zwaar daggie?

Eigenlijk de mooiste film die ik ooit gezien heb.

Les uns et les autres.

Heeft zoveel indruk gemaakt en na al die jaren kan ik je precies vertellen over al die mensen waar de verhalen overgaat. 

Of de muziek.  Het zingen zelfs.

De indrukwekkende scene waar feest gevierd wordt omdat hij wel thuiskomt uit de oorlog en het huis aan de overkant waar tegelijkertijd een echtpaar het nieuws krijgen dat hun tweeling omgekomen is.

Er is veel muziek en dans.

Veel emoties.

Aan het eind wordt je dan verrast en verwend met deze scene.

Ik dacht dat ik uit elkaar plofte van .....emotie.....?

In de scene komen al hoofdrolspelers terug terwijl ze elkaar nooit ontmoet hebben.

Dit is opgenomen op een plek waar je bent geweest als je ooit in Parijs was.

Paar jaar geleden was ik daar met mr. X en ik vertelde hem over deze film en dan deze scene.

Gisteren bij toeval die stuk weer gezien met tranen in mijn ogen.

Mijn moeder was ook dol op deze film en kon er zo mooi over vertellen.

Nu weer kippenvel.

Nee, ik ga hem niet weer kijken.

Het is gewoon teveel voor mij.

maar ik raad hem iedereen wel aan.

Als je weinig geduld heb moet je dit filmpje op 4.30 minuten kijken dan is het nog mooier.

Nee ik ga niet janken.

------------

Ik ben selectief wat TV kijken betreft.

Zoveel mogelijk ellende mijn leven uit.

Geen nieuws, geen praatprogramma's waar ieder het beter weet maar er gebeurt niets.

Keek gisteren weer eens DOWN THE ROAD.

Heerlijk programma.

Kijk met een glimlach en ontroering.

Waarom het nou in Bangkok opgenomen moest worden snap ik dan weer niet.

Gaat over een paar jonge mensen met syndroom van Down. 

Andere afleveringen waren in NL, Belgie en volgens mij Franrijk en Spanje.

Wat zo een verre reis nou toevoegt ..........

maar goed je ziet weer eens hoe het is als mensen puur reageren op alles wat ze meemaken.

Ruzietjes, verliefdheid, jaloezie, bijleggen, tranen, angsten, blijdschap.

Oogappels; geniet ik ook van.

Samen met de X gekeken.

Jeetje riep ik, ik ben echt door het oog van de naald gekropen dat ik besloot geen kinderen te nemen, roep ik dan hardop.  Mijn hemel wat een gedoe en dan die ouders die maar steeds hun best doen om die schatjes tevreden te houden. Sorry hoor maar heel herkenbaar. en hoe meer je voor ze doet/deed hoe erger het werd.

Denk niet dat ik er niets van weet, ik observeerde veilig vanaf mijn tribune aan de zijkant , naar mijn man met de zijne, vriendinnen, buren en familie.  

maar goed leuke serie.

Grenzeloos verliefd; op woensdag ook leuk.

Wij hebben vrijdag een feestje waar 1 van mijn favoriete nichtjes afscheid van ons neemt omdat ze in Suriname gaat wonen. Mijn 2 andere favorieten wonen al in Nieuw-Zeeland en Londen. Alle 3 voor de liefde. 

Trouwens besloten dat we niet naar feestje gaan. Mijn man heeft het TE druk en ik weet dat als ik zou gaan ik de hele zaterdag plat en hangend door moet brengen.

Keuzes maken dus.

Vanmorgen wel een hele bijzondere vangst in de rattenval.

Ach....zo schattig. Dwergkonijntje Chocola zat gevangen.

Vlug bevrijd en om het goed te maken hekje open zodat ze samen met Caramel rond konden rennen in de tuin.

--------

Ik ben hard aan het werk om mijzelf overeind te houden.

Er zijn tijden dat het moeilijker gaat dan anders.

Het gaat niet slecht, nou ja beetje, maar ik vecht.

