Het geweldige kind werd 3 jaar.
Voor het eerst heel bewust dat het feest was.
Ze ging iedereen langs om een handje te geven en feliciteert te zeggen.
tja deden ze ook bij haar dus het hoorde vast zo.
--------------
Ik heb even een grote dip gehad mar geloof dat t nu beter gaat.
Zag het even niet meer zitten gisteren.
Gelukkig stapte ik op de fiets en ging in mijn uppie op stap.
Iets meer dan 2 uur. Had via MP woonbladen gekocht en ging die ophalen.
Het fietsen was wel leuk, zo raar hoe anders je je omgeving ziet en mooie plekjes ontdekt, maar knapte er niet van op.
Ik voelde mij zo eenzaam.
De rode draad in mijn leven van kinds af aan.
Toen de X in mijn leven kwam veranderde dat maar nu was het opeens in alle hevigheid terug.
Doodeng vond ik het.
Werd mij wel weer bewust dat ik weer keihard aan het werk moet wil ik dit veranderen en ik werk mij al suf aan van alles en nog wat. Ik blijf gewoon aan de gang . Het heeft erg met mijn ASS te maken natuurlijk en het is zo vermoeiend.
De X zei zoiets raaks; jij sluit je af en bent voor niemand meer bereikbaar. En ik moet maar zien hoe ik ermee omga.
De trigger was op de verjaardag van het kleinkind.
Zoals wel bekend is mijn contact met stiefdochter heel stroef.
Haar schuld, haar fout, moet ze maar niet zo doen.
Nu zag ik op die verjaardag, en ik wist het eigenlijk al hoor maar t kwam heel hard aan, hoe geliefd ze is bij allerlei mensen en in dit geval in haar buurtje. Het is een hele oude buurt waar haar partner is opgegroeid. Iedereen heet daar oom of tante. Buren kwamen langs vol lof over de kleine en over haar. Buurtjes die te oud of te moe waren, daar bracht ze een gebakje langs.
Er kwam een hele leuke jonge overkantbuuv langs met haar 2 meiden en ze omhelsden elkaar lang en liefdevol.
Kleinkind voelde zich helemaal op haar gemak bij de 2 "grote" buurmeisjes van 6 en 8.
Terwijl ik dat allemaal aanschouwde voelde ik mij met het moment eenzamer worden.
Het ligt dus niet alleen maar aan haar maar ook voor een groot deel aan mij.
Ik blijf maar terugdenken aan de dingen die jaren en jaren geleden gebeurd zijn maar waarom moet ik dat toch zo vasthouden?????
Toen ik eens met een therapeut het erover had hoe vreselijk die stiefdochter tegen mij was legde zij het meeste bij mij neer. Ga met haar praten zei ze, en vertel haar hoeveel pijn het je heeft gedaan. Dat ging over iets 10 dagen na de geboorte van het kleinkind en dat heb ik hier toen al verteld.
Wat???? dacht ik. Ga ik echt niet doen want dan krijgt ze macht over mij en kan ze zo te pas en te onpas het kleinkind bij mij/ons weghalen.
Ik verwacht ook dat kleinkind, zoals alle kinderen/mensen die mij ooit zo dierbaar waren weer uit mijn leven zal verdwijnen. Een woord verkeerd en dan is alles voorbij.
Hier moet ik dus mee aan de gang en vooral bij mijzelf.
Stiefdochter is geen vreselijk mens, ze heeft hele nare dingen gedaan tegenover ons maar hé dat is wel weer even geleden.
-------------------------------------------------------
De hitte is weer voorbij en ik ben vooral heel blij hoe ik er mee omgegaan ben.
Geen geklaag, amper lichamelijke klachten, het huis bleef redelijk koel, nou dat is ook niet echt zo met 26 graden maar zo voelde het wel.
De X vraagt net of ik zin heb in strandwandeling en ik voel meteen de stress weer opkomen.
Ik weet namelijk niet of ik daar zin in heb of in iets anders.
Volgens mij wil ik in mijn huis dingen op orde brengen en wat boodschappen.
Eerst wil ik vooral niets dan mijn eigen dingen doen zoals bloggen en mijn bende opruimen.
