen van iemand die hier opgegroeid is en voor wie, overdreven gezegd, een lekkende kraan al een drama is.

Zijn wij echt zoveel beter af?

ja we kunnen appen als onze zus is overleden. Zij hebben vast geen wifi of wel maar komen toch bij elkaar om te helpen en te rouwen.

 Las in mijn lijfblad over Turkse mevrouw hier in NL van wie de ouders heel ziek en dement waren maar in hun cultuur is het een schande om je ouders naar tehuis te brengen. Pa had een paar keer ma bijna om zeep geholpen maar he, niet naar tehuis en de dochter moest voor hen zorgen. Ze ging er zelf aan kapot maar gewoon doorgaan vanwege de buitenwereld. 

Ik hoor vaak van mensen dat ze zo vaak naar hun ouders gaan maar ja zoveel gedoe. Dan blijkt dat eens in de 2 weken te zijn. ik kan zeggen zeggen of denken wat ik wil over mijn schoonfamilie maar onze papaatje is geen dag alleen geweest in de jaren dat hij dement was in het verzorgingshuis. Mooi is dat toch.

kijk kan ik toch beetje blij zijn.

en trots op hen.

maar goed leuk om al die cultuurverschillen t zien.

Zo zei dat Colombiaanse  meisje  ; zo raar in NL douchen ze zelfs in de zomer met warm water.

Veel van ons fantaseren over een simpel leven maar zouden we het echt kunnen?

Zou ik het kunnen?

Zou ik echt afgelegen kunnen wonen in bijv. Limburg of België ? Ja verder weg durf ik niet te fantaseren hoor.

Het is erg maar ik wil altijd winkels in de buurt hebben en plekjes om koffie te drinken. Geeft veilig gevoel.

en dan in de nacht over stille wegen naar huis rijden waar achter elke bosje een verkrachter, een moordenaar of dief verstopt zit. Brrrrr.

Kennen jullie het boek, ik heb er vaker over; de 27 (of 29) geschenken

Ik schreef er verschillende keren over.

Vannacht bedacht ik mij weer; ik voel me klote en leeg, tijd om er iets aan te doen.

Het gaat over iemand die ziek is en van een Afrikaanse oudere vriendin het advies krijgt om 27 dagen iets voor een ander te doen.

Ik deed het 1 keer echt zo lang en geloof mij er gebeurde van alles.

Gaat om een kaartje sturen, een belletje, en bloemetje, hulp bij klusje.

Nou ja wat je maar wil. 

Ik ga dus vandaag beginnen. 

Ik las ergens dat een vrouw een tosti ging maken voor haar man en tja sorry hoor dat vond ik nou niet iets op over naar huis te schrijven.  

20 cent aan dakloze geven ook niet.

maar ieder zijn ding.

Ik heb zelf het boek tijdje terug gewonnen.

Vind je het leuk om te lezen?

Wil je het van mij krijgen?

Laat het mij weten.

Bij meerdere reacties moet ik loten natuurlijk.

Ik zou het leuk vinden om er iemand blij mee te maken .

en ga meteen hier aan de gang om iets leuks voor anderen te doen.

27 of 29 dagen lang.

Ik verheug mij er nu al op.

Doeiiiii ik moet weg, iets liefs doen voor een ander ipv  met mijzelf opgescheept te zitten.