Hans en winkelen

Er werd een avondje met Hans de Booij georganiseerd en wij gingen er heen.

Ik belde voor kaartjes, bleek het gratis te zijn.

Op een plek waar we graag komen ook nog.

Vroeg, vlakbij, niet te lang.

Toen ik hem voor het eerst op TV zag, ik was een jaar of twintig, vond ik hem meteen al "vreemd".

Hoe hij stond, hoe hij keek, hoe hij bewoog.

Zo anders dan alle artiesten.

Van Autisme had ik denk ik nog nooit gehoord.

Was nog niet in de mode.

Ik vond zijn liedjes leuk .

Pas toen ik zag dat hij hier op ging treden viel het kwartje.

Volgens mij heeft hij ASS.

Nou ja ik wist het zeker.

Er is een boek over hem geschreven.

Hij zat achter een piano, de schrijver van het boek zat aan tafel met boek waar hij stukjes voorlas en een bekende hier in ons dorp stelde vragen die op papiertje stond.

Het was vreselijk kneuterig maar daardoor juist leuk.

Hans begreep de vragen vaak niet of gaf een ja of nee antwoord wat heel grappig was.

De schrijver Sander fluisterde hem af en toe iets in vertel eens over Aruba, of daar voorval in Duitsland, of dat je op de verkeerde begrafenis was.

Dan vertel hij in korte zinnen wat er was gebeurd.

Hij zong een paar liedjes. Zijn stem is zelfs vooruitgegaan vond ik en klonk heel mooi.

Hij heeft een hekel aan Annabel. Vertelde er heel kort over en ik denk niet heel begrijpelijk voor iedereen.

Door Annabel kreeg hij succes, aandacht, reizen, gedoe.

Allemaal dingen waar je als autist niet op zit te wachten.

Dat woord had hij niet genoemd.

Pas in een hele drukke zin ergens tussendoor, heel snel, met mijn autisme.

Drie kinderen heeft hij en hij kan er geen contact mee krijgen.

Waardeloze vader.

Er mochten vragen uit het publiek gesteld worden;

Zou je het leuk vinden om weer op toneel te staan?

Hij keek verbaasd de ruimte in en zei; dat sta ik nu toch?

Toen het afgelopen was, waren ze beiden meteen weg voor het applaus afgelopen was.

De organisator wilde ze nog even terugroepen maar ze waren al spoorloos.

Wel kreeg iedereen een gratis boek.

De volgende dag zocht ik info over hem en keek ik wat filmpjes.

Geen twijfel mogelijk over dat autisme.

Ik las dat hij HET pas sinds 1 jaar weet.

Ik ga het boek zeker lezen.

Ben heel benieuwd.

Ik vond het een vermakelijke kneuterige leuke avond.

Tja, Autisten onder elkaar.

Kwam trouwens wel wat bekenden tegen maar ik had echt heel weinig zin in contact.

Net al hij verdween ik meteen na de voorstelling terwijl we uitgenodigd waren om beneden, mijn favo restaurant, iets te drinken en een bitterballetje.

-------------------------------------------------

 

Winkelen; ik had ongelofelijk veel zin in winkelen.

Voor het eerst baalde ik dat ik geen auto meer durf te rijden.

Ik wilde naar niet al te groot winkelcentrum die ik goed ken.

De X had wel zin om mee te gaan .

Het werd onze vorige woonplaats.

De verbouwingen zijn eindelijk klaar en de boel ziet er weer ruim, mooi en schoon uit.

Het was er ook nog eens heel rustig.

Ik begin altijd bij C&A.

Spijkerbroeken had ik nog.

Die van hen zitten goed met veel stress , grapje, stretch erin en hoge taille.

We gingen eerst alle winkels af, gingen bij de H.ema een broodje eten met een sapje.

Ik wilde eigenlijk koffie maar het apparaat had zoveel vragen dat ik het opgaf.

Wat voor koffie;

cappuccino; groot of klein

sterk of gewoon

gewone melk of havermelk.

er kwam koffie uit en toen niets meer.

dus ik weg.

Ik word gek van al die vragen.

Net als in de winkel;

heeft u klantenkaart.

Nee

zal ik die voor u aanmaken?

nee.

Dan krijgt u 20% korting.

nee

Dat is dan veel goedkoper hoor.

Nee.

als je ja zegt;

naam

adres

postcode

email adres

telefoonnummer

Jeetje help ik ga gillen.

Harde muziek er nog bij om het nog makkelijker te maken voor mij.

Heel erg prikkelarm zal ik maar zeggen, maar niet heus.

Kom ik ook nog mijn BFF van de middelbare school tegen die in een mannenwinkel werkt waar de X een mooie jas zag.

Even bijkletsen.

Jas werd  niet gekocht.

wel bijgekletst.

Want ik ben wel aso maar zo gedraag ik mij niet.

Enfin het werden 4 broeken en wat dingen, 6 geloof ik, om op die broeken of op broeken thuis te dragen.

Moet vandaag wel 10 dingen uit mijn kast halen en wegdoen.

Er liggen dingen die ik al zeker 5 jaar niet draag en soms zelfs nog nieuw zijn

maar dingen weg doen ik voor mij heel moeilijk.

en geeft zelden de rust die het had beloofd.

Integendeel zelfs.

Nou ja je zou het misschien niet zeggen maar het was een leuke dag hoor.

Ik ben alleen een beetje zuur.

Als je maar niet over het weer gaat zeuren zei de X.

Euh? Ik zeik zelden tot nooit over het weer.

Hij is degene die niet tegen dit weer kan.

O ja, dat is waar ook zei hij, ik mag niet zeuren over het weer.

Geen verplichtingen vandaag.

Ik hoop zo dat ik kan gaan wandelen of fietsen mag ook maar er is voor de komende 14 dagen regen voorspeld.

Mis je het prachtige klimaat van Zuid-FRankrijk nooit vroeg een maand geleden een FRancaise aan mij.

Ik hoefde niet eens na te denken; NEE.

Ik hou van het Nederlandse weer.

en mensen maar vinden dat ik een klager ben.