Hoe moeilijk is het om stress en ellende buiten de deur te houden.

Sprak met een verpleegster en vertelde het verhaal van Liv die zo ziek is doordat ze haar Diabeet al 8 jaar verwaarloosd.  Zij stelde mij vragen als heeft ze tintelingen in voeten en handen? Ja dus. dan zijn die aan het afsterven. 

Als ik het teveel binnen laat komen dan word ik gewoon misselijk van angst.

Ik snap de ouders ook niet. Ik snap er werkelijk niets van. 

Ik ga er 1 deze dagen heen maar eigenlijk durf ik het niet.

Ik ga proberen om haar vandaag te bellen misschien wordt de drempel dan lager.

Haar moeder, mijn vriendin dus, wil er wel bij zijn als ik dat wil maar eigenlijk zou ik haar alleen willen spreken dat praat makkelijker. 

De X heeft vanavond een afspraak met haar vader en die verheugd zich er ook niet bepaald op. 

Het liefst zou ik tegen ze willen schreeuwen; GVD LAAT DAT KIND OPNEMEN.

Is niets doen , van mijn kant, eigenlijk niet heel laf????

Ik kan toch zeggen hoe ik het zie en wat ik vind?

Zij weten ook hoe ernstig het is maar willen niet inzien dat  zij ook nog eens psychisch niet goed is dus zij geen goede keuzes kan maken. 

Natuurlijk wil zij niet opgenomen worden of weet ik veel wat ze allemaal niet wil haar hele leven doen die ouders alleen maar wat zij wil.

Wat zou jij doen?

----------------------------

Nou zeg even iets gezelligs verzinnen om af te sluiten en mijzelf weer op te peppen.

euh........

ik durf steeds minder auto te rijden.....o nee dat is klote.

.......mijn vakantie in Limburg is door een fout van hen, geannuleerd, zat bijna half uur aan de telefoon met iemand om de boeking weer te maken, opeens was het 50 euro duurder maar hij zei dat hij een korting bon zou sturen toen verbinding werd verbroken. Het was 17 uur. MERDE>

o okee ik weet wat.

Had in mijn groep buitenlandse vrouwen een Francaise. Je kent ze wel.

regelmatig met elkaar afgesproken maar dat is verwaterd.

Toen ik vorige week bij de kringloop liep dacht ik dat ik haar zag lopen en dacht; NU ga ik een afspraak met haar maken. Met haar kan ik gesprekken voeren over de dingen die ik mis op dit moment. Het was haar niet. We hebben elkaar zeker 2 a 3 jaar niet meer gezien. 

Toen we zondag dus op de fiets bij een groot aangelegde groentetuin gingen kijken (open dag) stond ze daar.

Nou zeg.

Gelukkig begon zij erover om af te spreken. 

Dus nu wacht ze op bericht van mij.

Gaan we doen.

Ergens lunchen of zo.

en veel bijkletsen in het Frans en niet overgaan op NL als we even een woord niet weten.

En buuv zit ook op bericht van mij de wachten want voor haar verjaardag gaf ik haar een lunch om eens samen te zijn en niet met steeds 1 tot 4 kinderen om haar heen. 

Twee leuke afspraken dus en dan nog het voornemen om de man van belvilla zijn nekje om te draaien. 

Te elimineren zeg maar. nou ja met woorden bedoel ik he. Voordat de kranten weer vol staan met mijn bedreigingen zoals meneer Dercksen.

Jongens ga toch lekker met iemand lunchen ipv. overal op te reageren iedere dag. 

Of doe ook mee aan de 29 geschenken. Denk je ook aan een ander maar dan positief.

Ik bedoel jullie er niet mee hoor, jullie mogen wel reageren. En ja ik weet dat Simon, Waylon, Danny, Marco, Ali en ga nog even door vreemd gaan. 

Zolang het mijn vent niet is vind ik het prima.

Wordt een zwaar daggie volgens mij maar ik ga mijn best doen.