Ben pas over uurtje weer aanspreekbaar ben nu dus weer afgesloten en niet bereikbaar.
Laat mij GVD met rust denk ik dan.
Tja hoe zou het toch komen die eenzaamheid.........
en zijn eenzaamheid dan????
Wat een gedoe allemaal.
Geen wonder dat veel mensen met ASS alleen wonen.
------------------
Heel raar hoeveel tegenvallers er weer waren de afgelopen dagen (en in Limburg)
Dan denk ik; zie je wel ALLES zit tegen.
Was er gisteren een weg afgesloten en moest veel omfietsen.
Zal je altijd zien denk ik dan. heb ik weer.
Ja in zo een bui was ik maar is natuurlijk echt onzin.
Ze hebben de weg echt niet opengebroken om mij dwars te zitten.
toch? ;-)
Ik reed dus 2 keer om en zag veel mooie plekken.
De vrouw waar ik de tijdschriften ging halen, voor een prikkie, deed helemaal NIET aardig.
Ook niet onaardig hoor maar dan ga ik weer twijfelen terwijl ik heus wel weet dat t niet om mij ging.
Ze had gewoon haast waarschijnlijk.
Nou ja en nog wel 10 van die "tegenvallers" .
En nu MOET ik ook nog een strandwandeling maken terwijl ik het huis op wil ruimen.
(binnen half uurtje gebeurt)
----------------
Bij toeval of niet zag ik 2 hele leuke dingen een half uur fietsen hiervandaan.
Twee dingen die ik al jaren wil.
Hoe leuk is dat.
Het eerste gaat over een overdag zangkoor.
Dat zocht ik omdat ik in de avond de deur niet uit te krijgen ben.
Zit momenteel vol maar kan op wachtlijst.
Het andere is biodanza.
Daar las ik ooit over in de Happinezz en bewaarde het stuk.
Het was in Haarlem en dat is voor mij niet te doen qua energie (te lang onderweg) en het was in de avond.
Nu dus ook overdags, zelfde gebouw.
Proefles op 22 september. 13.30 uur.
Oh nee, zag ik in de agenda, dan heb ik al een afspraak.
Als je mij bent is een afspraak verzetten heeel moeilijk echt waar.
Schuldgevoel, bang dat die ander boos wordt enz.
Onzin als ik nuchter nadenk.
Zij zei vorige keer ook afspraak af en verzette het een week later.
Ik zie echt wel hoe ingewikkeld ik bezig ben hoor.
Gelukkig heb ik ASS en een goed excuus maar geen reden om bij de pakken neer te zitten.
Biodanza is heel bijzonder manier van dansen.
Zal een deze dagen filmpje plaatsen.
Het is denk ik helemaal mijn ding.
Ga mij zo inschrijven voor de proefles.
en een strandwandeling maken met mijn man.
en onze sofietje.
en mij daarna op de wachtlijst zetten.
en de afspraak verzetten.
Pffff druk druk druk.
maar eerst mijn hobbybenden opruimen, tegen de man zeggen dat ik graag ga wandelen met hem op het strand.
Zo in 1 blog weer een paar problemen opgelost.
6 opmerkingen:
Er was ooit een aflevering van Ik vetrek, waarbij het stel in Denemarken oid, iets met Biodanza ging doen. Het was nogal "bijzonder", soort hand in hand door een zaaltje huppelen. Dacht ook bloot, maar dat kan ik verzonnen hebben.
Lijkt me geweldig! (Niet bloot) maar mijn hand wil niet.
Marijke
moet zijn mijn MAN wil niet
Jee, wat herkenbaar wat je schrijft. Zoals lang in het negatieve blijven hangen, wat ooit is gebeurd, en wat pijn heeft gedaan. Pffff, wordt moe van mezelf..het is gelukkig niet meer zo warm maak er een mooie dag van..willemien
Dank je voor je reactie Willemien en wat je zegt je word er zo moe van en het is zo moeilijk om los te laten.
Marijke ik ga alleen hoor is niets voor mijn man al is hij een echt John Travolta op de feestjes. Staat altijd als eerste te dansen meestal met mij en als laatste meestal met andere dames, ben ik ondertussen afgehaakt.
Het valt mij iedere keer weer op hoe goed je jezelf kent.
Een reactie posten