Loslaten

 

Hoe het komt weet ik niet.

Ik kan opeens loslaten.

Heel veel zelfs.

Komt t door de (bijna) ondragelijke stress van vorige maand?

Door de tijd van het jaar?

Of doordat we in huis van alles aan het veranderen zijn?

Als ik iets moeilijk vond dan was het spullen wegdoen.

Denk dan ook de kleinste dingen als stickers of zo.

Nee niet weg, die kan ik ooit nog gebruiken.

Hup terug in de overvolle doos.

Vazen, bloempotten, ooit gekregen cadeau's .

Pakpapier, gewoon gekleurd papier voor mijn hobby.

Verf.

Schilderijen.

Dingen die ooit van mijn Franse grootmoeder waren en bij ons in Frankrijk en later in NL in huis hingen.

Hier in dozen op zolder in donker plek. 

Dozen die al  zeker 10 jaar niet meer open waren gegaan.

Schilderijen die echt niet mooi waren maar stel je voor dat t veel geld waard is en ik ze naar kringloop breng.

We zullen het nooit weten.

Ze gaan weg.

Nooit gedacht dat ik ook aan toe zou zijn om die duizenden foto's onder handen te nemen.

Ben er nog niet echt aan begonnen maar ben eraan toe.

Kerstspullen; weg, weg, weg,

En Valhalla heeft al die jaren gelijk gehad.

Dat wist ik wel maar kon het niet.

Ik dacht; ja jij hebt makkelijk lullen , je hebt 4 kinderen, ik heb alleen maar spullen als herinnering.

Van iedere uitstapje die langer dan 2 dagen duurde heb ik fotoalbums met hele verhalen .

De X gaf per ongeluk de goede tip; haal de foto's eruit waar we op staan.

Keek gisteren het eerste uitpuilende album door en daar zitten maar een paar foto's in die ik wil bewaren.\

Er beginnen hier en daar lege plekken te ontstaan.

Heerlijk gevoel.

Ben bezig in de kattenkamer (opslagplaats beneden) en op zolder.

De hobbykasten ook.

Niet dat ik zoveel koop, zeker niet, maar ik bewaar alles, wil het ook niet gebruiken, zo zonde.

Echt waar ik heb stickers van 30 jaar oud.

Opgedroogde verf/ dito lijn, allerlei soorten plakband die niet meer plakt. 

Lege dozen en weetniethoetheet maar plastic om breekbare dingen te beschermen als je ze verzend.

Ik verzend zelden wat maar stel je voor dat t ooit gebeurt...........

Kleding. In goede staat.

Soms nieuw.

Raak ik aan de straatstenen niet kwijt maar kan t gewoon niet wegdoen, zonde van het geld.

Net als sommige boeken.

Dingen op MP zetten is voor mij een drama.

Kan ik niet uitleggen maar is vreselijk.

Net als kaarten versturen trouwens.

Valhalla is duidelijk; dingen op andere plek zetten is niet opruimen maar verplaatsen, meer niet.

Spullen in je bezit houden omdat je er nog wat geld voor kan krijgen blijven je bezig houden dus energie kosten.

Zoals je weet krijgen we nieuwe vloer (januari), bank, en de serre wordt geisoleerd en anders ingericht.

Niet door Jan de Bouvier ;-) maar door onszelf.

We hebben 4 verschillende vloerkleden die niet meer zullen passen en verschillende kastjes en tafeltjes kunnen ook weg.

Ik ben dol op, nu kan ik weer niet op de naam komen, kastjes met glas met dierbare spullen erin.

Drie gaan vervangen worden door 1 dus weer spullen die weg moeten/kunnen.

Wat moet ik met (zwaar?) verzilverde bestek met haar initialen erin van mijn Franse grootmoeder.

 

Ik vond in Augustus opeens ons huis een samenraapsel van vele dingen bij elkaar en ik werd er onrustig van.

Toeval wilde dat de X al jaren zeurt om andere vloer en een hekel aan onze bank had en, dat kwam ook goed uit, opeens veel geld uit wilde geven. Ik protesteerde al lange tijd , paar jaar wel, maar opeens was ik om.

Het is gewoon heel erg leuk om met van alles en nog wat bezig te zijn.

Vloer kiezen zo ook degenen die het gaat leggen.

Meubelzaken af voor de bank.

Na 5 keer op stap geweest te zijn, steeds denken dat we er 1 hadden maar toch weer twijfelen denk ik dat we zondag geslaagd zijn.

We gaan vandaag of morgen nog 1 keer kijken en dan de bestelling plaatsen.

De ander "goede" bank had lelijke pootjes en de kleur groen was ook niet onze kleur groen.

Nu klopt alles.

Ik werk mij suf en weet niet waar ik de energie opeens vandaan komt.

Heerlijk.

Ook wel doodmoe en spierpijn maar heel anders dan van de stress.

Nu van het sjouwen, weggooien, uitzoeken.

Geen tijd om andere dingen te regelen of erover na te denken.

Of erger nog mij schuldig te voelen.

Tussen even snel bakkie warme choco van echte cacao zonder suiker en grote dot slagroom samen drinken.

en ik stapte net op de wegschaal en was 1 kilo kwijt.

Ik denk niet dat ik genoeg troep heb om in totaal 5 kilo af te vallen maar 1 kilo is ook goed toch.

Weg, weg, weg, met alle shit .

Ik wil ruimte.

In mijn huis, in mijn hoofd, in mijn lijf, in mijn leven.

Ik wil mijn energie kwijt in fietsen, dansen en zingen.

Niet in klote verjaardagen of afspraken die toch weer teleurstellend zijn.

Nu is het net of ik niemand meer wil zien of spreken maar dat is niet zo hoor.

Er blijven echt dingen en mensen die ik graag zie.

en ik heb met niemand ruzie. 

Ik ben er gewoon aan toe om los te laten.